[FanFic. Sherlock BBC] [Johnlock] Unspoken

ตอนที่ 14 : Unspoken ตอนที่ 13 : John Watson's Date

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    31 ต.ค. 59


          ภายในสนามกีฬาลอนดอนโอลิมปิคสเตเดียม สนามกีฬาที่พึ่งสร้างเสร็จใหม่ๆเพื่อต้อนรับการจัดการแข่งกีฬาแห่งมวลมนุษยชาติ ที่นั่งกว่า 60,000 ที่ถูกจับจองอย่างรวดเร็ว แม้ว่าบัตรจะมีราคาแพงหลายร้อยปอนด์ แต่คนทั่วโลกยังให้ความสนใจ รีบจับจองกันเพื่อที่จะมาซึบซับบรรยากาศของพิธีเปิดในสนามกันอย่างใกล้ชิด
          ความเป็น 'ผู้ดีอังกฤษ' จะสื่อผ่านพิธีเปิดโอลิมปิคออกมาให้คนทั่วโลกดูได้อย่างไร ใครๆล้วนให้ความสนใจ หรือว่าความเป็นผู้ดีอังกฤษจะมีแค่ 'การใส่หมวก' และ 'การดื่มชา' เท่านั้น?


          "ชั้นเห็นข่าวมาว่าวงสไปซ์เกิร์ลจะมาร่วมโชว์ด้วยนะคะ ชั้นชอบมากๆเลย นี่เขาไม่ได้รวมวงกันมาตั้งนานแล้ว ดีใจจัง ตอนเด็กๆชั้นชอบมากค่ะ ร้องเพลง wannabe ทั้งวันเลย" ซาร่าพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น หลังจากเข้ามานั่งในสนามได้ซักระยะ
          "น่าเบื่อ" เชอร์ล็อค โฮมส์พูดขึ้นลอยๆ
          "คุณพูดว่าอะไรนะคะ?" ซาร่าหันไปถามเชอร์ล็อคเมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มพูดไม่ชัด
          "ไม่มีอะไรครับ อย่าไปสนใจเขา ให้เขาพูดคนเดียวไป" จอห์น วัตสันดึงความสนใจจากซาร่า "ผมก็เคยฟังเพลงของสไปซ์เกิร์ลนะครับ แต่ฟังผ่านๆ ผมไม่ค่อยฟังเพลงป็อบของผู้หญิงเท่าไหร่"
          "เพลงเขาสนุกดีใช่มั้ยคะ แต่ละคนก็สวยมาก ชั้นนี่ชอบวิคตอเรียที่สุดเลย เธอสวยและเซ็กซี่มากค่ะ"
          "น่ารำคาญ" เชอร์ล็อคพูดลอยๆขึ้นอีกครั้ง
          จอห์นหันไปทำหน้าตำหนิใส่เชอร์ล็อค ชายหนุ่มร่างสูงจึงยอมนั่งเงียบๆด้วยดี
          "คุณเคยเจอวิคตอเรียมั้ยครับ ผมไปที่โรงเรียนไม่เคยเจอเลย เบคแฮมผมก็ไม่เคยเจอ ผมคิดว่า 2 คนนี้จะไปรับฮาเปอร์ด้วยตัวเองซะอีก" จอห์นคุยกับซาร่า
          "ทั้ง 2 คนก็มารับฮาเปอร์นะคะ คุณคงจะคลาดกับพวกเขา ชั้นเคยเจอผ่านๆค่ะ เพราะฮาเปอร์เรียนบัลเล่ต์ไม่ได้เรียนเปียโน ชั้นเลยไม่เคยได้สอนฮาเปอร์เลย" ซาร่าพูด "ชั้นคิดว่าคุณเคยเจอซะอีก เห็นฮาเปอร์กับเชอร์ลินเป็นเพื่อนสนิทกัน ...  ครูในโรงเรียนท่านอื่นพูดให้ฟังน่ะค่ะ ว่าลูกสาวคนดังสนิทกัน เล่นด้วยกันทุกวันเลย อนาคตคงเป็นคู่หูเซเลปชื่อดังของอังกฤษแน่ๆ"
          "ใช่ครับ เชอร์ลินกับฮาเปอร์สนิทกัน แต่ผมกับเชอร์ล็อคก็ไม่ได้หวังจะให้เขาเป็นคู่หูเซเลปอะไรอย่างที่คนอื่นพูดหรอกครับ แค่เชอร์ลินมีเพื่อนสนิทผมสองคนก็สบายใจ" จอห์นยิ้ม 
          
          
          "จอห์นเอาน้ำมั้ย หรือเบียร์ดี?" เชอร์ล็อคพูดขัดขึ้น "โทษทีนะคาร่า ผมมีแค่ 2 อย่างคือน้ำ 1 ขวดกับเบียร์ 1 กระป๋อง พอดีมือผมมันถือมาไม่พอ" เชอร์ล็อคหันไปยิ้มให้ซาร่าด้วยสายตาที่....ไม่จริงใจ
          "ไม่...ไม่เป็นไรค่ะ ชั้นดื่มน้ำอัดลมที่ซื้อมาก็ได้" ซาร่าพูดหงอยๆ "เอ่อ..แล้วชั้นชื่อ ซาร่าค่ะ ไม่ใช่คาร่า"
          "อ๋อ...คาร่านั่นคู่เดตคนก่อนของจอห์น ผมจำสลับกัน ขอโทษทีนะ" เชอร์ล็อคพูด "คนนั้นทำอาชีพอะไรนะจอห์น เป็นผู้ประกาศข่าวใช่มั้ย??"
          "เชอร์ล็อค !!! อย่าเอาเรื่องเก่าๆมาพูดจะได้มั้ย? " จอห์นดุ แล้วยื่นมือไปรับเครื่องดื่มจากเชอร์ล็อค "เอาเบียร์มา นายกินเบียร์ไม่ได้เดี๋ยวคันอีก กินน้ำเปล่าไปก็แล้วกัน"
          เชอร์ล็อคยิ้มแล้วยื่นกระป๋องเบียร์ที่เริ่มจะไม่เย็นให้จอห์น "นายจำรายละเอียดของชั้นกับเชอร์ลินได้เสมอ"
          "เรื่องของสองพ่อลูกคู่นี้มีกี่เรื่องที่ต้องจำกันล่ะ มีแต่เรื่องแพ้อาหาร แพ้นู่นแพ้นี่ก็แค่นั้น" จอห์นพูด "แล้วไปซื้อมาตอนไหน ไม่เห็นรู้เลย"
          "หยิบมาจากบ้าน แอบใส่เสื้อโค้ตมา" เชอร์ล็อคตอบ แล้วทั้งจอห์นและเชอร์ล็อคก็หัวเราะออกมาพร้อมกันเบาๆ....คุณนายฮัตสันต้องดุแน่ๆ เชอร์ล็อคแอบขโมยเบียร์อีกแล้ว

          "เอ่อ...คุณเชอร์ล็อค เราสลับที่กันมั้ยคะ เผื่อคุณสองคนจะได้คุยกันสะดวกๆ" ซาร่าพูดขึ้นด้วยเสียงน้อยใจ เธอรู้สึกอึดอัดชะมัดที่ต้องมานั่งคั่นกลางระหว่างสองคนนี้
          "ไม่เป็นไร ผมกับเขาไม่จำเป็นต้องนั่งข้างกันก็ได้" เชอร์ล็อคพูด "และที่สำคัญ กรุณาเรียกผมว่าคุณโฮมส์ ชื่อของผมมีไว้ให้คนในครอบครัวและคนสนิทเรียกเท่านั้น"


          การแสดงบนสนามผ่านไปชุดแล้วชุดเล่าด้วยความสนุกสนาน มันอาจจะไม่ได้ดูเวอร์ ดูประกาศศักยภาพเทียบเท่ากับพิธีเปิดโอลิมปิคที่ปักกิ่งเมื่อครั้งที่แล้ว แต่มันก็บ่งบอกความเป็น 'อังกฤษ' และ 'ลอนดอน' ได้ดีทีเดียว
          ไม่เห็นต้องโชว์พาวเวอร์อะไรให้เหนื่อย ความเป็น 'อังกฤษ' มันก็อยู่กับทุกคนบนโลกอยู่แล้ว....ไม่เช่นนั้นทุกคนจะเรียนภาษาอังกฤษกันทำไม
          

          ซาร่าสนใจโชว์ชุดต่างๆในสนามอย่างมาก เธอมักจะชี้ชวนให้จอห์นดูนั่นดูนี่อยู่ตลอด จอห์นก็มองดูตาม แต่ขณะเดียวกันเขาก็คอยชำเลืองมองคนที่นั่งถัดจากซาร่าออกไป คนผอมสูงดูจะไม่ค่อยสนใจโชว์อะไรซักเท่าไหร่เลย
          ตลอดการแสดงโชว์ชุดต่างๆของพิธีเปิดโอลิมปิค เชอร์ล็อคไม่ได้สนใจอะไรตรงหน้าเลย เขาเอากล้องส่องทางไกลขนาดเล็กมองดูไปที่อัฒจรรย์รอบๆสนามเพื่อจับตามองคนที่น่าสงสัย คนที่อาจเป็นฆาตกร
          "ใครกัน ใครที่มีพิรุธ" เชอร์ล็อคพูดกับตัวเองเบาๆ
          "เขาจะจุดพลุชุดใหญ่ตอนกี่ทุ่มนะคะจอห์น หลังจากจุดคบเพลิงใช่มั้ย" ซาร่าหันไปถามจอห์น
          "ใช่ครับ หลังจุดคบเพลิง" จอห์นยกนาฬิกาขึ้นมาดู "ก็อีกประมาณ 20 นาทีครับ"
          "20นาที?" เชอร์ล็อคทวนคำพูดของจอห์น แล้วกวาดสายตาไปที่อัฒจรรย์ฝั่งตรงข้าม "นั่นไง ! ชั้นเจอแล้ว !" เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงยินดีและเตรียมลุกออกไปจากที่นั่ง
          "จะไปไหนน่ะเชอร์ล็อค" จอห์นถามเมื่อเห็นเชอร์ล็อคเตรียมจะลุกออกไป
          "ชั้นเจอคนพวกนั้นแล้วจอห์น ชั้นเจอแล้ว พวกขโมยของในสุสาน พวกที่ฆ่าลูคิสและแวนคูน" เชอร์ล็อคพูดด้วยน้ำเสียงยินดี
          "นายหาเจอได้ยังไง คนตั้งหลายหมื่นคนขนาดนี้" จอห์นถาม
          "มีเวลาอีกไม่เกิน 20 นาที จุดไฮไลต์ของงานนั่นก็คือจุดคบเพลิงและจุดพลุ คนที่มาที่นี่ก็เพื่อรอ 2 สิ่งนี้ จะไม่มีใครยอมพลาดแน่นอน จะต้องไม่มีใครยอมลุกไปไหนก่อนพลุจะจุดเสร็จแน่" เชอร์ล็อคพูด "แต่ฝั่งตรงข้าม มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังลุกออกไปข้างนอกพร้อมๆกัน ทุกคนมีกระเป๋าเอกสาร ชั้นคิดว่าพวกมันต้องมาแลกเปลี่ยนของที่ขโมยมาแน่ๆ"
          "เขาอาจจะไปเข้าห้องน้ำก็ได้นะคะ" ซาร่าพูดขึ้นบ้าง
          "ถ้าผมรู้ตัวว่าเป็นคนไม่ฉลาด ผมเลือกที่จะอยู่เงียบๆและไม่แสดงความคิดเห็นอะไร" เชอร์ล็อคพูด "ระยะเวลาจากการเดินจากที่นั่งไปห้องน้ำแล้วเดินกลับมามันต้องเกิน 20 แน่นอน จะมีคนบ้าที่ไหนจ่ายเงินหลายร้อยปอนด์เพื่อมาเข้าห้องน้ำตอนเขาจุดพลุทำพิธีเปิดงานโอลิมปิคหรือไง"
          "นายไง นายยังจ่ายเงินเพื่อมาตามหาโจรเลย" จอห์นพูด
          "นี่มันงานของชั้น" เชอร์ล็อคพูดแล้วรีบลุกออกไปอย่างรวดเร็ว
          จอห์นถอนหายใจ "ให้ตายสิเชอร์ล็อค" จอห์นพูดแล้วลุกขึ้นยืน
          "จะไปไหนคะจอห์น" ซาร่าถาม
          "ออกไปข้างนอกครับ"
          "แต่คุณอยากดูพลุไม่ใช่หรอคะ ถ้าคุณออกไป คุณจะกลับเข้ามาไม่ทันนะ"
          จอห์นมองตามหลังของเชอร์ล็อคออกไป "ไม่ได้ครับ ผมให้เขาออกไปคนเดียวไม่ได้" จอห์นพูด "ผมขอโทษนะซาร่า เดี๋ยวผมโทรหา" จอห์นรีบลุกตามเชอร์ล็อคออกไป


          "จอห์น นายไปทางนั้น เจออะไรก็โทรมาบอกชั้น ชั้นจะไปอีกทาง" เชอร์ล็อคพูดโดยไม่หันมามองคู่สนทนา
          "รู้ได้ไงว่าเป็นชั้น ไม่คิดว่าคุยผิดคนรึไง" จอห์นถาม
          "ไม่ผิดหรอก ชั้นรู้ว่านายจะตามมา"
          "โอเค โอเค" จอห์นยอมแพ้ "อะไรบ้างที่จะเป็นสิ่งน่าสงสัย หรือคนน่าสงสัย"
          "ทุกอย่าง ทุกอย่างคือสิ่งน่าสงสัย" เชอร์ล็อคพูดแล้ววิ่งไปอีกทาง
          "แล้วมันคืออะไร ชั้นจะไปรู้มั้ย" จอห์นพูดกับตัวเอง 
          "จอห์น" เชอร์ล็อคหยุดวิ่งแล้วตะโกนกลับมา "อยู่คนเดียวดูแลตัวเองด้วย มีอะไรให้รีบโทรหาชั้นทันที ชั้นจะรีบไปหา"
          "รู้แล้วน่า นายก็ดูแลตัวเองด้วย" จอห์นตะโกนกลับไป


          จอห์นเดินไปตามริมถนน วันนี้ลอนดอนคึกคักเป็นพิเศษเพราะพิธีเปิดโอลิมปิค ผู้คนมากมายจากทั่วทักมุมโลกมาที่นี่ จอห์นเดินไปเรื่อยๆจนถึงตรอกเล็กๆ เขาเปิดไฟฉายที่พกมา (ซึ่งไม่รู้ว่าพกมาทำไม อาจเป็นความเคยชินที่เขาต้องพกไฟฉายเวลาออกไปทำคดีกับเชอร์ล็อค)  สาดแสงไปที่กำแพงตรงหน้า
          "นี่มันอักษรจีนโบราณนี่" จอห์นพูดขึ้นเมื่อเห็นรอยสีสเปร์สีเหลืองพ่นเป็นขีดๆแปลกๆอยู่บนกำแพง
          จอห์นพึมพำกับตัวเองอยู่ 2-3 ประโยคก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อจะโทรหาเชอร์ล็อค
          "ให้ตายสิ ไม่มีสัญญาณ" จอห์นบ่นเมื่อพบว่าจุดที่ยืนอยู่เป็นจุดอับสัญญาณ "คงต้องออกไปโทรที่อื่น"

          "ไหนภาพพวกนั้นอยู่ไหนจอห์น" เชอร์ล็อคถามขณะวิ่งมาหา
          "อยู่ตรงนี้เชอร์ล็อค" จอห์นวิ่งนำเข้าไปตรงตรอกแคบๆที่พึ่งออกมา "เห้ย !!!! มันหายไปแล้ว !" จอห์นสาดแสงไฟจากไฟฉายไปทั่วบริเวณอีกครั้ง ภาพอักษรจีนโบราณที่จอห์นเห็นเมื่อซักครู่มันหายไปแล้ว !!!
           "นายแน่ใจใช่มั้ยว่าไม่ผิดซอย" เชอร์ล็อคถามเมื่อเห็นว่าบนกำแพงนั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
          "ไม่ผิด ชั้นเห็นจริงๆนะ อักษรจีนโบราณอย่างที่เราเคยเห็นเลยเชอร์ล็อค" จอห์นพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย แค่ไม่ถึง 3 นาที ภาพพวกนั้นหายไปไหนกัน ???
           "จอห์น" เชอร์ล็อคเรียกแล้วเดินเข้าไปหาจอห์นใกล้ๆ เขายื่นมือทั้งสองข้างจับหัวไหล่ของจอห์นแล้วบีบเบาๆ "ลองนึกซิ ภาพมันเป็นยังไง"
          "เชอร์ล็อคนายมาจับไหล่ชั้นทำไม เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าแล้วจะเอาไปพูดกัน" จอห์นพูดเบาๆ
          "รวบรวมสมาธิ นึกซิ ภาพเมื่อกี้มันเป็นยังไง มีขีดอะไรบ้าง ความจำมนุษย์มันจะจำได้แค่ 65% เท่านั้น แต่นายอาจจะจำได้น้อยกว่านั้นนิดหน่อย"
          "นายว่าชั้นโง่อีกแล้วนะเชอร์ล็อค" จอห์นบ่น
          "ชั้นไม่ได้ว่านายโง่ ชั้นหมายถึงนายจะตื่นเต้นจนลืมไปบางส่วนต่างหาก" เชอร์ล็อคยิ้มเล็กน้อย "นึกดูดีๆ นายเห็นอะไรบ้าง จ้องมาที่ตาชั้น แล้วลองคิดดู"
          "ถ้าชั้นจ้องตานาย ชั้นคิดไม่ออกแน่" จอห์นพูด
          เชอร์ล็อคเลื่อนมือจากการจับหัวไหล่ขึ้นมาจับที่แก้มทั้งสองข้างของจอห์นแทน "นายเห็นอะไรบ้างจอห์น"
          ต้องขอบคุณความมืดของถนนเส้นนี้ที่ทำให้ไม่มีใครเห็นว่าตอนนี้ใบหน้าของจอห์น วัตสันแดงก่ำด้วยความเขินอายขนาดไหน เชอร์ล็อคจะมาจับแก้มเขาทำไม นอกจากมันจะไม่ทำให้สมองแล่นแล้ว ยังทำให้เขาหายใจติดขัดอีกด้วย !
          
          "ถุงมือหนังที่ชั้นซื้อให้ไปไหนเนี่ยเชอร์ล็อค มือนายเย็นไปหมดแล้วเห็นมั้ย" จอห์นเอามือตัวเองจับมือของเชอร์ล็อคที่ยังแตะอยู่ที่แก้มของตนเอง
          "ชั้นรีบตามนายออกมาเลยลืมไว้ที่บ้าน" เชอร์ล็อคตอบแล้วรีบดึงมือออกจากแก้มของจอห์นเมื่อเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำอะไร..... นี่เขาจับแก้มจอห์น วัตสัน ทำไมเนี่ย?????
          "นายเป็นคนมือเย็นง่ายโดยเฉพาะตอนกลางคืน นายต้องใส่ถุงมือหนังทุกครั้งสิ บอกหลายครั้งแล้วนะ"
          "พักเรื่องนี้ไปก่อน เรื่องที่ต้องโฟกัสคือนายจำภาพนั้นได้บ้างรึเปล่า"
          "ชั้นจำไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว" จอห์นสารภาพ
          "จอห์น!!! นั่นมันเบาะแสสำคัญเลยนะ" เชอร์ล็อคบ่นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
          "ที่ชั้นจำไม่ได้เพราะไม่ได้คิดจะจำตั้งแต่แรก ....ชั้นจะถ่ายรูปไว้ต่างหาก" จอห์นหยิบมือถือขึ้นมาหารูป
          "ห้ะ? ถ่ายรูป?" เชอร์ล็อคขมวดคิ้ว
          "คนที่เป็นอัจฉริยะแบบนายเลือกจะจำข้อมูลทุกอย่างด้วยสมอง แต่คนธรรมดาแบบชั้นเลือกที่จะถ่ายรูปเก็บไว้นะ" จอห์นยื่นมือถือให้เชอร์ล็อค "ชั้นจำได้ 100% เลย มากกว่าคนทั่วไปแบบนายและคนอื่นๆที่จำได้แค่ 65% อีก"
          เชอร์ล็อคยิ้มเล็กน้อยแล้วรับมือถือมาจากจอห์น ... โอเค ...วันนี้เขาแพ้จอห์น วัตสันราบคาบเลย
          เชอร์ล็อคดูรูปที่จอห์นถ่ายไว้อย่างวิเคราะห์ซักระยะ ก่อนจะทำตาโตด้วยความตื่นเต้น
          "จอห์น โทรตามตำรวจเร็ว เราหาปิ่นหยกที่พวกนั้นขโมยมาเจอแล้ว"

             




เชอร์ล็อคลวนลามจอห์นในที่มืด ?


     ความจริงแล้วในซีรีส์ เชอร์ล็อคจะใส่ถุงมือหนังเวลาไปสืบคดีเพื่อป้องกันรอยนิ้วมือของตัวเองที่อาจจะไปโดนสิ่งต่างๆในที่เกิดเหตุค่ะ ( ถ้าไม่ได้สืบคดีจะไม่ใส่ถุงมือ ) แต่ในนิยายของเราเชอร์ล็อคเป็นพวกมือเย็นง่ายเวลาเจออากาศเย็นจัด เช่น เวลากลางคืน , ฝนตก , หิมะตก  ใครมีอาการมือเย็นง่ายแบบเชอร์ล็อคต้องไปหาหมอนะ เพราะเราไม่มีหมอส่วนตัวที่คอยดูแล 24 ชั่วโมง แบบเชอร์ล็อคนี่นา : )  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น

  1. #368 Sedius (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 20:56

    อ่ย คุณหมอโดนลวนลามค้าบคุณตำรวจจจ คุณหมอโดนนักสืบลวนลามในที่มืดดด

    #368
    0
  2. #341 despasito (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:36
    แอบลวนลามน้องในที่มืด!!!!!!
    #341
    0
  3. #313 BL.Bualalissa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 15:56
    ไรท์คะที่เราจำได้มัน 62%อ่ะ หรือว่าเราจะจำผิด ถ้าผิดก็บอกนะเพราะพึ่งย้อนไปดูซีรี่ย์อีกรอบ แล้วมาอ่าน
    #313
    0
  4. #271 heechulnarak (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 19:46
    เขินมากไหมถามในเธอดู กรี๊ดดดดดด
    #271
    0
  5. #45 Chanita2544 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 22:21
    คำเดียวค่ะ ฟิน
    #45
    1
    • #45-1 MaleeHaveACat(จากตอนที่ 14)
      18 สิงหาคม 2559 / 22:39
      ฟินที่จอห์นโดนลวนลามใช่มั้ยยย 55555
      #45-1
  6. #37 Junior Prince LP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:38
    หูยยลั่นค่า อย่างกะบ๊อกเด้งสองดอก จิกซ่าร่าบวกจับคนร้าย ถถถ งานนี้สงสารจอนห์เหมือนกันเดตไม่ลื่นนะจ๊ะ 55555
    #37
    2
    • #37-1 MaleeHaveACat(จากตอนที่ 14)
      14 สิงหาคม 2559 / 16:54
      มีเด้งที่ 3 แอบได้ลวนลามจอห์นด้วย ทั้งจับไหล่ ทั้งจับแก้ม 55555555
      #37-1
    • #37-2 ๋Junior Prince LP (จากตอนที่ 14)
      14 สิงหาคม 2559 / 22:13
      =.,= หึๆๆๆๆ กระตุกสายเรตR ก็มาจ้า 5555
      #37-2
  7. #36 ELIZA_BEAU (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 12:51
    ;/////; นอนตายอย่างสงบ ฟิน~ แอบสงสารซาร่า555 ชอบฉากนี้ในซีรีย์มาก ตลกร้ายยังไงไม่รู้
    #36
    1
    • #36-1 MaleeHaveACat(จากตอนที่ 14)
      13 สิงหาคม 2559 / 13:55
      ซาร่านี่อยู่ผิดที่ผิดทางมากเลย 55555
      #36-1
  8. #35 DeadMan_Gray (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 12:38
    เขินอีกแล้ว อร๊ายยย หมอขา ขอหมอคนนี้ได้ไหม~ //เชอร์ล็อกลายร่างเป็นฆาตกรชั่วคราว
    สู้ๆนะคะไรท์ นิยายสนุกมากเลยค่ะ
    #35
    1
    • #35-1 MaleeHaveACat(จากตอนที่ 14)
      13 สิงหาคม 2559 / 13:57
      เราต้องหาหมอส่วนตัวแล้วค่ะ เราคงขอแบ่งหมอจอห์นจากเชอร์ล็อค โฮมส์ม่ายด้ายยย 5555
      #35-1