[FanFic. Sherlock BBC] [Johnlock] Unspoken

ตอนที่ 13 : Unspoken ตอนที่ 12 : A Glass Of Milk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    31 ต.ค. 59

          เชอร์ล็อค โฮมส์ ยังคงวุ่นวายอยู่กับหนังสือกองโตในห้องรับแขกของบ้านเลขที่ 221 B ถนนเบเกอร์

          "นายไปรับเชอร์ลินมาก่อนแล้วทำไมไม่โทรบอกชั้น ชั้นไปรอที่หน้าโรงเรียนอยู่ตั้งนาน" จอห์น วัตสัน บ่นหลังจากกลับมาจากที่ทำงาน เขาเดินไปหาเชอร์ล็อคทันทีที่มาถึง
          เชอร์ล็อคไม่ตอบอะไร เขาเหลือบตามองจอห์นเล็กน้อย ก่อนจะสนใจหนังสือต่อ
          จอห์นถอนหายใจ .... เชอร์ล็อคคงโกรธเขาจริงๆอย่างที่เชอร์ลินพูดไว้ อาจเป็นเพราะเขาเผลอหลับเมื่อคืนแน่ๆ
         "ชั้นขอโทษ" จอห์นพูดขึ้นก่อน
         เชอร์ล็อคยกคิ้วขึ้น 1 ข้างด้วยความสงสัย "อะไร?"
         "ก็ชั้นทำนายโกรธเรื่องอะไรหรือเปล่า ทำไมนายไม่คุยกับชั้น ชั้นส่งข้อความไปนายก็ไม่ตอบมาเลย" จอห์นพูด
          เชอร์ล็อควางหนังสือในมือที่กำลังอ่านลงบนโต๊ะ แล้วมองหน้าจอห์น "ชั้นไม่ได้โกรธ ชั้นไม่เคยโกรธนาย"
         "ไม่ได้โกรธแล้วทำไมไม่คุยกับชั้น ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วนะที่นายเงียบใส่ชั้น"
          เชอร์ล็อคเงียบอีกครั้ง ไม่ตอบอะไร
          จอห์นถอนหายใจ ก็ได้....ไม่โกรธแต่ไม่ตอบคำถามสินะ
         "เมื่อเช้ากินอะไรไป" จอห์นตัดสินใจเปลี่ยนคำถาม
          เชอร์ล็อคยังคงเงียบต่อไป
          "เงียบนี่คือจะไม่ตอบ หรือยังไม่ได้กิน อธิบายหน่อย" จอห์นพูดด้วยเสียงที่เริ่มจะไม่พอใจ
          "ยังไม่ได้กิน" เชอร์ล็อคตอบ "ยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน"
          "ทำไมไม่กิน บอกแล้วนี่ว่าในตู้เย็นมีอาหารแช่แข็ง"
          "ชั้นไม่กินอาหารสิ้นคิดอย่างอาหารแช่แข็ง"
          "แล้วทำไมไม่ให้คุณนายฮัตสันเธอทำอะไรให้กิน" จอห์นพูด "บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้กินข้าวเช้าทุกวัน"
           "แล้วบอกกี่ครั้งแล้วว่าชั้นไม่กินอาหารเช้าที่คนอื่นทำ" เชอร์ล็อคพูด "นายไม่ทำให้ชั้นกินชั้นก็จะไม่กิน ชั้นไม่ได้มีครูสอนเปียโนมาคอยทำอาหารเช้าสำรองให้หรอกนะ"
           อ๋อ....ที่เงียบๆสรุปคือโมโหหิว???

          "แล้วจะกินมั้ยล่ะ จะทำให้กิน" จอห์นถาม "แต่มีของสดในตู้เย็นไม่มากนะ ชั้นไม่ได้ให้คุณนายฮัตสันเตรียมไว้ให้"
          "กินแพนเค้กก็ได้ มีแป้งสำเร็จรูปอยู่ในครัว"
          "แพนเค้ก????" จอห์นยกแขนขึ้นมาดูนาฬิกาข้อมือ "กินแพนเค้กตอน 5 โมงเย็นเนี่ยนะ?"
           เชอร์ล็อคไม่ตอบ เขานั่งเงียบ
          "ถ้าถามแล้วไม่ตอบอีก ชั้นจะโกรธจริงๆแล้วนะเชอร์ล็อค" จอห์นพูด
          "ก็แพนเค้กมันทำง่าย แป้งสำเร็จรูปมันมีอยู่แล้ว ชั้นไม่อยากให้นายเหนื่อย" เชอร์ล็อคตอบเสียงเบา
           จอห์นไม่ได้พูดอะไร เขาเดินเข้าไปในครัว หยิบแก้วใสมา 1 ใบ ก่อนจะเปิดตู้เย็นหยิบนมจืดขวดใหญ่ออกมา แล้วเดินกลับมาหาเชอร์ล็อคอีกครั้ง
           เขาเทนมใส่แก้ว แล้วยื่นให้เชอร์ล็อค "ดื่มซะ รองท้อง"
          "ไม่ควรดื่มนมตอนท้องว่าง มันจะทำให้มีกรดเกินใน....."
           จอห์นวางแก้วนมลงบนโต๊ะด้วยความไม่พอใจก่อนที่เชอร์ล็อคจะพูดอะไรจบ "จะดื่มตอนนี้ หรือต้องให้ชั้นโมโหก่อน"
           เชอร์ล็อคทำหน้ามุ่ยทันทีที่โดนดุ เขาหยิบแก้วนมขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว ก่อนจะยื่นแก้วเปล่าคืนให้จอห์น 
           จอห์นรับแก้วมาถือไว้ในมือ ส่วนมืออีกข้างที่ว่างเปล่าเขายื่นไปหาใบหน้าขาวเนียนของคนตรงหน้า จอห์นใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดคราบนมรอบริมฝีปากได้รูปนั้นเบาๆ
          "กินนมเลอะเทอะกันทั้งพ่อทั้งลูกเลยนะ" จอห์นพูดขณะที่ยังเช็ดคราบนมให้เชอร์ล็อค "นี่นายเป็นเพื่อนหรือเป็นลูกชายคนโตของชั้นกันแน่"
           เชอร์ล็อคเหลือบตามองมือของคนตัวเล็กกว่าที่วนเวียนอยู่ที่ใบหน้าของเขา นิ้วหัวแม่มือที่สากเล็กน้อยของคนที่ไม่ค่อยดูแลตัวเองลูบไล้ช้าๆและแผ่วเบาอยู่ที่ริมฝีปากของเขา "ชั้นไม่ใช่ลูกนาย ลูกคนโตของนายคือเชอร์ลินไง" เชอร์ล็อคพูด
          "เชอร์ลินลูกนายต่างหาก" จอห์นตอบกลับแทบจะทันที แล้วถอนมือออกจากใบหน้าคมของเพื่อนร่วมแฟลต
           เชอร์ล็อคถอนหายใจแผ่วเบาช้าๆ ราวกับเสียดายอะไรบางอย่าง
           จอห์นวางแก้วเปล่าในมือลงบนโต๊ะ แล้วเดินเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมทำแพนเค้กให้คนโมโหหิวกิน "แล้วนี่เชอร์ลินไปไหน อยู่ข้างล่างกับคุณนายฮัตสันหรอ" 
           "มายครอฟมารับไปงาน....เอ่อ...พิธีเปิดกีฬา....เออใช่ กีฬาโอลิมปิค" เชอร์ล็อคพูดขณะจัดการกองหนังสือบนโต๊ะให้เรียบร้อย "ไปดูพิธีเปิดโอลิมปิค"
           "โอ้ให้ตายสิ" เสียงจอห์นโวยวายมาจากในห้องครัว "มายครอฟจะพาเชอร์ลินไปไหนมาไหนควรโทรบอกชั้นบ้างนะ ไม่ใช่อยากจะพาไปไหนตามใจชอบเมื่อไหร่ก็ได้"
           "ไปกับมายครอฟปลอดภัยนะ มีคนคุ้มกันอยู่เยอะ แถมมีสารวัตรจากสก็อตแลนด์ยาร์ตไปคุ้มกันส่วนตัวอีกต่างหาก" เชอร์ล็อคพูด....นี่พี่ชายเขาใช้อำนาจหน้าที่ในทางที่ผิดหรือเปล่านะ เอาสารวัตรสืบสวนมาคุ้มกันตัวเองกับหลานสาวเนี่ย?
            "ชั้นไม่ได้ห่วงเรื่องความปลอดภัย ชั้นหมายถึงมายครอฟกำลังล้ำเส้นชั้นต่างหาก"
            "ล้ำเส้นอะไร ? มายครอฟเป็นลุงนะ ลุงพาหลานไปเที่ยวไม่เห็นเป็นอะไรเลย"
            "แต่ชั้นเป็นผู้ปกครองร่วมกับนายนะ นายเซ็นให้ชั้นเองนี่ ผู้ปกครองต้องสำคัญกว่าลุงสิ"
            เชอร์ล็อคยิ้มเล็กน้อยให้กับตัวเอง....จอห์นหวงลูกสาวของเขา


             

          "แล้วนั่นยิ้มอะไร" จอห์นถามขณะถือจานแพนเค้กออกมาจากห้องครัว
          "ไม่ได้ยิ้มอะไร กล้ามเนื้อบนใบหน้ามันกระตุกเพราะพักผ่อนน้อย" เชอร์ล็อคตอบ
          "หืม??? มันมีอาการแบบนี้ด้วยหรอ ไม่เห็นรู้มาก่อน" จอห์นวางแพนเค้กลงบนโต๊ะแล้วใช้มีดหั่นแพนเค้กเป็นคำเล็กๆพอดีคำให้เชอร์ล็อค
          "มีสิ อาการแบบนี้ ชั้นรู้ เพราะชั้นฉลาดกว่านาย" เชอร์ล็อคยิ้มแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ "อื้มมมม กลิ่นของแพนเค้กที่พึ่งทำใหม่ๆ กลิ่นเนยและนมชั้นดีนี่มันหอมมากจริงๆ มีความสุขทุกครั้งที่ได้กลิ่นแบบนี้"
           "ความจริงแพนเค้กของนายนี่ใช้นมกับเนยธรรมดาๆเลยนะ ของดีๆแพงๆ ชั้นเก็บไว้ทำให้เชอร์ลินกิน" จอห์นยิ้ม "นายอนุมานผิด"
           "ไม่เป็นไร ใช้นมเนยอะไรทำก็เหมือนๆกัน ถ้านายทำ มันต้องอร่อยอยู่แล้ว" เชอร์ล็อคพูดแล้วกินแพนเค้กคำเล็กๆที่จอห์นหั่นไว้ให้อย่างเอร็ดอร่อย....หรือไม่ก็เพราะความหิว
           จอห์นยิ้มกับท่าทางการกินของเชอร์ล็อค "ชั้นรู้แล้วว่าท่าทางของเชอร์ลินเหมือนใคร"
           "ท่าทางภายนอกอาจจะเหมือนชั้น แต่เชอร์ลินกินเก่งเหมือนนาย กินแทบจะตลอดเวลาเหมือนกันเลย" เชอร์ล็อคพูดแล้วยิ้มเมื่อนึกถึงลูกสาวตนเอง
           "นี่นายกำลังว่าชั้นกินจุรึเปล่าน่ะเชอร์ล็อค" จอห์นถามขณะหั่นแพนเค้กให้อีก
           "ไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย ชั้นหมายถึงนอกจากเชอร์ลินจะเหมือนชั้น เชอร์ลินยังเหมือนนายด้วย" เชอร์ล็อคพูด "ชั้นอยากออกไปสูดอากาศข้างนอกจัง คืนนี้เราไปไหนกันดี" เชอร์ล็อคจิ้มแพนเค้กเข้าปาก
           "ขอโทษนะ ชั้นมีนัดแล้ว" จอห์นพูดขณะเติมนมใส่แก้วให้เชอร์ล็อค
           "นัด? นัดอะไร นัดกับใคร" เชอร์ล็อคขมวดคิ้วถาม
           "ความจริง....มันเป็นเดตน่ะ กับซาร่า"
           เชอร์ล็อควางส้อมในมือลงบนจานแพนเค้ก "เดต???"
           "เดตก็คือการที่คนสองคนชอบพอกัน ออกไปหาอะไรที่สนุกๆทำกันน่ะ" จอห์นอธิบาย เขาคิดว่าเชอร์ล็อคคงไม่รู้จักคำว่าเดต ทั้งชีวิตเคยเดตรึเปล่าก็ไม่รู้
           "ถ้าอยากทำอะไรสนุกๆ ชั้นพานายไปทำก็ได้ อยากทำอะไรล่ะ ไปห้องแล็ปของมอลลี่ดีมั้ย หรือว่าไปหาคดีอะไรทำก็ได้"
           "แบบนั้นไม่ได้เรียกว่าเดตนะเชอร์ล็อค นายเข้าใจผิดแล้ว" จอห์นพูด
           "แล้วนายจะไปเดตกับครูสอนเปียโนของลูกนี่นะ????"
           "แล้วมันไม่ได้หรือยังไง มันผิดหรอ" จอห์นถามกลับ "เชอร์ลินเป็นเด็กดี เป็นเด็กน่ารักมาก มากจนใครๆก็อิจฉานายที่มีลูกสาวที่น่ารักขนาดนี้ นายลองไปถามสิ ทั้งคุณนายฮัตสัน ทั้งเกร็ก แม้แต่พี่ชายนายเองยังหลงเชอร์ลินเลยขนาดเขาเป็นคนเย็นชานะ เห็นมั้ยใครๆก็อยากมีลูกที่น่ารัก ชั้นก็อยากมีนะเชอร์ล็อค แล้วถ้าชั้นไม่ออกเดต ไม่แต่งงาน ชั้นจะมีลูกได้ยังไง"
           "ก็บอกแล้วไงถ้านายรักเชอร์ลิน ชั้นแบ่งเชอร์ลินให้นายได้ ไม่เห็นต้องทำอะไรงี่เง่าแบบนี้เลย"
           "นายไม่เข้าใจ นายไม่เคยเข้าใจอะไรเลยเชอร์ล็อค" จอห์นพูดเบาๆ
           "นายก็อธิบายให้ชั้นเข้าใจมาสิ ชั้นมีเวลาฟังนายทั้งคืน"
           "แต่ชั้นไม่มีเวลาแล้ว มันใกล้เวลานัดแล้ว ชั้นไม่อยากไปสาย"
           "จะไปไหนกัน"
           "คิดว่าคงจะไปดูหนัง เดตแรกคนเขาชอบไปดูหนังกัน"
           "งี่เง่า" เชอร์ล็อคพูด "วันนี้วันพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิคนะจอห์น ไปดูพิธีเปิดสิ"
           "ตั๋วหายากจะตาย ชั้นไม่มีตั๋วหรอกนะ"
           "ชั้นมี" เชอร์ล็อคพูด "มายครอฟให้ไว้เผื่อว่าชั้นจะอยากไปดู นายเอาไปสิ มายครอฟให้ไว้ 2 ใบ"
           "หืม......นายให้ชั้น?"
           "ใช่ ชั้นให้นาย ไปบอกชื่อชั้นที่ประตูทางเข้าได้เลย ที่นั่ง VIP เชียวนะ"
           จอห์นยิ้ม "ขอบคุณนะ ชั้นจะรีบกลับมาก่อนที่มายครอฟจะพาเชอร์ลินมาส่งก็แล้วกัน" จอห์นพูดก่อนจะเดินออกจากห้องไป
            เชอร์ล็อคมองตามจอห์นที่ออกจากห้องไป ก่อนจะตะโกนเรียกหญิงสูงวัยที่อยู่ห้องข้างล่าง "คุณนายฮัตสันครับ ช่วยมาทำความสะอาดจานที ผมจะออกไปข้างนอก"
            เชอร์ล็อคมองจานแพนเค้กที่ยังกินไม่หมดและนมที่ยังมีอยู่เต็มแก้ว มันไม่อร่อยอีกแล้ว ไม่ใช่มันไม่ร้อน แต่เป็นเพราะเขาไม่ชอบกินข้าวคนเดียวอีกต่อไป นับตั้งแต่วันที่จอห์นทำอาหารให้เขากินเป็นมื้อแรก


             

            "พิธีเปิดโอลิมปิคหรอคะ ว๊าวว วิเศษสุดๆไปเลยค่ะ ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้ดูในสนาม ปกติชั้นเคยดูแต่ในทีวีน่ะค่ะ" เสียงซาร่าพูดอย่างตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าสถานที่เดตคือที่ไหน
            "ใช่ครับ ผมก็ไม่คิดว่าผมจะมีโอกาสได้ดูเหมือนกัน คือเพื่อนผมเขาได้ตั๋วมาจากพี่ชายเขาน่ะครับ โซน VIP เลย"
             "พี่ชายเพื่อนคุณคงต้องเส้นใหญ่มากแน่ๆเลย ชั้นได้ยินมาว่าตั๋วหายากและราคาแพงมาก โซน VIP ก็ราคาตั้ง 2,000 กว่าปอนด์เลยเชียว (91,000บาท)" 
             "เอ่อ...ก็นิดหน่อยครับ" เส้นใหญ่สินั่นมายครอฟ โฮมส์นะ เอาชื่อเขาไปพูดในพระราชวัง แม้แต่คนทำสวนไปถึงเลขานุการณ์ส่วนพระองค์ ยังรู้จักชื่อนี้เลย

              "เชอร์ล็อค โฮมส์ครับ โซน VIP 2 ที่" จอห์นพูดกับเจ้าหน้าที่ที่หน้าประตูทางเข้า
              "โซน VIP 2 ที่นะครับ" เจ้าหน้าที่ทวนคำพูดอีกครั้งก่อนจะกดหาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ตรงหน้า "คุณเชอร์ล็อค โฮมส์จองโซน VIP ไว้ 3 ที่นี่ครับ จะรับตั๋วอีกใบไปเลยมั้ยครับ"
             "น่าจะผิดนะครับ ผมจองไว้แค่ 2 " จอห์นพูด
             "ชั้นโทรมาจองเพิ่มเอง พอดีที่นั่งข้างๆเขาประกาศขายพอดี ชั้นเลยซื้อมา" เสียงเชอร์ล็อค โฮมส์ดังจากข้างหลัง
             "โอ้ ให้ตายเถอะเชอร์ล็อค" จอห์นทำเสียงเหนื่อย
             "สวัสดีครับ ผมเชอร์ล็อค โฮมส์ คุณพ่อของเชอร์ลิน โฮมส์ 'ลูกศิษย์' คลาสเปียโนของคุณ" เชอร์ล็อคแนะนำตัวจงใจเน้นคำว่า 'ลูกศิษย์' ให้จอห์นได้ยิน
             "คุณนั่นเอง ชั้นได้ยินข่าวของคุณมามากนะคะ จอห์นก็เคยพูดถึงคุณ ดีใจจังที่ได้เจอตัวจริง เป็นเกียรติมากๆค่ะที่ได้สอนลูกสาวของคุณ เชอร์ลินเป็นเด็กฉลาดและหัวไวมากค่ะ เรียนรู้ได้เร็วกว่าเด็กที่อายุเท่าๆกันมาก จอห์นบอกว่าเธอเก่งเหมือนคุณพ่อ เพราะคุณเองก็เล่นไวโอลินได้เก่งมากๆเหมือนกัน อนาคตต้องน่ารักมากแน่ๆค่ะ คุณพ่อเล่นไวโอลิน ลูกสาวเล่นเปียโน ถ้าส่งเสริมไปเรื่อยๆเชอร์ลินอาจเป็นนักเปียโนระดับโลกได้เลยนะคะ"
             เชอร์ล็อคยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ยิ้มเพราะซาร่าชมเขาและเชอร์ลิน แต่ยิ้มเพราะจอห์นแอบชมเขาให้คนอื่นฟังอีกแล้ว
             "ขอบคุณครับ ผมรู้ว่าลูกสาวผมเป็นเด็กฉลาด ใครๆก็พูดแบบนั้น ผมเองก็รู้ดีอยู่" เชอร์ล็อคพูด "เชอร์ลินเป็นเด็กฉลาดเกินกว่าที่จะเล่นเครื่องดนตรีงี่เง่าอย่างเปียโน เชอร์ลินทำอะไรได้ดีกว่านั้น ผมเลยคิดว่าคงจะให้เชอร์ลินเลิกเรียนเปียโนเร็วๆนี้ เพราะผมเอง...ก็ไม่ชอบเสียงเปียโนซักเท่าไหร่ เสียงมันน่ารำคาญ"
           "????" ซาร่าหน้าถอดสีเมื่อได้ยินคำพูดของเชอร์ล็อค
           "เสียมารยาทมากนะเชอร์ล็อค" จอห์นดุเพื่อนร่วมแฟลต แล้วหันไปพูดกับคู่เดต "ซาร่า คุณช่วยไปซื้อน้ำให้ผมหน่อยได้ไหมครับ ผมหิวน้ำจังเลย ผมจะรอคุณตรงนี้นะ"
           ซาร่าพยักหน้างงๆ แต่ก็เดินแยกออกไปด้วยดี

           "จืดชืดชะมัด" เชอร์ล็อคพูด "ครูจืดชืดๆ น่าเบื่อๆแบบนี้จะไปสอนเชอร์ลินได้ยังไง"
           "ซาร่าเธอเป็นครูที่เก่งมากนะ ชั้นเคยดูเธอสอนมาก่อน"
           เชอร์ล็อคขมวดคิ้วสงสัย "นายไปดูมาตอนไหน ที่สำคัญคือเชอร์ลินมีเรียนเปียโนตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมชั้นไม่รู้"
           "ก็ดูมาก่อนที่จะให้เชอร์ลินเรียนน่ะสิ พวกคลาสเรียนพิเศษพวกนี้เขามีทดลองให้เรียนดูก่อน ชั้นเคยดูตอนนั้นนั่นแหละ" จอห์นพูด "นายหัดดูตารางเรียนของลูกบ้างนะ ลูกมีเรียนเปียโนทุกๆบ่ายวันพุธเพราะเป็นคาบเรียนอิสระ จะเรียนอะไรเพิ่มก็ได้"
           "มีนายจัดการเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ชั้นจะต้องใส่ใจทำไม"
           "นั่นลูกสาวคนเดียวของนาย นายต้องใส่ใจมากกว่านี้"
           "นายก็คอยบอกสิว่าชั้นต้องใส่ใจอะไรอีกบ้าง เชอร์ลินมีเรียนคาบพิเศษอะไร เรียนวันไหน นายก็บอกสิ นายเป็นคุณอานะ" เชอร์ล็อคพูด "ที่แน่ๆ พุธหน้าเชอร์ลินต้องเรียนอย่างอื่นแทน ชั้นไม่ให้เรียนเปียโนแล้ว"
           "ทำไมล่ะ ซาร่าเธอเก่งนะ นายควรเห็นลูกนายตอนเล่นเปียโนว่าทำได้ดีขนาดไหน"
           "เชอร์ลินเก่งเพราะเป็นลูกสาวชั้น ไม่เกี่ยวกับครูที่สอน ทักษะการเล่นดนตรี เชอร์ลินได้ไปจากชั้น"
          จอห์นถอนหายใจเบาๆ...เชอร์ล็อคลืมไปแล้วแน่ๆว่าเชอร์ลิน โฮมส์ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ทักษะการเล่นดนตรีที่เชอร์ลินมีไม่ได้รับการถ่ายทอดไปจากตัวเชอร์ล็อค โฮมส์ แต่มันเป็นสิ่งที่เชอร์ลินมีเอง อาจจะมีตั้งแต่กำเนิด หรือเธอเป็นเด็กฉลาดเลยเรียนรู้เร็วก็เท่านั้น...เชอร์ล็อคหลงตัวเองจนคิดว่าเชอร์ลินฉลาดเหมือนตัวเองไปซะแล้วสิ

           "แล้วนี่มาทำอะไร นายคงไม่ได้อยากดูพิธีเปิดโอลิมปิคจริงๆหรอก นายไม่เคยสนใจมันเลย" จอห์นถาม
           "ชั้นพึ่งสนใจเมื่อกี๊มันแปลกหรือไง นี่ลงทุนซื้อตั๋วเองเลยนะ" เชอร์ล็อคโกหก ความจริงแล้วเขาไปบังคับเชิงข่มขู่มาจากพี่ชายต่างหากว่าให้หาที่นั่งให้เขาอยู่ติดกับที่นั่งของจอห์นให้ได้ หากทำได้ จะได้รับอนุญาตให้พาเชอร์ลินไปกินข้าวที่บ้านได้ 1 ครั้ง ซึ่งมายครอฟก็ยอมด้วยดี
            หากเรื่องเงินเป็นจุดอ่อนของจอห์น วัตสัน เชอร์ลิน โฮมส์ก็คงเป็นจุดอ่อนของมายครอฟ โฮมส์นั่นแหละ

            "นายกำลังโกหก ชั้นรู้ ชั้นอยู่กับนายมานานนะเชอร์ล็อค" จอห์นกอดอกยืนรับฟังอย่างตั้งใจ "พูดความจริงมา"
            เชอร์ล็อคยิ้ม "นายนี่รู้ทันชั้นแทบจะทุกอย่างเลยนะ แม้ว่านายจะฉลาดไม่เท่าชั้นก็เถอะ" เชอร์ล็อคพูด "ความจริงแล้ว พวกฆาตกรที่ฆ่าแอนดรู ลูคิสกับโอลิเวอร์ แวนคูนจะมาที่นี่ พิธีเปิดโอลิมปิคที่มีคนจากทั่วทุกมุมโลกมารวมกันแบบนี้ ชั้นว่าพวกนั้นต้องปะปนเข้ามาแน่"
            "นายรู้ได้ยังไงว่าคนพวกนั้นจะมา"
            "ชั้นถอดรหัสภาพอักษรจีนพวกนั้นได้แล้ว มันแปลว่าให้หาปิ่นหยกราคา 2 ล้านปอนด์ (91ล้านบาท) ชั้นคิดว่า 1 ในเหยื่อทั้ง 2 คนที่ถูกฆ่าตายต้องขโมยมาจากพวกมันอีกทีแน่ๆ พวกนั้นเลยตามฆ่าเขาเพื่อจะหาปิ่นหยกให้เจอ"
            "นายถอดรหัสได้ตอนไหนเนี่ย"
            "ถ้านายอยู่กับชั้นทั้งวันนายก็รู้ไปแล้ว" เชอร์ล็อคพูด "ชั้นต้องการให้นายช่วย เราต้องหาคนพวกนั้นให้เจอ แล้วตามจับพวกมัน"
            "ไม่อ่ะ ชั้นไม่ช่วย ชั้นกำลังเดตอยู่นะ"
            "เดตอะไร ไร้สาระน่าจอห์น สิ่งที่ชั้นให้นายทำน่าตื่นเต้นกว่าอีก"
            "ชั้นต้องการตีสนิทกับซาร่า ถ้าเดตแรกเป็นไปได้ด้วยดีเราอาจพัฒนาความสัมพันธ์ เราอาจคบกัน แต่งงานกัน เข้าใจมั้ยเชอร์ล็อคว่าเดตแรกมันสำคัญ"
            "คู่เดตคนก่อนๆของนาย นายก็พูดแบบนี้ สาวๆพวกนั้นไปไหนหมดล่ะ ไหนล่ะแฟนนาย ไหนล่ะคนที่จะสร้างครอบครัวกับนาย นายยอมรับมาเถอะว่ามันไม่รอด นายไม่ได้รู้สึกมีความสุขกับมัน ไม่มีความสุขกับการเดตเท่ากับออกไปสืบคดีกับชั้น ทำงานกับชั้น"
           "ที่เดตของชั้นพังส่วนใหญ่มันเป็นเพราะนายด้วยเชอร์ล็อค นายชอบมาก่อกวน ครั้งนี้ก็ด้วย"จอห์นพูด "นายไม่เคยเข้าใจชั้นเลยเชอร์ล็อค"
            "นายอยากให้ชั้นเข้าใจอะไร นายพูดมาสิจอห์น พูดให้ชั้นเข้าใจไง"
           
            "คุยอะไรกันคะ ดูเครียดจังเลย" เสียงของซาร่าดังขัดจังหวะขึ้น ในมือของเธอมีน้ำอัดลมอยู่ 3 ขวด
            "อ้อ.....กำลังคุยกันว่าเราควรเข้าข้างในกันได้แล้ว งานคงใกล้จะเริ่มแล้ว" เชอร์ล็อคพูดแล้วยิ้มให้ซาร่าด้วยสายตาที่ไม่จริงใจนัก  "โอ้..ซาร่า...คุณพลาดมาก จอห์น วัตสันไม่ดื่มน้ำอัดลม....นี่คุณไม่รู้หรอ เป็นคู่เดตที่แย่จัง ผมเป็นเพื่อน ผมยังรู้เลย"...

          
     



ดูสายตาสิ...นั่นคู่เดตเพื่อนนะ ทำไมสายตาดูไม่ค่อยพอใจเลย?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น

  1. #367 Sedius (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 20:48

    อออกนอกหน้ามากค้าาา คุณเชอร์ล็อค มองจากดาวเนปจูนยังดูออกเลยค่ะว่าหึงคุณหมอเค้าหน่ะ

    #367
    0
  2. #340 despasito (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:31
    ไรท์ทำเราเผลอคิดฉากในหนังอิคุณโฮมก็มองด้วยสายตาไม่เป็นมิตรเช่นกัน 555555
    #340
    0
  3. #304 Rannaree Rannaree (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:19
    'ฉันมีเวลาฟังนายอธิบายทั้งคืน'
    อ้ากกกก ทำไมสะดุดกับคำนี้ > <
    #304
    0
  4. #270 heechulnarak (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 02:17
    มีการตามมาเป็นก้างอย่างชัดเจน 55555
    #270
    0
  5. #34 Chanita2544 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 21:19
    เชอร์ล็อค!!! นาย...นายนี่มัน!!! สุดยอดดดดดดด!!!!! เอาเลยค่ะขัดขวางการเดทในครั้งนี้ซะ เอาให้พังไม่เป็นท่าเลยค่ะ เราสนับสนุนเต็มที่ ปฏิบัติการทำลายการเดทของจอห์นได้เริ่มขึ้นแล้วววว 
    ถ้าเกิดว่าจอห์นเคืองนายเมื่อไหร่แนะนำให้จับ...ไปเป็น...เลยค่ะ เอาให้เต็มที่ค่ะ มีเท่าไหร่งัดมาให้หมด ขัดขวางเต็มที่ จอห์นเป็นของนายคนเดียวเท่านั้น
    เชอร์ล็อค!!! สู้ๆๆๆๆๆ
    #34
    0
  6. #33 Chanita2544 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 21:19
    เชอร์ล็อค!!! นาย...นายนี่มัน!!! สุดยอดดดดดดด!!!!! เอาเลยค่ะขัดขวางการเดทในครั้งนี้ซะ เอาให้พังไม่เป็นท่าเลยค่ะ เราสนับสนุนเต็มที่ ปฏิบัติการทำลายการเดทของจอห์นได้เริ่มขึ้นแล้วววว 

    ถ้าเกิดว่าจอห์นเคืองนายเมื่อไหร่แนะนำให้จับ...ไปเป็น...เลยค่ะ เอาให้เต็มที่ค่ะ มีเท่าไหร่งัดมาให้หมด ขัดขวางเต็มที่ จอห์นเป็นของนายคนเดียวเท่านั้น

    เชอร์ล็อค!!! สู้ๆๆๆๆๆ
    #33
    0
  7. #32 Junior Prince LP (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 19:25
    555555+ ไม่รู้จะมาทางเกือบดร่าม่าดี แต่มัน ฮาามากกก คือหึงจอนห์สินะ แต่จอนห์ม่ายเข้าจายยย พี่เชอร์เรามีเซนส์ไม่ถูกกะหญิงหนักมากกก นางจิกคู่เดตจอนห์นี่จี๊ดเว่อ
    #32
    1
    • #32-1 MaleeHaveACat(จากตอนที่ 13)
      11 สิงหาคม 2559 / 21:48
      จอห์นผู้ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย 555555
      #32-1
  8. #30 ELIZA_BEAU (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 21:17
    ลั่น55555 แขวะได้ใจมากค่ะเจ๊เชอร์ โอ้ย ฮา หึงว่าที่ภรรยาก็บอกตรงๆๆๆเส้;///;
    #30
    1
    • #30-1 MaleeHaveACat(จากตอนที่ 13)
      10 สิงหาคม 2559 / 21:49
      ขอบคุณนะค๊า มาเม้นให้ทุก Chapter เลยแหน่ะ : )

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 สิงหาคม 2559 / 21:50
      #30-1