[BTS x YOU] My son sweet

ตอนที่ 1 : My son 01 :: Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,878
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    5 มิ.ย. 60



My son 01
Intro





          ท้องฟ้าสีดำสนิทในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด ภายในโกดังร้างไม่ห่างจากโรงเรียนไฮสคูลชื่อดังใจกลางกรุงโซลที่อดีตเคยเงียบสงบแต่กลับคืนนี้กลับไม่เป็นแบบนั้น

          “ไหนว่ะ ไม่เห็นมีหมาสักตัว!!”

          หนึ่งในแก็งค์เด็กวัยรุ่นเกือบยี่สิบคนตะโกนออกมาพลางหันมองซ้ายขวาก็ไร้วี่แววคู่อริที่ก่อนหน้านี้ปากดีนัดกันมาเคลียร์เรื่องที่คับแค้นใจแบบลูกผู้ชาย

          “รอมันก่อน คงทำใจอยู่ หรือไม่ก็ขี้ขลาดหนีกลับบ้านไปฟ้องแม่ ฮ่าๆๆๆๆ”   เจ้าของใบหน้าคับคล้ายคับคราแจ๊สชวนชื่นเอ่ยออกมาพร้อมหัวเราะร่าสะใจกับถ้อยคำที่พึ่งพ่นออกไป

          “เห้ย มันมาแล้ว!!”

บรื้นน บรื้นน!!

          สิ้นเสียงคนที่หูดีที่สุด เสียงท่อรถมอเตอร์ไซต์นับสิบคันกำลังมุ่งหน้าเข้ามาที่แห่งนี้ เจ้าของรถต่างเร่งความเร็วตามมาด้วยเสียงแบรกของล้อหนังราคาแพง

เอี้ยดดดดดด!!!

          “เตรียมรับมือ!”

          คนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวโจกเอ่ยออกมาพลางทำสัญญาณมือ ลูกน้องนับยี่สิบกระชับไม้หน้าสามที่ถือกันคนละอันเตรียมตัวกับสมรภูมิการรบที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า

ครืดด!!!!

          ไม่นานเกินรอ เสียงประตูเหล็กถูกเปิดออกจากด้านนอก ปรากฏร่างสูงไม่ต่ำกว่าสิบคนยืนเรียงหน้ากระดาน ดูเหมือนว่าผู้มาใหม่จะเสียเปรียบทั้งจำนวนคนและอาวุธ 

          “พวกแม่งมีไม้”   เสียงทุ่มติดแหบของชายผิวเข้มเอ่ยขึ้นเบาๆพอได้ยินแค่เพื่อนตัวเอง 

          “มีเยอะกว่าเราด้วย”

          “กูว่าถอยทัพก่อนดีมั้ย”

          เจ้าของเรือนผมสีชมพูพาสเทลพูดขึ้นแต่สายตาคมยังจ้องไปที่คู่อริที่ยืนอยู่กลางโกดัง ถึงจะประหม่าหน่อยๆแต่ไม่ลืมส่งสายตาเพชรฆาตไปหาพวกมัน

          “ถอยก็เหี้ยล่ะ มาถึงขั้นนี้ถอยให้มันหัวเราะไง?”

          ริมฝีปากชมพูเอ่ยขมุบขมิบ ขบฟันกระต่ายดังกรอด มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน สายตาคมไล่มองคู่อริต่างสถาบันที่ยืนถือไม้พร้อมไฟว้กันอย่างไม่เกรงกลัว ในหัวพลางประมวลเรื่องราวถึงความผิดพลาดของตัวเอง 
          

          เพราะก่อนหน้านี้มัวแต่รีบเลยลืมคิดถึงเรื่องอาวุธ


          ชิบหายแล้วไงจอนจองกุก


          เป็นถึงหัวหน้าแก็งค์อันธพาลของโรงเรียนกลับทำงานพลาดได้ยังไง


          “ลุยเลยมั้ยพี่กุก!”

          เสียงเกรี้ยวกราดของลูกน้องด้านหลังตะโกนขึ้นมาพลางดัดมือทั้งสิบนิ้วดังกรอบแกรบด้วยความมั่นใจ ไอเด็ก ม.4 ริอยากฝึกเป็นอันธพาลช่างเลือดร้อนอะไรเบอร์นี้ 

          “ตัวเปล่านี้แหละว่ะ ลุยเลยไอเหี้ยกุก!!”   คิมแทฮยอง มือขวาของแก็งค์พูดขึ้น สะบัดหัวสองสามทีเพื่อวอมร่างกาย 

          “เอาเลย กูพร้อมล่ะ”   ปาร์คจีมิน มือซ้ายของแก็งค์กดเสียงต่ำคำรามอย่างน่าเกรงขาม


          เป็นไงเป็นกัน!!


          “ถ้ากูสั่งลุยคือลุย!!”

          “ครับ ลูกพี่!!”

3..4
          
          “ลุย!!!!!!!!”

          “อ๊ากกกกกกกกกกกกก”

          “ย๊ากกกกกกกกกกกกก”

ตุบ ตับ พลั้ก !!!

          เสียงตะลุมบอนทั้งสองฝ่ายได้เริ่มขึ้น แน่นอนว่าใครที่ถือไม้มักได้เปรียบ แต่ไม่เสมอไป ถึงในมือจะถือไม้หน้าสามหรือหน้าสี่ ถ้าฝีมือห่วยแตกก็พลาดได้เหมือนกัน เหตุการณ์กลับตาละปัดเมื่อไม้หน้าสามส่วนใหญ่แล้วถูกแย่งมาอยู่ในมือของแก็งค์จองกุก ถึงจำนวนคนจะน้อยกว่าแต่ฝีมือนั้นเหนือกว่ามาก  

          “เอื้อกก”

          “อ๊ากกก โอ้ยยย”

          เสียงโอดครวญโหยหวนน่าสังเวชของเด็กเลวที่พ่อแม่ส่งให้เรียนหนังสือแต่กลับทำตัวเหลวแหลก จะทำไงได้ล่ะ ศักดิ์ศรีต้องมาก่อนเกรดเฉลี่ยเสมอ

          “ไอจีมินระวัง!!”   จองกุกกระโดดถีบจีมินจนร่างกลมกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น เขาช่วยให้เพื่อนตัวเองหลบจากไม้หน้าสามที่กำลังจะฟาดมาที่กลางหัว 

          “ไอสัด! ถีบกูขนาดนี้กะไม่ให้กูเดินเลยไง? โอ้ยย”

          “โทษๆ เห้ย! ย่าส์!!”   

          ร่างสูงโปร่งกระโดดหลบซ้ายขวาอย่างช่ำชองปล่อยหมัดเสยคางฝ่ายตรงข้ามตามด้วยลูกทีบสะท้านนรกจนคนตัวบางกว่านอนเขมือบลงไปกับพื้น

          “แฮ่กๆๆ ไอหน้าโง่เอ้ย!!”   จองกุกก้มหน้ามองร่างหมดสติด้วยฝีมือตัวเองก่อนจะเบิกตาโพรงเมื่อสองหูได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจดังลั่นอยู่ข้างนอก

          “ชิบหายเอ้ย.. พวกเรา หนี!!!!”

          สิ้นเสียงตะโกน เสียงฝีเท้าทั้งสองฝ่ายต่างวิ่งหัวหมุนเพื่อเอาตัวรอดจนลืมเรื่องศักดิ์ศรีที่ยกพวกมาตีกันวันนี้ แต่เอาเถอะ ยังไงก็ยังไม่อยากโทรให้ผู้ปกครองมาประกันตัวในเวลาตีหนึ่งหรอก ฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหนปนเปกันหมด คนที่มีรถก็มุ่งหน้าวิ่งไปที่รถของตัวเอง

          “วิ่งเร็วไอแทไอกุก!”   จีมินหันหลังตะโกนเรียกเพื่อนตัวดำกับเพื่อนฟันจอบที่หอบแฮ่กๆวิ่งตามหลังมา ในที่สุดทั้งสามคนก็ถึงบิ๊กไบร์คู่ใจของตัวเอง

          “ไอเชี่ย หมวกกันน็อคกูหาย!”   ความวัวยังไม่หายความควายเข้ามาแทรก จองกุกมองซ้ายมองขวาหาหมวกกันน็อคราคาเหยียบหมื่นที่ก่อนหน้านี้ตนมั่นใจว่าถอดแล้วตั้งไว้บนเบาะ แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่า มันหายไป

          “ช่างมันเถอะ ตอนนี้ไปก่อน!!”   แทฮยองพูดพลางสวมหมวกของตัวเองอย่างรวดเร็ว จีมินก้เช่นกัน จองกุกจำใจต้องหยุดมองหาและขึ้นคร่อมรถคันใหญ่ก่อนจะสตาสร์และออกตัวด้วยความเร็ว

วี้ดดดดดด!!!

          เสียงไซเรนรถตำรวจยังคงดังอยู่รอบโกดัง ทั้งสามเลยขับไปทางลัดที่ซอยเล็กๆที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักเพื่อหลบหนี และในที่สุดก็ปลอดภัย รอดพ้นจากสายตาตำรวจอย่างเช่นทุกครั้ง

          “แฮ่กๆๆ เชี่ยเกือบไปแล้ว”   จองกุกสบถพร้อมผ่อนความเร็วรอเพื่อนอีกสองคนที่ขับตามหลังมา  เมื่อขับเทียบทั้งสามคัน จีมินและแทฮยองเลื่อนกระจกหมวกกันน็อคขึ้น

          “งั้นแยกกันตรงนี้แหละ”

          “เออ ระวังตัวด้วย เจอกัน”

          “เค”

          ทั้งสามตกลงกันว่าจะแยกกันกลับบ้าน เห็นแบบนั้นจองกุกจึงเร่งความเร็วด้วยการบิดคันเร่งตามนิสัยที่แก้ยังไงก็ไม่หาย นิสัยขับรถเร็วเกินไป ยิ่งถนนเวลาตีหนึ่งที่เงียบโล่งแล้วนั้น


          อาจมีบางสิ่งที่เขามองไม่เห็นก็เป็นได้


          มันกำลังเคลือบคลานมาโดยไม่รู้ตัว


บรื้นนนนน

          “เห้ยยยย!!!!”

เอี้ยดดดดดด!!!

กึก กึก โครมมม!!!

          เจ้าตูบสี่ขามองซ้ายมองขวาหาเสียงดังที่ชวนให้รำคาญรูหู ก่อนจะสะบัดขนเดินดุกดิกเข้าข้างทางไป





.........................................................

.ฮาริโบ.

หูยยย อินโทรมาเสริฟแล้วจ้า มีความหักหลบหมาแต่ก็ดีแล้วน้องหมาจะได้ปลอดภัยแต่เอิ่มม..

--ทุกคนนน เค้าอยากอ่านคอนเม้นท์จังเลย ติชมกันได้น้า กำลังใจล้นหลามจะมาต่อให้แบบรวดเร็วเลยนะคะ ><

    

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #116 prea332 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 19:17
    อีหมาเวร
    #116
    0
  2. #103 Bunny JK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:53
    คิกๆ นักเลงหัวไม้ แต่พ่ายแพ้ให้หมาตัวน่อยๆ 😉
    #103
    0
  3. #93 linble4 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 14:53
    สนุกค่าไรท์ รอค่าาา
    #93
    0
  4. #69 คุมะมงแซะมงแซะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:51
    โหยย ลูกเพ่!!
    #69
    0
  5. #32 by-momay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 21:17
    มีความรักหมา555
    #32
    0
  6. #5 MzJang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 08:16
    รอ ร๊อ รอ แต่ไม่ยู๊ แต่ไม่ยู๊เธอแต่งหนใด
    #5
    0
  7. #4 Jitsopin2003 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 01:55
    รอค่ะะะ
    #4
    0
  8. #3 Grace-za (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 01:47
    55555 ชอบอะพล้อตตลกดี อยากอ่านต่อแล้วววว แต่ที่พีคสุดคือไรรู้ไหมม คำทักทายของไรท์ไง555 มันน่ารักอะ ฮาริโบแล้วเราเป็นคนที่ชอบกินไอเยลลี่ยี่ห้อนี้มากกก ไม่รู้ว่ามันเกี่ยวไรกันแต่รู้สึกชอบอะ ทักทายว่าฮาริโบมันน่ารักมากเลยนะไรท์นี่ไม่ได้ล้อหรือแกล้งเล่นนะ มันเป็นฟีลจริงๆของเราเลยยย>< ชักจะนอกเรื่องไปไกลละ555555 เอาเป็นว่าชอบมากกกก ทั้งพล้อตเรื่องและการทักทาย(ยังไม่จบอีก555555) รอนะค้าาา สู้ๆ fighting!!
    #3
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #3-2 ฮาริโบ(จากตอนที่ 1)
      25 มีนาคม 2560 / 16:12
      แงง รักเม้นนี้จังเลยยาวสะใจมาก ขอบคุณที่ชอบนะคะ
      #3-2
  9. #2 BE12345JAJIGA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 22:58
    โอ้ยยย พิแจ็สก็มา 5555
    #2
    1
    • #2-1 ฮาริโบ(จากตอนที่ 1)
      25 มีนาคม 2560 / 16:11
      55555555555
      #2-1