ANTI ฟิคแอนตี้จองกุก [BTS x YOU] -END- มีฉบับ E-Book

ตอนที่ 9 : Anti 09 | สั่งสอน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,423 ครั้ง
    22 เม.ย. 62







Anti 09
สั่งสอน [100%]








          5 นาทีผ่านไป


          ปัง!!


          ประตูถูกเปิดออกอย่างแรงจากคนด้านนอก ปรากฏหญิงสาวที่มีใบหน้าบึ้งตึงอยู่ตอนนี้ คิ้วเรียวขมวดแน่นเพราะอารมณ์โกรธที่พุ่งทะยาน กระแทกส้นเท้าปึงปังเดินไปหยุดที่หน้าโซฟาตัวใหญ่ที่ลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัยและเพื่อนของเขาอีกสองคนนั่งอยู่


          “มีอะไร!


          อินฮาตวาดเสียงดังพลางจิกสายตามองจองกุกอย่างไม่เกรงกลัว ส่งผลให้แทฮยองและจีมินหลุดขำกับท่าทางเกรี้ยวกราดของเธอเช่นเดียวกับจองกุกที่กระตุกยิ้มอย่างนึกสนุก จะให้เขากลัวได้ยังไงในเมื่อท่าทางแบบนี้เหมือนลูกแมวที่กำลังหัดขู่ซะมากกว่า


          “หวัดดีทาส”


          “ทาสที่หน้า”


          “อย่าปากเก่ง อย่าลืมนะว่าในมือถือของฉันมีอะไรอยู่”


          จองกุกชูมือถือในมือที่พันด้วยผ้ากอสพลางแกว่งไปมา ยกขาสลับขึ้นไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ


          “มีอะไรก็พูดมา!


          “กาแฟ”


          “...?”


          “ไปซื้อกาแฟมา”


          “เจ็บมือหรือเป็นง่อย?”


          “หยุดปากดีแล้วไปซื้อมา สิบนาที”


          “หึ่ย!


          “อเมริกาโน่เย็นเพิ่มช็อต พวกมึงเอาไรปะ?”


          จองกุกหันไปถามเพื่อนทั้งสองที่นั่งอมยิ้มไม่เลิก


          “ไม่อะ”


          “เออไม่เหมือนกัน”


          “งั้นก็ไปซะ”


          เขาหันกลับมาสั่งอินฮาที่ยืนกำมือแน่น เธอถลึงตาใส่ร่างสูงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะกระทืบส้นเท้าออกจากห้องเฮงซวยนี่ไป พรูลมหายใจหนักๆเพื่อกลั้นอารมณ์ที่กำลังจะระเบิดในอีกไม่ช้า มือเล็กล้วงหยิบมือถือในกระเป๋ากางเกงก่อนจะต่อสายหาเพื่อนสนิททันที


          (ไปเข้าห้องน้ำถึงไหนเนี้ย?)


          “ยูรี ฝากเก็บของด้วย ฉันไม่เข้าแล้วนะ”


          (เอ้า แกไปไหน เป็นอะไรหรือเปล่า?)


          “เปล่าๆ ฝากทีนะ พอเลิกแล้วโทรหาฉัน เดี๋ยวไปเอาของ”


          (เออๆเค)


          อินฮากดตัดสายก่อนที่อีกฝ่ายจะซักถามมากกว่านี้ เธอนั่งเรียนอยู่ดีๆก็ต้องลุกออกมาเพราะจองกุกส่งคลิปมาขู่ตั้งแต่หัววัน อยากจะบ้าตายและเผาๆคลิปนรกนั่นให้หมดสิ้นไปซะ คิดพลางสาวเท้าให้เดินไปถึงร้านกาแฟแบรนด์ดังที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากคณะวิศวฯสักเท่าไร ก่อนจะอดกลั้นและยอมรับผลชะตากรรมที่ตัวเองเป็นคนสร้างขึ้นมา เพราะให้ตายยังไงเธอก็ทำอะไรจองกุกและคลิปไม่ได้ จะลบในมือถือแต่เธอก็มั่นใจว่าคนเลวๆอย่างหมอนั่นไม่มีทางเก็บไฟล์ไว้ที่เดียวหรอก

 

 



          ทางด้านคนที่ถือไพ่เหนือกว่านั่งยิ้มชั่วร้ายอยู่บนโซฟาตัวเดิม จองกุกกระดิกปลายเท้าอย่างอารมณ์ดีพลางสไลด์หน้าจอมือถือ เขาเปิดหน้าแชทใครบางคนเอาไว้ก่อนจะตวัดสายตามองจีมินที่หรี่สายตาจับผิดอยู่ไม่ไกล


          “ไร?”


          “มึงแกล้งเขาง่ายไปปะ ไม่ใช่มึงเลยว่ะจองกุก”


          “นั่นดิ แค่ให้ไปซื้อกาแฟเหรอวะ”


          แทฮยองก็สงสัยเหมือนที่จีมินสงสัยอยู่เช่นกัน ส่งผลให้ลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัยหัวเราะออกมา ใบหน้าหล่อคมทั้งเจ้าเล่ห์และอันตราย เขายักไหล่เบาๆก่อนจะยืดอกอย่างผู้ชนะ


          “หึ...กูจะเปิดประสบการณ์ให้พวกมึงดู”

 



          J. : ทำตามที่กูบอก


          Read


          J. : ทำสำเร็จแล้วมาเอาค่าจ้างได้เลย

 

 

 






          อินฮานั่งรอกาแฟที่พนักงานกำลังทำอยู่พลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูก็พบว่าอีกไม่กี่วิก็ครบสิบนาที กว่าจะเดินไปถึงห้องของจองกุกอีกต้องเลยเวลาแน่ๆเพราะอีกฝ่ายให้เวลาเธอแค่สิบนาทีเท่านั้น


          “หึ่ย”


          หญิงสาวสบถกับตัวเองเบาๆ เธอไม่อยากเปิดศึกกับเขาอีกครั้งหรอกนะ เพราะทะเลาะกันทีไรก็เล่นเอาเหนื่อยทุกที ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่คนที่เจ็บตัวจะเป็นจองกุกก็เถอะ...

 

 



          สิบห้านาทีผ่านไป


          อินฮาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นพลางกำแก้วกาแฟในมือแน่น พาตัวเองเข้ามาในลิฟต์ของตึกคณะวิศวฯทันทีและกดเลขชั้นที่ต้องการ ไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออกก่อนที่เธอจะรีบเดินออกไปแต่ในจังหวะนั้นดันสวนกับนักศึกษาชายสองคน อินฮาคิดว่าสองคนนี้มายืนรอลิฟต์แต่ผิดคาด เพราะทั้งคู่ไม่ได้เดินเข้าไปในลิฟต์แต่เปลี่ยนเป้าหมายเป็นต้นแขนทั้งสองข้างของเธอแทน


          “อ...อะไร— อื้อ!!


          ริมฝีปากถูกฝ่ามือหยาบกร้านพุ่งเข้ามาปิดด้วยความเร็วเพราะไม่ทันตั้งตัวทำให้แก้วกาแฟในมือหล่นกระแทกสู่พื้น ร่างกายถูกบีบรัดด้วยอ้อมแขนของผู้ชายตัวใหญ่กว่าทั้งสอง ร่างของอินฮาถูกลากเข้าไปในห้องบรรยายห้องหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากลิฟต์มากนัก เปิดประตูออกมาก็พบความมืดมิดเพราะห้องไม่ได้ถูกใช้งาน เข้าทางผู้ชายทั้งสองคนที่ถูกจ้างวานมาอย่างดี


          “ฮึก อื้อ!!


          โครม!!


          ร่างบางถูกเหวี่ยงลงไปกระแทกกับโต๊ะเรียนหลายตัวจนมันล้มระเนระนาดไปหมด หยาดน้ำตามากมายไหลออกมาเพราะความเจ็บปวดปนหวาดกลัว เธอไม่เคยเจอหน้าหรือรู้จักผู้ชายทั้งสองคนนี้เลยมาก่อนแต่ทำไม...


          เพี๊ยะ!!


          ใบหน้าหวานหันไปตามแรงตบจากฝ่ามือใหญ่ รู้สึกถึงคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปากทำให้คนตัวเล็กนั่งร้องไห้อย่างหนัก ร่างกายสั่นระริกก่อนจะก้มหน้าหนีคนใจร้ายที่กำลังจะทำร้ายเธอ


          “โอ๊ย ฮึก!!


          แควก!!


          เสื้อไหมพรมแขนยาวสีชมพูอ่อนถูกกระชากจนมันขาดบริเวณส่วนคอยาวไปถึงเนินหน้าอก มือบางยกขึ้นปกปิดร่างกายตัวเองและเอามืออีกข้างเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย อินฮาพูดอะไรไม่ออกเพราะจุกที่ลำคอไปหมด ไม่มีแรงแม้จะถามว่าพวกเขาทำแบบนี้กับเธอทำไม?


          “เงยหน้า!!


          มือของหนึ่งในสองบีบคางเธอและบังคับให้เงยหน้า ภาพที่ผ่านม่านน้ำตาคือผู้ชายอีกคนกำลังยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเธอและอัดคลิปสั้นๆส่งไปให้ใครบางคน

 

 




          ครืด


          จองกุกวางกระป๋องน้ำอัดลมก่อนจะรีบคว้ามือถือเครื่องหรูขึ้นมาเปิดอ่าน สิ่งที่เขารอคอยก็มาถึงในที่สุด จอนจองกุกจ้างรุ่นน้องในคณะที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบุคคลอันธพาลที่สุดไปจัดการบางอย่างกับคิมอินฮา เขาต้องการให้คนตัวเล็กเลิกพยศและเลิกปากดีใส่เขาสักที


          “...”


          แต่รูปภาพและคลิปที่เปิดดูทำให้นัยน์ตาคมชะงักหยุดนิ่ง สิ่งที่เห็นทำให้จองกุกเผลอกลั้นลมหายใจไปชั่วขณะ ใบหน้าหวานที่บึ้งตึงและหงิกงอใส่เขาตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ริมฝีปากเก่งที่เถียงคำไม่ตกฟากเต็มไปด้วยเลือดสีแดงข้น เสื้อไหมพรมสีชมพูอ่อนที่จองกุกเห็นแวบแรกและเกิดรู้สึกว่าอีกฝ่ายใส่แล้วน่ารักขาดวิ่นจนเห็นบราเซียสีขาวด้านใน


          “...!!!


          พรึ่บ!!


          “เห้ยจองกุก วิ่งไปไหนของมันวะ”


          แทฮยองและจีมินมองตามแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทที่วิ่งออกไปจากห้องทันที ขายาววิ่งไปตามทางที่คิดว่าจะต้องเจอคนตัวเล็กแน่ๆ จองกุกกลืนน้ำลายฝืดลงคออย่างประหม่า รูปภาพและคลิปพวกนั้นแล่นกลับเข้ามาในสมองอีกครั้งทำให้จองกุกเพิ่มความเร็วในการวิ่งมากยิ่งขึ้น

 

          ตึกๆๆๆๆ...

 

          เสียงฝีเท้าดึงกึกก้องในโสนประสาทและเขาไม่ได้ยินเสียงรอบข้างเลยสักนิด เสียงตึกตักนั่นเริ่มไม่แน่ใจว่าคือเสียงหัวใจของตัวเองปะปนอยู่ด้วยหรือเปล่า

 

          ใช่...เขาจ้างทั้งสองคนนั่นเอง

 



          แต่ไม่ใช่...

 



          “อึก! มันต้องไม่ใช่แบบนี้”

   



[50%]




          “มันตอบมายังวะ!


          น้ำเสียงร้อนรนถามเพื่อนตัวเองที่ยืนจ้องหน้าจอมือถืออย่างรอคอย หลังจากที่เขาส่งรูปภาพและคลิปวิดีโอให้คนที่จ้างมาก็พบว่าอีกฝ่ายเงียบหายไปไร้ข้อความตอบกลับ ในแชทขึ้นว่าถูกเปิดอ่านแล้วเพียงอย่างเดียว


          “ยัง”


          “ฮึก”


          “เงียบ!!!


          คนที่สะอื้นอยู่บนพื้นสะดุ้งทันทีเมื่อถูกตวาด เธอตัวสั่นเพราะหวาดกลัวคนใจร้ายทั้งสองคนตรงหน้า ทำได้เพียงร้องไห้ออกมาอย่างคนอ่อนแอ...อินฮาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอ่อนแอได้เท่าวันนี้มาก่อน


          ปัง!


          แต่จู่ๆประตูห้องที่ไม่ได้ล็อคก็ถูกเปิดออกจากคนด้านนอก มันรุนแรงบ่งบอกถึงอารมณ์เดือดดาลของคนที่มาใหม่ได้เป็นอย่างดี ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีเขาเห็นคนตัวเล็กเดินออกจากร้านกาแฟและตรงไปยังตึกคณะที่เธอไม่ควรจะไป ทั้งๆที่เวลานี้เป็นเวลาที่อินฮาต้องอยู่ในห้องเรียนแต่ไม่เป็นแบบนั้น...ทำให้เขาที่นั่งรอเธอเพื่อจะกลับบ้านพร้อมกันอย่างที่เคยบอกเอาไว้ต้องเดินเร็วๆเพื่อตามอีกฝ่ายไป

 

          ยุนกิคลาดลิฟต์ตัวเดียวกับอินฮาทำให้เขาตามเธอขึ้นมาช้าไปเพียงไม่กี่นาที และที่เขารู้ว่าเธอต้องมาชั้นนี้เพราะคงมีไม่กี่คนที่ทำให้เธอต้องเข้ามาเหยียบในตึกวิศวฯนอกจากคนคนนั้น...แต่ไม่กี่นาทีนี้ทำให้อะไรหลายๆอย่างมันเลวร้ายจนไม่น่าให้อภัยเพราะแก้วกาแฟที่ตกกระจายอยู่บนพื้นทำให้เขารู้ว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายแน่นอน


          ผลัวะ!!!

 

          ไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากริมฝีปากกระจับนั่น ร่างสูงเดินตรงเข้าไปซัดหมัดใส่คนที่อยู่ใกล้อินฮามากที่สุด จากนั้นตามมาลงอีกหมัดที่ผู้ชายที่ถือโทรศัพท์จนมันตกลงกระแทกพื้น ทั้งสองคนยังดูมึนงงกับแรงกระแทกที่ยังไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะเห็นยุนกิก้มเก็บมือถือที่ตกอยู่บนพื้นและเขาก็อ่านบางอย่างบนหน้าจอที่เปิดค้างไว้

 

          นัยน์ตาเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวอย่างน่ากลัว อินฮายกหลังมือเช็ดน้ำตาและพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนให้ได้


          “พี่ยุนกิ...”


          เพล้ง!!!


          มือหนาเขวี้ยงมือถือเครื่องนี้อัดลงพื้นจนมันแตกเป็นเสี่ยงๆ เขาหันไปมองคนตัวเล็กที่สำลักก้อนสะอื้นตัวเอง เธอพยายามจะเดินมาหาเขาด้วยร่างกายที่บอบช้ำ สายตาคมสั่นไหวเมื่อเห็นสภาพของคนตรงหน้า เขากำมือแน่นก่อนจะตวัดสายตาไปมองร่างของรุ่นน้องชายทั้งสองคนที่ตอนนี้พวกมันพากันวิ่งออกไปนอกห้องเพราะไม่คิดว่าจะมีคนมาเจอจะๆแบบนี้ ทั้งสองวิ่งหายไปเหลือเพียงความว่างเปล่า ชายหนุ่มหันไปมองอินฮาอีกครั้งเพราะตอนนี้เธอกำลังดึงเสื้อผ้าให้ปกปิดร่างกายและเดินมาหาเขา ยุนกิคลายมือที่กำอยู่พลางเดินตรงไปหาเธอและถอดเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำคลุมร่างกายบอบบางเอาไว้ก่อนจะรวบตัวอินฮาขึ้นมาพาดบ่าแกร่งของตัวเองทันที ชายหนุ่มรู้สึกถึงแรงดิ้นแต่ก็ไม่แรงมากนัก เขาละความสนใจพลางแบกเธอเดินออกจากที่นี่โดยที่ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

 




 

          ข้างมุมทางเดินที่ห่างไปไม่ไกลมากนักปรากฏร่างกำยำของใครบางคนที่ยืนพิงกำแพงเอาไว้ นัยน์ตาคมดุจเหยี่ยวร้ายวูบไหวก่อนจะเปลี่ยนเป็นร้ายกาจเช่นเดิม จองกุกมาถึงในจังหวะที่ยุนกิซัดหมัดใส่รุ่นน้องที่เขาจ้างมา และเห็นอินฮาที่เอาแต่นั่งร้องไห้อยู่บนพื้น ร่างกายของเธอรวมทั้งแผลบนใบหน้าเหมือนกับในคลิปจนจองกุกเผลอเกลียดตัวเอง...เขาหาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมต้องรีบวิ่งมาที่นี่หลังจากที่ทุกอย่างมันผิดแผนไปหมด

 

          จองกุกไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายคนตัวเล็กถึงขนาดนี้...ในเมื่อมันพลาดไปแล้วเขาจึงต้องตามมายุติทุกอย่างแต่ทว่ามีใครบางคนตัดหน้าเขาซะก่อน

 

          คนคนนั้นที่เมื่อไรเธอได้เจอมันก็ต้องส่งสายตาดีใจจนออกนอกหน้า

 

          และเมื่อครู่ก็เช่นกัน...ความหวาดกลัวในสายตาคู่นั้นหายไปคล้ายกับอยากฝากชีวิตไว้ที่มัน

 

          เขาไม่ชอบ

 

          เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องของเขากับคิมอินฮาแค่สองคนไม่เกี่ยวกับใครหน้าไหนโดยเฉพาะคนที่ชื่อมินยุนกิ

 











 

          20.45 น.

 

          สายตาเย็นชาเลื่อนมองใบหน้าซีดของอินฮาที่ยังหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ในห้องของตัวเอง หลังจากที่เขาแบกเธอขึ้นบ่าและจับใส่รถยนต์เพียงไม่นานคนตัวเล็กก็หลับปุ๋ย ยุนกิไม่อยากปลุกจึงอุ้มเธอลงจากรถเมื่อถึงบ้านในเวลาหกโมงกว่าๆและโชคดีที่ลุงกับป้าของพวกเขาไม่อยู่บ้านกันทั้งคู่ ยุนกิอุ้มคนที่หลับใหลมาส่งถึงห้องนอนก่อนจะวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ

 

          เสื้อแจ็คแก๊ตสีดำยังคลุมไว้บนร่างกายเช่นเดิม...ปิดทับด้วยผ้าห่มผืนหนาอีกหนึ่งชั้นจนถึงลำคอ

 

          ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงในการทำแผลให้คนที่หลับไม่รู้เรื่องแม้กระทั่งความเจ็บเมื่อถูกยาป้ายลงที่รอยแผลปริ...อินฮาแค่ขมวดคิ้วหรือไม่ก็กระตุกลำตัวเบาๆเป็นการตอบสนองก็แค่นั้น

 

          เธอยังไม่ตื่นขึ้นมาและเขาก็ไม่คิดจะปลุกให้ตื่นตอนนี้เพราะยุนกิแค่คิดว่าให้อีกคนนอนหลับไปอาจจะดีกว่าให้เธอตื่นมาเจอโลกความเป็นจริง เขามั่นใจนักว่าความรู้สึกของเธอกำลังแตกเป็นเสี่ยงๆ...นอนหลับไปอาจจะช่วยซ่อมแซมสิ่งเหล่านั้นได้ เพียงนิดเดียวก็ยังดี


          “...”


          เรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบถูกเล่าโดยเพื่อนสนิทของอินฮาที่ชื่อยูรี อีกฝ่ายดูตกใจไม่น้อยที่ยุนกิติดต่อไปและเค้นให้เล่าเรื่องบ้าๆที่บานปลายอยู่ตอนนี้ เขาทึ่งกับจุดเริ่มต้นและไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำร้ายจอนจองกุกลับหลังด้วยวิธีนั้น...เว็บไซต์แอนตี้ที่ยุนกิเคยได้ยินผ่านหูมาบ้างแต่ก็ไม่คิดว่าเจ้าของคืออินฮา เหตุผลของเธอยุนกิพอจะเข้าใจแต่เขาไม่เห็นด้วยเท่าไรนักเพราะการกระทำพวกนั้นคือการหาเรื่องใส่ตัวเพราะจอนจองกุกเป็นคนที่ไม่น่าเข้าใกล้สักเท่าไร

 

          แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็ต้องเดินหน้าและหาทางแก้ไขนี่คือสิ่งที่ควรทำ

 

          ใบหน้าจืดชืดที่เขาไม่เคยสะดุดตาแต่ตอนนี้กลับละสายตาไปไหนไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เทปม้วนเก่าฉายซ้ำๆอยู่ในห้วงความทรงจำ เด็กผู้หญิงที่คอยวิ่งตามเขาและเล่นทุกอย่างในสิ่งที่เด็กผู้หญิงไม่ควรเล่นเรียกง่ายๆก็คือเด็กซน...เสียงร้องไห้งอแงเมื่อถูกเด็กวัยไล่เลี่ยกลั่นแกล้งในสนามเด็กเล่นท้ายหมู่บ้าน...และทุกครั้งที่อินฮาร้องไห้ยุนกิก็จะเข้าไปกอดและยกมือเล็กๆของตัวเองลูบกลุ่มผมของเธออย่างอ่อนโยน

 

          มินยุนกิดูแลคิมอินฮามาตั้งนานแล้วและตอนนี้เขาจะกลับมาดูแลเธออีกครั้ง...

 

          ครืด

 

          Kimn. : ใกล้จะสอบไฟนอลแล้ว พี่ฝากนายดูแลอินฮาด้วยนะ ขอบใจมากๆ


          Yoongi : ครับพี่นัมจุน


          Read


          Yoongi : ผมจะดูแลอย่างดี

 

          ...เขาจะทำมันอีกครั้ง

 

 










          22.00 น.


          (บริการฝากหมายเลขโทรกลับ...)

 

 

 



          22.16 น.

          (บริการฝากหมายเลขโทรกลับ...)


          J. : ปิดเครื่องทำไม


          J. : แน่จริงตอบดิ

 





          22.30 น.


          J. : เป็นยังไง


          J. Delete Message


          J. : เจ็บมั้ยวะ


          J. Delete Message

 

 






          22.35 น.


          J. : ตายไปแล้วหรือไงถึงไม่ตอบ


          J. : รับสาย






 

          22.37 น.


          (บริการฝากหมายเลขโทรกลับ...)







 

          22.40 น.


          J. : อยากลองดี?


          J. : ได้คิมอินฮา


          J. : พรุ่งนี้เจอกัน

 

 

 













          วันต่อมา


          08.15 น.


          ข่าวฉาวเช้านี้ค่ะทุกคน!! หลังจากที่เว็บไซต์แอนตี้ที่กำลังโด่งดังเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนถูกปิดไปแต่ตอนนี้เว็บไซต์นั้นกลับมาอีกครั้งพร้อมกับเรื่องราวที่แซ่บร้อนมากขึ้นกว่าเดิม แอดมินไม่แน่ใจว่าเจ้าของเว็บไซต์ที่ว่าคือสาวน้อยปีหนึ่งคณะนิเทศฯคนเดิมหรือเปล่า?! แต่ที่รู้เรื่องราวหลังจากนี้ต้องเดือดต้อนรับฤดูกาลไฟนอลแน่นอน กดวาปเว็บไซต์ที่ลิ้งค์ด้านล่าง...

 

          “ชิบหาย...”


          ปาร์คจีมินอ้าปากค้างกับสิ่งที่ฉายอยู่บนจอมือถือ เขาไม่ลังเลที่จะกดเข้าไปอ่านในลิ้งค์ที่ว่าก่อนจะพบกับข้อความที่ไม่คาดคิด...

 

          เจ้าของมหาวิทยาลัย Jeon University ไม่ได้ดูดีเหมือนกับภาพลักษณ์ที่โชว์ให้สื่อสังคมเห็นซะหน่อย ครอบครัวที่เพอร์เฟ็คเพราะมีทั้งพ่อที่เป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยชื่อดังในกรุงโซล แม่ที่เป็นเจ้าของธุรกิจจิวรี่และลูกชายเพียงคนเดียว...แต่รู้อะไรมั้ย? แท้จริงแล้วคุณพ่อคนนี้แอบมีบ้านเล็กตั้งแต่ลูกชายของเขายังไม่ลืมตาดูโลกเลยด้วยซ้ำ อาจจะดูเป็นแค่เรื่องธรรมดาที่ไม่น่าตกใจอะไรที่ผู้ชายจะมีเมียน้อยถูกมั้ยล่ะ...แต่ใครจะรู้ว่าความมักง่ายของผู้ชายคนหนึ่งที่เบื่อบ้านเล็กหลังนี้ เขาบอกเลิกเธออย่างไม่ใยดีทั้งๆที่รู้ว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขาอยู่เหตุผลเพียงแค่เมียหลวงที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรก็กำลังตั้งท้องเช่นกัน...หลังจากนั้นไม่นานคนที่ขึ้นชื่อว่าเมียน้อยก็คิดสั้นฆ่าตัวตายในขณะที่ลูกของเธอพึ่งเกิดมาได้เพียง 7 วัน...

 

          ไม่แปลกใจที่จอนจองกุกเอานิสัยมักง่ายแบบนี้มาจากใคร...ก็เล่นถอดแบบพ่อตัวเองมาเปะๆขนาดนี้...เลือดชั่วพ่อสู่ลูกนี่เอง :)

 

          แอนตี้จองกุก

 

 

 

          ตู้ด...


          (ไอ้สัสจีมิน อยู่ไหนเนี้ยพวกกูหิวข้าวแล้ว!)


          “แท...ไอ้แทฮยอง”


          (มึงเป็นไร)


          “มึงทำยังไงก็ได้ อย่าให้ไอ้จองกุกเข้าเพจมหาลัย”


          (มีอะไรวะ?)


          “ทำตามที่กูบอกพอไอ้สัส”

 

 







          08.20 น.


          J. : ยังไม่ตื่นเหรอวะ?


          J. : นอนหรือซ้อมตาย ไม่เรียนหนังสือหรือไง


          J. : ไล่ออกแม่ง

 



          “จองกุก”


          “ไร?”


          เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มหันไปมองเสียงของเพื่อนสนิท แทฮยองเลิ่กลั่กที่สายตาคู่คมของอีกฝ่ายตวัดมองด้วยความไม่พอใจ


          “สะ สะ สีผมใหม่มึงสวยดี”


          “เหรอวะ หึๆ”


          “จริงไอ้เหี้ย สุดยอดเลยเพื่อน แม่งอย่างหล่อ”


          “ชมเยอะนะมึง เป็นเหี้ยไร?”


          “เปล๊า!!


          “...”


          จองกุกขมวดคิ้วอย่างรำคาญก่อนจะหันสายตากลับมาสนใจช่องแชทของใครบางคนต่อ เพราะตั้งแต่เมื่อคืนอีกฝ่ายก็ไม่ตอบเขาเลย

 

          ไม่เปิดอ่านจนชายหนุ่มร้อนรน

 

          เช้าขึ้นมาทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่...


          “คุยกับใครอ่ะ”


          จู่ๆร่างสูงโปร่งของแทฮยองก็ขยับมาชิดกับเขา ไม่ลืมชโงกหน้ามองหน้าจอมือถือของจองกุกอย่างถือวิสาสะ

 

          คิมแทฮยองพรูลมหายใจอย่างโล่งอกที่บนหน้าจอไม่ใช่เพจมหาวิทยาลัย

 

          “เสือกจัง เถิบไปดิ๊”


          “ไม่เอา กูอยากใกล้ชิดมึง”


          “ใกล้ชิดเหี้ยไรขนลุก”

 

          ครืด

 

          แรงสั่งของโทรศัพท์ในมือทำให้จองกุกรีบหันกลับมามอง ในหัวสมองคิดเพียงอย่างเดียวว่าคนที่ตอบกลับมาคืออินฮาแต่กลับไม่ใช่...

 

          Mino : สัสกุก มึงเห็นในเพจยังวะ?

 

          มือหนากดเข้าไปดูแชทของเพื่อนต่างคณะทันที คิ้วเข้มขมวดแน่นกับคำถามของอีกฝ่าย แต่ไม่นานลิ้งค์เว็บไซต์บางอย่างก็ถูกส่งมาพร้อมกับคำถามว่าเรื่องทั้งหมดคือความจริงหรือไม่

 

          เขากดเข้าไปทันทีโดยไม่ลังเลทำให้แทฮยองนั่งกำมือตัวเองแน่นเพราะคิดว่าห้ามยังไงก็คงไม่ทัน จองกุกไล่อ่านข้อความทีละตัวอักษรช้าๆ เรื่องราวที่จองกุกไม่เคยรู้มาก่อนกำลังถูกเปิดเผย จู่ๆบางอย่างในร่างกายก็เปลี่ยนไป มันสั่นเทาและรู้สึกว่ากรามทั้งสองข้างกำลังกัดเข้าหากันแน่น คำว่าแอนตี้จองกุกเพียงคำเดียวทำให้เขานึกถึงเธอ

 

          มีอยู่คนเดียวที่เกลียดเขาขนาดนี้

 

          แต่ครั้งนี้มันแรงเกินไป เกินกว่าคนอย่างเขาจะรับมันได้...เล่นงานเขาคนเดียวมันก็มากเกินพอแต่ครั้งนี้อีกฝ่ายเล่นแรงเกินไปเพราะกำลังก้าวก่ายเรื่องของครอบครัวของเขาอยู่

 

 








 

          17.30 น.


          “แงง อย่างอนกันเลยนะ”


          (เปล่างอน)


          ปลายสายตอบออกมาอย่างไม่ใส่ใจนัก ดูก็รู้ว่ายูรีกำลังน้อยใจอยู่แน่ๆ


          “คือเรื่องมันยาวไงเมื่อวานเลยไม่ได้เล่าให้ฟัง แต่ตอนนี้ฉันก็บอกแกหมดเลยนะ ไม่มีอะไรปิดบังเลย”


          อินฮาพยายามง้ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด มืออีกข้างก็หยิบขนมขบเคี้ยวใส่ตะกร้าไปเรื่อยๆ


          (อื้อ แล้วหายดีแล้วใช่มั้ย?)


          “ช่าย พรุ่งนี้ก็ไปเรียนได้แล้ว”


          (อืม คราวหลังมีอะไรก็บอกนะ ไม่ใช่จู่ๆก็วิ่งออกไปจากห้องเรียนแล้วก็โทรมาบอกว่าจะไม่เข้า แล้วก็ติดต่อไม่ได้อีกเลยอะ)


          “ค่ะคุณเพื่อน จะไม่ทำอีกแล้ว”


          (แล้ว...จองกุกล่ะ หมอนั่นจะไม่มายุ่งกับแกอีกใช่มั้ย?)


          “ไม่รู้สิ จะยุ่งอะไรอีกอ่ะ ทำถึงขนาดนั้นคงสะใจอยู่ไม่น้อยหรอก”


          (อ๋อ...อืม ก็ดีแล้ว)


          “อืออ”


          (ไม่ต้องไปเข้าใกล้หมอนั่นแล้วนะ)


          “รู้น่า ฉันเกลียดเขาจะตายไม่ห้ามก็ไม่เข้าใกล้อยู่แล้ว หรือแกไม่เกลียด”


          (อือ เกลียดดิ)


          “ไม่เอาล่ะเลิกพูดเรื่องนี้เถอะ”


          อินฮารู้สึกอยากจะอาเจียนแค่ได้ยินชื่อ หญิงสาวเปลี่ยนโซนไปเรื่อยๆจนมาหยุดที่โซนของใช้ของผู้หญิง


          (แล้วพี่ยุนกิล่ะ พักนี้เขาดูเป็นห่วงแกนะ)


          “อืม ก็จริงนะ เมื่อเช้าก่อนพี่ยุนกิจะออกไปเรียนก็แวะเข้ามาหาฉันในห้องด้วย”


          (จริงเหรอ)


          “อืม รู้สึกแปลกๆไงไม่รู้ว่ะ”


          (แล้ว...ออกมาแบบนี้พี่ยุนกิไม่ว่าหรือไง แกบอกว่าเขาสั่งห้ามไม่ให้ออกจากบ้านนิ)


          “ใช่ แต่หิวนี่หว่า ออกมาแค่ซุปเปอร์ฯคงไม่เป็นไรหรอก”


          (รีบกลับล่ะกัน)


          “ได้เลย— อ๊ะ!


          จู่ๆตะกร้าในมือของอินฮาก็ถูกใครบางคนกระชากออกไปอย่างแรงจากด้านหลัง เธอหันไปมองก็ต้องเบิกตากว้างเพราะใบหน้าน่ากลัวที่คุ้นเคยของเขาคนนั้น มีแค่สีผมที่เปลี่ยนไปจากเดิม


          (อินฮา เป็นอะไร?)


          “จ...จองกุก อึก ยูรี”


          (...)


          “ยูรี— โอ๊ย เอามานะ!


          ติ๊ด!


          จองกุกถือวิสาสะกดตัดสายและยัดมือถือของเธอใส่กระเป๋ากางเกงของตัวเอง คนตัวใหญ่กว่าเข้ามาประชิดตัวเธอก่อนที่เขาจะกระซิบอะไรบางอย่าง


          “ตามมา ไม่งั้นฉันจะปล่อยคลิปเหี้ยนั่นซะ”


          “...!!


          “ไม่ได้ขู่ และครั้งนี้จะทำจริง”

 







 

 

          เพราะเรื่องราวมันบานปลายเกินไปแต่มีแค่อินฮาเท่านั้นที่ไม่รู้อะไรเลย แรงผลักอย่างแรงทำให้ร่างบอบบางถลาเข้าไปในรถยนต์ของเขา ตามมาด้วยเสียงปิดประตูจากฝั่งคนขับก่อนที่ฝ่ามือหนาจะพุ่งเข้ามาบีบต้นแขนเล็กจนเธอต้องนิ่วหน้า

 

          “ฮึก เจ็บนะ”


          “เอาคืนเร็วดีนี่ หึ”


          “พูดเรื่องอะไร”


          อินฮาเบี่ยงลำตัวเพื่อจะสลัดพันธนาการของคนใจร้ายแต่ดูท่าจะมีแต่เสียเปรียบ เธอเจอจองกุกในอารมณ์ที่เขากำลังเดือดหนัก เธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายโมโหอะไรมาทั้งๆที่เรื่องเมื่อวานควรจะเป็นเธอไม่ใช่หรือไงที่จะต้องโกรธและเอาเรื่องเขา


          “เป็นบ้าอะไร? หงุดหงิดที่ทำอะไรฉันไม่ได้เหรอ?”


          “...”


          “เสียเซลฟ์ที่พี่ยุนกิมาช่วยฉันทัน—อื้อ!!


          จองกุกกระแทกริมฝีปากตัวเองใส่อวัยวะเดียวกัน เสียงใสๆที่กำลังเถียงขึ้นหน้าขึ้นตาทำให้เขาอยากลงโทษเธอ เขาอยากจูบให้ปากเก่งๆนี้นองเลือดจนพูดไม่ได้อีกเลยด้วยซ้ำ


          “อื้อ!


          รสจูบที่รุนแรงและป่าเถื่อนจนหัวใจดวงน้อยของอินฮาชาหนึบไปหมด เธอไม่คิดว่าคนแปลกหน้าที่เกลียดกันอย่างเขาและเธอจะมาจูบกันได้...แค่คิดก็รังเกียจ ขยะแขยงไปหมด


          “ฮึก อื้อ!!


          “เก่งนักใช่ปะ!!!


          “ฮึก ออกไปนะ”


          “เล่นแรงไปว่ะคิมอินฮา”


          “นายพูดเรื่องอะไร


          “มารยา”


          “เจ็บนะ ฮึก”


          แขนทั้งสองข้างถูกบีบจนช้ำไปหมด จองกุกขบกรามแน่นเพราะแรงอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ ในหัวไม่คิดอะไรทั้งนั้นนอกจากจะทำยังไงให้อีกฝ่ายเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจเพื่อเป็นการแก้แค้นในสิ่งที่เธอทำไว้กับเขา

 

          จะให้ปล่อยคลิปหรือส่งตัวให้พ่อของเขาจักการตามกฎหมายมันคงง่ายเกินไป...จอนจองกุกขอเก็บผู้หญิงคนนี้ไว้ทรมานเล่นๆให้สะใจคงจะสนุกกว่า

 












          20.45 น.


          ผับ K


          “กินเข้าไป”


          “แค่กๆๆๆ”


          เนิ่นนานที่เขาบังคับให้เธอดื่มแอลกอฮอล์เข้มๆจนคนตัวเล็กสำลักมันหลายต่อหลายครั้ง น้ำตานองใบหน้าเพราะเธอร้องไห้อย่างหนักจนเจ็บที่เบ้าตาไปหมด อินฮานั่งเกยตักของจองกุกบนเก้าอี้ตัวใหญ่ ฝั่งตรงข้ามคือแทฮยองและจีมินก็นั่งดูเหตุการณ์แต่พวกเขาก็ไม่คิดที่จะห้ามหรือช่วยเธอเลย ออกจากสะใจด้วยซ้ำที่จองกุกทำแบบนี้

 

          ก็ทุกคนเข้าใจว่าอินฮาคือคนร้าย...ไม่แปลกที่ทุกคนจะเกลียดเธอ

 

          “ฮึก ไม่กิน อื้อ!!


          น้ำสีอำพันถูกกรอกใส่ริมฝีปากซีดอีกครั้งจนมันหกเลอะเทอะเต็มเสื้อของเธอไปหมด จองกุกก็ดื่มเข้าไปมากเช่นเดียวกันทำให้เขาเริ่มมึนเมาอยู่ไม่น้อย ค่อนข้างสนุกกับการกระทำของตัวเองเพราะเมื่อไรที่จองกุกดื่มหนักเขามักจะควบคุมสติไม่ได้ ร่างสูงไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงร้องไห้ของเธอ

 

          หูตามันบอดไปหมด...

 

          “เกลียดเธอชิบหาย”


          “ฮึก ไม่กินแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะนะ”


          “หึ


          “ฮึก”


       “หาเรื่องใส่ตัว

 

          น้ำเสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูร้อนท่ามกลางเสียงเพลงและบีทหนักๆที่ดังสนั่นภายในร้าน ถึงแม้ว่าเสียงของเขาจะเบาหวิวและสติสัมปชัญญะของเธอจะเหลืออยู่น้อยนิดแล้วก็ตาม…แต่อินฮาได้ยินมันชัดเจน

 

          “ฮึก ฉันไม่ได้ทำ

 

          ร่างบางพยายามสลัดวงแขนแกร่งที่กอดรัดเธออยู่ตอนนี้ ต่อหน้าคนมากมายและเพื่อนของเขาที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ที่นั่งตรงข้าม ทุกคนดูมีความสุขยกเว้นเธอที่ทุกข์และรู้สึกแย่จนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

 

          อินฮาไม่เคยคิดว่าเรื่องราวทั้งหมดจะเป็นแบบนี้…เธอไม่เคยเห็นจองกุกน่ากลัว นัยน์ตาคมที่ว่าดุดันแต่ไม่เคยมีสักครั้งที่มันจะเลือดเย็นได้เท่าวันนี้

 

          เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องทั้งหมดมันคืออะไร ถึงจะบอกออกไปอีกร้อยพันครั้งว่าต้นเหตุทั้งหมดเธอไม่ได้เป็นคนทำ…จอนจองกุกก็ไม่มีวันเชื่อ

 

          พลั่ก!!

 

          หญิงสาวรู้สึกว่าโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมาเมื่อจู่ๆร่างของเธอก็ลอยหวือขึ้นกลางอากาศ หญิงสาวไร้เรี่ยวแรงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายมันมีมากเกินไปเพราะคนใจร้ายบังคับให้เธอดื่มมัน ปล่อยร่างให้หล่นสู้พื้นแต่ทว่าอ้อมแขนแข็งแรงของใครบางคนประคองและกอดรัดเอาไว้ได้ทัน

 

          มินยุนกิเข้ามาดึงเธอออกจากพันธนาการของจอนจองกุก


          คนเย็นชาเจ็บปวดที่หัวใจและไม่เคยรู้สึกเกลียดตัวเองได้มากเท่าวันนี้...เขารับปากว่าจะดูแลเธอแท้ๆแต่กลับผิดคำพูด

 

          คิมแทฮยองและปาร์คจีมินต่างลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าฝั่งศัตรูกล้าล้ำเขตพื้นที่ ไม่ต่างกับจองโฮซอกและคิมซอกจินที่มากับยุนกิด้วยก็ถลาเข้าไปประจันหน้าอย่างไม่เกรงกลัวเช่นกัน

 

          จองกุกลุกขึ้นเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้ายุนกิที่โอบกอดอินฮาเอาไว้ ทั้งคู่จ้องตากันคล้ายกับมีประกายไฟจุดติดออกมาจากสายตาของพวกเขา

 

          “เสือกอะไร?”

 

          “มึงมากกว่าที่เสือก จอนจองกุก

 

          “มึงดิไอ้เหี้ย!!

 

          “เลิกยุ่งกับยัยนี่ก่อนที่กูจะหมดความอดทน

 

          “หึ ทำไม? เป็นผัวมันเหรอมาสั่ง

 

          “ตอนนี้ยังแต่อีกไม่นานกูเป็นแน่

 

          “…!!!

 

          “เชิญเอาเรื่องคลิปเหี้ยนั่นมาขู่ให้หนำใจ

 

          “

 

          ก่อนจะไม่มีอะไรให้เอามาอ้างอีก





[100%]


#ฟิคแอนตี้จองกุก






#ฟิคแอนตี้จองกุก วางขายในฉบับ E-Book แล้วค่า สนใจซื้อได้ใน Mebmarket หรือโหลดแอปพลิเคชั่น Meb ลงสมาร์ทโฟน เนื้อหาทั้งหมดในฉบับ E-Book เหมือนในเล่มทุกอย่างรวมถึงตอนพิเศษ


..จิ้มด้านล่าง..


* E-Book คือ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ซื้อและโหลดอ่านในมือถือ คอมพิวเตอร์ ไอแพดและแทปเล็ต




TBC.


ในสาปรอยคือตอนท้ายนี่เอง! เฉลยที่มาทุกอย่างแล้ววว และตอนต่อไปคือศึกสงคราม ทีมมักเน่และทีมชราไลน์ ;-;


ชื่อเรื่องคือแอนตี้ เพราะฉะนั้นก็ต้องแอนตี้กันต่อไปฮรุกๆ ถ้าสังเกตจะเห็นว่าจองกุกเริ่มหวั่นไหวกับน้องนิดนึงแล้ว อย่างน้อยก็เป็นห่วงละ1 แต่ดันมีเรื่องนี้ขึ้นมาซะก่อน คนอ่านเชื่อมั้ยว่าอินฮาไม่ได้ทำ...อ้าว แล้วใครทำ ใครน่าสงสัยบ้าง ทำทำไมหรืออยากให้พระเอกเกลียดนางเอกอ่า ใครมีแรงจูงใจบ้างมาทายกันเล่นๆ //กุมขมับ


อย่าลืมคอมเมนต์หรือเล่นแท็ก #ฟิคแอนตี้จองกุก กันด้วยนะคะ อยากอ่านจ้าา <3







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.423K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,110 ความคิดเห็น

  1. #4178 Yimchang-0- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:45
    จริงๆเมนจองกุกนะแต่พออ่านปุ๊ปคืออยากได้พี่ก้าอ่ะ ฮื่ออออ จองกุกเลวเกินไป~😭😭
    #4,178
    0
  2. #3635 AUM_002 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:56
    ไรท์ค่ะคือจะซื้อฟิคเจเคอะค่ะไม่ทราบว่าหมดยังค่ะ
    #3,635
    1
  3. #2940 jk_aon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:38
    ฝีมือจินยองแน่ๆเลย
    #2,940
    0
  4. #2244 Kanokwan114 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 16:40
    จินยองแน่เลย ที่ทำแบบนี้ !!!
    #2,244
    0
  5. #1888 Thanakulchanasin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 19:59

    ทีมชราไลน์สถานเดียวค่ะ!!! ใครแม่งลงวะ กุแม่งวันนั้นหลับไปหลายชั่วโมงมาเรียนอีกวันโดนอีกละ หูยเอาตรงร้องไห้อ่ะสงสารมากกกก
    #1,888
    0
  6. #1887 Thanakulchanasin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 19:59

    ทีมชราไลน์สถานเดียวค่ะ!!! ใครแม่งลงวะ กุแม่งวันนั้นหลับไปหลายชั่วโมงมาเรียนอีกวันโดนอีกละ หูยเอาตรงร้องไห้อ่ะสงสารมากกกก
    #1,887
    0
  7. #1738 Michal (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:00
    เรื่องนี้สนุกอ่ะเป็นกำลังใจให้นะค้าาา😘
    #1,738
    0
  8. #1589 k pop (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:11

    ทีมชราค้ะ ชราไลน์สู้ 55555
    #1,589
    0
  9. #1588 THEKINGJOKE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:38

    ชราไลน์ต้องสู้
    #1,588
    0
  10. #1587 pangpanamutita (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:49

    แงงชอบบ
    #1,587
    0
  11. #1586 JanePanatda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:15

    เปลี่ยนเรือทันมั้ยอ่ะ555
    #1,586
    0
  12. #1583 boonyathaday (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 10:07
    ตอนนี้รักจองกุกอ่ะ รู้สึกว่าจองกุกยอมอินฮามากเหมือนกันนะ ไม่อ้อมค้อมละ อยากได้ค่ะ555555//นี่ว่าจินยองรึป่าวที่ลงเพจอ่ะ เพราะอินฮาร่วมมือกับจินยองอยู่
    #1,583
    0
  13. #1581 milk'shake (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:08
    เปลี่ยนพระเอกได้มั้ยคะ จกุกใจร้ายเหลือเกิน55555555
    #1,581
    0
  14. #1580 EyeThiyadaSrion (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:08
    อยากอ่านนนนต่อไวๆน่ะ
    #1,580
    0
  15. #1579 jjk97 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 21:21
    อยากอ่านต่อแล้วววววว
    #1,579
    0
  16. #1578 ่JK2005 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:47
    อาจเป็นจินยองรึเปล่าาาาา
    เดาน้าาาาา
    ฮืออออกุกเราไม่ได้ทำจิงๆ
    #เรือกุกกี้
    #1,578
    0
  17. #1577 chomjangjang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:21

    เรือชุกกี้ค่ะ//ไม่รักนายแล้วกระตุ่ย
    #1,577
    0
  18. #1576 twwiiccee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 17:26
    อย่าร้ายมากได้มั้ยอิกุก เวลาง้อมันยากน่ะ
    #1,576
    0
  19. #1575 Jnnsuk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 14:49

    ศึกชิงนางได้เริ่มขึ้นแล้ววววว

    #1,575
    0
  20. #1574 fan_kris (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 14:39
    เราว่าคนปล่อยข่าวคือยุนกิเเบะยินกิคือลูกของพ่อจองกุกน่ะ
    #1,574
    0
  21. #1573 ทาสคุณจอน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 13:39
    ศึกชิงนางพญาได้เริ่มขึ้นแล้ว!!!!! ปิ้วๆๆๆๆๆๆ
    #1,573
    0
  22. #1572 075_noott (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 13:35
    อีเจเค กุจะเปลี่ยนพระเอกเปนยุนกิแล้ว-ชิบหๅย ดูแม่มทำตัวดิ อีหะเรี้ย นางเอกมีเพจก็จริงแต่เพจมหาลัยมันจะมีได้ไงล่ะสลัดเค้าไม่ได้เป็นแอดมินเพจมหาลัยปะวะคะ ละอีลักษณะการพิมพ์แฉเรื่องเมิงอ่ะ นางเอกไม่ใช่คนพิมพ์แบบนั้นไงบักหอย
    #1,572
    2
    • #1572-1 075_noott(จากตอนที่ 9)
      21 ตุลาคม 2561 / 13:37
      ฮ่วย กุหงิดมาก ยุนกิโคตรพระเอกจตัดมาที่พระเอกกุ อีเจริญ....
      #1572-1
  23. #1571 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 12:47
    คุณจอนคะคุณมินเขาพระเอกมากเลยค่ะ😂😂😂
    #ทีมยุนกิ
    #1,571
    0
  24. #1570 HWANG_PARN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 10:37
    คนที่ทำเพจแอนตี้มีอีกคนนึงนิ ใช่จินยองรึเปล่านะะะ
    #1,570
    0
  25. #1569 zingerjj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 10:06
    เปลี่ยนพระเอกเป็นมินยุนกิได้ป่ะคะ ย้ายทีมละนะจองกุ๊กกกก
    #1,569
    1
    • #1569-1 minmin_world(จากตอนที่ 9)
      21 ตุลาคม 2561 / 11:00
      +++++++
      #1569-1