ANTI ฟิคแอนตี้จองกุก [BTS x YOU] -END- มีฉบับ E-Book

ตอนที่ 7 : Anti 07 | ลองดี [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,290 ครั้ง
    22 เม.ย. 62





Anti 07

ลองดี [100%]




พลั่ก!!

อินฮาถูกเหวี่ยงลงโซฟาอย่างแรงจนร่างกายระบมไปหมด เธอจ้องมองใบหน้าหล่อที่ตีสีหน้าโมโหก่อนที่จองกุกจะปรี่เข้าไปบีบต้นแขนเล็กให้เลิกพยศ แต่คนที่มาด้วยอารมณ์เดือดไม่ปล่อยให้เขาทำร้ายอยู่ฝ่ายเดียว เธอสะบัดฝ่ามือใส่ใบหน้าของเขาจนจองกุกหน้าหันอีกครั้ง ความรู้สึกปวดร้าวบริเวณใบหน้ายิ่งทำให้ชายหนุ่มโมโหมากกว่าเดิม แต่คนตัวเล็กที่มือหนักและมือเร็วทำให้เขาส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนทั้งสองที่ยืนดูเหตุการณ์อย่างไม่น่าเชื่อ

ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าตบตีลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัยจนนับครั้งไม่ถ้วน

ผลัวะ!

“โอ๊ย! หยุดนะยัยบ้า เป็นบ้าหรือไง!!

จองกุกปล่อยต้นแขนของอินฮาพลางเอายกแขนทั้งสองข้างขึ้นเป็นกำบังใบหน้าตัวเอง เขาได้ยินเสียงสะอื้นดังขึ้นเรื่อยๆก่อนจะหมดความอดทน จัดการรวบร่างบางตรงหน้าเอาไว้และล็อคแขนทั้งสองข้างของเธอไขว้หลังด้วยมือข้างเดียวก่อนจะใช้มืออีกข้างบีบรอบลำคอของอินฮาและดันร่างของเธอจนแผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับผนัง

“ฮึก!

“มากเกินไปแล้วนะ”

จองกุกพูดเสียงรอดไรฟันอย่างเหลืออด ผมที่เซทมาอย่างดีถูกขยำจนยุ่งไม่เป็นทรง ใบหน้าหล่อแดงเทือกด้วยรอยนิ้วมือทั้งห้า ยิ่งเจ็บแสบที่โดนประทุบร้ายยิ่งทำให้เขาออกแรงกดลำคอของเธอหนักขึ้น

“ฮึก เลว ทำไมถึงเลวได้ขนาดนี้!!

“เลวได้มากกว่านี้อีก”

จองกุกยกยิ้ม เพิ่มแรงที่ปลายนิ้วทำให้อินฮาเจ็บบริเวณคอหอยมากขึ้น น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย ที่ร้องไห้ไม่ใช่เพราะเจ็บตัวแต่เธอเจ็บใจมากกว่า

“นายได้ทุกอย่างไปแล้ว เลิกยุ่งกับฉันดิ แค่นี้ก็เหมือนตกนรกทั้งเป็นอยู่แล้ว”

“สั่ง?”

“เออ!

“...”

“ฮึก เจ็บ”

จองกุกผ่อนแรงลงเมื่อเห็นคนตรงหน้าหลับตาแน่นเพราะเจ็บบริเวณลำคอ แต่ชะล่าใจเกินไปเพราะคนตัวเล็กที่รวดเร็วในเรื่องการทำร้ายร่างกายเขา เธอสะบัดตัวออกอย่างแรงก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบรีโมทแอร์ที่ติดอยู่กับฝาผนังไม่ไกล ก่อนจะเขวี้ยงใส่อีกฝ่ายที่ทำท่าจะเข้ามาล็อคตัวเธอไว้ทันที

ตุบ

เสียงรีโมทตกลงพื้นในจังหวะที่เลือดไหลออกมาจากหางคิ้วด้านขวาของจองกุก อินฮาจ้องมองผลงานของตัวเองอย่างสะใจ รู้สึกขนลุกเล็กน้อยที่นัยน์ตาดุดันของเขาจ้องเขม็งกลับมา เสียงขบกรามพร้อมกับกำปั้นหนาที่กำแน่นทั้งสองข้าง เส้นเลือดพวกนั้นนูนขึ้นต่อหน้าต่อตา

ใช่แล้ว อยากต่อย...เขาอยากต่อยหน้าของเธอสักพันครั้ง

“ความเจ็บของนายมันเทียบไม่ได้กับที่ฉันและเพื่อนของฉันเจ็บเลยสักนิด”

“...”

“สมน้ำหน้า”

อินฮากลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอก่อนจะพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น จากนั้นร่างบางก็วิ่งออกจากห้องนี้ด้วยความเร็วเพราะยอมรับว่าจองกุกน่ากลัวเกินไป เขาเงียบและไม่แสดงความเจ็บปวดกับบาดแผลเลยสักนิด ขืนอยู่ต่อมีหวังไม่รอดแน่ๆ

มือหนายกขึ้นแตะบริเวณแผลก่อนจะมีเลือดติดมือออกมา จองกุกขบกรามแน่น ตวัดสายตามองออกไปยังประตูห้องที่คนอวดดีวิ่งหนีไปเมื่อครู่ ภายในใจคุกรุ่นและเต็มไปด้วยเปลวไฟ ความเจ็บปวดที่ร่างกายไม่เท่ากับเจ็บใจ จองกุกไม่เคยถูกผู้หญิงคนไหนทำร้ายร่างกายได้เยอะขนาดนี้ เขามีเรื่องกับผู้ชายด้วยกันถึงขั้นเลือดตกยางออกมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ส่วนใหญ่คนพวกนั้นก็ถูกสวนกลับหนักกว่าจนอีกฝ่ายเละเทะแทบจะไม่รอด แต่คิมอินฮาเป็นคนแรก เป็นผู้หญิงคนแรกที่ตบตีจองกุก ในขณะที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะตบเธอกลับด้วยซ้ำ

แต่ทว่าในใจกำลังคิดหาวิธีแก้แค้นในรูปแบบอื่นอยู่ต่างหาก

 






 

17.30 น.

ร่างบอบบางเดินทอดน่องไปตามทางฟุตบาทภายในหมู่บ้าน เธอเดินทางกลับโดยรถเมล์และเดินต่อเข้าไปโดยระยะทางค่อนข้างลึกพอสมควร ดวงตากลมเหม่อลอยไปข้างหน้าอย่างไร้จุดมุ่งหมาย พลางนึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมาก็เจ็บที่หน้าอกข้างซ้ายอย่างช่วยไม่ได้ รูปภาพพวกนั้นลอยเข้ามาในโสนประสาทตลอดเวลา เรื่องราวเลวร้ายที่จอนจองกุกมอบให้เป็นบทเรียนชั้นดีว่าเธอไม่ควรเข้าไปยุ่งกับผู้ชายคนนั้นตั้งแต่แรก

เอี๊ยด!

เสียงล้อรถบดกับพื้นถนนแต่ไม่ทำให้เธอสนใจมันสักนิด อินฮาเดินต่อไปด้วยอาการเหม่อลอย ไม่รู้ตัวเลยว่าแลมโบกินีคันหรูกำลังเคลื่อนตัวช้าๆตามเธอไปด้วย

ปี๊น!

ร่างบางสะดุ้งเพราะเสียงบีบแตรของรถที่ว่า เธอหันไปมองก็พบใบหน้าหล่อที่ชวนใจเต้นแรงของใครบางคนโผล่ออกมาจากกระจกฝั่งคนขับ

“พี่ยุนกิ”

อินฮาหยุดเดินพลางเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเบาๆ ยุนกิกระแอมในลำคอ เบือนสายตาไปมองด้านหน้าก่อนจะส่งสายตาเบื่อหน่ายกลับมามองหน้าเธออีกครั้ง

“ขึ้นรถ”

“ไม่เป็นไร”

น่าแปลกที่หัวใจดวงน้อยไม่ได้เต้นแรงอย่างที่ควรจะเป็น...ถ้าเป็นเมื่อก่อนแค่ได้ยินเสียงยุนกิใกล้ๆแบบนี้ จิตใจของเธอก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว

น่าแปลกที่ครั้งนี้ไม่หนักหนาอะไร อาจเป็นเพราะเธอกำลังพยายามทำใจ และมันก็คงสำเร็จได้ในสักวัน

“ขึ้นรถ”

“...”

“ขึ้น—”

“ฉันบอกคุณป้าแล้ว แล้วท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร”

“...”

“พี่ยุนกิเข้าบ้านเถอะ ขอบคุณมากนะ”

มินยุนกิจ้องมองคนตัวเล็กที่หลบสายตาเขาก่อนที่เธอจะเดินต่อไปเรื่อยๆ ส่งผลให้ชายหนุ่มรู้สึกแปลกๆ...ออกไปทางรำคาญคนพูดไม่รู้เรื่องซะมากกว่า

“หยิ่งดี เป็นคนดังแล้วหยิ่ง?”

กึก!

อินฮาหยุดเดินทันที เธอหันไปมองเจ้าของประโยคแทงใจดำ ยุนกิสูดลมหายใจหนักๆเข้าปอดเพราะไม่คิดว่าคำพูดของตัวเองจะทำให้ดวงตากลมโตคู่นั้นหม่นหมองลงขนาดนี้

“...”

อินฮาไม่ตอบอะไร เธอหันกลับไปมองด้านหน้าก่อนจะก้มสายตามองปลายเท้าตัวเอง ท่าทางแบบนั้นทำให้ชายหนุ่มชะงักโดยไร้สาเหตุ

และอาการแบบนี้ยิ่งทำให้ยุนกิมั่นใจว่าเรื่องที่เขาเห็นในโซเชียลเกี่ยวเนื่องกับเหตุการณ์ของเมื่อวานตอนเย็น...สภาพที่ดูไม่ได้ของอินฮาบวกกับใบหน้าจืดๆที่ร้องไห้อย่างหนักนั่นอีก

ไหนจะประโยคตัดพ้อที่หลุดออกมาจากริมฝีปากซีดเซียว

 

'ต่อไปนี้เราจะต่างคนต่างใช้ชีวิต ฉันจะไม่วุ่นวายกับพี่อีก ฉันจะ ฮึก…ฉันจะหยุดมองพี่ ฉันจะหยุดความคิดที่มันล้ำเส้นเอาไว้ทุกอย่าง…ฮึก ฉันสกปรกเกินไป ฉันน่ารังเกียจเพราะฉะนั้นพี่ยุนกิไม่ต้องห่วง'

'ฉันจะเลิกชอบพี่'

 

คำพูดพวกนั้นที่ทำให้เขานอนไม่หลับแทบทั้งคืน...

“บอกให้ขึ้นรถ!

ยุนกิขึ้นเสียงจนอินฮาสะดุ้งเล็กน้อย เธอเงยหน้าก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายจะบังคับอะไรกันนักหนา

“หยุดทำตัวน่ารำคาญได้มั้ย?”

“...”

“น่ารำคาญ”

“...”

“ขึ้นรถสักทีดิ๊”

กระจกถูกเลื่อนขึ้นปิดในจังหวะที่เขาถอนหายใจกับความน่ารำคาญของอีกฝ่าย อินฮาขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม เธอเลือกที่จะเดินไปขึ้นรถของเขาตามคำสั่ง เพราะอาการของยุนกิเมื่อครู่นั้นทำให้เธอไม่อยากขัดใจเขาสักเท่าไร

เสียงปิดประตูเบาๆก่อนที่รถคันหรูจะเคลื่อนตัวไปข้างหน้า คนตัวเล็กที่นั่ง  ข้างกายกำกระเป๋าสะพายบนตักแน่น ดวงตากลมยังคงเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง จู่ๆรถยนต์ก็จอดสนิท รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในลานจอดรถภายในบ้านแล้ว

“เดี๋ยว”

น้ำเสียงเย็นชาพูดขึ้นในขณะที่เธอกำลังจะเปิดประตูลงจากรถ ใบหน้าหวานหันมองคนข้างกาย ใบหน้าที่เคยเพ้อฝันถึงมาตลอด...

แต่ตอนนี้อินฮาไม่มีกระจิตกระใจจะคิดถึงเรื่องพวกนั้นแล้ว

มินยุนกิกำลังเข้าหาเธอ...ในขณะที่เธอกำลังจะเดินออกไป

“ไอ้จองกุก”

“...”

“มีปัญหาอะไรกับมัน?”

อินฮากัดริมฝีปากตัวเองแน่น อับอายในสิ่งที่เกิดขึ้นส่งผลให้ขอบตาทั้งสองข้างร้อนเผ่าขึ้นมา

“...”

“ถามก็ตอบ?”

“ไม่มีอะไร”

“พี่นัมจุนฝากให้ฉันดูแลเธอ”

“...”

“ไม่ได้อยากรู้”

“อือ”

“ตอบดิ”

“ไม่มีอะไร”

“ดื้อจังวะ”

ยุนกิถอนหายใจเสียงดัง พยายามไม่ขึ้นเสียงเพราะเห็นว่าอินฮาทำหน้าจะร้องไห้ตั้งแต่เขาเอ่ยชื่อจองกุกแล้ว

“หรือต้องให้ฟ้องพี่เธอ?”

“อย่านะ”

“พ่อเธอด้วยเป็นไง”

“พี่ยุนกิ!

“มันทำอะไร บอกมาจะได้ทำถูก”

“...”

หัวใจดวงน้อยค่อยๆกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง แค่คำพูดสั้นๆที่ออกมาจากคนเย็นชาคนนี้ก็ทำให้อินฮารู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงแม้ว่าเขาจะย้ำว่าทำเพราะพี่นัมจุนหรือเพราะใครที่ฝากฝังมาก็เถอะ

“มันเป็นเรื่องที่ฉันผูกเอง”

“...”

“ผูกเองก็ต้องแก้เอง”

“...”

“พี่ยุนกิไม่ต้องห่วง— ไม่ใช่สิ...ไม่ต้องทำตามพี่นัมจุนก็ได้ ฉันไม่ฟ้องหรอกหน่า”

อินฮาพูดไม่จริงจังนักก่อนจะส่งยิ้มให้อีกฝ่ายบางๆ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเศร้าและทำไมคนอย่างเขาจะดูไม่ออก

“ขอบคุณนะ”

คนตัวเล็กพูดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเปิดประตูลงจากรถทันที เขาไม่เข้าใจที่อินฮาพูดเท่าไรนัก แต่ก็มั่นใจว่าเรื่องทั้งหมดต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่นอน

 

 

 

 



วันต่อมา

มหาวิทยาลัย

ตลอดเวลาที่อาจารย์หน้าห้องสอนอยู่นั้นอินฮาไม่มีสมาธิกับการเรียนเลยสักนิด เธอรู้สึกถึงสายตาจิกกัดของเพื่อนรอบข้างแทบจะตลอดเวลา บางครั้งเสียงนินทาก็แว่วเข้ามา ประโยคแย่ๆที่ออกมาจากปากคนอื่นล้วนไม่ใช่ความจริง

ไม่ต้องไปสนใจหรอกนะ ปล่อยพวกบ้านั่นไปเถอะ

กระดาษถูกเลื่อนมาจากคนข้างกาย ลายมือของยูรีและประโยคที่เพื่อนเพียงคนเดียวของเธอเขียนมาให้ทำให้รอยยิ้มบางๆผุดออกมาอย่างง่ายดาย แม้ว่าตอนนี้เรื่องที่เจออยู่จะย่ำแย่มากแค่ไหน จะมีอีกกี่ร้อยคนเข้าใจผิดยังไงอินฮาก็จะไม่สน ในเมื่อคนเดียวที่เข้าใจเธอและคอยอยู่เคียงข้างมาตลอดไม่เคยหายไปไหนก็เพียงพอแล้ว...อินฮาเม้มริมฝีปากแน่น พยายามสนใจหน้าห้องและจ้องมองไปที่ร่างท้วมของอาจารย์ที่กำลังสอนอยู่ ปล่อยสายตาสอดรู้สอดเห็นและเสียงนินทาให้เป็นเพียงอากาศธาตุ แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะจู่ๆแรงสั่นของมือถือที่ตั้งอยู่บนโต๊ะตรงหน้าดังขึ้นมา ดวงตากลมจ้องมองแจ้งเตือนของแอปพลิเคชั่นสีเขียวก่อนจะขมวดคิ้วแน่นเพราะชื่อที่ไม่คุ้นเคยกำลังรัวส่งข้อความมาหาเธอ

J. : เลิกเรียนแล้วรออยู่ในห้อง

มือบางเลื่อนไปหยิบมือถือก่อนจะกดเข้าไปในแชททันทีพลางกดเข้าไปดูรูปภาพโปรไฟล์ก็ต้องเบิกตากว้างเพราะเจ้าของชื่อตัวเจคือจอนจองกุก เขารู้ไอดีของเธอได้ยังไงกัน?

คิดจะจองเวรจองกรรมไปถึงเมื่อไร!

J. : อ่านก็ตอบ

J. : อยากลองดี?

Inin : ไม่ตอบแปลว่าไม่อยากคุย ไม่น่าจะโง่นะ

J. : เค

J. : ปากแบบนี้เจอกันครับ

Read

อินฮารีบตั้งมือถือลงที่เดิมและไม่ลืมคว่ำหน้าจอลงกับพื้นโต๊ะ เธอกำปากกาแน่นพลางนึกถึงสีหน้าล่าสุดที่เจอกันเมื่อวาน หยดเลือดที่หางคิ้วข้างขวายังติดตาจนถึงตอนนี้...อินฮารู้ตัวว่าทำร้ายร่างกายจองกุกมากเกินไปแต่คิดในทางกลับกันว่าแค่นี้มันยังน้อยไปที่ผู้ชายคนนั้นทำไว้กับเธอ

 

 



ไม่นานวิชาสุดท้ายก็จบลง นักศึกษาในคลาสทยอยเดินออกจากห้องแต่ก็ยังมีบางกลุ่มที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือคนพวกนั้นจงใจพูดเสียงดังให้ใครบางคนได้ยิน

“ไอเราก็คิดว่าจะแก้แค้นให้เพื่อนจริงๆ ที่ไหนได้ก็อยากเก็บผู้ชายไว้เอง”

หนึ่งในนักศึกษาหญิงพูดขึ้น ส่งผลให้อินฮาเม้มริมฝีปากแน่นเพราะคำพูดพวกนั้นกระแทกน้ำเสียงมาทางเธอ อินฮารีบเก็บของใส่กระเป๋าตัวเองเพราะอยากจะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

“แกล้งเสียใจที่ซารังลาออกปะ? ความจริงแล้วคงดีใจอยู่ไม่น้อย”

“นั่นดิแก ร้ายว่ะ อยากให้ซารังรู้จริงๆ”

กลุ่มนักศึกษาหญิงพวกนั้นจงใจพูดเสียงดังกันสนุกปาก ยูรีกำมือแน่น คอยมองเพื่อนของตัวเองตลอดเวลาก็พบว่าอินฮาเอาแต่ก้มหน้าเก็บของ ก่อนที่ยูรีจะจับข้อมือของอีกฝ่ายและพากันเดินออกไปทางประตูห้องเรียนแต่ทว่าต้องหยุดชะงักเมื่อร่างสูงกำยำคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดเดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าหาเรื่อง

“ไง”

จองกุกเอ่ยทักอินฮาทำให้เธอเงยหน้ามองคนตัวสูงทันที ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ นักศึกษาหญิงกลุ่มนั้นสะกิดกันคล้ายกำลังเจอเรื่องสนุกอยู่ตรงหน้า

“...”  อินฮาไม่ตอบอะไร เธอใช้สายตาไร้ความรู้สึกจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา พลาสเตอร์ยาที่แปะอยู่บริเวณหางคิ้วข้างขวาของอีกฝ่าย เธอค่อนข้างสะใจเพราะแผลด้านใต้นั้นมาจากฝีมือของเธอนั่นเอง

“มารับครับ”

“หลีกไป”

ยูรีที่ยืนอยู่ด้านหลังเป็นฝ่ายสวนกลับทันทีเพราะรู้ดีว่าจอนจองกุกกำลังจะเล่นสกปรกอะไรต่อไป

“น้องนั่นแหละที่ต้องหลีกไปเพราะผัวเมียเขาจะคุยกัน”

“...!!

เสียงฮือฮาหลุดออกมาจากคนที่ดูเหตุการณ์อยู่รอบข้าง ดวงตากลมของอินฮาสั่นระริก คนอย่างจองกุกต้องไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆแน่นอน

“ไม่รู้เหรอครับว่าอินฮากับพี่เป็นอะไรกัน?”

“...”

“คิมอินฮาอุตส่าห์ลงทุนแอนตี้เพื่อหวังให้ตัวเองได้เข้าใกล้พี่ ไม่ใช่เพราะว่าชอบพี่มานานแล้วเหรอครับ?”

“หุบปากนะ!

อินฮาเป็นฝ่ายตะโกนกลับไป ร่างบางตัวสั่นไหว เธอเกลียดคนตรงหน้าจนอยากจะอาเจียนออกมาให้รู้แล้วรู้รอด จอนจองกุกกำลังสร้างเรื่องให้ทุกคนเข้าใจว่าเธอต้องการตัวเขา กำลังทำให้คนอื่นเข้าใจว่าเธอหักหลังมุนซารังทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยสักนิด!

“เธอยอมเสียตัวให้ฉันง่ายๆไม่ใช่เพราะอยากได้อยู่แล้วงั้นเหรอ?”

“ฮึก ไม่จริง!

“รูปถ่ายก็ฟ้องขนาดนั้น ไหนจะคลิป...”

ร่างสูงก้าวเข้าไปหาเธอเรื่อยๆ ขนาดตัวที่ค่อนข้างต่างกันทำให้อินฮาจำใจเงยหน้ามองคนใจร้ายตรงหน้า

“อยากให้ฉันปล่อยคลิปเลยมั้ยล่ะ? อยากให้ทุกคนรู้เลยมั้ยว่าเธอก็ให้ความร่วมมือดีเยี่ยม”

จองกุกพูดเสียงเบาแต่พอให้คนตรงข้ามได้ยินมันชัดเจน

“ฮึก นายวางยาฉัน”

“ไหนหลักฐาน?”

“ไอ้ชั่ว”

“ชั่วก็ผัวเธอนะครับ”

คนตัวใหญ่กว่าโน้มลำตัวลงมาให้ใบหน้าพอดีกับอีกฝ่าย จองกุกมองเห็นน้ำตาของอินฮาได้ชัดเจน ปลายจมูกเล็กๆแดงก่ำไหนจะริมฝีปากซีดที่สั่นระริกเพราะอารมณ์โกรธแต่ทำอะไรเขาไม่ได้นั่นอีก

“คิมอินฮา”

ในจังหวะที่จองกุกกวาดมองใบหน้าของเธออยู่ดีๆก็มีเสียงทุ้มของผู้ชายดังขึ้นด้านหลัง ทั้งคู่หันไปมองเสียงนั้นก่อนที่จองกุกยืดตัวตรง รีบหันกลับมามองหน้าอินฮาด้วยความเร็วพลางขบกรามแน่น

“พี่ยุนกิ...”

จอนจองกุกเห็นประกายดีใจในแววตาของเธอ แววตาคนละแบบที่ใช้มองเขาอย่างสิ้นเชิง

มินยุนกิใช้สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทางนิ่งๆก่อนจะเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างคนตัวเล็ก ยุนกิไม่สนใจนักศึกษารอบข้างที่คอยใส่ใจเหตุการณ์หรือแม้กระทั่งจอนจองกุกที่ยืนอยู่ตรงนี้เลยสักนิด

“ฉันมารับ”

มารับ?

ทั้งที่วันนี้ยุนกิไม่มีเรียนเลยสักวิชา แต่เขามาที่นี่เพื่อจะมารับเธออย่างนั้นเหรอ...

หญิงสาวแทบจะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน เงยหน้ามองยุนกิที่ตีสีหน้าเย็นชาอยู่ข้างกายก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตรงนี้ก็มีใครบางคนยืนอยู่เช่นกัน คนตัวเล็กปรายสายตามองหน้าจองกุกที่ตอนนี้เขากำลังจ้องยุนกิด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา มินยุนกิที่รู้ตัวว่าถูกจ้องก็เปลี่ยนทิศทางในการยืน เขาเดินไปยืนซ้อนไหล่อินฮาจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกของเขา สองมือหนายังคงล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่แบบนั้น ศีรษะของเธอพอดีกับไหล่ของชายหนุ่มทั้งสองทำให้คนตัวเล็กที่สุด เงยหน้ามองผู้ชายทั้งสองคนสลับไปมาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“ไป”

น้ำเสียงทุ้มของคนเย็นชาเอ่ยขึ้น อินฮารู้สึกถึงหน้าอกแกร่งที่ซ้อนอยู่ด้านหลังกำลังขยับเล็กน้อยเพื่อดันให้เธอเดินไปข้างหน้าสักที แต่ทว่าร่างกำยำของใครอีกคนมาดักทางเอาไว้ จองกุกใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย สายตาดุดันตวัดมองคนที่ตัวเท่าๆกันก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นอินฮา

“ไปดิ”

“...”

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัวอีกก็ไป”

มุมปากยกยิ้มสะใจเมื่อเห็นสีหน้าของเธอซีดลงทันที จองกุกตวัดสายตามองยุนกิที่กำลังมองเขาด้วยสายตาอาฆาต มันเปลี่ยนจากเย็นชาเป็นดุดันแต่คนตัวเล็กคงไม่มีทางเห็นเพราะเขายืนอยู่ด้านหลังของเธอ

“นายมันเลว”

อินฮาพูดเสียงเบาแต่น้ำเสียงนั่นเต็มไปด้วยความโกรธและเกลียด จองกุกเห็นน้ำใสๆคลอที่ดวงตากลมโต จมูกเล็กแดงก่ำและริมฝีปากบางที่กำลังสั่นระริก

หึ...สนุกชะมัด

“เลือกเอา”

“ไม่ต้องไปฟัง”

“...”

“ไปกับฉัน”

ยุนกิเอามือออกจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะคว้าที่มือเล็กทันที เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้งเมื่อผู้ชายหล่อทั้งสองคนกำลังทำท่าทางยื้อแย่งผู้หญิงคนเดียวกันจนยูรีที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลหันไปทำตาเขม่นใส่คนพวกนั้น ตัวละครแค่จองกุกกับ  อินฮาก็สนุกจะแย่อยู่แล้ว แต่ตอนนี้มีตัวละครเพิ่มมาอีกหนึ่งคือมินยุนกิ...ยิ่งทำให้เรื่องราวทั้งหมดเป็นที่น่าจับตามองมากขึ้นไปอีก

“...”

อินฮาถูกกระตุกข้อมือให้เดินตามไป ตอนนี้หัวสมองของเธอไม่ประมวลผลอะไรทั้งนั้น สัมผัสจากฝ่ามือใหญ่ของยุนกิทำให้น้ำตาแห้งหายไปจนหมดสิ้น...   อินฮาคล้ายกับตุ๊กตาที่ตอนนี้ยุนกิจะลากเธอไปไหนก็ยอมไปทั้งนั้น ยุนกิดึงข้อมือบางให้เดินตามไปแต่ในจังหวะที่สวนกับจองกุก วินาทีที่เธอกำลังก้าวขาเดินไปข้างหน้าก็ต้องเสียหลักเมื่อขายาวของจองกุกยื่นออกมาจงใจให้เธอสะดุดขาของตัวเอง และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่คิดไว้ทั้งสิ้น

ตุบ!

ร่างของเธอร่วงลงสู่พื้นแต่ดีที่ข้อมือถูกใครอีกคนจับเอาไว้ ยุนกิรู้สึกเหมือนคนข้างหลังเสียการทรงตัวทำให้เขายื้อแรงที่แขนตัวเองเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายล้มลงไปและมันก็สำเร็จ หัวเข่าของเธอกระแทกพื้นแต่ไม่แรงมากนัก คนเย็นชาใช้มืออีกข้างสอดเข้าไปใต้รักแร้ของเธอก่อนจะยกจนอินฮาตัวลอยหวืดขึ้นมายืนตรงได้ ยุนกิ  ละสายตาดุดันออกจากใบหน้าจืดๆก่อนจะตวัดสายตามองคนต้นเหตุที่จงใจแกล้งคนที่เขาตั้งใจมารับเธอกลับบ้าน

คิ้วหนาของจองกุกขมวดกันแน่นยิ่งทำให้ใบหน้าของเขาน่ากลัวมากขึ้นอีกหลายเท่า อินฮาไม่กล้ามองหน้าใครทั้งนั้น เธอเอาแต่ก้มหน้าลงท่ามกลางบรรยากาศมาคุ

“ถ้าไปกับมันฉันจะปล่อยคลิปเธอ”

“...!!

“ไม่ใช่สิ...คลิปของเราต่างหาก”

จองกุกตั้งใจเอาเรื่องนี้เข้ามาเป็นข้อต่อรองเพราะในกลุ่มXXที่มีสมาชิกมากกว่าร้อยคนกำลังรอภาพเคลื่อนไหวอยู่ตอนนี้ ถ้าเขาทำมันละก็...

รับรองว่าอนาคตของอินฮาต้องจบสิ้นลงแน่นอน

“ฮึก ย...อย่านะ”

“ไม่ต้องไปฟังมัน!

“พี่ยุนกิ ฮึก”

“...”

“พี่กลับไปก่อนนะ”

“...”

ยุนกิยืนนิ่งงัน...เขาจ้องมองคนตัวเล็กที่กำมือแน่น เธอเอาแต่มองหน้าจองกุกด้วยสายตาเกลียดชัง ถึงจะไม่รู้ที่มาของเรื่องทั้งหมดแต่เขาก็จะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปเหมือนกัน

อุตส่าห์ออกมารับเพราะกลัวว่าถ้าปล่อยให้กลับเองจะเกิดเรื่องขึ้น...แต่ที่เขาทำขนาดนี้เพราะพี่นัมจุนต่างหาก...พี่นัมจุนฝากอินฮาให้เขาดูแลเขาก็ต้องทำจริงมั้ยล่ะ

“ไม่”

ยุนกิตอบออกไป แต่ก็ต้องชะงักเมื่อดวงตากลมโตเงยหน้าสบตาเขา ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเอื้อนเอ่ยออกมา

“ให้ฉันจบเรื่องทั้งหมดเถอะ”

“...”

“พี่กลับไปก่อนนะ”

คนเย็นชาจำใจต้องหลีกทางเพราะจองกุกกระชากต้นแขนและพาเธอเดินผ่านหน้าเขาไป ภาพตรงหน้าของยุนกิเลือนรางไปหมด...เขากลืนน้ำลายที่จุกอยู่บริเวณลำคอด้วยท่าทางประหม่า สายตาวูบไหวก่อนจะหันมองไปทางประตูห้องเรียนที่ว่างเปล่า

เธอไปกับมันแล้ว...

และยุนกิก็มั่นใจว่าเรื่องราวทั้งหมดไม่ใช่การเคลียร์ให้จบ

แต่มันคือจุดเริ่มต้น

รวมถึงตัวของเขาด้วย

 






“ปล่อยนะไอ้บ้า เจ็บนะ! เป็นบ้าอะไรทำไมต้องลากด้วย!!

“โอ๊ยเหี้ย!! เดี๋ยวต่อยแม่ง!!

จองกุกทำท่าจะง้างหมัดขึ้นเมื่อมือเล็กขยำเส้นผมของเขาจนหน้าหงาย ความเจ็บบวกกับความโมโหทำให้ด้านมืดของตัวเองปรากฏออกมา ก่อนจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปก็ต้องรีบเอามือลงทันที

“ต่อยดิจะได้จบๆ”

“อย่าท้า”

จองกุกเห็นแววตาของอินฮาที่หวาดกลัวเขาแต่ยังทำปากเก่งไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น ความแสบที่หนังศีรษะทำให้ชายหนุ่มยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น ผู้หญิงคนนี้ทำร้ายร่างกายเขาไม่เว้นแต่ละวัน

“โอ๊ย! ทำบ้าอะไร!?”

“ขึ้นรถ”

เอ็มวี ออกุสต้าคันสีดำจอดเด่นอยู่ตรงหน้า บิ๊กไบค์คันใหญ่ทำให้อินฮาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่ได้จะไปไหนกับเขาสักหน่อย แต่เธอแค่อยากจะเคลียร์กับ อีกฝ่ายเท่านั้น

“จะคุยก็คุยตรงนี้ ไม่ไป!— ว้าย!

ร่างบอบบางถูกรวบขึ้นทันทีจนลอยเหนือพื้น จองกุกวางเธอลงบนเบาะหลังสำหรับคนซ้อนท้ายเพียงคนเดียว ก่อนที่อินฮาจะตั้งสติได้ มองเห็นอีกฝ่ายสวม หมวกกันน็อคสีดำรวมถึงแจ็คเก็ตกันลมให้ตัวเองและขึ้นคร่อมรถก่อนจะออกตัวทันทีด้วยความเร็วจนเธอเกือบหงายหลัง จองกุกขับด้วยความชำนาญหลบหลีกซ้ายขวาบนถนนเส้นใหญ่ เพราะความแรงของเครื่องยนต์และจองกุกตั้งใจขับด้วยความเร็วมันทำให้คนด้านหลังหวาดกลัว อินฮาไม่ได้ใส่หมวกกันน็อคและเสื้อกันลมแบบเขาทำให้ลมแรงๆกระทบลำตัวเข้าอย่างจัง คนตัวเล็กยอมรับว่ากลัวมากจนอยากจะร้องไห้ออกมา เธอกัดริมฝีปากตัวเองแน่น จำใจยื่นมือทั้งสองข้างไปจับที่เอวของคนขับเพื่อหาที่ยึดเกาะแต่ก็ถูกจองกุกใช้มือเพียงข้างเดียวที่ปล่อยจากแฮนด์ปัดมือของเธอออกทันที

 




[100%]


#ฟิคแอนตี้จองกุก







#ฟิคแอนตี้จองกุก วางขายในฉบับ E-Book แล้วค่า สนใจซื้อได้ใน Mebmarket หรือโหลดแอปพลิเคชั่น Meb ลงสมาร์ทโฟน เนื้อหาทั้งหมดในฉบับ E-Book เหมือนในเล่มทุกอย่างรวมถึงตอนพิเศษ


..จิ้มด้านล่าง..


* E-Book คือ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ซื้อและโหลดอ่านในมือถือ คอมพิวเตอร์ ไอแพดและแทปเล็ต





TBC.


ปัดไปเลย อย่าให้รู้นะว่าต่อไปบังคับให้น้องกอดอะ จะฟาดด้วยไม้เรียว


พี่ยุนกิเริ่มเอาตัวเองเข้ามาพัวพันกับน้องแล้วน้า เพราะความผูกพันวัยเด็กทำให้พี่แกค่อยๆอ่อนโยนขึ้นมาเอง กลืนน้ำลายตัวเองไปแล้ว1 เหลืออีก1ที่ยังคงคอนเซ็ปจัยรั้ยไม่เลิก ทีมยุนกิจับไม้พายให้แน่นนะคะ ใครเปลี่ยนเรือเราจะตี -..-


ใครชอบเรื่องนี้คอมเมนต์และสกรีมแท็กเอาใจช่วยคนแต่งได้น้า อยากอ่านของรีดเหมือนกันจ้า รักๆ <3








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.29K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,110 ความคิดเห็น

  1. #5100 เปรมประภา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 02:14
    ถ้าน้องตกจะทำไงนังกุกก
    #5,100
    0
  2. #4329 Breadpapa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:38
    ร้ายมากไม่ไหวแล้ววว
    #4,329
    0
  3. #2939 jk_aon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:05
    โว้ยเครียดมาตลอดทั้งตอน พอเห็นภาพข้างล่างขำก๊ากกกกก555
    #2,939
    0
  4. #2241 Kanokwan114 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 11:14
    น้องจะตกรถหน่ะะ ปัดออกทำไม เดี๋ยวนางเอกฉันก็ตายก่อนดิ -_-
    #2,241
    0
  5. #1593 rainyy95 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 17:05
    เครียดมาทั้งเรื่อง มาขำภาพด้านล่าง 55555
    #1,593
    0
  6. #1591 Yoonlice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:46
    จองกุกทำไมวร้ายยย~~~
    #1,591
    0
  7. #1471 incarnate_31 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:36
    ทำไมกุขำภาพด้านล่าง...ฮึก
    #1,471
    0
  8. #1133 White_1a (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 02:15
    ใจร้ายมากๆเลยอ่ะTT
    #1,133
    0
  9. #1130 k pop (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:25
    จองกุกกเด้กดื้อออ
    #1,130
    0
  10. #1110 Newyear38 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 23:44
    ทีมพี่ยุนกิจร้าาาา 555
    #1,110
    0
  11. #1059 Wanidapreaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 19:04
    เจอไม้เรียวแน่จองกุก 😏
    #1,059
    0
  12. #1045 Minji_minmin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 22:13
    ดีมากๆๆๆๆ ไรท์สู้ๆน้าา. ต่อๆๆ. รักมาก~~~
    #1,045
    0
  13. #894 DG27 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 15:27
    ทีมยุนกิจ้า ฮือ~ พี่กิกว่าจะรู้ตัวก็แหมมมมมมมมมมม5555//จับไม่พายแน่น สู้ๆค่าไรท์
    #894
    0
  14. #892 aomsin_7841 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 11:51

    ช่วงที่กำลังอินกับความbadของคุณจอน และความเย็นชาของพี่กินั้น ได้ห่างหายไปเมื่อเห็นรูปช่วงท้าย 5555555 https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-10.png

    #892
    0
  15. #890 Jnnsuk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 22:19

    ทีหลังอย่าบังคับให้กอดแล้วกัน เด่วจะฟาดให้//ถือไม้เรียว

    #890
    0
  16. #889 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 21:26
    ปัดมือน้องออก..จ้าาาาาากุกจ้าาาาา
    ปล.อย่างที่พี่กิคิดแน่เลยว่ามันไม่ใช่จุดจบแต่เป็นจุดเริ่มต้น
    #889
    0
  17. #888 SomsomChillChill (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 16:26
    พี่ยุนกิช่วยนางเอกด้วย จกุกร้ายจัง TT
    #888
    0
  18. #887 ทาสคุณจอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 15:39
    ปากร้ายนะอีกุก อยากโดนล้อรถกระแทกปากบ้างมั้ยจ้ะ
    #887
    0
  19. #886 THE_TRY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:43

    ไม่จับก็ได้! อย่ามาบังคับนะ
    #886
    0
  20. #885 SWAG_SG93 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 12:55

    อย่าให้รู้นะว่าที่หลังบังคับให้กอดอ่ะ

    #885
    0
  21. #883 16052546 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 10:20
    จองกุกใจร้าย เกาะเอวหน่อยก็ไม่ได้ โด่ว
    กำลังสนุกมาต่อไวๆนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #883
    0
  22. #882 jeongyoomin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 09:45
    อ้ากกก เกลียดอ่าาาา กุกทำไมแกเป็นคนแบบนี้!~~ โธ่ นางเอกเราก็อุตส่าห์ไปกับแก ทำให้มันดีๆหน่อยดิ!-.- ไมต้องลากกันด้วยอ่ะห้ะ!!?
    #882
    0
  23. #881 Hope_z (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:55
    นิสัยไม่ดีเลย ฮรือออ
    #881
    0
  24. #879 BellWanisara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:14
    กรี๊ดดดด
    #879
    0
  25. #878 molobee_kk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:06
    ทำมาเป็นปัดมือ
    #878
    0