ANTI ฟิคแอนตี้จองกุก [BTS x YOU] -END- มีฉบับ E-Book

ตอนที่ 3 : Anti 03 | สารภาพรัก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 399 ครั้ง
    22 เม.ย. 62





Anti 03 
สารภาพรัก [100%]









วันต่อมา

Jeon University

มะนิ่งง”

เสียงใสของอินฮาดังลั่นมาแต่ไกล บ่งบอกถึงอารมณ์ของเจ้าของเสียงเป็นอย่างดี

เออมะนิ่ง อารมณ์ดีจังวะ มีอะไรดีๆเหรออยากใส่ใจ”

ยูรีทำสีหน้าอยากรู้อยากเห็น อินฮายักไหล่เล็กน้อยและอมยิ้มอย่างมีเลศนัย

โว๊ะ ถามก็ไม่ตอบ”

ยูรีถลึงตาใส่เพื่อนสาวก่อนจะก้มหน้าเล่นมือถือในมือต่อ วันนี้ทั้งสองคนมีเรียนบ่ายโมง จึงนัดกันมาทานอาหารเที่ยงที่โรงอาหารก่อนจะขึ้นเรียน เสียงซอกแซกราวกับในตลาดสด อินฮามองซ้ายมองขวาหาร้านอาหารที่แถวไม่ยาวมากนักแต่ดูเหมือนจะผิดหวัง ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวัน นักศึกษาก็ต่างสิงสถิตอยู่ที่โรงอาหารกันทั้งนั้น 

คนเยอะทุกร้านเลยอ่า”

นั่นดิ”  อินฮายกนาฬิกาข้อมือเรือนสวยขึ้นดูพลางคิดไอเดียดีๆออก

งั้นออกไปกินข้างนอกเอาปะ? ร้านข้างๆแถวนี้ก็ได้”

เออก็ได้ ไปกัน”

ทั้งสองคนสะพายกระเป๋าและลุกขึ้นพร้อมกัน แต่จู่ๆอินฮาก็หยุดชะงัก ดวงตากลมโตมองไปยังร้านริมสุดของโรงอาหาร ยูรีเห็นอาการแปลกๆของเพื่อนตัวเองจึงขมวดคิ้วถาม

เป็นไรวะ?”

ป...เปลี่ยนใจแล้วว่ะ กินที่นี่นั่นแหละ”

พรึบ!

พูดจบก็ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ตัวเดิมทันที ใบหน้าหวานขึ้นริ้วสีแดงชัดเจน หน้าอกข้างซ้ายเต้นรัวราวกับมีคนนับสิบมาตีกลองอยู่ในนั้น...

อาการแบบนี้ เจอพี่เขาสินะ”

“...”

อยู่ไหนอ่ะ ตาดีจริงๆเลย”  ยูรีถามพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ

“...”

เฮ้!!”

หะ!!”

อินฮาหลุดออกจากภวังค์ เบิกตากว้างหันมองยูรีที่ส่ายหัวอย่างเอือมระอา

เจอก็รีบไปดิ รออะไรอยู่”

ม...ไม่เอา”

โหย นี่กะจะแอบชอบพี่เขายันเรียนจบเลย? ชอบก็จีบ จีบผู้ชายก่อนไม่ใช่เรื่องแปลกสักหน่อย”

“...”

มินยุนกิรุ่นพี่ปีสามคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ใครๆก็รู้จักพี่ยุนกิและกลุ่มของพี่เขาทั้งนั้นแหละ

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักที่เธอไม่กล้าเข้าไปจีบหรอก มันก็จริงอย่างที่ยูรีพูด สมัยนี้จีบผู้ชายก่อนไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ผู้ชายอย่างมินยุนกิ...ผู้ชายที่หน้าหวานแต่นิสัยไม่หวานเหมือนกับหน้าตา ผู้ชายที่ไม่สนใจรอบข้าง ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่อง    น่ารำคาญสำหรับเขาไปซะหมด ผู้ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชา เขาเคยหักหน้าผู้หญิงที่ใจกล้าเข้าไปจีบมานักต่อนักแล้ว

ถ้าไม่เข้าตามินยุนกิจริงๆ เขาไม่มีวันลดตัวลงไปเสวนาให้เปลืองเวลาหรอก เพราะสเปคของมินยุนกิน่ะสูงจะตาย

ไม่กล้าเสี่ยงเข้าไปจีบหรอก อย่างฉันเนี้ยเหรอพี่เขาจะเอา”

ไม่ลองก็ไม่รู้ปะ?”

“...”

แต่ตอนนี้จะกินอะไรก็ไปซื้อได้ละ เดี๋ยวก็ถึงเวลาเรียนจนได้”

ยูรีพูดพลางโบกมือไล่อินฮาที่นั่งหน้าหงอย เธอพยักหน้าและลุกขึ้นยืน ทั้งสองแยกย้ายกันไปซื้ออาหารกันทันที อินฮาสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ บังคับทิศทางไปยังร้านอาหารร้านสุดท้ายจนได้ ดวงตาคู่สวยยังคงจับจ้องไปที่ผู้ชายตัวขาวที่กำลังยืนรอราเมนด้วยสีหน้านิ่งๆ ใบหน้าหล่อที่ใครก็ไม่สามารถเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ระยะทางเริ่มใกล้เข้าไปทุกที สองฝ่ามือมีเหงื่อไหลจนชื้นแฉะ แวบหนึ่งที่ยุนกิกวาดสายตาไปรอบๆและหยุดมองที่เธอ

ทั้งสองสบตากันเพียงชั่วครู่

ก่อนที่ยุนกิจะเบือนใบหน้าไปทางอื่น...โดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำให้หัวใจของใครบางคนเต้นแรงจนแทบจะระเบิด แค่ได้สบตากันมันก็เขินจนจะบ้าตายอยู่แล้ว อินฮาหลับตาปี๋ กรีดร้องในใจเหมือนคนบ้าคลั่ง พยายามก้าวเท้าไปให้ถึงร้านในที่สุด หลังจากยุนกิมีนักศึกษาชายคนนึงต่อแถวอยู่ อินฮาจึงเดินเข้าไปต่อหลังนักศึกษาชายคนนั้นทันที...สายตาของเธอจ้องมองแผ่นหลังกว้างของคนตัวขาวไม่ละไปไหน

ชอบ...ชอบพี่ยุนกิจังเลย

มีแต่คำพูดนี้วนไปวนมาตลอด ได้แค่แอบชอบเท่านั้น ชินชากับคำนี้ไปซะแล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้...เพราะคำว่าไม่กล้ามันขั้นอยู่ตรงกลาง

พรึบ

จู่ๆนักศึกษาชายข้างหน้าเกิดออกจากแถวกะทันหันเพราะเปลี่ยนใจอยากไปร้านอื่น กลายเป็นว่าเธอกำลังต่อหลังยุนกิแทน...

ขาเรียวจำเป็นต้องก้าวไปข้างหน้า ยิ่งอยู่ใกล้กันทำให้รู้เลยว่าพี่ยุนกิสูงกว่าเธอมาก แถมไหล่ก็กว้าง กลิ่นหอมอ่อนๆกระทบเข้าจมูกอย่างจัง อินฮาเคลิ้มกับเหตุการณ์ที่กำลังเผชิญจนก้าวเท้าไปอย่างลืมตัว

ปึก

ใบหน้าชนกับแผ่นหลังแกร่งอย่างจังจนต้องยกมือขึ้นลูบหน้าผากตัวเอง

“...!”

ร่างบางถึงกับชะงัก เมื่อเรียกสติกลับมาก็พบสายตาเรียวคมหันกลับมามองอย่างหงุดหงิด

ข...ขอโทษค่ะ”

อินฮารีบโค้งเพื่อขอโทษอีกฝ่าย ใบหน้าหวานร้อนเผ่าเมื่อได้สบตาเขาใกล้ๆ ยุนกิขมวดคิ้วกับท่าทางแปลกๆของผู้หญิงตรงหน้า

เป็นบ้าอะไร จู่ๆก็มาหน้าแดงใส่

ยุนกิหันหน้ากลับไปโดยไม่สนใจเธออีก น่ารำคาญชะมัด อยู่ๆก็ไปโดนตัวเขา ไม่ด่ากราดให้ก็บุญแล้ว

 

 


จริงๆนะ เป็นครั้งแรกเลยที่ได้มองใกล้ๆแบบนี้”

เสียงหวานพร่ำเพ้อเล่าเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นกับตัวเอง หลังจากแบกสติยกอาหารกลับถึงโต๊ะอย่างปลอดภัย

จริงเหรอวะ! หึ่ย เขินแทนเลยอ่า”

จริงๆ แต่...สายตาพี่เขาน่ากลัวว่ะ มองแล้วขนลุกไงไม่รู้”

พี่เขาน่ากลัวทุกอย่างอ่ะ ไม่ใช่แค่สายตา”

ยูรีพูดพลางยักไหล่เมื่อนึกถึงอำนาจมืดของผู้ที่เลื่องชื่อเรื่องความน่ากลัวที่ใครๆก็ต่างรู้ดี

เป็นจังหวะที่ผู้มาใหม่หย่นก้นลงบนเก้าอี้ ยูรีจึงหันมองแฟนหนุ่มที่วางจานข้าวลงพร้อมกับรอยยิ้มหวานส่งมาให้

มาช้าจัง”

คิดถึงเหรอ มาแล้วนี่ไงครับ”

บ้า ใครจะไปคิดถึง แบร่”

แนะๆ น่ารักจังแฟนใครเนี้ย”

เกรงใจคนโสดด้วยจ้า”

อินฮากรอกตาบน คีบเส้นเข้าปากอย่างหัวเสีย ยองแจเบ้ปากกับการกระทำของเพื่อนแฟนที่ค่อนข้างสนิทกันพอสมควร

อ่อนแอก็แพ้ไปเว้ย”

แพ้บ้านนายสิยองแจ อย่าให้ฉันมีแฟนบ้างนะ!”

พูดแบบนี้มาตั้งแต่เทอมหนึ่งแล้วปะ”

ยองแจหยุดแกล้งอินฮาเลยนะ”

ยูรีหันไปเอ็ดแฟนหนุ่มที่หัวเราะร่าอย่างมีความสุขเมื่อได้แกล้งเพื่อนตัวแสบ อินฮากัดริมฝีปากล่างและจ้องใบหน้าหล่ออย่างคาดโทษ

แต่จู่ๆก็คิดถึงใบหน้าของใครบางคนขึ้นมา

เธอก็แค่อยากได้พี่ยุนกิเป็นแฟน...มันจะพอมีทางบ้างมั้ยนะ

ทั้งสามคนทานอาหารกลางวันพลางคุยกันไปเรื่อยเปื่อย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นการสวีทหวานของแฟนคู่ตรงข้ามซะมากกว่า ยองแจกับยูรีคบกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย สอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันแต่อยู่คนละคณะ ยองแจเรียนบริหารธุรกิจแต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคของสองคนนี้หรอก มีเวลาว่างเมื่อไรก็ตัวติดกันตลอด

สงสัยชาติที่แล้วเกิดเป็นปลาท่องโก๋

เฮ้ย ดูนี่ดิ!”

จู่ๆยองแจก็วางช้อนลงอย่างแรง ยื่นจอมือถือให้แฟนสาวดู ทั้งคู่ทำสีหน้าตกใจพร้อมหันมองหน้ากัน จากนั้นค่อยๆหันมองหน้าคนตรงข้ามที่กำลังคีบเส้นเข้าปากคำใหญ่

อินฮา”

ไร?”

ฝีมือแกใช่มั้ย?”

จอมือถือหันมาทางเธอ ปรากฏภาพบางอย่าง...ยังไม่ทันประมวลผลก็พอจะเดาออก

ก็นึกว่าเรื่องอะไร...

เว็บไซต์หนึ่งที่เผยภาพกึ่งเปลือยของชายหญิงหน้าตาดี ภาพถูกเซ็นเซอร์ร่างกายทั้งคู่และใบหน้าของฝ่ายหญิงแต่ไม่เซ็นเซอร์ใบหน้าของฝ่ายชาย ทำให้เห็นได้ชัดเจนว่าผู้ชายที่กำลังเล่นผีผ้าห่มอยู่ในห้องสุดหรูของโรงแรมแห่งหนึ่งเป็นใคร

คนแชร์เว็บเป็นพันๆแล้วเหรอ”

เสียงอู้อี้เพราะเคี้ยวอาหารคำใหญ่ในปาก อินฮาพูดออกมาพร้อมใบหน้าเรียบนิ่งราวกับเป็นเรื่องปกติ

ฝีมือแกจริงๆ!”

แล้วไง ทำไมถึงคิดว่าเป็นฉันล่ะ?”

ยัยบ้านี่!”

ยูรีรีบผ่อนเสียงลงและมองซ้ายมองขวาอย่างระแวง เพราะถ้าผู้ชายในรูปรู้ว่าแท้จริงแล้วเจ้าของเว็บนี้เป็นใคร เงาหัวอินฮาได้ขาดแน่

ทำแบบนี้อยากตายรึไงหะ”

ไม่ได้ทำสักหน่อย”

ฉันรู้ว่าแกเก่งเขียนโปรแกรม แต่ก็ไม่ได้ให้เอามาใช้กับเรื่องแบบนี้นะ!”

ก็แค่เว็บแอนตี้ ไม่เห็นจะหนักหนาอะไรเลย ฉันเกลียดหมอนั่นก็แค่แอนตี้ ผิดตรงไหน?”

แล้วคิดเหรอว่าเขาจะอยู่เฉยอ่ะ คิดว่าเขาจะจับไม่ได้หรือไง!”

รู้ว่าจับได้ แต่ยังไม่ใช่เร็วๆนี้แน่”

“...”

เชื่อฝีมือฉันเถอะหน่า”

แล้วไปเอารูปพวกนี้มาจากไหน ไอ้เรื่องเขียนเว็บฉันพอจะเชื่อ แต่เรื่องตามไปถ่ายรูปเขาถึงในโรงแรมอ่ะ แกทำไม่ได้แน่นอน”

แกคิดว่าในโลกนี้มีฉันเกลียดหมอนั่นอยู่คนเดียวเหรอ?”

“...”

ติ๊ด!

เสียงข้อความมือถือของอินฮาดังขึ้นเป็นการหยุดบทสนทนา มือเล็กหยิบขึ้นมาและเปิดอ่านอย่างไม่รีรอ

มาเจอกันหน่อย  -ปาร์คจินยอง-’

 

 

หลังจากได้รับข้อความอินฮาก็ไม่รอช้าที่จะออกมาตามนัด ขาเรียวก้าวไปยังหน้าประตูเหล็กเก่าที่มีสนิมเกาะกรัง มือบางค่อยๆผลักประตูออกก่อนที่ร่างกายปะทะเข้ากับสายลมแรงๆบนชั้นดาดฟ้า ดวงตาคู่สวยมองไปยังลานกว้างตรงหน้า แผ่นหลังกว้างของใครบางคนยืนหันหลังให้

ฉันมาแล้ว”

สิ้นเสียงหวาน เขาหันกลับมาพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติพลางยิ้มทักทาย อินฮาไม่รอช้าเดินไปหยุดตรงหน้าร่างสูงของปาร์คจินยอง รุ่นพี่ปีสี่คณะเดียวกันกับเธอ

ฝีมือไม่เลวนี่”

เสียงทุ่มหนักเอื้อนเอ่ย สายตาคมไล่สำรวจใบหน้าหวานตรงหน้า เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

นี่แค่เริ่มต้น ฉันอยากเอาคืนหมอนั่นให้มากกว่านี้อีก”

งั้นก็จัดเลยมั้ยล่ะ พี่พร้อมเสมอ”

จินยองยกยิ้มมุมปาก สองมือหนาล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทางสบายๆ ทั้งสองรู้จักกันโดยบังเอิญเพียงไม่นาน และเมื่อรู้ว่ามีอุดมการณ์เดียวกันคือเกลียด  จอนจองกุก เรื่องทั้งหมดก็ง่ายนิดเดียว...

จินยองทำได้ทุกอย่าง รูปทั้งหมดในโรงแรมนั่นก็เช่นกัน

ยังค่ะ ครั้งนี้ก็แรงไม่เบา รออีกหน่อยดีกว่า”

ทำงานใหญ่ใจไม่นิ่งก็ลำบากหน่อยนะ” 

จินยองเอ่ยขึ้นพร้อมหรี่ตามองคนตัวเล็กกว่า ทั้งสองคนไม่ถึงขั้นสนิทกันมากนักแต่เขาก็รู้ว่าอินฮาไม่ใช่พวกจิตใจโหดเหี้ยมอัมหิต เธอแค่โกรธสิ่งที่จองกุกทำกับเพื่อนตัวเอง ความแค้นจึงครอบงำ ความคิดเรื่องเว็บไซต์แอนตี้จะไม่เกิดขึ้นถ้าเขาไม่เสนอมันออกมา

เพราะเขาเองก็มีเหตุผลที่เกลียดจองกุกเข้าไส้และอินฮาก็ตกกระไดพลอยโจรไปด้วย

ทั้งคู่มีความสามารถคนละด้าน ขาดใครไปสักคนการแอนตี้ครั้งนี้ก็คงจะไม่สำเร็จ

ใจฉันนิ่งพอ พี่จินยองไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”

พี่พูดเล่นหน่า ดูทำหน้าเข้า”

จินยองหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นใบหน้าที่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสวยไม่เบากำลังหงิกงอ

“...”

พี่แล้วแต่เธออยู่แล้ว”

แน่นอน เพราะเขาตามใจผู้หญิงตรงหน้าอยู่แล้ว

 

 

ภายในห้องรองรับพิเศษสำหรับลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัย ห้องประจำของพวกเขาทั้งสามคนอยู่ชั้นสองของตึกวิศวฯ ภายในห้องกว้างมีโซฟาสีเทาเข้มตัวใหญ่ ทีวีจอยักษ์ แอร์เย็นฉ่ำที่เปิดรองรับทั้งวัน เมื่อไรที่ไม่มีชั่วโมงเรียนพวกเขาทั้งสามคนก็จะสิงสถิตอยู่ในห้องนี้และตอนนี้ก็เช่นกัน

ปึก เคล้ง!!!

มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดถูกเขวี้ยงอย่างแรงกระแทกกับผนังปูนจนแตกเป็นเสี่ยงๆ มือหนาที่มีเส้นเลือดปูดโปนกำแน่น ขบกรามเสียงดังกรอดเพราะอารมณ์ที่แค้นเคืองอยู่ในใจ

พร้อมจะฆ่ามันให้ตายคามือ

อย่าให้กูรู้นะว่ามันเป็นใคร”

ใจเย็นเพื่อน”

แทฮยองกับจีมินร้อนๆหนาวๆเมื่อเพื่อนรักของขึ้น ใครๆต่างรู้ดีว่าคุณชาย  จองกุกโมโหแล้วน่ากลัวขนาดไหน ถึงจะเป็นเพื่อนก็เถอะแต่ไม่อยากลองดี

“กูว่ามึงสืบเถอะ อยากรู้ใจจะขาดว่าใครแม่งกล้าทำแบบนี้”

จีมินเอ่ยขึ้นสายตายังคงจ้องมองเศษโทรศัพท์บนพื้น พลางนึกถึงคนที่กล้ากระตุกหนวดเสือ จุดจบของมันคงไม่ต่างจากเศษบนพื้นนั่น

“กูสืบแน่”

เสียงทุ่มกดต่ำ เขาโมโหแบบที่ไม่เคยโมโหมาก่อน พลางนึกถึงใบหน้าศัตรูทั้งหมดที่มีอยู่ มันมากซะจนเดาไม่ถูกว่าเป็นใคร แต่ยังไงก็เถอะ...คนที่ทำเรื่องไม่น่าให้อภัยต้องเป็นคนที่เขารู้จัก

โง่เง่าฆ่าตัวตายทางอ้อม

จองกุกสาบานกับตัวเอง ถ้ารู้ว่าใครเป็นคนทำล่ะก็...เขาจะไม่ปล่อยให้มันใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแน่!

 

 




ตกเย็น

เสียงซุบซิบเรื่องท็อคออฟเดอะทาวน์ของวันนี้จะเป็นเรื่องอะไรไปไม่ได้นอกจากเรื่องเว็บไซต์แอนตี้คนดังของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าเธอจะเดินไปทางไหนต่างได้ยินเสียงนักศึกษาพูดถึงเรื่องนี้ ริมฝีปากบางยกยิ้มอย่างสะใจ เธอพอใจกับสิ่งที่ทำลงไปถึงแม้จะรู้ว่ามันผิดและอันตรายถ้าเขาจับได้...

แต่ทำไปแล้ว กลัวไปก็เท่านั้น

“อินฮา ไปเดินห้างกันปะ?”

ยูรีวิ่งมาสะกิดแขนเพื่อนสาวที่กำลังเดินออกจากมหาวิทยาลัย

“อ้าว นึกว่าแกจะไปกับยองแจ”

“ปล่อยหมอนั่นเถอะ เห็นว่าเย็นนี้ต้องกลับไปกินข้าวกับที่บ้านอ่ะ แต่ฉันยังไม่อยากกลับบ้านว่ะ ไปด้วยกันน้า นะๆๆๆ”

ยูรีเขย่าแขนอีกฝ่ายเป็นการอ้อน อินฮายิ้มเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเป็นการตอบตกลง

 

 




ห้างสรรพสินค้า

ทั้งสองคนกำลังเดินอยู่ในโซนขายของขวัญและของที่ระลึก ส่วนใหญ่จะเป็นของที่ให้กับคนรักซะมากกว่า ยูรีเดินดูของมากมายอย่างร่าเริงพลางชูตุ๊กตาหมี     สีขาวที่นั่งจับมือกันบนชิงช้าขึ้นมา

“อันนี้น่ารักปะ?

“อือ น่ารักดี”

“งั้นเอาอันนี้แหละ”

“หืม ซื้อให้ยองแจเหรอ?

“แหะๆ ใช่ พรุ่งนี้วันครบรอบสองปีน่ะ แต่ฉันเกือบลืมไปเลยแกรู้ปะ จะสั่งทำของพิเศษๆก็ไม่ทันแล้ว ปีนี้เอาตุ๊กตาหมีไปพอ"

ยูรีพูดพลางมองตุ๊กตาในมือ ใบหน้าหวานดูมีความสุขอย่างเห็นได้ชัด อินฮามองตามเพื่อนสนิทอยู่ดีๆสายตาก็เหลือบไปเห็นกล่องดนตรีที่มีรูปปั้นตุ๊กตาผู้ชายอยู่ในแก้ววงกลมใสๆ มันน่ารักสะดุดสายตาตั้งแต่แรกเห็น

“น่ารักจัง”

มือเล็กหยิบขึ้นมาดูใกล้ๆ ตุ๊กตาผู้ชาย...ตัวขาว หน้าหวานๆแบบนี้คนแรกที่คิดถึงคือรุ่นพี่ที่แอบชอบ

เหมือนพี่ยุนกิเลยแหะ...

“อือ น่ารักดี”

ยูรีพูดเสริมทำให้อินฮาหลุดออกจากภวังค์ เธอทำท่าจะวางมันลงที่เดิม แต่จู่ๆก็เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา...

 

 

วันต่อมา

Jeon University

'นั่นไง จอนจองกุก'

'ตัวจริงโคตรหล่อ อิจฉาผู้หญิงในรูปชะมัด ได้ขึ้นเตียงกับเขาด้วย'

'แต่เห็นว่าไม่ใช่แฟนนะ แค่คู่นอนอ่ะ'

เสียงซุบซิบยังไม่ลดน้อยลงแม้ว่าจะขึ้นวันใหม่แล้วก็ตาม ร่างสูงหยุดเดินนิ่ง หันมองเจ้าของเสียงที่ดังอยู่ไม่ไกล สายตาคมที่น่ากลัวส่งไปให้กลุ่มนักศึกษาสาวจนพวกเธอรีบลุกออกไปจากโต๊ะแทบไม่ทัน เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ กำมือแน่นเพราะอารมณ์โกรธที่พุ่งทะยานอยู่ในตอนนี้และมันก็มากขึ้นกว่าเดิม

“กูไม่กินล่ะ”

เขาพูดพลางหันหลังกลับห้องประจำของตัวเอง แทฮยองและจีมินขมวดคิ้วยุ่งแต่ก็รีบสาวเท้าตามจองกุกที่เดินกระฟัดกระเฟียดกลับไปยังตึกวิศวฯ

“ไม่กินได้ไง มึงไม่หิวเหรอ?”

“ไม่หิว! พวกมึงจะกินก็ไป”

เขาพูดจบทำท่าจะเดินไปแต่เท้าต้องหยุดชะงักเมื่อสายตากลับเหลือบเห็นบางอย่างที่น่าสนใจยิ่งกว่า

 

 

ร่างบางเจ้าของเรือนผมยาวสลวยสีดำถึงกลางหลัง เธออยู่ในชุดธรรมดาไม่ได้เป็นที่น่าจับตามองสักเท่าไร แต่สิ่งที่ทำให้ใครบางคนสนใจเพราะเธอกำลังยืนตรงหน้าชายหนุ่มปีสามคนดังแห่งคณะสถาปัตย์ฯ

“มีอะไรถึงมาขวางทาง?

“ฉ...ฉัน”

จากที่ไม่ใช่จุดสนใจกลับไปเป็นจุดสนใจของนักศึกษาที่นั่งอยู่แถวนั้น รวมกับที่เดินผ่านไปผ่านมาเพราะเสียงทุ้มของมินยุนกิ สองข้างขนาบด้วยเพื่อนซี้ทั้งสองคนคือคิมซอกจินและจองโฮซอก ทั้งสามมองหน้าหญิงสาวตัวเล็กตรงหน้า จู่ๆก็วิ่งมาดักทาง เอามือไขว่หลังกันแถมยังทำหน้าตาเขินอาย

แต่คงเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากจะมาสารภาพรักใครคนใดคนหนึ่งในสามคนนี้ ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ชินชาสำหรับพวกเขาไปซะแล้ว

“มีอะไรก็รีบๆพูด”

ใบหน้าบวกกับน้ำเสียงเย็นชาตอบกลับทำเอาคนตัวเล็กถึงกับตัวสั่น สองมือที่ไขว้หลังถือบางอย่างไว้ เธอตั้งใจซื้อมาให้คนที่แอบชอบและไม่ได้หวังจะมาสารภาพรักหรือขอให้เขาตอบรับรักหรอก

แค่อยากให้...อยากให้ของชิ้นนี้อยู่กับคนที่เธอแอบชอบก็เท่านั้น

แค่เขารับไว้ก็ดีใจมากแล้ว

“ฉันให้พี่”

อินฮายื่นกล่องดนตรีที่แสนน่ารักไปตรงหน้า ยุนกิมองมันนิ่งๆก่อนจะเงยหน้ามองเจ้าของที่ยังยื่นมันค้างไว้

“ทำไมต้องให้?

“ฉัน...อยากให้พี่ยุนกิเก็บไว้”

อินฮาเงยหน้ามองคนตัวสูง แค่สบตากันในใจก็เต้นรัวแทบบ้า ใบหน้าร้อนเผ่าขึ้นมาทันที

“แล้วทำไมฉันต้องเก็บไว้?

...

“หลีกไป”

เหมือนฟ้าถล่มใส่หน้า ทุกอย่างรอบข้างเงียบสงัดไม่ได้ยินแม้กระทั่งลมหายใจของตัวเอง ทุกสายตาจับจ้องมาที่ทั้งคู่ ยุนกิมีสีหน้าเบื่อหน่ายกับเรื่องที่กำลังเผชิญ

น่าเบื่อ น่ารำคาญ

“เดี๋ยวสิ ฉันอยากให้พี่จริงๆนะ”

อยากตีปากตัวเองเหลือเกิน อินฮาหลับตาแน่นกับความโง่เง่าของตัวเอง รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่เล่นด้วยแต่ก็ยังจะเซ้าซี้

แต่จะให้ทำยังไงล่ะ...จะทำยังไงในเมื่อเธอชอบพี่ยุนกิมาก

ร่างสูงหยุดเดิน...เขาหลุบสายตามองหน้าอินฮาสลับกับกล่องดนตรีในมือของเธอ

“ได้ เอามาสิ”

สิ้นเสียงทุ้ม อินฮาเบิกตากว้างทันที แก้มทั้งสองข้างแดงระเรื่อเพราะเขินอาย เธอดีใจจนยิ้มกว้างออกมาอย่างไม่รู้ตัว มันเป็นการกระทำที่น่ารักแต่ทว่าคนตรงข้ามกลับไม่รู้สึกอะไร มือเล็กยื่นกล่องดนตรีที่แสนน่ารักไปให้เขา ยุนกิรับไว้ก่อนจะ—

เพล้ง!!

“โทษที หลุดมือน่ะ”

เศษแก้วกระเด็นกระจายเต็มพื้น ยุนกิมองมันเหยียดๆก่อนจะเดินข้ามไปอย่างไม่ใยดีพร้อมกับเพื่อนของเขาอีกสองคน

...

เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นทันทีเมื่อยุนกิเดินไกลออกไป เหลือเพียงร่างบางที่ยืนช็อคกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้นกับตัวเอง

ใจร้าย

เป็นคำแรกที่ผุดขึ้นในใจ เจ็บจนร้องไม่ออก เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะรับรักหรือสารภาพความในใจของตัวเองออกไป แค่อยากคุยด้วย อยากให้ของสิ่งนี้ แค่อยากให้เขาเก็บไว้มันผิดมากเหรอ...

อินฮาก้มลงมองเศษแก้วบนพื้นที่แตกละเอียด แต่รูปปั้นตุ๊กตากลับไม่แตก เธอค่อยๆเอื้อมลงหยิบขึ้นมาไว้ในมือ ความเจ็บที่เรียวขาไม่รู้สึกสะทกสะท้าน เศษแก้วที่แตกกระเด็นมาบาดจนขาสวยๆต้องเป็นแผลยาวและเลือดที่กำลังไหลออกมาไม่หยุด...

ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของใครบางคน เขายืนมองเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบด้วยสายตาเรียบนิ่ง จองกุกไม่มีทางลืมใบหน้าผู้หญิงคนนั้น...

คนที่ตบหน้าเขา

“สารภาพรักงั้นเหรอ?”

จองกุกแสยะยิ้ม เขามองเธออย่างสมเพชแต่ก็ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวด้วย สายตาคมกลับมองเห็นหยดเลือดที่ไหลอยู่บนน่องขาเรียว

“ผู้หญิงนี่โง่เหมือนกันทุกคนหรือเปล่า?

เขาพึมพำกับตัวเองก่อนที่ทั้งสามหมุนตัวไปยังตึกคณะทันที และหลังจากนี้คิดซะว่าเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นเป็นเรื่องไร้สาระที่บังเอิญไปเจอก็แล้วกัน






[100%]

#ฟิคแอนตี้จองกุก







#ฟิคแอนตี้จองกุก วางขายในฉบับ E-Book แล้วค่า สนใจซื้อได้ใน Mebmarket หรือโหลดแอปพลิเคชั่น Meb ลงสมาร์ทโฟน เนื้อหาทั้งหมดในฉบับ E-Book เหมือนในเล่มทุกอย่างรวมถึงตอนพิเศษ


..จิ้มด้านล่าง..


* E-Book คือ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ซื้อและโหลดอ่านในมือถือ คอมพิวเตอร์ ไอแพดและแทปเล็ต





TBC.

ครบ 100% แล้วค่าเย้ๆๆ 

มาเอาใจช่วยให้พระเอกจับตัวผู้ร้ายให้ได้เร็วๆดีก่า และก็เตรียมจองวัดให้นางเอกได้เลย (อ้าวไม่ใช่)

ส่วนพี่กิผู้เย็นชาเขาเมินอ่า เมินให้ตลอดเถอะ อย่ามาหวงก้างทีหลังก็แล้วกัน (?)

คอมเมนท์ = กำลังใจ = อัพเร็ว
Twitter @pimtae_95
แฮชแท็ก #ฟิคแอนตี้จองกุก  >>เข้ามาเล่นกันเยอะๆเลยน้า















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 399 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,110 ความคิดเห็น

  1. #5107 ซาลาเปา_04 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 14:29

    ยุนกิเอ้ยเมินให้ตลอดก็แล้วกันhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-06.png

    #5,107
    0
  2. #5096 เปรมประภา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:54
    ยุนกิก็ใจร้ายอีกคน ฮรือออ
    #5,096
    0
  3. #5030 Lililin_n (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:20
    อยากพึ่งล็อค!!! ขออ่านก่อนนนน
    #5,030
    0
  4. #3640 tpnxz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:38
    สงสารอินฮา ยุนกิใจร้ายมากฮื่อออ t______t
    #3,640
    0
  5. #2716 Mumu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:42

    โอ้โห ผช.เรื่องนี้ใจร้ายจัง

    #2,716
    0
  6. #1877 marrymoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 07:58
    ตอนแรกก็เขินพี่ยุนกิอยู่หรอกนะแม้ว่าตอนที่อินฮาชนหลังพี่เขาจะเย็นชาใส่ก็เถอะแต่ทิ้งของที่ให้ต่อหน้าแบบนี้พี่ยุนกิใจร้ายยยยยยยย เย็นชาที่สุดเลยยยย
    #1,877
    0
  7. #1828 Thanakulchanasin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 21:44

    อยากให้นางเอกแมนๆกว่านี้อ่ะ เป็นเราไม่กล้าทำไรแบบนี้หรอก..เพราะเจอพี่ที่ชอบไม่พอมากับเพื่อนสุดหล่ออีก โอ้ยตายยย
    #1,828
    0
  8. #1697 toonaonce (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:02
    ชอบบบผู้ชายใจร้ายยช่างฮาตคอเหลือเกินนเจ้าค่ะะะะะ
    #1,697
    0
  9. #1143 risa_saa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:25
    ทำไมใจร้ายกันจัง _ _
    #1,143
    0
  10. #608 Kan_Ca_kikikiki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 12:53
    ใจร้ายมากจริงๆแงงงงง มีแต่คนใจร้ายเรื่องนี้5555555555556555 แต่ก็สนุกค่ะ^^
    #608
    0
  11. #158 Ploysin_02 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 19:43
    ผู้ชายในเรื่องมีแต่คนแบบ โอ้ยยย ใจบาง แงงง
    #158
    0
  12. #145 PAIAOR2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:32
    เรื่องนี้มันใจร้ายกันจัง
    #145
    0
  13. #124 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:56
    😲😲😲😲
    #124
    0
  14. #123 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:56
    ไม่ต้องห่วงเขาจะตีตูดพี่ยุนกิให้
    #123
    0
  15. #119 Bunny JK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:59
    เกลียดพี่ยุนกิด้วยยยยยยยยยยยย! 😤
    #119
    0
  16. #90 ParkPompam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:35
    อัพต่อนะ😫
    #90
    0
  17. #72 peckwife (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 22:35
    ใจร้ายมาก แต่จะเปนแบบนี้ตลอดไปไม่ได้น้ายุนกิชั้นอุตส่ารักเธอว์คิดว่าเธอจะเปนคนดีแงง
    #72
    0
  18. #51 คุมะมงแซะมงแซะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 12:42
    ยุนกิใจร้ายมาก!! ฮืออออ สงสารอินฮาอ่า ;__;
    #51
    0
  19. #45 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 08:33
    ยุนกิใจร้าย ทำไมเป็นคนแบบเน้!
    #45
    0
  20. #33 by-momay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:08
    ยุนกินายใจร้ายเกินไปไหมสงสารนางเอกอ่ะ
    #33
    0
  21. #32 by-momay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:07
    กุกแกนี้มัน....
    #32
    0
  22. #30 voraporn868 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 20:29
    สงสารนางเอกก ทนอ่านไม่ได้พี่ก้าใจร้ายมากอะTT
    #30
    0
  23. #22 larmeschonesa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:41
    สงสารรรรรี
    #22
    0
  24. #21 NattapreyaRakdee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:16
    ต่อเลยได้ไหมง่าาา~~~ชอบม้ากๆเลยย
    #21
    0
  25. #20 Mymint+ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:27
    อยากอ่านต่อแล้วค่ะ สนุกมากๆเลย เอาใจช่วยอินฮาแต่พี่ยุนกิไม่ชอบนางเอกเลยหรอทำไมทำกันแบบนี้ นี่จะไปทีมจินยองละค่ะ 555
    #20
    0