ANTI ฟิคแอนตี้จองกุก [BTS x YOU] -END- มีฉบับ E-Book

ตอนที่ 2 : Anti 02 | มือหนักดี [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 410 ครั้ง
    17 พ.ค. 63





Anti 02 

มือหนักดี [100%]










          วันต่อมา

Jeon University

ไอ้อินฮา หยุดนะโว้ย!”

ปล่อยฉัน!!”

แรงมากมายมหาศาลซึ่งออกมาจากความโกรธที่พุ่งทะยานในตอนนี้และใครหน้าไหนก็ห้ามไม่อยู่ ยูรีพยายามกระชากเพื่อนสาวตัวเองให้กลับห้องเรียนแต่ดูท่าอินฮาจะไม่ฟังใครทั้งนั้น ตอนนี้เธอจะไปเอาเลือดหัวคนชั่วออก

ยองแจช่วยที อย่ามัวแต่ยืนมองได้มั้ย!”

ยูรีหันขวับหาชเวยองแจแฟนหนุ่มที่ยืนเก้ๆกังๆเพราะทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะพยักหน้ารัวๆและปรี่ไปดึงแขนเล็กของอินฮาก่อนจะออกแรงกระชากจนทั้งสามพากันมาหยุดอยู่ที่หลังตึกคณะนิเทศศาสตร์ที่ตอนนี้ค่อนข้างเงียบไร้นักศึกษาคนอื่นๆ

ปล่อย! พวกแกจะห้ามฉันทำไม!”

แรงสะบัดออกครั้งสุดท้ายจนได้เป็นอิสระพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา ไร้เสียงสะอื้น ไร้ความอ่อนแอ มีแต่ความคับแค้นใจที่มันอัดล้นอยู่ตอนนี้ หลังมือขาวยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากใบหน้าอย่างรังเกียจและตวัดมองเพื่อนทั้งสองของตัวเอง

ใบหน้าของยูรีก็เปียกปอนไม่ได้ต่างไปจากเธอเลย

จะให้พูดอีกกี่ครั้งว่าแกทำอะไรเขาไม่ได้!”

ทำไมจะทำไม่ได้? ก็เพราะมันไม่ใช่เหรอที่ทำให้ซารังต้องไป!”

“...”

ความยุติธรรมมันอยู่ที่ไหน?”

ร่างบางสั่นระริก เธอยังจำภาพเมื่อวานได้เป็นอย่างดี คราบเลือดและร่างที่ไร้สติของเพื่อนรักยังติดตา ลมหายใจที่โรยรินไม่เลือนหายไปไหน ยูรีแค่มองตาก็รู้ใจ แค่จ้องไปยังดวงตาคู่สวยตรงหน้าก็รู้ว่าอินฮาเจ็บปวดและฝังใจกับเรื่องเมื่อวานมากแค่ไหน อินฮาต้องเจ็บปวดที่สุดเพราะเธอเห็นภาพทุกอย่างกับตา แต่ก็ใช่ว่า อินฮาจะเจ็บปวดคนเดียว ยูรีที่เป็นเพื่อนสนิทอีกคนก็เจ็บปวดไม่ต่างกันและก็รู้อยู่เต็มอกว่าสาเหตุมันคืออะไร แต่พวกเธอทำอะไรเขาไม่ได้ก็เท่านั้นเอง

เชื่อฉันนะอินฮา”

ใจเย็นๆนะอินฮา เธอดื้อไปก็มีแต่เสียกับเสีย”

ยองแจพูดขึ้นและถอนหายใจเบาๆ อินฮาก้มมองพื้นปูนนิ่ง สองมือที่กำแน่นค่อยๆคลายออก

แก...โอเคนะ”

ยูรีเอ่ยถามเพื่อนตรงหน้าที่นิ่งไปร่วมนาที จนกระทั่งใบหน้าหวานค่อยๆเงยขึ้น ริมฝีปากบางซีดเอ่ยประโยคบางอย่าง

งั้นบอกได้มั้ย ว่าทำไมถึงทำอะไรผู้ชายคนนั้นไม่ได้?”

เขาเป็นลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัย”

“...”

ที่ที่แกเหยียบอยู่ตอนนี้”

“...”

นอกจากครอบครัวของเขาจะทำธุรกิจมากมายและต้นตระกูลของหมอนั่นยังเป็นผู้มีอิทธิพลในด้านธุรกิจมืด”

“...”

ไม่พอใจอะไรก็แค่กระดิกนิ้วสั่งลูกน้อง มีเงินยัดให้ตำรวจเพื่อให้ตัวเองพ้นผิดก็แค่นั้น”

...”

ทางที่ดีอยู่ห่างๆไว้เหอะ เรามันก็แค่นักศึกษาตัวเล็กๆ”

ได้ ห่างก็ห่าง”

พูดจริง?”

เออ! พวกแกกลับห้องเรียนไปก่อน ฉันจะไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวตามไป”

แน่นะ”

ยูรีชี้นิ้วราวจับผิด อินฮาถลึงตาใส่เพื่อนสาวก่อนจะตอบกลับไปสั้นๆ

อืม”

จากนั้นร่างบางหมุนตัวมุ่งไปทางห้องน้ำหญิงอย่างที่บอก เมื่อพ้นสายตาของเพื่อนทั้งสองคน ขาเรียวกลับเปลี่ยนทิศทางไปยังที่ที่หนึ่ง เธอเร่งความเร็วมุ่งหน้าไปยังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากคณะนิเทศศาสตร์ที่เธอเรียนอยู่เท่าไรนัก

สองเท้าก้าวฉับๆหวังว่าจะไปถึงที่หมายโดยเร็ว มือเล็กกำแน่นเพราะความ อัดอั้นคับใจ อินฮาเป็นคนที่มีนิสัยไม่ยอมใครและรักความยุติธรรม ถ้าเธอไม่ได้ทำอะไรผิดก็ไม่กลัวหน้าไหนทั้งนั้น และยิ่งเรื่องนี้เกิดขึ้นกับเพื่อนตัวเองยิ่งไม่มีทางยอม

ให้ตายยังไงผู้ชายคนนั้นก็ต้องสำนึกผิด!!

เป้าหมายข้างหน้าเริ่มใกล้เข้ามาทุกที ตึกสูงสีเทาขาวเด่นสง่า ตัวอักษรสีดำสลักตัวใหญ่อย่างชัดเจน รอบตึกมีนักศึกษาหญิงชายเดินขวักไขว่จนตาลาย แต่   พระเจ้าเหมือนจะเข้าข้าง สองตาเบิกกว้างเมื่อเห็นบุคคลที่ตามหากำลังยืนอยู่หน้าลิฟต์ เธอไม่คิดว่าจะหาเขาเจอง่ายขนาดนี้

จอนจองกุก

ร่างสูงที่อยู่ในชุดดูดีและติดแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า เรือนผมสีแดงเพลิงเด่นตระหง่านรับกับใบหน้าหล่อ ดวงตาคมดุจเหยี่ยว จมูกโด่งมนบวกกับริมฝีปากหยัก ทุกอย่างล้วนดูดีและลงตัว คิ้วเข้มขมวดอยู่ตลอดเวลาเหมือนถูกขัดใจ สองข้างกายประกบด้วยเพื่อนสนิททั้งสองคนคือคิมแทฮยองและปาร์คจีมิน ทั้งสามยืนรอลิฟต์เพื่อที่จะขึ้นไปเรียนแต่ก็ต้องหงุดหงิดเพราะเสียงซุบซิบเยินยอความหล่อเหลาของนักศึกษาหญิงรอบข้างที่สุ่มแอบมอง บ้างก็แอบถ่ายรูป มันเป็นเรื่องปกติที่พวกเขาต้องเจอทุกวัน

แต่ก็นะ...ถ้าไม่สวยสะดุดตาจริงๆ ผู้หญิงพวกนั้นก็เป็นแค่ขยะริมทางที่     น่าขยะแขยงเท่านั้นล่ะ

ทำไมลิฟต์แม่งค้างชั้นสามนานจังวะ”

จีมินมองตัวเลขสีแดงก็อดจะหงุดหงิดไม่ได้ พวกเขามีนิสัยที่คล้ายกัน อะไรที่ขัดใจหน่อยก็หงุดหงิดไปซะทุกอย่าง

เอาแต่ใจ อารมณ์ร้อนเหมือนกันหมด

จองกุกมองเพื่อนตัวเองด้วยหางตาและหันกลับมามองประตูลิฟต์ต่อ สองมือหนาล้วงกระเป๋ากางเกงและถอนหายใจออกมาแรงๆ

ถ้านานกว่านี้กูจะไม่ขึ้นเรียน”

จองกุกพ่นถ้อยคำที่กำลังคิดออกไป แทฮยองส่ายหน้าด้วยความเบื่อหน่าย แต่สายตาคมก็เหลือบมองเห็นเด็กผู้ชายรุ่นน้องที่ดูหน้าตาแล้วไม่ค่อยประสีประสาอะไรสักเท่าไร หรือพูดง่ายๆอาจจะไม่รู้จักพวกเขานั่นเอง

ถึงได้กล้ามายืนรอลิฟต์ตัวเดียวกัน

น้องครับ ลิฟต์ตัวอื่นไม่ได้พัง ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็ไปไกลๆ”

แทฮยองเริ่มบรรเลงและหันไปประจันหน้ากับเด็กหนุ่มคนนั้นด้วยท่าทางหาเรื่อง ทำให้รุ่นน้องหน้าซีดเผือก ท่าทางอึกอักแทบไม่กล้าจะมองหน้าคนตัวสูงกว่า

ค...คือผมรีบครับ”

กูบอกว่าลิฟต์ตัวอื่นก็มีไงหูหนวกเหรอวะไอ้เวรนี่!”

เสียงตวาดลั่นทำให้รุ่นน้องสะดุ้งเฮือก รีบหมุนตัวหันหลังวิ่งหนีไปจากตรงนี้ทันที จีมินหลุดขำกับท่าทางเกรี้ยวกราดของเพื่อนตัวเอง

กับเด็กนี่เก่งจริงๆ

เงียบปากไปสัส”

อ้าวไอ้นี่”

ลิฟต์กำลังลงมา พวกมึงหยุดกัดกันสักห้านาทีได้มั้ย? กูรำคาญ”

จองกุกส่ายหน้าอย่างเอือมระอาให้กับเพื่อนตัวเอง ชอบกัดคนอื่นไม่พอยังชอบกัดกันเองเป็นกิจวัตรประจำวัน

 

 

ร่างบางที่ยืนอยู่หลังเสาไม่ไกลจากลิฟต์ เธอมองตามร่างของเด็กปีหนึ่งคนนั้นที่วิ่งหายไปและขมวดคิ้วแน่น

ขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกันก็ไม่ได้? ประสาท”

อินฮาพูดเบาๆกับตัวเองและเพ่งมองใบหน้าของจองกุกชัดๆ

ใช่แล้ว...หมอนี่แหละ จอนจองกุก

ปิ๊ง!

ในที่สุดประตูลิฟต์ก็ถูกเปิดออกและตามคาด มีคนออกมาจากลิฟต์มากมายสมกับที่จอดค้างอยู่นาน พวกเขาทั้งสามจำต้องหลีกทางให้คนข้างในออกมาให้หมด จากนั้นจึงเข้าไปยืนในลิฟต์กว้างกันเพียงแค่สามคน นิ้วเรียวของจองกุกกดชั้นแปดก่อนที่ประตูลิฟต์จะค่อยๆปิดลงแต่ทว่ามีบุคคลปริศนากดปุ่มเปิดจากด้านนอกเสียก่อน ขาเรียวสวยในรองเท้าผ้าใบสีขาวก้าวเข้ามายืนภายในลิฟต์ แทรกตัวเบียดร่างสูงจากนั้นประตูลิฟต์ค่อยๆปิดลง

ในที่สุด เธอก็ได้มายืนตรงหน้ากับเขาจนได้

ดวงตากลมโตฉายแววโกรธเคือง เธอจ้องคนตัวสูงตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว จองกุกย่นคิ้วเล็กน้อย งุนงงกับการกระทำของผู้หญิงตรงหน้า

มองอะไร?”

จะมาขอเบอร์เพื่อนพี่ก็พูดตรงๆเลยครับน้อง”  

จีมินแซวขำๆ พลางหัวเราะร่า

ยังจ้องไม่เลิก เฮ้ยไอ้เหี้ยจองกุก มึงไปเยี่ยวรดหน้าบ้านน้องเค้าเหรอวะ ฮ่าๆๆๆ”  แทฮยองพูดพลางระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

มีอะไรก็พูด อย่ามองหน้า”

จองกุกจ้องใบหน้าหวานของคนตรงข้าม ผิวขาวซีด ดวงตากลมโต ใบหน้าไร้การแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแต่ทว่ากลับมองกี่ทีก็ไม่เบื่อ ริมฝีปากบางสีชมพูเอ่ยบางประโยคออกมา

ไปขอโทษซารังซะ”

“...”

มุนซารัง แฟนของนายไงล่ะ!”

แฟน? แฟนคนไหน รบกวนแสดงตัวพร้อมกับบัตรคิวด้วยครับ”

จองกุกตอบกลับพร้อมรอยยิ้มแสนร้ายกาจ อินฮาขบกรามแน่น ไม่คิดว่าจะได้ยินประโยคพล่อยๆออกมาจากปากของเขา

อย่าหน้าตัวเมียได้ปะ”

อย่าปากดีได้ปะ”

นายทำร้ายเธอ!!”

ไหนหลักฐาน?”

“...!!”

แค่ของเล่นจะเรียกร้องอะไร”

ชั่ว”

อยากเป็นเมียคนชั่วมั้ยล่ะ?”

จองกุกก้าวขาช้าๆตรงไปหาเธอพลางจ้องมองใบหน้าหวานด้วยสายตาประเมินค่า เพราะเขาคิดว่าผู้หญิงที่นี่ก็อยากได้เขาเหมือนกันหมด รวมถึงคนตรงหน้าด้วย

สองมือเล็กกำแน่น ถึงแม้จะกลัวผู้ชายตรงหน้าแค่ไหนแต่ก็ห้ามยอมแพ้ ห้ามทำท่าหวาดกลัวให้เขาเห็นเด็ดขาด

ถอยออกไปนะ”

สองกำปั้นเล็กดันหน้าอกแกร่งแต่เขาตัวหนักเกินไป อินฮากัดปากแน่นเพราะรู้ว่าทำอะไรคนตรงหน้าไม่ได้

ไม่สำนึกไม่ว่า แต่คำพูดแต่ละคำที่ส่งมากลับเธอทนฟังมันไม่ไหวจริงๆ!

สาวน้อยหน้าซีดใหญ่แล้วว่ะ ฮ่าๆๆ”

แทฮยองและจีมินค่อนข้างสนุกกับการกระทำของเพื่อนตัวเองที่ได้แกล้งสาวน้อยคนนี้ จองกุกยิ่งใช้หน้าอกแกร่งของตัวเองเบียดร่างเล็กจนติดประตูลิฟต์

ออกไป!”

อย่าเสร่อมาพูดจาพล่อยๆกับฉันอีก ถ้าอยากอยู่แบบสงบ”

ริมฝีปากหนาบิดยิ้ม เขาทั้งหล่อและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ตัวสูงกำยำ     สู้กันจริงๆก็มีแต่เสียกับเสียอย่างที่ยองแจบอก

แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว...มีเหรอที่คนอย่างเธอจะยอม

ปิ๊ง!

ลิฟต์จอดที่ชั้นแปดก่อนที่ประตูจะค่อยๆเปิดออก อินฮาจึงถลาออกจากลิฟต์หลุดพ้นจากคนตัวใหญ่ จองกุกดูท่าจะไม่จบเรื่องนี้ เขาเดินตามออกมาอย่างรวดเร็วประชิดตัวเธอแต่ทว่า...

เพี๊ยะ!!

แค่ป้องกันตัวก็เท่านั้น...ฝ่ามือเล็กสะบัดออกไปเต็มๆใบหน้าหล่อนั่น มันไวกว่าความคิด รู้ตัวอีกทีก็แสบมือยิบ เงยหน้ามองคนตัวสูงที่ค่อยๆหันกลับมา มุมปากกระจับแตกจนมีเลือดสีแดง

เธอตบหน้าเขา

แทฮยองและจีมินอ้าปากค้างกับเหตุการณ์เมื่อครู่...

มือหนักดี”

อ๊ะ—กรี๊ด!!”

พลั่ก!

เพราะความโกรธจนหน้ามืดทำให้จองกุกผลักร่างบางจนแผ่นหลังเธอกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างจัง อินฮานิ่วหน้าเพราะความเจ็บ ไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะร้ายกาจไร้ความสำนึก ยังไม่ทันตั้งสติ ร่างสูงใหญ่ปรี่เข้ามาขยำคอเสื้อเธอและกระชากเข้าหาตัว อินฮาหลับตาแน่น เกร็งใบหน้าเพราะมั่นใจว่าตัวเองจะต้องถูกตบหรือไม่ก็ถูกต่อยกลับ

ลืมตา”

เสียงทุ่มกดต่ำดังอยู่ใกล้ๆ เธอลืมตาขึ้นพบใบหน้าหล่อคม ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมองลงมา เธอลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแต่ก็ยังแสร้งอวดเก่งสวนคำพูดออกไป

หึ หน้าตัวเมียจริงๆด้วย”

พูดจบ แรงขยำที่คอเสื้อกลับแรงขึ้นจนหายใจแทบไม่ออก เธอเหลือกตามองซ้ายมองขวาเผื่อจะมีใครผ่านมาแถวนี้บ้าง

ยังไงก็เถอะ ยังตายไม่ได้!

จองกุกยกยิ้มสมเพชกับร่างบางตรงหน้าที่ทำท่าทีอวดเก่ง มือเล็กยกขึ้นจับข้อมือเขาที่ยังขยำคอเสื้อเธออยู่ อินฮาพยายามดึงมันออกแต่ดูจะเสียแรงเปล่า

ปล่อย!”

จองกุกใจเย็นเว้ย”

จีมินและแทฮยองยังคงยืนมองเหตุการณ์อยู่เงียบๆก็อดไม่ได้ที่จะดักทางเพื่อนตัวเอง เพราะรู้นิสัยใจคอกันดี ปล่อยให้โมโหกว่านี้อาจจะจับอินฮาโยนจากชั้นแปดลงไปชั้นหนึ่งเขาก็ทำได้

เป็นบ้า?”

เขาโกรธแต่พยายามข่มอารมณ์เอาไว้ ถึงคนตรงหน้าจะเป็นผู้หญิงแต่เขาก็ไม่มองเธอเป็นผู้หญิงอีกต่อไป แก้มด้านซ้ายยังชาและแดงเป็นแถบ ยิ่งเจ็บที่แก้มยิ่งขยำคอเสื้อคนตรงหน้าแรงขึ้น

อึก แค่กๆ ป...ปล่อย”

อินฮาหน้าแดงก่ำเพราะแรงกดที่คอหนักขึ้นเรื่อยๆ จะดิ้นแค่ไหนก็ไม่มีทางหลุดพ้นจากแรงมหาศาลนี้ได้ เธอรู้สึกหายใจไม่ออกและเจ็บที่คอหอยจนหลุดไอออกมา เขามองใบหน้าสวยตรงหน้าด้วยสีหน้านิ่งเรียบแต่อารมณ์กลับไม่นิ่งตาม

ปิ๊ง!

เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ประตูลิฟต์ตัวเดิมเปิดออก นักศึกษาชายสองคนที่ออกจากลิฟต์ถึงกับผงะเมื่อเห็นเหตุการณ์ไม่ไกล ทั้งสองมองหน้ากันเลิกลั่ก ยิ่งเห็นสายตาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงตัวเล็กๆที่กำลังถูกรังแกยิ่งลังเลว่าจะเข้าไปช่วยดีหรือเปล่า

จะไม่ลังเลเลยสักนิดหากคนที่รังแกเธออยู่ไม่ใช่จอนจองกุก

มองไรวะ!”

จีมินหันขวับไปและส่งสายตาอาฆาตแก่ผู้มาใหม่ ทั้งสองคนรีบก้มหน้าก้มตาเดินออกไปจากตรงนั้นทันที ไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามอง

ส่งสายตาอ้อนวอนฉันแบบเมื่อกี้สิ เผื่อจะใจอ่อน”

จองกุกดึงความสนใจกลับมาเพราะคนตรงหน้ากำลังมองตามชายสองคนที่พึ่งเดินหนีไป

อึก ไม่มีวัน!”

งั้นก็ให้ฉันตบหน้าเธอคืนเป็นไง?”

ก็เอาสิ!!”

เธอตะคอกกลับไปอย่างไม่นึกกลัว จองกุกมองหน้าอินฮานิ่ง เกิดอาการแปลกใจขึ้นมากับการกระทำของผู้หญิงคนนี้

ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับเขาตั้งแต่จำความได้ ไม่มีจริงๆ

ปล่อยนะ!!”

มือบางปัดป้องมือหนาที่ยังกำคอเสื้อเธออยู่ไม่คิดที่จะผ่อนแรง จองกุกยอมปล่อยมือออกจากคอเสื้อแต่เลื่อนไปบีบสันกรามของเธอแทน เกร็งข้อมือให้ใบหน้าสวยสบตาเขา

เจ็บ...อึก”

เสียงหวานขาดหายเพราะเจ็บร้าวไปหมดทั้งใบหน้า คนใจร้ายเพิ่มแรงบีบเมื่อเห็นเธอใช้เล็บจิกที่แขนของเขา

คนอย่างเธอไม่มีสิทธิแตะต้องตัวฉันด้วยซ้ำ”

จองกุกเลื่อนสายตามองสองมือของอินฮาที่พยายามป้องกันตัวโดยการจิกเล็บไปที่แขนแกร่ง ขนาดตัวของทั้งคู่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

“...!”

เอามือออกไป”

จองกุกสั่งเธอแต่กลับได้สายตาโกรธแค้นส่งกลับมา ถึงแม้เธอจะเจ็บที่ใบหน้าแต่ก็ไม่คิดจะยอมแพ้ ทางไหนพอจะมีวิธีให้เขาเจ็บปวดบ้างเธอก็จะทำ ถึงความเจ็บมันจะเทียบกันไม่ติดเลยก็เถอะ

เรื่องอะไรจะเจ็บอยู่คนเดียวล่ะ!”

งั้นมาวัดกัน”

เขาพูดจบพร้อมกับเพิ่มแรงบีบสันกรามหนักขึ้นกว่าเดิม อินฮาเกร็งตัวเพราะเจ็บร้าวไปหมด ดวงตาร้อนเผ่าเหมือนมีหยดน้ำเกาะอยู่ มันฝ้าฟางจนมองใบหน้าคนใจร้ายได้แค่เลือนราง ร่างสูงบิดยิ้มเมื่อแรงจิกที่แขนหลุดออก...

ในที่สุดก็ยอมแพ้สินะ

อึก...”

จองกุกสะบัดใบหน้าที่ประทุษร้ายอยู่นานออกอย่างแรงจนเธอเซทรงตัวแทบไม่อยู่ เป็นจังหวะเดียวกัน...น้ำตาที่กลั้นไว้นานไหลอาบสองแก้ม เจ็บตัวและเจ็บใจ อินฮายังไม่เงยหน้ามองใครและยกมือปาดน้ำตาออกอย่างรังเกียจ

ดวงตาคมฉายแววสะใจพร้อมยกมือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทางสบายๆ มองผู้หญิงตรงหน้าที่ยืนเช็ดน้ำตาและยกยิ้มอย่างสมเพช เขาเห็นภาพตรงหน้าเป็นแค่เรื่องสนุกเท่านั้น

ถ้าไม่อยากหาที่เรียนใหม่”

“...!

“อย่าผ่านมาให้ฉันเห็นหน้าอีก”

ไปไหนมาทำไมเข้าห้องสายเฮ้ย หน้าแกไปโดนอะไรมา!?”

ยูรีวางโทรศัพท์มือถือลงกับบนโต๊ะเรียนก่อนจะจับใบหน้าของเพื่อนสนิทมาดูด้วยสีหน้าตกใจ แก้มขาวๆแดงเถือกทั้งสองข้าง ดวงตาบวมเป่งเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

ไม่เป็นไร”

อินฮาดันมือยูรีออกและหันหน้าไปยังนอกหน้าต่าง เก็บแววตาที่สับสนวุ่นวายไม่ให้ใครเห็น ในหัวพลางคิดวิธีรับมือต่างๆที่กำลังจะเกิดขึ้น

ใช่แล้ว เธอไม่หยุดมันแค่นี้แน่

อย่าบอกนะว่าไป—”

อาจารย์มาแล้ว”

อินฮาตั้งใจเปลี่ยนเรื่องในจังหวะที่อาจารย์ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาพอดี  ยูรียอมจบบทสนทนาที่เสียงดังแต่เปลี่ยนเป็นพูดเบาๆแทน

บอกมานะ ใครทำอะไร?”

ไม่มีอะไรสักหน่อย”

อินฮาแสแสร้งเปิดชีทไปมา จดเล็กเชอร์ตามที่อาจารย์กำลังสอนอยู่หน้าห้อง ยูรีถอนหายใจเสียงดังกับการกระทำแสนดื้อด้านของเพื่อนตัวเอง เธอเดาไม่ออกว่ารอยบนใบหน้านั้นคือรอยอะไรและมาจากไหน เพราะอินฮาก็ไม่เคยมีศัตรู แค่กำลังจะมีเท่านั้น...แต่เธอก็ไม่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะบ้าบิ่นหาเรื่องใส่ตัว ไม่มีทางหรอก

อินฮาไม่มีทางกล้าทำอะไรจองกุก

เมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวดีไม่ยอมบอกความจริง ยูรีเลยละสายตาไปตั้งใจมองหน้าห้องแทน อินฮาเหลือบมองคนข้างๆแวบนึงก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง

ทั้งคู่ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทกันมานานแต่นิสัยกลับแตกต่างกันโดยสั้นเชิง ยูรีเป็นประเภทไม่ชอบเรื่องที่น่าปวดหัว ไม่ชอบเห็นใครทะเลาะหรือผิดใจกัน ชอบอยู่แบบสงบสุขไม่ชอบการมีปัญหากับใคร...

ต่างกับอินฮา ไม่ใช่ว่าเธอชอบเรื่องน่าปวดหัวซะทีเดียว แต่ถ้าใครมาทำร้ายเธอหรือคนที่เธอรักก่อนก็จะไม่มีทางปล่อยไปแน่

แต่ถ้าเธอบอกสิ่งที่กำลังจะทำให้ยูรีรู้ล่ะก็...แน่นอนว่าต้องโดนห้ามล้านเปอร์เซ็น

 

 

สองสัปดาห์ผ่านไป

ทำอะไรน้องสาวพี่!!”

โอ๊ย ตกใจหมดเลย!”

ฮ่าๆๆ ดูทำหน้า”

คิมนัมจุนหัวเราะร่าพลางหย่อนก้นลงบนเก้าอี้หินอ่อนตรงข้ามกับคน      ตัวเล็กที่สวนหน้าบ้าน เธอหน้าบูดหน้าบึ้งเมื่อถูกพี่ชายในสายเลือดที่อายุห่างกันหลายปีแกล้งย่องเบาและจิ้มเข้าที่เอว

ไม่เล่นแบบนี้แล้วนะ!”

โหย งอนพี่เหรอครับ”

เค้าตกใจนิ”

โอ๋ๆ พี่ขอโทษ ละนั่นทำอะไรอยู่?”

นัมจุนพยายามชะโงกหน้ามองหน้าจอโน๊ตบุ้คแต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อน้องสาวตัวแสบรีบพับหน้าจอลงอย่างรวดเร็วพลางทำสีหน้าเลิกลั่กง่ายต่อการจับผิด

ท...ทำรายงานอยู่”

แน่ใจ?”

แน่ใจสิ! นี่พี่ว่างเหรอมาจับผิดเค้า?”

จับผิดตอนไหน ลนนะเราอ่ะ”

นัมจุนยกยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าเหวอของน้องสาวตัวน้อย น้องสาวคนเดียวที่ทั้งรักทั้งทะนุถนอม เขาและอินฮามีกันแค่สองพี่น้อง ทั้งคู่อยู่ด้วยกันที่บ้านหลังใหญ่เพราะค่อนข้างมีฐานะ พ่อของพวกเขาอยู่ที่ประเทศจีนเพราะธุรกิจอาหารกระป๋องสำเร็จรูปกำลังขยายสาขาไปได้ดีจึงต้องไปประจำการอยู่ที่นั่นสักพัก แม่ของทั้งคู่จากไปตั้งแต่อินฮายังเล็กๆ ครอบครัวของเขาเลยมีกันแค่สามคนตั้งแต่นั้นมา      นัมจุนเรียนจบมาหลายปีแล้ว ตอนนี้เขากำลังเรียนรู้ธุรกิจและกำลังจะได้สานต่อจริงๆจังๆ อินฮาเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวของบ้าน ทั้งพ่อและพี่ชายจึงรักและหวงเป็นเรื่องธรรมดา

เค้าหิวแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ”

อินฮาแกล้งทำเป็นกุมท้องพลางทำหน้ายู่เต็มที่ นัมจุนยิ้มและส่ายหัวเบาๆกับการกระทำแสนน่ารักของน้องสาวตัวเอง

อื้ม ไปกัน”

อินฮายิ้มกว้างพร้อมกับหยิบโน๊ตบุ้คขึ้นมากอด สองพี่น้องเดินเข้าบ้านพลางหยอกล้อกันไปตลอดทาง เสียงหัวเราะดังลั่นบ้าน ทุกๆวันมีแต่รอยยิ้ม เธอโตมากับครอบครัวที่แสนอบอุ่นถึงแม้ว่าพ่อจะทำงานหนักไปบ้าง บินไปดูงานประเทศนั้นประเทศนี้แต่ก็ไม่ทำให้เด็กทั้งสองรู้สึกขาดความอบอุ่นจากครอบครัวเลย

คุณหนูทานกันเยอะๆนะคะ”

ป้าลีซึ่งเป็นป้าแม่บ้านของที่นี่พูดพลางยกอาหารมากมายมาวางบนโต๊ะ   เอาใจคุณหนูของบ้านทั้งสองเต็มที่

ค่า จะทานแล้วน้า”

อินฮาพูดเสียงใสก่อนจะตักอาหารของโปรดมาไว้ในจานของตัวเอง ทั้งสองคนทานอาหารค่ำกันอย่างเอร็ดอร่อย

เรื่องเรียนเสริมโปรแกรม เทอมนี้เราอยากเรียนต่อหรือเปล่า?”

นัมจุนเคี้ยวอาหารไปพลางถามขึ้น เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและตอบออกไปทั้งๆที่ข้าวยังเต็มปาก

เรียนสิ เรียนแน่นอน”  อินฮายิ้มตาปิดส่งให้ร่างสูง

เรียนมาสามปีแล้วนะ เก่งเขียนโปรแกรมขนาดไหนแล้วเราน่ะ”

ก็ไม่เก่งเท่าไรหร๊อก”

แล้วที่ไปเรียนมา ได้ใช้ประโยชน์บ้างหรือยัง?”

ใช้แล้ว”

“...”

“พึ่งใช้สดๆร้อนๆเลยล่ะ”

นัมจุนคงไม่ได้ไปเองใช่มั้ย ทำไมถึงรู้สึกขนลุกกับรอยยิ้มนั่นยังไงก็ไม่รู้





[100%]

#ฟิคแอนตี้จองกุก








#ฟิคแอนตี้จองกุก วางขายในฉบับ E-Book แล้วค่า สนใจซื้อได้ใน Mebmarket หรือโหลดแอปพลิเคชั่น Meb ลงสมาร์ทโฟน เนื้อหาทั้งหมดในฉบับ E-Book เหมือนในเล่มทุกอย่างรวมถึงตอนพิเศษ


..จิ้มด้านล่าง..


* E-Book คือ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ซื้อและโหลดอ่านในมือถือ คอมพิวเตอร์ ไอแพดและแทปเล็ต




TBC.

ว่าแต่ที่บอกว่าพึ่งใช้มาสดๆร้อนๆนี้อัลไล?! มีอะไรในก่อไผ่ มีอะไรในโน๊ตบุ้คนั้นกันนะ!

มาเอาใจช่วยให้นางเอกของเรารอดพ้นจากน้ำมือมัจจุราชกันเถอะ555555555555 

คอมเมนท์ = กำลังใจ
Twitter @pimtae_95
แฮชแท็ก #ฟิคแอนตี้จองกุก  >>เข้ามาเล่นกันเยอะๆเลยน้า

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 410 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,110 ความคิดเห็น

  1. #5095 เปรมประภา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:35
    โหดเกินไปแล้ววว
    #5,095
    0
  2. #3639 tpnxz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:18
    นางเอกโหดมาก5555555 จองกุกก็คือใจร้ายมากเช่นกัน t_____t
    #3,639
    0
  3. #2715 Mumu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:34

    กุกโหดมากกกก

    #2,715
    0
  4. #1876 marrymoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 07:45
    จองกุกโหดอ่าาาาแถมแทฮยองกับจีมินก็เกรี้ยวกราด เป็นกลุ่มที่น่ากลัวแน่ๆแล้วอินฮาจะสู้ไหวไหมเนี้ยเป็นกำลังใจให้อินฮานะๆ แต่พอรู้ว่าเป็นน้องพี่นัมจุนก็แอบหายห่วงนิดหน่อย(แค่นิดหน่อยนะ เพราะกุกโหด55) พี่นัมจุนจะช่วยอินฮายามลำบากใช่ไหมมมม
    #1,876
    0
  5. #607 Kan_Ca_kikikiki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 12:25
    นางเอกเราจะสู้จองกุกคนนี้ได้จริงๆหรอ? ทำไมมันดูไม่มีหวังเลย555555555555
    #607
    0
  6. #514 linble2001 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:41
    ใจร้ายยย
    #514
    0
  7. #513 linble2001 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:41
    กุกใจร้น
    #513
    0
  8. #157 Ploysin_02 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 19:35
    ใจร้ายจังงง
    #157
    0
  9. #151 Olive BC 255 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:27

    รุนแรงกับผู้หญิงมากเว่อร์ ความเลวทั้งหมดที่มีในโลกมันมาสุมอยู่ที่ตัวจองกุกหมดหรือเปล่าคะ พี่ชายอินฮาดีต่อใจมากค่ะ อยากมีพี่ชายนิสัยดีอบอุ่นแบบอินฮาบ้างจัง

    #151
    0
  10. #136 keedkian (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    กุกเลวอ่ะ
    #136
    0
  11. #122 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:47
    เลว...มอบให้จองกุก
    #122
    0
  12. #118 Bunny JK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:42
    เกลียดจองกุกกกกกกกกกกกกกกกกก
    อินฮากำลังตั้งเพจแอนตี้ใช่ไหม เดียวเราช่วย-3-
    #118
    0
  13. #71 peckwife (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 22:15
    ชอบบบบบบมากกกก
    #71
    0
  14. #44 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 08:20
    สนุกกกกก
    #44
    0
  15. #10 Gracebangtan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:37
    รอนะคะ
    #10
    0
  16. วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:04
    ง่าา สนุกอะ มาอัพบ่อนๆนะ
    #9
    0
  17. #8 ARMYstang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:54
    ชอบมากเลยค่ะมาต่อเร็วๆนะคะ
    #8
    0