( got7 ) revenge | bnior , bnyoung

ตอนที่ 16 : revenge 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    12 มี.ค. 60






REVENGE 16




          ร่างบางที่กำลังนั่งลูบโทรศัพท์มือถือไปพลางๆระหว่างรอแจบอมกลับมาทานอาหารด้วยนั้น  ใบหน้าหวานอมยิ้มไปกลับข้อความของเพื่อนอย่างยูคยอมที่ส่งมาบ่นคิดถึงเขาอย่างมีความสุข จะว่าไปเขาก็ไม่ค่อยได้โทรหายูคยอมเลยตั้งแต่มาอ่องกงกับอิมแจบอมนอกเสียจากจะไลน์หากันเล็กๆน้อยๆอย่างที่ควรจะทำ

 

          ทว่า ขณะที่จินยองกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการตอบไลน์ของยูคยอมนั้นกลับมีบุคคลหนึ่งเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆเขาอย่างเงียบๆก่อนที่จินยองจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองจึงพบว่าหญิงสาวคนนี้คือใคร ดวงตากลมดตจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวหน้าตาดีคนนี้อย่างนิ่งๆโดยที่คนที่ถูกมองกับเผยรอยยิ้มให้เขาเล็กน้อย

 

 

          มาทานข้าวคนเดียวเหรอคะ?”  ฮยอนอาถามร่างบางก่อนจะทำใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

 

          เปล่าครับ ผมมากับคุณแจบอม”  จินยองตอบไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งปกติใบหน้าหวานยิ้มออกไปเล็กน้อยแต่กลับทำให้หญิงสาวตรงหน้าค่อยๆหน้าเจื่อนไปทีละน้อย

 

          ขอโทษทีถามนะ ไม่อายเหรอคะที่มาเกาะแกะแจบอมทั้งๆที่..ครอบครัวตัวเองก็ทำเรื่องเลวๆไว้ซะเยอะขนาดนั้น

 

          ถ้าผมอายผมคงไม่มานั่งอยู่แบบนี้แน่ๆละครับ อ่า..จริงสิ พูดถึงเรื่องเกาะแกะคุณแจบอม ผมว่าตอนนี้คุณก็กำลังทำอยู่เหมือนกันนะ

 

          หึ คุณนี่มันจองล้างจองผลาญจริงๆเลยนะคะ พังครอบครัวเขายังไม่พอยังจะมาวุ่นวายกับแจบอมอีก ตลก!”

 

          สงสัยคุณจะเข้าใจผิด ที่จริงผมไม่เคยไปวุ่นวายกับคุณแจบอมนะครับ คุณแจบอมต่างหากที่มาวุ่นวายกับผม อ่า..แตกต่างกับคุณสินะที่อุตส่าห์ตามคุณแจบอมมาถึงที่นี่แต่เขากลับ...เมิน!” จินยองที่ยิ้มสดใสก็ค่อยๆหุบยิ้มทีละน้อยเพราะความโกรธและรำคาญที่จะต้องมาพูดจาต่อกรกับผู้หญิงอย่างฮยอนอาแบบนี้

 

          ปาร์คจินยอง!!”

 

          ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็เชิญครับ ผมจะทานข้าว

 

 




          เพล้ง!!

 

 



          มือสวยปัดแก้วน้ำของจินยองตกหล่นลงไปกับพื้นก่อนจะแตกกระจายด้วยแรงปัด เศษแก้วที่แก้วกระจายไปทั่วพื้นจนคนที่พบเห็นต่างก็ตกอกตกใจกันยกใหญ่  ผิดกับจินยองที่เห็นเหตุการณ์นั้นแต่กลับไม่สนใจผู้หญิงขี้เหวี่ยงข้างๆเลยสักนิด ดวงตากลมโตยังคงสนใจอยู่กับอาหารบนโต๊ะที่พนักงานทยอยมาเสิร์ฟ แต่การหมางเมินของร่างบางกับทำให้ฮยอนอาหงุดหงิดมากขึ้นเข้าไปใหญ่ อารมณ์ขี้เหวี่ยงที่มันเพิ่มมากขึ้นมันกลับไม่ได้ทำให้จินยองรู้สึกกลัวอะไรเธอเลยแม้แต่น้อย แม้เธอจะพูดจาถากถางครอบครัวของจินยองแต่มันก็ไม่สามารถทำร้ายจิตใจอะไรได้เลย โดยเฉพาะเรื่องของแจบอมที่เธอรู้สึกแพ้และหน้าชาไปตามๆกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

revenge

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          เพล้ง!!!!!

 

 

 

 

 

          จินยอง!!”

 

 

          เช่นเดียวกับอิมแจบอมที่ได้ยินเสียงแก้วแตกนั้นก็ต้องรีบหันกลับไปมองทางเดิม ร่างสูงรีบวิ่งกลับเข้าไปตรงจุดที่มีร่างบางอยู่อีกครั้งด้วยความเป็นห่วง เสียงแก้วที่แตกลงพื้นดังพอที่จะทำให้เขาได้ยิน แจบอมวิ่งกลับเข้าไปที่โต๊ะอาหารอีกครั้งก็พบว่าจินยองกำลังนั่งขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความหงุดหงิดก่อนที่สายตาเรียวจะเหลือบไปมองบุคคลที่สามที่ยืนอยู่ใกล้ๆกับร่างบางในตอนนี้

 

 

          มีอะไรกัน?” ร่างสูงเปลี่ยนน้ำเสียงและค่อยๆเดินเข้าไปหาจินยองอย่างใจเย็นแต่ใบหน้าหล่อเหลานั้นกับขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อเห็นหญิงสาวเพียงคนเดียวยืนอยู่ใกล้ๆกับจินยอง

 

          เอ่อคือฉัน..ฉันขอโทษค่ะคุณแจบอม ขอโทษด้วยนะคะคุณจินยองที่ฉันซุ่มซ่ามใบหน้าสวยก้มลงเล็กน้อย คำพูดโกหกของฮยอนอายิ่งทำให้จินยองหงุดหงิดมากเข้าไปใหญ่

 

          แล้วเธอมาวุ่นวายอะไรกับจินยอง ฮยอนอา?” แจบอมถามกลับไปด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวจนหญิงสาวรู้สึกหวั่นไหวไม่ใช่น้อย แววตาของเธอสั่นระริกเหมือนกลัวแจบอมจะเล่นงานเธอในตอนนี้ยังไงยังงั้น

 

          ฉ..ฉันเห็นคุณจินยองนั่งอยู่ก็เลยเข้ามาทักทาย แต่มือฉันเผลอไปโดนแก้วน่ะสิคะ แย่จริงๆเลย

 

 

          ฮยอนอาพูดจบเธอก็แสดงสีหน้าที่รู้สึกผิดทันทีโดยที่มีสายตาของแจบอมมองเธออยู่ด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจสักเท่าไหร่นัก ถ้าหากว่าเศษแก้วนั้นมันไปถูกจินยองขึ้นมาเขาคงจะสั่งคนลากฮยอนอาออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้เลยจริงๆ แต่ทว่า สายตาของจินยองนั้นกับฮยอนอาด้วยสายตาที่เหยียดใบหน้าหวานเหย่เกและเบ้ปากเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้ซะเต็มทน

 

 

          มาที่นี่ทำไม?”

 

          ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณค่ะหญิงสาวตีสีหน้ากังวลอีกครั้งก่อนจะถามแจบอมออกไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

 

          ถ้าเป็นเรื่องงานนั่น ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอแล้วล่ะฮยอนอา

 

          ทำไมล่ะคะ? ฉันทำอะไรผิด?”

 

          ไม่ผิดแต่ฉันไม่ไว้ใจ เหตุผลแค่นี้เพียงพอไหม?”

 

          แล้วคุณไว้ใจจินยองมากเลยเหรอคะถึงเอางูพิษเข้ามาเลี้ยงแบบนี้!!”

 

          เธอกับพ่อเธอต่างหากที่เป็นงูพิษ! ออกไปจากโรงแรมฉันซะ ถ้าไม่ไปฉันจะสั่งคนมาลากเธอออกไปฮยอนอา!”

 

          เหอะ! ได้แจบอม ได้!”

 

 

          ฮยอนอากัดฟันเล็กน้อยก่อนจะหันไปสบตากับจินยองที่กำลังนั่งยิ้มมุมปากอย่างสะใจ ดวงตากลมโตแข็งกร้าวใส่ผู้หญิงตรงจนสามารถทำให้เธอรับรู้ได้ทันทีเลยว่าปาร์คจินยองก็คงไม่ธรรมดาอยู่เหมือนกัน ร่างสวยเดินออกไปจากบริเวณนี้ด้วยท่าทางที่ฟึดฟัดพอสมควรด้วยความโกรธแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่างนอกจากยอมรับและเชื่อฟังคำพูดของผู้ที่มีอำนาจอย่างอิมแจบอมไปเท่านั้น

 

 

          ร่างสูงที่เห็นว่าสถานการณ์เริ่มสงบลงมือหนาก็ขวักมือเรียกพนักงานในโรงแรมหรูมาเก็บเศษแก้วและทำความสะอาดให้เรียบร้อยก่อนที่เข้าจะทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ตามเดิม แจบอมมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้กำลังหงิกงอเล็กน้อย แม้เขาจะไม่รู้เหตุการณ์ก่อนหน้าที่ฮยอนอามายืนอยู่ข้างๆจินยองแต่เขาก็พอรู้ว่าตอนนี้จินยองกำลังโกรธเขาอยู่ที่จู่ๆก็มีคนในครอบครัวของเขามายุ่งย่ามวุ่นวายกับตัวเองแบบนี้

 

 

          โกรธพี่เหรอจินยอง?” ร่างสูงถามคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงทุ่มนุ่มเชิงถามปลอบใจจินยองที่กำลังมีใบหน้าหงุดหงิดจนน่าหยิกแก้มไปซะหมด

 

          เปล่าหนิ..จินยองตอบโดยไม่สนใจคนตรงหน้าเลยสักนิดพลางตักอาหารที่พนักงานมาเสิร์ฟไว้เข้าปาก

 

          หรือหึง?” ร่างสูงเล่นหูเล่นตากับคนตัวเล็กตรงหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยขึ้นจนร่างบางเองก็อยากจะฟาดฝ่ามือลงที่หน้าซะเหลือเกิน

 

          ทำไมต้องหึงอ่ะ?” มือบางยังคงตักอาหารเข้าปากอย่างต่อเนื่องแม้ในใจอยากจะตบคนตรงหน้าให้สลบ

 

          ก็เป็นเมียพี่ไง เห็นพี่คุยกับผู้หญิงคนอื่นก็ต้องหึงเป็นธรรมดาใช่ม้ะ?”

 

          ตลกล่ะ! เมียเมออะไร? ไม่ใช่สักหน่อย

 

          อ้าว แล้วเมื่อคืนพี่เอากับใครอ่ะ? หมอนข้างเหรอก็ไม่นะหมอนข้างคงไม่ครางดังขนาดน..

 

 

 

 

          ปึก!!!!

 

 

 

          ไอ้พี่แจบอม หุบปาก!!”

 

          อินอองอา(จินยองอา)

 

 

 

          พูดยังไม่ทันจบฝ่ามือบางก็ฟาดที่ไหล่แกร่งของแจบอมจนไหล่แทบหัก ก่อนจะยัดพรอฟีทรอลใส่ปากร่างสูงจนเต็มปาก ท่ามกลางสายตาของพนักงานหลายๆคนที่อยู่บริเวณนั้น บ้างก็อดที่กลั้นยิ้มเอาไว้ไม่ไหว ไม่เคยมีใครกล้าทำอะไรแบบนี้กับอิมแจบอมเลยสักครั้ง แต่กลับมีจินยองที่ทำแบบนี้โดยไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด เป็นใครที่ได้พบเห็นก็ต้องงงเป็นธรรมดา

 

 

 

 

 

 

 

revenge

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          หลังจากที่ทั้งคู่ได้รับประทานอาหารเสร็จสับแจบอมก็นำจินยองลงชั้นล่างหวังจะพาออกไปเปิดหูเปิดตาด้านนอกที่รายล้อมไปด้วยเกาะฮ่องกง ร่างสูงมักจะหยอกล้อจินยองด้วยคำพูดกำกวนอยู่เสมอจนในตอนนี้ใบหน้าหวานที่หงึใส่ร่างสูงก็ถูกมือหนาหยิกแก้มจนแดงไปหมด แม้ว่าจินยองจะตบจะฟาดมือไปที่ร่างกายของแจบอมแล้ว แต่ก็ไม่สามารถหักห้ามร่างสูงเอาไว้ได้เลย

 

          แต่ทว่า เมื่อเขาทั้งคู่ลงมาถึงชั้นล่างก็พบกับความวุ่นวายอยู่บริเวณหน้าประตูของโรงแรมที่มีการ์ดมากมายคอยยืนกันใครบางคนอยู่ ไม่เว้นแม้แต่แดเนียลและวอนพิลที่คอยยืนประสานงานกับการ์ดคนอื่นๆจนดูวุ่นวายไปเสียหมด แจบอมที่เห็นสถานการณ์แบบนั้นก็รีบเดินดิ่งไปหาทันทีโดยที่ทิ้งให้จินยองยืนดูภาพตรงหน้าอย่างห่างๆ

 

 

          มีอะไรกับแดเนียล วอนพิล?”  ร่างสูงเอ่ยถามคนของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล

 

          อิมซูวอนพยายามจะเข้าไปหาคุณให้ได้เลยครับวอนพิลว่า

 

          ปล่อยให้เขาเข้ามาสิ จะห้ามไว้ทำไม?”

 

          พวกเรากลัวว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่นะครับ ดูท่าเขาจะโกรธคุณแจบอมเอามากๆ

 

          ช่างเถอะ ปล่อยให้เขาเข้ามา

 

          ครับ

 

 

 

          แดเนียลโค้งให้แจบอมเล็กน้อยก่อนจะวิ่งเข้าไปสั่งการ์ดที่หน้าประตูทันที หลังจากที่ได้รับคำสั่งจากนายใหญ่ทุกคนก็หลีกทางให้อิมซูวอนเดินเข้ามาในโรงแรมหรูด้วยสีหน้าและท่าทางไม่พอใจ ก่อนที่เดินดิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าของร่างสูงที่มองผู้ที่เป็นลุงด้วยสายตาที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความน่ากลัว

 

 

          อิมแจบอม แก!!!”

 

 


          กึก!!

 

 


          ชายมีอายุเดินดิ่งมาหาอิมแจบอมก่อนจะง้างมือเตรียมจะตบใบหน้าหล่อของอิมแจบอมให้รู้แล้วรู้รอด แต่กลับถูกชายคนหนึ่งยกปืนขึ้นจ่อหัวของเขาทันทีจนการกระทำทั้งหมดเมื่อสักครู่นั้นหยุดชะงักทันที ท่ามกลางสายตาของคนหลายๆคนที่มองภาพนั้นด้วยสีหน้าท่าทางที่ปกติยกเว้นเพียงแค่ปาร์คจินยองที่ดูตกใจมากกว่าคนอื่นๆ

 

 

          เดี๋ยวนี้แกกล้าใช้ปืนจ่อหัวฉันแล้วเหรอ วอนพิล!!”

 

          ผมมีหน้าที่ปกป้องคุณแจบอมครับ!”

 

 

          สิ้นคำพูดของวอนพิลแล้ว ชายมีอายุก็กัดฟันกรอดทันที ร่างสุงอย่างอิมแจบอมก็พลางกระตุกยิ้มมุมปากชอบใจเมื่อเห็นผู้เป็นลุงเสียหน้าเช่นนี้ ผิดกับจินยองที่เห็นวอนพิลผู้ที่ดูไม่มีอะไรกับใครแต่กลับยกปืนจ่อหัวคนได้อย่างไม่คิดอะไรเลย นี่กลับเป็นอีกมุมหนึ่งที่เขาเองไม่เคยเห็นจากวอนพิล แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าใครก็ตามที่ทำงานกับอิมแจบอมก็ต้องจับปืนกันเป้นเรื่องธรรมดา

 

 

          มีอะไรก็ว่ามาเลยครับ ผมไม่มีเวลา

 

          แกปลดฉันออกจากบริษัททำไม? แกยังเห็นฉันเป็นลุงอยู่ไหม?”

 

          แล้วลุงยังเห็นพ่อผมเป็นน้องชายอยู่ไหม!!!”

 

 

          เสียงตะหวาดของอิมแจบอมกลับทำให้ผู้คนในที่นี้สะดุ้งไปกันหมดรวมทั้งอิมซูวอนที่ยืนนิ่งเมื่อเห็นหลานชายโมโหได้มากขนาดนี้ คำพูดของแจบอมกลับทำให้ตัวเขาสั่นไปหมด ความลับที่เขาปิดบังบางทีมันอาจจะถูกเปิดเผยไปแล้วก็ได้

 


          ก..แกพูดเรื่องอะไร?”

 

          วอนพิล พาจินยองออกไปก่อนแจบอมหันไปพูดกับวอนพิลเล็กน้อยก่อนที่ชายหนุ่มจะพยักหน้ารับและเดินไปหาจินยองทันที ร่างบางที่ได้ยินประโยคก่อนหน้าก็ยืนงงและสับสนเล็กน้อย ทำไมอิมซูวอนถึงขัดใจกับแจบอม แล้วพ่อของอิมแจบอมกับอิมซูวอนมีปัญหาอะไรกัน

 

          นั่นน่ะหรือปาร์คจินยอง ลูกชายของปาร์คซูฮยอกที่หักหลังทรยศเพื่อนตัวเอง!”

 

          ลุงต่างหากที่หักหลังน้องชายตัวเอง!!”

 

          ประโยคของอิมแจบอมกลับทำให้ผู้คนบริเวณนั้นฮือฮากันยกใหญ่ เช่นเดียวกับปาร์คจินยองที่ได้ยินแบบนั้นก็สับสนมากไปกว่าเดิม แม้จะถูกวอนพิลดึงแขนเอาไว้แต่ตอนนี้จินยองอยากได้ยินคำตอบที่ชัดเจนมากกว่าเดิมจึงรีบปรี่เข้าไปในวงสนทนาระหว่างซูวอนและแจบอมทันที

 

          หมายความว่าไงครับพี่แจบอม?” จินยองเลิกคิ้วถามอย่างสงสัยแต่เป็นแจบอมที่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมานอกจากมองใบหน้าคนตัวเล็กอย่างกังวลและรู้สึกผิด ตอนนี้จินยองกำลังเหมือนคนบ้าที่สับสนและงงไปหมด คำพูดของแจบอมมันยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกใจว่าทำไมแจบอมถึงมั่นใจอะไรแบบนี้

 

          แกพูดอะไรแจบอม ซูฮยอกต่างหากที่โกง!! มันต่างหากที่ฆ่าพ่อแก!!”

 

          หุบปาก!! พ่อผมไม่ใช่ฆาตกรอะไรทั้งนั้น ผมมั่นใจ! พ่อผมไม่ได้ทำ!!!”

 

 

          จินยองตะหวาดเสียงใส่ชายมีอายุคนนั้นทันที ดวงตากลมโตเริ่มมีสีแดงระเรื่อด้วยความโกรธจัด จินยองเจ็บปวดใจทุกครั้งที่มีคนมาพูดถึงพ่อของเขาแบบนี้ทั้งๆที่เขามั่นใจมาเสมอว่าพ่อของเขาไม่ทำเรื่องเลวๆแบบนั้นแน่นอน และที่ยิ่งไปกว่านั้นคืออิมแจบอมรู้มาตลอดว่าเรื่องทั้งหมดมันคือการเข้าใจผิดแต่เขากลับไม่ขอโทษหรือบอกกล่าวอะไรกับเขาสักคำ แต่กลับทิ้งให้ปาร์คจินยองคอยคิดอยู่ตลอดเวลาเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ของเขาและแจบอมในอนาคต

 

 

          จินยอง กลับไปที่ห้องเถอะเดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนวอนพิลจับแขนของจินยองเบาๆแต่กลับสัมผัสได้ถึงความตัวสั่นจากความโมโหของปาร์คจินยอง ใบหน้าหล่อทอดมองจินยองเล็กน้อยด้วยความเห็นใจ วอนพิลเองก็เป็นห่วงจินยองไม่แพ้ใครเลย ถึงจะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานแต่เขาก็พอจะรู้ได้ว่าจินยองเองก็เป็นคนดีมากเช่นกัน

 

          เด็กเมื่อวานซืนอย่างแกจะไปรู้อะไรจินยอง เหอะ!”

 

          ลุงยักยอกเงินในบริษัทของผม แล้วยังจะไปว่าคนอื่นเขาอีกเหรอ? ผมรู้หมดแล้วครับ เลิกไขสือสักที!!”

 

          ฉะ..ฉันไม่ได้ทำ!!”

 

          ครับ ไว้ไปคุยกันที่ศาลนะ แดเนียลจัดการเรื่องนี้ไว้ให้เรียบร้อยแล้วสั่งคนคอยเฝ้าไว้ตลอด 24 ชั่วโมง จนกว่าฉันจะกลับโซล

 

 

 

 

 

 

 

          แจบอมสั่งมือขวาอย่างแดเนียลให้จัดการเรื่องพวกนี้ทั้งหมดให้เรียบร้อยก่อนจะหันไปมองใบหน้าหวานที่จ้องจะฆ่าเขาให้ตายคามือ ดวงตากลมโตของจินยองมันเต็มไปด้วยคำถามว่าทำไมเต็มไปหมดแม้แต่ตัวของแจบอมเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้ ตอนนี้แจบอมมั่นใจแล้วว่าเขากำลังเข้าใจครอบครัวของจินยองผิดมาทั้งหมด น้ำเสียงและแววตาขอจินยองมันช่วยเพิ่มให้เขาปักใจเชื่อได้อย่างเต็มร้อย แต่ดูเหมือนว่าต่อไปนี้เขาเองก็ต้องตามง้อตามงอนกับจินยองไปอีกนานอยู่เหมือนกัน

 

 

 

          จินยองอา คือพี่...

 

          เงียบไปเลย! ไปเถอะวอนพิล อยู่นานๆแล้วฉันอาจจะฆ่าคนตายจริงๆก็ได้

 

 

 

          จินยองยืนมองใบหน้าหล่อนั่นอย่างนิ่งๆ ก่อนจะพูดกลับแจบอมไปด้วยน้ำเสียงที่เหวี่ยงนิดๆ ก่อนจะดึงแขนวอนพิลที่มองใบหน้าหวานและแจบอมสลับไปมาอย่างงงๆ จินยองสับสนไปหมดและเขากลับทำตัวไม่ถูกที่จะต้องเริ่มถามคำถามจากแจบอมอันไหนดี แจบอมรู้ทุกอย่างแล้วแต่กลับไม่บอกไม่กล่าวเขาสักคำโดยปล่อยให้เขาคิดเองเออไปหมด เรื่องที่สำคัญๆแบบนี้แต่แจบอมยังไม่คิดที่จะบอกเขาเลย แล้วถ้าเป็นเรื่องอื่นๆแจบอมจะปิดบังเขาแบบนี้อีกไหม..คำถามที่มันตีวนกันอยู่ในหัวยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดใจให้กับจินยองเป็นอย่างมาก และดูท่ามันจะไม่หายไปง่ายๆแน่

 

 

 

 

 


 

 

(อ่านทอล์คเถอะ!!)

 

__มีแต่เรื่องนะแจบอม เป็นเมียแจบอมต้องอดทนเนอะ..

ง้อกันยาวๆนะคะ ง้อหนักๆเลย ถถถถถถถถถ

ใกล้จบเต็มทีล่ะ อิอิ แต่ยังมีอะไรที่น่าติดตามรออยู่นะ

ง่อวววว ไรท์กำลังคิดพล็อตฟิคเรื่องใหญ่อยู่ค่ะ

อยากแต่งแฟนตาซีหรือไม่ก็พลิกคาแรกเตอร์ของแต่ละคน

พระเอกไม่ก็นายเอกเป็นฆาตกรแบบเรื่อง scream

เดี๋ยวๆอีไรท์ อีผีบ้า โรคจิตล่ะ ฮืออออ TT

รีดว่าไงคะ? มีอะไรแนะนำไหม? สมองตันมากค่ะ ฮือออ

ในหัวมีแต่รายงานอาจารย์ช่วยเราด้วย..


__เราอ่านคอมเม้นต์แล้วเราขำมาก ทำไมทุกคนดูอิน

5555555 สงสารพี่แจบอมมากโดนด่าตั้ลหลอดดดด


ปล.ห้ามเทเรา ห้ามดองเรา ไม่งั้นเราจะดองเธออววว์







รวบน

(รีเวนจ์บีเนียร์)


hashtag : รวบน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

365 ความคิดเห็น

  1. #343 Q&Paradise (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:34
    อ้าววว แล้วความรู้สึกของจินยองที่เสียไปในตอนแรกล่ะ มาง้อน้องเลยเด้อพี่
    #343
    0
  2. #305 Harukim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 18:01
    โดนน้องโกรธแล้ว หาวิธีมาง้อน้องเลย
    #305
    0
  3. #283 Tunpp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 18:18
    คุณมาเฟียสายดาร์กคะะ พี่จะมาตกม้าตายเพราะความกลัวเมียไม่ได้นาาา 55555555555555555 รีบๆไปง้อน้องนะคะ ชีวิตจะได้ไม่อยู่ยาก55555555
    #283
    0
  4. #226 Saniya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 01:57
    แหมมมมม รู้เลยนะคะว่ากลัวเมีย ง้อน้องไปยาวๆเลยค่ะอิพี่ ทำน้องสับสนคิดมากมาตลอด
    ส่วนเรื่องพล็อตฟิคใหม่ อย่างที่ไรต์ว่าเราก็ชอบนะคะ แบบพระเอกกับนายเอกอยู่คนละฝั่ง เป็นตำรวจกับฆาตรกรโรคจิต แมนๆคุยกันดี
    #226
    1
    • #226-1 dsoulthemin(จากตอนที่ 16)
      18 มีนาคม 2560 / 17:56
      คำตรงแมนๆคุยกัน 55555555555555555
      #226-1
  5. #223 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 02:31
    มีอำนาจแค่ไหนก็ต้องยอมให้คนนี้ใช่มั้ยคะพี่แจบอม คาดว่าอนาคตน่าจะอยู่สมาคมพ่อบ้านใจกล้า5555555555555
    #223
    0
  6. #208 Littlenerdgirl (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 21:30
    แงง เพิ่งมาอ่านแต่สนุกมากเลยค่า ชอบมากๆค่ะ รีบๆมาต่อนะคะ^^
    #208
    0
  7. #207 Premika1 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 21:01
    จินยองงอนไปเลย เอานานๆด้วยนะ เชอะ!!งอนอิปู่มัน!! รู้ความจริงเมื่อไหร่ไม่รู้มารู้ตอนนี้ โอ้ยยย อิพี่เงิ๊งงง
    #207
    0
  8. #206 Wonderfullife1991 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 15:06
    แต่งมาเลยค่ะ เราพร้อมอ่าน
    #206
    0
  9. #205 Thinker_Bell (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 01:50
    แง้งงจินยองงอนพี่เขานานๆนะลูก. ส่วนพี่แจบอมคะง้อไม่ไหสจับปล้ำค่ะเดี๋ยวก็หายเชื่อเลาาา5555
    #205
    0
  10. #203 NENE1 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 12:27
    ง้อไปนานๆ เข้าใจผิดน้องมาตั้งนาน ชิ55555555
    #203
    0
  11. #202 apple2542541 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 09:08
    ง้อวนไปปปจ้าาา5555
    ไรท์เเต่งเรื่องไหนเราก็จะติดตามมมค่าา?????
    #202
    0
  12. #201 chompookimi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 20:53
    งื้อออออง้อถ้าน้องไม่หายแนะนำจับทุ่มลงเตียง55555
    #201
    0
  13. #200 ningtitaya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 20:38
    ไปง้อน้องด้วยยะพี่แจบอมค่อยๆกับร้องดีๆ ไรท์สู้ๆ
    #200
    0
  14. #199 Jannie18 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 20:16
    ตามง้อซิคะพี่แจบอม
    #199
    0
  15. #198 Khanoomfoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 19:37
    เป็นกำลังใจให้พี่เเจบอมนะคะ อย่าถอดใจก่อนก็แล้วกัน ขอให้ง้อน้องได้เร็วๆ แต่ก็ขอให้จินยองงอนพี่เเจบอมหนักๆเหมือนกัน 55555
    #198
    0
  16. #197 monthakan_Eve (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 18:57
    พึ่งอ่านตอนกลางวันไปแปปๆไรท์มาอัพอีกแล้วดีใจจจ5555 ง้อหนักๆเลยค่ะ55555 // เรื่องใหม่เอานายเอกเป็นแบบแฟนตาซีดูบ้างมั้ยคะ5555
    #197
    0
  17. #196 Black_Wigs (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 18:50
    ง้อแบบหนักๆเลยค่ะ เอาให้ลุกไม่ขึ้น
    #196
    0
  18. #195 wp_peach (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 18:06
    นยองจัดหนักกๆๆๆ งอนไปหามาร์คเลยให้มาร์คช่วยประชดแจบอมกันนนน ไรท์สู้ๆๆๆ
    #195
    0
  19. #194 mornpair2544 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 17:59
    อะไรน่าติดตามที่ว่านี่ nc บ่55555555 //โดนตบ
    รอนะคะะะะ สู้ๆค่าาาา
    #194
    0
  20. #193 ibezem (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 17:58
    ง้อหนักๆเลย วงวารเค้านะคะ
    #193
    0