( got7 ) revenge | bnior , bnyoung

ตอนที่ 13 : revenge 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    9 มี.ค. 60






REVENGE 13




          อากาศตอนเช้าของที่นี่แสนจะสดชื่นและไม่ร้อนหรือหนาวจนเกิดไป ลมอ่อนๆพัดผ่านไปมาบรรยากาศในตอนนี้กลับทำให้ร่างสูงลุ่มหลงเสียเหลือเกิน เพนท์เฮาส์หลังนี้ตั้งอยู่ชั้นบนสุดของตึกสูงกลางเกาะฮ่องกงจึงทำให้มองเห็นสภาพแวดล้อมด้านล่างได้อย่างชัดเจน ความสงบและความสุขมักจะเกิดขึ้นทุกครั้งที่เขาได้ทอดมองมันออกไปด้านนอกผ่านกระจกใสของห้องนอนแห่งนี้

 

          เช่นเดียวกับเช้าวันนี้ที่เขาได้ยืนมองทิวทัศน์ด้านนอกเช่นเคย แต่มันก็มักมีอะไรแตกต่างออกไปทุกครั้งดังเช่นตอนนี้ที่ห้องของเขากลับมีอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังนอนหลับใหลไม่รู้สึกตัวอยู่ในห้องอีกคน ร่างสูงยืนหลังหลังให้กระจกใสในห้องก่อนจะกอดอกพิงกระจกทอดมองคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ตรงหน้า ผิวขาวๆและแก้มใสๆของคนบนเตียงมันช่างดูไร้เดียงสาซะเหลือเกิน ร่างสูงอมยิ้มเล็กน้อยให้กับความคิดบ้าๆที่แล่นเข้ามาให้หัวอย่างไม่ขาดสาย

 

          หลังจากที่เขาได้ออกไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมจะเข้านอนแล้วนั้น เขาก็ได้ออกไปด้านล่างของเพนท์เฮาส์เพื่อสอดส่องดูแลความเรียบร้อยและได้พูดคุยกับการ์ดคนอื่นเล็กๆน้อยๆไม่นานนัก เขาก็ขึ้นกลับมาบนเพนท์เฮาส์ตามเดิม ร่างสูงเปิดประตูแง้มเข้าไปในห้องนอนแต่ก็ต้องยกยิ้มชอบใจเมื่อคนตัวเล็กที่เถียงเขาปาวๆได้หลับใหลไปก่อนหน้าแล้ว

 

          และแน่นอนว่าแจบอมคงอยากจะกลับมานอนที่เตียงนุ่มๆของตัวเองอยู่ไม่ใช่น้อย ก่อนจะถือวิสาสะขึ้นมานอนบนเตียงเช่นเดียวกับจินยองที่หลับไปโดยไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดว่ากำลังมีใครบางคนมานอนข้างๆแบบนี้ มือหนาพลางกอดเอวบางเล็กน้อยหากตอนร่างบางตื่นมาเขาก็คงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนี้สักเท่าไหร่นัก ท่อนแขนหนักๆที่กำลังวางพาดเข้ากับเอวคอดของคนตัวเล็กไม่ได้ทำให้จินยองตื่นหรือสะดุ้งตัวเลยแม้แต่น้อย การหลับลึกของจินยองมันกับทำให้อีกคนได้ใจมากเกินไปเสียเหลือเกิน

 

 









 

          วันนี้อิมแจบอมแต่งตัวชุดปกติธรรมดาที่ไม่ได้เป็นทางการหรือยุ่งยากวุ่นวายเป็นพิธีการเหมือนวันอื่นๆ ร่างสูงในเสื้อยืดสีขาวธรรมดาดากางเกงยีนต์สีดำที่ดูดีบวกกับทรงผมที่ไม่ได้เซ็ทตั้งหรือแต่งแต้มอะไรแต่กลับดูหล่อมากมายซะเหลือเกิน แจบอมลงมาที่ชั้นภัตตราคารเพื่อมาหาเพื่อนสนิทที่ได้ปรี่มาจากที่บ้านเพื่อมาหาเขาโดยเฉพาะอย่างแจ็คสันหวัง

 

          ร่างสูงเดินลงมาด้วยท่าทางที่อารมณ์ดีใบหน้าสดใสจนคนที่พบเห็นแปลกอกแปลกใจกันยกใหญ่ บ้างก็เห็นแจบอมเดินผ่านไปก็รีบสุมหัวนินทากันอย่างรวดเร็ว เพราะท่าทางของแจบอมนั้นกับอารมณ์ดีอย่างที่พนักงานหรือการ์ดบางคนมักจะไม่เคยเห็นมุมนี้ของเขาเลย เมื่อมาถึงภัตตราคารหรูแล้วก็พบกับแจ็คสันที่กำลังนั่งโบกไม้โบกมือให้กับเขาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเช่นเดียวกัน โดยที่ร่างสูงไม่รอช้าที่จะรีบเดินเข้าไปบริเวณนั้นทันที

 

 

          ไงครับคุณแจบอม ได้ข่าวว่าพาเด็กมาด้วยอารมณ์ดีเชียวนะมึง

 

          มาถึงก็พูดมากเลยนะคำถามของแจ็คสันไม่ได้ทำให้แจบอมหัวเสียแต่อย่างใด แต่กลับกลายเป็นว่าร่างสูงนั้นยกยิ้มมุมปากอย่างชอบอกชอบใจไปซะอย่างนั้น

 

          แล้วสรุปว่ามึงจะจับต้นชนปลายได้หรือยังว่าใครยักยอกเงินในบริษัท?”

 

          กูยังจับไม่ได้คาหนังคาเขา แต่ที่น่าแปลกคือมีชื่อของอิมซูวอนอยู่ในรายชื่อของฝ่ายงบประมาณที่เบิกเงินในบัญชีของบริษัท

 

          อิมซูวอน...ลุงมึงอ่ะนะ? เขาไม่ได้อยู่ฝ่ายงบประมาณนี่ แล้วเบิกเงินไปทำอะไร?”

 

          นั่นแหละที่กูกำลังหาเหตุผล ตอนนี้กูปลดรายชื่อจากบริษัทแล้วแม่งทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาข้ามหน้าที่

 

          กูว่าแม่งแปลกแล้วว่ะ อย่าหาว่ากูเสี้ยมเลยนะ กูว่าลุงมึงต้องเกี่ยวข้องกับการยักยอกเงินเมื่อ 10 ปีก่อนแน่ๆ

 

 

 


          คำพูดของแจ็คสันทำให้แจบอมชะงักไปเล็กน้อย หลังจากเกิดเรื่องเมื่อ 10 ปีก่อนเขาก็ไม่ค่อยได้เห็นอิมซูวอนสักเท่าไหร่นัก ถึงแม้ว่าพักหลังๆลุงของเขาจะมาจู้จี้วุ่นวายกับบริษัทและครอบครัวเขาบ่อยๆแต่แจบอมก็ไม่คิดอะไรไม่ดีแบบนั้นเลนสักนิด จนล่าสุดที่เขาพบว่าลุงของเขากับมีรายชื่อในส่วนของการเบิกเงินของบริษัทไปใช้อย่างไม่มีเหตุผลเหมือนคนอื่นๆ

 

          อิมซูวอนเป็นลุงของเขาทางสายเลือดก็จริงแต่เขากลับไม่เคยมาช่วยเหลืออะไรแจบอมเมื่อตอนเจอเหตุวิกฤตร้ายแรงเลยสักครั้ง อิมแจบอมคนเดียวเท่านั้นที่ยังคอยดูแลแม่และครอบครัวให้อยู่รอดจนมาถึงทุกวันนี้จนแจบอมกลับสร้างเนื้อสร้างตัวได้จึงได้พบกับลุงของเขาอีกครั้ง และยังมิหน่ำซ้ำที่จะขอให้แจบอมโอนหุ้นให้อีก 10 % โดยให้เหตุผลว่าเขาเป็นลุงแท้ๆของอิมแจบอม นั่นกลับทำให้เขาโดยจัดมากๆแต่ก็ไม่ได้โอนหุ้นให้ไปตามคำขอร้อง

 

 


          ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ กูไม่ปล่อยเอาไว้แน่

 

          แล้วลายเซ็นนั่นอีก ถ้าแบบนั้นพ่อของปาร์คจินยองก็ไม่ได้ยักยอกเงินอ่ะดิ

 

          กูก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็คงจะเป็นแบบนั้นแหละ

 

          อืม แล้วจินยองล่ะ มึงได้บอกจินยองหรือยัง?”

 

          บอกเรื่อง?”

 

          ก็บอกว่ามึงเข้าใจพ่อเขาผิดไงไอ้สัส ทำเป็นไขสือ

 

          กูไม่ได้ไขสือ แต่ก็ยังมีอีกเรื่องที่กูยังสงสัย

 

          เรื่องอะไรอีกล่ะ?”

 

          การตายของพ่อกู วันนั้นก็เห็นแค่ปาร์คซูฮยอกที่เขาไปหาพ่อกูในห้องทำงาน แล้วหลังจากนั้น..พ่อกูก็ฆ่าตัวตาย ถึงเขาจะไม่ได้ยักยอกเงินแต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่คิดนี่..”  แจบอมเสียงเบาลงเมื่อพูดเรื่องการตายของพ่อเขา แม้ว่ามันจะนานมาแล้วก็ตามแต่ภาพการตายของพ่อเขามันก็ยังคงติดตามาจนถึงทุกวันนี้

 

          ถ้างั้นกูถามมึงตรงๆเลยนะ ถ้ามึงคิดว่าพ่อของจินยองเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อมึงตาย แล้วมึงจะไปวุ่นวายกับจินยองทำไมว่ะ? หรือมึงจะแค่เล่นกับความรู้สึกของจินยองแค่นั้น? ขนาดนี้แล้วมึงยังไม่ไว้ใจพ่อเขาอีกเหรอว่ะ?”

 

          คือกู...

 

          แล้วถ้าสมมุติว่าพ่อของจินยองทำแบบนั้นจริงๆ มึงจะรับได้เหรอว่ะ? มึงไม่ได้กับความรู้สึกของจินยองคนเดียวหรอกนะแต่ตอนนี้มึงเล่นกับความรู้สึกของตัวเองด้วยต่างหากแจบอม อย่าให้มันวุ่นวายไปกว่านี้เลยว่ะ แล้วถ้าจินยองรู้ขึ้นมาคนที่จะเสียใจมันไม่ใช่แค่จินยอง แต่มึงเองก็เหมือนกัน

 

          ยองแจสอนมึงมาเหรอ? ทำไมเป็นคนดีขนาดนี้ว่ะ

 

          ไอ้สัส กูจริงจังนะโว๊ย

 

          เอาน่าเรื่องนี้กูจัดการเองได้

 

          จัดการ? จัดการยังไง? มึงจะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองหรือความรู้สึกของจินยอง?”

 

 

 

          อิมแจบอมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต่พลางนั่งคิดทบทวนความรู้สึกของตัวเองอีกครั้ง เขายอมรับว่าเขาไม่สามารถแยกความคิดและความรู้สึกของตัวเองได้ดีสักเท่าไหร่ แต่คำพูดของแจ็คสันกลับทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นคนเลวไปมากกว่าเดิม เขากำลังทำร้ายความรู้สึกของจินยองอย่างเห็นได้ชัด รวมทั้งความรู้สึกของตัวเองที่มันกำลังย้อนแย้งกับการกระทำ เวลาที่เขาได้อยู่กับจินยองมันเป็นช่วงเวลาที่เขามีความสุขมากที่สุด

 

          แต่ทว่า เมื่อเขานึกถึงอดีตที่แสนเจ็บปวดนั่นเขากลับอยากออกห่างจินยองแต่มันกลับทำไม่ได้ ช่วงเวลาเก่าๆที่เขาเคยมี มันกลับมาหลอกหลอนเขาทุกครั้งที่เห็นหน้าหวานของคนๆนั้น ทั้งรอยยิ้มทั้งสัมผัสมันกลับทำให้เขาอยากใกล้ชิดกับจินยองทั้งๆที่เขายังคงฝังใจและคิดอยู่เสมอว่าพ่อของปาร์คจินยองอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อเขา ซึ่งมันเป็นความคิดที่งี่เง่าและย้อนแย้งกับความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ซะเหลือเกิน และเขาก็ยังคงปฏิเสธไปไม่ได้เลยว่าเขาคิดถึงจินยองมากแค่ไหนเวลาที่เห็นใบหน้าหวานนั่น..

 

 

 

 

 

 

 

revenge

 

 

 


 

 

          ร่างบางที่เดินงุนงงอยู่ชั้นล่างของโรงแรมแห่งนี้โดยที่เขาตื่นมาแล้วพบกับความว่างเปล่าภายในห้อง แม้จะเดินไปทั่วบริเวณของห้องแล้วก็ไร้เงาของเจ้าของห้องอย่างอิมแจบอม จินยองเดินมาที่ชั้นล่างโดยที่ยังไร้เป้าหมายว่าจะไปไหนดี เพราะที่นี่กลับเต็มไปด้วยชาวฮ่องกงซึ่งจินยองเองก็ไม่รู้ภาษาอะไรนอกจากภาษาอังกฤษ

 

          จินยองเดินไปเดินมาอยู่บริเวณด้านล่าง จะว่าไปเกาะฮ่องกงแห่งนี้ก็กลับมีอะไรที่น่าดูน่าชมไปซะหมด ทั้งสภาพแวดล้อมที่ดูดึงดูดสายตาและจิตใจให้เขาอยากจะเดินออกไปเที่ยวชมซะเหลือเกิน ร่างบางเดินออกไปด้านหน้าหวังจะก้าวเท้าออกไปด้านนอกของตึกแห่งนี้  แต่ทว่ากลับถูกจับแขนเอาไว้ด้านมือของใครบางคนจนจินยองถึงกับชะงัก

 


          ว..วอนพิล

 

          จะไปไหนอีกล่ะ?”

 

 

          ทว่า ร่างบางหันกลับไปมองบุคคลที่จับแขนเขาเอาไว้ก่อนหน้าก็ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อผู้ชายคนนั้นกลับเป็นวอนพิล เพื่อนร่วมงานที่บอกกลับเขาว่าจะไม่มาที่ฮ่องกงแต่จู่ๆกลับเห็นร่างสูงยืนอยู่ตรงนี้อย่างงงๆ จินยองเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจก่อนจะได้คำตอบกลับไปเป็นรอยยิ้มเท่านั้น

 

 

          มาได้ไงเนี่ยวอนพิล

 

          คุณแจบอมของนายนั่นแหละ

 

          ของฉันซะที่ไหนเล่า!”

 

 


          จินยองยู่ปากเล็กน้อยก่อนจะตามด้วยเสียงหัวเราะของวอนพิล ที่จริงแล้ววอนพิลมาที่นี่เพราะแจบอมให้เขามาดูแลจินยองในเวลาที่เขาไม่อยู่ก็เท่านั้น เพราะวอนพิลนั้นดูเหมือนจะสนิทกับจินยองมากที่สุดในบรรดาเพื่อนร่วมงานในคลับ วอนพิลเองก็พอจะสังเกตได้เลยว่าคุณแจบอมก็คงจะคอยสอดส่องจินยองอยู่ตลอดเวลาเหมือนกัน เพียงแค่ทำเป็นไม่สนใจอะไรก็เท่านั้นแต่มันกลับไม่สามารถปกปิดความรู้สึกห่วงและหวงของแจบอมที่มีต่อจินยองได้เลยจริงๆ

 

 

          แล้วนายจะไปไหนจินยอง

 

          อ่อ ฉันเห็นว่าข้างนอกมันสวยดีน่ะ เลยอยากไปดูซะหน่อย

 

          อ่า ว่าแต่..มีเงินเหรอ?”

 

          เอ่อ..คือ..


          ฮ่าๆ เอาเถอะๆ เรื่องเงินน่ะคุณแจบอมจัดการไว้ให้แล้ว

 

 

          ว่าจบวอนพิลก็จูงมือของจินยองออกไปทันที ร่างบางที่กำลังยืนเหว่ออยู่ด้านหน้าก็ปลิวว่อนไปกับแรงดึงของร่างสูง ที่จริงแล้วคุณแจบอมกลับตระเตรียมเงินไว้ให้กับวอนพิลอยู่แล้วเพราะยังไงซะจินยองก็ต้องใช้เงินบ้างในขณะที่อยู่ฮ่องกงแห่งนี้จนกว่าแจบอมจะกลับโซล จินยองและวอนพิลเดินไปตามทางเท้าริมถนนไปเรื่อยๆ ใบหน้าหวานที่เพิ่งเห็นสถานที่ใหม่ๆก็เบิกตาโตมองไปรอบๆอย่างไร้เดียงสา ร่างสูงอย่างวอนพิลที่เดินอยู่ข้างๆก็อดที่จะหัวเราะกับท่าทางน่ารักของเพื่อนคนนี้ไปไม่ได้เลย

 

          ในสายตาของใครๆก็ตามที่เห็นจินยองแบบนี้ก็มองว่าเขาน่ารักเสมอ เช่นเดียวกับวอนพิลและเพื่อนคนอื่นๆที่เห็นจินยองครั้งแรกก็ต้องบอกกันว่าจินยองน่ารักน่ามองเสียเหลือเกิน และก็คงไม่แปลกที่แจบอมนั้นจะหวงห่วงเป็นธรรมดา วอนพิลเองก็พอจะรู้ได้บ้างถึงความรู้สึกของผู้ชายด้วยกันว่าแจบอมนั้นไม่ได้คิดกับจินยองเพียงแค่ลูกหนี้ที่กำลังชดใช้หนี้ไปวันๆแน่นอน

 

 

          กินอะไรมาหรือยังจินยอง?”

 

          ยังเลย ที่จริงฉันเพิ่งตื่นมาไม่นานนี่แหละ

 

          ตื่นสายจังเลยนะ เมื่อคืนทำอะไรเหรอ?” ใบหน้าหล่อยกยิ้มมีเลศนัยอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับการหรี่ตาลงมาเล็กน้อยของร่างสูงกลับทำให้จินยองอยากจะตบบ้องหูคนตรงหน้าซะเหลือเกิน

 

          มองอะไรวอนพิล? เดี๋ยวตบ ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น

 

          อะไรกันฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนะ คิดอะไรอยู่เหรอ...

 

          ไอ้วอนพิล!!”

 

          เฮ้ยๆ ล้อเล่นเว๊ย!”

 

 


          วอนพิลกระโดดโหย่งเมื่อจู่ๆร่างบางก็ยกขาขึ้นมาทำถ้าจะถีบเขาให้กระเด็น ร่างบางที่เห็นท่าทางตลกๆของวอนพิลก็อดที่จะขำออกมาไม่ได้เลย สำหรับจินยองนั้นวอนพิลก็เป็นเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ทำให้เขายิ้มได้อย่างมีความสุขพอๆกับคิมยูคยอม ถึงแม้จะมีบางทีที่ทำให้เขาหัวเสียไปบ้างแต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าวอนพิลคนนี้เป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเขาอีกคนหนึ่งเช่นเดียวกัน

 

 

 



(อ่านทอล์คสักนิดจิตแจ่มใส)


__อีพีนี้ไม่มีอะไร มีแค่วอนพิลน่ารัก..

คอมเม้นต์สิลูกกก แท็กสิลูกกกกกก


ปล.รอตอนหน้าด้วยนะจ๊ะ รับรองแซ่บ..




รวบน

(รีเวนจ์บีเนียร์)

hashtag : รวบน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

365 ความคิดเห็น

  1. #359 BongkotFgfy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 10:00
    วอนพิลลลน่ารักจังเลยลูกกกอร้ายย
    #359
    0
  2. #340 Q&Paradise (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:19
    พิลจินได้มั้ยคะ><
    #340
    0
  3. #319 Jammyjamjamm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 15:26
    วอนพิลน่ารักกกก//แอบอยากให้วอนพิลจีบจินยองนะเนี่ย
    #319
    0
  4. #302 Harukim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 15:15
    อยากให้พี่ว่างทิฐิลงบ้าง เปิดใจกว้างๆ
    #302
    0
  5. #176 Saniya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 03:04
    วอนพิลสนใจจะจีบยัยจีนไหม 555555 ตัดหน้าพี่แจบอมไปเลย รายนั้นชอบยึกยัก
    #176
    0
  6. #170 Jannie18 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:37
    ง่อววว จินยองมีแต่คนชอบ น่ารักน่าเอ็นดู
    #170
    0
  7. #168 NENE1 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 14:14
    รอตอนหน้า ลุ้นๆจะมีอะไรอีกรึเปล่าาาาาา
    #168
    0
  8. #164 apple2542541 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 02:57
    วอลลพิลลคิดไม่ซื่อหรือป่าวน๊าา
    #164
    0
  9. #163 apple2542541 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 02:56
    วอลพิลลนิคิดไม่ซื่ออ่ะป่าววน๊าาา
    #163
    0
  10. #158 Suras08 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 22:58
    ฮือออไรท์มาต่อเรื่อยๆเลยอ่ะ รักส์
    #158
    0
  11. #156 chompookimi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:54
    กรี๊วสรอๆไๆๆๆๆๆๆๆะีรยบลลล
    #156
    0
  12. #155 ningtitaya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:26
    รอตอนหน้าลุ้นจะมีอะไรนะ
    #155
    0
  13. #154 mornpair2544 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:14
    คิดได้สีกทีแจบอม555555 รอน้าาาา
    #154
    0
  14. #153 Ohdawww (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:09
    รออออออออ
    #153
    0
  15. #152 Wonderfullife1991 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:06
    แซบนี่อิพี่จะไม่ทำน้องเสียใจใช่มะ 
    #152
    0
  16. #151 ibezem (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 20:55
    รอตอนหน้าเลยค่ะ !!!!
    #151
    0