( got7 ) revenge | bnior , bnyoung

ตอนที่ 12 : revenge 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    8 มี.ค. 60






REVENGE 12




          สำหรับมื้อเย็นข้างวันนี้ แม้ว่ามันจะเป็นอาหารที่หรูและน่ากินมากแค่ไหนแต่สำหรับจินยองในตอนนี้มันเป็นอาหารมื้อที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุดเท่าที่เคยกินมา เกาะฮ่องกงแห่งนี้นอกจากจะมีเพนท์เฮาส์ของอิมแจบอมแล้วยังคงมีโรงแรมในเครือตระกูลอิมและตระกูลหวังตั้งอยู่ไม่ไกลมากนัก อาหารทุกมื้อที่แจบอมต้องการก็มักจะถูกส่งมาจากภัตตราคารหรูของโรงแรมพวกนี้ทั้งหมด โดยที่เขาไม่ต้องออกแรงย่างก้าวให้เมื่อยเท้าเปล่าๆ

 

          อย่างเช่นตอนนี้ที่แจบอมดูมีความสุขกับมื้อดินเนอร์นี้มากที่สุดโดยที่ไม่สังเกตปฏิกิริยาของจินยองเลยสักนิด ร่างบางที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับร่างสูงในตอนนี้ ดวงตากลมโตจับจ้องที่ใบหน้าหล่อนั่นด้วยความหมันไส้จนเต็มเปา แม้ว่าแจบอมจะรู้สึกถึงพลังงานอะไรบางอย่างที่กำลังจับจ้องเขาอยู่เป็นระยะๆแต่เขาก็กลับเพิกเฉยให้จินยองหัวเสียเล่น

 

          แจบอมรู้ดีว่าตอนนี้จินยองกำลังโกรธเป็นฟืนไปไฟกลับการเล่นแผลงๆของเขา แต่นั่นกลับทำให้เขารู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้ปั่นหัวคนตัวเล็กที่ไม่มีทางขัดคำสั่งของเขาได้เลยแม้แต่น้อย สายตาเรียวเงยหน้ามองใบหน้าหวานเล็กน้อย จิยองจ้องหน้าเขาอย่างกับจะฆ่าจะแกงเขายังไงยังงั้นก่อนที่จะถามให้ได้ความชัดเจน

 

 

          มองหน้าฉันแล้วอิ่มเหรอ?”

 

          ประสาท! ช่วยเปิดห้องให้ผมใหม่ด้วยครับ ผมจะไปนอนห้องอื่น

 

          ได้สิ แต่ฉันจะไปอยู่ด้วยนะ ที่จริงก็เบื่อเพนท์เฮาส์ล่ะ

 

          จิ๊! คุณนี่โครตวุ่นวายเลย

 

          ฉันไม่ได้วุ่นวาย แต่นายมันดื้อเองต่างหาก

 

 

          ร่างบางเบะปากเล็กน้อยก่อนจะเบนใบหน้าไปทางอื่น ยิ่งนับวันแจบอมก็ยิ่งไม่มีเหตุผลเลยสักนิด คิดจะทำอะไรก็ทำโดยไม่ถามความสมัครใจอะไรเขาเลยสักอย่าง ร่างสูงที่เห็นใบหน้าหวานเบี่ยงไปทางอื่นก็อดที่จะอมยิ้มออกมาอย่างชอบอกชอบใจไปไม่ได้ สำหรับเขาแล้วนั้นจินยองเวลาถูกแกล้งก็ยิ่งน่ามองเข้าไปใหญ่

 

 

 

 

revenge

 

 

 

 

          หลังจากเมื่อมื้อดินเนอร์ของวันนี้ผ่านพ้นไปเรียนร้อยแล้วอิมแจบอมก็เดินดิ่งไปที่ห้องทำงานส่วนตัวของเขาทันที โดยที่ไม่ลืมสั่งให้จินยองไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้านอนทันที เมื่อร่างสูงได้ใช้เวลาอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวอีกครั้งโหมดอารมณ์ของร่างสูงก็เปลี่ยนแปลงไปทันที จากที่อารมณ์ดีๆก็เข้าสู่สภาวะเครียดอีกครั้ง แม้ว่ากาสิโนในฮ่องกงจะมียอดรายได้เพิ่มขึ้นทุกเดือนและทุกปีแต่เขากลับไม่สบายใจกับบัญชีที่มีตัวเลขลดลงของบริษัทบีเวย์เอนเตอร์ไพร์สเสียเหลือเกิน


          เอกสารที่แดเนียลได้ให้เขาไว้เมื่อก่อนบ่ายถูกร่างสูงพิจารณาและตรวจสอบอีกครั้ง รายชื่อที่อยู่ในเอกสารของฝ่ายงบประมาณและผู้ที่โอนเงินต่างๆที่รวบรวมออกมาจนหมด แจบอมอ่านรายชื่อนั้นและประวัติของคนในบริษัทของแผนกที่ละคนอย่างละเอียดด้วยตัวของเขาเอง การทำงานที่ทุ่มเทจนแทบไม่มีเวลาออกไปไหนต่างก็ทำให้ผู้เป็นแม่และลูกพี่ลูกน้องอย่างแบมแบมเป็นห่วงไม่ใช่น้อย

 

          ทว่า ใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังนั่งอ่านและคิดพิจารณารายชื่อในเอกสารกับขมวดคิ้วเป็นปมอย่างกะทันหัน เอกสารในมือหนาถูกยกขึ้นเพื่อให้ใกล้ใบหน้าและสายตาที่กำลังจดจ้องให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น รายชื่อของคนๆหนึ่งที่อยู่ในเอกสารนั่นกลับทำให้เขาคิดหนักมากขึ้นกว่าเดิมจนสมองแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ

 

 

          ลุงซู! ทำไมถึงมาวุ่นวายในแผนกนี้!!”

 

 

          มือหนารีบคว้าโทรศัพท์มือถือก่อนจะกดหารายชื่อของมือขวาอย่างแดเนียลทันที ชายสูงอายุที่มีศักดิ์เป็นลุงของเขากลับกลายเป็นว่ามีชื่ออยู่ในเอกสารฉบับนี้โดยทั้งที่จริงแล้วมันไม่สมควรที่จะมาโผล่ที่นี่ได้ แจบอมจึงต้องรีบที่จะตัดไฟตั้งแต่ต้นลมทันทีโดยที่ไม่รอช้าหรือฟังคำอธิบายใดใด หากมันเป็นอย่างที่เขาคิดแล้วล่ะก็เขาก็ควรที่จะจัดการอะไรบางอย่างให้มันจบสิ้นไปทันที

 

 

          สั่งไปที่เครือบีเวย์ทั้งหมดว่าให้ปลดอิมซูวอนและอิมฮยอนอาออกจากบริษัท ถ้ามีปัญหาอะไรก็สั่งคนให้จัดการได้เลย

 


          แจบอมวางโทรศัพท์มือถือลงกับโต๊ะอย่างแรงด้วยความโกรธ กฎของบริษัทก็คือกฎไม่ว่าบุคคลคนนั้นก็ตามที่ทำอะไรข้ามเส้นเขาก็จะปลดออกทันที ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นคนในครอบครัวหรือไม่ก็ตาม แต่สิ่งที่เขาไม่คิดว่าจะมีคนคิดข้ามเส้นของเขาคืออิมซูวอนชายที่เป็นลุงแท้ๆของเขานั่นเอง ร่างสูงเป่าลมออกจากปากเล็กน้อยเพื่อผ่อนความเครียดให้ออกไปถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยก็ตาม

 

 





revenge

 

 

 

 


 

          ร่างบางที่นอนพลิกไปพลิกมาอยู่ในห้องนอนขนาดใหญ่แห่งนี้ เตียงนุ่มกลับการเป็นสถานที่ของร่างบางที่นอนหมุนไปมาพร้อมกับการคุยโทรศัพท์กับคนไกลอย่างมาร์คต้วน วันนี้มาร์คโทรมาหาเขาหลังจากที่ไม่ได้คุยกันมานานตั้งแต่จินยองมาทำงานที่โซล น้ำเสียงของมาร์คที่หยอกล้อกับจินยองกลับทำให้เขามีความสุขอย่างที่ไม่เคยมีตั้งแต่มาอยู่เกาหลีเลยสักครั้ง แต่ทว่าอย่างนั้นจินยองก็ไม่ได้เล่าเรื่องราวที่เขามาทำงานกับอิมแจบอมให้ฟังเพราะไม่อยากให้พี่ชายคนสนิทอย่างมาร์คไม่สบายใจ

 

 

          ผมสบายดีครับพี่มาร์ค ไม่ต้องห่วงหรอกน่า

 

          [สบายก็สบาย แล้วไม่คิดจะติดต่อมาบ้างหรอกนะ โถ่]

 

          ก็ผมยุ่งนี่ อีกอย่างเวลาก็ไม่ตรงกันสักหน่อย กลัวไปรบกวนเวลานอนพี่น่ะ

 

          [ถ้าเป็นคุณปาร์คจินยองโทรมา ไม่ว่าจะดึกแค่ไหนมาร์คต้วนก็รับนะครับผม]

 

          ฮ่าๆๆ รู้เรื่องเลยครับ จะว่าไปก็คิดถึงพ่อกับแม่จัง ท่านสบายดีใช่ไหมครับ?”

 

          [ไม่ต้องห่วงรายนั้นหรอก อ้วนแข่งกับพ่อพี่แล้วล่ะ..]

 

          จริงเหรอ? ฮ่าๆๆ ดีจังเลยน้า เห็นท่านกินเก่งแบบนี้ก็ดีใจ

 

          [ว่าแต่..คิดถึงแต่คุณลุงคุณป้า ไม่คิดถึงพี่เหรอครับยาหยี]

 

          แหม่ คิดถึงสิครับที่รัก คิดถึงม๊ากมาก คิดถึงจนแทบใจจะขาด

 

 

 

          แกร๊ก..!!

 

 

 

          [พอเถอะ เลี่ยนว่ะ ฮ่าๆๆ]

 

          เอ่อ พี่มาร์ค แป๊บนะครับ..

 

 

          ทว่า ขณะที่เขากำลังคุยโทรศัพท์กับมาร์คอย่างมีความสุขอยู่นั้นกลับต้องผงะเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆก็ได้ยินเสียงประตูห้องเปิดอย่างช้าๆ ร่างบางหันใบหน้าหวานไปมองที่หน้าประตูก่อนจะต้องตกใจกับภาพตรงหน้าที่เหมือนกลับมีผู้คุมวิญญาณมาคอยกำกับบัญชาชีวิตเขาอย่างนั้น

 

          ดวงตากลมโตจ้องใบหน้าหล่อเหลาของแจบอมที่ยืนกอดอกหน้านิ่งเย็นชาอยู่หน้าประตูเล็กน้อยก่อนจะเลิกคิ้วสงสัย มือบางอีกข้างป้องโทรศัพท์เอาไว้เปิดปิดเสียงที่จะลอดเข้าไปให้ปลายสายนั่นได้ยิน สีหน้าของอิมแจบอมไม่ได้มายียวนกวนประสาทแต่อย่างใดแต่กลับกลายเป็นสีหน้าที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามอย่างบอกไม่ถูก

 

 

          มะ..มีอะไรหรือเปล่าครับ?”  จินยองถามออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าแจบอมจะมาหาเขาด้วยอารมณ์ไหนกันแน่ จะดีหรือร้ายเขาก็ไม่สามารถเดาได้เลย

 

          ฉันสั่งให้นายนอนไม่ใช่ให้มาคุยโทรศัพท์กับคนอื่น

 

          เอ่อพี่มาร์คงั้นแค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยววันหลังผมจะโทรไป”  ร่างบางรีบกรอกเสียงลงไปที่ปลายสายทันทีก่อนจะกดวางสายและยันตัวขึ้นจากเตียงนอน ดูท่าว่าวันนี้เขาคงจะต้องเถียงกับอิมแจบอมกันอีกยาว

 

          คุยกับใคร!”

 

          เรื่องส่วนตัว ผมต้องตอบด้วยเหรอครับ?”

 

          จะเรื่องส่วนตัวหรือไม่ส่วนตัวนายก็ต้องตอบ

 

          แต่ผมไม่อยากตอบว่าจบร่างบางก็ลุกออกจากเตียงก่อนจะเดินสวนกับร่างสูงเพื่อออกจากห้องนอน แต่ทว่า แขนเล็กนั้นถูกมือหนาของอีกคนจับเอาไว้ทันทีทันใด

 

          จะไปไหน?”

 

          ไปนอนข้างนอกไง

 

          ไม่ต้อง นอนในห้องนี่แหละ

 

          แล้วคุณจะนอนที่ไหน นี่มันห้องของคุณนะ

 

          ก็นอนกับนายไง ถามได้

 

          จะบ้าเหรอ ไม่เอา!!”

 

          ฉันจะเอา!!”

 

          คุณแจบอม!”

 


 

          ทว่า  การขัดขืนของจินยองไม่ได้เป็นผลอะไรเลยสักนิดก่อนที่ร่างบางจะถูกแจบอมหิ้วไปที่เตียงกว้างตามเดิม จินยองดิ้นกุกกักเพื่อให้ตัวเองหลุดจากการพันธนาการของร่างสูง แจบอมพลักจินยองลงเตียงอีกครั้งท่ามกลางความตกใจของร่างบางที่อั้มอึ้งกลับการกระทำของแจบอม ร่างสูงยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์อย่างรู้เชิงว่าตอนนี้เขากำลังเหนือกว่าและจินยองเองก็กำลังหวาดกลัวอยู่เล็กน้อย




           "นอน เดี๋ยว นี้!"


           "ร..รู้แล้วน่า รู้แล้ว"


           "เป็นเด็กดีนะ จะได้เลี้ยงง่ายๆหน่อย"


          "ไอ้โรคจิต!!"


           "หึ"




           แต่ทว่า ดวงตากลมโตก็ต้องเบิกโตขึ้นอีกครึ่งเมื่อจู่ๆชายตรงหน้ากำลังถอดเสื้อโชว์เขาอย่างไม่เขินอายใดใดทั้งสิ้น รอยยิ้มมีเลศนัยของแจบอมกับทำให้คนตัวเล็กหายใจติดขัดทันที หุ่นกำยำที่มีลอนซิกแพคอ่อนๆดูดีเผยขึ้นต่อหน้าร่างบางจนแทบจะมุดหน้าหนีไปกับพื้นห้อง ใบหน้าเห่อแดงของร่างบางที่ค่อยๆระเรื่อออกมาอย่างเห็นได้ชัดจนแจบอมต้องเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มอีกครั้ง



           "จ..จะทำไรน่ะ? คุณแจบอม!!"

 

          "คิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ หื้ม?" ร่างสูงขยันร่างกายเข้าใกล้ร่างบางทีละนิดๆจนจินยองต้องเขยิบหนี ใบหน้าหวานเบนออกไปด้านข้างเพื่อให้หลบหลีกชายตรงหน้าที่กำลังคืบคานเข้ามาใกล้เรื่อยๆ


           "คุณมันโรคจิต ออกไป!!"


           "โรคจิตบ้าบออะไร? ฉันจะไปอาบน้ำ.."


          "ค..ครับ?"


          "นายคิดอะไรอ่ะ?"


          "ผะ..ผม ก็คุณ.."


          "ไอ้โรคจิต!!"



          ทว่า คำพูดของแจบอมกลับทำให้จินยองเหว่อไปทันที ร่างสูงทีอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้กลับกลายเป็นว่าถอดเสื้อพาดบ่าและเดินดิ่งไปที่ห้องน้ำทันที ร่างบางรู้สึกหน้าร้อนพ่าวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาคิดมากไปหรือเปล่า? หรือจริงๆแล้วแจบอมเพียงแค่จะแกล้งเขาให้ขวัญเสีย.. จินยองนั่งนิ่งบนเตียงสักพักก่อนจะสะบัดหัวไล่ความคิดอกุศลเมื่อสักครู่ออกไปให้หมด เขายังคงมั่นใจว่าแจบอมพยายามแกล้งและปั่นหัวเขาให้เสียสุขภาพจิต และดูเหมือนว่ามันจะได้ผลดีซะด้วยสิ..


.         เช่นเดียวกับร่างสูงที่เดินตรงไปที่ห้องน้ำด้านนอกด้วยสีหน้าและแววตาที่มีความสุขซะเหลือเกิน ใบหน้าหวานที่ได้ยินคำตอบของเขาเหว่อจนทำให้แจบอมอดที่จะยิ้มออกมาอย่างชอบใจไปไม่ได้เลย แม้แท้ที่จริงแล้วจินยองเป็นคนหนึ่งที่เขาอยากจะสัมผัสให้มากกว่านี้ซะด้วยซ้ำ ร่างกายที่บอบบางและดูน่าสัมผัสไปทุกสวย เอวและสะโพกที่พอดีมืออย่างไม่น่าเชื่อ ผิวและกลิ่นหอมอ่อนๆของจินยองมันเกือบที่จะทำให้เขาเผลอไผลไปกับสิ่งนั้นได้อย่างง่ายๆ แต่สำหรับแจบอมแล้วนั้นถ้าหากจินยองไม่เต็มใจเขาก็จะไม่มีวันทำอะไรเกินเลยไปกว่านี้เด็ดขาด แม้ว่าอยากจะลิ้มลองมันมากแค่ไหนก็ตาม..





(อ่านทอล์คสักนิดจิตแจ่มใส)


__อ้าว ไมพี่ทำแบบนี้ล่ะ? 555555

โง้ยยยย เบื่อความมาเฟียฮ่องกง

__เม้นต์ แท็ก ได้โลยยยยยยย

อ่านทุกเม้นต์และแท็กนะ ถ้าว่างก็มาตอบนะงุ้ยๆ ._.


ปล.มีคำถามอะไรก็ถามได้ที่แท็กโลย

ติดตามความเคลื่อนไหวได้ก็ที่แท็ก

ประมาณว่าจะอัพหรือไม่อัพ สปอยล์งี้ ฮี่ฮี่




รวบน

(รีเวนจ์บีเนียร์)


hashtag : รวบน




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

365 ความคิดเห็น

  1. #358 BongkotFgfy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 09:54
    แค่กๆๆโอ๊ยยอะไรติดคอก็ไม่รู้อ่ะแจบอม!//ให้ผมเอาออกให้มั้ย?//ไม่เป็นไรๆ
    #358
    0
  2. #339 Q&Paradise (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:12
    โอ้ยย รำมะไยทั้งสวนจ้าาาา
    #339
    0
  3. #301 Harukim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 14:08
    จินยองอ่ะคิดมาก พี่เขาก็แกล้งน้องน่ารักเหลือเกิน
    #301
    0
  4. #220 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 02:05
    อยากเห็นพี่แจบอมถอดเสื้อบ้าง5555555555555
    #220
    0
  5. #175 Saniya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 02:46
    สุภาพบุรุษมากค่ะพี่ ตอนนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่พี่แกล้งน้องเยอะมากนะ อย่าเล่นกับใจของคนนะคะพี่แจบอม
    #175
    0
  6. #150 Jannie18 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 14:46
    จะเอาจะเอาอะไรพี่แจบอม5555
    #150
    0
  7. #149 Premika1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 10:04
    คือแบบ...นึกว่าจะมีncวับๆแวมๆ สุดท้ายย เค้าเพียงแค่ถอดเสื้อโชว์ซิกแพคแล้วจากไป...-^-
    #149
    0
  8. #148 Ohdawww (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 08:20
    หึงก็บอกเด๊5555555 คนบร้าาาาา ชอบแกล้งน้อง
    #148
    0
  9. #147 LaDiesGem (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 03:04
    ดีมาก น้องต้องเต็มใจ
    #147
    0
  10. #146 Suras08 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:26
    โอ้ยยเขินน่ารักกันจังเลย
    #146
    0
  11. #145 pitree_na (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:16
    งื้อออออ เขินนนน
    #145
    0
  12. #144 Khanoomfoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:09
    ยังยืนยังคำเดิมว่าลำไยอิมเเจบอมค่ะ
    #144
    0
  13. #143 apple2542541 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:00
    โง้ยยยเขิลลเว้ยยยย
    มีความอ่อยอ่ะ พี่เเจบอม อ่อยน้องงง
    #143
    0
  14. #142 NENE1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 23:40
    น่ารักอ่ะ คนพี่ชอบแกล้งน้อง 55555555
    #142
    0
  15. #140 PSTO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:50
    ลั่นตรงผู้คุมวิญญาณนี่แหละโถ่วพระเอกชั้น5555
    #140
    0
  16. #139 Yunau (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:35
    หื้ออออ ขัดใจอยากอ่าน NC!!!
    #139
    0
  17. #138 ningtitaya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:18
    อ่านแล้วยิ้มตามเลยน่ารัก
    #138
    0
  18. #137 ibezem (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:47
    เกลียดคุณเเจบอมได้มั้ยอะ ทำไมขี้เเกล้งจัง เเลดูเเฮปปี้กับการเเกล้งจินยอง หมั่นไส้ ;-;
    #137
    0
  19. #136 mornpair2544 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:33
    งื้อออออออ
    #136
    0
  20. #135 chompookimi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:28
    งื้ออออออเขินชอบบฮือออิมแจบอมคนบ้า
    #135
    0
  21. #134 Wonderfullife1991 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:01
    นี่เรามั่นหน้ามากเลยว่าเค้าจะได้กันเพราะสปอยล์ของไรท์ตอนก่อนหน้า แร้วไงเรากินแห้ว หือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!
    #134
    1