ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 9 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 3 --- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    7 ต.ค. 62


“ที่คุณคำแปงพูด หมายความว่ายังไงอ้ะ มีแล้วเลิกแล้ว แฟนหรือเมีย” 

“คนหนุ่มวัยนี้จะคบเล่นๆ แบบแฟนหรือ ฉันว่าเมียชัวร์ๆ” น้ำฝนฟันธง ทำเอาคนถามหน้างอ ด้วยเพราะรู้สึกสนใจในตัวผู้นำหมู่บ้านรูปหล่อไม่ต่างจากสาวๆ คนอื่น

“มัวแต่คุยเรื่องผู้ชายอยู่นั่น กินๆ เข้าไป” เสียงต้นดังขัดขึ้น พร้อมกับตักผัดกะหล่ำปลีน้ำปลาใส่จานข้าวของจริยา ทำเอาเจ้าของจานหน้าหงิก

“ไอ้ต้น ฉันไม่กินผัก”

“กินยากแบบนี้ไง ถึงหาผัวไม่ได้”

“ไอ้เพื่อนเวร” มีนมีนาหลุดหัวเราะ เมื่อรุ่นน้องสองคนที่นั่งขนาบข้างเธอทำท่าจะวางมวยใส่กัน แต่คนก่อกวนอย่างต้นหาได้สลดไม่ กลับหัวเราะชอบใจเสียอย่างนั้น แต่ก็แค่ครู่เดียวเท่านั้น ก่อนทั้งคู่จะหันไปให้ความสนใจกับการตักกับข้าวใส่จานเพื่อเติมพลังให้กับตัวเอง หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งวัน 

กับข้าวมื้อแรกที่หมู่บ้านมะปิน เป็นเมนูแสนง่ายอย่างไข่เจียว ผัดกะหล่ำปลีน้ำปลา และต้มกระดูกหมูกับผักกาดดอง ทานกับข้าวสวยร้อนๆ หอมกลิ่นควันไฟหน่อยๆ จากการหุงด้วยเตาถ่าน และไม่รู้ว่าเป็นเพราะกรรมวิธีการหุงที่ต่างออกไปจากเดิมนี้หรือเปล่าที่ทำให้สมาชิกชาวค่ายอาสาหลายคนเติมข้าวถึงสองสามรอบ แถมกับข้าวกลางวงก็ค่อยๆ พร่องไปทีละนิดๆ และหมดเกลี้ยงลง ในตอนที่ทุกคนอิ่มแปล้ 

"อิ่มหรือเปล่า เติมข้าว เติมกับกันอีกไหม" ลุงคำปันเอ่ยถามอย่างใจดี ยามเห็นหลายคนวางช้อน ทำเอาสมาชิกในวงส่ายหน้าปฏิเสธกันเป็นพัลวัน หลังฟาดข้าวกันไปคนละจานสองจาน

"พอแล้วครับลุง แค่นี้ก็อิ่มจะแย่" เจ้าของร่างสูงที่มีป้ายชื่อห้อยคอว่าติว ซึ่งเป็นคนเดียวกันกับคนที่ถูกเพื่อนๆ แซวเมื่อครู่รีบเอ่ยบอกพร้อมกับยิ้มแหยๆ ก่อนจะกระวีกระวาดหันไปตักน้ำในกระติกใบใหญ่หยิบยื่นให้ทุกคน รวมทั้งมีนมีนาด้วย

"น้ำครับพี่มีน" คนถูกเรียกหลุบตามองแก้วน้ำที่ถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนฉีกยิ้มบางๆ ส่งให้

"ขอบใจจ้ะ"

"ครับ" ติว หรือติยะ ขานรับเสียงสุภาพพร้อมกับรีบหลุบตาหลบสายตาของมีนมีนา ทำเอาชาวค่ายคนอื่นๆ ที่นั่งล้อมวงอยู่ และเห็นท่าทีนั้นของชายหนุ่มกันถ้วนหน้า ส่งเสียงแซวเกรียวกราวอย่างสนุกสนาน จนน้ำฝนที่นั่งอยู่ข้างมีนมีนาออกอาการไม่สบายใจ ด้วยเพราะรับรู้ถึงสถานการณ์ของมีนมีนาดี

"พี่มีนคะ"

"หือ" มีนมีนาเลิกคิ้วน้อยๆ มองร่างเล็กของรุ่นน้องที่เขยิบเข้ามากระซิบกระซาบใกล้ๆ อย่างแปลกใจ "มีอะไรหรือน้ำฝน"

"พี่มีนโอเคไหมคะ"

"โอเค?" หญิงสาวทวนถามเสียงสูงอย่างไม่เข้าใจ "โอเคเรื่องอะไรเหรอ"

"ก็เรื่องที่เพื่อนๆ แซวกันไงคะ ถ้าพี่มีนไม่โอเค น้ำฝนจัดการให้ได้นะคะ" น้ำฝนอาสาอย่างห่วงใยในความรู้สึกของมีนมีนา แต่หญิงสาวกลับระบายยิ้มน้อยๆ อย่างไม่ใส่ใจ

"ช่างเถอะ พี่โอเค"

"ไม่ถือสาติวใช่ไหมคะ"

"ไม่หรอก ดีซะอีก อย่างน้อยเรื่องติวก็ทำให้พี่ลืมคนที่อยากจะลืมได้บ้าง" น้ำฝนพยักหน้าเห็นใจ หลังรู้เรื่องราวของรุ่นพี่เพราะนั่งข้างกันมาก่อนตลอดการเดินทาง

"ลืมคนนั้นๆ ให้ได้ แล้วกลับมาเข้มแข็งเร็วๆ นะคะ ไม่แน่นะ ที่นี่ อาจทำให้พี่มีนเจอคนใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมก็ได้"

"มันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ไม่แน่หรอกค่ะ ความรักชอบเล่นตลกจะตาย" น้ำฝนบอกพร้อมกับทำปากยื่นด้วยท่าทางน่าเอ็นดู ทำเอามีนมีนาหลุดหัวเราะและแอบฉุกคิดในเสี้ยววินาที ถ้าหากความรักมีมนต์วิเศษอย่างที่น้ำฝนพูดจริง ก็ช่วยเสกให้เธอลืมเรื่องทศเทพได้ในเร็ววันด้วยเถิด เพราะการเจ็บจากความรักไม่ได้น่าอภิรมย์สักเท่าไหร่

วงสนทนาหลังมื้ออาหารเย็นดำเนินไปต่ออีกชั่วครู่ ก่อนที่ทุกคนจะขยับแยกย้าย ช่วยกันเก็บข้าวของบนเสื่อกลับเข้าโรงครัว ซึ่งเป็นเพิงไม้ไผ่ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างง่ายๆ จนเสร็จเรียบร้อย ก่อนปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคณะแม่ครัวแห่งหมู่บ้านมะปิน แล้วจึงพากันเดินทยอยไปจับจองที่นั่งรอบกองไฟ เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมชุมชนสัมพันธ์ในค่ำคืนที่หนึ่ง ซึ่งถูกจัดขึ้นกลางลานดินประจำหมู่บ้าน ท่ามกลางสายลมเย็นจัดที่พัดโชย ใต้ผืนฟ้าสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยดวงดาวตระการตา

มีนมีนายังคงนั่งจับกลุ่มรวมอยู่กับน้ำฝนและพวกบนขอนไม้ใหญ่ขอนหนึ่ง ข้างกันเป็นกลุ่มของติยะและเพื่อน ถัดไปเป็นบรรดาสมาชิกชาวค่ายคนอื่นและชาวมะปินที่มาเข้าร่วมกิจกรรมเป็นจำนวนมาก

กิจกรรมสัมพันธ์ในคืนแรกนั้นจัดขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อบอกเล่าประวัติต่างๆ ของหมู่บ้าน รวมไปถึงกฏระเบียบและข้อปฏิบัติต่างๆ ในการอยู่ร่วมกันตลอดสองเดือนอย่างละเอียด โดยมีประธานค่ายอย่างดินเป็นคนดำเนินกิจกรรม และผู้ช่วยอย่างร้อยโทอคินและพล คอยผลัดเปลี่ยนกันมาเล่าเรื่องต่างๆ และตอบข้อซักถามของสมาชิกชาวค่ายอย่างแข็งขัน ซึ่งจากการซักถามอย่างอยากรู้อยากเห็นของหลายๆ คน ทำให้รู้ว่า บ้านหลายหลังในชุมชนยังไม่มีห้องน้ำสำหรับใช้ส่วนตัว บางบ้านยังคงต้องไปอาบน้ำที่ลำธาร ท่ามกลางอุณหภูมิในยามค่ำคืนที่อาจลดลงแตะสิบแปดองศาเซลเซียส ทั้งที่ไม่ใช่ฤดูหนาว นั่นทำเอาหลายคนอุทานเบาๆ อย่างแปลกใจ แต่ดิน ซึ่งเปรียบเป็นตัวแทนของชาวบ้านก็ย้ำให้สมาชิกค่ายอาสาทุกคนวางใจ เพราะทางหมู่บ้านได้สร้างห้องน้ำชั่วคราวไว้อำนวยความสะดวกให้แล้ว แถมปัญหาการขาดแคลนห้องน้ำยังถูกยกขึ้นเป็นวาระพิเศษประจำหมู่บ้าน ที่จะต้องเตรียมก่อสร้างให้แล้วเสร็จอย่างรวดเร็วด้วย

ยิ่งดึกชาวค่ายหลายคนก็แปลงกายเป็นหนูจำไม ถามนู่นนี่นั่นเสียละเอียด เพิ่มความรู้ให้กับเพื่อนหลายคนที่สนใจหมู่บ้านมะปินเป็นพิเศษ ทั้งเรื่องการใช้ไฟฟ้าจากแผงโซลาเซลล์ การเป็นแหล่งส่งออกชาขนาดใหญ่ และอื่นๆ อีกมากมาย แต่บางคนที่ไม่ใคร่จะตั้งใจฟังนักก็เอาแต่ถามคำถามเดิมๆ ทำเอาเพื่อนๆ ระอา แต่แทนที่กลุ่มตัวแทนของบ้านมะปินจะเบื่อหน่าย พวกเขากลับเอ่ยตอบอย่างใจเย็น แม้ว่าจะถูกถามถึงเรื่องพื้นที่สำหรับใช้สัญญาณโทรศัพท์มือถือถึงห้ารอบแล้วก็ตาม จนหลายคนภาวนาให้ใครซักถามเรื่องอื่นเสียที 

กิจกรรมสัมพันธ์ในช่วงถามตอบดำเนินไปร่วมสองชั่วโมงกว่าจะเสร็จสิ้นลง จากนั้นจึงเป็นช่วงพักผ่อน ชาวค่ายหลายคนแยกตัวไปเตรียมอาบน้ำ แต่งตัว เพื่อเตรียมเข้านอน ส่วนบางคนยังคงนั่งจับกลุ่มพูดคุยกันรอบกองไฟ นั่นรวมถึงมีนมีนาด้วย หญิงสาวยังคงนั่งนิ่งอยู่บนขอนไม้ใหญ่ที่เดิม ข้างกันเป็นต้นที่อาสานั่งอยู่เป็นเพื่อน หลังน้ำฝนและจริยาขอตัวไปอาบน้ำ

ร่างแบบบางนั่งพูดคุยกับบรรดารุ่นน้องอย่างสนุกสนาน มองวงสนทนาที่กระชับพื้นที่เข้ามาชิด ก่อนกีตาร์โปร่งกลางเก่ากลางใหม่ของใครสักคนจะถูกส่งเข้ามาในวง พร้อมด้วยขวดเหล้าหมักสีขุ่นนับห้าขวดที่ชาวบ้านคนหนึ่งหอบหิ้วมาฝาก ทำเอาบรรดาคอเหล้าเฮลั่นอย่างถูกอกถูกใจ ต่างกระวีกระวาดหาแก้วพลาสติกมาใส่เหล้ากันยกใหญ่

“ใครเล่นกีตาร์ได้บ้าง ขอเพลงเพราะๆ สักเพลงสิคร้าบ” เสียงใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้นกลางวง แต่ก็ไม่มีใครขานรับสักคน เพราะมัวแต่นั่งจิบเหล้าหมักร่วมกับชาวบ้านอย่างติดอกติดใจ

“ไม่มีใครเล่นได้เลยเหรอ”

“กูเล่นเป็น แต่ขี้เกียจ”

“งั้นเดี๋ยวพี่เล่นให้ก็ได้” มีนมีนาเอ่ยอาสา เรียกให้บรรดารุ่นน้องหันขวับมามองพร้อมกันเป็นตาเดียว ทำเอาหญิงสาวถึงกับประหม่า “อ้าว ทำไมมองพี่แบบนั้นล่ะ”

“ก็พี่มีนเล่นกีตาร์ได้”

“แปลกเหรอ” มีนมีนาย้อนถาม ก่อนหันไปคว้ากีตาร์โปร่งที่ถูกวางทิ้ง พิงขอนไม้ไว้อย่างไร้ความหมายมากอด มือหนึ่งจับคอกีตาร์ ส่วนอีกมือเกาลงไปบนเส้นคอร์ดจนเกิดเป็นเสียงดนตรีขึ้นมาเบาๆ

“เห้ย พี่เล่นได้จริงดิ” หญิงสาวหัวเราะเบาๆ ก่อนพยักหน้า ไม่คิดว่าความสามารถของตัวเองจะทำให้พวกรุ่นน้องผู้ชายแปลกใจได้มากขนาดนี้

“พี่มีนเล่นเพลงอะไรได้บ้างอ้ะ”

“ก็หลายเพลงนะ ลองขอมาสิ” มีนมีนาตอบแบ่งรับแบ่งสู้ ด้วยเพราะไม่ค่อยได้เล่นนานแล้ว ดวงตากลมจ้องมองบรรดารุ่นน้องที่สุมหัว ช่วยกันคิดหาเพลงกันวุ่นวายอย่างนึกตลก ซึ่งนี่เป็นข้อดีที่ทำให้เธอไม่ต้องนึกถึงเรื่องของทศเทพ เพราะการอยู่ท่ามกลางคนมากมายช่วยให้เธอไม่ต้องนึกถึงเขา

“พี่มีนเล่นเพลงคำยินดีของวงเคลียร์ได้ไหมพี่" หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย ยามได้ยินชื่อเพลงที่รุ่นน้องคนหนึ่งร้องขอ หญิงสาวก้มหน้าลองเส้นคอร์ด เพื่อซ่อนสายตาไหววูบของตัวเองแวบหนึ่ง เมื่อเพลงนั้นช่างเข้ากับสถานะตอนนี้ของตัวเองเหลือเกิน แต่กระนั้นหญิงสาวก็ยังเงยหน้าขึ้นบอก

“ได้สิ ใครจะร้องล่ะ”

“ไอ้ติวไง มึงไปร้องเลย” 

“เฮ้ย” ติยะอุทาน เมื่อถูกเพื่อนทั้งผลักทั้งดัน ขณะที่มีนมีนานั่งเฉย ดูออกว่าบรรดารุ่นน้องสนับสนุนให้ติยะจีบเธอ

“เฮ้ยอะไรเล่า มึงเป็นนักร้องประจำคณะนะ”

“แต่” ติยะลังเล เขาหันมามองเธอแวบหนึ่งด้วยท่าทีเกรงใจ แต่มีนมีนาที่ไม่ได้คิดอะไร จึงพยักหน้าให้เป็นเชิงอนุญาต

“มานั่งร้องด้วยกันสิ”

“ไปสิมึง” คนที่ถูกเพื่อนถีบหัวส่งอิดออดอยู่ชั่วครู่ ก่อนผุดลุกขึ้น แล้วขยับมานั่งข้างมีนมีนาบนขอนไม้ใหญ่ หญิงสาวหันไปมองหน้ารุ่นน้องแวบหนึ่ง เห็นใบหน้าหล่อใสแดงระเรื่อแล้วก็นึกขำ นี่ติยะเขินเธอจริงๆ ใช่ไหม

“เริ่มละนะ"

“ครับ” เขาขานรับ มีนมีนาจึงกรีดนิ้วเรียวลงไปบนคอร์ดกีตาร์อย่างจริงจัง ก่อให้เกิดท่วงทำนองคุ้นหูขึ้นกลางลานดินประสานกับเสียงร้องทุ้มนุ่มของติยะ ท่ามกลางบรรยากาศหนาวเย็นจากลมแรงที่พัดโชย

หญิงสาวก้มลงมองมือที่ดีดอยู่บนเส้นคอร์ดกีตาร์นิ่ง เพื่อซ่อนความรู้สึกหลากหลายจากสายตาของผู้คน ปล่อยให้อารมณ์ผิดหวังดำดิ่งไปกับเนื้อเพลงบาดใจ

'ฉันมายินดีให้กับรักที่สดใส ยินดีที่เธอได้พบเจอ คนที่ดี คนที่ควรคู่รักของเธอ คนที่เข้ากันมากกว่าฉัน’

มีนมีนากระพริบตาถี่รัว ไล่ละอองน้ำตาที่เอ่อคลอ ทั้งที่คิดว่าจะไม่ร้องไห้เพราะทศเทพอีกแล้วเชียว แต่พอนึกถึงเรื่องราวดีๆ ระหว่างกันทีไร ก็อดเสียใจไม่ได้

'อย่านอนดึกนะมีน พรุ่งนี้งานเยอะ'

'พี่ซื้อของที่มีนชอบมาฝาก กินเยอะๆ นะ'

'พี่บอกแล้วว่าให้พกร่มติดรถไว้ เห็นไหม เป็นหวัดจนได้'

มีนมีนาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรู้สึกอินกับเพลงนี้ได้มากเท่านี้มาก่อนเลย 

'ขอให้ความรักมีแต่ความสุขใจ ไม่ว่าสิ่งไหนเข้ากันหมดทุกอย่าง ขอให้ความรัก เขาและเธอไม่มีจืดจาง มีเขาเคียงข้าง ไม่มีความทุกข์ใด’

แผลสด ก็เจ็บดีเหมือนกัน

--------------------------------------------------

มาแล้วจ้าาาาาาา

มีใครรออยู่ไหมคะ หากชื่นชอบ หรือถูกจริต

อย่าลืมคอมเมนต์ติชม กดโหวต กดหัวใจให้ลานีนด้วยนะค้าาาา

ลานีนจะได้มีกำลังใจปั่นนนนน ฝากติดตามด้วยจ้าาา

อย่าลืมกดฟังเพลงเพราะๆ ด้วยนะคะ จะได้เข้ากับบรรยากาศ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #550 bsss27 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 21:06
    อยากตะโกนดังๆแล้วพูดว่า โว้ยทำไมความรักมันน่ากลังจังวะ
    #550
    0
  2. #255 noodao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 09:57
    ใครนะขอเพลงได้โดนใจคนเล่นกีต้าร์
    #255
    0
  3. #85 Jakkaran55 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 13:45
    มีนโคตรเท่ ถ้าไม่เสียใจสิแปลว่าที่ผ่านมาไม่ใช่เรื่องจริง
    #85
    1
    • #85-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      10 ตุลาคม 2562 / 20:34
      มาเอาใจช่อวยให้มีนเจอรักดีๆ กันจ้าาา
      #85-1
  4. #69 sawutdipab (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 19:39
    รออะมาทุกวันเลยได้มั้ยคะ
    #69
    1
    • #69-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:39
      จะพยายามปั่นรัวๆ และมาให้ต่อเนื่องนะค้าาา ^^
      #69-1
  5. #68 amali (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:57

    อยากได้เล่มเลยค่ะ

    #68
    1
    • #68-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:38
      รออีกนิดนะคะ ไม่นานเกินรอจ้าาา ^^
      #68-1
  6. #67 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 00:53
    พี่มีน จะร้องไห้ ตามเพลงมั๊ยนั่น มิเช่นนั้น น้องๆตกใจแย่เลยนะ
    #67
    1
    • #67-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:38
      มารอลุ้นเอาใจช่วยพี่มีนกันค่ะ ^^
      #67-1
  7. #66 p_prapaipan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 23:48
    แหมมมม เพลงนี้มันอินจริง ๆ นะ
    #66
    1
    • #66-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:38
      55555 กระแทกใจคนเพิ่งเจ็บใช่ไหมค้าาา
      #66-1
  8. #65 แอน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:44

    รออยุ่จ้า อยากอ่านทุกวันเลย

    #65
    1
    • #65-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:38
      ดีใจที่ชอบนะค้าาาา มากดเฟฟติดตามกันยาวๆ เลยน้าาา
      #65-1
  9. #64 Pitonia (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:25

    สายลมหนาว ฟ้าพร่างดาว เหล้าพื้นบ้าน ล้อมวงข้างกองไป พร้อมเสียงเพลงจากกีต้าร์ เป็นความสุขของชาวค่ายนะคะ มีน สู้สู้ นะ สองเดือน มีอะไรใหม่ๆเข้ามาในชีวิตอีกมากมาย ทิ้งอดีตไปเสียที. รอ อ่านเรื่องนี้ นะคะไนท์

    #64
    1
    • #64-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:37
      ฟีลนี้เลยค่าาา ลมเย็นๆ ดาวเต็มฟ้า
      มารอลุ้นและให้กำลังใจมีนมีนาได้พบเจอกับรักครั้งใหม่ที่ดีกันนะคะ ^^
      ปล.รีดต้องเป็นชาวค่ายตัวจริงแน่ๆ เลย ^^
      #64-1
  10. #63 RungrakCha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:06
    รีบจัดเล่มมาจ้า
    #63
    1
    • #63-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:36
      เดี๋ยวปั่นรัวๆ เลยค่าาา หยอดกระปุกรอได้เลย ^^
      #63-1
  11. #62 tairacha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:51
    เพลงมันโดน...
    #62
    1
    • #62-1 Mablelanine(จากตอนที่ 9)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:36
      มันกระแทกใจใช่ม้ายยยย
      #62-1