ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 37 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 12 --- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    1 ธ.ค. 62

          



     แกร็ก

          เสียงลูกบิดประตูที่ดังขึ้นกลางดึก ทำเอาเด็กหญิงหนูดีที่ยังไม่นอนเบิกตาโตขึ้นอย่างตกใจ ก่อนจะฉีกยิ้มหวานทันทีที่เห็นว่าใครโผล่หน้าเข้ามา

          "จ๊ะเอ๋"

          "พี่มีน" มีนมีนาหลุดยิ้ม ยามเห็นดวงตากลมโตเต้นระริกอย่างดีใจเมื่อเห็นหน้าเธอ หญิงสาวจึงจัดการปิดประตู ก่อนเดินเข้าไปทรุดนั่งลงบนเตียงข้างคนตัวเล็กที่ยังคงนั่งทำตาแป๋ว

          "ดึกแล้ว ทำไมยังไม่นอนอีกจ๊ะ" หญิงสาวเอ่ยถามคนตัวเล็กที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง บนตักมีตุ๊กตาวางอยู่

          "หนูดียังไม่ง่วงค่ะ"

          "แล้วทำอะไรอยู่จ๊ะ"

          "คุยกับน้องหมีค่ะ" หนูดีบอกพร้อมกับชูน้องหมีสีน้ำตาลให้ดู ขณะที่มีนมีนายิ้มเอ็นดูก่อนเอ่ยถามถึงเจ้าเพื่อนซี้อีกตัว

          "แล้วเจ้าคิตตี้ล่ะ นอนแล้วหรือ"

          "ค่ะ ป้าเหมยจับเจ้าคิตตี้ใส่กรงแล้ว กลัวมันไปเล่นซนอีก"

          "ดีแล้วล่ะจ้ะ" มีนมีนาบอกอย่างเห็นด้วย พร้อมกับยกมือขึ้นลูบศีรษะเด็กหญิงเบาๆ อย่างเอ็นดู

          "แล้วหนูดีจะนอนหรือยัง พี่มีนอ่านนิทานให้ฟังเอาไหม"

          "เอาค่ะ" คนตัวป้อมรีบรับคำ ราวกับกลัวว่ามีนมีนาจะเปลี่ยนใจ วันนี้หนูดีอยากฟังเรื่องฮันเซลกับเกรเทลค่ะ

          "ได้เลยจ้ะ" หญิงสาวยิ้ม ก่อนหันไปเลือกหยิบหนังสือนิทานตรงโต๊ะอ่านหนังสือของเด็กหญิงมาเปิด ขณะที่หนูดีขยับตัวลงนอนพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัว เตรียมท่ารอฟังนิทานอย่างใจจดใจจ่อ ขณะที่ในอ้อมแขนเล็กกอดเจ้าตุ๊กตาหมีไว้มั่น

          "เริ่มละน้า"

          "ค่า" มีนมีนาเปิดนิทานหน้าแรก แล้วเริ่มต้นเล่าด้วยน้ำเสียงชวนฟัง

          "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…"

          ก็อก ก็อก ก็อก

          สองสาวต่างวัยมองหน้ากันอย่างแปลกใจ เมื่อประตูห้องนอนของเด็กหญิงถูกเคาะเบาๆ ตามมาด้วยเสียงห้าวที่ทำให้คนซึ่งนั่งอยู่ภายในห้องตกใจ 

          "หนูดี หลับหรือยังลูก"

          "พ่อมาค่ะ" มีนมีนาปิดหนังสือลง แล้วขยับตัวเล็กน้อยอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าศิขรินทร์จะมาหาลูกสาวในคืนนี้เหมือนกัน เพราะปกติเขามักจะนั่งทำงานเสียมากกว่า

          "พ่อเข้าไปได้ไหม

          "เดี๋ยวพี่มีนกลับก่อนดีกว่าจ้ะ ไว้วันหลังพี่มีนมาอ่านให้ฟังใหม่นะ" มีนมีนาเอ่ยบอก พยายามไม่สนใจแววตาแสนเสียดายของหนูดี ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืน เตรียมจะเดินออกไป เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ศิขรินทร์เปิดประตูเข้ามา ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่ามีนมีนายืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตู

          "คือ…"

          "ฉันขอตัวก่อนนะคะ" หญิงสาวบอก แล้วเบี่ยงตัวเดินหลบร่างสูง แต่ยังไม่ทันได้ก้าวพ้นประตูก็ถูกมือใหญ่คว้าข้อมือเล็กไว้เสียก่อน

          "เดี๋ยวคุณ" เขาเอ่ยเรียกท้วงพร้อมกับกระชับข้อมือเล็กไว้มั่น ขณะที่มีนมีนาหันมาปรายตามองด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทำเอาเขาใจแป้ว

          มีอะไรคะ

          ผมขอโทษ

          ค่ะมีนมีนารับคำแสนสั้น เสียจนเดาไม่ออกว่าหญิงสาวรู้สึกอย่างไรกับคำขอโทษของเขา ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ

          ครับศิขรินทร์ยอมปล่อยข้อมือเล็กออกแต่โดยดี เมื่อมีนมีนาเอ่ยตัดบท ราวกับไม่อยากจะสนทนากับเขา ชายหนุ่มจึงทำได้แค่ยืนมองร่างบางเดินออกไปเงียบๆ ก่อนตัดใจละสายตาหันมาหาลูกสาวที่นอนทำตาแป๋วอยู่บนเตียง

          "ทำไมวันนี้นอนดึกจังล่ะลูก" ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางสืบเท้าเข้าไปหาคนตัวเล็ก ก่อนทรุดนั่งตรงที่เดียวกันกับมีนมีนาเมื่อครู่

          "หนูดียังไม่ง่วง"

          "ไม่ง่วงแต่ก็ควรนอนได้แล้วนะ สามทุ่มแล้ว" เขาเอ่ยบอก ขณะมองใบหน้าจิ้มลิ้มของลูกสาวอย่างรักใคร่

          "เมื่อกี้หนูดีกำลังจะนอนแล้ว" หนูดีบอก ขณะที่คนเป็นบิดาขมวดคิ้วฉับอย่างแปลกใจ

          "นอนที่ไหน พี่มีนเพิ่งจะออกไปไม่ใช่หรือ"

          "พี่มีนกำลังจะอ่านนิทานให้หนูดีฟังค่ะ" เด็กหญิงบอก

          "อ้าว งั้นพ่อก็มาขัดจังหวะการฟังนิทานของหนูดีน่ะสิ"

          "ค่ะ" หนูดีพยักหน้ารับ ทำเอาคนเป็นพ่อหลุดยิ้มบางๆ เมื่อแม่ลูกสาวตัวดีตอบตรงเผง ไม่รักษาน้ำใจเขาเลยสักนิด ชายหนุ่มจึงเอ่ยอาสา

          "งั้นพ่ออ่านนิทานให้หนูดีฟังแทนดีไหม"

          "พ่ออ่านได้หรือคะ พี่มีนทำเสียงน่ากลัวๆ ตอนตัวร้ายโผล่มาด้วยนะ"

          "พ่อก็ทำได้" ศิขรินทร์โอ่ แล้วแสร้งทำเสียงคำรามโฮกฮาก ขณะที่คนเป็นลูกสาวทำหน้ายุ่ง

          "ไม่เห็นเหมือนพี่มีนเลยค่ะ"

          "เอ้า" ชายหนุ่มอุทานกลั้วเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดู ก่อนก้มลงหอมแก้มอิ่มของลูกสาวอย่างหมั่นเขี้ยว

          "พ่อคะ

          "หืม ว่าไงลูก" ชายหนุ่มขานรับพลางก้มมองหน้าลูกสาวตัวป้อม

          "แม่สวยและใจดีเหมือนพี่มีนไหมคะ" ศิขรินทร์ชะงักไป รู้สึกสะท้อนในอก กับคำถามแสนใสซื่อของลูกสาว แต่กระนั้นก็ฝืนย้อนถามกลับไปเสียงเบา

          "ทำไมหรือ"

          "หนูดีชอบพี่มีน พี่มีนสวย น่ารัก แถมยังใจดีกับหนูดีมากๆหนูดีเอ่ยบอกด้วยดวงตาเป็นประกาย ราวกับย้ำให้ศิขรินทร์ได้รู้ว่าลูกสาวชื่นชอบในตัวมีนมีนามากแค่ไหน

          "จริงหรือ" เขาแสร้งถาม ก่อนคนตัวเล็กจะพยักหน้าหงึกหงักเพื่อยืนยัน

          "จริงค่ะ ทำอาหารก็อร่อย อ่านนิทานก็สนุกด้วย"

          "หืม พี่มีนเก่งขนาดนั้นเลยหรือ"

          "ค่ะ" เด็กหญิงยิ้มหวาน ดวงตากลมทอประกายระยิบระยับ ยามเอ่ยถึงเรื่องราวของมีนมีนา "ถ้าหนูดีมีแม่เหมือนพี่มีนก็คงจะดี"

          ศิขรินทร์ชะงักไปยามได้ยินประโยคนั้นของลูกสาว ก่อนจะก้มลงกดจมูกลงบนกลุ่มผมของลูกสาวอย่างเอ็นดู ซึบซัมเอาความรู้สึกอุ่นซ่านไว้ในใจ ก่อนตัดบท

          "นอนกันดีกว่า เดี๋ยวพ่อนอนกอดหนูไว้ จนกว่าหนูจะหลับดีไหม"

          "ดีค่ะ" เด็กหญิงรับคำ ก่อนร่างสูงจะทอดตัวลงนอนข้างร่างป้อมของลูกสาว แล้วเหยียดแขนยาวออกไปรั้งคนตัวเล็กมากอดไว้แนบอก ก่อนพึมพำแผ่วเบาชิดกลุ่มผมบนศีรษะเล็ก

          "นอนหลับฝันดีนะครับเด็กดี"

          "ค่า" เด็กหญิงรับคำเสียงใส แล้วพริ้มตาหลับลงอย่างสุขใจในอ้อมกอดแสนอบอุ่นของบิดา

ครู่เดียว เด็กหญิงหนูดีก็หลับปุ๋ย เขาจึงขยับลุกลงจากเตียงนอกเล็ก แล้วเดินไปปิดไฟ จนห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืด ก่อนเดินออกจากห้องลูกสาวอย่างเงียบเชียบพร้อมกับคำพูดที่ดังก้องอยู่ในความคิด

          'ถ้าหนูดีมีแม่เหมือนพี่มีนก็คงจะดี'

 

          ร่างสูงในชุดเสื้อยืดแขนสั้นสีเทากับกางเกงยีนขายาวเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านในเวลาเกือบแปดนาฬิกา หลังนอนขบคิดเกี่ยวกับคำพูดของลูกสาวตลอดทั้งคืน ทำเอานอนไม่หลับ เสียจนต้องลุกขึ้นมานั่งทำงานโต้รุ่ง และเพิ่งได้งีบหลับไปเมื่อตอนสี่นาฬิกา เลยทำให้เช้านี้ ศิขรินทร์นอนตื่นสาย พอลงมาชั้นล่างก็ไม่เจอใครแล้ว ทั้งมีนมีนาและหนูดี มีเพียงป้าเหมยที่กำลังเตรียมตัวออกไปข้างนอกคนเดียว

          "มีนกับหนูดีไปไหนหรือป้าเหมย" ชายหนุ่มถามพลางหันมองไปรอบบ้าน ที่ไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าคิตตี้อีกตัว

          "พากันออกไปข้างนอกแล้วจ้ะนาย เห็นว่าไปที่ก่อสร้างห้องสมุด หนูดีขอตามไปด้วย คุณมีนเลยจัดการประแป้ง ผูกผมพาไปด้วยกันนู่นแหละจ้ะ" ป้าเหมยเอ่ยบอกยิ้มๆ ยังจำภาพของสองสาวต่างวัยที่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยได้เป็นอย่างดี

          "แล้วมีนเป็นไงบ้าง"

          "ก็ตัวรุมๆ จ้ะ แต่ป้าให้กินยาแล้ว นายไม่ต้องห่วง"

          ศิขรินทร์เงียบฟัง ขณะที่ป้าเหมยขยับจะช่วยตักข้าวใส่จานเสิร์ฟ ก่อนชายหนุ่มจะปฏิเสธ

          "ป้าไปทำธุระของป้าเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง"

          "จ้ะนาย" ป้าเหมยรับคำยิ้มๆ มองนายใหญ่ของบ้านตักข้าวใส่จานด้วยตัวเอง วันนี้เมนูแกงแคไก่ น้ำพริกหนุ่ม กินแกล้มผักสดกรอบๆ

          "จะว่าไป คุณมีนนี่เข้ากันได้ดีกับหนูดีมากเลยนะจ้ะ อะไรๆ ก็พี่มีน" ป้าเหมยเปรยขึ้น ดึงสายตาคมให้เงยหน้าขึ้นมอง

          "นี่ป้าขี้เกียจทำกับข้าวให้ฉันกินแล้วหรือ ถึงจะช่วยหาคนมาทำแทน"

          "โอ้ย ป้าไม่กล้าหรอกจ้ะ ป้าแค่คิดว่าหนูดีควรมีความสุขกับเขาสักที นายเองก็ด้วยศิขรินทร์เงียบลงด้วยท่าทีครุ่นคิด

          "ป้าคิดว่าเขาจะยอมอยู่ที่นี่หรือ"

          "เรื่องแบบนี้ไม่ลองถาม ก็ไม่รู้หรอกจ้ะ อีกอย่างคุณมีนไม่ใช่คุณโรสนะจ๊ะนาย ไม่ใช่คนๆ เดียวกัน" ป้าเหมยบอกอย่างหวังดี ด้วยเพราะรู้ว่านายใหญ่ของมะปินกำลังคิดอะไร ก่อนอีกฝ่ายจะขอตัวเดินผละออกไป ปล่อยให้ศิขรินทร์นั่งกินข้าวอยู่เพียงลำพัง 

          ครู่เดียว ชายหนุ่มก็จัดการอาหารมื้อเช้าจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนจัดการเก็บสำรับง่ายๆ ด้วยการคลุมไว้ด้วยฝาชีที่สานจากไม้ไผ่ แล้วเดินออกจากบ้านปถคีรี มุ่งหน้าสู่ลานดินกลางหมู่บ้าน ซึ่งเป็นที่ตั้งของการก่อสร้างห้องสมุดชุมชน

 

          "มาอีกแล้วๆ" เสียงใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของศิขรินทร์ก้าวเข้ามาในเขตก่อสร้างที่เต็มไปด้วยบรรดาชาวบ้านและชาวค่ายหลายสิบชีวิต ดึงให้คนที่ได้ยินหันไปมองตามอย่างสนอกสนใจ

          "แกทายสิว่าคุณคามมาหาใคร" เพลินเอ่ยถามขึ้น

          "แหม เดินองศาตรงดิ่งเสียขนาดนั้น ยังต้องให้ทายอีกหรือ"

          "อ้าว แต่คราวนี้มีตัวละครเพิ่มเติมนะเว้ย" ใครคนหนึ่งเอ่ยบอกพลางชี้ชวนให้เพื่อนๆ มองตามสายตาไป ยามที่ครูสาวแห่งบ้านมะปินถือแก้วน้ำเดินตรงดิ่งเข้าไปหาศิขรินทร์อย่างรวดเร็ว 

          "น้ำเย็นๆ จ้ะนาย" ชายหนุ่มชะงักเท้า แล้วก้มมองแก้วน้ำที่ครูสาวยื่นมาให้ก่อนจะเอ่ยปฏิเสธเสียงสุภาพ

          "ขอบใจมากนะ แต่ฉันดื่มมาแล้ว"

          "หรือจ๊ะนาย"

          "อือ ฉันขอตัวก่อน" ศิขรินทร์บอก แล้วเดินเลี่ยงครูสาว ตรงเข้าไปหาร่างบางที่นั่งทำงานงกๆ อยู่กลางแดดเหมือนเดิม ด้วยสายตาตำหนิแกมห่วงใย นั่นทำบรรดาสาวๆ ที่ยืนลุ้นเหตุการณ์อยู่ห่างๆ แทบจะตบเข่าฉาดอย่างถูกใจ เมื่อเหตุการณ์ที่ตัวเองคาดเดาไว้ ไม่ผิดไปจากที่คิดนัก

          "มีน"

          "ค่ะ" มีนมีนาขานรับอย่างงงๆ ก่อนหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นนิดอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นใบหน้าคมสันติดจะบึ้งตึงเต็มตา

          "คุณ"

          "ไม่สบายแล้วออกมาทำงานตากแดดได้ยังไง"

          "ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย"

          "หน้าซีดแบบนี้ยังจะมาเถียงอีก" เขาดุ ก่อนขยับเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด แล้วถือวิสาสะยกมือขึ้นแตะหน้าผากของมีนมีนาทันที ทำเอาคนถูกกระทำหน้าเหวออย่างตกใจ ด้วยไม่คิดว่าเขาจะแสดงท่าทีสนิทสนมกับเธอต่อหน้าสาธารณะชนแบบนี้

          "คุณคาม คุณทำอะไรของคุณ"

          "ตัวร้อนจี๋ ยังจะบอกว่าไม่เป็นอะไรอีก" เขาละมือออก แล้วบอกเสียงเข้ม ราวกับเธอเป็นเด็กตัวน้อยๆ ที่ดื้อด้านไม่เชื่อฟัง

          "ก็แล้วทำไมคุณต้องคอยมาดุฉันด้วย เมื่อวานก็ทีหนึ่งแล้วนะคะ" มีนมีนาเถียงน้ำเสียงขัดเคืองใจ

          "ก็คุณดื้อ" หญิงสาวขมวดคิ้วฉับ

          "ดื้อหรือ ฉันไม่ใช่หนูดีหรือเจ้าคิตตี้นะ"

          "ก็ไม่ต่างกันเท่าไรหรอก คุณดื้อกว่าหนูดีกับคิตตี้ด้วยซ้ำ" ศิขรินทร์ตอบกลั้วรอยยิ้ม เมื่อถูกมองด้วยสายตาขุ่นขวางอย่างไม่พอใจ แต่แทนที่จะโกรธ เขากลับรู้สึกดีเสียอย่างนั้น

          "ลุกไปหาหมวก หาเสื้อคลุมมาใส่หน่อย หรือจะรอให้ผมเอามาให้อีกก็ได้" เขากำชับเสียงจริงจัง พลางกวดตามองร่างบางอย่างสำรวจ

          "ก็ฉันบอกว่าไม่เป็นอะไรไงคะ" หญิงสาวยังคงเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

          "งั้นรอเดี๋ยว ผมไปหยิบเสื้อก่อน"

          "คุณคาม" มีนมีนาผุดลุกขึ้นยืน แล้วเรียกท้วงเขาไว้ด้วยใบหน้าบูดบึ้ง "ฉันหาเองได้ค่ะ"

          "ก็แค่นี้" ศิขรินทร์ยิ้ม ยืนมองร่างบางลุกขึ้นสะบัดหน้าเดินออกไป เพื่อไปหาหยิบยืมเสื้อคลุมกับหมวกจากบรรดารุ่นน้องที่ทำงานอยู่ในร่มมาใช้ โดยมีสายตาของเขามองตาม จึงทันได้เห็นว่าสายตาหลายคู่ของบรรดาชาวค่ายจับจ้องมองมาที่เขาและมีนมีนาด้วยสายตาสอดส่องอยากรู้ แต่ศิขรินทร์ไม่สนใจ ด้วยเพราะซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองมากพอ

          เว้นเสียแต่มีนมีนานั่นแหละ จะรู้หรือเปล่าว่าเขา 'จีบ'

     -------------------------

     อัพแล้วจ้าาาา การจีบสไตล์คุณคามก็จะเป็นแบบนี้แหละค่าา อิอิ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #653 Rattiya (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 20:15

    อี บุ๊ค. ออกเมื่อไหร่คะไร

    #653
    0
  2. #652 Sakura (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 19:43

    นายคาม เขาหวังดี อย่างน้อยก็ควรฟัง เขาเป็นผู้ใหญ่กว่า มีนมาก ไม่ใช่ดันทุรังว่าตัวเองถูกแล้วไม่ต้องฟังใคร

    #652
    0
  3. #651 fsn (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 21:07

    ไม่ค่อยเข้าใจ นางจะดื้อไปทำไม นางจะสอนหนูดี หรือให้หนูดี มาสอน ดีละเนี้ย

    #651
    0
  4. #649 ratchanee1213 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 18:23

    ขออย่าให้มีดรามาเล้ย แบบเมียเก่ากลับมาแล้วเกรงใจ งี้ ให้ชัดเจนกะมีนไปเลยได้ไหม ตอนที่12แล้ว อยากเห็นความหวานบ้าง ค่ะ

    #649
    0
  5. #648 NoonamIntaraksa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 07:59
    นี่เรียกว่าจีบใช่ม้ะ
    #648
    0
  6. #647 dekbanna (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 06:42

    มีนเอ๋ย พี่ดุนะหนูไหวปาว

    #647
    0
  7. #646 Jakkaran55 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 02:21
    นี่จีบหรอ สงสัยจะไม่ติด
    #646
    0
  8. #645 Cheeryblue (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:18
    ขอให้จีบติด อย่ามีอุปสรรคหรือนางมารเข้ามาขวาง อย่างเช่น แม่ของหนูดีกลับมารีเทิร์นงี้
    #645
    0
  9. #643 Pnac (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:56

    รออ่านค่าาา เค้างอนกันนนน
    #643
    0
  10. #642 AOR366 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:35
    อ่านนิยายจบแล้วสนุกมาก
    #642
    0
  11. #641 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:20
    จัดไปค่ะคุณคามจัดไป เอาซึ่งๆหน้าประกาศให้ชาวค่ายรู้และเป็นพยานไปเลยจ้า อิอิ น่ารัก
    #641
    0
  12. #640 กัลยารัตน์ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:11

    หวานๆหน่อยคุณคาม

    #640
    0
  13. #639 Noonang999 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:37

    น่ารักที่สุด
    #639
    0
  14. #638 AijaSolothurn (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:37
    รออีบุ๊คอ่ะหนังสืออีกนานกว่าจะถึงมือ😂😂😂
    #638
    0
  15. #637 wayray (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:20
    นี่จีบแน่ใช่มั้ยยยยย ดุอย่างกับเค้าเป็นลูกคนโตเลยเน้าะ 555555
    #637
    0