ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 3 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 1 --- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    23 ก.ย. 62







"พี่ทศคบกับแอ้มงั้นหรือ เป็นไปได้ยังไง ยายแอ้มเนี่ยนะ!"

"อือ เขาคบกันตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา จนฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองมาก่อนหรือหลังแอ้มด้วยซ้ำ" มีนมีนาตอบเสียงเนือย บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ากำลังรู้สึกอย่างไร เจ็บ เสียใจหรือผิดหวัง เพราะทุกความรู้สึกปะปนกันไปหมด

"นี่แปลว่าพี่ทศคบแอ้มซ้อนกับคบแกงั้นหรือ"

"เขาอาจจะคบฉันซ้อนกับคบแอ้มก็ได้" มีนมีนาคาดเดา เพราะยังสามารถจดจำคำพูดของอดีตเพื่อนสนิทที่เธอเพิ่งตัดออกจากวงโคจรเมื่อไม่นานนี้ได้ขึ้นใจ

"แกหมายความว่ายังไง"

"ฉันเห็นเขาจูบกัน แถมแอ้มยังบอกให้พี่ทศเลิกคบกับฉันเพราะความสงสารสักที"

"มีน…" ปลายสายเอ่ยเรียกชื่อเธอเสียงแผ่วอย่างเห็นอกเห็นใจ แต่มีนมีนาไม่อยากให้เพื่อนต้องมากังวลกับเรื่องของเธอ จึงบอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ

"เขาทำแบบนี้กับแกได้ยังไง"

"ช่างเถอะ"

"แกช่างลงหรือ เวลาที่แกคบกับพี่ทศ มันไม่ใช่แค่วันสองวัน ถึงจะลืมกันได้ง่ายๆ นะ"

"แต่มันก็ดีกว่าการที่นึกถึงแล้วเจ็บไม่ใช่เหรอ ยังไงฉันก็ต้องลืมพี่ทศให้ได้" มีนมีนาย้ำอย่างมาดมั่น และหวังว่าเวลาสองเดือนที่เธอหนีจากกรุงเทพฯ มาในครั้งนี้จะช่วยบรรเทาความรู้สึกเสียใจของเธอให้เบาบางลงจนถึงขั้นมลายหายไปได้ เพราะเธอไม่อยากจมอยู่กับความรู้สึกที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์กับตัวเองอีกต่อไปแล้ว

"แกเอาจริงใช่ไหมเนี่ย"

"อือ ฉันคงกลับไปคบกับเขาไม่ได้หรอกแพง ความรู้สึกที่มีให้กันมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว"

"แล้วแกจะไปค่ายอาสาคนเดียวทั้งที่รู้สึกไม่โอเคแบบนี้น่ะหรือ ให้ฉันตามไปด้วยไหม" เพื่อนสนิทเสนอ แบบที่มีนมีนาก็รีบปฏิเสธทันควัน

"ไม่ต้องมาเลย ฉันบอกแล้วว่าโอเค อย่างน้อยก็โอเคกว่าการต้องเจอหน้าพี่ทศล่ะนะ"

"จะไม่ให้ฉันตามไปจริงๆ เหรอ"

"ไม่เอา ไม่ต้องมา อยู่สวีทกับพี่บาสเถอะย่ะ ฉันขอเวลาอยู่กับตัวเองสักพัก แล้วจะกลับไป" มีนมีนาบอกสำทับอย่างเข้มแข็งที่สุด แต่พะแพงก็ไม่วายส่งเสียงแง้วๆ ลอดมา

"ฉันเป็นห่วงนะ จะไม่ให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนจริงๆ น่ะหรือ"

"ฉันขอบใจแกมากนะพะแพง แต่ฉันโอเคมากๆ เลย"

"ก็ได้ๆ แต่แกอย่าเงียบไปนะ โทรมาหาฉันบ่อยๆ ด้วย"

"ได้ แต่ไม่รับปากนะว่าจะโทรได้บ่อยแค่ไหน คงต้องดูก่อนแหละว่าที่นั่นมีจุดสัญญาณไหม" มีนมีนาบอกอย่างลังเล ด้วยเพราะไม่รู้จักสภาพหมู่บ้านเป้าหมายสักเท่าไหร่นัก และจากการหาข้อมูลรู้เพียงว่าที่นั่นเป็นหมู่บ้านที่กำลังพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์

"ไปที่กันดารหรือไง"

"ก็ไม่กันดารหรอก หมู่บ้านมะปินน่ะ ฉันลองเสิชดูแล้ว เป็นหมู่บ้านที่กำลังพัฒนาด้วย"

"เดี๋ยวนะ นั่นมันหมู่บ้านติดชายแดนนี่"

"อือ"

"แกรู้แต่ก็ยังจะไปอีกเหรอ!"

"ก็แค่ติดชายแดนไหม ไม่มีอะไรหรอกน่า"

"ไม่มีอะไรได้ยังไง ภาคเหนือแถบนั้นเคยเป็นพื้นที่สีแดงทั้งนั้นเลยนะ" พะแพงยังไม่วายทักท้วงด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากพอรู้จักหมู่บ้านมะปินอยู่บ้างจากเพจแนะนำการท่องเที่ยวเพจหนึ่ง นั่นจึงทำให้รู้ถึงประวัติความเป็นมาของที่นั่นอยู่บ้าง อดีตทางผ่านของขบวนการค้ายาเสพติดข้ามชาติ

"เอาน่า ฉันจะดูแลตัวเองอย่างดี" มีนมีนาตัดบท ด้วยไม่อยากให้เพื่อนต้องเป็นห่วงมากไปกว่านี้

"งั้นแค่นี้ก่อนนะแพง ขอบใจแกมากที่เป็นห่วง เดี๋ยวถ้าฉันถึงแล้ว จะโทรบอกนะ"

"รีบตัดบทเชียวนะยะ" มีนมีนาหลุดหัวเราะเมื่อเพื่อนส่งเสียงค่อนแคะมาตามสายอย่างรู้ทัน

"ก็แกขี้บ่น น่ารำคาญ"

"ย่ะ" พะแพงกระแทกเสียงใส่ ทำเอามีนมีนาหัวเราะเบาๆ และถึงแม้เพื่อนจะพูดแบบนั้น แต่ก็ไม่วายย้ำสำทับ "ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ ฉันจะโทรหาบ่อยๆ"

"จ้าแม่"

"ไม่ต้องมาทะเล้นเลย ถ้าฉันเป็นแม่แกจริงๆ คงได้ตีแกตาย"

มีนมีนาหัวเราะคิก ก่อนจะพูดคุยกับเพื่อนอีกสองสามคำ แล้วจึงกดวางสาย ตอนที่พระอาทิตย์ดวงโตส่องแสงจ้ากว่าเดิม ชวนให้มีนมีนารู้สึกตื่นเต็มตา ก่อนที่รอยยิ้มบางๆ จะจุดขึ้นบนริมฝีปากของหญิงสาวเล็กน้อย ยามเห็นผืนภูเขาน้อยใหญ่สีเขียวขจีตัดสลับกับผืนฟ้ากว้างใหญ่ ชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย

"พี่คะ.." มีนมีนาหันไปมองเสียงเรียกจากคนข้างตัวอีกครั้ง เห็นอีกฝ่ายกำลังมองมาตาแป๋ว แต่ดวงตานั้นไม่ได้มีร่องรอยตำหนิอีกต่อไป

"มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"พี่จะไปบ้านมะปินหรือคะ" มีนมีนาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ

"เอ่อ...พอดีหนูได้ยินพี่พูดเมื่อกี้น่ะค่ะ แต่หนูไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะ"

"ไม่เป็นไรจ้ะ น้องมีอะไรหรือเปล่า"

"หนูชื่อน้ำฝนนะคะ หนูกำลังจะไปค่ายอาสาที่บ้านมะปินเหมือนกัน"

"อ้าว จริงเหรอ" มีนมีนาอุทานอย่างประหลาดใจแกมดีใจอยู่ลึกๆ

"ใช่แล้วค่ะ หนูดีใจมากเลยที่ได้ยินว่าพี่ก็ไปเหมือนกัน"

"พี่ก็เหมือนกัน ดีใจที่มีเพื่อนร่วมทางไปด้วยกันนะนี่ ว่าแต่...เราไปคนเดียวเหรอ"

"ฝนไปกับเพื่อนอีกสองคนค่ะ นั่งอยู่ด้านหลัง" น้ำฝนเพยิดหน้าไปทางด้านหลัง มีนมีนาเลยชะเง้อคอมองตาม เห็นเพื่อนอีกสองคนของน้ำฝนที่แต่งตัวลักษณะเดียวกันแบบเสื้อยืดกางเกงยีนนั่งอยู่ตรงนั้น

"พี่ชื่อมีนจ้ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะน้องน้ำฝน" มีนมีนาแนะนำตัว ขณะที่หญิงสาวรุ่นน้องยิ้มรับไมตรีเสียจนตาหยี

"แล้วนี่พี่มีนมาคนเดียวหรือคะ"

"อือ อย่างที่น้ำฝนได้ยินแหละ อกหักรักคุด เลยหนีรักมา" มีนมีนาพูดอย่างติดตลก เพราะรู้ว่าน้ำฝนคงได้ยินสิ่งที่เธอพูดกับพะแพงไปหมดแล้ว "แล้วน้ำฝนล่ะ"

"ฝนกับเพื่อนเพิ่งเรียนจบน่ะค่ะ เลยอยากมาค่ายอาสาด้วยกันก่อนจะแยกย้ายกันหางานทำ"

"ดีเลย พี่จะได้มีเพื่อนอยู่ที่ค่ายนี่ยาวๆ"

"แล้วพี่มีนล่ะคะ ทำงานอะไร"

"พี่เป็นสถาปนิกที่เมธตระกูลทวีกรุ๊ปน่ะ"

"โห เท่จัง" คนฟังตาวาว ทำเอามีนมีนาหลุดยิ้มบางๆ "บริษัทนั้นดังมากเลยนะคะ พี่ชายของเพื่อนฝนก็ทำที่นั่น"

"เป็นแค่อดีตน่ะ พี่เพิ่งจะลาออกมา"

"อ้าว ทำไมล่ะคะ"

"ไม่อยากเจอหน้าคนคนหนึ่ง" มีนมีนาให้เหตุผล แบบที่คนฟังก็พยักหน้าหงึกหงักอย่างเข้าใจ ก่อนทั้งคู่จะชวนกันพูดคุยถึงเรื่องอื่นๆ อย่างถูกคอ ทำให้ระยะเวลาในการเดินทางที่เหลืออยู่ไม่เงียบเหงาเกินไป เพราะสองสาวเล่นผลัดกันเล่าเรื่องราวของกันและกันไปตลอดทาง นั่นทำให้มีนมีนาได้รู้ว่าน้ำฝนและเพื่อนอีกสองคนอย่างจริยาและต้นเพิ่งเรียนจบจากรั้วมหาวิทยาลัยออกมาหมาดๆ กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในการเลือกใช้ชีวิต ทั้งหมดจึงตัดสินใจใช้เวลาขณะรอรับปริญญาบัตรมาเข้าค่ายอาสา หาแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตพลางๆ ซึ่งการพูดคุยกับรุ่นน้องทำให้มีนมีนาได้รู้เพิ่มเติมว่า หมู่บ้านมะปินค่อนข้างมีชื่อเสียงในหมู่นักท่องเที่ยวที่นิยมชื่นชอบธรรมชาติ เนื่องจากมีที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาแวดล้อมไปด้วยธรรมชาติเขียวขจี และยังเป็นสถานที่ที่กำลังอยู่ในการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวแบบเต็มตัวอีกด้วย ซึ่งนั่นทำให้มีนมีนามั่นใจว่าที่นี่คงไม่กันดารเกินไปอย่างที่พะแพงกังวลแน่นอน

---------------------------------------

มาอัพแล้วค่าาาา ถ้าชื่นชอบเรื่องนี้

อย่าลืมคอมเมนต์ โหวต ส่งกำลังใจให้นักเขียนได้ชื่นใจกันสักนิดนะคะ ^^

เจอกันทุกๆ วันจันทร์ พุธ และศุกร์นะคะ

สุดท้ายนี้ฝากติดตามผลงานเรื่องอื่นๆ ของลานีนด้วยนะคะ



            










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #538 bsss27 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 20:31
    สนุกมากค่า
    #538
    0
  2. #248 noodao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 07:54
    มีนมีเพื่อนไปค่ายล่ะ
    #248
    0
  3. #79 Jakkaran55 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 12:58
    ชีวิตมีพรุ่งนี้เสมอ
    #79
    0
  4. #26 White rose (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:07

    รออ่านค่ะ

    #26
    1
    • #26-1 Mablelanine(จากตอนที่ 3)
      30 กันยายน 2562 / 21:51
      ปูเสื่อให้พร้อมเลยจ้าา
      #26-1
  5. #25 Rachavadee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:57

    เป็นชาวค่ายเหมือน รีดเลย. ชอบ ค่ะ

    #25
    1
    • #25-1 Mablelanine(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 20:29
      ดีใจที่ชอบนะค้าาาา ^^
      #25-1
  6. #24 AijaSolothurn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:50
    เริ่มอ่านก็ชอบแล้ววว
    #24
    1
    • #24-1 Mablelanine(จากตอนที่ 3)
      30 กันยายน 2562 / 21:51
      ดีใจที่ชอบนะค้าาา ^^
      #24-1
  7. #23 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:47
    มีน มีเพื่อนร่วมทางแล้ว ไม่เหงา แน่นอน
    #23
    0