ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 21 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 7 --- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    13 พ.ย. 62

       




          "พี่มีนขา"

            "หนูดี" ดวงตากลมหลังม่านขนตางอนเบิกกว้างขึ้นอย่างดีใจยามเห็นใบหน้าสดใสของเด็กหญิง

            "สวัสดีค่าพี่มีน" หนูดีที่วิ่งเข้ามาถึงตัวมีนมีนาก่อนใครกระพุ่มมือไหว้หญิงสาวด้วยกิริยาน่ารัก ทำเอาคนมองอดใจไม่ไหวเอื้อมมือออกไปจับแก้มอิ่มเบาๆ อย่างเอ็นดู

            "หวัดดีค่า ทำไมวันนี้ไม่ไปโรงเรียนล่ะจ๊ะ

            "โรงเรียนปิดเทอมแล้วค่ะ หนูดีสอบเสร็จแล้ว"

            "ทำข้อสอบได้ไหมคะ"

            "ได้ค่ะ สบายมาก"

            "เก่งจริง" มีนมีนาเอ่ยชมยิ้มๆ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ชายหนุ่มสองคนเดินมาถึงตัวพอดี หญิงสาวจึงยืดตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อเอ่ยทักทายทั้งคู่

            "เป็นไงบ้างครับคุณมีน ได้ข่าวว่าประสบอุบัติเหตุ" ร้อยโทอคินเอ่ยถามตรงประเด็น ด้วยประโยคที่ไม่บอกก็รู้ว่าเขาน่าจะทราบเรื่องทั้งหมดแล้วจากศิขรินทร์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

            "ก็...ดีขึ้นแล้วค่ะ"

            "หายเจ็บหรือยังคะ" คนตัวป้อมเอ่ยถามบ้างก่อนทรุดนั่งยองๆ ลงตรงหน้าพร้อมกับเอื้อมมือไปแตะข้อเท้าที่ถูกพันด้วยผ้ายืดของมีนมีนาเบาๆ ทำเอาหญิงสาวถึงกับตกใจกับกิริยาอ่อนโยนของเด็กหญิง ไม่แพ้กันกับศิขรินทร์ที่ใจกระตุกวูบยามมองดูท่าทางของลูกสาว

            "เพี้ยง หายไวไวนะคะพี่มีน" หนูดีเอ่ยบอกเสียงแจ๋วพร้อมกับเงยหน้าขึ้นยิ้มตาหยี ก่อนมีนมีนาจะเอื้อมมือออกไปดึงคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นยืน แล้วรั้งเข้าไปใกล้

            "เอ หนูดีเป็นนางฟ้าหรือเปล่าน้า ทำไมพี่มีนหายเจ็บแล้วล่ะ"

            "จริงหรือคะ" คนถามตาโตอย่างประหลาดใจ ก่อนมีนมีนาจะพยักหน้ารับเบาๆ

            "ขี้อ้อนเหลือเกินนะหนูดี" อคินแซวเสียงกลั้วหัวเราะอย่างไม่จริงจังนัก รู้สึกดีเสียอีกที่เห็นหลานสาวตัวน้อยเป็นที่รักของทุกคน

            "หนูดีรักทุกคน รักพ่อ รักพี่มีน รักลุงอคิน แล้วก็รักป้าเหมยด้วยค่ะ" เด็กหญิงบอกเอาใจ ทำเอาคนที่ถูกยกเป็นที่รักหมาดๆ อย่างมีนมีนารู้สึกเต็มตื้นในอก ขณะที่ศิขรินทร์มองภาพความสนิทสนมระหว่างหนูดีและมีนมีนาด้วยความรู้สึกแปลกแปร่งในหัวใจ ซ้ำประโยคซื่อๆ ของลูกสาวเมื่อครู่ก็กระแทกความรู้สึกเข้าอย่างจัง เมื่อคนที่เด็กหญิงรัก ไม่มีชื่อของคนที่เป็นแม่แท้ๆ อยู่ในความทรงจำ

            "ยืนระวังนะหนูดี เดี๋ยวโดนแผลพี่มีนเข้า"

            "ค่ะพ่อ" หนูดีรับคำ ก่อนขยับเข้าไปยืนคลอเคลียมีนมีนา ที่ยกมือขึ้นมาโอบกอดเด็กหญิงไว้กลายๆ

            "แล้วเมื่อครู่นี้ ผมเห็นคุณมีนลุกขึ้นยืน จะไปไหนหรือครับ" อคินร้องถามขึ้น 

            "มีนหลบแดดน่ะค่ะ แต่คิดว่าจะกลับที่พักเลยดีกว่า มานั่งตรงนี้นานแล้ว"

            "ใครพามาหรือครับ

            "ดินกับคุณพลค่ะ บังเอิญเจอกันเมื่อเช้านี้" มีนมีนาเงยหน้าขึ้นตอบด้วยรอยยิ้มสดใส

            "แล้วนี่คุณมีนจะกลับเลยไหม"

            "ค่ะ เดี๋ยวว่าจะกลับแล้ว ตรงนี้แดดเริ่มแรง" มีนมีนาพยักหน้ารับพลางหันมองรอบตัวประกอบคำพูด

            "ไปพร้อมนายคามเลยสิครับ หมอนี่ต้องไปทำธุระแถวนั้นพอดี"

            "มะ ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวมีนกลับเองได้ พอดีเมื่อเช้า คุณพลเอาไม้ค้ำมาให้ยืมแล้วค่ะ ทางแค่นี้เอง สบายมากค่ะ"

            "ใช้ไม้ค้ำคล่องแล้วหรือ เพิ่งจะได้มาไม่ใช่หรือไง" ศิขรินทร์เอ่ยถาม เรียกให้มีนมีนาเหลือบตาขึ้นมองเขาเล็กน้อย ก่อนอ้อมแอ้มตอบไม่เต็มเสียงนัก ด้วยเพราะไม่มั่นใจ

            "ก็คงพอได้มั้งค่ะ มันก็ไม่น่าจะใช้ยาก"

            "ใช้ไม่ยาก แต่ถ้าหากล้มกระแทกลงไปอีกรอบ คราวนี้ข้อเท้าคุณคงได้ใส่เฝือกเพราะหักแน่ๆ"

            "นั่นสิ ให้คามช่วยเถอะครับคุณมีน" อคินคะยั้นคะยออย่างหวังดี

            "ถ้าพี่มีนเดินไม่ไหว ขี่หลังพ่ออีกก็ได้นะคะ หนูดีอนุญาต" เด็กหญิงพูดเสียงแจ๋วอย่างร่าเริง แต่กลับทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสามคนนิ่งไป มีนมีนาหน้าเห่อร้อนแปลกๆ เมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวชิดใกล้ที่ผ่านมาทั้งที่ยังนั่งอยู่ต่อหน้าศิขรินทร์ที่ยืนมองมานิ่งๆ ส่วนอคินนั้นยืนกลั้นยิ้มแทบไม่ไหว ยามได้ยินประโยคเด็ดของหนูดี

            "เอาไงดีค้า เดินหรือขี่หลังพ่อคามไปดี" มีนมีนายิ้มอ่อน พลางยกมือขึ้นลูบหลังไหล่คนตัวเล็กที่ย้ำถามเบาๆ ก่อนตอบ

            "พี่มีนเดินไปเองได้จริงๆ นะคะ"

            "เดี๋ยวผมเดินไปส่ง" ศิขรินทร์เอ่ยบอกแกมสั่ง ดึงความสนใจให้สองสาวต่างวัยหันไปมอง "ไปกันเลยไหม"

            "คือ…" มีนมีนาอ้ำอึ้งอย่างทำอะไรไม่ถูก ได้แต่งุนงง

            "งั้นหนูดีไปกับลุงก่อนมา ให้พ่อไปส่งพี่มีนก่อน แดดแรงแล้ว

            "ได้ค่ะ" หนูดีรับคำ ก่อนผละออกจากมีนมีนาเดินเข้าไปหาอคินที่กวักมือเรียกแต่โดยดี ทำเอามีนมีนาออกอาการเหวอ

            "แต่..."

            "อย่าดื้อน่ะคุณ"

            มีนมีนาเงยหน้าขึ้นมองค้อนเขาอย่างลืมตัว เมื่อถูกศิขรินทร์ดุว่า 'ดื้อ' ราวกับว่าเธอเป็นเด็กๆ อีกแล้ว

            "แกไปรอที่บ้านลุงคำปันก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป"

            "ได้…" อคินรับคำเพื่อนอย่างไม่อิดออด ก่อนก้มบอกหลานสาว "หนูดีไปรอพ่อกับลุงที่บ้านลุงคำปันกันนะ"

            "ค่า…" เด็กหญิงรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนยกมือขึ้นโบกหย็อยๆ "หนูดีไปก่อนนะคะพี่มีน"

            "จ้ะ" มีนมีนายิ้มอ่อน แต่ก็ยอมยกมือขึ้นโบกให้หนูดีเบาๆ ก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินผละออกไปพร้อมกับอคิน เหลือเพียงเธอและคนที่เธอไม่ชอบเผชิญหน้าด้วยตามลำพัง

            "จะไปหรือยัง"

            หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง ฝืนสบตาคมดุของคนตรงหน้า คล้ายไม่เกรงกลัว ก่อนเอ่ยบอก

            "ฉันว่า...ฉันน่าจะเดินไปเองได้นะคะ คุณไปทำธุระของคุณเถอะ"

            "ด้วยไม้ค้ำที่พลเอามาให้ยืมน่ะหรือ" ศิขรินทร์เลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม ขณะมองสบตากับมีนมีนา ที่นานครั้งจะกล้ามองหน้าเขาตรงๆ

            "ก็...ค่ะ"

            "คุณบอกว่าเมื่อเช้าดินกับพลช่วยประคองมาใช่ไหม" หญิงสาวพยักหน้ารับเป็นคำตอบ

            "งั้นลองใช้ให้ดูหน่อย ถ้าคุณเดินเองได้คล่อง ผมก็จะไม่ยุ่ง" ศิขรินทร์เอ่ย ก่อนเดินไปหยิบไม้ค้ำอันกลางเก่ากลางใหม่ที่วางพิงต้นไม้อยู่มายื่นให้ มีนมีนาจึงต้องยื่นมือออกมารับอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นยืนเพื่อสาธิตการใช้ไม้ค้ำอย่างทุลักทุเล ด้วยเพราะเธอไม่เคยใช้มาก่อนในชีวิต ขณะที่ศิขรินทร์ขยับถอยหลังไปยืนมองอยู่ใกล้ๆ

            คนเจ็บลอบถอนหายใจเล็กน้อย หลังพยุงตัวขึ้นหยัดยืนด้วยไม้ค้ำได้สำเร็จ ก่อนจะขยับออกเดินอย่างมาดมั่น หวังจะเดินไปให้ไกลจากจุดที่ศิขรินทร์ยืนอยู่โดยเร็ว แต่แล้วเสียงทุ้มใหญ่ที่ลอยตามหลังมาในระยะใกล้ก็ทำเอาหญิงสาวผิดหวัง

            "เอาแต่เดินโขยกเขยกแบบนี้ คิดว่าจะถึงบ้านป้าคำจันตอนไหน" มีนมีนาหันไปมองตามเสียงนั้น แล้วก็กรีดร้องในใจ นี่เธอเพิ่งจะเดินออกมาได้แค่ไม่กี่ก้าวเองเหรอเนี่ย

            "เดินก็ไม่คล่อง แต่ทำไมถึงทำเก่งนักนะ"

            "ก็ฉันไม่อยากรบกวนนี่คะ"

            "แล้วผมบอกหรือว่ารบกวน"

            มีนมีนาส่ายศีรษะเป็นคำตอบ ก่อนจะหลุบตาลงมองพื้น ไม่กล้าสู้สายตาคมดุอีกต่อไป พลางนึกกังขาว่าเขาดุกับทุกคนแบบนี้หรือเปล่า หรือว่าเป็นเฉพาะกับเธอเท่านั้น 

            หญิงสาวขยับเบี่ยงตัวเล็กน้อยอย่างวางตัวไม่ถูก แต่ทันใดนั้นไม้ค้ำที่ใช้ค้ำอยู่กลับลื่นไถล ทำเอามีนมีนาถึงกับผวาหน้าคะมำตามไป 

            "อ๊าย"

            "ระวัง!" เสียงอุทานของศิขรินทร์ดังลั่น ขณะที่หญิงสาวหลับตาปี๋ รอรับแรงกระแทกที่จะเกิดขึ้น และนั่นทำเอาคนที่ตามมากระชากลำแขนเล็กไว้ได้ทันขบกรามดุ ศิขรินทร์หายใจไม่ทั่วท้อง ได้แต่ยืนมองคนที่ยืนหลับตาอยู่ตรงหน้านิ่งๆ นี่ถ้าหนูดีดื้อแบบนี้ เขาคงได้ลงโทษลูกบ้างสักที

            "คุณนี่มัน…" เสียงทุ้มที่ดังอยู่เหนือศีรษะดึงสติที่กระเจิดกระเจิงของมีนมีนาให้หวนคืน

            หญิงสาวเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ โดยสิ่งที่เห็นเป็นอันดับแรกนั่นคือแนวสันกรามที่ขบกันแน่นของศิขรินทร์ ตามมาด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ยามที่เธอเผลอสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ท่ามกลางเสียงหัวใจที่เต้นแรงดังรัวกลองในวินาทีนั้น ราวกับเพิ่งรู้สึกถึงสัมผัสชิดใกล้ตรงหน้า

            "ทีนี้จะยอมให้ผมช่วยได้หรือยัง"

            มีนมีนาก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาเขา ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ อย่างจำยอม

            "ค่ะ"

            สุดท้าย เธอก็ต้องยอมรับความช่วยเหลือจากเขาอยู่ดี

         ----------------------------------

         สวัสดีวันพุธค่าาา มาอัพตามสัญญา

         อย่าลืมคอมเมนต์ส่งกำลังใจมาให้กันด้วยนะค้าาา

         สำหรับเรื่องนี้ สนนราคาอยู่ที่ 280 บาท ต้นเดือนธันวาคมนี้ เตรียมทุบกระปุกกันได้แล้วนะค้าาา

         เอาปกมาอวดให้ชมด้วยค่ะ ^^


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #208 dekbanna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 05:57

    ดุจริงนะพ่อคาม หนูมีนนะไม่ใช่ลูกสาว

    #208
    1
    • #208-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:04
      นั่นสิคะๆๆๆ
      #208-1
  2. #207 Jakkaran55 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 23:34
    ดุจริงๆนี่ไม่ใช่ลูก ลูกศิษย์ ลูกบ้านนะคะ นี่สายโวดหมาดๆจะดุไปถึงไหนเดี๋ยวเค้าหนีกลับบ้านนะ
    #207
    1
    • #207-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:04
      5555 ชอบคอมเมนต์ของ คุณ Jakkaran55 ที่สุดเลยยย มีความอินสุดๆ
      #207-1
  3. #206 kung241 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:24

    ปกแจ่มมากๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png อยากอ่านต่อๆ ทำไมพระเอกต้องดุนางเอกทุกทีเลย

    #206
    1
    • #206-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:03
      5555 เก็กไปอย่างนั้นเองค่าาา ดีใจที่ชอบปกนะค้าาา
      #206-1
  4. #205 pookpook502 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:23
    น่ารักจัง
    #205
    1
    • #205-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:03
      ดีใจที่ชอบนะค้าาา
      #205-1
  5. #204 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:13
    55555 พี่มีน เอ้ย ให้พ่อคามไปส่งเถอะจ้า

    อ้ายยยย หนูดีลูก น่ารักจริงๆเลย
    #204
    1
    • #204-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:03
      ใช่ไหมค้าาา หนดีน่าร้ากกกก
      #204-1
  6. #203 wayray (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:21

    รอเปย์อยู่ที่พี่เมพแล้วจ้าาาาาา
    #203
    1
    • #203-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:02
      ร้ากกกกกกก ขอบคุณมากๆเลยค่าา
      #203-1
  7. #202 แอน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:20

    รอเปย์เลยจ้า

    #202
    1
    • #202-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:02
      ขอบคุณนะค้าาาา ร้ากกกกกกกกกก
      #202-1
  8. #201 kannika132515 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:19
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-06.png กรี๊ดดดดด ขุ่นพ่อจะออก จากโรงพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ ต้นเดือน ธันวา
    #201
    1
    • #201-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:02
      เตรียมทุบกระปุกเลยยยยย ^^
      #201-1
  9. #200 Tukta (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:17

    อี บุ๊ค อยู่ที่ราคาเท่าไหร่คะ

    #200
    1
    • #200-1 Mablelanine(จากตอนที่ 21)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 20:02
      น่าจะเท่าเล่มพี่แบงค์นะคะ ประมาณ 225 บาทค่ะ ^^
      #200-1