ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    19 ก.ย. 62





บทนำ

หนีเรียน หนีเพื่อน หนีรัก

สอบตก อกหัก รักคุด ตุ๊ดเมิน

ไปย้อมใจกับเราได้ที่ บ้านมะปิน!


                โครงการค่ายอาสาระยะยาว ชวนคุณมาทำดี ซ่อมโรงเรียน ทาสีผนัง สร้างสวนย่อม ทำแปลงผัก และกิจกรรมอื่นๆ อีกมากมาย พร้อมทั้งได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชุมชน และวัฒนธรรมชาติพันธ์ สนใจสมัคร รับจำนวนจำกัด 30 คนเท่านั้น กดเลย!

                สายตากลมโตล้อมกรอบด้วยแพขนตายาวสีดำสนิทของร่างบางในชุดเสื้อยืด กางเกงยีนดูทะมัดทะแมงจ้องเขม็งกับข้อความเชิญชวนที่ขึ้นหราอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์เครื่องใหญ่บนโต๊ะอย่างชั่งใจ ขณะที่มือเรียววางแปะอยู่บนเมาส์ตัวเล็กนิ่ง รอคอยการตัดสินใจของคนเป็นเจ้าของ

                'สอบตก อกหัก รักคุด ตุ๊ดเมิน

                ไปย้อมใจกับเราได้ที่ บ้านมะปิน!'

                หญิงสาวกวาดสายตาอ่านข้อความกระแทกใจซ้ำอีกครั้ง พลันใบหน้าคมสันของชายหนุ่มที่เธอคุ้นเคยมาตลอดหลายปีก็ซ้อนทับเข้ามา เขาเป็นคนรักคนแรกคนเดียวของเธอ เป็นพี่ชายที่คอยอยู่เคียงข้างในวันที่อ่อนล้า เป็นเพื่อนที่คอยรับฟังปัญหาทุกอย่าง เป็นคนดีพร้อมที่เธอคิดฝากชีวิต และเป็นคนเดียวกันที่หักหลังความรักจงรักภักดีที่เธอมีให้อย่างเลือดเย็น

                สามวันก่อนหน้านี้มีนมีนากลับมาจากการทำงานที่ชลบุรีพร้อมด้วยของฝาก เป็นอาหารทะเล ขนมขบเคี้ยวและชิฟฟ่อนเจ้าดังมากมาย ก่อนหญิงสาวจะเลือกขับรถมุ่งหน้าไปยังคอนโดฯ ที่พักของคนรัก ด้วยเพราะอยากให้เขาได้ทานชิฟฟ่อนรสชาติสดใหม่ แทนการขับกลับที่พักของตัวเองเหมือนเช่นทุกครั้ง และนั่นทำให้เธอได้รู้ความจริงทุกอย่างที่เขาเก็บงำมานานหลายปี เมื่อเธอถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปด้วยคีย์การ์ดที่ทศเทพเคยให้เพื่อทำการเซอร์ไพรส์ แต่กลับเจอเรื่องน่าประหลาดใจเสียเอง เมื่อพบว่าคนรักกับเพื่อนสนิทกำลังยืนกอดกันกลมอยู่ที่ริมระเบียง แต่นั่นก็ไม่น่าตกใจเท่าความจริงที่ได้รู้จากปากของคนที่เธอรักและไว้ใจมาตลอดทั้งสองคน

                'พี่ทศจะให้แอ้มอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ไปอีกถึงเมื่อไรกันคะ ทั้งที่แอ้มมาก่อนยายมีนแท้ๆ'

                'พี่ขอเวลาหน่อย' เสียงทศเทพที่ยืนหันหลังให้อนามิกากกกอดเอ่ยตอบเสียงเรียบ ยืนยันว่าคำพูดพวกนั่นเป็นเรื่องจริง ทำเอาใจคนแอบฟังหล่นตุ้บไปกองที่ปลายเท้าด้วยความรู้สึกคล้ายโดนค้อนปอนด์อันใหญ่ทุบปั้กเข้าที่ศีรษะอย่างแรงจนมึนงงไปหมด

                'สิบเอ็ดปีที่ผ่านมายังไม่พออีกหรือคะ พี่ทศจะแบกความรู้สึกสงสารไว้อีกนานแค่ไหนกัน ตอนนี้มีนก็สามารถดูแลตัวเองได้แล้ว พี่ทศไม่จำเป็นที่พึ่งให้ยายมีนอีก' เสียงอนามิกาที่กลั่นออกมาเต็มไปด้วยความรู้สึกตัดพ้อต่อว่า นั่นทำให้มีนมีนาแทบล้มทั้งยืน สองคนนี้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

                'แอ้มไม่อยากเป็นตัวสำรองอีกต่อไปแล้วนะ คนที่จะพูดเรื่องงานแต่งงานของเรา ควรเป็นแอ้มไม่ใช่ยายมีน!' มีนมีนากัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ มองอนามิการ่ำไห้ซบกับแผ่นหลังกว้างของทศเทพด้วยความรู้สึกปวดหัวใจ รสชาติของการถูกหักหลังเป็นอย่างนี้เองสินะ

                'พี่ทศรู้ไหมคะว่าแอ้มเสียใจแค่ไหนที่ได้ยินยายมีนพูดเรื่องแพลนแต่งงานกับพี่'

                'พี่…'

                'พี่ทศต้องเลือกค่ะ แอ้มจะไม่ยอมอีกต่อไปแล้ว พี่ทศเลิกเห็นยายมีนสำคัญกว่าแอ้มสักที'

                'แต่ป้ามิ้งฝากมีนไว้กับพี่ พี่ต้องดูแลมีน' ทศเทพแค่นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก แต่ทำเอามีนมีนากรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง เพราะสิ่งที่เขาเอ่ยออกมา นั่นหมายความว่าทุกอย่างที่ผ่านมาเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น ทศเทพไม่เคยรักเธอจริง

                'แต่แอ้มเป็นเมียพี่นะ แอ้มยอมให้ยายมีนมามากพอแล้ว แอ้มจะไม่ยอมอีกต่อไป'

                'แอ้ม…' มีนมีนาขยับตัวเข้าหลบมุม ยามที่ทศเทพหันกลับมายืนเผชิญหน้ากับอนามิกาที่กำลังร้องไห้ เหมือนกันกับคนฟังอย่างเธอ แต่คงต่างกันที่ความรู้สึก อนามิการ้องไห้ตัดพ้อทศเทพ แต่เธอมีน้ำตา เพราะรู้สึกผิดหวังและเสียใจ เมื่อคนรักและเพื่อนสนิทร่วมกันสร้างบาดแผลลงบนหัวใจของเธอได้เจ็บแสบที่สุด

                'พี่สงสารมีน มีนไม่มีใคร'

                'แล้วแอ้มล่ะคะ จะให้แอ้มกินน้ำใต้ศอกไปถึงเมื่อไหร่'

                'พี่…'

                'เลิกสงสารยายมีน แล้วมาคบแอ้มแบบเปิดเผยสักทีเถอะค่ะ แอ้มไม่อยากเป็นตัวสำรองอีกต่อไปแล้ว ทั้งที่แอ้มเป็นตัวจริงของพี่ทศแท้ๆ' อนามิกาหมายความว่าอย่างไร สองคนนั้นคบกันก่อนที่ทศเทพจะคบกับเธองั้นหรือ มีนมีนากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะสะบัดหน้าหนีภาพตรงหน้ายามที่เพื่อนสนิทหยัดตัวขึ้นจูบปิดปากร่างสูง ซึ่งได้ชื่อว่าคนรักของเธออย่างลึกซึ้ง ก่อนที่หญิงสาวจะใช้โอกาสในช่วงที่สองคนนั้นกำลังจุมพิตกันอย่างดูดดื่มราวกับจะให้รสจูบนั้นปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน หมุนตัวเดินออกมาพร้อมกับข้าวของในมือ พอกันที!

                ครืด

                มีนมีนาสะดุ้งหลุดจากภวังค์ความคิด ยามที่โทรศัพท์มือถือ ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะข้างมือสั่นครืนพร้อมกับแสดงชื่อสายเรียกเข้าหราเต็มหน้าจอ

                'พี่ทศ'

                หญิงสาวนั่งมองมันนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น ด้วยความรู้สึกปวดใจที่เบาบางลงกว่าวันก่อนตอนได้รับรู้ความจริง เธอร้องไห้ให้เรื่องพรรค์นั้นแค่วันเดียวก็เกินพอแล้ว!

                'ยี่สิบสายที่ไม่ได้รับ'

                มีนมีนากวาดสายตาอ่านข้อความนั้นด้วยความรู้สึกเย็นชา ก่อนจะขยับนิ้วกดสมัครร่วมค่ายอาสาที่กินเวลาร่วมสองเดือนอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป

                เพราะแม้จะบอกว่าไม่ร้องไห้แล้ว แต่ก็โกหกไม่ได้ว่าไม่รู้สึกเจ็บ ความรู้สึกผูกพันยาวนานที่ผ่านมาระหว่างเธอและทศเทพมันแน่นแฟ้นเกินกว่าจะเลิกปวดใจได้ภายในวันเดียว เพราะเธอยกให้เขาเป็นว่าที่คู่ชีวิตที่เธอจะยอมฝากทั้งกายและใจไปชั่วนิรันด์ แต่สิ่งที่เขาลอบทำลับหลังเธอ มันเจ็บแสบเหลือเกิน

                มีนมีนารัวนิ้วกรอกข้อความส่วนตัวลงบนเว็บไซต์ พร้อมใส่เหตุผลของการไปค่ายว่า 'หนีรัก' ตามคำเชิญชวนในแบนเนอร์เชิญชวนที่กระแทกความรู้สึกอย่างจัง เสร็จแล้วหญิงสาวจึงกดส่งและโอนเงินเข้าร่วมกิจกรรมอย่างรวดเร็ว ก่อนลุกขึ้นเดินดุ่มๆ ผ่านคอกทำงานของเพื่อนร่วมงานตรงไปยังแผนกบุคคลที่อยู่ชั้นล่าง เพื่อขอเอกสารสำคัญที่ทำเอารุ่นน้องประจำแผนกซึ่งรู้จักมักคุ้นกันดีถึงกับตกใจ แต่กระนั้นมีนมีนาก็ไม่ได้ตอบอะไร เพราะคิดว่าสิ่งที่เธอร้องขอมีความชัดเจนในตัวเองของมันเองอยู่แล้ว

                สถาปนิกสาวเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน แล้วลงมือเขียนเอกสารตรงหน้าอย่างไม่รอช้า ทศเทพทำงานอยู่ที่นี่ การเห็นหน้าเขาทุกวันคงจะเป็นเรื่องที่ทำให้เธอทำใจได้ยาก ดังนั้นการไม่เห็นหน้ากันน่าจะดีซะกว่า เธอคงทำใจลืมเขาได้ง่ายกว่าด้วย

                นิ้วเรียวจับปากกาเขียนรายละเอียดทุกอย่างด้วยความรวดเร็ว ก่อนพับมันเป็นสามส่วนเพื่อสอดใส่ซองกระดาษสีขาว เตรียมยื่นต่อเจ้านายโดยตรง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างสูง เจ้าของใบหน้าขาวตี๋ตามสมัยนิยมในชุดทำงานแบบเสื้อเชิ้ตสีอ่อนสวมทับด้วยกางเกงแสลคเนื้อดี ห้อยป้ายแสดงชื่อและตำแหน่งเดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าพาร์ทิชั่นของเธอด้วยใบหน้ายับยุ่งกึ่งดุ ที่เคยทำให้มีนมีนาออกเกรง เพราะรู้ว่าทำให้เขาต้องเป็นห่วง แต่ไม่ใช่เวลานี้ที่หญิงสาวมองอากัปกิริยาของเขาด้วยแววตาเรียบเฉย

                "ทำไมมีนไม่รับสายพี่ รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วง" โกหก! เสียงเล็กๆ ในใจของมีนมีนาตะโกนก้อง แล้วก็พลันรู้สึกเสียใจที่เมื่อในอดีตเธอซาบซึ้งกับคำพูดของเขาหมดใจ แต่ความรู้สึกพวกนั้นทศเทพกลับเสแสร้งแกล้งทำต่อเธอมาโดยตลอด

                หญิงสาวมองสบตาอดีตคนรักที่ฉายแววเป็นห่วงเป็นใยด้วยแววตาเรียบเฉย ไร้ความรู้สึก จนต้องเอ่ยปากชมตัวเองในใจว่าเก่ง เพราะอย่างน้อยๆ เธอก็ไม่หวั่นไหวไปกับความรู้สึกจอมปลอมของคนตรงหน้า

                "ทำไมมีนมองพี่แบบนั้น"

                "มีนว่าเราควรพูดกันตรงๆ เถอะค่ะ"

                "มีนพูดเรื่องอะไร พี่แค่จะมาชวนมีนออกไปทานข้าวกลางวันด้วยกันก็เท่านั้นเอง" คนเอ่ยชวนออกงง เมื่อถูกคนรักตีรวนชวนทะเลาะ ก่อนจะรู้สึกเหมือนถูกน็อกด้วยค้อนปอนด์ เมื่อได้ยินประโยคถัดมา

                "ไปชวนแอ้มไม่ดีกว่าหรือคะ"

                "มีน…" ทศเทพหน้าเสียไปเล็กน้อยยามได้ยินคนรักเอ่ยชื่อบุคคลที่สาม ผู้ที่เขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยยิ่งกว่าคนรักตัวจริงเสียอีก “มีนจะพูดถึงคนอื่นทำไม”

                “พี่ทศแน่ใจหรือคะว่าแอ้มเป็นแค่คนอื่น” มีนมีนาย้อนถามเสียงเรียบ แต่ทำเอาทศเทพถึงกับยืนนิ่งอย่างตะลึงงัน

                "มีนรู้ความจริงหมดแล้ว"

                "ความจริงอะไร มีนทำพี่งงไปหมดแล้วนะ” แม้จะหน้าเผือดสี แต่ทศเทพก็ยังคงตีมึน ทำเป็นไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูด

                "ความจริงเรื่องแอ้มไงคะ มีนรู้หมดแล้ว แล้วพี่ทศก็เลิกทำดีกับมีนซะทีเถอะค่ะ ไม่ต้องฝืนทำเป็นรักมีน ทั้งที่ไม่ได้รักกันอีกต่อไปแล้ว!"

                "มีน…" ใบหน้าขาวใสตกใจสุดขีดยามเอ่ยเรียกชื่อคนรักเสียงระโหย แววตาคมมั่นคงเมื่อครู่ไหววูบ เมื่อคำบอกเล่าจากมีนมีนาบอกทุกอย่างที่สงสัยจนหมดสิ้น หญิงสาวได้ยินบทสนทนาระหว่างเขาและอนามิกาหมดแล้ว

                "มีนขอให้พี่ทศมีความสุขกับทางที่จะเลือก อย่ามาทำคาราคาซังแบบนี้ แค่นี้ยายแอ้มก็เกลียดมีนจะตายอยู่แล้ว"

                "มีน…" ทศเทพใจหาย มองหน้าคนรักตรงหน้าอย่างแสนเสียดาย อยากจะยับยั้งคำพูดที่มีนมีนาเตรียมจะเอ่ย แต่ความผิดที่เขากระทำก็ใหญ่เกินกว่าที่จะกล้าเอ่ยปากร้องขอได้ และแม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ทันทีที่มีนมีนาเอ่ยตัดสัมพันธ์ขึ้นด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว เขากลับรู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า

                "เราเลิกกันเถอะค่ะ"

.............................................................................

มาจ้าาาา มาป้ายยาาาา 

มาอัพเอาฤกษ์ เอาชัยนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่ล่า่สุดของลานีนจ้าา

ใครชอบงานหวาน งานหน่วง ละมุนละไม สไตล์ลานีน กดเฟฟรอกันเลยจ่ะ 

เรื่องนี้ลานีนจะพาหลบจากตึกสูงใจกลางเมือง ไปเขาป่า ขึ้นดอย กันค่ะ

สถานะตอนนี้คือกำลังปั่นนะคะ แต่ปั่นแบบไม่มีแรงผลักดันเลยอืดมากกก 

ใครรองานลานีนอยู่ ช่วยชูมือสูงๆ ส่งกำลังใจให้กันสักนิดนะคะ 

มาจ่ะมาาา มาปูเสื่อรอกันนนน ^^

.

ฝากติดตามเพจ และ ผลงานต่างๆ ของลานีนด้วยน้าาา



         






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #534 bsss27 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 20:23
    สมน้ำหน้าไอคนเฮงซวย
    #534
    0
  2. #355 noophueng (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 11:07
    เขามาเรื่องนี้ เพราะโปรไฟล์พระเอกเลยค่ะ 555

    แค่ตอนแรกก็หนุกแล้วว
    น่าอ่านๆ
    #355
    0
  3. #245 noodao (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 07:28
    พี่ทศจับปลาสองมือ
    #245
    1
    • #245-1 Mablelanine(จากตอนที่ 1)
      16 พฤศจิกายน 2562 / 12:03
      ช่ายแล้ววววว
      #245-1
  4. #77 Jakkaran55 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 12:41
    หญิงแกร่งแห่งปี2019 ดีค่ะ อย่างน้อยเรารักตัวเอง
    #77
    0
  5. #50 Cheeryblue (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 07:52
    แสดงว่า ทศก็จับปลาสองมืออ่ะดิ ถึงเสียดายมีน
    #50
    0
  6. #22 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:44
    สุดยอดเลยจ้า มีน เท่สุดๆ
    #22
    0
  7. #18 Saithip (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:09

    มารอนะคร้าอ่านบทนำแล้วชอบความใจเด็ดของนาง ไม่ยื้อ ไม่ตื้อ เมื่อไม่รักกัน ก็ต่างคนต่างไป

    #18
    1
    • #18-1 Mablelanine(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2562 / 21:43
      ดีใจที่ชอบนะค้าาา มาติดตามกันยาวๆ เลยนะคะ
      #18-1
  8. #16 Tunya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 15:06

    ขอปรบมือรัวๆให้ น้องมีนค่ะ เธออยากเป็นคนเดียวในใจของคนที่รัก ไม่ใช่เป็นหนึ่งแล้วมีสอง สามตามมา ชอบความเด็ดเดี่ยวของเธอ แผ่นดินไม้ไร้เท่าใบพุทรา มีคนดีๆรออยู่อีกมากมาย ไม่ใช่ผู้ชายคบซ้อนแบบนี้

    #16
    0
  9. #9 nisa0984694249 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 08:43
    สู้ๆๆค่ะรออ่านนะคะ
    #9
    0
  10. #8 kung241 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 03:13

    แค่อ่านบทนำเท่านั้น ก็น้ำตาท่วมแล้วๆๆ

    #8
    0
  11. #7 Kae-Pornpan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 00:10
    กดรอแล้ววววว
    #7
    0
  12. #5 fangchada (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:51
    รอออออ มาต่อไวๆ ขอเยอะๆค่าาา อิอิ
    #5
    0
  13. #4 p_prapaipan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:36
    กดรอเรื่องนี้ไว้นานแล้วค่าาา มาต่อเลยค่ะ
    #4
    1
    • #4-1 Mablelanine(จากตอนที่ 1)
      6 กรกฎาคม 2562 / 22:39
      ขอบคุณนะค้าา เดี๋ยวจะรีบปั่นและมาอัพให้ต่อเนื่องนะคะ ^^
      #4-1
  14. #3 lawan26 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:32
    รอๆๆๆตอนต่อไป
    #3
    1
    • #3-1 Mablelanine(จากตอนที่ 1)
      6 กรกฎาคม 2562 / 22:39
      ได้เลยค่่ะ จะปั่นรัวๆ เลยนะคะ กำลังใจมาแล้วๆๆๆ
      #3-1
  15. #1 wayray (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:20

    มารออออ มาให้กำลังใจ มาช่วยเข็นค่าาาาาาา
    #1
    1
    • #1-1 Mablelanine(จากตอนที่ 1)
      6 กรกฎาคม 2562 / 22:25
      ร้ากกกกกกกกกก ขอบคุณนะค้าาา ^^
      #1-1