ใจแค้น แสนรัก [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 8 : ใจแค้น แสนรัก : ตอนที่ 3 --- 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60




ตอนที่ 3




                ร่างสูงในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม ก้าวลงมาจากรถสปอร์ตคันหรูซึ่งเลี้ยวเข้าจอดตรงที่ประจำบนลานจอดรถชั้นห้าของโรงแรมเดอะแกรนด์วรรักษ์ด้วยท่วงท่ามาดมั่น ใบหน้าคมสันที่เคยเคร่งเครียดเพราะมีงานล้นมือดูผ่อนคลายกว่าเคย ขณะเดินตรงไปที่ลิฟต์เพื่อโดยสารไปยังชั้นสี่สิบ ซึ่งเป็นสถานที่ใช้ทำงานประจำโรงแรมเดอะแกรนด์วรรักษ์

                วันนี้เป็นวันศุกร์ ธิติยังคงต้องเข้าบริษัทเพื่อตรวจเอกสารและเซ็นฯ อนุมัติมอบหมายงานที่แต่ละแผนกยื่นเสนอ รวมไปถึงการตรวจดูความคืบหน้าของโปรเจ็คงานชิ้นสำคัญที่มีแพลนก่อสร้างรีสอร์ตสไตล์โมเดิร์นบนที่ดินราคาแพงลิบลิ่วย่านเศรษฐกิจใจกลางเมือง โดยมีโรงแรมวราเรสซิเดนซ์ซึ่งมีลลิสานั่งเก้าอี้ผู้บริหารเป็นผู้ร่วมลงทุน

                ติ๊ง!         

                เสียงลิฟต์ตัวใหญ่ดังขึ้นส่งสัญญาณ เมื่อเคลื่อนมาถึงชั้นที่ต้องการ ชายหนุ่มก้าวออกจากลิฟต์โดยสาร แล้วเดินดุ่มตรงไปยังห้องทำงานที่อยู่ด้านในสุด ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี ทำเอาเหล่าพนักงานใต้บังคับบัญชาหลายต่อหลายคนที่เดินผ่านเหลียวมองตามแผ่นหลังกว้างของเจ้านายอย่างแปลกใจ โดยเฉพาะพนักงานคนล่าสุดที่ถึงกับหยุดชะงักกึกแล้วหันขวับมาหรี่ตามอง ขณะที่ธิติก็หยุดเอ่ยทัก

                “อรุณสวัสดิ์ครับคุณศจี วันนี้ชุดสวยดีนะครับ

                “คะอีกฝ่ายอุทานเสียงหลงอย่างตกใจพลางเหลียวมองรอบตัวเลิ่กลั่ก พอเห็นว่าไม่มีใครนอกจากตัวเองก็จิ้มนิ้วเข้าหาอก แล้วร้องถามกลับอย่างงุนงง

                “ท่านประธาน...ทักศจีหรือคะ

                “ครับธิติรับคำเสียงกลั้วหัวเราะ มองหน้าเลขานุการสาวใหญ่ที่ทำงานให้เดอะแกรนด์วรรักษ์มานาน ตั้งแต่ตอนที่เขาเข้ามาฝึกงานเป็นพนักงานเข็นกระเป๋าช่วงมัธยมปลาย รวมๆ ก็เป็นเวลาสิบกว่าปีแล้ว

                “วันนี้ท่านประธานมาแปลก ดูอารมณ์ดีพิกลนะคะชายหนุ่มหัวเราะ ขบขันกับคำเปรียบเปรยที่อีกฝ่ายใช้อธิบายอาการของเขาพิกลดูเหมือนจะไม่ได้เอาไว้ใช้กับคนปกติเท่าไหร่

                “เพิ่งรู้นะครับว่าการที่ผมอารมณ์ดีนี่ไม่ใช่เรื่องปกติ

                “แหม แกล้งถามหรือไงคะคนเป็นลูกน้องค่อนขอด พลางทำตาปะหลับปะเหลือกมองเจ้านายที่ดูเหมือนจะไม่รู้ตัวเอาเสียเลย ขณะธิติหลุดหัวเราะ

                “ทำไมครับ ผมดูอารมณ์เสียตลอดเลยเหรอ

                “ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ ส่วนใหญ่ท่านประธานชอบทำหน้านิ่งๆ มันเลยทำให้ท่านประธานดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดีตลอดเวลา แต่วันนี้กลับเดินยิ้มมาแต่ไกล จนสามารถมองเห็นได้ในระยะสิบเมตร ศจีก็เลยแปลกใจนิดหน่อย

                “นี่หน้าตาผมดูออกว่าอารมณ์ดีขนาดนั้นเลยหรือครับธิติซักถามด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ไม่ถือสากับการซักไซ้จากอีกฝ่าย

                “ก็ใช่น่ะสิคะ ไม่อย่างนั้นศจีไม่ตกใจขนาดนี้หรอกค่ะ แถมท่านประธานยังเอ่ยทักศจีก่อนอีกด้วย ทั้งที่ปกติแค่พยักหน้ารับเพียงอย่างเดียว แบบนี้แปลว่าต้องมีเรื่องดีแน่ๆ เลย”

                “ผมก็ว่าตัวเองปกตินะ” เขายิ้มบางๆ ก่อนเอ่ยบอก

                “งั้นถ้าหากว่าคุณศจีหายตกใจเมื่อไหร่ ผมขอกาแฟใส่น้ำตาลสองช้อนแก้วหนึ่งนะครับ

                “คะ? น้ำตาลสองช้อนหรือคะเลขานุการสาวใหญ่แต่ยังโสดสนิทยกมือขึ้นทาบอกด้วยท่าทีตกใจยิ่งท่านประธานสั่งแบบนี้ ศจีก็ยิ่งอยากรู้ว่าเรื่องอะไรถึงได้ทำให้ท่านประธานเป็นแบบนี้ ปกติศจีเห็นดื่มแต่กาแฟดำขมๆ

                “เอ้า ร่างกายผมจะต้องการความหวานบ้างไม่ได้เหรอครับ”

                “ได้ค่า แต่มันแปลกๆ” ธิติหัวเราะอารมณ์ดีเมื่อเห็นท่าทีของเลขานุการสาวที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด อยากรู้เรื่องราวของเขาเสียมากมาย เขาจึงเฉไฉไปเรื่องอื่น

                “ผมไปเซ็นฯ เอกสารก่อนดีกว่าครับ เห็นว่ากองรออยู่หลายแฟ้มเลย

                “แหม พอถูกศจีซักเข้าหน่อยก็เปลี่ยนเรื่องเลยนะคะหญิงสาวเอ่ยกระแหนะกระแหนพร้อมกับทำตาค้อนขวับอย่างไม่จริงจังนัก

                “ท่านประธานอย่าลืมตรวจแฟ้มโครงการวรวรารีสอร์ตบนโต๊ะด้วยนะคะ ศจีวางไว้ให้แล้ว

                “ครับ ขอบคุณมากธิติรับคำ ก่อนหันไปเอ่ยกำชับเลขานุการส่วนตัวอีกครั้ง

                “คุณศจีอย่าลืมกาแฟดำ น้ำตาลสองช้อนของผมด้วยนะครับ

                “ได้ค่าอีกฝ่ายรับคำเสียงแข็งขัน แต่ก็ไม่วายพึมพำตั้งข้อสังเกต แหม ศจีล่ะอยากรู้จังเล้ยว่าท่านประธานอารมณ์แบบนี้ได้เพราะใคร

                ธิติยิ้มให้กับคำคาดเดาของลูกน้องสาว ก่อนเดินออกมาโดยไม่ได้พูดอะไร พลันเรื่องราวที่เขาคาดว่าเป็นสาเหตุทำให้เขาอารมณ์ดีก็แวบกลับเข้ามาในความคิด

                พ่อจะไม่ถามแกหรอกนะว่านี่มันเรื่องอะไร แต่พ่ออยากรู้ว่าแกจะแก้ปัญหานี้อย่างไรมากกว่าเสียงเข้มๆ ของคุณเดชาเอ่ยถามหลังดูภาพรูปถ่ายของเขากับลลิสาในสมาร์ตโฟนที่คุณวิยะดายื่นส่งให้ ก่อนธิติซึ่งแสร้งยืนทำหน้าสลดจะรีบตกปากรับคำด้วยกิริยาคล้ายจำยอม

            ‘ผมยินดีรับผิดชอบครับพ่อ

                รับผิดชอบ!’ คนเป็นมารดาอุทานเสียงดังลั่น รับผิดชอบอดีตคู่หมั้นที่ลูกไม่เคยไยดีแถมยังคอยแต่ผลักไส จนหนูลลิสต้องถอนหมั้นน่ะเหรอ มันไม่ดูแปลกๆ ไปหน่อยหรือไง คุณวิยะค้านข้อเสนอของเขาแบบหัวชนฝา ดูได้จากใบหน้านิ่งจัดที่หากจับเขาฟาดก้นได้แบบเด็กๆ คงทำไปแล้ว แต่ธิติก็เอาน้ำเย็นเข้าลูบโดยการยืนยันจะรับผิดชอบแบบหัวชนฝาเช่นเดียวกัน

            ‘ผมยอมรับผิดทุกอย่างครับแม่

            ‘แต่แม่ว่ามันดูจะสายไปหน่อย หนูลลิสเขามีคนที่คบหาพูดคุยกันอยู่แล้วคุณวิยะดายังคงไม่เห็นด้วย เนื่องจากพอได้ยินข่าวคราวของลลิสาแว่วเข้าหูอยู่บ้างว่าหญิงสาวกำลังคบกับทายาทเจ้าของร้านเพชรแห่งหนึ่ง

            ‘ผมรู้ครับ แต่ถ้าแม่อยากให้ผมเฉยๆ กับเหตุการณ์ครั้งนี้ ก็ได้นะครับ

            ‘ได้ยังไงกัน เรามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับหนูลลิสไปแล้วคุณวิยะดาโวยวาย ขณะที่ธิตินึกขันในใจ เขาถนัดเรื่องปั่นให้มารดาสับสนในความคิดตัวเองนักล่ะ

            ‘อ้าว แล้วคุณจะให้ลูกทำยังไง มันจะรับผิดชอบก็ไม่เอา พอมันจะทำเป็นไม่สนใจ คุณก็ไม่เอาอีกคุณเดชาเอ่ยถามคนเป็นภรรยาเสียงเรียบเรื่อย พลางมองหน้าลูกชายอย่างรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว จนเห็นแววตาคมกล้าคล้ายดวงตาของตัวเองกล่าวขอบคุณอยู่ในใจ เพราะถ้าขืนพูดออกมาโต้งๆ คงได้ถูกคุณวิยะดาวีนอีกรอบแน่

            ‘ผมพร้อมจะทำทุกอย่างตามที่แม่ต้องการ ถ้าแม่อยากให้ผมรับผิดชอบ ผมก็ยินดี แต่ถ้าแม่ไม่อยากให้ผมไปยุ่งเกี่ยวกับลลิส ผมก็ทำให้ได้ครับ

            ‘แล้วแบบนั้นจะมองหน้ากันติดได้ยังไง ไปป์ก็รู้ว่าครอบครัวของเราสนิทกัน ขืนไปป์ไม่รับผิดชอบ แม่คงมองหน้าคุณอริสาไม่สนิทใจ โอ้ย แม่ล่ะปวดหัวกับเราจริงๆ เลย

           ผมขอโทษครับแม่ธิติกระพุ่มมือขึ้นไหว้มารดา ดวงตาคมหม่นแสงลงอย่างสำนึกผิด ในขณะที่คุณเดชาจับตามองการกระทำของลูกชายอย่างนึกหมันไส้ เพราะรู้ดีว่านั่นเป็นเพียงมารยาชายที่อีกฝ่ายสร้างขึ้นเท่านั้น!




--------------------------------------------------------------------------

อย่าลืมคอมเม้น โหวตเป็นกำลังใจให้ลานีนด้วยนะค้าาา 

ไรท์จะได้มีแรงปั่นเด้อออ มาๆๆๆ ส่งกำลังใจมารัวๆ

สำหรับเรื่องนี้ ช่วงแรกๆ หลายคนอาจจะงงๆ ว่าธิตินี่พระเอกหรือตัวร้าย 555

บอกอีกทีว่า พระเอกนะค้าาา อิอิ ฝากติดตามด้วยค่า ^^





         
แสนรักร้าย
ลานีน
www.mebmarket.com
เธอรักเขาอย่างไร้ข้อแม้ แต่ก็เป็นรักข้างเดียวที่ถูกจำกัดด้วยคำว่า "เด็กเสี่ย"****พนิตดามั่นใจ ว่าเธอรักติณห์ บูรณธิรักษ์ ด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอยู่ในสถานะคลุมเครือเกินกว่าจะคาดเดา ขณะที่คนรอบตัวรู้อยู่เต็มอกว่า วิศวกรหนุ่มประจำบริษัทเมธตระกูลทวีกรุป ที่ทั้งหล่อ รวย และสมบูรณ์แบบอย่างติณห์ เลี้ยงเด็กนักศึกษาอย่างเธอไว้ในฐานะอะไรเขาให้การศึกษา ให้ชีวิต แต่ไม่ให้หัวใจ แล้วคนใน 'อุปการะ' ของเขาอย่างเธอจะเรียกร้องสิ่งใดได้นอกจากเจียมตน และขอให้รักที่ (อยาก) มีไม่ 'ร้าย' เกินไป
ลับ รัก สุดใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เจ้าชายในนิยายอาจจะไม่มีอยู่จริงแต่ผู้ชายในเครื่องแบบอย่าง ร้อยเอกชวนนท์  เป็นดั่งเทพบุตรขี่ม้าขาวพิมพิกา  หาใช่เจ้าหญิงผู้อ่อนหวาน แต่ซ่อนความอ่อนไหวไว้ใต้ภาพลักษณ์ของสาวมั่นเขาเองอาจไม่ใช่เจ้าชายหนุ่มในคืนเต้นรำแต่เป็นทหารหาญที่ซ่อนตัวเพื่อภารกิจลับของชาติมาโดยตลอด และกำลังอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีตัวตน เพื่อที่จะได้รักใครสักคนให้สุดใจ!          “พี่ซัน”          “ครับ” ชวนนท์ขานรับเสียงหวานชิดใบหูเล็กของพิมพิกาที่แม้จะมีที่ครอบหูกางกั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนลมหายใจของเขาเป่ารดบนผิวเนื้อของเธอเต็มๆ          “พี่ซันยืนใกล้เจ้าเกินไปแล้วนะคะ”          “เขาก็สอนยิงปืนกันแบบนี้แหละ พี่ไม่ได้แต๊ะอั๋งสักหน่อย”          “ต้องโอบไว้ทั้งตัวเลยหรือคะ” พิมพิกาถาม ทั้งที่สายตามองตรงไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ของตัวเอง          “ก็ต้องยืนแบบนี้สิ เจ้าขายังยิงปืนไม่เป็นนี่ครับ ก็ต้องติวหนักหน่อย”          “แต่พี่ซันแน่ใจนะคะว่าแค่จะสอนยิงปืนเฉยๆ”          “ทำไม” ชวนนท์หลุดยิ้มอย่างชอบใจกับคำถามของร่างแบบบางในอ้อมกอด เพราะการสอนยิงปืนของเขาดูจะพิเศษกว่าการสอนยิงปืนของครูฝึกท่านอื่นๆ ในเมื่อเขาจงใจเหยียดแขนโอบคนตัวเล็กกว่าไว้ทั้งตัว ซ้ำยังฉวยโอกาสดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางไว้เต็มปอด          “ก็...มันใกล้ไป”          “ไม่ใกล้หรอก เขาก็ยืนสอนกันแบบนี้แหละครับ”
   
ร้อยเล่ห์ใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
รักสิบปีของผู้บริหารหนุ่มและวิศวกรสาวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในวันที่ทั้งคู่ต่างสวมแหวนแต่งงานให้กันและเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสท่ามกลางสักขีพยานเพื่อประกาศสิทธิ์ทางนิตินัยว่าได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์หากการแต่งงานกลับไม่ใช่ปลายทาง แต่มันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนสองคนต่างหาก ดังนั้นที่เคยคิดว่าความรักอย่างเดียวก็เพียงพอ ทว่าวันนี้กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อมีบททดสอบเข้ามามากมายให้เธอและเขาได้ฟันฝ่าสองมือที่เคยจับกันแน่นจะคลายออกหรือไม่รักที่สมบูรณ์แบบจะมีอยู่จริงไหมมีเพียงสองหัวใจเท่านั้นที่ให้คำตอบได้
     
เล่ห์ร้อยใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตารักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีรินใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอรักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กันเพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกันเขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจนั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอเมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนีจากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้าแต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากันหรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

714 ความคิดเห็น

  1. #551 toyta (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    สุดยอดความเจ้าเล่ห์จริงๆ555
    #551
    0
  2. #454 noodao (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 23:34

    พ่อย่อมรู้ทันลูกชายอยู่แล้ว

    #454
    0
  3. #262 fsn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 01:26
    ลูกใครเนี้ย เจ้าเล่ห์จังเลยนะคะ คุณแม่
    #262
    0
  4. #222 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 07:00
    อิอิอิอิ ร้ายกาจ 555
    #222
    0
  5. #163 knomjeeb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 18:00
    โอ๊ยร้ายใช่เล่นนะคะทั้งคุณพ่อและคุณลูก

    มาต่อไวๆนะคะ
    #163
    0
  6. #162 Ms_miss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 02:04
    ยอมค่ะมารยาคุณไปป์5555555 รอไรท์มาอัพอีกนะค้า ชอบมากกกก
    #162
    0
  7. #161 amyjjang0323 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 01:25
    อ๊ายยย ไปป์เวอร์ชั่นนี้เท่ห์มากกกกก
    #161
    0
  8. #160 AijaSolothurn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 01:20
    รอต่อนะคะไรท์
    #160
    0
  9. #159 FangHH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 00:44
    รอเสมอค่าาาาาา กรี๊ดดดดดด ดีใจได้อ่านต่ออออ ><
    #159
    0
  10. #158 sher_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 00:06
    ร้ายยยยยย
    #158
    0
  11. #157 Wiwaree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 00:06
    แสดงว่าคุณพ่อนี่ตัวพ่อกว่า 55
    #157
    0
  12. #156 tunchhh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 23:52
    โอ้ยยย น่ารักเว่อร์
    #156
    0
  13. #154 eyenie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 22:27
    แหม่ๆๆๆๆๆ ร้ายจริงๆ
    #154
    0
  14. #153 พิริสา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 22:18
    เฮียไปป์มันร้ายยยยยยย
    #153
    0
  15. #152 ctkarh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 22:13
    กรี้ดดดดด><คุณไปป์ร้ายอะร้ายนักนะเรา
    #152
    0