ใจแค้น แสนรัก [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 25 : ใจแค้น แสนรัก : ตอนที่ 8---100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 190 ครั้ง
    11 พ.ค. 61

               





               การตกแต่งภายในห้องพักของวรวรารีสอร์ต ทางเราเน้นการออกแบบภายใต้ธีมยูโรเปี่ยนคันทรี่...

                ราเชนทร์ : ผมมีไอเดียเด็ดๆ มาเสนอคุณลลิสเยอะเลย มีเวลาว่างไปทานข้าวกับผมสักมื้อไหมครับ

                ลลิสารัวนิ้วกดลงบนแป้นพิมพ์ ขณะที่เงี่ยหูฟังเสียงการนำเสนอของทีมสถาปนิกไปด้วย แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจฟังเท่าไหร่นักเพราะถือว่าตัวเองศึกษาตัวเนื้องานในส่วนรับผิดชอบมามากแล้ว และสามารถตอบได้ทุกคำถาม หากคนของเดอะแกรนด์วรรักษ์มีข้อสงสัย

                ...วีคนี้ลลิสไม่ว่างเลยค่ะ ถ้าคุณเชนจะกรุณา เดี๋ยวลลิสโทรกลับได้ไหมคะ

                หญิงสาวพิมพ์ตอบกลับไป ก่อนหัวคิ้วสวยจะขมวดยุ่ง เมื่อกล่องข้อความปกติเด้งแทรกเข้ามา ปลายนิ้วเรียวจึงเลื่อนไปกดดู พบเป็นข้อความจากธิติที่เธอบันทึกรายชื่อเข้าไว้ว่า คนบ้า

                คนบ้า : ทำตัวให้สมกับเป็นผู้บริหารหน่อยสิ นั่งเล่นมือถืออยู่ได้

                ลลิสาตวัดสายตาขึ้นมองหน้าคนตำหนิ ซึ่งนั่งอยู่อีกฟากหนึ่งของโต๊ะประชุมอย่างไม่พอใจ รู้สึกเหมือนเลือดร้อนๆ พุ่งสูงขึ้นมากองรวมกันอยู่ที่ใบหน้า นึกโกรธเขาจับใจ แต่ดูเหมือนว่าธิติจะไม่รับรู้ถึงความขุ่นเคืองใจของเธอเลยสักนิด เพราะอีกฝ่ายยังคงนั่งเฉย หนำซ้ำยังหันไปพูดคุยกับผู้ช่วยเลขานุการสาวที่นั่งอยู่เคียงข้างด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ยิ่งทำให้ลลิสานึกโกรธ เขามีสิทธิ์อะไรมาตำหนิเธอ!

                แต่ถึงแม้ว่าเธอจะไม่พอใจกับคำตำหนิของธิติสักเท่าไหร่นัก แต่หญิงสาวก็ยอมวางมือถือลง แล้วฟังทีมของตัวเองนำเสนองานจนจบ แม้ว่าข้อความจากราเชนทร์จะเด้งเข้ามาอีกหลายครั้ง

                 ไม่ทราบว่าทางเดอะแกรนด์วรรักษ์มีข้อเสนอแนะอะไรไหมคะลลิสาคว้าไมค์ที่ตั้งอยู่ตรงหน้ามากรอกเสียงถามอย่างเป็นการเป็นงาน หลังหัวหน้าทีมสถาปนิกออกแบบภายในของตัวเองนำเสนองานจบ

                ถ้ามีข้อแนะนำอะไรเสนอได้เลยนะคะ ทางเราพร้อมจะนำไปแก้ไขปรับปรุงหญิงสาวเอ่ยย้ำอีกครั้ง แต่ภายในห้องประชุมกว้างขวางนั้นก็ยังคงเงียบกริบ เป็นการตอบรับกลายๆ ว่าทุกคนยอมรับผลงานการออกแบบของทีมเธอ

                “ถ้าไม่มีอะไร งั้นแปลว่าเราจะใช้แบบแปลนนี้ในการก่อสร้างนะคะ เดี๋ยวทางสถาปนิกจะส่งแปลนงานทั้งหมดให้กับทีมวิศวกรของเดอะแกรนด์วรรักษ์ภายในอาทิตย์หน้าค่ะ ทางเราขอจบการนำเสนองานเท่านี้ ขอบคุณค่ะลลิสาบอก แล้วเอนหลังน้อยๆ พิงพนักเก้าอี้ ขณะที่ธิติและวิศกวกรจากเมธตระกูลทวีลุกขึ้นมาดูแปลนงานและเอ่ยซักถามกับทางสถาปนิกด้วยศัพท์ทางเทคนิคที่ลลิสาฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง ทำเอาคนที่ทำงานหนักมาตลอดทั้งสัปดาห์ตาจะปิดเสียให้ได้ จนต้องหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างๆ มาเปิด แล้วเลื่อนนิ้วดูความเคลื่อนไหวของคนนู้นคนนี้ในเฟซบุกไปมาเพื่อผ่อนคลายอย่างอดใจไม่ไหว สลับกับเงยหน้ามองดูธิติคุยงานกับวิศวกรและสถาปนิกไปด้วย โดยไม่รู้เลยว่าถูกคนเอ่ยเตือนแต่แรกอย่างธิติ ซึ่งกำลังคุยงานกับรุ่นพี่ลอบมองด้วยสายตาตำหนิและไม่ชอบใจ

 

                ลลิสาเดินแยกออกมาจากทีมสถาปนิกของตัวเอง เมื่อการประชุมหาแบบสรุปการก่อสร้างโครงการวรวรารีสอร์ตเสร็จสิ้นลงอย่างไร้ปัญหา หลังใช้เวลาร่วมสองชั่วโมงในนำเสนอและพูดคุยกับทีมวิศวกร จนสามารถกำหนดเวลาดำเนินโครงการก่อสร้างได้ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ภายใต้การออกแบบโครงสร้างและควบคุมการก่อสร้างโดยบริษัทเมธตระกูลทวีกรุ๊ป

                หญิงสาวซึ่งหยัดยืนอยู่บนรองเท้าส้นสองกว่าสี่นิ้วเดินลิ่วตรงไปยังลิฟท์ เพื่อจะลงไปยังลานจอดรถ แต่ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวจะได้แตะปุ่มตรงหน้าลิฟต์โดยสารตัวใหญ่ ต้นแขนกลมกลึงกลับถูกรั้งไว้ด้วยเจ้าของมือที่ก้าวเร็วๆ ตรงเข้ามาหา

                เอ๊ะ!ลลิสาชักสีหน้า แล้วหันขวับไปมองหน้าคนกระทำอย่างไม่พอใจ มือของธิติจับแขนเธอแรงจนเจ็บ

                ผมจะไปส่งธิติออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พอๆ กับใบหน้าที่ติดจะบึ้งตึง ซ้ำยังออกแรงดึงแขนเธอให้เดินตามเบาๆ แต่ลลิสาขืนตัวไว้ ก่อนบอกเสียงเขียว เกือบเป็นตวาด

                ฉันเอารถมาและกลับเองได้

                ผมจะไปส่งร่างสูงในชุดสูทเอ่ยย้ำคำเดิม ก่อนเลื่อนมือลงไปกุมข้อมือเธอไว้ แล้วบังคับให้เดินตามเข้าไปในลิฟต์ที่เขากดเปิดรอไว้

                อย่ามาออกคำสั่งกับฉันได้ไหมลลิสาขืนตัวไว้อีกครั้ง ไม่ยอมก้าวตามธิติเข้าไปในลิฟต์ จึงเกิดเป็นการยื้อยุดอย่างไม่มีใครยอมใคร เพราะเขาเองก็ไม่ยอมปล่อยมือ

                ปล่อย!” ธิติมองสบตาวะวับของลลิสาที่ขึงตามองมาอย่างเอาเรื่อง แล้วกระชับข้อมืออีกฝ่ายแน่นกว่าเดิม พร้อมกับออกแรงฉุดรั้งหญิงสาวเบาๆ ให้ขยับเข้ามาใกล้ ก่อนปล่อยมือที่กดปุ่มลิฟต์ค้างไว้ ทำให้ประตูลิฟต์เลื่อนปิดจนเกือบกระแทกกับร่างบางที่ยืนละล้าละลังคาทางเข้า ทำเอาลลิสาหน้าเสีย อุทานลั่นอย่างตกใจ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ธิติยื่นมือไปกดปุ่มลิฟต์อีกครั้งอย่างทันท่วงที ก่อนที่มันจะปิดงับร่างบาง

                เข้ามาซะทีหรือจะรอให้ลิฟต์หนีบเขาถามเสียงถอนฉุน นึกโมโหท่าทีรังเกียจรังงอนที่ลลิสาแสดงออกนัก

                คุณแกล้งฉัน!

                ธิติไม่สนใจเสียงบริภาษแข็งๆ ของหญิงสาวพร้อมกับสายตาที่คล้ายมีดวงไฟเล็กๆ ลุกโชนในอยู่ในนั้น เขาออกแรงกระตุกข้อมืออีกฝ่ายอีกครั้งให้เข้ามาในตัวลิฟต์ ก่อนกดเลขหมายของลานจอดรถโดยไม่พูดอะไร ทำเพียงยืนฟังเสียงฮึดฮัดของหญิงสาวที่ฉากตัวไปยืนอยู่อีกฟากของลิฟต์เงียบๆ ไปอย่างนั้นตลอดทาง

 

                รถยนต์คันหรูของธิติแล่นไปบนถนนด้วยความเร็วสูง เห็นได้จากเข็มไมล์ที่กระดิกพรวดๆ เพื่อมุ่งหน้าสู่บ้านอัครวรา หลังบังคับลลิสาให้ขึ้นรถมาด้วยกันได้ในที่สุด ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโดยสาร ที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังหึ่งๆ เพราะทั้งคนขับและผู้โดยสารต่างนั่งปิดปากเงียบ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรสักคำ เนื่องมาจากอารมณ์ที่ไม่ปกติด้วยกันทั้งคู่

                ธิติไม่พอใจลลิสาที่ไม่ให้ความสำคัญกับงานในส่วนรับผิดชอบเท่าที่ควร ผนวกกับอารมณ์ขุ่นๆ ที่ถูกหญิงสาวหักหน้าต่อหน้าราเชนทร์ก็ยังไม่เลือนหายไป กลายเป็นยิ่งเพิ่มตะกอนความขุ่นมัวในอารมณ์ให้ขุ่นคลั่ก ไม่ต่างกันกับผู้บริหารสาวที่ทั้งโกรธและไม่พอใจที่ธิติชอบออกคำสั่งกับเธอ ซ้ำยังเอาแต่ใจ ไม่คิดฟังคำพูดหรือความคิดเห็นของเธอเลยสักนิดเดียว จึงเกิดเป็นความมึนตึงและแสนอึดอัดใจระหว่างทั้งคู่

                ครืด

                ลลิสาละสายตาจากภาพบ้านเรือนสองข้างทางก้มมองโทรศัพท์ที่สั่นครืนในกระเป๋าถือ ก่อนหยิบมันขึ้นมากดรับอย่างไม่รีรอเมื่อพบว่าเป็นสายจากราเชนทร์

                สวัสดีค่ะคุณเชนลลิสากรอกเสียงลงไป และนั่นทำให้ร่างสูง ซึ่งนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัยรถหรู เบือนหน้าหันมามองแวบหนึ่งด้วยสายตาตำหนิ ก่อนหันกลับไปสนใจกับท้องถนนเบื้องหน้าตามเดิม คล้ายไม่สนใจ

                ไหนคุณลลิสว่าจะโทรมาไงครับ ยังประชุมไม่เสร็จเหรอเสียงตัดพ้อต่อว่าดังลอดมาตามสาย เมื่อลลิสาไม่โทรกลับสักทีตามที่บอก

                พอดีลลิสยังไม่ถึงบ้านน่ะค่ะ เลยยังไม่ได้โทรไป

                กำลังขับรถอยู่หรือครับ

                ค่ะลลิสาปดสั้นๆ โดยไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม ไม่ได้บอกเขาหรอกว่าเธอกำลังนั่งหน้าตูมอย่างอึดอัดอยู่บนรถของธิติ

                งั้นถ้าผมชวนออกไปกินข้าวด้วยกันตอนนี้ทันไหม

                พอดีลลิสจะถึงบ้านแล้วน่ะค่ะ เป็นครั้งหน้าละกันนะคะหญิงสาวตอบปัด เนื่องด้วยอารมณ์ที่ไม่เป็นปกติ กลัวว่าถ้าหากรับนัดเขาไป เธออาจจะไปแสดงกิริยาไม่ดีใส่เขาได้ ซึ่งราเชนทร์ก็ตอบรับอย่างเข้าใจ

                ได้ครับ เป็นครั้งหน้าก็ได้

                ต้องขอโทษด้วยนะคะลลิสาบอกอีกครั้งอย่างลุแก่โทษ ทั้งที่เขาอุตส่าห์เป็นเดือดเป็นร้อนช่วยเหลือเธอ

                ไม่เป็นไรครับ แต่ครั้งหน้า ผมขอนัดสถานที่เป็นที่โรงแรมของผมได้ไหม

                ได้สิคะหญิงสาวเอ่ยบอกอย่างยินดี ลลิสอยากไปดูงานที่โรงแรมคุณเชนอยู่เหมือนกัน

                พอดีเลย ผมเพิ่งปรับปรุงห้องอาหารกลางแจ้งใหม่ อยากให้คุณลลิสมาชม

                ได้เลยค่ะ แต่ลลิสไม่ดูอย่างเดียวนะคะ จะไปกินซีฟู้ดให้พุงกางเลยลลิสาบอกด้วยน้ำเสียงดีขึ้น ทำเอาธิตินึกหยันอยู่ในอก ทีกับเขาล่ะเถียงจนทะเลาะกันทุกครั้ง ไม่มีการยอมอ่อนข้อให้สักนิด ดื้อได้เป็นดื้อเสียทุกครั้งไป

                ยินดีครับผม แต่ครั้งหน้า ผมขอไปรับคุณลลิสที่บ้านนะครับ

                ลลิสไปเองได้ค่ะ ลำบากคุณเชนเปล่าๆ

                ไม่ลำบากเลยครับ ผมยินดี

                เอางั้นหรือคะหญิงสาวถามอย่างลังเล ขณะที่ปลายสายตอบรับเสียงหนักแน่น

                ครับ ผมอยากไปรับ

                ถ้างั้นก็ดะ…” ลลิสายังพูดไม่ทันจบ มือใหญ่ของคนนั่งเคียงข้างก็คว้าหมับเข้าที่โทรศัพท์มือถือของเธอไปกดวางสายพร้อมกับปิดเครื่องอย่างถือวิสาสะ แล้วโยนมันทิ้งส่งๆ ลงไปตรงคอนโทรลรถด้านหน้าอย่างแรง โดยไม่คำนึงถึงราคาที่ค่อนข้างแพงลิบของมันเลยสักนิดเดียว

                นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะคุณ!หญิงสาวแหวเสียงเขียว นึกโกรธเสียจนอยากกระโจนเข้าบีบคอเขา เขย่าแรงๆ แล้วกัดให้จมเขี้ยว ขณะที่ภายในใจร่ำร้องเสียงดังว่ามากเกินไปๆอยู่ซ้ำๆ คล้ายเรียกร้องไม่ให้เธอยอมอ่อนข้อให้กับการกระทำครั้งนี้ของธิติง่ายๆ

                น้อยเกินไปด้วยซ้ำ ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้ยุ่งกับหมอนั่นอีก

                เขาเป็นเพื่อนของฉันลลิสาเถียงเสียงขุ่น ในขณะที่ธิติก็เอ่ยหยันเสียงขุ่นไม่แพ้กัน ด้วยแรงอารมณ์ที่ไม่ต่างจากไฟด้วยกันทั้งคู่

                เพื่อนที่จ้องคุณตาเป็นมันแล้วจ้องจะงาบคุณล่ะสิ

                อย่ามาใส่ร้ายคนอื่น ทั้งที่ตัวคุณเองก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนักหญิงสาวต่อว่า แล้วมองเสี้ยวหน้าคมของคนขับตาขวาง เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมธิติต้องตั้งแง่คอยใส่รายราเชนทร์อยู่เรื่อย เขาอาจจะเจ้าชู้ก็จริง แต่ก็ไม่ได้มีนิสัยร้ายกาจอย่างที่คนนั่งข้างเธอพยายามยัดเยียดให้สักนิด ธิติคิดอคติเสียมากกว่าฉันละเกลียดนิสัยวุ่นวายแบบนี้ของคุณที่สุด

                งั้นคุณก็คงต้องเกลียดผมต่อไป เพราะผมจะอยู่กับคุณแบบนี้ไปตลอดชีวิตเขาบอกเสียงเรียบ กรุ่นด้วยอารมณ์ ไม่เกรงกลัวต่อสายตาวับวาวด้วยความรู้สึกโกรธของหญิงสาวเลย

                อย่ามั่นใจไปหน่อยเลย คุณเองก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

                คืออะไรธิติย้อนถามอย่างยียวน เขาทำขนาดนี้แล้ว เธอยังไม่เชื่ออีกเหรอว่าเขาต้องการแค่เธอเพียงคนเดียว

                อย่ามาเฉไฉ คุณก็รู้ว่าระหว่างเราเป็นยังไง

                แล้วมันเป็นยังไง

                ไปป์!ลลิสาเรียกชื่อเขาเสียงเข้ม แต่กลับทำให้ธิติอารมณ์ดีขึ้นอย่างประหลาด เหตุผลเป็นเพราะคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของหญิงสาว

                ไปป์เขาไม่เคยได้ยินมันจากปากลลิสานานมากแล้ว

                นึกว่าลืมชื่อผมไปแล้วเสียอีก เห็นเรียกแต่คุณๆ อยู่นั่นธิติว่าแดกดัน แต่มุมปากขึ้นสันหยักเต็มกลับยกยิ้ม ขัดแย้งกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง ก่อนบอกอย่างทะเล้น

                เรียกบ่อยๆ ก็ได้นะครับ ผมชอบ

                หญิงสาวเม้มปากอย่างขัดใจ เมื่อจู่ๆ เขาก็เบี่ยงประเด็น เปลี่ยนหัวข้อสนทนาเสียเฉยๆ จนเธอตั้งรับไม่ทันกับอารมณ์มากมายที่เหวี่ยงไปมา จึงสะบัดหน้าพรืด หันหนีมองออกไปนอกหน้าต่างรถเหมือนเดิม ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับธิติให้เปลืองน้ำลายและเสียอารมณ์ ด้วยเพราะรู้ว่าตัวเองไม่มีวันชนะเขาได้

 

                รถยนต์คันหรูแล่นไปบนถนนคอนกรีตภายในโครงการบ้านจัดสรรโครงการใหญ่ด้วยความเร็วคงที่ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนลง เมื่อใกล้ถึงจุดหมาย และนั่นทำให้ลลิสาขยับตัว แล้วรีบเอ่ยบอก

                คุณส่งฉันแค่ตรงประตูนี่แหละ ฉันเดินเข้าไปเองได้

                ผมมีธุระกับคุณลุง

                พ่ออาจจะไม่อยู่ธิติไม่ฟังเสียงคัดค้านของเธอ เขาเลี้ยวรถผ่านประตูรั้วอัลลอยด์ที่เปิดต้อนรับไปตามถนนสั้นๆ ปูด้วยหินอ่อนที่ทอดตัวสู่ประตูบ้านอัครวราพร้อมกับลดกระจกลง แล้วเอ่ยถามยามวัยกลางคนที่รีบยกมือตะเบ๊ะใส่เขาอย่างคุ้นเคย ขณะที่ธิติยกมือไหว้อีกฝ่ายอย่างไม่ถือตัว

                คุณลุงอธิปอยู่ไหมลุงชม

                อยู่ครับคุณไปป์ เพิ่งเข้ามาเมื่อสักครู่นี่เองอีกฝ่ายรายงานเสียงสดใส ผิดกับอารมณ์ของลลิสาที่นั่งหน้าตูมหน้างอลิบลับ

                ขอบคุณมากครับธิติเอ่ย ก่อนบังคับรถยนต์ของตัวเองตรงเข้าไปจอดหน้าบ้านอัครวรา ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ แล้วปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว ก่อนก้าวลงไป โดยไม่รอให้เจ้าบ้านอย่างลลิสาออกปากเชิญ

                คุณมีธุระอะไรกับคุณพ่อหญิงสาวร้องถาม หลังรีบซอยเท้าขึ้นมาเดินเสมอเขา ขณะกำลังเดินเข้าไปภายในห้องรับแขกซึ่งบิดาของเธอนั่งอ่านเอกสารอยู่ในนั้น แต่ยังไม่ธิจิจะได้ตอบ คุณอธิปก็เงยหน้าขึ้นมาเห็นเข้าเสียก่อน

                อ้าว ไปป์คุณอธิปร้องทัก เมื่อเห็นร่างสูงของว่าที่ลูกเขยเดินเข้ามา พร้อมกับยกมือไหว้อย่างมีมารยาท

                สวัสดีครับคุณลุง

                สวัสดี นั่งก่อนสิ

                ขอบคุณครับธิติตอบรับ พร้อมกับทรุดนั่งลงบนโซฟาชุดสีน้ำตาลตัวนุ่ม ขณะที่ลลิสาทรุดนั่งลงข้างบิดาด้วยใบหน้าหงิกงอ บ่งบอกอารมณ์ขุ่นมัว

                มาส่งลลิสเหรอ

                ครับ แล้วผมก็มีธุระกับคุณลุงนิดหน่อยชายหนุ่มแจ้งความประสงค์ของตัวเอง คนฟังจึงวางเอกสารในมือลงอย่างให้ความสนใจ

                เรื่องงานเหรอ

                ไม่เชิงครับเขาตอบกลางๆ แล้วมองสบตาลลิสานิดหนึ่ง ก่อนบอกอย่างไม่ลังเล

                ผมอยากให้ลลิสย้ายไปอยู่ที่เพนต์เฮ้าส์ของผมด้วยกันครับ

                อะไรนะ!ลลิสาอุทานอย่างประหลาดใจ ก่อนตวัดเสียงถามทำไมฉันต้องย้ายไปอยู่กับคุณด้วย

                นั่นสิคุณอธิปเห็นด้วยกับบุตรสาว ก่อนตาถามถึงเหตุผล เนื่องจากการที่ทั้งคู่ไปอยู่ด้วยกันก่อนแต่งงานเป็นการกระทำที่ดูไม่งามนัก ไปป์มีเหตุผลอะไรงั้นหรือ ทำไมต้องให้ลลิสไปอยู่ด้วย

                ผมรู้สึกว่าลลิสไม่สนใจงานเท่าที่ควรครับ หากย้ายไปอยู่ด้วยกันคงทำให้มีเวลาคุยและปรึกษากันมากกว่านี้

                คุณอธิปเลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจกับเหตุผลนั่น ก่อนปรายตามองลูกสาว

                “ไปป์หมายความว่าลลิสไม่สนใจงานงั้นหรือ

                “ครับ”

                ลลิสเปล่านะคะคุณพ่อลลิสาแย้งเสียงแหว แล้วหันไปขึงตาใส่ธิติอย่ามากล่าวหากันนะ

                ผมไม่ได้กล่าวหา

                แล้วอะไรทำให้ไปป์คิดแบบนั้นล่ะ งานที่ลลิสทำออกมาไม่ดีหรือว่ามีข้อบกพร่องหัวเรือใหญ่แห่งวราเรสซิเดนซ์ถามหาเหตุผล เมื่อคู่หมั้นของลูกสาวยังคงยืนยันคำเดิม ซึ่งอาจหมายความว่าลลิสาเกงานจริงๆ

                วันนี้มีประชุมสำคัญทีมสถาปนิกของลลิสนำแปลนมาเสนอ ซึ่งมีรายละเอียดปลีกย่อยมากมาย แต่ลลิสกลับหยิบโทรศัพท์มือถือมากดเล่นขณะที่ทีมสถาปนิกนำเสนองาน ผมมองว่าไม่เหมาะสม

                คำตอบของธิติ ทำเอาคุณอธิปถึงกันหันไปมองหน้าลูกสาวด้วยสายตาตั้งคำถาม

                จริงเหรอลลิส ลูกทำอย่างนั้นจริงๆ เหรอ

                ค่ะ ลลิสคุยงานกับคุณราเชนทร์ แต่ก็ไม่ได้เกเรนะคะ แค่หยิบมาเลื่อนดูเป็นบางครั้ง

                แต่มันทำให้ภาพลักษณ์คุณดูไม่ดีธิติเอ่ยแทรกอย่างหวังดี คนอื่นอาจทำตาม โดยยกคุณมาอ้างได้

                มันเป็นแค่เรื่องธรรมดาๆ แต่คุณกำลังทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่นะหญิงสาวตวัดสายตาขุ่นขวางมองเขาอย่างไม่พอใจ “แล้วอีกอย่างฉันก็ศึกษางานนั่นดีแล้ว ถ้าฟังบ้างไม่ฟังบ้างก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร”

                “เป็นสิลูก”

                “คะ” ลลิสาหน้าเสีย มองบิดาที่ค้านขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

                พ่อเห็นด้วยกับไปป์นะ มันดูไม่เหมาะสมเท่าไหร่ มันทำให้ลลิสดูไม่มีความใส่ใจ

                แต่ลลิสก็ไม่ได้ก้มหน้าก้มตาเล่นจริงจังเสียเมื่อไหร่ละคะพ่อ

                มันก็ไม่ควรอยู่ดีนะลูกคุณอธิปแย้ง ทำเอาลลิสาหน้าตูม และก่อนที่จะได้พูดอะไรกันต่อ คุณอริสาก็เดินนำเด็กรับใช้ที่ถือถาดใส่เครื่องดื่มและขนมทานเล่นออกมาเสิร์ฟ ทันเห็นสถานการณ์คุกรุ่นตรงหน้า จึงทรุดนั่งลงแล้วเอ่ยถาม

                คุยอะไรกันจ๊ะ หน้านิ่วคิ้วขมวดเชียว

                ตำหนิผู้บริหารอัครวราอยู่น่ะสิ เล่นมือถือตอนเข้าประชุม

                หือ ลลิสน่ะเหรอค่ะคุณอริสาหันไปมองใบหน้ายับยุ่งของลูกสาว “ลูกทำแบบนั้นจริงๆ หรือลลิส”

                หนูแค่หยิบดูเฉยๆ ค่ะแม่ ไม่ได้นั่งเล่นเป็นจริงเป็นจังเสียหน่อย

                น่าตีจริงลูกคนนี้นี่คนเป็นมารดาบอก พลางตีมือเบาๆ ลงบนแขนของลูกสาวที่นั่งหน้ายุ่งอยู่ข้างๆ

                ลลิสขอโทษค่ะลลิสาเอ่ยบอก เพราะดูเหมือนว่าทั้งบิดาและมารดาจะคิดเหมือนกันกับเขา เรื่องที่เธอทำตัวไม่เหมาะสม พลางเข่นเขี้ยวธิติในใจ ขี้ฟ้อง!ลลิสจะปรับปรุงตัวเองและไม่ทำอีกค่ะ หนูจะตั้งใจทำงาน ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี แต่หนูไม่ย้ายออกจากบ้านนะคะ

                ย้ายออก? ย้ายออกไปไหนกันลูกคนเพิ่งมาใหม่อย่างคุณอริสาร้องถามอย่างแปลกใจกับคำบอกเล่าของลูกสาว คนเป็นสามีจึงอธิบายให้

                พอดีไปป์มาขออนุญาตให้ลลิสย้ายไปอยู่ที่เพนต์เฮ้าส์ด้วยกันน่ะ

                ลลิสสัญญาว่าจะตั้งใจทำงานให้มากขึ้นแล้ว ดังนั้นลลิสไม่ไปลลิสาแย้งหัวชนฝา เรื่องอะไรเธอต้องย้ายไปอยู่กับเขาก่อนแต่งงานด้วย ขณะที่ธิติก็อธิบายเสียงอ่อนอย่างใจเย็น ไม่ว่าอย่างไรงานนี้เขาก็ต้องพาเอไปอยู่ด้วยให้ได้

                มันไม่ใช่แค่เรื่องงาน

                ไม่ใช่แค่เรื่องงาน แล้วเรื่องอะไรอีกละจ๊ะคุณอริสาร้องถามหาเหตุผล เพราะยังแอบตกใจกับคำขอร้องของชายหนุ่ม

                เรื่องงานแต่งครับ ผมอยากให้ลลิสย้ายไปอยู่ด้วย เผื่อจะได้มีเวลาให้กันมากขึ้น เพราะพักหลังมานี้ลลิสไม่มีเวลาให้ผมเลย แถมเบี้ยวนัดดูของชำร่วยกับผมไปสองครั้งแล้ว

                ตายจริง นี่มันใกล้วันงานแล้วนะลูกคนเป็นมารดาอุทาน แล้วหันไปมองหน้าลูกสาวตาเขียว

                ผมกลัวไม่ทัน เลยอยากให้ย้ายไปอยู่ด้วยกันน่ะครับ อีกอย่างจะได้ปรึกษาหารือกันเรื่องโครงการวรวราได้สะดวกขึ้นธิติอธิบายเสียงเรียบด้วยเหตุผล ซึ่งคุณอธิปที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ พยักอย่างเห็นด้วย ทำเอาบุตรสาวหน้ายับยุ่งยิ่งกว่าเดิม

                ก็ดีเหมือนกัน จะได้ช่วยกันเตรียมงาน อีกอย่างจะได้ลองปรับตัวกันก่อนด้วย หรือคุณว่าไงเอ่ยบอก ก่อนหันไปถามคนเป็นภรรยาที่ทำหน้าครุ่นคิด

                ก็ถ้าลลิสไม่มีเวลาให้ไปป์อย่างที่บอกจริง แม่ก็เห็นด้วยนะ เพราะนี่เวลางานก็กระชั้นเข้ามาแล้ว เดี๋ยวจะเตรียมงานไม่ทันเอานะจ๊ะ

                ที่หนูไม่มีเวลาให้เขา ก็เพราะว่าหนูทำงานนะคะลลิสายังคงเอ่ยแย้ง หวังจะให้บิดาหรือมารดาสักคนอยู่ข้างเธอบ้าง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มี ยามได้ยินคำพูดต่อมาของมารดา

                ก็เพลาๆ ลงบ้างสิลูก จัดเวลาให้ดี เพราะต่อไปนี้หนูจะมามัวทำแต่งานไม่ได้แล้วนะ

                นี่สรุปพ่อกับแม่จะให้หนูย้ายไปอยู่กับเขาใช่ไหมคะ แบบนี้มันเรียกว่าอยู่ก่อนแต่งเลยนะหญิงสาวทำเสียงขุ่น ขณะที่ธิตินั่งรอคำตอบอยู่เงียบๆ ปล่อยให้ครอบครัวอัครวราพูดคุยกันเอง

                ไหนๆ ก็ต้องแต่งกันอยู่แล้ว ไปอยู่ศึกษากันก่อน พ่อไม่ถือคุณอธิปบอกอย่างมีเหตุผลในใจ และคุณอริสาก็เห็นดีด้วย

                ใช่ๆ จะได้ค่อยๆ ปรับตัวเข้าหากันยังไงละจ๊ะ

                ลลิสาแอบกลอกตาหลังได้ยินประโยคเออออของมารดา สุดท้ายก็เป็นเธอที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้แก่ความต้องการที่แสนเอาแต่ใจของธิติซึ่งมีพ่อและแม่ของเธอเป็นกองหนุน นับวันหญิงสาวก็ยิ่งรู้สึกว่าครอบครัวเธอเข้าข้างเขามากเกินไป ทั้งที่เขาชิงสุกก่อนห่ามและเคยทำให้เธอเสียใจมาก่อนแท้ๆ แต่ดูเหมือนว่าพ่อกับแม่จะให้อภัยเขาได้อย่าง่ายดายเหลือเกิน

                ลลิสว่าไงละลูก

                พ่อกับแม่พูดแบบนี้แล้ว ลลิสจะไปพูดอะไรได้ละคะหญิงสาวตอบเสียงสะบัด ก่อนผุดลุกขึ้นยืน เพราะทนต่อไปไม่ไหว ด้วยกลัวว่าจะเสียน้ำตาให้สถานการณ์บังคับตรงหน้า

                “งั้นหนูขอตัวเลยนะคะ มีงานต้องทำเอ่ยบอกก่อนหมุนตัวเดินออกไป โดยหยุดชะงักมองหน้าธิติแวบหนึ่ง แล้วอาศัยจังหวะที่มารดาหันไปคุยกับบิดา ออกแรงเตะเข้าที่หน้าแข้งในกางเกงสแลคเนื้อดีของอีกฝ่ายเต็มแรงอย่างหมันไส้ ทำเอาธิติถึงกับหน้าเบ้เพราะว่าความเจ็บ ก่อนเดินออกมาอย่างไม่สำนึกผิด นึกแปลกใจว่าธิติใช้นามสกุลอะไรกันแน่ระหว่าง วรรักษ์ธิกุล และ อัครวรา เพราะดูเหมือนบิดาและมารดาของเธอจะเอ็นดูเขาเป็นพิเศษยิ่งกว่าลูกในไส้อย่างเธอเสียเหลือเกิน


------------------------------------------

อัพคุณไปป์ค่าา

อย่าลืมคอมเมนต์ โหวต เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ ^^


ฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ 







         
แสนรักร้าย
ลานีน
www.mebmarket.com
เธอรักเขาอย่างไร้ข้อแม้ แต่ก็เป็นรักข้างเดียวที่ถูกจำกัดด้วยคำว่า "เด็กเสี่ย"****พนิตดามั่นใจ ว่าเธอรักติณห์ บูรณธิรักษ์ ด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอยู่ในสถานะคลุมเครือเกินกว่าจะคาดเดา ขณะที่คนรอบตัวรู้อยู่เต็มอกว่า วิศวกรหนุ่มประจำบริษัทเมธตระกูลทวีกรุป ที่ทั้งหล่อ รวย และสมบูรณ์แบบอย่างติณห์ เลี้ยงเด็กนักศึกษาอย่างเธอไว้ในฐานะอะไรเขาให้การศึกษา ให้ชีวิต แต่ไม่ให้หัวใจ แล้วคนใน 'อุปการะ' ของเขาอย่างเธอจะเรียกร้องสิ่งใดได้นอกจากเจียมตน และขอให้รักที่ (อยาก) มีไม่ 'ร้าย' เกินไป
ลับ รัก สุดใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เจ้าชายในนิยายอาจจะไม่มีอยู่จริงแต่ผู้ชายในเครื่องแบบอย่าง ร้อยเอกชวนนท์  เป็นดั่งเทพบุตรขี่ม้าขาวพิมพิกา  หาใช่เจ้าหญิงผู้อ่อนหวาน แต่ซ่อนความอ่อนไหวไว้ใต้ภาพลักษณ์ของสาวมั่นเขาเองอาจไม่ใช่เจ้าชายหนุ่มในคืนเต้นรำแต่เป็นทหารหาญที่ซ่อนตัวเพื่อภารกิจลับของชาติมาโดยตลอด และกำลังอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีตัวตน เพื่อที่จะได้รักใครสักคนให้สุดใจ!          “พี่ซัน”          “ครับ” ชวนนท์ขานรับเสียงหวานชิดใบหูเล็กของพิมพิกาที่แม้จะมีที่ครอบหูกางกั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนลมหายใจของเขาเป่ารดบนผิวเนื้อของเธอเต็มๆ          “พี่ซันยืนใกล้เจ้าเกินไปแล้วนะคะ”          “เขาก็สอนยิงปืนกันแบบนี้แหละ พี่ไม่ได้แต๊ะอั๋งสักหน่อย”          “ต้องโอบไว้ทั้งตัวเลยหรือคะ” พิมพิกาถาม ทั้งที่สายตามองตรงไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ของตัวเอง          “ก็ต้องยืนแบบนี้สิ เจ้าขายังยิงปืนไม่เป็นนี่ครับ ก็ต้องติวหนักหน่อย”          “แต่พี่ซันแน่ใจนะคะว่าแค่จะสอนยิงปืนเฉยๆ”          “ทำไม” ชวนนท์หลุดยิ้มอย่างชอบใจกับคำถามของร่างแบบบางในอ้อมกอด เพราะการสอนยิงปืนของเขาดูจะพิเศษกว่าการสอนยิงปืนของครูฝึกท่านอื่นๆ ในเมื่อเขาจงใจเหยียดแขนโอบคนตัวเล็กกว่าไว้ทั้งตัว ซ้ำยังฉวยโอกาสดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางไว้เต็มปอด          “ก็...มันใกล้ไป”          “ไม่ใกล้หรอก เขาก็ยืนสอนกันแบบนี้แหละครับ”
   
ร้อยเล่ห์ใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
รักสิบปีของผู้บริหารหนุ่มและวิศวกรสาวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในวันที่ทั้งคู่ต่างสวมแหวนแต่งงานให้กันและเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสท่ามกลางสักขีพยานเพื่อประกาศสิทธิ์ทางนิตินัยว่าได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์หากการแต่งงานกลับไม่ใช่ปลายทาง แต่มันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนสองคนต่างหาก ดังนั้นที่เคยคิดว่าความรักอย่างเดียวก็เพียงพอ ทว่าวันนี้กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อมีบททดสอบเข้ามามากมายให้เธอและเขาได้ฟันฝ่าสองมือที่เคยจับกันแน่นจะคลายออกหรือไม่รักที่สมบูรณ์แบบจะมีอยู่จริงไหมมีเพียงสองหัวใจเท่านั้นที่ให้คำตอบได้
     
เล่ห์ร้อยใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตารักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีรินใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอรักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กันเพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกันเขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจนั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอเมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนีจากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้าแต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากันหรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 190 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

714 ความคิดเห็น

  1. #712 Mw\' Mw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01
    พ่อกับแม่นางเอกแปลกมากอ่ะ เห็นดีตามพระเอกหมดเลยอ่า งงจัง นางเอกก็ดูโตแล้ว เป็นถึงผู้บริหาร แต่เหมือนจัดการชีวิตตัวเองไม่ได้เลย ต้องตามใจพ่อแม่เสมอ ขัดกับลุคและหน้าที่การงานจัง
    #712
    0
  2. #471 noodao (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 00:41

    ลลิสก็ยังคงตามไม่ทันไปป์อยู่ดีน่ะละ

    #471
    0
  3. #438 Umapan Sadtrapai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:58
    รออัพค่ะ อิอิ
    #438
    0
  4. #437 fsn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 16:00

    ขวางคลองเต็มที่เลยนะ นายไปป์ หุๆ

    #437
    0
  5. #436 Soud Pete (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 08:25
    พ่อแม่อะไรสนับสนุนให้ลูกไปอยู่กับผู้
    #436
    0
  6. #435 ดาวสีรุ้ง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 08:19
    ยายผู้ช่วยเลขานี่ใคร ทำไมคุณไปป์เทคแคร์จัง แบบว่าขึ้นแทนลลิสเลย
    #435
    0
  7. #434 Umapan Sadtrapai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 06:59
    รอๆๆอัพค่ะ
    #434
    0
  8. #433 dechtit322 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 01:55
    ทุเรศจังพระเอกไม่สำนึกเลยว่าเคยทำอะไรเขาไว้ ทำไมต้องมาบังคับกันขนาดนี้ แล้วพ่อแม่ก็แปลกนะเหตุผลอ่อนมากจู่ๆก็สนับสนุนฝ่ายชายให้ลูกสาวไปอยู่ก่อนแต่งกับเขาซะงั้น หวังว่าต่อไปนางเอกจะยังใจแข็งไม่อ่อนข้อให้ง่ายๆนะ เนื้อเรื่องมันถึงน่าติดตาม ถ้าอ่อนให้ง่ายๆกับพระเอกนิสัยแบบนี้ เราว่านางเอกง่ายไป
    #433
    0
  9. #432 pum2812 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:51
    ทีมคุณไปป์ คุณไปป์น่ารัก
    #432
    0
  10. #431 Aom_19 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:32
    คือตอนนี้อยากให้นางเอก กบฎพระเอกแล้วค่ะ แบบอ่านแล้วอึดอัด ดูอะไรก็เป็นใจให้พระเอกไปซะหมด พ่อแม่ควรรักลูกหน่อยก็ดี เข้าใจว่าไม่ถือ จะแต่งแล้ว จะได้ปรับตัวเข้าหากัน มันก็เข้าใจอยู่ว่าหวังดี แต่ลืมไปเหรอ เขาเคยทำร้ายลูกตัวเอง อยากลองให้โอกาส เฮ้อออ ทั้งเหตุทั้งผลมันรับกันดีอยู่ค่ะ แต่ขัดใจถ้าเป็นนางเอก คงเลิกรักเพราะโดนกดดันซะขนาดนี้อ่ะ คงพูดตอกหน้าพระเอกไปเลยว่า “อยากแต่งก็จะแต่งให้แต่คงได้แค่ตัว” อะ #อินจัด ถถถถถ
    #431
    0
  11. #430 Thittayaiem (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:23
    พ่อแม่ทำไมสนับสนุนจัง ผู้ชายคนนี้ทำให้ลูกเสียใจมาแล้วนะ
    #430
    0
  12. #429 Vava Tay (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:09
    อ่านแล้วอึดอัดแทนลลิสมากๆๆๆๆๆๆ ชีวิตเหมือนถูกบังคับไปหมดเลย ทั้งที่ไปป์เคยทำให้เสียใจมาก่อนแท้ๆ รอค่า
    #429
    0
  13. #428 แอน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:06

    ยกนี้อิไปป์ชนะคร่าาาา

    #428
    0
  14. #427 tuorasa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    รอๆๆค่ะ
    #427
    0
  15. #426 faiynoiiz (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:46
    สงสารลลิสอะ คือไปป์เคยทำให้เสียใจมาก่อนอะ
    #426
    0
  16. #425 yingnam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:42

    ไปป์น่ารักกกก

    #425
    0
  17. #424 AijaSolothurn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:33

    รอต่อนะไรท์

    #424
    1
    • #424-1 Mablelanine(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2561 / 21:35
      ขอบคุณที่ติดตามกันค้าา ^^
      #424-1
  18. #423 Marnyaying (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:30
    คุณไปป์ร้ายกาจมาก
    #423
    1
    • #423-1 Mablelanine(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2561 / 21:35
      ผู้ชายร้ายๆ มักจะรักแฟนมากกก ^^
      #423-1
  19. #422 malaiput (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:21
    รอยุน้า ไรท์
    #422
    1
    • #422-1 Mablelanine(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2561 / 21:34
      โอเคจ้าา ตอนนี้ส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์เรียบร้อยแล้วค่ะ รอฟังข่าวน้าา
      #422-1
  20. #421 A-Arun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:19

    เอิ่มมมมมม

    คุณพ่อ คุณแม่ ของว่าที่เจ้าสาว

    ช่างหัวทันสมัยเหลือเกินนะคะ

    สนับสนุนให้อยู่ก่อนแต่งซะด้วย หุหุ

    #421
    1
    • #421-1 Mablelanine(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2561 / 21:32
      คุณพ่อคุณแม่มีเหตุผลค้าาา อิอิ
      #421-1
  21. #420 noo004 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:16
    อิคุณไปป์มันร้ายยย
    #420
    1
    • #420-1 Mablelanine(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2561 / 21:32
      ชะมะ แล้วชอบผู้ชายร้ายๆ ไหมคะ ^^
      #420-1
  22. #419 Poope Athi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:15
    อยากได้อีบุ๊คเรื่องนี้มาครองจัง...
    #419
    2
    • #419-1 Mablelanine(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2561 / 21:34
      รอกันอีกแป๊บนะค้าา ตอนนี้ต้นฉบับอยู่ในมือสำนักพิมพ์เรียบร้อยแล้วค่า ^^
      รอกันอีกนิด
      #419-1