ใจแค้น แสนรัก [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 23 : ใจแค้น แสนรัก : ตอนที่ 8 --- 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,573
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    7 พ.ค. 61





ตอนที่ 8

วันนี้คุณลลิสมีประชุมเรื่องโครงวรวรารีสอร์ตที่เดอะแกรนด์วรรักษ์ตอนบ่ายโมงนะคะเสียงแจ้วๆ ของพิมพ์ลดารายงาน ขณะยืนรอแฟ้มงานของฝ่ายงานที่ลลิสากำลังลงลายเซ็นต์ ทำเอามือของผู้บริหารสาวที่จับปากกาอยู่ชะงักไปนิด ก่อนปิดแฟ้มงานแล้วยื่นคืนให้เลขานุการประจำตัวด้วยท่าทีปกติ เมื่อลงลายมือเสร็จเรียบร้อย

ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะคะ เกือบจะลืมไปซะแล้วลลิสาบอกยิ้มๆ แล้วเอื้อมไปหยิบ

คุณพิมพ์เตือนฝ่ายสถาปนิคไปหรือยังคะ เผื่อเขาลืม ลลิสไม่อยากให้งานนี้พลาด

โอ้ย ไม่ต้องห่วงค่ะ ตอนนี้ฝ่ายนั้นไปนั่งกินซูชิรออยู่ที่เดอะแกรนวรรักษ์แล้วค่ะ ไม่มีพลาดแน่นอนค่ะ

ไปกินซูชิที่เดอะแกรนด์วรรักษ์หรือคะหญิงสาวร้องถามอย่างนึกแปลกใจ

ค่ะ ตอนนี้ที่นั่นจัดเทศกาลซูชิอยู่ค่ะ เป็นแบบบุฟเฟ่ต์ด้วย ราคาไม่แรงเลยพิมพ์ลดารายงานอย่างรู้ดี ประหนึ่งว่าตัวเองเป็นหนึ่งในพนักงานของเดอะแกรนด์วรรักษ์ด้วย คงมีแต่ลลิสาเท่านั้นที่ไม่รู้อะไรเลย จึงได้แต่รับคำเสียงเบา

งั้นหรือคะ

                ค่ะ คุณลลิสลองไปเดินชมดูสิค่ะ มีแต่ซูชิอร่อยๆ น่าทานทั้งนัั้นเลย เมนูซาเซมิ เนื้อปลาก็สดกรอบ หว๊านหวาน ข้าวปั้นก็อร่อยมากเลยค่ะ อร่อยทุกอย่างเลย

                คุณพิมพ์พูดเหมือนไปมาแล้วเลยนะคะลลิสาพูดท้วง ขณะที่ฝ่ายนั้นหัวเราะแห้งๆ ก่อนทำท่ากระซิบกระซาบเอ่ยบอก

                คุณไปป์ให้บัตรกิฟวอเชอร์พี่มาน่ะค่ะ พี่เลยไปกินมาเมื่อวาน

                หรือคะลลิสารับคำ อย่างไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ยามได้ยินชื่อคู่หมั้นหนุ่มที่พักนี้หายหน้าไปเลย หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นที่เธอต่อปากต่อคำกับเขาต่อหน้าราเชนทร์ ซ้ำยังเอ่ยปากไล่เขาอีก พลันคำพูดของเนตรกมลก็แวบเข้ามา

                โอ้ย แกทำไม่ถูก ฉันรู้ว่าแกไม่อยากเป็นเบี้ยที่คอยเชื่อฟังและทำตามคำสั่งของคุณไปป์ทุกอย่าง แต่แกก็ไม่ควรไปแสดงกิริยาแบบนั้นกับเขาต่อหน้าคุณราเชนทร์ ซึ่งถือว่าเป็นคนนอกไหมย่ะ แบบนี้เขาเรียกหักหน้ากันชัดๆ เลย พวกผู้ชายถือเรื่องนี้กันมากเลยนะ แต่ถ้าเป็นฉันเจอแบบนี้ก็เฟลหว่ะ

                “ขนาดพี่ไปแต่เช้า คนยังเยอะมากเลยค่ะ วันนี้คุณลลิสก็ออกไปก่อนเวลาสิคะ ลองไปเดินชมดู ถ้าไม่ชอบซูชิ ขนมหวานจากญี่ปุ่นก็มีมาให้เลือกทานเยอะนะคะ คุณไปป์เชิญแต่เชฟอาหารญี่ปุ่นดังๆ มาทั้งนั้นเลย

                ค่ะลลิสารับคำส่งๆ แล้วหันมาสนใจกับการรวบเก็บแฟ้มงานด้วยท่าทีนิ่งๆ ด้วยเพราะความรู้สึกผิดที่พุ่งขึ้นมา จนเลขานุการสาวที่ยืนอยู่ยังรับรู้ได้ถึงความอึมครึมที่แผ่คลุมกะทันหัน จึงขยับเอ่ยขอตัว

                งั้นพี่ขอตัวก่อนนะคะ พอดีพิมพ์งานค้างไว้

                เชิญค่ะลลิสาบอก ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะรีบหมุนตัวเดินออกไป ทิ้งเธอไว้กับความรู้สึกปั่นป่วนใจเพียงลำพัง หรือว่าวันนั้นเธอจะทำเกินไปจริงๆ

                ลลิสามาถึงโรงแรมเดอะแกรนด์วรรักษ์ด้วยรถยนต์...คันเก่งในตอนเกือบเที่ยง แม้ในใจจะร่ำๆ ไม่อยากมา เพราะกลัวว่าจะได้เผชิญหน้ากับธิติก่อนเวลาประชุม แต่ด้วยคำว่างานที่ค้ำคอ ทำให้เธอต้องจำใจมาก่อนเวลา เพื่อมาศึกษาดูงานเทศกาลซูชิที่เขาจัดขึ้นกับตาว่าได้รับการตอบรับจากบรรดาลูกค้าอย่างล้นหลามเหมือนที่พิมพ์ลดาคุยไว้หรือไม่

                ลลิสาขึ้นลิฟต์พร้อมด้วยเพื่อนร่วมโดยสารหลายคนเพื่อตรงไปยังห้องอาหารชั้นเจ็ดซึ่งใช้เป็นสถานที่จัดงานบุฟเฟ่ต์ซูชิ ตามป้ายเชิญชวนที่จัดวางเป็นสัดส่วนแต่สามารถมองเห็นได้เด่นชัดเพราะมีรูปซูชิน่าทานหลากหลายหน้าแปะติดไว้โดดเด่นทั่วทั้งโรงแรม ซึ่งถือว่าการทำโฆษณาเพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้าของเดอะแกรนด์วรรักษ์ผ่านฉลุยเลยทีเดียว

                ผู้บริหารสาวแห่งอัครวราเรสซิเดนซ์เดินตามคนอื่นๆ ออกจากลิฟต์เมื่อถึงที่หมาย แล้วเดินตรงไปยังห้องอาหาร โดยสิ่งแรกที่ลลิสาเห็นในห้องคือความละลานตาของไลน์อาหารมากมายที่วางเรียงรายเต็มไปหมด พอๆ กับบรรดาลูกค้าหลากหลายวัยที่นั่งจับจองเก้าอี้กันจนเต็ม ซึ่งภาพนั้นทำให้หญิงสาวนึกสนใจในกลยุทธ์ที่ธิตินำมาใช้ในการดึงดูดลูกค้าเสียแล้ว

                ห้องอาหารที่เดอะแกรนด์วรรักษ์เลือกจัดงานบุฟเฟ่ต์ซูชิมีขนาดกว้างขวาง ตกแต่งและประดับดาด้วยธงชาติญี่ปุ่น ธงปลาคาร์ฟและต้นซากุระสีชมพูสวย ซึ่งจัดเป็นซุ้มไว้สำหรับให้บรรดาลูกค้าได้ถ่ายรูป โดยมีภาพตึกสูงเสียดฟ้าเป็นพื้นหลัง ส่วนตรงกลางของห้องอาหาร เป็นเคาน์เตอร์ขนาดยาวใช้สำหรับจัดวางซูชิหลากหลายหน้าที่ทำจากฝีมือเชฟชาวญี่ปุ่นซึ่งยืนสาธิตการทำซูชิให้เห็นกันจะๆ แบบชิ้นต่อชิ้น และมีเก้าอี้สำหรับนั่งจัดวางอยู่ทั่วทั้งห้องอาหาร โดยส่วนใหญ่ถูกจับจองจนเต็มแล้ว

                ลลิสาออกเดินทอดน่องไปแต่ละซุ้มอย่างไม่รีบร้อน มองสำรวจซูชิหน้าตาน่าทานอย่างสนใจอกสนใจ ก่อนหยุดอยู่ที่ซุ้มซูชิหน้าปลาคินเมได เมื่อสะดุดตากับการแล่เนื้อปลาด้วยมีดคมกริบของเชฟร่างสูง ในชุดยูนิฟอร์มสีขาวดูน่าสนใจ

                หนูเอาชิ้นนี้ค่ะ

                ไฮ้ลลิสาหันมองตามมือของเชฟที่หยิบซูชิคำโตโปะด้วยเนื้อปลาสีสวยชิ้นใหญ่วางลงบนถาดไม้ของเด็กสาวในชุดนักเรียนมอปลายที่ฉีกยิ้มกว้างตาเป็นประกายอย่างแปลกใจ

                น้องมาทานคนเดียวหรือคะหญิงสาวหันไปถามอย่างสนใจ ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับคำ

                ค่ะ หนูมาคนเดียว

                แล้วนี่ทานอะไรบ้างจ๊ะ เยอะแยะเชียวลลิสาชวนคุย พร้อมกับมองซูชิในถาดของเด็กสาวที่มีจำนวนถึงหกชิ้นอย่างห่วงใยจำนวนเงินในกระเป๋าที่อีกฝ่ายต้องควักจ่าย

                นี่ข้าวปั้นไข่หวาน หนูชอบกินซูชิ เลยเก็บเงินมากินค่ะเด็กสาวอธิบายอย่างใจดี

                เก่งจัง แล้วทั้งถาดนี่กี่บาทจ้ะลลิสาลอบถามเพราะรู้ว่าราคาอาหารแบบบุฟเฟ่ต์ตามโรงแรมห้าดาวมักมีราคาสูง ซึ่งโรงแรมของธิติก็คงไม่ต่างกัน

                 นี่ฟุโตะมากิ ทามาโงะ เทะมากิ แล้วก็ชิ้นนี้นิงิริซูชิหน้าปลาคินเมไดค่ะ หนูชอบกินซูชิ เลยเก็บเงินมากินค่ะ” เด็กสาวอธิบายอย่างยินดี เห็นได้จากแววตาเป้นประกายแวววาวนั่น

                “เก่งจัง แล้วทั้งถาดนี่กี่บาทจ้ะ” ลลิสาลอบถามเพราะรู้ว่าราคาอาหารแบบบุฟเฟ่ต์ตามโรงแรมห้าดาวมักมีราคาสูง ซึ่งโรงแรมของธิติก็คงไม่ต่างกัน

                “ชิ้นละสามสิบเก้าบาทค่ะ หกชิ้นก็สองร้อยสามสิบสี่บาทค่ะ

                “หืม” ลลิสาเลิกคิ้วสูงอย่างประหลาดใจกับราคาซูชิที่ดูไม่แพงเหมือนที่เธอคาดไว้ ด้วยเพราะวัตถุดิบคุณภาพดีที่เชฟแต่ละคนใช้ไม่น่าจะสามารถตั้งราคานี้ได้เลย

               --------------------------------------

มาอัพแล้วนะคะ เนื้อหาที่อัพยังไม่ผ่านการรีไรท์หรือตรวจคำผิดนะคะ

อาจจะมีตกหล่นบ้าง อย่าลืมกดให้กำลังใจลานีนด้วยนะคะ ^^

ฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ ^^






         
แสนรักร้าย
ลานีน
www.mebmarket.com
เธอรักเขาอย่างไร้ข้อแม้ แต่ก็เป็นรักข้างเดียวที่ถูกจำกัดด้วยคำว่า "เด็กเสี่ย"****พนิตดามั่นใจ ว่าเธอรักติณห์ บูรณธิรักษ์ ด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอยู่ในสถานะคลุมเครือเกินกว่าจะคาดเดา ขณะที่คนรอบตัวรู้อยู่เต็มอกว่า วิศวกรหนุ่มประจำบริษัทเมธตระกูลทวีกรุป ที่ทั้งหล่อ รวย และสมบูรณ์แบบอย่างติณห์ เลี้ยงเด็กนักศึกษาอย่างเธอไว้ในฐานะอะไรเขาให้การศึกษา ให้ชีวิต แต่ไม่ให้หัวใจ แล้วคนใน 'อุปการะ' ของเขาอย่างเธอจะเรียกร้องสิ่งใดได้นอกจากเจียมตน และขอให้รักที่ (อยาก) มีไม่ 'ร้าย' เกินไป
ลับ รัก สุดใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เจ้าชายในนิยายอาจจะไม่มีอยู่จริงแต่ผู้ชายในเครื่องแบบอย่าง ร้อยเอกชวนนท์  เป็นดั่งเทพบุตรขี่ม้าขาวพิมพิกา  หาใช่เจ้าหญิงผู้อ่อนหวาน แต่ซ่อนความอ่อนไหวไว้ใต้ภาพลักษณ์ของสาวมั่นเขาเองอาจไม่ใช่เจ้าชายหนุ่มในคืนเต้นรำแต่เป็นทหารหาญที่ซ่อนตัวเพื่อภารกิจลับของชาติมาโดยตลอด และกำลังอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีตัวตน เพื่อที่จะได้รักใครสักคนให้สุดใจ!          “พี่ซัน”          “ครับ” ชวนนท์ขานรับเสียงหวานชิดใบหูเล็กของพิมพิกาที่แม้จะมีที่ครอบหูกางกั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนลมหายใจของเขาเป่ารดบนผิวเนื้อของเธอเต็มๆ          “พี่ซันยืนใกล้เจ้าเกินไปแล้วนะคะ”          “เขาก็สอนยิงปืนกันแบบนี้แหละ พี่ไม่ได้แต๊ะอั๋งสักหน่อย”          “ต้องโอบไว้ทั้งตัวเลยหรือคะ” พิมพิกาถาม ทั้งที่สายตามองตรงไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ของตัวเอง          “ก็ต้องยืนแบบนี้สิ เจ้าขายังยิงปืนไม่เป็นนี่ครับ ก็ต้องติวหนักหน่อย”          “แต่พี่ซันแน่ใจนะคะว่าแค่จะสอนยิงปืนเฉยๆ”          “ทำไม” ชวนนท์หลุดยิ้มอย่างชอบใจกับคำถามของร่างแบบบางในอ้อมกอด เพราะการสอนยิงปืนของเขาดูจะพิเศษกว่าการสอนยิงปืนของครูฝึกท่านอื่นๆ ในเมื่อเขาจงใจเหยียดแขนโอบคนตัวเล็กกว่าไว้ทั้งตัว ซ้ำยังฉวยโอกาสดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางไว้เต็มปอด          “ก็...มันใกล้ไป”          “ไม่ใกล้หรอก เขาก็ยืนสอนกันแบบนี้แหละครับ”
   
ร้อยเล่ห์ใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
รักสิบปีของผู้บริหารหนุ่มและวิศวกรสาวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในวันที่ทั้งคู่ต่างสวมแหวนแต่งงานให้กันและเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสท่ามกลางสักขีพยานเพื่อประกาศสิทธิ์ทางนิตินัยว่าได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์หากการแต่งงานกลับไม่ใช่ปลายทาง แต่มันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนสองคนต่างหาก ดังนั้นที่เคยคิดว่าความรักอย่างเดียวก็เพียงพอ ทว่าวันนี้กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อมีบททดสอบเข้ามามากมายให้เธอและเขาได้ฟันฝ่าสองมือที่เคยจับกันแน่นจะคลายออกหรือไม่รักที่สมบูรณ์แบบจะมีอยู่จริงไหมมีเพียงสองหัวใจเท่านั้นที่ให้คำตอบได้
     
เล่ห์ร้อยใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตารักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีรินใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอรักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กันเพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกันเขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจนั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอเมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนีจากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้าแต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากันหรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

714 ความคิดเห็น

  1. #469 noodao (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 00:29

    ลลิสจทำไงนะเมื่อจะต้องพี่ไปป์

    #469
    0
  2. #404 A-Arun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:10
    ขอบคุณค่ะไรท์
    คิดถึงนะคะ
    #404
    0
  3. #403 มินนี่ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 12:44

    ลลิสมาแล้ววว

    #403
    0
  4. #401 AijaSolothurn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:37

    มาบ่อยๆนะไรท์คิดถึง

    #401
    0