ใจแค้น แสนรัก [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 19 : ใจแค้น แสนรัก : ตอนที่ 6 ---100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    28 ก.พ. 61

                    



                    ผมจะรอไปส่งคุณที่บ้าน ไหนๆ ก็มาแล้ว จะได้ไม่เสียเที่ยว

                ฉันเอารถมา

                ก็เรื่องของคุณสิ แต่ผมจะไปส่งธิติดึงดันเสียงเรียบ ทำเอาลลิสาถึงกับอยากกรีดร้องออกมาดังๆ อย่างขัดใจ

                หรือคุณอยากออกไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันก็ได้นะ ผมมีร้านแนะนำเพียบเลย

                ฉันยังไม่หิว

                งั้นคุณก็เลือกเอาว่าจะให้ผมนั่งรอไปส่งคุณที่บ้านหรือออกไปหาอะไรกิน

                นี่ตกลงว่าคุณจะไม่ยอมกลับไปง่ายๆ ใช่ไหมลลิสาเอ่ยถามเขาเสียงขุ่น ใบหน้าสวยยับยุ่ง ด้วยเพราะไม่รู้จะสรรหาวิธีไหนมาไล่ผู้ชายดื้อด้านอย่างธิติ ส่วนชายหนุ่มยักไหล่รับคำด้วยท่าทีสบายๆ ไม่ทุกข์ร้อนกับกิริยาไม่เป็นมิตรของลลิสาสักนิด

                “อืม พอดีผมว่าง”

                งั้นก็ออกไปหาอะไรกินกัน แล้วค่อยแยกย้ายก็ได้หญิงสาวสรุปอย่างไม่มีทางเลือก เพราะทนให้เขามานั่งเฝ้าเป็นชั่วโมง สองชั่วโมงแบบนั้นไม่ได้แน่ เธอจึงคิดว่าการออกไปกินข้าวกับเขาให้จบไปมื้อๆ หนึ่ง แล้วกลับบ้าน น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว

                งั้นก็ดีลธิติตอบพร้อมกับหยัดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขณะที่สายตาจ้องมองหญิงสาวที่ยังวุ่นอยู่กับการจัดเก็บข้าวของบนโต๊ะให้เป็นระเบียบด้วยท่าทีไม่รีบร้อน จึงก้าวเข้าไปใกล้

                เดี๋ยวผมช่วยชายหนุ่มเสนอพร้อมกับแย่งแฟ้มในมือหญิงสาวไปจัดวางเสียเองอย่างรวดเร็ว ไม่สนเสียงทักท้วงของลลิสาแม้สักนิด

                เดี๋ยวฉันจัดเอง

                คุณทำช้าเขาว่าพร้อมกับวางแฟ้มงานชุดสุดท้ายที่วางเรียงซ้อนกันเสร็จเรียบร้อยลงบนโต๊ะ ก่อนบอก

                เสร็จแล้ว ไปกันได้หรือยัง

                ลลิสาชักสีหน้าใส่ร่างสูงอย่างไม่รู้สึกยินดีกับความเอื้อเฟื้อของธิติ ออกจะไม่พอใจด้วยซ้ำที่เขามาแสดงท่าทีแกมบังคับกันแบบนี้

                คนบ้าหญิงสาวบริภาษเสียงขุ่น แล้วคว้ากระเป๋าสะพาย ลุกขึ้นก้าวฉับๆ ตรงไปที่ประตู โดยมีธิติ ซึ่งกระตุกยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดีเดินตามไปติดๆ กัน

                คุณพิมพ์คะลลิสาหยุดเดินที่หน้าโต๊ะทำงานของเลขาสาวที่รีบผุดลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นเธอ

                คะคุณลลิส

                เดี๋ยวคุณพิมพ์เอาแฟ้มเอกสารส่งคืนแผนกใหด้วยนะคะ ลลิสจะออกไปข้างนอกและไม่กลับเข้ามาแล้ว ถ้ามีธุระด่วนโทรเข้าเบอร์มือถือได้เลยนะคะลลิสาเอ่ยสั่งเลขาสาวด้วยน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ ขณะที่ผู้ใต้บังคับบัญชาพยักหน้ารับคำ แต่สายตากลับปรายตามองร่างสูงที่ยืนขนาบด้านหลังเธอด้วยสายตาอย่างรู้อยากเห็น และเชื่อได้เลยว่าข่าวคราวเรื่องคู่หมั้นของเธอจะกระจายไปทั่วทุกแผนกอย่างรวดเร็ว พิมพ์กมลเป็นเลขานุการที่เคยทำงานกับบิดาเธอมาก่อน เป็นคนทำงานเก่ง นิสัยดี แต่เสียอย่างเดียวตรงนิสัยช่างเม้าท์

                งั้นลลิสไปก่อนนะคะ

                ค่ะอีกฝ่ายรับคำ ก่อนลลิสาจะหมุนตัวเดินออกมาพร้อมกับธิติที่เดินตามประกบเธอติดๆ ท่ามกลางเหล่าสายตาของพนักงานที่ชะเง้อชะแง้มองตามตลอดทาง

 

                บอกแล้วไงว่ารถจะติดลลิสาบ่นอย่างหงุดหงิดใจ หลังรถยนต์คันสวยของธิติติดแหง็กอยู่ตรงสี่แยกไฟแดงแห่งหนึ่งได้ร่วมครึ่งชั่วโมงแล้ว อันเนื่องมาจากการจราจรแออัดที่แทบจะเป็นอัมพาตในชั่วโมงเร่งด่วน ทราไม่สามารถขยับเบี่ยงรถหลบไปทางไหนได้เลย นอกจากเคลื่อนตามท้ายรถคันหน้าไปอย่างช้าๆ เท่านั้น ซึ่งถือว่าลลิสาตัดสินใจพลาดที่เลือกออกมากับธิติ เพราะการนั่งอยู่กับเขาตามลำพังในห้องโดยสารเล็กๆ ที่เห็นทุกอิริยาบทของกันและกันชวนให้อึดอัดใจมากกว่าการนั่งอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางหลายร้อยเท่า

                ครึ่งชั่วโมงแล้วยังไปไม่ถึงไหนเลย กว่าจะได้กินข้าว กลับบ้าน ก็สามสี่ทุ่มกันพอดีลลิสายังคงบ่นไม่หยุด มองภาพรถยนต์เป็นแผงที่จอดรอเพื่อจะผ่านเส้นกันไฟจราจรอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

                แอร์ไม่เย็นเหรอ

                อะไรหญิงสาวสะบัดเสียงถาม แล้วหันขวับไปมองหน้าร่างสูงที่เอาแต่ยิ้มน้อยๆ อยู่ในหน้าอย่างอารมณ์ดีขัดกับความรู้สึกของลลิสาลิบลับ

                ก็คุณไง พอร้อนหน่อยก็บ่นเป็นคนแก่ไปได้

                อะไรนะ!หญิงสาวอุทานเสียงเขียว ใบหน้าสะสวยยับยุ่งอย่างไม่ชอบใจ

                นี่คุณว่าฉันแก่เหรอ

                ผมแค่เปรียบเปรยเฉยๆ

                ลลิสาหน้างอ แล้วก็ยิ่งโกรธขึ้นไปอีก เมื่อธิติไม่ได้มีท่าทีสำนึกผิด เพราะเขายิ้ม แถมหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ด้วย

                ก็ถ้าคุณไม่อยากฟังฉันบ่นแล้วไปรับมาทำไม

                ก็ไม่ได้บอกว่าไม่อยากฟังชายหนุ่มบอกพลางเคาะนิ้วไปบนพวงมาลัยรถอย่างอารมณ์ดีผมเห็นคุณทำหน้ายุ่ง เลยเป็นห่วงกลัวว่าหน้าคุณจะมีริ้วรอยก็เท่านั้นเอง

                ลลิสาเม้มปากอย่างออกเคือง ก่อนตอกกลับธิติเสียงขุ่นด้วยแรงอารมณ์

                หน้าฉันจะมีตีนกาห้าแฉกหรือริ้วรอยเป็นพันเส้น มันก็เรื่องฉัน

                ไม่เอาน่าคุณ ผมล้อเล่น

                ฉันไม่ขำด้วยหรอกนะ คนบ้า!ลลิาสาบริภาษพลางเบียดตัวเองเข้าหาประตูรถ เพื่อสร้างช่องว่างระหว่างเขากับตัวเองให้ได้มากที่สุด เธอไม่อยากเข้าใกล้เขาเกินจำเป็น พอเมื่อลลิสาหยุดบ่น ทั่วทั้งห้องโดยสารก็ตกอยู่ในความเงียบ ไม่ใช่เงียบแบบสมาธิ แต่เป็นความเงียบที่กรุ่นไปด้วยความรู้สึกอึดอัดใจ จนธิติถึงกับต้องโทษตัวเองที่ปากเสีย เลยพลอยทำให้บรรยากาศกร่อยไปหมด

 ก่อนธิติซึ่งกำลังใช้สมาธิกับการขับรถจะเบือนหน้าหันไปมอง เมื่อขับข้ามผ่านเส้นกั้นไฟจราจรไปได้สำเร็จ

คุณ…” เขาเอ่ยเรียกเสียงเบา แต่คนที่นั่งเชิดหน้าคอแข็งก็เอาแต่เงียบ ไม่สนใจเขาเลยสักนิด ธิติจึงตัดสินใจคว้าหมับเข้าที่มือของลลิสาแล้วดึงมากุมไว้บนหน้าขาข้างหนึ่งของตัวเอง นั่นทำให้หญิงสาวหันมาดุเสียงดังอย่างตกใจ

                ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้นะ

                ผมขอโทษชายหนุ่มบอกพลางไล้ข้อมือเล็กเบาๆ ด้วยปลายนิ้วโป้งแข็งแรง ซึ่งสัมผัสของเขาก่อให้เกิดความรู้สึกปั่นป่วนในหัวใจ จนตะกอนความรู้สึกที่ซ่อนไว้สั่นคลอน

                ขณะที่ลลิสาซึ่งนั่งตัวแข็งทื่อพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา แต่ธิติไม่ยอม แล้วเขาออกแรงรั้งมันไว้แน่น

นี่คุณ!

ขออยู่แบบนี้อีกนิดไม่ได้เหรอ

ลลิสาเม้มปากแน่น แล้วพยายามดึงมือกลับอีกครั้ง ขณะที่คนเป็นสารถีหันมามอง พร้อมกับทำเสียงหนึ่งที่ทำให้ลลิสาอยากกรีดร้องลั่น เธอเกลียดเสียงทอดอ่อนอย่างออดอ้อนของเขาจับใจ

นะครับ

หญิงสาวสะบัดหน้ามองออกไปนอกตัวรถอย่างขุ่นเคือง ทั้งที่หัวใจกระตุกไปนิด โดยไม่ตอบรับหรือปฏิเสธอะไร ด้วยรู้ดีว่าพูดไปก็เท่านั้น เพราะคนดื้อด้านอย่างเขาคงไม่รับฟัง

 

ร้านอาหารที่ธิติพาลลิสามา เป็นร้านอาหารเล็กๆ สไตล์ฟิวชั่นที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ท่ามกลางบรรยากาศร่มรื่นจากไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา เข้ากันกับผืนหญ้าญี่ปุ่นสีเขียวสบายตา ดูนุ่มเท้าที่ปูหนาแน่นทั่วทั้งโซนที่นั่งด้านนอกซึ่งมีเก้าอี้ไม้เพียงไม่กี่ชุด และเนื่องจากเป็นเวลาที่ยังไม่เย็นมากนัก จึงมีที่นั่งเหลือเพียงพอ

ธิติและลลิสาเลือกนั่งตรงมุมหนึ่งใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ถูกตกแต่งด้วยไฟสีส้มดวงเล็กๆ ห้อยระย้า ข้างๆ กัน มีสวนไม้ดอกจัดอยู่ ช่วยเพิ่มบรรยากาศให้ดูยิ่งผ่อนคลาย รวมทั้งเสียงเพลงเพราะๆ แนวอาร์แอนด์บีที่เปิดคลออยู่นั่นด้วย

ชอบร้านนี้ไหมธิติเอ่ยถามขึ้น ขณะที่ลลิสามองสำรวจไปรอบๆ ตัวร้านด้วยความรู้สึกสบายใจ แต่ก็กั๊กคำตอบ ด้วยการบอกสั้นๆ ไม่บ่งบอกอารมณ์

ก็ดี

แปลว่ายังไม่ถูกใจธิติเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม แต่หญิงสาวไม่ตอบ

ถ้าคุณได้ลองชิมอาหารของที่นี่แล้วจะติดใจ อร่อยทุกอย่าง คุณน่าจะชอบ

ร้านอาหารที่ไหนก็เหมือนกันลลิสาบอกด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายเพื่อปกปิดความรู้สึกในใจที่เกิดขึ้น

ด้วยเพราะไม่อยากยอมรับว่าบรรยากาศภายในร้านที่ธิติพามา ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายที่สุดหลังต้องทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งสัปดาห์

สั่งอาหารเถอะ กินแล้วจะได้รีบกลับหญิงสาวทำเป็นรีบเร่ง ขณะที่ธิติเอ่ยท้วง

จะรีบกลับไปไหนล่ะคุณ บรรยากาศออกจะดีขนาดนี้

ฉันไม่มีเวลาว่างขนาดมานั่งชิลล์เป็นชั่วโมงๆ หรอกนะ ฉันมีงานต้องทำคนฟังเลิกคิ้ว

                คุณควรทิ้งงานไว้ที่โรงแรม แล้วแบ่งเวลาให้ตัวเองบ้าง ทำงานทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ เดี๋ยวก็เป็นโรคเครียดกันพอดี

                อย่าทำเป็นรู้ดีลลิสาบอกปัด ให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้รู้สึกดีไปกับคำแนะนำของเขาสักเท่าไหร่นัก

                ผมก็แค่เป็นห่วงร่างบางเม้มปากแน่นอย่างขัดใจ ยามได้ยินประโยคจากธิติที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนผลักความห่วงใยที่เขาแสดงออก ด้วยการเฉไฉถามเรื่องอื่น

                ตกลงจะสั่งอาหารหรือยัง ไม่งั้นฉันจะกลับละนะ

                นี่ตกลงว่ารีบหรือหิวกันแน่ถึงได้เร่งยิกๆ

                นี่!ลลิสาทำหน้ายุ่งเมื่อถูกเขาเย้าไม่เลิก ขณะที่ธติหัวเราะเบาๆ แล้วหันไปยกมือเรียกพนักงานเสิร์ฟให้เดินเข้ามารับออเดอร์

ขออนุญาตเสนอเมนูอาหารนะคะ

ครับชายหนุ่มรับคำ  แล้วยื่นมือออกไปรับเมนูมาเปิดอ่านพลางชี้ชวนให้ลลิสาดูรายชื่ออาหารที่มีเกือบร้อยรายการ ก่อนร้องถามคนหน้าบึ้งอย่างขอความคิดเห็น

อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคุณ

ก็ไหนบอกว่าอร่อยทุกอย่าง แล้วจะถามทำไมลลิสาย้อนถาม โดยไม่แตะเมนูอาหารซึ่งวางอยู่ใกล้มือเลยสักนิด

ก็เผื่อคุณอยากลองกินเมนูอื่น นอกเหนือจากที่ผมสั่งไง

สั่งอะไรก็สั่งมาเถอะน่าหญิงสาวบอกเสียงขุ่น ทำเอาพนักงานสาวที่ยืนรออยู่ยิ้มแหยๆ อย่างทำตัวไม่ถูก ขณะที่ธิติระบายยิ้มอย่างไม่ทุกข์ร้อน ก่อนจะร่ายชื่อเมนูอาหารหลายอย่างออกมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเมนูแนะนำของร้าน ที่ขึ้นชื่อเรื่องรสชาติอร่อยถูกปาก จนลูกค้าส่วนใหญ่ต้องสั่งกินซ้ำบ่อยๆ อย่างสลัดแตงโมข้าวแต๋น ยำส้มโอ สลัดไก่ย่าง สปาเกตตีไส้อั่ว ไอศกรีมกะทิและของหวานอย่างทิรามิสุช็อกโกแลต

แค่นี้ครับ

แล้วเครื่องดื่ม รับเป็นอะไรดีคะพนักงานสาวรับเมนูคืนจากธิติ แล้วเอ่ยถามอีกครั้ง

น้ำเปล่าค่ะ

แต่ที่นี่ฟรุตโซดาอร่อยนะ เป็นซิกเนเจอร์ของร้านด้วยลลิสาขมวดคิ้วมุ่นมองหน้าธิติ ที่เอ่ยสวนขึ้นมาอย่างไม่พอใจ

ขอฟรุตโซดาสองที่ละกันครับ

แต่ฉันสั่งน้ำเปล่า

อันนี้อร่อยกว่าธิติไม่ฟังเสียงร้องท้วงของเธอเลย นั่นทำให้อารมณ์ร้อนๆ ของลลิสาที่ถูกกวนขุ่นคลั่กยิ่งกว่าเดิม เป็นผลให้ใบหน้าสวยยับยุ่ง จนพนักงานสาวต้องรีบหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมๆ กับธิติที่ขอตัวไปห้องน้ำติดๆ กัน เหมือนรู้ว่าพายุอารมณ์เสียของเธอเตรียมจะสาดซัดใส่เขาเต็มที่ แต่สุดท้ายเธอก็ทำได้แค่นั่งทอดถอนหายใจอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งพนักงานสาวคนเดิมนำเครื่องดื่มที่ธิติเป็นคนบงการสั่งให้มาเสิร์ฟ

ฟรุตโซดาได้แล้วค่ะ

ขอบใจจ้ะลลิสาบอกพร้อมกับเลื่อนแก้วทรงสูงบรรจุน้ำผลไม้สีชมพูอ่อน ตกแต่งปากแก้วด้วยเกปฟรุตฝานบางและกล้วยไม้สีชมพูจัดมาใกล้ หญิงสาวใช้หลอดสีขาวสะอ้านคนน้ำแข้งปั่นละเอียดเบาๆ พร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่โชยเข้าจมูกอย่างชอบใจ ก่อนจะลองชิมเสียอึกใหญ่ แล้วดูดซ้ำ

อร่อยจังหญิงสาวพึมพำอย่างอารมณ์ดี เนื่องมาจากความถูกใจในรสชาติเครื่องดื่มที่เขาพยายามยัดเยียดให้ เธอจึงดูดซ้ำจนเหลือเพียงค่อนแก้ว

พี่ลลิส...หรือเปล่าคะลลิสาเงยหน้าขึ้นมองยามได้ยินเสียงลังเลคล้ายไม่แน่ใจของคนพูด ก่อนสบเข้ากับดวงตาวับวาวที่แฝงไว้ด้วยความไม่เป็นมิตร ด้วยเพราะฝ่ายนั้นเป็นหนึ่งในอดีตคู่ควงของธิติที่เธอเคยตามรังควาญ

พี่ลลิสจริงๆ ด้วย ไม่คิดว่าจะเจอกันที่นี่ บังเอิ๊ญ บังเอิญนะคะ

จ้ะลลิสารับคำสั้นๆ ไม่ค่อยพอใจกับการพบกันอย่างบังเอิญสักเท่าไหร่นัก ขณะที่รุ่นน้องสาวฉีกยิ้มเสียกว้างขวาง ก่อนหลุบตามองแหวนเพชรน้ำงามที่ส่องประกายแยงตา

แหม แหวนเพชรที่นิ้วนี่สวยจังเลยนะคะ ใส่แหวนแบบนี้ สงสัยจะเลิกวิ่งตามพี่ไปป์ต้อยๆ ได้แล้วสินะคะ

มีธุระอะไรหรือเปล่าคนถูกแขวะฝืนถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่น่าเชื่อว่าคำพูดประโยคเดียวของหญิงสาวหน้าแบ๊วตรงหน้าจะทำให้เธอรู้สึกรำคาญใจได้มากกว่าความดื้อดึงของธิติเป็นร้อยเท่า

จีแค่แซ็วเล่นน่ะค่ะ เพราะรู้ว่าผู้ชายของพี่ลลิสคงไม่ใช่พี่ไปป์แน่นอนเอ่ยบอกพลางเหยียดยิ้มเยาะเย้ยอย่างมั่นใจ นั่นทำให้ลลิสานึกอยากเอาชนะขึ้นมา อยากรู้เหมือนกันว่าคนตรงหน้าจะมีสีหน้าอย่างไรหากรู้ว่าเธอหมั้นกับธิติอีกครั้ง โดยไม่ใช่เธอที่เป็นฝ่ายวิ่งตามเขาต้อยๆ อย่างวันวาน

ทำไมน้องถึงมั่นใจแบบนั้นละจ้ะ

พี่ลลิสนี่ถามเหมือนไม่รู้เลยนะคะว่าพี่ไปป์รู้สึกกับตัวเองยังไง

แล้วมันยังไงเหรอลลิสาถามเสียงแข็ง ใบหน้าสวยเชิดขึ้นอย่างเอาเรื่อง

ก็รำคาญน่ะสิคะ คงรังเกียจด้วย แต่ไม่กล้าพูด เพราะคิดว่าเป็นลูกสาวเพื่อน

น้องนี่รู้เรื่องพี่ดีจังเลยนะ

จีแค่สนใจเรื่องพี่ไปป์น่ะค่ะ เห็นกลับมารับตำแหน่งผู้บริหารเดอะแกรนด์วรรักษ์แล้วด้วย จีเลยคิดว่าจะติดต่อพี่ไปป์ไปเสียหน่อย

ในฐานะไหนล่ะ พนักงานหรืออะไร

ต้องคนคุ้นเคยสิคะ อย่างจีเป็นแค่พนักงานไม่ได้หรอกอีกฝ่ายจีบปากจีบคอบอกอย่างมั่นอกมั่นใจ

งั้นเหรอ แต่ระะวังคู่หมั้นเขาจะเขม่นเอานะลลิสาบอก ก่อนที่อีกฝ่ายจะหัวเราะเบาๆ ประหนึ่งฟังเรื่องขบขัน แต่สีหน้าและแววตากลับไม่สัมพันธ์กันสักนิด

 แต่คงไม่มีวันเป็นพี่ลลิสใช่ไหมคะ

บังเอิญว่าใช่จ้ะ

คะ?” อีกฝ่ายอุทานเสียงหลง มองรุ่นพี่สาวอย่างไม่อยากเชื่อหมายความว่ายังไง

ฉันเป็นคู่หมั้นของเขา

ก็ไหนว่าถอนหมั้นกันไปแล้วไง!

ถอนแล้วก็หมั้นใหม่ได้นี่ ใช่ไหมลลิสายิ้มเยือน มองรุ่นน้องสาวที่หน้าถอดสีนิ่งๆ

และไม่ใช่ฉันที่ขอหมั้นก่อนด้วยสิหญิงสาวบอกซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับธิติเดินกลับเข้ามา ร่างสูงเลิกคิ้วขึ้นเล็กหน่อยอย่างประหลาดใจ ก่อนร้องทักหญิงสาวแปลกหน้าออกไปอย่างจำได้

จี มาทานข้าวหรือครับ

ค่ะรุ่นน้องสาวรับคำนิ่งๆ ขณะที่ลลิสานั่งจิบเครื่องดื่มอยู่เงียบๆ ก่อนเอ่ยขึ้น

ถ้าเธอไม่เชื่อก็ลองถามเขาสิว่าจริงไหมอดีตรุ่นน้องสาวไม่เอ่ยถามในทันที แต่ก้มมองแหวนบนนิ้วของธิติเป็นลำดับแรก และพบว่ามันเป็นแหวนเพชรลายเดียวกับของลลิสา

พี่ไปป์กับพี่ลลิสหมั้นกันอีกหรือคะ

ครับธิติรับคำเสียงหนักแน่น ทำให้ลลิสารู้สึกเหมือนตัวเองได้รับชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ เพราะนี่เป้นครั้งแรกที่ธิติเข้าข้างเธอ

“ทำไมรวดเร็วจังละคะ พี่ไปป์เพิ่งกลับมาเมืองไทยได้ไม่เท่าไหร่เอง” รุ่นน้องสาวยังคงซักไซ้เร่าๆ เพราะไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจ พี่ไปป์อยากหมั้นกับพี่ลลิสเองหรือคะ หรือว่าถูกพี่ลลิสบังคับอีก

พี่อยากหมั้นเอง ไม่มีใครบังคับใครทั้งนั้นเขารับคำอย่างไม่ลังเล และนั่นทำให้คนฟังทำตัวไม่ถูกไปแวบหนึ่งจีมีอะไรหรือเปล่า

เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรอีกฝ่ายตอบบอกปัดสั้นๆ แต่ก็ซ่อนรอยผิดหวังไว้ไม่มิด ด้วยเพราะหมายมั่นจะหวนกลับมาในชีวิตธิติอีกครั้งให้ได้ แต่ดันถูกลลิสาตัดหน้าไปอีกครั้งงั้นจีขอตัวเลยนะคะ

"ครับธิติรับคำ แล้วมองส่งรุ่นน้องสาวที่หมุนตัวก้าวฉับๆ ออกไปจนลับสายตา ก่อนจะทรุดนั่งลงตรงข้ามกับลลิสาที่หันไปสนใจเมนูอาหารจากพนักงานสาวซึ่งเดินเข้ามาเสิร์ฟ

จีเข้ามาคุยอะไรกับคุณเขาเอ่ยถามขึ้น เมื่อพนักงานเสิร์ฟเดินออกไปและหญิงสาวเริ่มต้นมื้ออาหารก่อนโดยไม่รอเขา

ทำไม กลัวฉันจะเขม่นเด็กนั่นอีกหรือไง

เปล่า

ฉันเลิกนิสัยเขม่นผู้หญิงรอบตัวคุณไปตั้งแต่วันนั้นแล้วแหละ อย่าห่วงเลย

คุณหึงธิติเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม ทำเอาลลิสาที่กำลังเคี้ยวสลัดแทบสำลัก

ใครหึง

คุณไงเขาบอกหน้าตาย มองริ้วแดงระเรื่อบนแก้มใสที่แต้มด้วยเครื่องสำอางสีอ่อนอย่างจับสังเกต

ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น แต่ขอบอกว่าไม่ใช่หญิงสาวบอกอย่างมั่นใจ แล้วก้มหน้าง่วนอยู่กับการพันเส้นสปาเกตตีเข้ากับส้อมในมือ ก่อนพึมพำเสียงเบา

เพราะฉันเลิกสนใจโลกของคุณไปตั้งนานแล้ว

ธิติกระพริบตาปริบ ใจวูบโหวงไปชั่วครู่ยามได้ยินน้ำเสียงเหนื่อยล้าของลลิสาที่หลุดรอดออกมา แล้วเอ่ยอย่างหนักแน่น

งั้นต่อไปนี้ ผมจะเป็นคนสนใจคุณเอง


------------------------------------------------------

อย่าลืมคอมเมนต์ โหวตเป็นกำลังใจให้ลานีนสักนิดนะคะ ^^

ฝากผลงานของลานีนทั้งหมดด้วยค่ะ 






         
แสนรักร้าย
ลานีน
www.mebmarket.com
เธอรักเขาอย่างไร้ข้อแม้ แต่ก็เป็นรักข้างเดียวที่ถูกจำกัดด้วยคำว่า "เด็กเสี่ย"****พนิตดามั่นใจ ว่าเธอรักติณห์ บูรณธิรักษ์ ด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอยู่ในสถานะคลุมเครือเกินกว่าจะคาดเดา ขณะที่คนรอบตัวรู้อยู่เต็มอกว่า วิศวกรหนุ่มประจำบริษัทเมธตระกูลทวีกรุป ที่ทั้งหล่อ รวย และสมบูรณ์แบบอย่างติณห์ เลี้ยงเด็กนักศึกษาอย่างเธอไว้ในฐานะอะไรเขาให้การศึกษา ให้ชีวิต แต่ไม่ให้หัวใจ แล้วคนใน 'อุปการะ' ของเขาอย่างเธอจะเรียกร้องสิ่งใดได้นอกจากเจียมตน และขอให้รักที่ (อยาก) มีไม่ 'ร้าย' เกินไป
ลับ รัก สุดใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เจ้าชายในนิยายอาจจะไม่มีอยู่จริงแต่ผู้ชายในเครื่องแบบอย่าง ร้อยเอกชวนนท์  เป็นดั่งเทพบุตรขี่ม้าขาวพิมพิกา  หาใช่เจ้าหญิงผู้อ่อนหวาน แต่ซ่อนความอ่อนไหวไว้ใต้ภาพลักษณ์ของสาวมั่นเขาเองอาจไม่ใช่เจ้าชายหนุ่มในคืนเต้นรำแต่เป็นทหารหาญที่ซ่อนตัวเพื่อภารกิจลับของชาติมาโดยตลอด และกำลังอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีตัวตน เพื่อที่จะได้รักใครสักคนให้สุดใจ!          “พี่ซัน”          “ครับ” ชวนนท์ขานรับเสียงหวานชิดใบหูเล็กของพิมพิกาที่แม้จะมีที่ครอบหูกางกั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนลมหายใจของเขาเป่ารดบนผิวเนื้อของเธอเต็มๆ          “พี่ซันยืนใกล้เจ้าเกินไปแล้วนะคะ”          “เขาก็สอนยิงปืนกันแบบนี้แหละ พี่ไม่ได้แต๊ะอั๋งสักหน่อย”          “ต้องโอบไว้ทั้งตัวเลยหรือคะ” พิมพิกาถาม ทั้งที่สายตามองตรงไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ของตัวเอง          “ก็ต้องยืนแบบนี้สิ เจ้าขายังยิงปืนไม่เป็นนี่ครับ ก็ต้องติวหนักหน่อย”          “แต่พี่ซันแน่ใจนะคะว่าแค่จะสอนยิงปืนเฉยๆ”          “ทำไม” ชวนนท์หลุดยิ้มอย่างชอบใจกับคำถามของร่างแบบบางในอ้อมกอด เพราะการสอนยิงปืนของเขาดูจะพิเศษกว่าการสอนยิงปืนของครูฝึกท่านอื่นๆ ในเมื่อเขาจงใจเหยียดแขนโอบคนตัวเล็กกว่าไว้ทั้งตัว ซ้ำยังฉวยโอกาสดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางไว้เต็มปอด          “ก็...มันใกล้ไป”          “ไม่ใกล้หรอก เขาก็ยืนสอนกันแบบนี้แหละครับ”
   
ร้อยเล่ห์ใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
รักสิบปีของผู้บริหารหนุ่มและวิศวกรสาวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในวันที่ทั้งคู่ต่างสวมแหวนแต่งงานให้กันและเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสท่ามกลางสักขีพยานเพื่อประกาศสิทธิ์ทางนิตินัยว่าได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์หากการแต่งงานกลับไม่ใช่ปลายทาง แต่มันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนสองคนต่างหาก ดังนั้นที่เคยคิดว่าความรักอย่างเดียวก็เพียงพอ ทว่าวันนี้กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อมีบททดสอบเข้ามามากมายให้เธอและเขาได้ฟันฝ่าสองมือที่เคยจับกันแน่นจะคลายออกหรือไม่รักที่สมบูรณ์แบบจะมีอยู่จริงไหมมีเพียงสองหัวใจเท่านั้นที่ให้คำตอบได้
     
เล่ห์ร้อยใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตารักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีรินใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอรักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กันเพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกันเขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจนั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอเมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนีจากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้าแต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากันหรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

714 ความคิดเห็น

  1. #465 noodao (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 00:15

    จีหน้าแตกแบบว่าพี่ไปป์ยืนยันเองด้วย

    #465
    0
  2. #418 แอน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 16:04

    พูดได้ดีไปป์ "ต่อไปผมจะเป็นคนสนใจคุณเอง" ง่อออออ

    #418
    0
  3. #350 Fang Indy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 10:52
    คือว่า จะมี ebook ยังคะ ¥_¥ อยากได้ไม๊วกกกกกก
    #350
    1
    • #350-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      18 เมษายน 2561 / 21:12
      มีอีบุ๊คค่าาา แต่อดใจรอแป๊บนึงนะคะ ^^
      #350-1
  4. #349 รักลลิส (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 20:10

    Ebookจะออกเมื่อไหร่คะ รอไม่ไหวแล้ววว

    #349
    1
    • #349-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      18 เมษายน 2561 / 21:12
      งื้ออออออ รอแป๊บน้าาา
      #349-1
  5. #348 รักไปป์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 20:08

    รีบๆกลับมานะคะ

    #348
    1
    • #348-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      18 เมษายน 2561 / 21:10
      ไรท์ขอไปตัดไหมที่แผลก่อนนะคะ จะรีบกลับมา ^^
      #348-1
  6. #346 pim_pom (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 00:19
    แอบหน่วงงง
    #346
    0
  7. #345 MillThyk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:20
    ไรท์หายไปเลยยยแงงงงรออยู่นะค้าาา
    #345
    1
  8. #344 namfon-1971 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 16:26
    สมน้ำหน้าไปป์
    #344
    0
  9. #342 Lyla (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 23:22
    ลลิสเอาคืนไปป์ให้สาสม
    #342
    0
  10. #340 Thittayaiem (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 10:46
    อยากให้ลลิสนัดเดตกับผู้ชายอื่นด้วย
    #340
    0
  11. #339 Soud Pete (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 08:10
    อย่าใจอ่อนนะลลิส
    #339
    0
  12. #338 AijaSolothurn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 01:28
    เอาคืนให้หนักๆ
    #338
    0
  13. #337 Ms_miss (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 00:38
    จัดหนักจัดเต็มไปเลยลลิส อย่าไปยอมมม
    #337
    0
  14. #336 NoonPremsuda (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 00:23
    สะใจ อย่าใจอ่อนง่ายๆนะ ลลิสา
    #336
    0
  15. #335 Whatup Katay (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:44
    เอาคืนหนักๆเลยย
    #335
    0
  16. #334 nano_nanio (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:37
    จะได้ซื้อหนังสือเมื่อไหร่ค่ะ อยากอ่านเต็มๆ
    #334
    0
  17. #333 fsn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:35
    ช่วงเอาคืนอะนะคะ
    #333
    0
  18. #332 Mari1a (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:12
    ใจก็สงสาร อีกใจก็สมน้ำหน้า
    #332
    0
  19. #331 A-Arun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:12
    ให้มันได้อย่างนี้สิคะคุณไปป์
    #331
    0
  20. #330 bird_only (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:11
    เกลียดพระเอกอ่ะ 55555 ถ้าลลิสรู้ความจริงว่าธิติส่งคนมาวางยา ระเบิดแน่นอนแต่กว่าจะรู้คงแต่งงานกันแล้วแน่เลยเพราะตอนจบของพริกหวานไปงานแต่งนี่
    #330
    0