สิ่งที่ขาดหายไป

ตอนที่ 2 : ตอนที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ต.ค. 62

“นี้ หนู”

“เอ๊ะ!?”เสียงทักของคนเรียกทำให้ปิมสะดุ้งหลุดออกจากห้วงความคิด

ปิมมองไปดูเจ้าของเสียง เธอเป็นหญิงชราผมยาวมัดผมเอาไว้มองหน้าปิม อย่างเดือดร้อนปนกังวล

“มีอะไรค่ะยาย” ปิมถาม

ยายที่ปิมถามขึ้นมีท่าทีลุกลี้ลุกลนมองซ้ายมองขวาก่อนจะมองหน้าปิมแล้ว กระซิบกับปิมว่า..

“นี่...แม่หนู..อ่อ...เคยไปทำใครแท้งบ้างหรือป่าว? ”

เอ๊ะ!?

“ ม..ไม่เคยค่ะ ”

“....แล้วเคยแท้งบ้างไหม?” “”

“.....”ปิมไม่ตอบแต่ปิมสายหน้าเชิงปฎิเสธ

“อ่อ..แล้วไป แต่หนูก็ทำบุญให้เขาหน่อยนะ เขาจะได้ไม่ตามรางควานหนูเอา”

“ค...ค่ะ”ปิมตอบ ยายแก่คนนั้นได้พยักหน้าก่อนจะปล่อยให้ปิมยืนนิ่งอยู่คนเดียว

“นี่มัน......คืออะไรกัน”ปิมเดินต่อไปยังบ้านแต่เรื่องที่ยายคนนั้นถามมามันปราฎกขึ้นมาในสมอง ปิมจึงคว้าไอโฟนมากดโทรหมายเลขที่ชื่อว่า ‘พริก’

ตู๊ดดดดดดด

[ ฮัลโล]

“ฮัลโลพริก นี้ปิมนะ

[อ่อ มีอะไรเหรอปิม ]”

“อ่อ..พรุ่งนี้แกว่างไหม”

[ว่างทำไมอ่ะ]

“พรุ่งนี้พาฉันไปวัดเป็นเพื่อนหน่อยสิ”

[เฮ้ย!! ไม่ยักรู้ว่าแกชอบทำบุญกับเขาด้วย]

“แล้วแกจะไปไหมละ”

[ไปดิ พรุ่งนี้ฉันจะให้พี่เต้ไปรับนะ]

“ไม่เอา!!”

[ทำไมล่ะ หรือไม่ไว้ใจพี่เต้]

“ไม่เอาหรอก ถ้าพรุ่งนี้ไม่ไปรับฉันแต่ให้พี่เต้มาฉันไปคนเดียวก็ได้!!”

[เฮ้อ!!เอาจริงดิ อ่อๆๆพรุ่งนี้ฉันไปรับแกเอง]

“อ่อ แค่นี้นะ”

[อ่อ]

ตู๊ดดดๆๆ

ปิมได้ตัดสายทิ้งก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าและเตรียมตัวเดินทางกลับบ้านต่อ

'ระวัง'

เอ๊ะ!! ปิมหันไปมองต้นทางเสียงที่บอกเมื่อกี้

‘ มันมาจากไหนกัน’ปิมคิด

ปี๊นๆๆ

“เอ๊ะ!!”รถเก่งสีเทาดำได้มุ่งหน้ามาทางปิมอย่างรวดเร็ว ปิมตาค้างกับสิ่งที่เห็นปิมขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย

วูบ!!

‘เอ๊ะ’ปิมรู้สึกเหมือนตัวเลยลอยตัวอยู่ก่อนที่รถเก่งคันดังกล่าวจะเกือบชนปิม อย่างหวุดหวิด

โครม!!

.

.

.

โครม!!

"ว้าย มีคนถูกรถชน! มาเร็วพวกไทยมุง"

เสียงเอะอะดังระงมไปทั่วทุกที่ ปิมเหลือบมองดูสถานการณ์ที่เป็นอยู่โดยรอบ ตอนนี้มีคนรุมดูอาการของปิมอย่างเป็นห่วง

'อะไรกันคนพวกนี้'ปิมคิด

"หนูเป็นอะไรมากไหม"

"เป็น? หนูเหรอค่ะ" ปิมชี้หน้าตัวเองอย่างงุนงง

"ก็ใช่นะสิ! หนูนี่ดวงดีจริงๆที่ไม่โดนรถชน เอ่อนี่แม่หนูอายุเท่าไร"

'เจอคนคอหวยจนได้ น่าเบื่อจริง'

"20ค่ะ"

"ขอบใจมากเลยนะแม่หนู ไปกันพวกเราได้เลขหวยแล้วกลับๆ"

หลังจากบรรดาคอหวยถามถึงอาการ และขอเลขหวยเทอเสร็จ ปิมก็ถูกเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานถามความเป็นมาเทอจึงตอบทุกคำถามโดยมีสีหน้าเบื่อหน่ายเต็มทน

สืบสวนไปสืบสวนมาจึงได้ความว่าเป็นอุบัติเหตุเพราะรถเก่งคันดำคันนี้แบรกมัมขาดจึงได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

"ขอบคุณมากนะครับที่ให้การกับทางเราเดี๋ยวเราจะนำเจ้าหน้าที่ไปส่งคุณนะครับ "ผู้หมวดบอก

"ลานะค่ะ"ปิมไหว้ผู้หมวดก่อนที่จะขึ้นรถของเจ้าหน้าที่ก่อนรถจะเคลื่อนตัวออกไปมุ่งหน้าบ้านของปิมทันที

ณ บ้านปิม

"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง"

"ไม่เป็นไรครับ ผมไปก่อนนะครับคุณปิม"

"คะ"

ปรื้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

เฮ้ออออ

ปิมถอนหายใจ

'เมื่อไรเรื่องวุ่นๆพวกนี่จะจบซักทีนะ' ปิมนึก

ปิมเดินไปที่หน้าประตูก่อนจะจับลูกบิดประตูมีเสียงหนึ่งที่ทำให้ปิมหยุดชะงัก

'อย่าเข้าไปนะ'

"เอ๊ะ เสียงนี้มัน"

ควับ!!

ปิมหันหลังกับไปดูแต่..ก็มีแต่ความว่างเปล่า

ปิมหันกลับไปหน้าประตูอยากเดิมก่อนที่จะหน้าอกตัวเองให้หัวใจเต้นเบาๆ'รีบเข้าบ้านดีกว่า'

ปิมจะบิดลูกบิดประตูก่อนแต่ต้องชะงักถึงความผิดปกติ ปิมจะกำที่ช็อตไฟฟ้าแน่น

'ประตูทำไมไม่ได้ล็อก ทั้งทีเมื่อเช้าล็อกแล้วนี่น่า'

ปิมสูดลมหายใจก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปในยังบ้านของตัวเอง เมื่อเข้ามาในบ้านปิมถึงต้องอ้าปากค้างเพราะว่าบริเวรห้องของปิมเละไม่เป็นท่าข้าวของกระจัดกระจายกลาดเกลื่อนทั่วห้อง

"ใครเป็นคนทำกัน!!?"

หมับ!!?

"อุ๊บ !?"

"หวัดดีปิม"

"!!.."

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น