YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 6 : สัญญากับฉันนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    3 ต.ค. 58

           นภัทรและวิชญาณีตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะมาจัดการปัญหาเรื่องรถ ชายหนุ่มโทรติดต่อศูนย์ให้มาลากรถ

เจ้ากรรมไปก่อนจะบอกลุงเพิ่ม คนขับรถประจำบ้านอินทร์ใจเอื้อมารับทั้งคู่กลับบ้านเสียที 

ภายในรถเงียบสงัดมีเพียงเสียงเพลงที่เปิดคลอไว้เท่านั้น ทั้งสองไม่มีการสนทนากันจนกระทั่งมาถีงบ้าน


ณ บ้านอินทร์ใจเอื้อ
08.40

ทั้งคู่ลงจากรถพร้อมกับเสื้อผ้าชุดเดิม ฝ่ายพ่อและแม่(สามี)เห็นดังนั้นจึงตรงรี่เข้ามาหาพวกเขา

อย่างเป็นห่วง

"หนูแก้ม ตากัน เป็นอะไรยังไงถึงไปอยู่บ้านคุณย่าได้ล่ะ?" ผู้เป็นแม่ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"คือเมื่อวานผมพาแก้มไปเยี่ยมคุณย่าน่ะครับ แต่ตอนจะกลับรถก็ดันเสียซะก่อนกันขอโทษที่ไม่ได้โทรบอก"

"แก้มก็ขอโทษคุณน้า เอ่อ....คุณพ่อคุณแม่เหมือนกันนะคะที่ทำให้เป็นห่วง" 

วิชญาณียกมือไว้ทั้งสองอย่างนอบน้อม

"แค่ปลอดภัยพ่อก็ดีใจแล้ว ขึ้นไปอาบน้ำอาบท่ากันก่อนเถอะ" 

ผู้เป็นพ่อบอกก่อนจะมองทั้งสองเดินขึ้นไปจนลับตา


วิชญาณีเดินเข้ามาในห้องก่อนจะล้มตัวนอนบนโซฟาอย่างอ่อนล้า ดวงตาอันหนักอึ้งค่อยๆปิดลง 

นภัทรที่เดินมาทีหลังจึงไม่ได้พูดอะไรเขาปล่อยให้เธอนอนอยู่อย่างนั้นก่อนจะเดินไปคว้าผ้าขนหนู

เข้าห้องอาบน้ำไป

          นภัทรใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมงในการทำภาระกิจส่วนตัว วันนี้เขาโทรบอกพี่จุ๋ยเลขาส่วนตัวว่าจะไม่เข้า

บริษัท  นานมากแล้วที่เขาไม่ได้พักผ่อนอยู่กับบ้านแบบนี้ ชายหนุ่มเลือกที่จะใส่เสื้อยืดธรรมดากับกางเกง

ยีนส์ตัวโปรดก่อนจะ หยิบน้ำหอมรุ่น Hermes Le Jardi De Monsieur Li จากแบรนด์โปรดอย่างHermes

ฉีดพรมบางๆทั่วร่าง กลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้องทำให้รู้สึกราวกับอยู่ปารีส วิชญาณีค่อยๆลืมตาขึ้นมา

ก่อนจะมองไปยังชายเจ้าสำอางค์ตรงหน้าที่วันนี้เขาใส่ชุดที่ดูแปลกตากว่าทุกวัน

"ตื่นแล้วเหรอ?" นภัทรถามหญิงสาวที่ทำท่าทีงัวเงียอยู่

"อืม" หญิงสาวตอบเพียงสั้นๆก่อนจะลุกเข้าห้องอาบน้ำ แต่นภัทรคว้าตัวเธอไว้เสียก่อน

"เป็นอะไรอีกล่ะ?" เขาหันหน้าเธอเข้ามาก่อนจะใช้มือโอบเอวงามไว้

"....." วิชญาณีไม่ตอบพลางหลบสายตาอันหวานฉ่ำจากนภัทร ชายหนุ่มเห็นดังนั้นจึงยิ่งได้ใจ เขายื่นหน้าเข้าไป

ใกล้เธออีกระยะหนึ่ง "ตอบฉันสิ" น้ำเสียงเว้าวอนของเขาพูดอีกครั้งก่อนที่วิชญาณีจะหลบหน้าหนีและยังคงนิ่ง

เงียบอยู่ใต้อ้อมกอดเขา .......เสน่ห์ของนภัทรรุนแรงเหลือเกิน....

"ปล่อย! ฉันจะไปอาบน้ำ" วิชญาณีแกะมือหนาออก

"ฉันขอโทษ ที่ฉันฉวยโอกาสเธอ"  ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยแววตาที่มั่นคง "ฉันขอโทษนะ"

วิชญาณีเห็นดังนั้นจึงรีบพูดขึ้นมา "ฉันไม่ได้โกรธนาย! แต่ฉันโกรธตัวเองฉันกลัวว่านายจะมองฉันเป็นผู้หญิง

ใจง่าย" ความหวั่นไหวรุมเร้าหัวใจหญิงสาวอย่างหนัก คนที่ไม่เคยผ่านความรักมักจะอ่อนแอเรื่องหัวใจเสมอ

"นายสัญญากับฉันได้ไหม? ว่าอย่าทำกับฉันแบบนี้อีก ฉัน...กลัว" วิชญาณีสารภาพอย่างไม่กลัวเสียฟอร์ม

นภัทรพยักหน้าก่อนจะปล่อยเธอจากอ้อมแขน ชายหนุ่มมองร่างงามที่เดินผ่านเขาไป ในตอนนี้หัวใจของนภัทร

กลับหวั่นไหวไม่แพ้เธอ ความคิดที่โลดแล่นอยู่ในหัวนั้นมันมากมายเหลือเกิน เขารู้สึกว่าหญิงสาวที่คุณพ่อได้

บังคับให้เขาแต่งงานด้วยนั้นใจของเขากำลังบอกว่าเคยรู้จักเธอมานานแสนนาน ...หรือจะเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ?


วิชญาณีออกจากห้องอาบน้ำแล้วตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง เธอหวีผมสลวยอย่างบรรจงดวงตาคู่งามเหม่อลอย

อีกครั้งก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้น ....ลูกกอล์ฟ...

"ฮัลโหล ว่าไงแก?" วิชญาณีพูดขึ้น นภัทรที่กำลังอ่านนิตยสารอยู่นั้นค่อยๆเงี่ยหูฟัง

~แกเป็นอะไรรึเปล่า เมื่อวานพี่สนเขาโทรหาแกแต่แกไม่รับ เขาเป็นห่วงแกนะ~

วิชญาณีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะทำเสียงให้ปกติ "เมื่อวานฉันมีปัญหานิดหน่อยน่ะ แต่ตอนนึ้ไม่เป็นไรแล้ว"

~ถ้าแกโอเคฉันก็โอเค วันนี้แกหยุดพักผ่อนสักวันไหม?~ คณาทิปบอกด้วยน้ำเสียงห่วงใย

"ไม่เป็นไรแก เนี่ยฉันกำลังแต่งตัวเลย..ไว้เจอกัน" 

~โอเคๆ Miss u~ คณาทิปพูดก่อนจะวางสายไป วิชญาณีเปิดดูสายเรียกเข้าของเมื่อวานนี้

-สน : 64 miss call-



"ให้ฉันไปส่งนะ" นภัทรเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะลุกจากโซฟาตัวงาม "วันนี้ฉันว่างทั้งวัน"

"ไม่ต้องหรอก" วิชญาณีพูดพลางเตรียมข้าวของใส่กระเป๋าใบงาม

"อย่าเล่นตัวนักเลยน่า! ไปกัน!" นภัทรคว้ามือวิชญาณีก่อนจะพาเธอไปโดยไม่ฟังคำปฎิเสธใดๆเลย



_________________________________________________________________________________
เอาแล้วไง! แค่คืนเดียวก็หวั่นไหวกันซะละ เจ้ต้องดูแลหัวใจตัวเองดีๆนะมีคนเค้าเป็นห่วง♡


-ฝากติดตาม+เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
ตอนหน้าได้เห็นคนไฝว้กันแน่ๆ {สปอยด์}
อ่านเสร็จอย่าลืมทานข้าวกันนะจ้ะ ❤❤


Mr.Bromine #ทีมกันแก้ม





mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #14 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 15:12
    โอ้ยยยยยยยยยย หวั่นไหวขนาดนั้นเลยเหรอเจ้ น้าต้องดูแลเจ้ดีๆนะ >< มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ รออยู่นะคะ สนุกมากกกกกกก ><
    #14
    0
  2. #13 BYT KC (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 13:17
    แต่งต่อนะไรท์จ้า ดำเนินเรื่องได้สนุกมากเลยสู้ๆค่ะไรท์
    #13
    0
  3. #12 witchayaphat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 13:15
    ดวีมากจริงๆฟินมากกกกก
    นภัทรคงไม่เจอพี่สนเนอะ
    #12
    0