YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 4 : หวั่นไหว (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 ต.ค. 58

"ยัยแก้ม" เสียงของคณาทิปดังมาแต่ไกลก่อนที่ทั้งคู่จะแยกจากกันอัติโนมัติ

"ยัยแก้ม!" เพื่อนสาวประเภทสองขานเรียกอีกครั้ง ก่อนจะวิ่งมาด้วยสีหน้าแตกตื่น

"อะไรแก ใครเป็นอะไร!?" วิชญาณีพยายามทำเสียงให้ปกติที่สุด

"ก็.....กันเขามาหาแกน่ะสิ"

"หา!!?"

วิชญาณีได้ยินดังนั้นจึงรีบเดินไปที่หน้าร้านพร้อมกับสนทวี่งตามมาติดๆก่อนจะเห็นรถเบนซ์สีดำคันหรูจอดอยู่

และคงเดาได้ไม่ยากว่าชายจเจ้าของรถกำลังรอเธออยู่ข้างในร้าน

"นายมาที่นี่ มีอะไรเหรอ?" เมื่อได้ยินเสียงหวานจากหญิงผู้เป็นที่รัก(ตามกฏหมาย)?นภัทรกลับหันมาอย่างง่ายดาย

"ฉันจะมาชวนเธอไป..." ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบก่อนจะมองไปที่สนอย่างเอาเรื่อง

"สวัสดีครับ ผมสน ยุกต์" สนแนะนำตัวอย่างเป็นมิตร

"อ๋อครับ ผมไม่ได้ถาม" (ร้ายอ่ะ!) นภัทรตอบก่อนจะแสดงสีหน้าสุดกวนออกมา ทำเอาสนทำอะไรไม่ถูก

วิชญาณีหันมาจิกเขาเล็กน้อย

"นี่นาย! พูดกับพี่สนแบบนี้ได้ยังไง?" หญิงสาวพูดก่อนจะหยิกไปที่แขนของนภัทรอย่างแรง

"โอ้ยๆ เขียวแล้วเนี่ย(แขนน่ะ)" ..แหม อะไนก็พี่สนพี่สนเจอไอ้กันหน่อยเป็นไง...

ความคิดอันเจ้าเล่ห์ของเขาก็จุดประกายขึ้น นภัทรมองหน้าวิชญาณีก่อนจะใช้มือซุกซนโอบเอวเธอ

"แหมที่รัก ชอบใช้ความรุนแรงจังเลยนะครับ" ...อะไรไหนของนายนะ!.. นภัทรเว้นวรรคก่อนจะตัดบทสนทนา

"คุณสนดูสิครับ สงสัยผมต้องขอตัวไปทำโทษภรรยาผมก่อนนะครับ ฝากเผ้าร้านด้วยละกัน" นภัทรโอบร่างงาม

แล้วเดินออกไปโดยไม่สนใจว่าวิชญาณีจะยินยอมหรือไม่ (และไม่สนใจสนที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ด้วย)

        นภัทรพาวิชญาณีมาที่รถคันงามอย่างทุลักทุเล ก่อนจะปล่อยเธอจากพันธนาการของเขา

"ขึ้นรถครับคุณผู้หญิง" นภัทรเปิดประตูก่อนจะผายมือเชื้อเชิญ

"ไม่! ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น!" วิชญาณีพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง

"ถามครั้งสุดท้ายนะ จะขึ้นไม่ขึ้น?"

"ไม่!!"

นภัทรได้ยินดังนั้นจึงผลักร่างงามเข้าไปแล้ววิ่งไปประจำที่คนขับอย่างรวดเร็ว

"ไม่? ไม่ทันเเล้วคนสวย" ชายหนุ่มยักคิ้วเล็กน้อยก่อนจะออกรถไป

นภัทรใช้เวลาขับรถราวชั่วโมงครึ่งพาหญิงสาวมาที่แห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้มากมายล้อมรอบบ้านทรงไทยหลังใหญ่ที่ตั้งโอ่อ่าอยู่ตรงหน้า

นภัทรลงจากรถก่อนจะยืดเส้นยืดสายผ่อนคลายหลังจากที่ต้องขับรถ(และฟังเสียงบ่นจากวิชญาณี)มาเป็เวลานาน

"นายพาฉันมาที่ไหนเนี่ย?" วิชญาณีลงจากรถก่อนจะตรงเข้ามาหาชายหนุ่ม

"แหม ที่พารากอนมั้งแม่คุณ! ทำไมขี้สงสัยแบบนี้วะ" นภัทรจูงมือวิชญาณีขึ้นไปบนเรือนไม้หลังงาม





**กดเปิดเพลงเพิ่มความฟินน่าเร่**

   
 

        สัมผัสแรกที่ทั้งสองได้เห็นคือลานนั่งเล่นที่กว้างขวางและร่มรื่น กลิ่นดอกพุดโชยอ่อนๆทำให้รู้สึกสดชื่นพร้อม

กับเสียงเพลงลูกกรุงที่เปิดคลอเบาๆเข้าบรรยากาศในตอนนี้ นภัทรพาเธอเดินมาเรื่อยๆจนมาหยุดตรงชานเรือน

"คุณย่าครับ" นภัทรขานเรียกหญิงชราที่กำลังนวดแป้งทำขนมอยู่หน้าชานเรือน

"ตากัน! หนูแก้ม! มากันนานหรือยังลูก" หญิงชราถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร ใบหน้าที่อยู่ภายใต้แว่นหนานั้นยังคงความงดงาม

ราวกับหญิงสาววัยแรกแย้ม วิชญาณียกมือไหว้หญิงชราอย่างอ่อนน้อม

"สวัสดีค่ะคุณย่า" หญิงชรารับไหว้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"แหม จะมาหากันทำไมไม่บอกย่าก่อนล่ะ จะได้เตรียมขนมอร่อยๆไว้ให้"

"กันอยากจะมาเซอร์ไพรส์คุณย่าน่ะครับ กันคิดถึงคุณย่าที่สุดเลย" นภัทรกอดคุณย่าของเขาด้วยความคิดถึง วิชญารียืนมองภาพนั้น

ก่อนจะยิ้มบางๆออกมา ....น่ารักกับเค้าก็เป็นแฮะ นายบ้า!"...

"แหม ตากันมากอดย่าอย่างนี้ไม่อายเมียบ้างรึไง?" หญิงชราเอ่ยแซว ทำเอาวิชญาณีที่ยืมยิ้มก่อนหน้านี้เขินจนทำอะไรไม่ถูก

แก้มสีชมพูนวลกลับแปรเปลี่ยนเป็นแดงสดราวกับผลเดื่อสุก

"ย่าแซวเล่นเฉยๆจ้ะหนูแก้ม มานี่สิลูกย่ากำลังทำขนมลอดช่องอยู่พอดีเลยช่วยย่าหน่อยนะ"

"ได้เลยค่ะคุณย่า แก้มจะพยายามไม่ทำให้คุณย่าปวดหัวนะคะ" พูดจบหญิงชรากลับหัวเราะด้วยความเอ็นดู

"คุณย่าครับ แล้วไอ้หลานจอมซนหายไปไหนกันหมดครับเนี่ย ทำไมปล่อยให้คุณย่าอยู่คนเดียว"

"เจ้าสองคนนั้นมันก็ย่างเข้าวัยรุ่นกันแล้ว ก็คงอยากออกไปเปิดหูเปิดตาตามประสานั่นแหละค่ำๆมันก็กลับมาเองจ้ะ"

หญิงชราตอบก่อนจะบรรจงนวดแป้งต่อ การทำขนมก็ได้ดำเนินต่อไป


14.32

"ลอดช่องมาแล้วค่ะคุณผู้ชาย" วิชญาณีพูดอย่างอารมณ์ดรก่อนจะยื่นลอดช่องถ้วยใหญ่ให้นภัทร

"ลองชิมดูสิลูก หนูแก้มเธอตั้งใจทำมากเลยนะ หน่วยก้านใช้ได้เลย"

"ขอบคุณค่ะคุณย่า คุณย่าใจดีมากๆเลยค่ะวันนี้แก้มมีความสุขมากค่ะ"

สิ่งที่วิชญาณีพูดนั้นทำให้นภัทรที่กำลังนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยแอบดีใจเล็กๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

มันช่างมีเสน่ห์จริงๆ


_____________________________________________________________________________________

แหม ลึกๆก็เป็นคนอ่อนโยนกับเค้าเหมือนกันเนอะน้า ตอนนี้เชียร์น้าสุดใจขาดดิ้นเลย

อย่าใจแข็งมากนะเจ้ ลืมๆพี่สนไปบ้างก็ได้❤5555555

-อย่าลืมติดตามต่อไปนะคะ


Mr.Bromine #ทีมกันแก้ม
mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #8 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 18:35
    แอร๊ยยยยยยย มีทำขนมให้กันด้วยยยย น่ารักกกกก น้านี่ก็มีมุมอ่อนโยนเหมือนกันเนอะ 555555 มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ คืนนี้ขออีกตอนได้ไหมคะ ><
    #8
    0
  2. #7 witchayaphat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 18:09
    มาต่อเร็วๆนะ
    #7
    0
  3. #6 ...... (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 17:51
    มาต่อเร็วๆนะ
    #6
    0