YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 37 : แหลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 ต.ค. 58

          กระจกใบงามสะท้อนเรือนร่างของหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตาคู่คมมองรอยรักที่ชายหนุ่มได้ฝากเอาไว้ใต้อาภรณ์ที่ห่มกายพร้อมกับน้ำตายังคงรินไหลอาบสองแก้มนวลไม่ขาดสาย มืออ่อนแรงถือกระเป๋าใบงามพลางหยุดมองร่างของชายคนรักที่หลับไหลอยู่ด้วยแววตาที่ยังรู้สึกผูกพันธ์....

         วิชญาณียืนมองบ้านหลังใหญ่หลังนี้เป็นครั้งสุดท้าย เรื่องราวทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอจะถูกฝังไว้เป็นเพียงแค่ความทรงจำในอดีตพร้อมกับความเจ็บช้ำที่เธอได้แบกรับมันไว้ และสัญญากับตัวเองเอาว่าน้ำตาหยดนี้จะหลั่งออกมาเป็นหยดสุดท้ายให้แก่ชายผู้ที่'เคย'รัก

"พี่แก้ม" เสียงแผ่วเบาของใครคนหนึ่งเอื้อนเอ่ยถึงเธอ
"เกรซ!" วิชญาณีมองร่างบางที่พยายามทรงตัวออกจากรถเข็น แม้ขาของเธอจะยังไม่หายดีแต่ร่างนั้นกลับพยายามพาร่างของตัวเองเดินเข้ามาหาวิชญาณีให้จนได้
"พี่แก้ม... พี่แก้มอย่าไปเลยนะ" เสียงอันสั่นเครือพูดกับหญิงสาว "อย่าทิ้งพี่กันไปไหนเลยนะ.." น้ำตาของเธอไหลออกมาประจักษ์แก่สายตาของวิชญาณี กำแพงที่เกวลินได้สร้างเอาไว้เพื่อปิดกั้นทุกอย่างกลับพังทลายลงในสภาพที่แหลกราน ซากปรักหักพังเป็นเหมือนตะกอนความรู้สึกผิดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในซอกหลืบหัวใจ เกวลินได้แต่เอ่ยคำขอโทษกับสิ่งที่เคยทำไว้.....แม้มันจะสายเกินไปแล้วก็ตาม
"พี่....ทำไม่ได้จริงๆ" มืองามสัมผัสกับแก้มนวลของผู้เป็นน้องอย่างบางเบาก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ฝากดูแลพี่กันด้วยนะ"
วิชญาณีไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำใดๆได้อีกแล้ว ใบหน้างามมองร่างบางตรงหน้าด้วยความอาวรณ์ก่อนจะหันหลังจากไปพร้อมกับหัวใจที่เจ็บช้ำเกินทน... ทุกอย่างมันสิ้นสุดลงแล้วจริงๆ


          ดวงอาทิตย์ที่สาดแสงแรงขึ้นทำให้ชายหนุ่มตื่นจากนิทราอันแสนยาวนาน เปลือกตาหนาลืมขึ้นก่อนจะสอดส่องมองไปทั่วห้องกว้างที่ไม่มีร่างงามอยู่เคียงข้างเขาเหมือนอย่างเคย สายลมที่พัดผ่านกระทบใบหน้านั้นหนักแน่นราวกับต้องการตอกย้ำในทุกสิ่งที่เขาเคยทำไป ข้าวของที่เคยวางอยู่ตรงมุมเดิมๆ...กลับไม่เหมือนเดิม
เหล่าดอกไม้ที่ถูกจัดเรียงเอาไว้ในแจกันใบงามนั้นเหี่ยวแห้งไร้ชีวิตชีวา กลีบดอกที่เคยชูช่อสวยงามกลับโรยราไม่เหลือเค้าความงามเลยแม้แต่น้อย นภัทรพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของเขาเดินไปหยุดตรงหน้าดอกไม้ช่อนั้น....ดอกไม้แห่งความทรงจำ
"กันขอโทษ" เมื่อชายหนุ่มพูดจบแววตาคมกลับเห็นบางอย่างที่กระทบกับแสงจ้า ประกายที่ส่องแวววาวฉายมาทางด้านหน้าของเขาเผยให้เห็น'บางอย่าง'.....ที่ช่างดูคุ้นเคยเหลือเกิน
          มืออันสั่นเครือหยิบสิ่งนั้นขึ้นมามองอย่างเจ็บปวดพลางกอบกุมดวงใจของเขาเอาไว้ นี่คือสิ่งที่เหลือทิ้งไว้ให้กับชายผู้สิ้นรักคนนี้...แหวนดอกเยอบีร่า สิ่งที่เขาได้พูดกับเธอในวันนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัวใจของเขาเสมอและไม่อาจลืมเลือน

"ฉันขอให้แหวนวงใหม่วงนี้เป็นตัวแทนของฉันและขอให้เธอสวมมันไว้...จนกว่าเธอจะหมดรักในตัวของฉัน"

ตุ้บ!
"โถ่เว้ย!" ชายหนุ่มเหวี่ยงหมัดหนักใส่กำแพงสุดแรง ความรู้สึกทุกอย่างถูกส่งผ่านสายโลหิตที่รินไหลออกมาโดยไม่อาจปิดกั้นได้...เรื่องราวทั้งหมดเขาได้แต่โทษตัวเอง....เขาผิดเองที่หลงเชื่อกลอุบายโง่ๆ

....ฉันจะตามดวงใจของฉันคืนมา....


Florence Café

          รถคันงามของนภัทรถูกจอดไว้หน้าร้านก่อนที่ร่างของเขาจะลงมาจากรถ
กริ้ง!
"สวัสดีค่ะ" ร่างของสาวประเภทสองเอ่ยทักทายผู้มาเยือน
"ไอ้กัน!" สนที่ยืนคุยกับคณาทิปอยู่ก่อนหน้าหันมามองชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง ร่างสูงโปร่งพุ่งเข้ามาหานภัทรอย่างรวดเร็วชนิดที่ไม่ทันตั้งตัว มือหนากำหมัดแน่นก่อนทำทีง้างออกสุดแขน
"เอาเลย!" นภัทรพูดสวนกลับมา "จะต่อยฉันก็เชิญ....ฉันเป็นคนทำลายความรู้สึกของแก้มเอง" ชายหนุ่มคุกเข่าอยู่ตรงหน้าชายคู่กรณีดวงหน้าหนักแน่นมองไปที่ร่างสูงอย่างไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
"เอาให้สาสมกับความผิดที่ฉันทำ!"
คำพูดของชายหนุ่มทำให้สนค่อยๆลดมือลงก่อนจะพูดกับเขา
"ทั้งหมดที่เกิดขึ้น....มันไม่ใช่ความผิดนาย"
ตอนนี้แววตาของนภัทรกลับเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ และเขาไม่รู้เลยว่าสิ่งทนพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร
"ถ้าอย่างนั้น ฉันขอคุยกับแก้มหน่อยได้ไหม?"
"คงไม่ได้หรอก....แก้มไปแล้ว" คณาทิปเดินเข้ามาพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง
"หมายความว่าไง?"
"นายกลับไปเถอะ"
"ได้โปรดนะ! ลูกกอล์ฟบอกฉันเถอะว่าแก้มอยู่ไหน?" ชายหนุ่มยังคงดันทุรังที่จะหาคำตอบ "ช่วยฉันสักครั้งเถอะนะ"
คณาทิปมองร่างที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจอย่างหมดปัญญา.....




____________________________________________________________

-Mr.Bromine- #ทีมกันแก้ม
mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #148 witchayaput (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 20:09
    ตะเตือนใต
    #148
    0
  2. #126 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 22:43
    #126
    0
  3. #120 kanda (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 20:46
    รีดนำ้ตาจะไหลแล้วไรท์
    #120
    0
  4. #119 #gungam46 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 20:29
    จาร้อง อิน
    #119
    0
  5. #118 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 19:56
    โอ๊ยยยยยยยยย เจ้อย่าเพิ่งทิ้งน้าไปเลยย กลับมาฟังน้าอธิบายก่อน ไม่อาววว แง้!!! 55555 อินมากกก มาต่อเร็วๆนะคะ ^^
    #118
    0
  6. #117 wichayapat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 19:50
    พี่สนมาอธิบายสี้ เร็วๆ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #117
    0