YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 29 : SURVEY (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 ต.ค. 58

          นภัทรและวิชญาณีช่วยกันเก็บข้อมูลพร้อมกับถ่ายภาพสถานที่จริงเพื่อจะเอาไปดีไซน์ซุ้มดอกไม้ต่างๆ เธอมีเวลาเพียง 5 วันในการจัดการงานนี้
"แก้มเหนื่อยไหม?" ชายหนุ่มถามขณะที่หญิงสาวกำลังวัดความสูงของโครงซุ้ม "กันทำเองดีกว่า"
มือหนายื่นไปหยิบตลับเมตรจากเธอโดยไม่รีรอคำตอบ
"กันไม่ต้อ.."
"จุ๊ๆๆ" นภัทรส่งเสียงเชิงบอกให้เธอเงียบ เพราะเขารู้ดีว่าเธอกำลังจะปฏิเสธความช่วยเหลือจากเขา
วิชญาณีเห็นว่าคงห้ามอะไรไม่ได้หญิงสาวจึงปล่อยให้ผู้เป็นสามีทำต่อไป แววตาคมยืนมองอย่างเอ็นดูอยู่ห่างๆก่อนจะถูกขัดจังหวะโดยใครบางคน

"น้ำส้มค่ะคุณกัน" เสียงใสของหญิงนิรนามดังขึ้นทำให้วิชญาณีหลุดจากภวังค์ สิ่งที่เธอเห็นคือร่างบางของพรรณวรทกำลังยื่นแก้วน้ำใบงามให้กับนภัทรพร้อมสายตาที่หวานฉ่ำ 
"เหนื่อยไหมคะ เดี๋ยวแกรนด์ซับเหงื่อให้"
"เอ่อ..คือ"
"อย่าปฏิเสธน้ำใจแกรนด์เลยนะคะ"
แม้นภัทรจะไม่ได้อยากรับความช่วยเหลือนี่สักเท่าไหร่แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้ พรรณวรทกุลีกุจอเอาผ้าเช็ดหน้าสีสวยซับบางๆที่ใบหน้าของเขาโดยไม่สนใจสายตาของวิชญาณีเลยแม้แต่น้อย เมื่อชายหนุ่มเห็นศรีภรรยามีท่าทีถมึงทึงเขาจึงจับมือของพรรณวรทออกอย่างมีมารยาท
"เอ่อ...พอแล้วครับ ขอบคุณมากครับ"
"แหม...คุณกันนี่สุภาพบุรุษจังเลยนะคะ" ท่าทีขวยเขิน(จนหน้าหมั่นไส้!) ยิ้มหวานถูกส่งผ่านใบหน้าคมเฉี่ยวออกมาประจักษ์แก่สายตาของเขา นภัทรได้แต่ยิ้มบางๆให้เธอและภาวนาว่าวิชญาณีคงไม่โกรธเขา
"คุณแกรนด์พอจะมีน้ำสมอีกสักแก้วให้ภรรยาของผมไหมครับ?"
"ว้ายตาย! แกรนด์ลืมไปเลยว่าคุณกันไม่ได้มาคนเดียว" สายตายียวนมองไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้าง "คุณแก้มคะ แกรนด์ขอโทษนะคะพอดีแกรนด์เตรียมมาให้แค่คุณกัน แต่ถ้าคุณแก้มอยากดื่มน้ำก็เดินไปกดจากตู้ตรงนู้นได้นะคะเย็นชื่นใจ" ร่างบางจีบปากจีบคอพูดพลางผายมือไปทางคูลเลอร์ที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง....ร้ายกาจ!
วิชญาณียืนมองเธอด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจกว่าเดิม
"เอ่อ แก้ม...ดื่มน้ำส้มดีกว่า.." ชายหนุ่มทำทีจะส่งแก้วใบงามให้ศรีภรรยาแต่ก็ถูกมือเรียวของพรรณวรทขัดขวางไว้ ทำให้น้ำในแก้วหกรดผ้าเช็ดหน้าสีสวยเสียไม่เป็นท่า
"ว้าย!"
"คุณแกรนด์ ผมขอโทษครับ" นภัทรรับผ้าเช็ดหน้าของเธอเอาไว้ก่อนจะขอโทษขอโพย
"ตายแล้ว ผ้าเช็ดหน้าของแกรนด์....เปื้อนไปหมดเลยค่ะ" น้ำเสียงอ้อร้อของเธอเอ่ยขึ้นก่อนจะมองไปที่วิชญาณีอย่างเหนือกว่า
"เอ่อ...งั้น เดี๋ยวผมเอาไปซักให้นะครับ" ถึงแม้เขาจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจลึกๆกลับอึดอัดใจชอบกล
วิชญาณีไม่อาจทนเห็นภาพตรงหน้าได้อีกต่อไป เธอจึงทำทีไม่สนใจก่อนจะเดินหนีออกไปอีกทาง

          หลังจากเสร็จสิ้นการไปเซอร์เวย์สถานที่แล้ว Mercedes Benz คันงามจึงขับมาส่งวิชญาณีที่ร้านดอกไม้ นภัทรมองศรีภรรยาที่นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ตอนนี้
"แก้มเป็นอะไรหรือเปล่า" น้ำเสียงออดอ้อนของเขาดังขึ้นข้างๆหู ทำให้หญิงสาวที่กำลังเหม่อลอยอยู่ตกใจไม่น้อย
"กัน!" เธอหันมาตำหนิชายคนรักอย่างไม่พอใจ
"กันไม่ได้คิดอะไรกับคุณแกรนด์" ชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมสีหน้านิ่งเรียบ "กันรู้ว่าแก้มโกรธ :)"
"กันเป็นใครมาจากไหนเหรอ ทำไมต้องมารับรู้จิตใจของคนอื่น" น้ำเสียงงอนง้อของเธอเอ่ยขึ้น
"เรื่องหัวใจกันรับรู้ได้ไม่กี่คนหรอก นอกจากหัวใจของตัวเอง.......และหัวใจของแก้ม"
สิ่งที่เขาพูดทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว แก้มนวลแดงระเรื่อพร้อมกับเสียงของหัวใจที่กำลังเต้นอึกทึกครึกโคมอยู่ในนี้ แม้ชสยหนุ่มจะชอบหยอดคำหวานกับเธออยู่บ่อยๆ แต่หญิงสาวก็ยังไม่ชินชากับมันเสียที
นภัทรปลดสายนิรภัยของเขาออก ก่อนจะค่อยเอื้อมมือไปปลดของเธออย่างเบามือ
"ถึงยังไง หัวใจของกันก็มีแค่แก้มเพียงคนเดียว" ชายหนุ่มกุมมือของเธอไว้ก่อนจะจุมพิตลงตรงแหวนดอกเยอบีร่าที่เขาได้ให้แก่เธอ ดวงตาสองคู่สื่อประสานกันก่อนที่นภัทรจะเลื่อนใบหน้าคมเข้มเข้ามาพร้อมประกบริมฝีปากอุ่นกับเธอด้วยสัมผัสที่หนัก มือซุกซนยังคงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างงามก่อนจะแก้มัดปมที่เสื้อของเธอออก
"อื้อ.." น้ำเสียงอู้อี้ของเธอดังออกมาจนไม่เป็นคำ มืองามดันอกหนาของเขาออกไปพลางมองหน้าคนเจ้าเล่ห์ด้วยแววตาที่เขินอาย
"กันไม่ไปทำงานแล้วดีกว่า" น้ำเสียงกระเส่าของเขาเอ่ยขึ้นก่อนสีหน้าทะเล้นจะปรากฏออกมา หญิงสาวจึงแอบดุเขาเพื่อบดบังความเขิน
"ไม่ได้นะ กันนัดกับพี่จุ๋ยเอาไว้แล้ว...ยังไงก็ต้องไป"
เมื่อเห็นว่าวิชญาณีบ่ายเบี่ยงที่จะคุยกับเขา นภัทรจึงทำท่างอแงเหมือนเด็กน้อยที่โดนขัดใจแต่ก็ต้องยอมไปเพราะมันเป็นหน้าที่
"ก็ได้....แล้วกันจะรีบกลับมารับนะ" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประจักษ์แก่สายตาเธออีกครั้ง ก่อนที่ชายหนุ่มจะขโมยจูบจากเธอ
"จุ๊บ! ตั้งใจทำงานนะ" นภัทรโบกมือลาศรีภรรยาก่อนจะขับรถคันงามออกไปอย่างอารมณ์ดี

วิชญาณีมองรถของเขาแล่นไปจนสุดสายตาพลางจับริมฝีปากที่แดงระเรื่อไม่แพ้แก้มนวลด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
ก่อนที่ร่างงามเดินกลับเข้าไปในร้าน วิชญาณีวางสัมภาระทุกอย่างเอาไว้ตรงมุมห้องแล้วค่อยๆนั่งลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน แววตาเจ้ากรรมกลับสังเกตเห็นร่างของใครบางคนที่กำลังยืนมองเธออยู่ก่อนหน้านี้

"แก้ม"



_______________________________________________________________________
ใคร?...เขาคือใคร มาดี หรือ มาร้าย อะไรยังไง? โปรดติดตามจ้า

-เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
#Mr.Bromine #ทีมกันแก้ม

mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #86 #gungam46 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 19:57
    ไรท์อ่ะแกล้งรีดทามมมมมมมม ไม ไรท์ขออีกตอนได้ไหมค่ะ
    #86
    1
    • #86-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2558 / 21:18
      ลงให้แล้วนะคะ
      #86-1
  2. #85 kanda (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 17:15
    มาต่อเร็วๆนะค่ะสนุกมากค่ะไรท์
    #85
    1
    • #85-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2558 / 21:19
      ดีใจที่ชอบค่ะ^^
      #85-1
  3. #84 GGGungam (@GGGungam) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:56
    สู้ๆค่ะ รออ่านนนนน สนุกๆๆ
    #84
    1
    • #84-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2558 / 21:19
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      #84-1
  4. #83 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:54
    ใคร เค้าเป็นใคร อย่าเป็นมาร เลย นะ ขอร้อง 

    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #83
    1
    • #83-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2558 / 21:19
      รอลุ้นเอาน้าา
      #83-1
  5. #82 แพรว"วว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:00
    มาต่อเร็วๆๆนะค่ะ"ใครอ่ะ ใคร?"
    #82
    1
    • #82-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2558 / 21:20
      เดี๋ยวรู้เลย5555
      #82-1