YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 24 : I GET THE WARMTH FROM YOUR HEARTS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    18 ต.ค. 58

          ร่างงามเปิดเปลือกตาคู่สวยขึ้นก่อนจะมองไปรอบๆกายพลางเห็นห้องห้องเดิม.....ที่ไม่เหมือนเดิม ภายในนี้กลับไร้ร่างของชายคนรัก สายลมที่พัดผ่านเข้ามาจากหน้าต่างที่ถูกเปิดไว้ทำให้รู้สึกเหงาใจเบาๆ แสงอาทิตย์ที่สาดส่องกระทบกับวัตถุบางอย่างทำให้หญิงสาวหันไปมองอย่างสนใจ วิชญาณีพยุงร่างของตัวเองเดินไปที่ริมหน้าต่างก่อนจะเห็นดอกไม้ช่อหนึ่งที่จัดอยู่ในแจกันมากมาย........ดอกเยอบีร่า ถึงแม้การจัดดอกไม้จะดูรกไปนิดแต่ดอกไม้ธรรมดาๆที่อยู่ตรงหน้านี้คงมีน้อยคนนักที่จะรู้ความหมายของมัน เธอวางแจกันใบงามไว้อย่างนั้นก่อนจะพยายามพยุงร่างของเธอเดินกลับไป
"คุณแก้ม ระวังนะคะ" เสียงของสายหยุดดังขึ้นเมื่อเห็นร่างงามกำลังเดินอย่างทุลักทุเล "คุณแก้มต้องการอะไรเหรอคะ บอกป้าดีกว่าค่ะ"
"แก้มแค่จะไปอาบน้ำหนะค่ะ" วิชญาณีพูดพลางจับศีรษะเล็กน้อยเนื่องจากยังมีอาการปวดหัวอยู่นิดๆ
"คุณแก้มไหวไหมคะ?" หญิงวัยกลางคนถามด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง "เดี๋ยวป้าเช็ดตัวให้ดีกว่าค่ะ"
แม้สายหยุดจะพูดแบบนั้นแต่หญิงสาวยังคงดื้อดึงที่จะรับความช่วยเหลือจากใคร "ขอบคุณค่ะป้า แต่แก้ม..."

"ถ้าดื้อมากปล่อยให้ผมจัดการดีกว่าครับป้าสายหยุด" 

เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นก่อนจะเผยให้เห็นร่างสูงที่ยืนอิงประตูอยู่ "มีเรื่องต้องเคลียร์หลายคดีเลย" เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงรีบเบือนหน้าหนีอย่างทันควัน เมื่อคืนทำเธอร้องไห้จนน้ำตาจะเป็นสายเลือดแต่พอรุ่งเช้ากลับมายืนหน้าทะเล้นได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คนเจ้าเล่ห์ขยิบตาให้สายหยุดเป็นเชิงบอกให้ออกไปก่อนจะล็อคประตูห้องอย่างหนาแน่น
แกร็ก!
สิ้นเสียงกลอนประตู วิชญาณีก็มองชายหนุ่มด้วยสีหน้าที่ระแวงไปหมดเพราะเธอไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหนและก็ไม่รู้ด้วยว่าตกลงเขาโกรธเธอหรือเธอเอลที่เป็นฝ่ายโกรธเขากันแน่ นภัทรเดินเข้ามาใกล้ร่างงามที่นั่งอยู่บนเตียงเรื่อยๆแต่เธอก็ยังทำเหมือนไม่สนใจเขาอยู่อย่างนั้น
"คนดื้อ!" นภัทรพูดก่อนจะยืนกอดอกมองเธอ ในตอนนี้วิชญาณีก็ไม่ต่างจากเด็กน้อยที่อยู่ในความดูแลของเขา
"..........................."
"ทำไมถึงชอบทำให้ฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลยนะ" ชายหนุ่มเดินเข้ามากระซิบที่ข้างหูเธออย่างแผ่วเบา "เธอโกรธฉัน?"
"ฉันเกลียดคนเจ้าอารมณ์"
"แล้วไหนหละคนเจ้าอารมณ์ ไม่มีสักหน่อย" ท่าทีที่เจ้าเล่ห์ของเขาทำให้เธอขัดใจไม่น้อย "ตอนนี้มีแต่เด็กดื้อ!"
วิชญาณีหันมามองเขาอย่างไม่พอใจ "นาย...นายมัน" ไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบนภัทรก็ประกบริมฝีปากอุ่นปิดประโยคสนทนา วิชญาณีจึงใช้แรงที่มีดันแผงอกของคนเจ้าเล่ห์ออกทันที "คนเจ้าเล่ห์อย่างนา..." มีหรือที่คนอย่างนภัทรจะยอม เขายังคงจุมพิตเรียวปากคู่สวยอยู่อย่างนั้นโดยไม่ปล่อยให้เธอปริปากพูดคำใดๆออกมาอีก ชายหนุ่มลิ้มรสหวานจากเรียวปากจนพอใจก่อนจะถอดริมฝีปากออกมาเพื่อประจันหน้ากับคนดื้อ
"ไหนหละคนเจ้าอารมณ์" ชายหนุ่มย้ำถามอีกครั้ง
"ก็..." เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังมีแรงต่อร้อต่อเถียงกับเขาอยู่ นภัทรจึงเลื่อนใบหน้าคมเข้ามาใกล้ราวกับจะมอบรสจูบให้เธออีกวิชญาณีเห็นดังนั้นจึงรีบสงบปากสงบคำซึ่งเป็นสิ่งที่นภัทรนั้นพึงพอใจ เขามองใบหน้างามพลางเก็บไรผมที่ปิดดวงตาอันคมดุของเธอก่อนจะลูบไล้ผมสลวยอย่างเอ็นดู
"อ่าว ไม่เถียงฉันแล้วเหรอ?" ท่าทีของเขาทำให้หญิงสาวหันมาจ้องเขม็งอย่างเอาเรื่องแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจาก.....มอง
"หึ!" วิชญาณีทำทีง้องอนก่อนจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งทำให้เสียการทรงตัว แต่ด้วยความว่องไวของชายหนุ่มเขาจึงรับร่างของเธอได้อย่างทันท่วงที
"อุ้ย!" หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อใบหน้าของเธอซบกับแผงอกของเขา......เสียงหัวใจที่กำลังดังขึ้นเป็นจังหวะส่งผ่านกระแสไออุ่นจากอกหนาวิชญาณีหยุดฟังเสียงนั้นอยู่นานอย่างลืมตัว การที่เราได้ฟังเสียงหัวใจของใครสักคนมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ถึงแม้นภัทรจะไม่ได้พูดสิ่งใดออกมาแต่หญิงสาวกลับรู้สึกถึงความห่วง ความหวง หรืออาจจะเป็น...ความรัก ที่ชายหนุ่มกำลังถ่ายทอดมันมาให้เธอในตอนนี้.....ซึ่งมีมากเกินกว่าจะต้านทานไหว
เมื่อเห็นหญิงคนรักนิ่งเงียบไปผิดปกติ เขาจึงลูบไลผมเธอเล็กน้อยก่อนจะถามขึ้น "ใจฉันมันบอกเธอว่าอะไรเหรอ?"
วิชญาณีเหนียมอายและไม่กล้าตอบคำถามของเขา เธอจึงได้แต่เงียบก่อนจะผละออกมาจากอกอุ่น "ฉ..ฉันจะไปอาบน้ำ" คนดื้อเอ่ยพลางเผยให้แก้มนวลที่แดงก่ำอยู่สองข้าง นภัทรมองร่างงามที่กำลังตรงไปยังห้องอาบน้ำโดยไม่คลาดสายตา
"เดี๋ยวก่อน" ชายหนุ่มใช้มือขวางประตูที่กำลังจะปิดลง เมื่อวิชญาณีเห็นดังนั้นจึงส่ายหัวด้วยความไม่เข้าใจ
"อะไรอีกหละ" เธอสงสัยในท่าทีของเขาไม่น้อย
"อย่าล็อคประตูนะ"
"ทะลึ่ง! นายคิดจะทำอะไรบอกมานะ"
"ฉันไม่ได้คิดแต่เรื่องแบบนั้นนะ ที่ฉันไม่ให้ล็อคเพราะเธอยังไม่หายดี ถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันจะได้ช่วยเธอทันไง" แม้คำตอบจะดูห่วงใยแต่บวกกับหน้าตาอันเจ้าเล่ห์ของเขา กลับกลายเป็นโฆษณาที่ไม่ชวนเชื่อสักเท่าไหร่วิชญาณีจึงปฏิเสธอย่างทันควัน "ไม่เอา!"
"ต้องเอา! เธอจะเลือกไม่ล็อคประตูหรือจะใหัฉันเข้าไปอาบให้เธอก็ตามใจนะ" นภัทรพูดก่อนจะแกล้งถอดเสื้อตัวงามออกแต่หญิงสาวก็ห้ามเอาไว้อย่างทันควัน
"พอๆ ฉันยอมก็ได้ แต่ถ้าฉันรู้ว่านายแอบทำอะไรบ้าๆหละก็ฉันจะลงโทษนายจนต้องร้องขอชีวิต!" สีหน้าทีเล่นทีจริงของวิชญาณีกลับไม่ทำให้ร่างสูงตรงหน้าเกรงกลัวแต่อย่างใด แต่กลับทำให้เขาคิดว่า.....ถ้าเกิดเป็นอย่างนั้นจริงเขาก็คงยอมให้เป็นนักโทษของเธอไปตลอดชีวิต
"ด้วยเกียรติของลูกเสือเลย" นภัทรทำท่าทะเล้นก่อนจะชูสัญลักษณ์สามนิ้วขึ้นมา เพื่อให้เธอมั่นใจก่อนจะมองบานประตูที่ปิดลง ชายหนุ่มเงี่ยหูฟังอยู่นานว่าเธอจะล็อคประตูไหมแต่สุดท้ายแล้ว...................เธอก็ไม่ทำ :)


______________________________________________________________________________________
ส่งทุกคนเข้านอนกับตอนนี้นะคะ หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ

-ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ
#Mr.Bromine #ทีมกันแก้ม



mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #71 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 00:52
    ได้ฟินก่อนนอน  ฝันดีชัว

    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #71
    0
  2. #70 kanda (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 23:14
    ฝันดีแน่ๆได้อ่านความฟินแบบนี้
    #70
    0