YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 2 : พ่อแง่ แม่งอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    3 ต.ค. 58

แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านม่านลูกไม้สีขาว กระทบร่างของทั้งสองที่อยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ นภัทรรู้สึกตัวขึ้นในขณะที่วิชญาณียังคงหลับอยู่

เขาจึงพยายามลุกออกไปด้วยเสียงที่เบาที่สุดก่อนจะคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป


       หลังจากนั้นไม่นานวิชญาณีก็ตื่นจากนิทรา ด้วยอาการตกใจเล็กน้อยก่อนจะสำรวจเสื้อผ้าของตัวเองอย่างกังวล

....นี่เธอยังไม่ได้พลาดท่าให้เขาใช่ไหมวิชชี่?...

"โอ้ย เผลอหลับไปได้ยังไงนะ" วิชญาณีสบถออกมาอย่างหัวเสีย

"นี่โวยวายอะไรแต่เช้าไม่ทราบ?" เสียงของนภัทรดังขึ้นพร้อมกับร่างของเขาใน....ผ้าขนหนูผืนเดียว

"ว้าย! ปกติใส่ชุดนี้อยู่บ้านหรือไง" หญิงสาวพูดขึ้นก่อนจะเบี่ยงหน้าหนี นภัทรเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปหาเธอก่อนจะใช้มือเชยคาง

ของวิชญาณีขึ้นมา

"แหม ทีเมื่อคืนไม่เห็นจะปากดีอย่างนี้เลย" นภัทรพูดด้วยน้ำเสียงอันเจ้าเล่ห์ คำพูดนี้ทำเอาวิชญาณีเหวอไปชั่วขณะ

"หมาย..หมายความว่าไง?"

"อืม...อยากให้อธิบายด้วยคำพูด หรือว่า....การกระทำล่ะ" นภัทรเลิกคิ้วถามก่อนจะเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง

"อย่านะ! คนลามก" วิชญาณีดันแผงอกของนภัทรออกก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไป


          วิชญาณีขังตัวเองในห้องน้ำอยู่นานพอสมควร เธอพยายามคิดทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนทั้งหมด

.....เธอปล่อยให้เขาทำแบบนั้นกับเธอจริงๆเหรอ...วิชญาณีคิดในใจก่อนที่น้ำตาจะรินไหลออกมา

ก๊อกๆ

"นี่เธอ! เป็นอะไรรึเปล่า อยู่ข้างในนานเกินไปละนะ" นภัทรถามด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับจากหญิงสาว

ก๊อกๆๆ ก๊อกๆ นภัทรทุบประตูถี่ขึ้นเรื่อยๆ

"เธอโกรธอะไรฉันเหรอ อย่าบอกนะว่าเธอโกรธฉันเรื่องเมื่อคืน?"

"หยุดพูดเลยนะ นายมันบ้า!" วิชญาณีตะโกนออกมา

"เธอเป็นอะไรของเธอ?"

"ฉันเกลียดสิ่งที่นายทำกับฉัน เรื่องเมื่อคืนมันอาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับนาย แต่มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผู้หญิงอย่างฉัน!"

วิชญาณีร่ายบทยาวด้วยน้ำเสียงที่สะอึกสะอื้น นภัทรได้ยินดังนั้นจึงระเบิดเสียงหัวเราะขึ้น

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ นี่เธอเชื่อจริงๆเหรอว่าเมื่อคืนฉันทำแบบนั้นกับเธออ่ะ"

สิ่งที่นภัทรพูดออกมาทำเอาวิชญาณีที่นั่งร้องไห้เอาเป็นเอาตายนั้นเปลี่ยนอารมณ์แทบไม่ทัน

".............ว่าไงนะ?"

"ฉันแกล้งหลอกเธอเฉยๆ เมื่อคืนไม่ได้เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้นเธอกับฉัน...ต่างคนต่างนอน ฮ่าๆ"

"........"





ปัง!

วิชญาณีเปิดประตูออกมาด้วยความโมโห ก่อนที่จะพุ่งเข้าหานภัทรที่ยืนหัวเราะอย่างเมามันส์(เกินไป)

"นายบ้า! ฉันเกลียดนายที่สุดเลย" วิชญาณีคว้าหมอนบนโซฟาตัวงามก่อนจะฟาดเข้าที่หน้าของนภัทรอย่างจัง

ทั้งสองวิ่งไล่กันอย่างโกลาหลและไม่มีทีท่าว่าใครจะยอมใครเลย จนกระทั่ง....ผ้าขนหนูเจ้ากรรมที่มัดไว้ตรงเอวของนภัทรนั้น

หลุดร่วงลงมาเสียเฉยๆ

"เห้ย!" ท่ามกลางความวุ่นวายเมื่อสักครู่ก็หายไปโดยปริยาย

"อ้ายยยยยยยยยย!~~ ไอ้บ้า!!!" วิชญาณีร้องขึ้นพลางเอามือปิดตาของตนเองไว้ .....ขุ่นพระ!...





07.50

นภัทรลงมาด้านล่างเพื่อทานอาหารเช้าพร้อมกับวิชญาณีที่เดินตามลงมาอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ตื่นแล้วเหรอจ้ะ หนูแก้ม" เสียงอันเป็นมิตรของผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น

"ค่ะ" วิชญาณีตอบก่อนจะยิ้มบางๆให้ เธอรู้สึกอึดอัดที่ถูกรายล้อมด้วยคนแปลกหน้าเช่นนี้ ถึงแม้ว่าพ่อและแม่เธอจะรู้จัก

ท่านทั้งสองมาหลายปี แต่ใครจะคิดว่าวันหนึ่งจะได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตระกูลนี้

"แหม่ ทำไมทำหน้างอย่างนั้นล่ะคะพี่แก้ม ไม่มีความสุขรึไง" เสียงใสของเกวลินเอ่ยขึ้น ซึ่งสตรีที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอนี้ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

"นี่ยัยเกรซ! รักษามารยาทหน่อยพี่แก้มเพิ่งย้ายเข้ามาใหม่นะ" ผู้เป็นแม่ตำหนิลูกสาวก่อนจะหันมาถามวิชญาณี

"อย่าถือสายัยเกรซเลยนะจ้ะหนูแก้ม"

"แก้มขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ สวสัดีค่ะคุณน้า คุณอา" วิชญาณีพูดก่อนจะวิ่งออกไป ...ใจเย็นๆนะวิชชี่ เธอคือผู้อาศัย...




____________________________________________________________________________________________________
แหม ผ่านไปแค่สองตอนเจ้ก็โดนแกล้งซะแล้ว ไหนจะน้องสาว(ขุ่นสามี)ที่ดูจะไม่ชอบหน้าเอาซะเลย เป็นกำลัง♡ให้เจ้และไรท์ด้วยนะคะ


-ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ❤
ไรท์จะตั้งใจแต่งให้ทุกคนอ่านกัน
หวังว่าจะชอบกันนะคะ :)

Mr.Bromine #กันแก้ม
mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #2 witchayaphat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 16:59
    ง่า!พี่แก้มกับพี่เกรซนี่ชอบมากๆเลยน้า แต่วันนี้ตีกัน อยู่ข้างใครดี #พี่แก้มเนอะ//สู้ๆค่าไรท์รออ่านอยู่เน่อ
    #2
    1
    • #2-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 2)
      1 ตุลาคม 2558 / 22:10
      ขอบคุณนะคะ มาเม้นให้ทุกตอนเลย^^

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 ตุลาคม 2558 / 11:15
      #2-1