YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 11 : อุบัติเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,195
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    5 ต.ค. 58

          วันนี้เป็นครั้งแรกที่วิชญาณีลงมาเดินเล่นในสวนหย่อมของบ้านอินทร์ใจเอื้อ สวนที่มีการดีไซน์ให้เข้ากับบ้านสไตล์โมเดิร์นอย่างลงตัว

พรรณไม้ที่ถูกออกแบบไว้สวยงามริมกำแพงตีระแนงไม้เพิ่มลูกเล่น มีม้าหินอ่อนเล็กๆไว้มุมรั้วบ้านก่อนจะเผยให้เห็นที่ว่างตรงกลางทำให้

พื้นที่ไม่กี่ตารางเมตรดูกว้างขวางขึ้น หญิงสาวทิ้งตัวนั่งบนม้านั่งก่อนจะเปิดนิตยสารที่ถือติดตัวมาอ่านพร้อมฮัมเพลงสบายใจ

          ในขณะเดียวกันนภัทรก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งลงมาด้านล่างหมายจะมาหาศรีภรรยาที่ลงมาก่อนหน้านี้แล้ว ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอด้านหลัง

ก่อนจะก้มใบหน้าคมพรมจูบแก้มนวลอย่างอ่อนโยน

"ลงมาแล้วทำไมไม่บอกกันบ้างล่ะ" เขากระซิบข้างใบหูของเธอก่อนที่มือซุกซนจะจับหมับเข้าที่เอว

วิชญาณีหันมามองชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูท ก่อนจะตีเข้าที่มือหนาของเขาอย่างแรง

เพี้ยะ!

"นายนี่! ถ้ามีคนมาเห็นจะทำยังไง" วิชญาณีมองชายหนุ่มอย่างคาดโทษ

"งั้นถ้าจะทำ ต้องทำในที่คนไม่เห็นใช่ไหม?" นภัทรยิ้มอย่างมีเลศนัย ไม่วายยังคงโอบเธอไว้อย่างนั้น

จนกระทั่งหญิงสาวหันมาค้อนเขาเล็กน้อย "โอเคๆ ปล่อยก็ได้....." ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงง้องอนก่อนจะส่งตาหวานอ้อน

"แล้วจะมายืนทำไมตรงนี่ล่ะคะ....ไป! ทำงงทำงานค่ะคุณ" หญิงสาวไม่สนใจท่าทีของเขาพลางดันตัวชายหนุ่มออกไป

ในจังหวะที่เธอหันหน้ามานั้น นภัทรได้ประทับจูบอุ่นไว้บนเรียวปากบางอย่างฉวยโอกาสก่อนจะวิ่งหนีสายตาดุดันของวิชญาณี

"Morning Kiss!" นภัทรตะโกนขึ้นหลังจากที่เข้าไปอยู่ในรถพลางส่งจูบให้หญิงสาวอีกครั้ง

วิชญาณีได้แต่นั่งแข็งอยู่อย่างนั้น ก่อนจะมองรถคันงามแล่นออกไป "คนบ้า!" เธอสบถออกมาโดยไม่รู้ตัวว่ามืองามของเธอนั้นได้

บิดหน้านิตยสารพังยับเยินไปครึ่งค่อนเล่มแล้ว

          หญิงสาวนั่งเล่นอยู่ที่สวนนานพอสมควร เธอจึงกลับเข้ามาในบ้านก่อนจะพบร่างของเกวลินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหรู

"อ้าวเกรซ วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ?" วิชญาณียิ้มแย้มให้เธออย่างเป็นมิตรแต่กลับไร้การตอบรับจากหญิงสาว เกวลินยังคงนั่งอยู่ที่เดิม

พลางทำทีไม่ได้ยิน วิชญาณีเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจก่อนจะปลีกตัวมา

"เดี๋ยวก่อน!" เสียงเกวลินดังขึ้นเมื่อเห็นวิชญาณีหันหลังให้

"วันนี้พี่แก้มว่างไหมคะ?" หญิงสาวจึงพยักหน้ารับแทนคำตอบ "งั้นพี่แก้มช่วยไปเป็นเพื่อนเกรซช็อปปิ้งหน่อยสิคะ สักสองสามชั่วโมง"

"เอ่อ...." ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะตอบร่างเล็กที่นั่งบนโซฟาก็ลุกออกไปอย่างรวดเร็ว 



SANDERAND MALL

          เกวลินนำวิชญาณีเข้ามาที่ห้างใหญ่ก่อนจะดึงมือเธอให้เดินตามไปหาเหล่าเพื่อนๆที่ยืนรออยู่ก่อนหน้านี้

"นั่นไงยัยเกรซมาแล้ว!" เสียงเพื่อนสาวประเภทสองดังขึ้นก่อนที่ทุกคนจะหันมามองวิชญาณีเป็นตาเดียว

"นี่ไงแก! พี่..สะใภ้ของฉันที่เคยเล่าให้ฟัง" เกวลินเน้นเสียงพลางผายมือไปทางหญิงสาว เหล่าเพื่อนๆของเธอ

จึงยกมือไหว้พอเป็นมารยาทก่อนที่หัวโจกของจะกระซิบกระซาบกัน "แหม ตัวจริงดูหนิมๆนะ" เมื่อวิชญาณีเห็นดังนั้นจึง

มองหน้าอย่างไม่พอใจพลางเมินหน้าหนีทำเป็นไม่ได้ยิน ....เมื่อวานก็พี่วันนี้ก็น้อง ให้ตายเถอะ!...

"เออแก เดี๋ยวเราไปดูเสื้อผ้าที่ช็อปกันเถอะแกฉันเห็นว่า miu miu ออกคอลเลคชั่นใหม่เป็นรองเท้าหนังสัตว์ด้วยนะ" 

เกวลินพูดพลางเดินนำทุกคนไป ทิ้งให้วิชญาณียืนอยู่อย่างนั้น .....วิชชี่เธอต้องใจเย็นๆเข้าไว้.. หญิงสาวพูดกับตัวเองก่อนจะตาม

เหล่าผองเพื่อนและเกวลินไป วิชญาณีเดินตามเกวลินไปร้านแล้วร้านเล่าแต่สาวเอาแต่ใจก็ยังไม่ตัดสินใจซื้อสินค้าสักอย่าง

ส่วนเพื่อนของเธอนั้นก็เดินผ่านวิชญาณีอย่างลอยน่าลอยตาจนน่าจะจับมาสอนสัมมาคารวะ! หญิงสาวเดินตามเกวลินอยู่อย่างนั้น

จนเวลาช่วงเลยไปครึ่งค่อนวัน

"นี่เกรซ! ถ้าไม่คิดจะซื้ออะไรก็กลับเถอะ มาเดินเล่นๆแบบนี้ทั้งวันก็ไม่ไหวนะ" วิชญาณีเริ่มหงุดหงิด ทำเอาแก๊งเพื่อนๆของเกวลินหยุดชะงัก

แต่กลับไม่สะทกสะท้านร่างเล็กที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้า "แหมพี่แก้ม เวลาซื้อของก็ต้องใจเย็นๆสิคะค่อยๆซื้อค่อยๆเลือกเพราะถ้าได้ของไม่ดี

เดี๋ยวเปลืองตังค์เปล่าๆ" เกวลินพูดก่อนจะทำทีเดินต่อไป

"งั้นเกรซก็เดินเลือกต่อละกัน พี่จะกลับ!" วิชญาณีตรงไปยังบันไดเลื่อนทันทีด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เกวลินเห็นดังนั้นจึงรีบคว้าแขนของหญิงสาวไว้

"อย่าสิพี่แก้ม! ไหนบอกว่าจะมาเป็นเพื่อนเกรซ" เกวลินขึ้นเสียงก่อนจะบีบแขนของเธออย่างแรง

"ปล่อยพี่นะเกรซ!" วิชญาณีพยายามแกะมือบางออก 


ทั้งสองยื้อแย่งกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใครจนกระทั่ง......ร่างบางเสียหลักและล้มกลิ้งลงมาจากบันไดเลื่อนต่อหน้าผู้ที่อยู่ในระแวกนั้น

"เกรซ!" วิชญาณีร้องขึ้นด้วยความตกใจ



_____________________________________________________________________________________________________________________

โถเจ้! โดนเขาหลอกมาเดินเล่นๆ ยังต้องมาเจออะไรแบบนี้อีก...เอาไงล่ะทีนี้!


-วันนี้ไรท์ไปทำธุระมาเลยไม่ได้อัพให้เยอะ ขอโทษน้า~
 รีดเดอร์ทุกคนอย่านอนดึกกันนะคะ❤


Mr.Bromine #ทีมกันแก้ม


mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #34 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 00:41
    น้าคะๆ อย่าเข้าใจพี่แก้มผิดนะคะ ห้ามหูเบาเด็ดขาด!! เกรซ!! เธอทำตัวเธอเองนะ เจ้ไม่เกี่ยวนะบอกก่อน! มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ ><
    #34
    0
  2. #33 ...... (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 00:23
    ซวยซ้ำซวยซ้อน แบบสุดๆๆเอาไงละทีนี้พี่แก้ม
    #33
    0
  3. #32 witchayaphat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 22:57
    หืม!!!!คราวนี้เกลียดพี่แก้มหนักเลยสิ น้าอย่าเข้าใจผิดนะ
    #32
    0