MY Heart ระยะเราไม่ห่างกัน [Yaoi]

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 มี.ค. 60

ตอนที่ 2

     วันนี้เป็นวันที่เลวร้ายมากสำหรับผมไม่คิดว่างานที่ไร่จะหนักขนาดนี้ไปทำคนอื่นเดือนร้อนตั้งมากมาย วันนี้เขาก็เอาแต่ทำหน้าหงุดหงิดตลอดทั้งวันจนไม่มีใครอยากเข้าใกล้ สามวันก่อนผมมาลองงานกับเขามันไม่หนักเท่าไรแต่พอเริ่มมีคนมองว่าผมเริ่มเป็นงานก็เริ่มโยนงานให้ทำมากขึ้น

"น้องรินวันนี้ไปก๊งกันนะจร๊"

พี่แสบพี่ที่คอยสอนงานให้วิ่งมาดึงมือผมไปเขย่าๆ

"เอ่ออ...คือ ผมกล้วเขาครับ"

พี่แสบคงจะเข้าใจว่าหมายถึงใครเพราะเจ้าตัวก็ทำหวาดๆอยู่เหมือนกัน

"เสียด้ายมากอ่ะ มีของดีให้ลองแต่น้องดันผลาดซะได้"

"ผมไม่อยากทำให้เขาโมโหไปมากกว่านี้ครับ ผมมาอยู่กับเขายังไม่ได้ถึงอาทิตย์เลย"

"อ่าพี่เข้าใจนะ แฟนกันก็เงี่ยแหละต้องปรับตัวเข้าหากัน"

"ฟะ..แฟน!! ไม่ใช่พี่ๆ"

"เอาน่าอย่าปฏิเสธเลยยย ไม่มีใครมาอยู่กับคุณชาติได้ถ้าไม่ใช่คนของเขาจริงๆ"

"แต่ว่าพี่แสบ ริน_"

"ไอ้แสบเร็วๆ!!"เพื่อนพี่แสบเริ่มตะโกนโวยวายเนื่องจากรอนาน

"อ่ะพี่ให้ ลองดูเพื่อจะติดใจเสียด้ายครั้งนี้รินไม่ได้ไปด้วย เอาไว้ครั้งหน้านะช่วนคุณชาติด้วยละ บาย"

"เอ่ออ..."

     ผมมองดูพี่แสบที่วิ่งรีบไปหาเพื่อนและมองขวดโค้กในมือ พี่แสบจะให้โค้กทำไมแต่ผมต้อวรีบสะบัดหัวทิ้งเพราะต้องรีบกลับบ้านและเขาต้องรออยู่ที่รถแล้วแน่ตอนนี้

"ช้า"

คำแรกก็จิกกัดกันทันที ที่ตัวเองช้าเรายังไม่ว่าอะไรเลยเชอะ

"ขอโทษครับ"

"ถึงบ้านก็หาอะไรกินเลย วันนี้ฉันไม่กินอยากนอนพัก"

"ครับ"

วันนี้มาแปลกนอนเร็วแต่พอมองดีๆแล้วหน้าเขาดูอิดโรยมากเลย เฮ้อออคนแก่นี้เอาใจอยากแหะ

                                                                       ####

     เสียงข่าวหลังละครกำลังรายงานเหตุการณ์ทั่วไปของบ้านเมืองอยู่ผมที่นั่งดูทีวีอยู่ก็มองดูนาฬิกาไปด้วยกะว่าห้าทุ่มจะเข้านอนเพราะพรุ่งนี้วันหยุดผมแต่ก็เป้นวันที่ต้องเรียนหยังสือเตรียมสอบด้วยอีกสองเดือนสอบรายวิชา ผมดูหนังสือผ่านๆแล้วยากพอสมควรแต่ต้องพยายามเอา

"อยากกินโค้กแหะ แต่ว่าแปลงฟันแล้ว อืมมแต่ค่อยไปแปลงใหม่ก็ได้"

ผมเดินไปปิดทีวีและเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบโค้กออกมา

"นี้พี่แสบเอาโค้กที่เปิดแล้วมาให้เรากินหรอว่ะ แต่มันก็ยังไม่ถูกกินนิเอ่อชั่งเถอะ"

ผมหยิบมาแล้วมานั่งดื่มอยู่ข้างระเบียง

"รสชาติแปลกๆ เเสบคอมากอ่ะหรือเราคิดไปเอง"

    พอผมดื่มอีกรอบเท่านั้นแหละชัดเลยว่าไม่ใช่น้ำโค้กแน่ พอดมกลิ่นมันก็เหมือนอะไรที่คนภาคอีสารเขาเรียกกันเหลาดองอ่ะ

"พี่แสบๆนะพี่ เลยเอาซะบาดคอเราจะเมาไหมนิเฮ้ออ"

     ผมรีบเดินเอาไปเก็บและเข้านอน เข้ามาในห้องคนข้างๆหลับแบบไม่รู้อะไรเลยผมนั่งพิจารณาหน้าของเขาปกติตัวเองออกตรงๆไม่ได้แต่พอได้มองแบบนี้แล้วทำไมรู้สึกหัวใจเต้นเร็วจัง

"นี้หัวใจเราเต้นเร็วไปไหม"

     ผมกุมหัวใจไว้รู้สึกเหมือนตัวเองหอบหนักขึ้นด้วย นี้ผมเป็นอะไรเนี้ยแล้วทำไมรู้สึกแปลกมันรู้สึกต้องการ ต้องการอะไรสักอย่าง ผมถอดเสื้อผ้าตัวเองเพราะไม่ไหวมันร้อนรนไปหมดร่างกายมันสั่นไม่หยุด ผมเอือมมือไปสัมผัสใบหน้าของเขาปกติเขานอนหลับลึกมากถ้าไม่ใช่เวลาตื่นเขาจะไม่ตื่่นบ้างที่ผมก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้

"อ่ะ! ทำไมตรงมันถึงตะ..ตั้งละงืออ ทะ..ทำไงดี"

      อยู่ๆผมก็นึกถึงเรื่องของเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งขึ้นที่มันมีแฟนเป็นผู้ชายมันชอบมาเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรแต่ตอนนี้ดันรู้สึกกับเรื่องที่เพื่อนเล่า มันจิตนาการมาเป็นฉากๆ

"ทะ..ทำไงดี ถ้าทำแบบนั้นต้องไม่ดีแน่แต่ว่าถ้าไม่ มะ..มัน"

คลิ๊กรูปภาพแล้วไปอ่านต่อได้เลยค่ะ

TBC.

ติชมงานเขียนของมิโดริได้นะค่ะ^^

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น