หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 39 : บทที่ 33 เหลียนเอ๋อร์ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    12 เม.ย. 60







33

เหลียนเอ๋อร์

 


ฮองเฮาเพคะ ฮองเฮามี่ฮวาที่ถูกบังคับให้นอนกับฟางเซียนฮองเฮาที่ตำหนักเรียกร่างบอบบางของหญิงสาวที่นอนกระสับกระส่ายอย่างเป็นห่วง นางนอนอยู่ห้องข้างเคียงแต่ถูกนางกำนัลคนสนิทของฮองเฮาให้ช่วยเรียกพระนางให้ตื่นจากฝันร้าย


“ฮึก...ลูกแม่...” เสียงสะอื้นไห้ของฮองเฮาดังขึ้นมาเป็นระยะๆ มี่ฮวามิกล้าทำอันใดมากนอกเสียจากเรียกให้ตื่นจากฝันร้าย


“ฮองเฮาเพคะ” นางกำนัคนสนิทก็ช่วยเรียกด้วยแต่มิมีท่าทีว่าจะตื่นจากฝันร้าย


“ฮองเฮา...ม..แม่ ท่านแม่เจ้าคะ” มี่ฮวาเรียกออกไปอย่างหวาดกลัว หากนางไม่ลองทำเช่นนี้ ฮองเฮาคงต้องนอนฝันร้ายร้องไห้ทั้งคืน


ฟางเซียนฮองเฮาที่ได้ยินเสียงใสที่เรียกตนว่าแม่ ก็ลืมตาขึ้นมาทันที แต่นางก็นึกออก ลูกสาวตัวน้อยของตนนั้นมิได้อยู่บนโลกนี้


“หม่อมฉันเพียงแค่ต้องการให้พระองค์ตื่นจากฝันร้ายเท่านั้นเพคะ หม่อมฉันมิบังอาจ” มี่ฮวาคุกเข่าลงอย่างสำนึกผิด


“ไม่เป็นไร ขอบใจนะ ฮวาเอ๋อร์” ใบหน้าคล้ายคลึงมี่ฮวาหลายส่วนตรงหน้าคลี่ยิ้มแล้วลุกขึ้นมาช่วยพยุงนางให้ลุกขึ้น “เราฮองเฮาฝันร้ายเช่นนี้เป็นประจำน่ะ”

 



 

“พระองค์มิเป็นไรใช่ไหมเพคะ?”  ข้าถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง


ข้ารู้สึก...สงสารนาง


“เราฮองเฮาไม่เป็นไร...” ข้าเห็นว่านางหลบตาข้า ใบหน้าเช่นนั้น ดูก็รู้ว่าพระองค์หวาดกลัวมากเพียงใด


“หากพระองค์ต้องการร้องไห้ ก็ทำเถิดเพคะ หม่อมฉันจะอยู่กับพระองค์เอง” ข้าพยักหน้าให้กับนางกำนัลให้ออกไปด้านนอก ฮองเฮามองข้าแล้วโถมตัวเข้ามากอดข้าไว้


ข้าทำได้เพียงแต่นิ่งงันอยู่เช่นนั้น  ฮองเฮาแห่งแคว้นกำลังร้องไห้...ใบหน้าของพระนางนั้นอยู่ที่อกของข้า


หัวใจของข้ารู้สึกปวดหน่วงๆขึ้นมา


ฝันนั่นคงน่ากลัวมาก...


ข้าเข้าใจ...เพราะข้าก็คิดถึงแม่และพ่อของข้าเช่นกัน..ข้ามิทราบว่าข้าจะได้เจอพวกเขาไหม


เหมือนกับทางของข้ามืดมน...ข้าอยากเจอพวกเขา


...สักครั้งก็ยังดี

 

 

 

“ฮวาเอ๋อร์? เจ้า...”  เราฮองเฮารู้สึกว่าคนที่เรากอดอยู่นั้น...ร้องไห้ จึงเงยหน้าขึ้นมามอง ใบหน้าที่คล้ายคลึงกับเรามีหยาดน้ำตามากมายพรั่งพรูออกมา 


เราฮองเฮาทำผิดแล้ว...เราสะกิดแผลในใจของมี่ฮวา


สิ่งที่มี่ฮวากักเก็บไว้เพียงคนเดียว...


“ฮึก...มี่ฮวาขออภัยเพคะ ฮือ..” จากเมื่อครู่ที่เราร้องไห้กลายเป็นว่าตอนนี้สาวน้อยรุ่นลูกกลับร้องไห้แทนเราเสียอย่างนั้น นั่นทำให้เราฮองเฮากลับรู้สึกขบขัน


“เราฮองเฮาขอโทษ...” เราเปลี่ยนจากที่กอดนางเหมือนเด็กน้อยไปรั้งให้นางมาซบอกของเราแทน  อ้อมกอดเช่นนี้...


หากน้องน้อยของเฟิงเอ๋อร์ยังอยู่ก็คงเป็นเช่นนี้สินะ...


“ฮองเฮาขอโทษหม่อมฉันทำไมเพคะ”


“เจ้าคงคิดถึงบิดามารดาของเจ้า”


“เพคะ...หม่อมฉันอยากเจอพวกเขา” มี่ฮวาพูดด้วยเสียงอู้อี้ “สักครั้งก็ยังดี”


 

 

 

“งั้นหรือ?” น้ำเสียงหวานเย็นเยียบ “พ่อแม่ของเจ้าก็อยู่ตรงนั้นแล้วไงเล่า”


“เจ้านี่มันน่าอิจฉาเสียจริงๆมี่ฮวา แม้แต่ตัวเรา ยังตายเพื่อเจ้า...”



           ร่างบอบบางของสตรีชุดขาวยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดในที่มืด มุมปากยิ้มเย้ยหยันต่อโชคชะตา  โชคชะตาของมี่ฮวา นางเป็นคนทำให้มันเกิดขึ้นมา เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะนาง


          เหลียนเอ๋อร์...


          นางมิได้เกลียดมี่ฮวา...เพียงแต่อิจฉา  ที่มี่ฮวามีคนรักมากมายถึงเพียงนั้น  แม้แต่มารดาของนาง ยังสลับตัวนางกับมี่ฮวา


          สุดท้ายเหลียนเอ๋อร์ก็ตาย...กลายมาเป็นเทพเซียนเช่นตอนนี้


          เพราะเป็นคนแล้วน่าสงสาร เลยต้องกลายมาเป็นเทพเซียน


          “เราอิจฉาเจ้าเสียจริง...มี่ฮวา” ร่างบางที่อยู่มุมห้องหายไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงแต่สายลมบางเบาที่มีกลิ่นอายของบุปผาสวรรค์



          เหลียนเอ๋อร์หายจากตำหนักของฮองเฮาไปที่ตำหนักขององค์ชายหก  ร่างสีขาวทั้งเส้นผมและชุดมองหลวนหลงอย่างเรียบนิ่ง...คนคนนี้


          โชคชะตาของมี่ฮวา...


          “มี่ฮวาเป็นคนที่ท่านแม่ของเราปกป้อง ฝากเจ้าดูแลนางด้วย” เสียงเบาบางนั่นแผ่วเบามาก แต่หลวนหลงกลับได้ยินทุกอย่างแจ่มชัด คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย “ความจริงของนางอยู่แถวนี้ล่ะ หากเจ้าฉลาด ข้าคาดว่าน่าจะเจอ”



 

 

           “ใคร?” หลวนหลงเอ่ยขึ้นมา สายตาของเขากวาดไปมองรอบห้อง  ใช้วิชาตรวจหาต้นตอแต่กลับไม่เจออะไร


           กลิ่นนี้...กลิ่นของฮวาเอ๋อร์และมี่ฮวา!?


           บางที โชคชะชาก็กำลังช่วยอยู่

 




 

           “เสด็จพ่อเรียกพวกเจ้าเข้าพบ” องค์ชายหกที่เพิ่งกลับมาจากกิจยามเช้าที่เหล่าองค์ชายต้อง ทำงาน ช่วยพี่ชายใหญ่และช่วยหนุนหลังให้เขาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ ซึ่งน่าเบื่อเหลือเกินที่ต้องมาฟังเหล่าขุนนางเถียงกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง


           “อืม เมื่อไหร่ล่ะ” หลวนหลงที่นิ่งเงียบอยู่ถาม


           “อีกหนึ่งชั่วยาม ที่ห้องอักษร” องค์ชายเยวี่ยเสี่ยนทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามกับหลวนหลง “เจ้าคิดอันใดอยู่”


            “เปล่า...”  ขณะนี้พวกเขากำลังนั่งอยู่ที่ศาลาในเขตสวนหลวง ทั้งๆที่หลวนหลงอยากจะกลับตำหนังองค์ชายหกเสียให้ได้แต่ เขามารอมี่ฮวา...


            เขาเกลียดสายตานางกำนัลน้อยใหญ่หรือนางสนมที่มองมาเสียจริง


            “บอกข้าได้ เราเพื่อนกันนะหลงหลง” องค์ชายหกกระพริบตาถี่  “แล้วเจียนหลิวกับหนิงอวี่...”


            “ในสวน” ยังพูดไม่ทันจบ หลวนหลงก็แทรกขึ้นมา “มี่ฮวาจะมาเมื่อ...”


            “มาแล้ว โน่น” องค์ชายหกหัวเราะสะใจที่ได้แก้แค้นคืน สายตามองไปยังมี่ฮวาที่กำลังเดินมาพร้อมกับฮองเฮา


             ฮองเฮาโปรดปรานมี่ฮวายิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก



             “เสด็จแม่คงลืมลูกแล้ว” องค์ชายเจ็ดที่มาจากที่ใดไม่ทราบพูดขึ้น “หยวนเอ๋อร์น้อยใจ”


             “ฮ่าๆน้องเจ็ดพูดได้ตรงใจยิ่ง” องค์ชายหกปรบมือ มองมี่ฮวาที่ประคองฮองเฮาให้เดินมา เหลือบไปมองสายตาของสหายรักอย่างนายน้อยตระกูลเจี่ยน ก็ยิ้มมุมปาก


             สายตาของหลวนหลงน่ะ ปิดไม่มิดเลยเสียจริง


            “ถวายพระพรเสด็จแม่”


            “แม่ได้ยินนะเจ้าหก เจ้าเจ็ด” ฟางเซียนฮองเฮาอมยิ้มให้กับเหล่าลูกเลี้ยงของนาง


            หลังจากนั้น พวกเขาก็นั่งพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม จนเวลาล่วงเลยไป...


 




           “พี่หลง มี่ฮวา...” มือบางของหญิงสาวสั่นขึ้นมาเมื่อตนเองกำลังเดินตามชายหนุ่มผู้เป็นคนรัก หลวนหลงหันมามองนางด้วยสายตาอ่อนโยน เพื่อให้กำลังใจ มี่ฮวามองหนิงอวี่ที่เดินข้างกัน หมอพิษยิ้มให้กำลังใจ แต่นางส่งสายตาประหม่า สับสนกลับไป...อา..นางมิเคยเห็นฮ่องเต้นี่นา


           เขาคงน่าเกรงขาม สูงส่งจนนางหายใจติดขัดดังเช่นฮองเฮาตอนพบกันคราแรก ก่อนที่นางจะเดินทางมาที่นี่ ได้ถามองค์ชายแปดว่าฮ่องเต้เป็นคนเช่นไร แต่กลับได้คำตอบมาว่า


           ‘เดี๋ยวเจ้าก็จะรู้เอง หึหึ


และเมื่อถามฮองเฮาเมื่อคืนที่แล้ว


           ‘เดี๋ยวเจ้าต้องได้เจอ เราฮองเฮามิบอกหรอก หึหึ


แล้วเหตุใดจึงต้องหัวเราะตอนท้ายด้วยเล่า!

 

 


           “ทูลฝ่าบาท  นายน้อยตระกูลเจี่ยน สหายขององค์ชายหกและผู้ติดตาม รอเข้าเฝ้าพระองค์ที่หน้าตำหนักแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีคนสนิทเอ่ย ใบหน้าก้มลงมิกล้ามองบุคคลในชุดสีน้ำเงินเข้มปัดดิ้นสีทองลวยลายมังกร


           สัญลักษณ์ของฮ่องเต้


          “อืม...ให้พวกเขาเข้ามา” ชายวัยกลางคนตอบน้ำน้ำเสียงเรียบนิ่ง  ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองอ่านข้อความที่อยู่ในกระดาษแล้วถอนหายใจ


          อยากนอน...นั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องการที่สุด...


          การมาอยู่บนจุดสูงสุดของทั่วหล้าเช่นนี้ มิเห็นจะดีตรงไหน...จะทานอาหารทีก็ต้องตรวจสอบ ซ้ำยังต้องเยี่ยมเยียนสนมที่ประทินโฉมงดงามรุ่นลูก  ฟังขุนนางเถียงกันยามเช้า อ่านคำร้องเรียนไร้สาระ เจ้าลูกชายตัวดีทั้งหลายดูเหมือนว่าจะเห็นความลำบากนี้ จึงพากันหลบหนีไปตอนนั้น


        เขาก็อยากหนีไปบ้าง...แต่ที่นี่ยังมีคนที่เขารัก...สตรีนางหนึ่ง


        เรื่องต้องห้ามของฮ่องเต้ !  


        ร่างบางของมี่ฮวาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับหลวนหลง หนิงอวี่ เจียนหลิว และองค์ชายหก นางก้มหน้าลงมิบังอาจมองพระพักตร์ของพระองค์  รอบกายของฮ่องเต้มีความสูงศักดิ์ น่าเกรงขาม พระองค์อยู่เหนือบุคคลทั่วไปอย่างแท้จริง พวกนางคุกเข่าลงทำความเคารพเสร็จสรรพ  ฮ่องเต้อนุญาตให้พวกนางลุกขึ้นแล้วนั่งตรงที่นั่งที่จัดไว้  มี่ฮวากวาดสายตามองรอบห้องอักษรอย่างสนอกสนใจ และสายตาของนางก็เผอิญสบกับดวงตาของคนสูงศักดิ์ที่นั่งอยู่


        อา...เขาจะประหารนางไหม?


       “แม่หนู...เจ้าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร” คำถามเช่นเดียวกับฮองเฮาถามขึ้น  ผูจิ้นติ้งฮ่องเต้ลุกพรวดแล้วเดินเข้ามาใกล้ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่มี่ฮวามิวางตา

 

 

 

       “ลูกท่านไงเล่า...” ร่างบางสีขาวยืนมองด้วยสายตาเบื่อหน่ายในโชคชะตาของมี่ฮวา  สวรรค์อาจจะสงสารนางที่ต้องตายเพราะปกป้องหญิงสาวนางนี้ เลยให้เหลียนเอ๋อร์เป็นคนมากำหนดโชคชะตาของมี่ฮวา คราแรก นางก็สนุกดี แต่ครานี้เริ่มน่าเบื่อแล้ว




       “ข้าควรจะช่วยเจ้าสินะ...มี่ฮวา”




.............................................................

เอาแล้วๆ มาแล้วว ขอโทษที่หายไปนาน ไรท์ประสบปัญหาที่นักเขียนหลายๆคนเจอค่ะ คือ 'ตัน' ตันตรงบรรยายยังไงไม่ให้ช้าไปเร็วไป ตามพลอตไปไม่ออกทะเล ไรท์อยู่ในช่วงนี้แหละ พลอตที่ไรท์เขียนเป็นแบบคร่าวๆไง เลยบับ กลัวออกทะเลไปมหาสมุทร 55555

อย่าเพิ่งหายไปไหนน้าา

ขอบคุณที่อ่านนิยายของไรท์นะคะ 


ไรท์กลับมาแบ้ววว คือบับหายไปนานมากกแถมมาน้อยอีก ผิดไปแล้วว สุขสันต์วันสงกรานต์เน้ออออ (ล่วงหน้า) อากาศมันร้อน ไรท์เลยหมดอารมณ์ปั่นบ่อยๆ 5555 

มาในมุมของเซียนสาวที่จิวชี่เห็นตอนน้านน จำได้ไหมเนี่ยย ความจริงจะเปิดเผยในอีกไม่ช้าา อย่าลืมฉันน55555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1090 Pang_happy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 00:21
    รอค่ะ ไรท์ทำให้ค้างอ่ะ
    #1,090
    1
    • #1090-1 MEICHE(จากตอนที่ 39)
      24 เมษายน 2560 / 14:27
      วันนี้เลาจะอัพพ เชื่อไรท์ ไม่ค้างน้าา =w=
      #1090-1
  2. #1086 annaaa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 15:18
    ค้างๆๆๆๆๆๆ
    #1,086
    0
  3. #1085 UZUKI (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 13:59
    เอาจริงเราอ่านไม่เครียหรือเรางงเองอะไรท์ เล่นน้ำเสดเดียวกลับมาอ่านอีกรอบละกัน😂
    #1,085
    0
  4. #1084 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 19:39
    นึกว่าจะเป็นโศกนาฏกรรมซะแล้ว

    ปล. โชคชะตาก็
    #1,084
    0
  5. #1083 JenaT. (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 16:50
    ขอบคุณคร้าาา รอไรท์น้าาา
    #1,083
    0
  6. #1082 nawnam (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 13:08
    รอต่อค่ะไรทฺ
    #1,082
    0
  7. #1081 pimnapatsukfung (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 11:55
    สู้ๆน่ะ
    #1,081
    0
  8. #1080 Thaiyou (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 09:52
    สงสารน้องมี่
    #1,080
    0
  9. #1079 Tang-2002 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 08:13
    ลูกเจ้าไง...มองบนเลย
    #1,079
    0
  10. #1078 cattycall (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 23:30
    สู้ๆๆๆ
    #1,078
    0
  11. #1077 ^ จู ^ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 23:23
    ให้มากำหนดชะตาของคนที่ตัวเองต้องจายแทน

    โหดร้ายมากอะบอกเลย
    #1,077
    0
  12. #1076 _White_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 23:19
    ค้างงงงง รีบมาด่วนน
    #1,076
    0
  13. #1075 natthamonc (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 22:32
    รอค่ะๆๆๆ
    #1,075
    0
  14. #1072 annaaa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 00:19
    ค้างๆๆๆๆๆ
    #1,072
    0
  15. #1071 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:05
    คืออันใด ? ผี ? ฝัน ?
    #1,071
    0
  16. #1070 Night sky★ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 15:24
    สนุกมาก
    #1,070
    0
  17. #1069 Night sky★ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 15:24
    รออ่านต่อนะคะ
    #1,069
    0
  18. #1068 0801748187 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 23:12
    ไงก้อสู้ๆนะคะไรท์ รอติดตามต่อไปเรื่อยๆค่ะ
    #1,068
    0