หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 37 : บทที่ 32 องค์รัชทายาท 1 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    17 มี.ค. 60





32

องค์รัชทายาท


 

ท่ามกลางความวุ่นวายของวังหลังแห่งนี้  มีเด็กชายคนหนึ่งกำลังร้องไห้ เด็กน้อยกอดเข่าร้องไห้อยู่ เขาหลบอยู่ในพุ่มไม้ในสวนของตำหนักฮองเฮา


องค์ชายใหญ่ ออกมาเถิดพ่ะย่ะค่ะ’  ขันทีประจำกายตะโกนเรียกนายเหนือหัวด้วยความเป็นห่วง หากฮองเฮาทรงทราบว่าเขาทำองค์ชายหาย ขันทีอนาคตไกลต้องหัวหลุดจากบ่าเป็นแน่


เด็กน้อยกอดเข่าตนเองแน่นขึ้น เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้พุ่มไม้


ทำอะไรน่ะ เสียงหวานดุจกระดิ่งเงินดังขึ้น ทำให้ขันทีคนสนิทขององค์ชายใหญ่หันกลับไป


เสียนเฟยพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายใหญ่... ขันทีผู้นั้นเหลือบมองไปทางพุ่มไม้ด้วยสายตาอ่านยาก แล้วก้มหน้าลง


เราจัดการเอง วางใจเถิด เสียงหวานยังคงเอ่ยต่อ ขันทีถอยกลับมาอยู่ด้านหลังของเสียนเฟย


ฮือ..ออกไป ไปให้พ้น !’ เสียงอู้อี้ที่หลุดออกมา ทำให้หญิงสาวหลุดขำออกมา หัวเราะอันใดของเจ้า !’


องค์ชายใหญ่เพคะ หม่อมฉันหวังเสียนเฟย เป็นน้องสาวขององค์ฮองเฮาเพคะ หญิงสาวที่แนะนำตัวว่าเป็นน้องสาวของเสด็จแม่ฮองเฮาของเขายอบกายทำความเคารพเด็กน้อย จนองค์ชายผูเลี่ยงหรงทำตัวไม่ถูก


งั้นท่านก็เป็นน้าของเราองค์ชาย เด็กน้อยตากลมโตมองหญิงสาวตรงหน้า นางมีใบหน้าที่คล้ายกับเสด็จแม่ของเขา แต่กลับงดงามกว่า ร่างบางอรชรอ้อนแอ้น ดูเยาว์วัยกว่ามาก


หม่อมฉันมิบังอาจ หวังฟางเซียนตอบ  ใบหน้าก้มลงอย่างมีจริต นึกเอ็นดูเด็กชายตรงหน้าผู้เป็นหลานชาย


เสด็จน้า พาเราไปหาเสด็จแม่ได้หรือไม่ เด็กชายลุกขึ้นมาจากพุ่มไม้แล้วตรงเข้ามาจับมือบางของหญิงสาว ดวงตากลมโตเป็นประกาย


หม่อมฉันสามารถพาพระองค์ไปหาเสด็จแม่ได้เพคะ แต่จำกัดเวลาเพียงสองเค่อ เพียงเท่านั้น องค์ชายใหญ่ เด็กน้อยวัยห้าขวบก็กระโดดโลดเต้นรีบจูงให้นางพาไปทันที


หลังจากที่องค์ชายใหญ่พบกับพระมารดาของเขาแล้ว ครบเวลาสองเค่อ หวังฟางเซียนถูกเรียกให้อยู่ต่อเพื่อพูดคุยกับผู้เป็นพี่สาวที่นอนป่วยอยู่บนแท่นบรรทม


ใบหน้าที่ดูแจ่มใสของฟางหรงฮองเฮาดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด นางพยายามทำตัวเข้าแข็งเพื่อให้บุตรชายเห็นว่านางมิได้เป็นอันใดมาก


แต่ความจริงมิใช่เช่นนั้น


พี่ขอโทษ เซียนเอ๋อร์น้องพี่ ทั้งๆที่พี่มิต้องการให้เจ้าเข้าวัง...ร่างอ่อนแรงใช้ความพยายามมากในการพูดออกมาแต่ละประโยคจบคนฟังต้องกอบกุมมือผอมไว้เพื่อให้กำลังใจ สุดท้าย เป็นพี่เองที่พาเจ้าเข้าวัง


เพราะฟางหรงฮองเฮาป่วยกระเสาะกระแสะตั้งแต่คลอดองค์ชายใหญ่ ร่างกายก็อ่อนแอลงทุกที จนเข้าปีที่ห้า นางอ่อนแรงลงอย่างมากจนมิสามารถเดินเหินได้ตามปกติ


ขอโทษ...ช่วยดูแลหรงเอ๋อร์แทนพี่ด้วยสิ้นสุดประโยคนั้นน้ำตาของฟางหรงฮองเฮาก็หลั่งออกมาอย่างห้ามมิอยู่ นางรู้ตัวดี..ว่านางคงอยู่ได้อีกไม่นาน


มิสามารถเห็นลูกชายเพียงคนเดียวเติบโตเป็นหนุ่มได้


จึงได้เรียกตัวให้น้องสาวที่เป็นดุจแก้วตาดวงใจเข้ามาในวัง เพื่อคานอำนาจ เพื่อทำหน้าที่ต่างๆแทนนาง


เมื่อนางมิได้อยู่โลกนี้อีกต่อไป...


นางรู้ตัวดีว่าตนนั้นเห็นแก่ตัวมากเพียงใด ที่ทำลายอนาคตของผู้เป็นน้องสาวให้เข้ามาพัวพันกับการแย่งชิงอำนาจในวังหลัง แต่ทำลายอนาคตของน้องสาว


เพื่อต่ออนาคตให้บุตรชาย...


ถือว่าคุ้มค่า


พี่สาว...ข้ามิได้โกรธเคืองท่านแต่อย่างใด เซียนเอ๋อร์ยินดีที่จะดูแลองค์ชายใหญ่ เซ๊ยนเอ๋อร์จะดูแล ปกป้ององค์ชายใหญ่เองฟางเซียนน้ำตาไหลออกมาเช่นกัน


ในเมื่อพี่สาวยอมเข้าวังแทนเมื่อหลายปีก่อน เพื่อหวังให้นางอยู่กับชายหนุ่มที่รักเดียวใจเดียว มิมีอนุภรรยามากมาย มีภรรยาเพียงคนเดียวเช่นท่านพ่อ


แต่หัวใจนางกลับทรยศ


นางหลงรักสามีของพี่สาว


ฮ่องเต้แห่งแคว้นเลี่ยง ผูจิ้นติ้ง!


“ดูแลฝ่าบาทแทนพี่ด้วย”  สิ้นคำนั้นร่างบางของฟางเซียนก็ชะงักทันที ผู้เป็นพี่สาวบีบมือแน่น “อย่าหลงรักเขา หากเจ้ามิอยากเจ็บปวด...”


คำเตือนของฟางหรงฮองเฮานั้น ช้าไปเสียแล้ว...

 

 

จากนั้นเพียงหนึ่งเดือน วังหลังก็เกิดความวุ่นวาย...


ฮองเฮาสิ้นพระชนม์แล้ว... เสียนเฟยกอดรั้งเด็กน้อยมิให้เข้าหามารดาของตน เขาร้องไห้ปานใจจะขาด ฮ่องเต้ก็ยืนมองอย่างเศร้าโศก


ฟางเซียนแอบเห็นเขากระพริบตาถี่เพื่อไล่น้ำตา 


บุรุษที่เป็นใหญ่กว่าบุคคลทั่วหล้าหลั่งน้ำตาให้พี่สาวของนาง ฝ่าบาทนั้น รักพี่สาวของนางมากเพียงใด...


มิมีผู้ใดทราบ


เสด็จแม่...ท่านน้าปล่อยข้า ฮึก...องค์ชายใหญ่หลุดจากการเกาะกุมของเสียนเฟย พุ่งเข้าไปหาร่างไรวิญญาณของมารดา ใบหน้าของเด็กน้อยเต็มไปด้วยคราบน้ำตา มือเล็กสั่นอย่างห้ามไม่อยู่


หรงเอ๋อร์ เสด็จแม่ของเจ้านางเพียงพักผ่อน เจ้าก็เห็นว่าที่ผ่านมานางมิค่อยสบายดีนัก นางเพียงต้องการพักผ่อนร่างสูงในชุดคลุมสีเหลืองทองเดินเข้าไปใกล้เด็กชาย เขาปลอบลูกชายด้วยความใจเย็น


เสด็จพ่อโกหก ท่านแม่สิ้นพระชนม์...ท่านแม่มิได้พักผ่อน ฮึก..


ที่นางจากไป ก็เพื่อพักผ่อน หรงเอ๋อร์ต้องเข้าใจเสด็จแม่ด้วยเด็กน้อยพยักหน้าอย่างเข้าใจ ภาพตรงหน้าทำให้ฟางเซียนที่อยู่ด้านหลังหลั่งน้ำตาออกมาเงียบๆ


พี่สาวของนางจากไปแล้ว เพื่อพี่สาว นางต้องดูแลองค์ชายใหญ่อย่างดี และ..


เลิกรักเขา...


มิเช่นนั้นนางจะเจ็บเอง เช่นพี่สาว !

 

 

เจ็ดปีผ่านไป...


จากที่ฟางหรงฮองเฮาสิ้นพระชนม์ วังหลังก็เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย ทุกคนคาดว่าจางกุ้ยเฟยต้องได้ขึ้นเป็นฮองเฮา  เพราะหลังจากนั้น ฝ่าบาทก็โปรดปรานนางมาก แต่มิคาดว่าผู้ที่ขึ้นเป็นฮองเฮากลับเป็น...


เสียนเฟย...


นางได้เลื่อนขึ้นจากเสียนเฟยเป็นฮองเฮาในทันที ทำให้หลายคนในที่แห่งนี้มิใครพอใจ แต่ก็ทำอันใดมิได้


และตอนนี้ก็มีองค์ชายได้กำเนิดขึ้นในวังหลังถึงเจ็ดพระองค์ หนึ่งในเจ็ดพระองค์นั้นก็จะได้เป็นองค์รัชทายาท


เสด็จแม่ ให้หรงเอ๋อร์ช่วยพ่ะย่ะค่ะขณะนี้ฟางเซียนฮองเฮากำลังออกไปชมดูไม้ที่สวนในตำหนัก องค์ชายใหญ่วัยสิบสองปีที่เพิ่งกลับจากการเล่าเรียนก็วิ่งมาหาพร้อมทั้งช่วยพยุงนาง เพราะนางนั้นตั้งครรภ์


นางมองเด็กชายตรงหน้าด้วยความรัก หลังจากที่พี่สาวของนางจากไป ฟางเซียนต้องเป็นคนดูแลจัดการทุกอย่างเกี่ยวกับองค์ชายใหญ่ ผ่านมาสองปี องค์ชายใหญ่จึงเรียกนางว่าเสด็จแม่...ที่เป็นเพียงน้าของเขา


น้องของหรงเอ๋อร์จะเป็นชายหรือหญิงพ่ะย่ะค่ะหลังจากที่นั่งแล้ว องค์ชายเลี่ยงหรงก็ถามขึ้นด้วยความใคร่รู้


หรงเอ๋อร์อยากได้ชายหรือหญิงเล่า


หญิงพ่ะย่ะค่ะ ในวังล้วนมีแต่เด็กชาย หรงเอ๋อร์เบื่อนั่นทำให้ฟางเซียนฮองเฮารู้สึกเอ็นดูยิ่งนัก


 เป็นหญิงหรือชาย เจ้าก็ต้องดูแลน้องเข้าใจหรือไม่


ย่อมเป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ

 




หลายเดือนผ่านไป...


เป็นองค์หญิงน้อยเพคะแพทย์หญิงทำคลอดอยู่ร้องขึ้นมา องค์ชายใหญ่ที่เดินไปมาอยู่ด้านนอกก็ดีใจไปด้วย ในที่สุดก็มีน้องสาว


และองค์ชายเพคะเสียงเด็กร้องไห้ทั้งสองเสียงทำให้เด็กชายที่อยู่หน้าห้องยิ้มแก้มปริ แต่หากในคืนวันนั้น...

 


องค์หญิงน้อยหายไป ! ฮองเฮาหายตัวไป ตามหาองค์ชายน้อยและองค์ชายใหญ่เร็วเข้า !’ เสียงร้อนรนของขันทีประจำตำหนักร้องตะโกนให้บุคคลข้างนอกได้ยิน ขณะนั้น ภายในวังหลังกำลังวุ่นวายกับการหายไปของฮองเฮา องค์ชายใหญ่ และองค์หญิงน้อย ทิ้งไว้เพียงองค์ชายน้อยที่มีป้ายหยกสลักไว้ข้างกาย








"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

กลิ่นมาม่าโชยมาแต่ไกล กำลังปูเสื่อกางปม รอแปป

ไรท์มีเพจแล้วเค้อ 

>> Meiche <<

ติดตามข่าวสารการเบี้ยวนิยาย การทวงนิยายจากไรท์ได้นะคะ 5555  แนะนำว่าดองไว้ยาวๆได้นะคะ เพราะไรท์อัพสั้น แต่อัพทุกวัน (เมื่อวานไม่ได้อัพ -_- )

บางวันไรท์อาจจะไม่ได้อัพเพราะหัวมันไปไปเจรงๆ นี่แต่งสด อัพสด วันต่อวันนะจาา

ขอบคุณที่อ่านนิยายกันนะ 

รัก

-MEICHE-


แต่งไปมาแบ่งพาร์ทกัน ไว้ไรท์ปั่นอีกตอนให้มันจบ ลงทีเดียวจะได้ไม่ค้างละกันเนอะ แค่ขอเวลาสักพักให้ไรท์ได้ปั่นนิยายย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1056 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:27
    แต่ดูรุ่นองค์ชายทั้งหลายก็รักกันดีนะ
    #1,056
    0
  2. #1055 Beebeewondercream (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 18:09
    อะเฮือก ปวดใจแท้
    #1,055
    0
  3. #1054 _White_ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 13:49
    พี่ค่าใจจะขาดด
    #1,054
    0
  4. #1052 annaaa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 08:48
    มาอัพต่อไวๆน้า
    #1,052
    0
  5. #1051 chanchan123 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 08:10
    อะไร ยังไงเอ่ย
    #1,051
    0
  6. #1049 Natnaree Chaowamongkon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 00:48
    มิอยากกินมาม่านะ มิเอา
    รักไรท์ที่สุดเลย พรุ่งนี้ขออีกน้า
    #1,049
    0
  7. #1048 nawnam (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 21:51
    มาม่ามันไม่ดีต่อสุขภาพค่ะไรท์
    รอๆค้างมากค่า
    #1,048
    0
  8. #1045 Natnaree Chaowamongkon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 21:20
    เริ่มคลี่คลายปมแล้ว รอแล้วรออีก สรุปคือ อยากได้อีก5555
    #1,045
    0
  9. #1044 Dandt (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 15:57
    สนุกมากกค่ะะ อ่านรวดเดียว ค้างมากค่ะ555555 สู้ๆนะไรท์ กำลังมาม่าเชียว..
    #1,044
    0
  10. #1043 คนไทย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 15:21
    เราเบื่อมาม่าอ่ะ เราชอบไวไว นะ ไรท์จัดให้ที

    ป.ล.น้องแม่คือน้านะตะเอง
    #1,043
    1
    • #1043-1 MEICHE(จากตอนที่ 37)
      15 มีนาคม 2560 / 15:22
      เอ้อออ ลืมมม เดี๋ยวแก้นะคะ ขอบคุณที่บอกก มึนนิดหน่อย 555
      #1043-1
  11. #1042 UZUKI (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 01:05
    ไท์ขอมาม่านิดเดียว เราไม่หิ้วววว
    #1,042
    0