หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 34 : บทที่ 30 พบหน้า [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    12 ก.พ. 60







30

พบหน้า

 

 

“ถึงแล้ว!” องค์ชายผูหานเฟิงตะโกนลั่นเมื่อถึงเขตพระราชวังอันใหญ่โตเบื้องหน้า ใบหน้าหล่อเหลาคลี่ยิ้มอย่างดีใจ ที่ได้กลับบ้านเกิด


            มิมีที่ใดสุขใจเท่าบ้านเกิดแล้ว  แต่หากได้เป็นรัชทายาทอาจจะไม่สุขใจนัก


“เฟิงเอ๋อร์ เจ้าเป็นองค์ชาย” องค์ชายผูหยางเหยี่ยนเอ่ยเสียงเรียบให้น้องเล็กเลิกทำท่าทางประหลาดเช่นนั้น “สำรวมหน่อย”


“อา..ขออภัยพี่สาม” น้องเล็กได้แต่ขอความเห็นไปทางมี่ฮวาที่ยังอยู่ในรถม้า มิได้ออกมานอกรถม้า


หลังจากองค์ชายสามเดินทางมายังที่นี่ เหมือนว่าเขาจะลืมเอาบางอย่างมา แน่นอนว่าอาจจะอยู่ที่คุณหนูตระกูลเจี่ยนนางนั้น


“ต้องไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อหรือเสด็จแม่ก่อนหรือพี่สาม” องค์ชายหกถามพี่ชาย


“เสด็จแม่ก่อน เพราะข้ายังไม่อยากโดนมอบหมายงานในตอนนี้ ตอนนี้พี่ใหญ่ควรได้ทำงานตามหน้าที่องค์รัชทายาท” องค์ชายสามเอ่ยโดยที่ ย่อมแน่นอนว่ายังไม่อยากถูกใช้งาน


“เหตุใดวังจึงเงียบเชียบยิ่งนัก นั่นหม่ากงกง” องค์ชายแปดชี้ ขันทีผู้หนึ่ง ขันทีผู้นั้นได้ยินเสียงองค์ชายที่คุ้นเคยก็ร้องออกมาอย่างดีใจ


“องค์ชายยยยยยยยยยยยยยสาม!” เสียงของหม่ากงกงคาดว่าดังไปถึงตำหนักของเสด็จพ่อ นกที่เกาะอยู่บนต้นไม้ถึงกับแตกกระเจิง เป็นเพราะหม่ากงกงเผลอใช้พลังปราณในการเปล่งเสียงร่วมด้วย


“ชู่ว!” องค์ชายสามสั่งให้กงกงเงียบเสียง แต่กลับ


“โอ้! องค์ชายยยยยยยยยยยยหก โฮ องค์ชายแปดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!”เสียงดังยิ่งกว่าเก่า


แน่นอนว่าทราบกันทั้งวังหลังแล้วว่าองค์ชายทั้งสามกลับมาแล้ว...


“เอะอะอันใดกัน” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลังขององค์ชายทั้งสาม หม่ากงกงดีใจวิ่งเรียกขันทีและนางกำนัลคนอื่นให้มารับใช้องค์ชายทั้งสาม


“องค์ชายห้า !!!!! สวรรค์ องค์ชายกลับมาแล้ว !!” เป็นขันทีอีกคนที่มิใช่หม่ากงกงตะโกนออกมาอย่างดีใจ แฝงไปด้วยพลังปราณเช่นเดียงกัน


แน่นอนว่าทราบกันทั้งวังหลังแล้วว่าองค์ชายทุกพระองค์กลับมาแล้ว


ขันทีที่นี่ช่างเสียงดังเสียจริง...หลวนหลงคิดในใจ


“พี่ชายห้า” องค์ชายเยวี่ยเสี่ยนวิ่งไปหาองค์ชายห้าด้วยความดีใจ ทั้งคู่นั้นออกจากวังพร้อมกัน ซ้ำยังแยกทางกันกลางทาง


“มิคาดว่าพวกเราจะกลับมาถึงพร้อมกัน พี่สาม น้องหกและน้องแปดมาด้วยกันหรือ” องค์ชายห้ามององค์ชายทั้งสาม ใบหน้าคร้ามแดดดูหล่อเหลาคมคาย แตกต่างจากบรรดาพี่น้องเพราะมารดาเป็นองค์หญิงต่างแคว้น  และองค์ชายห้าก็เคยไปฝึกอยู่ที่กองทัพใกล้ชายแดน จึงเป็นองค์ชายที่ร่างสูงใหญ่กว่าเล็กน้อย


องค์ชายห้าผูหยางสือ


“คารวะพี่สาม” องค์ชายห้าทำความเคารพแด่พี่ใหญ่ในที่นี่ เมื่อครู่เขาเพิ่งนึกได้ว่าต้องทำเช่นไร แน่นอนว่าองค์ชายหกและองค์ชายแปดลืมคารวะผู้เป็นพี่เช่นองค์ชายห้า


“คารวะพี่ห้า / คารวะพี่ห้า” องค์ชายหกและองค์ชายแปดพูดขึ้นพร้อมกันแล้วยอบกายเพื่อคารวะ


“ขอเสียมารยาท องค์ชายทุกพระองค์ พวกข้าลงจากรถได้หรือยัง” เจียนหลิวแทรกขึ้น อึดอัดเต็มที อยู่ภายในรถมามาหลายวัน อีกทั้งเยวี่ยเสี่ยนเพื่อนยากก็มิยอมให้ตนลงจากรถเสียนี่


เสียงของเจียนหลิวทำให้หลวนหลงที่งีบหลับอยู่ลืมตาขึ้น มองหน้าสหายอย่างงุนงง


“ถึงวังเจ้านั่นแล้ว” เจียนหลิวตอบ “น่าเสียดายที่จิ่งเหิงมิได้มาด้วย”


“ฮึ ดีเสียอีกที่จิ่งเหิงมิได้มา มิเช่นนั้นทั้งเจ้าและจิ่งเหิงต้องรวมหัวกันกัดข้า” องค์ชายหกเถียง


“สรุปข้าลงได้แล้ว?” เจียนหลิวถามย้ำ                         


“ลงมาๆข้าจะแนะนำพี่ชายให้รู้จัก” ร่างสูงของหลวนหลงและเจียนหลิวลงมาจากรถม้าและ หนิงอวี่ เหลือเพียงมี่ฮวาที่ยังนอนหลับอยู่ภายใน “นี่องค์ชายห้าผูหยางสือ พี่ชายข้าเอง”


“ถวายบังคมองค์ชายห้าพ่ะย่ะค่ะ”  ทุกคนทำพร้อมกัน ทำให้องค์ชายเยวี่ยเสียนหน้ามุ่ย เขาก็เป็นองค์ชายเช่นเดียวกัน มิเคยเห็นเจ้าพวกนี้ถวายบังคมเลย


           “มิต้องมากพิธี พวกท่านเป็นสหายของน้องหกหรือ” องค์ชายห้าถามแล้วลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของหลวนหลง


“ข้า เจี่ยนหลวนหลง พ่ะย่ะค่ะ” หลวนหลงเอ่ยเสียงเรียบ


“แซ่เจี่ยน ตระกูลเจี่ยน?! พรรคตระกูลเจี่ยน”


“ส่วนข้าเจียนหลิว และนี่คือเจี่ยนหนิงอวี่”


มี่ฮวาที่นอนหลับอยู่ภายในรถม้าได้ยินเสียงพูดคุยของหลายคน ร่างบางจึงลืมตาขึ้น มือบางขยี้ตาด้วยท่าทางง่วงงุน  โดยที่มี่ฮวามิได้สวมผ้าปิดคลุมครึ่งหน้า


“พวกท่านเหตุใดจึงมิปลุกมี่เอ๋อร์” ใบหน้าง่ามโผล่ออกมา ตามด้วยร่างบอบบางของนาง มือเรียวก็ยังคงขยี้ตาอยู่  หลวนหลงที่เร็วกว่าผู้อื่นรีบเข้าไปประคองมี่ฮวาให้ค่อยๆลงจากรถม้า


องค์ชายห้าที่เห็นใบหน้าของมี่ฮวา เขาเผลอจ้องมองนาง รู้สึกคุ้นๆใบหน้าเช่นนี้มาก่อนเหมือนเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน  องค์ชายผูหยางสือมองไปที่น้องชายแปด ก็รู้สึกว่า...ใช่ ! ใบหน้าเช่นนี้ เหมือน...


“นี่คือมี่ฮวา นางมาตามหาครอบครัวที่แท้จริงที่แคว้นเลี่ยงของเรา” องค์ชายสามพูดทำให้องค์ชายห้ายิ่งงงและสงสัยเข้าไปอีก


มาตามหาครอบครัว?


“ไปเข้าเฝ้าเสด็จแม่ฮองเฮาก่อนแล้วกัน” ไม่นานขบวนขันทีและนางกำนัลชุดใหญ่ก็มารวมกันที่นี่ เพราะองค์ชายกลับมาทุกพระองค์แล้ว ซ้ำยังมีแขกขององค์ชายอีก  “อ้อ ! พวกเราเดินทางกันมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียก่อนเถิด”


พวกเขาแยกย้ายกันไป แล้วค่อยไปเจอกันที่ตำหนักของฮองเฮา  ยามนี้เหลือเพียงพรรคตระกูลเจี่ยนและองค์ชายเยวี่ยเสี่ยนเท่านั้น


“ข้าจะให้นางกำนัลและขันทีพาเจ้าไปที่พัก พอดีข้ามีเรื่องนิดหน่อย” หลวนหลงพยักหน้าให้นางกำนัลและขันทีนำทางไป ทิ้งไว้เพียงองค์ชายเยวี่ยเสี่ยน

 

 


ถึงตำหนักของฮองเฮา ก่อนหน้านั้นได้ไปแจ้งข่าวเรียบร้อย และพระนางก็อนุญาตให้พวกเขาเข้าเฝ้าได้ โดยที่มีองค์ชายทุกพระองค์อยู่ภายในพระตำหนัก


“วันนี้เป็นวันรวมเสด็จพี่งั้นหรือ” องค์ชายแปดถามขันทีคนสนิท หรือ หม่ากงกง บุคคลที่ร้องตะโกนดังลั่นวังหลัง


วันรวมเสด็จพี่สำหรับองค์ชายแปด ก็คือในสี่สัปดาห์จะมีหนึ่งวันที่องค์ชายทุกพระองค์จะมาเข้าเฝ้าฮองเฮาเพื่อดูแล ถามไถ่ พูดคุยกัน ซึ่งวันนี้นั้น ฮองเฮาเป็นผู้ตั้งขึ้นมาเองเพื่อให้องค์ชายทุกพระองค์รักใคร่กลมเกลียวกันมากขึ้น และเพราะที่วังหลังแห่งนี้มีองค์ชายเพียงแปดพระองค์ ไร้ซึ่งองค์หญิง


“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมคาดว่าขณะนี้ องค์ชายพระองค์อื่นน่าจะอยู่ที่ห้องโถงแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หม่ากงกงตอบ


“แล้วแขกของพี่หกเล่า” องค์ชายแปดถามหม่ากงกงผู้รอบรู้


“อยู่ที่ห้องโถงแล้วเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ”


หา ! เร็วเข้า ! กงกง เดินเร็วๆหน่อย” จากนั้นองค์ชายแปดก็สลัดคราบองค์ชาย รีบวิ่งและใช้วิชาตัวเบาจนถึงหน้าห้องโถง แล้วพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว

 

 

ก่อนหน้าที่องค์ชายแปดออกวิ่งนั้น...


“ถวายพระพรฮองเฮา ขอพระองค์ทรงพระเจริญ พันปี พันปี ” เสียงหวานของมี่ฮวาและหนิงอวี่เปล่งออกมาพร้อมกับหลวนหลงและเจียนหลิว เคยถูกองค์หญิงจูหลิงหลันฝึกมาอย่างหนัก จึงสามารถทำได้อย่างงดงาม ข้างกายนั้นมีหลวนหลงและเจียนหลิวที่ยอบกายทำความเคารพเช่นเดียวกัน


“มิต้องมากพิธีหรอก ลุกขึ้นได้” ทุกคนที่คุกเข่าอยู่ก็ลุกขึ้น มี่ฮวาตื่นเต้นมากจึงลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ก้มหน้าไม่มองหน้าผู้สูงศักดิ์กว่าตามคำสอนสั่ง


“ขอบพระทัยฮองเฮาเพคะ / พ่ะย่ะค่ะ” ทุกคนกำลังจะกลับไปนั่งที่ที่ถูกเตรียมไว้ แต่ทว่า...

 



 

“เดี๋ยว...แม่หนูน้อยคนนั้นน่ะเข้ามาใกล้ๆซิ” ฮองเฮาเรียกให้ข้าหรือพี่หนิงอวี่เข้าไปใกล้ๆ ซึ่งข้าหันไปมองพี่หนิงอวี่กลับได้ความจากสายตาของนางว่า


แม่หนูน้อยก็คือเจ้าน่ะมี่ฮวา


ข้าตื่นเต้นปนหวาดกลัวไปหมด ตอนเด็กๆพี่เฟยเซียงเคยสอนไว้ว่าหากทำอันใดให้ผู้ที่สูงศักดิ์กว่าไม่พอใจจะถูกนำไปประหาร  ซึ่งข้ามาคิดดูอีกทีข้าอาจจะโดยพี่สาวหลอก แต่...ตอนนี้


ยอมรับตามตรง ว่าข้ากลัว


“เพคะ” ข้าตอบรับเสียงสั่นๆ ฮือ ข้าควบคุมเสียงตนเองมิได้ ข้าจึงเดินเข้าไปใกล้กับที่นั่งขององค์ฮองเฮา ข้าสั่นไปทั้งตัวแล้ว เพราะว่าตอนนี้...


“เงยหน้าขึ้นที เราฮองเฮามองมิค่อยชัด”


สิ้นเสียงของฮองเฮา ข้าก็ทำตามทันที ค่อยๆเงยหน้าแล้วข้าก็เห็นใบหน้าของสตรีนางหนึ่ง ในชุดสีน้ำเงินเข้มปักลวดลายหงส์สีทอง ใบหน้างดงามของฮองเฮาทำให้ข้าเผลอมองตาค้าง และข้าตกใจยิ่งกว่าเพราะฮองเฮาที่ควรจะนั่งอยู่กลับลุกขึ้นมาแล้วเข้ามาใกล้ข้าอีก

 

 

 


“...”

“แม่หนู...เป็นลูกเต้าเหล่าใคร” เสียงสั่นเครือของฮองเฮาสั่นจนได้ยินชัด ตาพร่ามัวเมื่อได้ยลโฉมหญิงสาวที่มีใบหน้าหวานคล้ายคลึงตนถึงหกส่วนในสิบ ช่างเหมือน..เหมือนเหลือเกิน เหตุใดจึงเหมือนนางเช่นนี้ ฟางเซียนฮองเฮากระพริบตาถี่เพื่อขับไล่น้ำตา


“เป็นเด็กกำพร้าเพคะ” นางตอบหญิงสูงศักดิ์ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น

 

 


“เสด็จแม่ !” เสียงดังขึ้นที่ทางเข้าห้องโถงใหญ่ เป็นองค์ชายผูหานเฟิงที่วิ่งกระหืดกระหอบมา องค์ชายพระองค์อื่นที่นั่งอยู่ก็มองแล้วเรียกให้น้องชายไปนั่งด้วยกัน องค์ชายแปดคิดว่าองค์ชายทุกพระองค์มาครบหมดแล้ว แต่ยังเหลือองค์รัชทายาทที่ยังไม่มา


“พี่ใหญ่ยังไม่มาน่ะเฟิงเอ๋อร์ ไปหาเสด็จแม่ก่อน” องค์ชายรองผูซือจงบอกเบาๆ องค์ชายแปดคำนับพี่ชายทุกพระองค์ก่อนแล้วไปหาเสด็จแม่ที่มองมาที่เขาอยู่ พร้อมกับมี่ฮวา


           “เสด็จพี่สามพ่ะย่ะค่ะ ข้านึกออกแล้วว่าแม่นางนางนั้นเหมือนใคร” องค์ชายเจ็ด ผูชงหยวนแอบกระซิบพี่ชายร่วมมารดา


“เจ้าเพิ่งนึกออกหรือ? ข้าเห็นตั้งแต่แวบแรกก็นึกออกทันที” องค์ชายหกคลี่ยิ้มโอ้อวด


“เสด็จพี่หกขี้โม้ !” องค์ชายเจ็ดตอบกลับ  ผูเยวี่ยเสี่ยนแยกเขี้ยวทันที ทำให้องค์ชายรองที่อยู่ข้างๆหัวเราะในลำคออย่างขำขัน


 

“เสด็จแม่” องค์ชายแปดรีบวิ่งเข้าไปหามารดา ไม่สนพิธีรีตองอะไรทั้งนั้น  เสด็จแม่ก็มิได้ว่าเขาแล้วยังยอมให้เขากอดแน่น “ลูกคิดถึงเสด็จแม่เหลือเกิน”


“แม่ก็คิดถึงเจ้ายิ่งนัก เจ้าสาม เจ้าห้า เจ้าหกอีก” ว่าแล้วฟางเซียนฮองเฮาก็มองเหล่าองค์ชายด้วยสายตาอ่อนโยน


ถึงองค์ชายพระองค์อื่นจะมิใช่ลูกที่แท้จริงของนาง แต่นางก็รักและช่วยเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก


          “เสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ นี่มี่ฮวา ผูมี่ฮวา” สิ้นเสียงขององค์ชายแปด ภายในห้องโถงก็เงียบเป็นเป่าสาก


เมื่อกี้...องค์ชายแปดบอกว่านางแซ่ผู? ผู? ผู?


“นี่เจ้าแอบอ้างราชวงศ์งั้นหรือ” น้ำเสียงโกรธเคืองของฮองเฮาพร้อมกับบรรยากาศที่แผ่ออกมาทำให้หญิงสาวหวาดกลัวคุกเขาลงอย่างรวดเร็ว หลวนหลงที่กลับไปนั่งพร้อมที่จะลุกขึ้นไปปลอบนางเต็มที แต่ถูกเจียนหลิวและหนิงอวี้ยั้งไว้ทัน


“มี่ฮวามิได้...” นางก้มหน้าแล้วกำลังจะเอ่ยต่อ


“มี่ฮวามีป้ายหยกเหมือนกับของลูกด้วยพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่” องค์ชายแปดชูป้ายหยกขึ้นมา นั่นทำให้มี่ฮวาล้วงเอาป้ายหยกของตนเองที่พกไว้ตลอดออกมาเช่นเดียวกัน


“ป้ายหยกอันนั้น” ฟางเซียนฮองเฮาชี้ป้ายหยกของมี่ฮวา ความโกรธเมื่อครู่มลายหายไปทันที แทนที่มาด้วยความสับสน เศร้าโศก “เหตุใดจึงมีสองอัน”


“เสด็จแม่ !” เสียงเหล่าองค์ชายร้องลั่นพร้อมกัน องค์ชายแปดที่อยู่ใกล้ที่สุดรีบประคองฮองเฮาให้กลับไปนั่งพักทันที


“ฮึก...เจ้าเป็นใครกันแน่ ฮือ...น้องของเฟิงเอ๋อร์ตายไปแล้ว เจ้าเป็นใครกันแน่” เสียงสั่นเครือของหญิงสูงศักดิ์ นางร้องไห้สะอื้น พร่ำพูดซ้ำไปมา


“เสด็จแม่...เฟิงเอ๋อร์มีน้องงั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ” องค์ชายแปดตกใจในสิ่งที่เสด็จแม่ของเขาพูดวนไปมา มองใบหน้างามที่ดูเหนื่อยล้าของผู้เป็นแม่แล้วมองสลับกับมี่ฮวาที่ยังคงนั่งคุกเข่าก้มหน้าก็ยิ่งปวดใจ


มี่ฮวาร้องไห้...เสด็จแม่ก็ร้องไห้






...............................................

มาแล้ววว ตอนใหม่ มาสั้นๆดีกว่าไม่มาเลยนาา ต่อจากนี้ไปรีดเดอร์ทุกคนต้องจำชื่อองค์ชายให้ได้ทั้งหมดแปดพระองค์ เพราะองค์ชายแต่ละพระองค์สำคัญนะเจ้าคะ เรื่องนี้ตัวละครเยอะจริมๆ 5555 ตั้งแต่พี่น้องพี่หลงทั้งห้าละ มาดูกันว่าเค้าจะเจอกันยังไง ใกล้แล้วว ไว้ไรท์จะมาอัพเต็มบทให้นะเจ้าคะ แต่วันไหนนี่ก็ไม่รู้น้าา 

ปล.เรื่องนี้ผู้หล่องานดีทุกคนเจ้าค่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า จององค์ชายองค์ไหนไว้กันบ้างน้ออ


ลำดับอายุองค์ชายทั้ง 8 พระองค์

องค์รัชทายาท 29 ปี

องค์ชายรอง 27 ปี

องค์ชายสาม 25 ปี

องค์ชายสี่  24 ปี

องค์ชายห้า  24 ปี

องค์ชายหก  23 ปี

องค์ชายเจ็ด  19 ปี

องค์ชายแปด 17 ปี


ไรท์กลับมาแล้วววววววววววววววว จุดพลุ ช่วงนี้สอบเยอะมากงานเยอะมากก ถ้าไรท์ปิดเทอมไรท์จะอัพให้แบบจุใจแน่นอน แต่ตอนนี้ยัง ขอโทษรีดด้วยน้า






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1014 yume22222 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:58
    มาต่อเร็วๆนะ
    #1,014
    0
  2. #1013 123_Care (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:23
    แง่งงงง มาต่ออีกน้าาา
    #1,013
    0
  3. #1012 ขอบคุนะ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:32
    รออออออน๊าาาา รีบมาต่อพรีส!!!!!
    #1,012
    0
  4. #1011 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:46
    ทำไมฮองเฮาบอกว่าน้องของชายแปดตายไปแล้วล่ะ เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ รอมาต่อน้า สู้ๆ
    #1,011
    0
  5. #1008 bb2547 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:01
    ค้างมากกก
    #1,008
    0
  6. #1007 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:35
    ชอบที่พี่น้องรักกันดีนี่ละค่ะ
    #1,007
    0
  7. #1006 วิวี ภาวิวี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:41
    งื้ออออ ~ กลับเหอะมี่เอ๋อร์ ขนาดมีป้ายหยกละนะนั้น หลวนหลงมีไม่ต้องเศร้าๆ
    #1,006
    0
  8. #1005 woonwai!! (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:50
    อ้าว ขนาดมีป้ายหยก กลับเถอะ~
    #1,005
    0
  9. #1004 worldw5 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:43
    อ้าวร้องทั้งคู่เลย
    #1,004
    0
  10. #1003 ติดจัง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:24
    T-T มาสั้นๆ ดีใจ ค้างงงง ขออีกบทน้าาา
    #1,003
    0
  11. #1002 vantempik (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:06
    อ้าวเฮ้ย
    #1,002
    0
  12. #1001 mebleblue (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:41
    เป็นกำลังใจให้นะคะ แต่ขอท้วงนิดนึงนะ มีตอนขันทีตะโกนเสียงดัง หลวนหลงคิดในใจ แต่ถัดมาบอกเพิ่งตื่น กับใช้ปราณเสียงแต่นางเอกในรถม้าไม่ตื่น แต่มาตื่นเพราะเสียงพูดคุยน่ะค่ะ
    #1,001
    1
    • #1001-1 MEICHE(จากตอนที่ 34)
      13 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:35
      งื้ออขอบคุนค่า ไรท์จะแก้น้าา
      #1001-1
  13. #1000 zεпsε (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:34
    จะบอกว่าพี่ชายซายซิสค่อนหรอไรต์ ได้ข่าวว่าทั้งราชวงศ์มีแต่องค์ชาย
    #1,000
    0
  14. #999 air_ko (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:15
    ฮือออ มาแลบสั้นๆแต่หน่วง แง้
    #999
    0
  15. #998 J-yunah (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:19
    กลับเหอะ แม่ไม่ยอมรับ แค่มาดูให้รุ้หน้าก็พอ เสียความรู้สึกแทนมี่ฮวาอ่ะ รอตอนต่อไปยุนะค่ะไรท์ สู้ๆน้าาา^0^
    #998
    0
  16. #996 archmess (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:32
    ตายล่ะ แม่ไม่ยอมรับ ทำไงดีๆ
    #996
    0
  17. #995 Freesia (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:22
    เรื่องนี้พี่น้องดูรักกันสนิทกันดีจัง
    #995
    0
  18. #994 annaaa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:17
    ค้างอ่ะ ต้างโฮก ฮือ....
    #994
    0
  19. #988 archmess (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:55
    กรี้ดดด แม่ลูกพบหน้า ลุ้นค่ะซิส
    #988
    0
  20. #986 TukUdomlux (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:53
    ขอให้สอบได้คะแนนเยอะๆนร้า แล้วรีบกลับมาต่อโดยไว
    #986
    0
  21. #982 woonwai!! (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:09
    ไรท์กลับมาก่อน อัพหลังสอบได้แต่อย่าค้างเยี่ยงนี้น๊าา
    #982
    0
  22. #981 Lady in Red (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:46
    ค้างงงอ่ะ
    #981
    0
  23. #980 วิวี ภาวิวี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:37
    อาร๊ายยยยยยไรท์ ตัดฉับ! ได้ค้างคามากกกกกกกก กอไก่ล้านตัว #จิกตามอง
    #980
    1
    • #980-1 MEICHE(จากตอนที่ 34)
      12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:40
      #ก้มกราบ
      #980-1
  24. #979 noonnim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:34
    ค้างงงงง
    #979
    0
  25. #977 worldw5 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:26
    ตัดได้ค้างมากกกกก
    #977
    0