หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 33 : บทที่ 29 การเดินทาง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    10 ก.พ. 60

29

                                                                       การเดินทาง    

 


“พี่สาม เหตุใดจึงทำหน้าเศร้าเช่นนั้นเล่า” องค์ชายเยวี่ยเสี่ยนถามผู้เป็นพี่ชายด้วยความเป็นห่วง     


เขาหลงรักนางไปแล้ว...


“เปล่า ไม่มีอะไรนี่” เขาตอบแล้วรถม้าก็เริ่มเคลื่อนออกจากพรรค ปกติพวกเขาไม่ค่อยจะใช้รถม้าเสียเท่าไรเพราะเส้นทางในการเดินทางสามารถเดินเท้าก็เดินเท้าเอา ในขบวนหลายคราก็มีแต่บุรุษ แต่ครานี้มีมี่ฮวาและหนิงอวี่เดินทางมาด้วย ทำให้พวกเขาต้องใช้รถม้าในการเดินทาง หากใช้เกี้ยวมีหวังทำเอาเหล่าทหารที่มาอารักษาด้วยอาจจะปวดหลังเมื่อยแขนเอาได้


“พี่สามชอบคุณหนูเจี่ยนเข้าแล้วใช่ไหม” องค์ชายแปดถามเขา ข้างกายองค์ชายนั้นก็มีร่างบางของมี่ฮวาที่นั่งข้างกัน


“คงเป็นเช่นนั้น” ชายหนุ่มตอบแล้วเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง


          “ต้องใช้เวลาเดินทางเร็วที่สุดประมาณยี่สิบห้าวัน” หลวนหลงบอกมี่ฮวา มือหนาเอื้อมมากุมมือบางไว้ ท่ามกลางสายตาของสหายและองค์ชาย “อดทนหน่อยเล่ามี่เอ๋อร์”


“เจ้าค่ะพี่หลง” มี่ฮวายิ้มให้หลวนหลง ใบหน้างามแดงเล็กน้อย ในใจของนางตอนนี้อยู่ที่แคว้นเลี่ยงแล้วเรียบร้อย รอว่าเมื่อใดจะเจอครอบครัวที่แท้จริง


มือบางอีกข้างกำป้ายหยกของนาง 

 

 

 


“ฮึก...ลูกแม่..ลูก...” เสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวนางหนึ่งดังเล็ดลอดออกมาจากห้องใหญ่  หยาดน้ำตามากมายหลั่งไหลออกจากดวงตาคู่งาม ทั้งๆที่นางหลับอยู่


“ฮองเฮา..เจ้าฝันร้ายหรือ” สุรเสียงเข้มเรียกให้คนในอ้อมกอดตื่น  ดูเหมือนว่าหญิงสาวในอ้อมกอดยังคงไม่ตื่นจากฝันร้าย 


“ลูกแม่...ฮึก”


“ฮองเฮา ตื่นเถิด ข้ามิใคร่ชอบที่เจ้าร้องไห้เยี่ยงนี้” พระหัตถ์เรียวยกขึ้นเช็ดน้ำตาจากใบหน้างาม


“ฝ่าบาท...หม่อมฉัน..” หญิงสาวในอ้อมแขนตื่นขึ้นมา เห็นชายผู้เป็นที่รักกำลังเช็ดน้ำตาให้อย่างทะนุถนอม


“คิดถึงเฟิงเอ๋อร์หรือ?”


“หม่อมฉัน...คิดถึงน้องของเฟิงเอ๋อร์” นางตอบสวามี พระขนงของพระองค์เลิกขึ้นทอดพระเนตรดูภริยาที่เช็ดน้ำตาอยู่ “เหตุใดจึงใจร้ายกับเด็กทารกแรกเกิดเช่นนั้น...เหตุใด”


“อย่าร้องไห้...ฮุ่ยเอ๋อร์”


“ข้ายอมทุกอย่างเพื่อลูก แต่เหตุใด...” นางใช้คำธรรมดาสามัญกับเขา นั่นหมายความว่านางหมายถึงครอบครัวของเรา มิใช่เพื่อแผ่นดิน เพื่อประชาชน


นางเป็นเพียงสตรีคนหนึ่ง ที่มีครอบครัว มีลูกที่น่ารัก


แต่เพราะสามีของนางมิใช่คนธรรมดาสามัญ ลูกที่น่ารักของนางจึง...




 

การเดินทางผ่านไปแล้วสิบห้าวัน ผ่านเมืองมากมาย ดูเหมือนว่าพรรคตระกูลเจี่ยนจะตั้งอยู่ท่ามกลางเมืองใหญ่ต่างๆโดยมีป่าใหญ่ล้อมรอบอีกที  และเมืองที่จะเดินทางผ่านนั้นก็คือเมืองที่มี่ฮวาเคยอาศัยอยู่


“นั่นร้านน้ำชาชื่อดังของที่นี่เจ้าค่ะ ข้าเคยแอบมาครานึง” มี่ฮวาเล่าให้หลวนหลงฟัง ชายหนุ่มมองนางที่พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุดชี้นู่นนี่นั่นแล้วคุยอย่างออกรส ฟังแล้วก็อมยิ้มตามไปด้วย


“เจียนหลิว สตรีสองนางนั่นงามนัก” องค์ชายเยวี่ยเสี่ยนชี้ไปที่หญิงสาวที่หน้าตาคล้ายกันกันแต่มีความแตกต่างกันอยู่หลายส่วน นางทั้งสองกำลังจิบน้ำชาคุยกันอยู่


“อืม แต่งามไม่เทียบหนิงอวี่เลยด้วยซ้ำ” ว่าแล้วก็ส่งสายตาหวานให้หญิงสาวอีกนาง หนิงอวี่เบือนหน้าหนีทันที


“อ้ะ! นั่นพี่เฟยฟากับพี่เฟยเซียงนี่นา” มี่ฮวามองตามองค์ชายหกที่ชี้ไป นางอยากไปพูดคุยกับพี่สาวใจดีทั้งสอง “มี่เอ๋อร์ลงไปหาพี่สาวทั้งสองได้ไหมเจ้าคะ”


สายตาออดอ้อนเช่นนั้น...


“ได้..แต่พี่ต้องไปด้วย” หลวนหลงตอบ ทั้งสองลงจากรถม้าไป


“มี่ฮวา ! เป็นมี่ฮวาจริงๆด้วย” เฟยฟาที่เห็นมี่ฮวาก่อนเฟยเซียง “รู้ไหมว่าพี่และเฟยเซียงเป็นห่วงขนาดไหน”


“มี่ฮวาขออภัยเจ้าค่ะ แต่นายหญิง” นางหลุบตาต่ำลง เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อครานั้น ที่นางถูกขาย


“พวกพี่ออกจากหอแล้ว มีคนไถ่ตัวพวกพี่ออกมา” ใบหน้างามของเฟยเซียงแดงขึ้น “พี่แต่งงานออกเรือนแล้วนะมี่ฮวา”


“จริงหรือเจ้าคะพี่เฟยเซียง แล้วเขาเป็นใครหรือ”


“คุณชายใหญ่ตระกูลพ่อค้าคนนั้นแหละมี่ฮวา” เฟยฟาบอกแทน สายตามองไปหาหลวนหลง “แล้วชายข้างกายเจ้าใครหรือ”


“อ่า...นี่ท่านเจี่ยนหลวนหลงเจ้าค่ะ” มี่ฮวาตอบ “เป็น...เอ่อ”


          “คนรัก” หลวนหลงตอบแทนนางที่กำลังอึกอัก ปรากฏว่าใบหน้าของมี่ฮวาเกิดแดงขึ้นมาทันทีทันใด


          “นายน้อยพรรคกระบี่รัตติกาล...”


“พรรคกระบี่รัตติกาล..พ..พรรค ว่าอย่างไรนะ! เป็นเฟยฟาที่กระทำการถามไถ่ก่อนอย่างตกใจ นางทราบมามากเกี่ยวกับคุณชายทั้งห้าของพรรคตระกูลเจี่ยน แต่ก็มิเคยได้เจอตัวจริง นี่...มี่ฮวา อา...


            “เชิญนั่งก่อน” เฟยเซียงเรียกให้ทั้งมี่ฮวาและหลวนหลงนั่งลงจิบน้ำชายามเช้า แต่ดูเหมือนว่า


“อา..พี่เฟยทั้งสอง คือข้าแค่เพียงแวะมาทักทายพวกท่านก่อนที่ข้าจะเดินทางต่อเจ้าค่ะ” มี่ฮวาบอกแก่พี่สาวที่โตด้วยกันมาทั้งสอง


“มี่ฮวา จะไปที่ใดกันหรือ?” เฟยฟาถาม แล้วเหลือบมองหลวนหลง


“ข้าได้เบาะแสเกี่ยวกับครอบครัวของข้าเจ้าค่ะ” มี่ฮวาบอก


“จริงหรือ!?” ทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกัน ดวงตาของฝาอฝดทั้งสองเป็นประกาย


หากมี่ฮวามีความสุขแล้วเจอครอบครัวที่แท้จริง พวกนางทั้งสองก็ดีใจมากแล้ว


“ไว้หากมี่ฮวาได้มาที่นี่ จะมาเยี่ยมท่านพี่เฟยทั้งสองนะเจ้าคะ” มี่ฮวาบอกแล้วมองหลวนหลง “มี่ฮวาต้องไปแล้ว มี่ฮวาขออภัยที่มิได้ร่วมงานแต่งงานของพี่เฟยเซียง”


มี่ฮวามองฝาแฝดผู้เป็นดุจพี่สาวที่แท้จริงของนางทั้งสอง แล้วจดจำภาพใบหน้าของทั้งสองไว้ ดวงตาทั้งสองของนางรู้สึกร้อนผ่าว  คิดถึงวันคืนเก่าๆที่เคยได้อยู่ร่วมกันมา


“ยังคงขี้แยมิเปลี่ยน” เฟยฟารั้งร่างบางเข้าไปกอด ตามด้วยเฟยเซียงโอบเฟยฟาอีกที ครานั้น พวกนางก็กอดกันเช่นนี้คราที่พวกนางยังเป็นเด็ก “อย่าร้องไห้สิมี่ฮวา นายน้อยเจี่ยนช่วยปลอบมี่ฮวาด้วยนะเจ้าคะ”


“ฝากดูแลน้องสาวของข้าน้อยด้วยนะเจ้าคะ” เฟยเซียงเลิกกอดแล้วคุยกับหลวนหลงแทน ฝากฝังมี่ฮวาผู้เป็นดังน้องสาวให้กับเขา ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ “มี่ฮวาน่ะขี้แยที่สุด ซ้ำยังชอบทำตัวเหมือนเด็กน้อยเช่นนี้”


“ข้าโตแล้วเจ้าค่ะพี่เฟยเซียง” มี่ฮวาพองแก้ม “มิได้ขี้แยเสียหน่อย ฮึก...ฮือ”


“ฮะๆ แล้วที่เจ้ากำลังทำอยู่นี่คืออันใดเล่า”


“ก็มี่ฮวาคิดถึงพวกพี่ทั้งสองนี่นา” นางเหลือบไปมองหลวนหลง เขาส่งสัญญาณให้นางไปที่รถม้าได้แล้ว “ มี่ฮวาต้องไปแล้วจริงๆ ไว้ข้าจะมาเยี่ยมนะเจ้าคะพี่เฟยฟา พี่เฟยเซียง”


“อื้อ พี่จะรอนะมี่ฮวา” ทั้งคู่ตอบ มี่ฮวาจึงเดินไปขึ้นรถม้าที่จอดรอไว้สักพักแล้ว


“มี่เอ๋อร์ เจ้าร้องไห้” หลวนหลงเรียกหญิงสาวข้างกายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ดังเช่นคราที่นางเป็นฮวาเอ๋อร์ มี่ฮวารีบปาดน้ำตาออกจากใบหน้า นางขี้แยอย่างที่พี่เฟยทั้งสองบอกจริงๆนั่นแหละ


“แค่คิดถึงพี่ๆทั้งสองน่ะเจ้าค่ะ พี่เฟยฟาและพี่เฟยเซียงโตมากับมี่เอ๋อร์...” นางบอกเขา


“ไว้ครั้งหน้ามาเยี่ยม” นั่นทำให้มี่ฮวาคลี่ยิ้มกว้างออกมา ใบหน้างดงามมีคราบน้ำตาแต่กลับยิ้มจนตาหยี


“เจ้าค่ะ ! พี่หลง”

 

 



 

“มี่เอ๋อร์ เจ้าร้องไห้?” องค์ชายสามถามขึ้นเมื่อเห็นดวงหน้างามของมี่ฮวา ดวงตาที่บวมจากการร้องไห้ทำให้สังเกตได้ไม่ยาก


“พี่สาวทั้งสองเมื่อครู่เป็นพี่สาวที่โตมากับมี่เอ๋อร์ที่หอเจ้าค่ะ” นางบอก


“ตอนที่อยู่ที่นั่น สุขสบายดีใช่ไหม” องค์ชายแปดถาม


“ดีเจ้าค่ะ” นางตอบเสียงใส

 

 

 

 

“แถวนี้โจรป่าชุกชุมยิ่งนัก ต้องเร่งเดินทาง” เจียนหลิวสั่งการกับคนบังคับรถม้า เพื่อมิให้ต้องพักกลางป่าในเวลาค่ำคืน ซึ่งเป็นอันตรายต่อหญิงสาว อีกทั้งยังมีองค์ชายสูงศักดิ์ทั้งสาม และนายน้อยพรรคแสนสำคัญ


เจียนหลิวปวดหัว


“หนิงอวี่ ระวังตัวไว้ด้วยเล่า เจ้ากับมี่ฮวาควรจะมีผ้าปิดบังใบหน้านี่นา ข้าลืม” เจียนหลิวบอกทำให้หนิงอวี่นำผ้าออกมาจากกำไลมิติส่งให้มี่ฮวาคลุมใบหน้าและให้ตนคลุม


เพื่อป้องกันอันตรายจากโจรราคะ


รวมทั้งโจรราคะเช่นบุรุษข้างกายหนิงอวี่ด้วย!


ภายในรถม้านี้ภายนอกนั้นมีขนาดเล็กที่ไม่น่าจะสามารถอยู่ภายในนี้ได้หลายคน แต่มันเป็นของวิเศาอย่างหนึ่ง แท้จริงแล้วภายในนั้นกว้างขวางอยู่พอตัว แน่นอนว่าเป็นรถม้าของราชวงศ์แคว้นเลี่ยง 

 

 

 

 

 

 

 

รอนแรมมายี่สิบห้าวันแล้ว พวกเขาผ่านเมืองน้อยใหญ่มามาก แวะพักแวะเที่ยวบ้างเล็กน้อยตามเมืองที่มีเทศกาล ดูเหมือนว่าขณะนี้ ใกล้จะถึงแคว้นเลี่ยง แคว้นอันดับหนึ่งของทวีปแล้ว...


“หลงหลง เจ้านอนพักบ้างเถิด ข้ารู้สึกง่วงแทนเจ้าเสียจริง” องค์ชายหกผูเยวี่ยเสี่ยนเอ่ยขึ้น ขณะนี้พวกเขากำลังอยู่ที่เมืองหน้าด่าน ก่อนจะถึงแคว้นใหญ่  สหายอย่างเขามองเห็นหลวนหลงที่ไม่หลับไม่นอนในยามวิกาลและงีบบ้างเล็กน้อยยามบ่ายมิได้ นึกเป็นห่วงกลัวนายน้อยจะล้มป่วยไปเสียก่อน


องค์ชายหกอาจลืมไปว่าหลวนหลงนั้นแข็งแรงยิ่งกว่าตนเองเสียอีก


หลวนหลงเพียงพยักหน้ารับรู้แล้วพิงศีรษะงีบหลับ มือของชายหนุ่มกอบกุมมือมี่ฮวาที่นั่งข้างกายไว้


“ห่วงตัวท่านเองเถิดพี่หลง หากท่านเป็นอันใดขึ้นมามี่เอ๋อร์จะรู้สึกผิดยิ่ง” มี่ฮวาลูบหลังมือของเขาอย่างแผ่วเบา


เขาทำเพื่อนางมากมายเหลือเกิน ตั้งแต่รับกระต่ายใกล้สิ้นในป่าใหญ่มาเลี้ยงดูที่พรรค มากล่าวขอโทษนางที่ทำให้นางถูกแทง ทั้งๆที่เขามิได้เป็นผู้กระทำ ซ้ำยังนำยามาให้ พานางหนีเมื่อนางเดือดร้อน ดูแลนางขณะที่อยู่ที่พรรค เดินทางมาด้วยนางในเวลานอนเขากลับเฝ้านางเพื่อให้หลับสบาย


แต่เขากลับมิได้นอน...


ข้าช่างโชคดีเหลือเกิน...ผูมี่ฮวา

 





"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

ไรท์มาแบ้วว มาช้าดีกว่าไม่มานะเออ ช่วงนี้งานเยอะโคตรร ไม่มีเวลาเลย แต่ไรท์จะไม่หายไปไหนน้า แอบส่องอยู่ตลอด ช่วงนี้ไรท์ติดนิยายอีกแล้ว ฟินๆหิวๆกับม่านเอ๋อร์และฮ่องเต้ทาสเมีย มาอ่านไป๋อวี้อีก ติดงอมแงม ใครอ่านน้องหยกมั่งง เม้ามอยกันเถอะ ฮ่าๆ


ปมไม่คลายสักทีเนอะ ถถถ รอเค้าถึงแคว้นเลี่ยงก่อนนะ รอ รอชั้นรอไปก่อน 

การเดินทางของมี่ฮวาอาจจะเวลาเท่ากับอิคนเขียนแต่ง #โดนตบ 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1010 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:31
    ดูแลดีแบบนี้เป็นพ่อที่ดีแน่เลยค่ะ ฮุ -..-
    #1,010
    0
  2. #953 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:18
    อ่า เกือบถึงแคว้นซะที
    ปล. คลุมใบหน้า
    #953
    0
  3. #948 bb2547 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:16
    นิ่งนางร้ายเลย555555
    #948
    0
  4. #946 PanTer (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:10
    รอต่อนะคร้าาา จะรู้ความจริงแล้วว
    ป.ล.ติดเรื่องเดียวกันเลยคะทั้งม่านเอ๋อร์ กับเจ้ไป๋อวี้สายแรง555(นางร้ายในดวงใจ) ติดกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว//แต่ก็ติดฮวาเอ๋อร์ด้วยนะคร้าาา
    #946
    0
  5. #945 cattycall (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:54
    #945
    0
  6. #944 Freesia (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:54
    จะถึงแคว้นเลี่ยงแล้ว จะได้รู้เรื่องหนูมี่สักที รออออค่ะ
    #944
    0
  7. #942 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:31
    ทำไมพ่อแม่ของฮวาเอ๋อร์ถึงต้องทิ้งนางไว้ เพราะคำทำนายหรืออะไร สงสารองค์ชายสามเลยรักแต่รู้สึกไม่คู่ควร รอมาต่อค่า สู้ๆน้า
    #942
    0
  8. #941 vantempik (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:47
    รอคอยน้ะครับผม
    #941
    0
  9. #940 Mεσ' (- -)' (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:54
    ผมนี่ยิ้มอ่อน
    #940
    0
  10. #939 CarelyPaweena (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:38
    อยากอ่านต่อจัง
    #939
    0
  11. #938 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 09:36
    ทีนี้ละเปิดเผยเชียวนะพี่หลง
    #938
    0
  12. #937 annaaa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:28
    ค้างๆๆๆ
    #937
    0
  13. #936 Theromeo1711 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 13:59
    เย้ยยย!!! ค้างคาจุงบุยยยยย มาต่อเร็วๆนะค่ะไรท์ #ข่มขู่จะเอาดินสอจิ้มพุง #ฉิ้งงงงงงงง (?=?)
    #936
    0
  14. #935 Beebeewondercream (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 08:22
    รอค่ะะะ
    #935
    0
  15. #934 Freesia (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 07:35
    รอค่ะ อยากรู้เรื่องหนูมี่ละ
    #934
    0
  16. #933 Thaiyou (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 06:41
    รอออ่านนะคะ
    #933
    0
  17. #932 delphi9 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 05:43
    อ่านค่าาาอ่าน ทั้งม่านม่านและน้องหยก ติดงอมแงมเลย เรื่องนี้รก็รอนะคะ
    #932
    0
  18. #931 bb2547 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 02:55
    โอเคคะ...เราค้าง;^;
    #931
    0
  19. #930 Funny cute Bunny (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 23:47
    ไรท์คะ....เราติดนิยายเรื่องเดียวกันเลยค่ะ คือมันดีย์มากค่ะ นิยายไรท์ก็รอเช่นกันค่ะ ตอนนี้กำลังลุ้นไรท์คลานปมเลยย
    น้องหยกน่าวงวารนะคะ ทำไมอีอ๋องโง่งมเบอร์นั้นเลย ถถถถ พอเรามาอ่านมุมนางร้ายละนางเอกด๔ทอแลเลยค่ะ มีความนกสองหัว 5555555
    ม่านๆ ก็เดาทิศไม่ถูกเลยค่ะ ช่วงนี้นางวุ่นกับสเบียงเหลือเกิน
    ส่วนเรื่องของไรท์ก็อัพเร็วๆนะคะ เรารรรอออออ สู้ๆค่าาาาา
    #930
    1
    • #930-1 MEICHE(จากตอนที่ 33)
      29 มกราคม 2560 / 23:54
      ไรท์จะพยายามอัพบ่อยๆน้า >.< // หมั่นไส่ฝ้นังดอกมากกก อะไรจะนางเอกเบอร์นี้ หมั่นไส้ น้องหยกของเราดูดีกว่าเป็นไหน ว่าแล้วก็หมั่นไส้อีกรอบ ช่วยชาวบ้านคิดอะไรกับแม่ทัพใหญ่ป๊าว หว่านเสน่ห์ผู้อะไรเบอร์นี้ ลำไยหมั่นส้ายย อาจจะเพราะว่าเป็นเรื่องของนางร้ายด้วยจริงๆค่ะ 55555 #ทีมน้องหยก // ม่านๆ ตอนนี้อ่านเรื่องนี้ตอนกลางคืนไม่ได้เลยค่ะ หิวรุนแรงตั้งแต่เนื้อย่าง ตอนนี้ทำขนมแล้ว ว่าแล้วก็ปาดน้ำลาย 5555
      #930-1
  20. #929 cattycall (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 23:31
    ขอบคุณมาก
    #929
    0