หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 30 : บทที่ 26 ข้าขอ’สิ่งนั้น’ ได้ไหมเจ้าคะ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    12 ม.ค. 60








26

ข้าขอสิ่งนั้นได้ไหมเจ้าคะ


               “ปู่เห็นนะหลงหลง” หลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเสร็จ ท่านพ่อและท่านปู่ก็บอกกับหลวนหลงให้พาข้ามาคุยด้วย โดยมีบุคคลที่ตามมาด้วยทั้งหมด  ขอข้านับสักครู่

            แปดคน รวมท่านพ่อด้วย

            และข้าเป็นสตรีเพียงคนเดียว!

            น้องชายของหลวนหลงทั้งหมด องค์ชายทั้งสอง และท่านจิ่งเหิง

            พี่หนิงอวี่ หนิงเหอ องค์หญิง ท่านอา ท่านเจียนหลิว ทำไมไม่มาให้หมดเลยเล่าเจ้าคะ

            ข้าประชดเจ้าค่ะ

“...” หลวนหลงมิได้พูดอันใดต่อท่านปู่ นั่นทำให้ท่านปู่แผ่บรรยากาศบางอย่างออกมา ข้ารู้สึกหายใจติดขัดขึ้นมาดื้อๆ แต่ข้าก็มิสามารถทำอันใดได้

ความกดดันจากท่านปู่ช่างมากมายเหลือล้น

“พี่หลง...” ข้าเรียกเขาให้เขาอธิบายแก่ท่านปู่ ข้ามิสามารถอธิบายได้ เพราะข้านั้น...

ชัดเจนมาตั้งแต่แรกแล้ว

“หลงหลง ไม่มีใครล้อหลานหรอกน่า บอกปู่มาเถิด” เหมือนจะใช้ความน่าเกรงขามมิได้ผล ท่านปู่เลยล้มเลิก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแทน

“...” มิมีใครพูดอันใดต่อ ทุกคนมองไปทางเดียวกันนั่นก็คือนายน้อยอย่างหลวนหลง รวมถึงข้าด้วย ที่อยากทราบ

สรุปแล้วคือเขารู้สึกเช่นเดียวกับข้า แล้วข้าควรทำเช่นใดต่อนะ?

ข้าลืมคิดนี่นา

“ชอบ...ขอรับ” อา...ใครมาจุดไฟที่หน้าข้า เหตุใดข้าถึงรู้สึกร้อนเช่นนี้!

“อา...” เสียงมาจากบรรดาน้องชายและสหายที่เอ่ยออกมากันโดยพร้อมเพรียง โดยมีพี่ห้าเอามือปิดปากของตนที่อ้าค้างไว้พร้อมกับใบหน้าแดงก่ำ

เสียงแบบนี้

ท่านปู่เจ้าคะ หลวนหลงอาจจะมิโดนล้อ แต่มี่ฮวาอาจจะโดนนะเจ้าคะ!

“หนึ่งอาทิตย์เนี่ยนะ” ท่านพ่อถามต่อ

“...ตั้งแต่แรกเจอแล้ว..ขอรับ” ข้าเผลอจิกเล็บเข้าที่มือ เจ็บแต่ความเขินย่อมมีมากกว่า

ตั้งแต่แรก คือ ตอนที่ข้าอยู่ที่หอนั่น ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นฮวาเอ๋อร์ ก่อนที่ข้าจะได้มาที่นี่ นี่เขา...

ชอบข้าตั้งแต่แรกเจองั้นเหรอ?

“มี่ฮวา หลานปู่ ปู่ทราบว่าเจ้าคือฮวาเอ๋อร์ของหลงหลง ถึงปู่จะมิได้เชื่อทั้งหมดก็ตาม แต่ดูจากการที่เจ้าทราบทุกอย่างดี บอกตามตรง ปู่ดีใจมาก”

“หมายความง่ายๆว่าท่านพ่ออยากได้แม่หนูมาเป็นหลานสะใภ้” ท่านพ่อที่อยู่ข้างกายพูดขึ้น  อา...มี่ฮวาเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าโคลงศีรษะอย่างเข้าใจ แล้วหลบตาหลวนหลงที่มองมายังข้า

ครานี้ข้ามิได้พูดอันใด เพราะข้ากำลังร้อน! ใบหน้าของข้าคงแดงเถือกเป็นแน่ ดูได้จากสายตากรุ้มกริ่มจากพี่หานเฟิงและพี่เยวี่ยเสี่ยน ที่ดูเหมือนล้อเลียน แต่ก็มีบางอย่างแอบแฝง

ซึ่งข้าก็มิทราบว่าคืออันใด

“แต่มี่ฮวามิมีญาติผู้ใหญ่ ถ้าจะมีคงเป็นนายหญิงที่หอ และพี่เฟยเซียงพี่เฟยฟาที่เป็นเหมือนพี่สาวของมี่ฮวาเจ้าค่ะ” ข้าตอบในสิ่งที่คิด เรื่องแต่งงานข้าอายุสิบเจ็ดแล้วก็อยู่ในวัยออกเรือนได้

แต่งกับหลวนหลง ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะข้าชอบเขา

และรักเขา...

ว่าแล้วข้าก็รู้สึกร้อนอีกครั้ง

“ไว้จัดการเรื่องครอบครัวของน้องมี่ฮวาแล้วค่อยจัดงานแต่งดีหรือไม่ขอรับท่านลุง” องค์ชายเยวี่ยเสี่ยนพูดขึ้น

นั่นสินะ...เรื่องแช่ผูและความเป็นมาของข้ายังคงเป็นปริศนา

ไว้หากข้ามีครอบครัวขึ้นมา หากข้ามีพ่อแม่ พวกท่านคงจะเสียใจที่มิได้อยู่ดูงานแต่งงานของบุตรสาว หรือหากข้ามิมี ข้าก็คงต้องเป็นเรื่องของอนาคต ซึ่งข้าหวังว่าข้าจะมีพ่อแม่ที่แท้จริงกับคนอื่นเสียที

“เช่นนั้นก็ดีเหมือนกันนะ...” ท่านปู่ลูบคางทำท่าครุ่นคิด ดูเหมือนว่าข้าจะมิได้แต่งงานในเร็วๆนี้แน่นอน

“แต่ว่าหลงหลงล่วงเกินหนูมี่ฮวาไปแล้วนะท่านพ่อ” ท่านประมุขพรรคพยายามที่จะให้ข้าได้แต่งงานภายในเร็ววันเถียงขึ้น

ข้ากับหลวนหลงควรทำเช่นไรดีเจ้าคะ

“เจ้าน่ะอยากได้สะใภ้มากกว่าข้าอีกนะ” สิ้นประโยคนั้นจากท่านปู่เยว่เทียน ท่านพ่อก็ชะงักแล้วกระแอมไอเล็กน้อย

ท่านพ่ออยากได้สะใภ้มากกว่าท่านปู่แน่ๆ

“หากปล่อยหนูมี่ไป ชายอื่นอาจจะแย่งนางจากหลงหลงก็ได้นะท่านพ่อ”ท่านพ่อเถียงท่านปู่

“มี่ฮวารักข้าคนเดียวขอรับท่านพ่อ ข้ามิยอมให้ชายอื่นหรอก” หลวนหลงที่เงียบไปก็พูดขึ้น สายตาองเขามองมาที่ข้าอย่างสื่อความหมาย

อา...เขานี่หวงข้าเสียจริงๆ

นั่นทำให้ข้ารู้สึกว่า...ข้าสำคัญ

ต่อเขามากเพียงใด

“งื้อออ ท่านพี่ดูพี่ใหญ่สิ” เสียงของพี่ซือเฉิงดังแว่วๆมา พร้อมทั้งใบหน้าที่แดงก่ำ เอาใบหน้าหล่อเหลาของเขาซุกเข้าที่ไหล่พี่รอง

เอ๋? คนที่ทำเช่นนั้นควรจะเป็นข้ามากกว่านะเจ้าคะพี่ห้า

มี่ฮวาอยากจะมุดหน้าแทรกพื้นบ้านเสียเลย อาย เขินหนักมากเจ้าค่ะทุกท่าน!

“ตกลงเอาเป็นว่าหลังจากจัดการเรื่องแม่หนูมี่ฮวาก่อน แล้วค่อยแต่ง” ท่านปู่บอกสรุป

จากนั้นทุกคนก็แยกย้าย ปล่อยให้ข้าอยู่กับหลวนหลงเพียงลำพัง





“ไปชมจันทร์ดีหรือไม่ มี่เอ๋อร์” ข้าเรียกหญิงสาวข้างกายที่กำลังขบกัดริมฝีบางสีชมพูนุ่มนิ่มน่าสัมผัส อาจจะเพราะข้าเคยสัมผัสมาแล้ว ข้าถึงได้ทราบว่ามันเป็นเช่นไร นางกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดของตนจนข้าเรียกให้นางรู้สึกตัว มี่ฮวาพยักหน้าเออออตามข้า นางได้ยินที่ข้าพูดใช่ไหม

 ข้าบอกทุกคนไปแล้วว่าข้าชอบนาง

ตั้งแต่แรกเจอ นางที่ทำให้ข้ารู้สึกหัวใจเต้นแรงจนเจียนจะระเบิด

อา...น่าอายเสียจริงหลวนหลง

ข้าและมี่ฮวาลุกขึ้นเพื่อที่จะเดินไปยังสถานที่ที่เคยชมจันทร์กันเช่นทุกครั้ง เมื่อครู่ท่านพ่อและท่านปู่ถามว่าชอบมี่ฮวาหรือไม่ พอข้าตอบ พวกท่านก็พูดคุยงานแต่งงานกันแบบเสร็จสรรพ จนข้าตามเกือบแทบไม่ทัน

แต่ก็เพราะข้าล่วงเกินนางก่อนนี่

“มี่เอ๋อร์ต้องการแต่งกับ...พี่ใช่ไหม” ข้าอึกอักเพียงชั่วครู่ ข้ากำลังตัดสินใจว่าจะแทนตัวเองเป็นเช่นไร

ไหนๆข้าก็บอกนางไปแล้วว่าชอบ ทุกคนก็รู้เห็น

เช่นนั้นควรเอาให้เต็มที่

แต่เหตุใด ใบหน้าของมี่ฮวากับเห่อร้อนขึ้นมาอีกแล้ว นางได้ยินว่าข้าแทนตนเองว่าพี่สิท่าถึงได้หน้าแดงเช่นนี้  ยิ่งใบหน้างดงามของนางแดงก่ำมากเท่าไร นั่นก็ทำให้ข้าอยาก...

อยาก...

ก่อนที่ท่านพ่อจะออกไป ท่านพ่อกระซิบบอกข้าว่า

หลงหลงลูกรัก หากเจ้าคิดจะทำการใหญ่เจ้าต้องแนบเนียน เข้าใจหรือไม่มุมปากของข้ากระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามมิอยู่ อ้อ! ก่อนที่เจ้าจะแต่งกับแม่หนูมี่ฮวาพ่อขอสั่งห้ามเจ้าเป็นสามีภรรยากัน แต่อย่างอื่นนั้นก็...

เป็นสามีภรรยากัน นั่นเป็นคำที่ท่านพ่อบัญญัติขึ้นมาเมื่อครู่

..?ท่านพ่อเว้นช่องว่างนานเกินจนข้ารู้สึกอยากรู้

ลับตาคนหน่อยเล่า หึๆ เต้าหู้น่ะใช่ว่าจะได้กินง่ายๆนะหลงหลงท่านพ่อตบบ่าข้าแล้วเดินจากไป

นี่ท่านพ่อ...ให้ข้าหลอกกินเต้าหู้*มี่ฮวา!?

 

“ท่าน...” ข้าและนางเดินมาจนใกล้จะถึงศาลาริมน้ำที่ประจำแต่กลับเจอ...

“เจียนหลิว ปล่อยข้านะ!” เจียนหลิวสหายข้ากำลังงอนง้ออยู่กับหนิงอวี่ โดยเจ้านั่นโอบกอดหนิงอวี่ไว้ในอ้อมแขนแล้วนำคางมาเกยที่ไหล่ของนาง จมูกของเจ้านั่นสูดดมเข้าไปเต็มปอด ดูจากใบหน้าที่เหมือนขึ้นสวรรค์ชั้นเซียน

“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า หอมจัง” สหายของข้าก็เป็นเช่นนี้ เจ้านั่นพูดในสิ่งที่ใจคิดตลอด ถึงคำเมื่อครู่จะทำให้หนิงอวี่หน้าแดงก่ำจนแทบจะสาดผงพิษใส่ก็ตาม

“ไม่มีใครที่ไหนกัน แล้วนั่นใคร หือ?” หนิงอวี่เถียงกลับแล้วชี้มาที่ข้ากับมี่ฮวาที่ยืนมองอยู่

“อ่า..พี่หลงเจ้าคะ พวกเขาเห็นเราแล้ว” มี่ฮวาบอกข้า ข้าจึงจับข้อมือของนางแล้วจูงไปที่อื่น ข้ามิได้มาขัดจังหวะคู่นั้น

แต่คู่นั้นแย่งที่!

“ไปที่เก๋งกลางน้ำดีกว่า” และแล้วข้าก็จูงนางไป  บางทีทักษะการลอบกินเต้าหู้ของข้าอาจจะมาจากท่านพ่อที่เคยทำกับท่านแม่ หรือท่านปู่ที่เคยทำกับท่านย่าเป็นแน่

 

 

มี่ฮวาถูกชายหนุ่มพามาที่เก๋งกลางน้ำ ในยามค่ำคืนเช่นนี้ให้บรรยากาศที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก สายลม แสงจันทร์ พืชพรรณ ภูเขา ช่างสวยงามอย่างลงตัว แต่หลวนหลงมิใคร่พานางมาที่นี่เท่าไรนัก

 “เมื่อก่อน...ท่านแม่ชอบนั่งอ่านนิทานก่อนนอนให้พี่และน้องๆที่นี่” จู่ๆเหมือนหลวนหลงจะรู้เท่าทันความคิดของนาง เขาก็ยอมเล่าเรื่อง “จากนั้นพวกพี่ก็จะผล็อยกลับไปทุกครั้ง”

 หญิงสาวมองดูชายหนุ่มเล่าเรื่อง ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มประดับไว้เล็กน้อยเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อวันวาน

“แล้วท่านพ่อ ท่านอา และท่านปู่ก็ต้องคอยอุ้มพวกพี่ไปนอนทีละคน โดยมิให้ตื่นทุกครั้ง” หลวนหลงยิ้มออกมา “ตอนนั้นพี่มีความสุขมาก..ทานข้าวพร้อมหน้ากันทุกวัน วิ่งเล่น ฝึกวิชา และอ่านหนังสือ ถึงจะเป็นเช่นนี้ทุกวัน พี่ก็มิเบื่อเลยแม้แต่น้อย ท่านพ่อและท่านแม่มักจะพาพวกพี่ไปเที่ยวตลาดบ้าง เพื่อเปิดหูเปิดตา”

“...” มี่ฮวาฟังเขา หลวนหลงพูดยาวเหยียดจนนางรู้สึกแปลกใจ

“แต่...พวกมันก็ทำลายความสุขของทุกคน..” ชายหนุ่มแสดงใบหน้าโกรธปนกับเจ็บปวดขึ้นมาทันที มือที่กำแน่นของเขาทำให้มี่ฮวาตกใจจนต้องพยายามแกะมือชายหนุ่มให้คลาย กลัวเขาจะบาดเจ็บ แต่ แรงของสตรีหรือจะสู้บุรุษได้ “พี่ปกป้องท่านแม่มิได้...”

“พี่หลง...” เมื่อนางทำไม่สำเร็จก็ต้องบอกให้เขา “พอเถิดเจ้าค่ะ”

นางไม่อยากฟังเขาเล่าแล้ว...นางเห็นเขาโกรธจนดวงตาของเขาเริ่มคลอน้ำ

เช่นนั้นต้องร้ายแรงมาก นางมิอยากฟังแล้ว...

นางไม่ชอบ...ที่เขาดูเจ็บปวดกับอะไรก็ตาม

ไม่ชอบเลย...

“พวกมัน...” หลวนหลงกำลังจะพูดต่อแต่กลับต้องกลืนคำพูดทุกอย่างกลับไปดังเดิม ความโกรธเมื่อครู่ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว หลงเหลืออยู่เพียงความตกใจ เขาเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง เพราะเขานั้นถูกสิ่งนุ่มนิ่มปิดปากของเขาไว้

ร่างบางเขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วโอบรอบคอของเขาให้เขาโน้มตัวเขามาใกล้นาง มี่ฮวาหลับตาแล้วทำดังเช่นที่หลวนหลงทำเมื่อช่วงบ่าย มิได้ลึกซึ้งวาบหวามเช่นเมื่อเช้า

สิ่งที่เขาอยากสัมผัสมันอีกครั้ง

ริมฝีปากของมี่ฮวา...

ถึงจะด้านได้อายอด แต่นางก็ยังอายอยู่ดี

ข้าผูมี่ฮวาล่วงเกินบุรุษเข้าแล้ว !

สองมือของหลวนหลงรวบเอวบางของมี่ฮวาอย่างเป็นธรรมชาติ แต่นางก็สะดุ้งจนผละตัวออกด้วยใบหน้าแดงก่ำขั้นสูงสุด ใบหน้างามก้มหน้างุดหลบสายตาอย่างอับอาย มือทั้งสองที่โอบรอบคอก็ปล่อยออก มี่ฮวารู้สึกว่ามือของนางมันเกะกะ มิทราบว่าควรวางที่ไหน

เพราะหลวนหลงโอบเอวของนางอยู่ สองมือของหญิงสาวจะแนบลำตัวก็กระไรอยู่ จะโอบรอบคอเช่นเดิมก็อายเกินทน

“วางตรงนี้” มือข้างหนึ่งของหลวนหลงกำข้อมือของนางมาวางบนอกแข็งแกร่งข้างหนึ่ง  มืออีกข้างนางมี่ฮวาก็วางลงตาม แต่ว่า...ที่มือข้างขวาของมี่ฮวากลับสัมผัสถึง

หัวใจของชายหนุ่มที่กำลังเต้นแรง

เขากำลังลืมเรื่องที่กำลังจะพูดเล่าเมื่อครู่ แต่กลับนึกสิ่งที่นางมิได้ตอบก่อนที่จะมาที่นี่

“...” หลวนหลงมองมี่ฮวาที่หลุบตาก้มหน้ามิยอมพูดอันใด หากนางมีหูเช่นกระต่าย นางต้องเอาหูยาวๆมาปิดบังใบหน้าของตนเป็นแน่  เขาเชยคางนางให้มองหน้าเขา สายตาของมี่ฮวาและซ้ายขวามิยอมสบตา

“เจ้าล่วงเกินพี่ฮวาเอ๋อร์ ” ใบหน้าขยับเข้าใกล้อีกเล็กน้อย “รับผิดชอบด้วยเล่า”








...................................................

งือออ เค้าอยู่สองต่อสองกันอีกแล้ว หลังจากคิสซีนอีกด้วยย 

ฝันดีนะคะ ไรท์เหงาจุงเม้นหน่อย ขอบคุณล่วงหน้าค่า อย่าอันเฟบไรท์เลยนะ ฮือออ มันเสียใจจ

ขอบคุณที่อ่านนิยายของเก๊านะ > <





งืออออ น้องมี่~ หนูต้องรับผิดชอบบบบ ตู้มมม ระเบิดตอนท้ายจากพี่หลงค่ะ

ไรท์หายไปสี่วันน กลับมาแย้วว เพราะวันนี้ว่าง (มั้ง? 5555)


MEICHE





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1113 fahnatee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:52
    อยากให้แต่งก่อนจังแล้วค่อยไปตามหาพ่อแม่ของมี่เอ๋อร์ด้วยกัน
    #1,113
    0
  2. #1038 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 06:17
    ขอบคุณมากคร้าาา. ท่านพ่อน่ารักมากกกกกกก
    #1,038
    0
  3. #873 monmanon (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 15:14
    #873
    0
  4. #868 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 23:31
    ตกลงใครกินเต้าหู้ใคร?
    ไม่ต้องหลอกกินก็ได้แล้วละพี่หลง
    55
    #868
    0
  5. #867 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 20:43
    เป็นวิธีการหยุดหลงหลงไม่ให้พูดเรื่องเศร้าทำร้ายจิตใจได้ชะงักเลยค่ะ แต่แหมน้องกินเต้าหู้ตัวเองครั้งแรกจะให้น้องรับผิดชอบซะแระ หลงหลงมันร้ายยยยยยย สู้ๆนะคะไรต์
    #867
    0
  6. #866 Anazegious (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 16:37
    เขินกว่ามี่เอ๋อร์ก็ข้าน้อยนี่ล่ะเจ้าค่ะ -///-
    #866
    0
  7. #865 P42213042 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 14:49
    ขอบคุณค่ะ
    #865
    0
  8. #864 Thaiyou (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 06:24
    ว่างบ่อยๆนะคะไรต์ รอติดตามอยู่ค่ะ
    #864
    0
  9. #862 bb2547 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 00:17
    ประโยคสุดท้ายนี่กรี๊ดแทบลั่นบ้าน>///<
    #862
    0
  10. #861 NookMeow (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 00:03
    น้องมี่อยากรับผิดชอบมานานแล้วพี่หลง ^///^
    #861
    0
  11. #860 annaaa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 23:25
    เขินนน มากอ่ะ
    #860
    0
  12. #859 hazelham (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 23:23
    อ๊ายๆๆๆๆ เขิน
    #859
    0
  13. #858 080863xxxx (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:55
    กรูเป็นผู้ชาย แต่พออ่านเรื่องนี้แล้วกรี้ดทุกทีสินา55555 โอ้ยเขินโว้ยยย
    #858
    0
  14. #857 cheri-n (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:51
    อร๊ายยยยยยย
    นางเอกรุกบ้าง

    >///<
    #857
    1
    • #857-1 MEICHE(จากตอนที่ 30)
      12 มกราคม 2560 / 22:55
      จูบมาจูบกลับไม่โกง 5555
      #857-1
  15. #855 _White_ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 19:40
    โอ้ยย พี่ชายคงหวงมากด่านคงเยอะก้างคงใหญ่
    #855
    0
  16. #853 pimnapatsukfung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 18:37
    ????????????????????????????????????????????????
    #853
    0
  17. #852 annaaa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 15:56
    ฟินมากอ่ะ รอตอนต่อน้า
    #852
    0
  18. #851 Karishma99 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 11:33
    ขอบคุณค่ะ
    #851
    0
  19. #850 jspimrose (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 09:26
    จิกหมอนรัวๆเลย อ๊าย ฟิน
    #850
    1
    • #850-1 MEICHE(จากตอนที่ 30)
      8 มกราคม 2560 / 09:30
      ดีใจที่ฟินน้าา
      #850-1
  20. #849 Freesia (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 09:22
    หนูมี่เขินหนักเลย
    #849
    0
  21. #848 bb2547 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 02:08
    ตกลงกันเสร็จสรรพเลย555555
    #848
    0
  22. #847 Clione (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 01:21
    โอ้ยยยยย เขิลหนักมาก
    #847
    0
  23. #846 |||No_Name||| (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 00:33
    เค้าคุยเรื่องงานแต่งกันเสร็จสรรพเบย-0-
    #846
    0
  24. #845 mebleblue (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 00:10
    น่ารักดีค่ะ
    #845
    0
  25. #844 cheri-n (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 00:07
    เป็นครอบครัวที่น่ารักมาก
    พระเอกชัดเจนว่าชอบแล้ว รุกเลยค่ะ
    ^//////^
    #844
    0
  26. #842 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:50
    ทางโล่งเป็นถนนแปดเลนลาดยางอย่างดีเลยอะมี่เอ๋อร์
    #842
    1
    • #842-1 MEICHE(จากตอนที่ 30)
      8 มกราคม 2560 / 09:28
      ปูทางให้อย่างดีเลยค่า ><
      #842-1
  27. #841 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:43
    อุ ต้องเคลียร์เรื่องชาติกำเนิดนางเอกก่อนสินะ จะมีอุปสรรคอะไรไหมหนอ ยังไงก็จับมือกันผ่านมันไปให้ได้นะทั้งสองคน สู้ๆค่ะไรต์
    #841
    1
    • #841-1 MEICHE(จากตอนที่ 30)
      8 มกราคม 2560 / 09:29
      อุปสรรคนิดหน่อยพอกรุบกริบค่า >< ให้กลจ.ทั้งมี่หลงทั้งไรท์เลยย ขอบคุณค่า >.<
      #841-1
  28. #840 cattycall (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:37
    #840
    1
    • #840-1 MEICHE(จากตอนที่ 30)
      8 มกราคม 2560 / 09:28
      งืออ ขอบคุณมากๆค่า
      #840-1