หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 28 : บทที่ 25 ชิมของหวาน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    7 ม.ค. 60













25

ชิมของหวาน

 

               “เอาเรื่องนั้นไว้ก่อนแล้วกัน” องค์ชายเยวี่ยเสี่ยเห็นท่าไม่ดีรีบหาทางเปลี่ยนเรื่อง “สิ่งที่ข้าคิดตอนนี้คือ เจ้าทั้งสองคน เป็น...ฝาแฝดกัน”

               “หา!” องค์ชายหานเฟิงและมี่ฮวาหันหน้ามามองหน้ากันโดยทันทีอย่างมิได้นัดหมาย “เหตุใดจึงทำให้พี่หกคิดเช่นนั้น”

               “เจ้ามิรู้ตัวหรือว่าใบหน้าของพวกเจ้า คล้ายคลึงกันมาก...ถึงจะมิได้เหมือนกันอย่างกับแกะก็เถอะ”

               “แต่ว่า...” มี่ฮวาพูดขึ้นบ้าง “บางที ข้าอาจจะมิได้เป็นอันใดกับพวกท่านก็ได้นะเจ้าคะ ป้ายหยกนี้อาจจะมิใช่ของข้าจริงๆมาตั้งแต่แรก...”

               “นั่นก็อาจจะเป็นไปได้...”หลวนหลงพูดขึ้น  “มี่ฮวา ตามข้ามาสักครู่”

               “อ่า..เจ้าค่ะ” หลวนหลงเดินนำออกไปในทันที เหมือนว่าต้องการจะพูดคุยบางอย่างกับนาง มี่ฮวามองสององค์ชายอย่างขออนุญาต ทั้งคู่พยักหน้าพร้อมกันแล้วมองมี่ฮวาอย่างเป็นห่วง

               หลวนหลงเดินนำหญิงสาวมาอย่างรวดเร็ว โดยมิได้สนใจว่านางจะเดินตามทันหรือไม่ เหมือนว่าอารมณ์ของเขาจะไม่คงที่ ชายหนุ่มยังคงเดินนำไปเรื่อยๆจนมี่ฮวาเริ่มออกวิ่ง

               “อ้ะ!” ร่างบางรีบวิ่งตามชายหนุ่มจนสะดุดกับหินก้อนใหญ่ ที่มาขวางทางนางเมื่อไรก็มิทราบ มี่ฮวาหกล้ม นั่นทำให้ชายหนุ่มที่อารมณ์ไม่คงที่ด้านหน้ารู้สึกตัวแล้วรีบเข้ามาช่วยนางทันที

 

 

 

               “มี่ฮวา !” ข้ารีบวิ่งไปประคองหญิงสาวที่เดินตามหลังข้า นางมองข้าด้วยสายตาน้อยใจ ซ้ำน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าหลั่งไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยคู่นั้น

               ข้าทำนางร้องไห้...

               “ฮึก...” มี่ฮวาสะอื้นไห้ นางพยายามจะมิร้องไห้ให้ข้าเห็น ใบหน้างดงามก้มหน้าหลบข้า “ฮือ...”

               “เจ็บหรือ” ข้าประคองร่างบางให้ยืนขึ้น มือข้างหนึ่งรวบอยู่ที่เอวบางร่างน้อยของนาง ส่วนมืออีกข้างกำลังพยายามเกลี่ยน้ำตาออกจากดวงหน้าหวาน

               “อื้อ” นางพยักหน้าหงึกหงักแล้วก้มหน้าต่อ ข้ามองใบหน้านวลในอ้อมกอดอย่างเผลอไผล

               นี่นางอยู่ในอ้อมกอดของข้างั้นหรือ?

               ข้าเปล่านะ!

               “เดินไหวไหม” ข้าถามนางแล้วรั้งให้เดินไปที่นั่งใกล้ๆใต้ตันไม้ใหญ่  ที่บริเวณพรรคแห่งนี้ จะมีที่สงวนสิทธิ์สำหรับตระกูลเจี่ยน จึงมิมีสิทธิ์ในพรรคมายุ่งวุ่นวาย ท่านปู่ของข้าชื่นชอบต้นไม้มาก ภายในพรรคจึงมีต้นไม้ต้นใหญ่มากมาย ข้าเห็นมี่ฮวาเดินกระโผลกกระเผลก วันนี้ก็ไปไม่ถึงที่เก้าอี้นั่นเป็นแน่ จึง...

               “ว้าย! พี่หลง!” มี่ฮวาร้องอยากตกใจ นั่นทำให้ข้าหัวเราะในลำคออย่างห้ามมิอยู่ สายตาของข้ามองเพียงหญิงสาวที่ทำหน้างอในอ้อมแขน

               ข้ามิเข้าใจว่าเหตุใดดอกไม้ดอกนี้ถึง...

               ดึงดูดข้ามากขนาดนี้...

               ข้าอาจจะไม่รู้ตัว..ว่าข้าอยากให้ดอกไม้ลึกลับดอกนี้อยู่กับข้า...

               ตลอดไป

 

 

               “พี่หลงเจ้าคะ พี่หลง” มี่ฮวาเรียกสติคนที่อุ้มนางไม่ปล่อยสักทีเมือพานางมาหยุดอยู่ตรงที่นั่ง เขามองนางอย่างมีคำถามว่าเรียกทำไม “วางข้าลงเถิดเจ้าค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

               เขามิรู้หรือไงว่าทำเช่นนี้มิได้น่ะ

               หากผู้อื่นมาเห็น นางและเขาคงต้องแต่งงานกันแล้ว

               “ข้าจะใช้ปราณรักษาเจ้า” หลวนหลงวางนางลงกับเก้าอี้แล้ว เปิดดูหัวเข่าที่เลือดไหลออกมา มือหนาสัมผัสที่แผลอย่างเบามือ ถ่ายเทพลังปราณของเขาเพื่อรักษานาง

               “อย่าเจ้าค่ะ ใช้ยาสมุนไพรรักษาก็ได้ มิต้องใช้พลังปราณหรอกนะเจ้าคะ” มี่ฮวาร้องห้ามอย่างตกใจเมื่อทราบว่าเขากำลังจะใช้พลังปราณ นางเบี่ยงขาหลบทันที

               หากใช้พลังปราณในการรักษาแล้วระดับพลังของผู้ใช้จะลดไปหนึ่งขั้น

               นั่นคือเหตุผลว่าทำไมนางถึงมิยอมให้เขารักษานางด้วยวิธีนี้

               บางที...เขาอาจจะเป็นห่วงนางมากเกินไป

               “แต่เจ้าเจ็บ...” ชายหนุ่มยังไม่ยอม “ไม่อยากเห็นเจ้าร้องไห้”

               “ข้าไม่ร้องแล้วเจ้าค่ะ ไม่เจ็บด้วย” มี่ฮวาปาดน้ำตาอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งยิ้มให้เขา ภายในใจของหญิงสาวกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง

               หลวนหลงบ้า!

               ท่านคิดเหมือนข้า รู้สึกเหมือนที่ข้ารู้สึกหรือเปล่า?

               “เจ็บหน่อยนะ” หลวนหลงนำสมุนไพรออกมาจากแหวนมิติของเขา บดมันเล็กน้อยแล้วนำมาโปะที่หัวเข่าของมี่ฮวา ความเจ็บปวดพลันเกิดขึ้น มือบางจิกเข้าเนื้ออย่างอดทน

               มี่ฮวาจะไม่ร้อง !

              “ฮืออออ” 

            “อย่าทำร้ายตัวเอง นี่” ชายหนุ่มจับมือของมี่ฮวาให้คลายออกแล้ววางลงบนไหล่ของเขาเอง “หากเจ็บก็ทำกับไหล่ข้านี่”

               “แต่...” มี่ฮวากำลังจะเถียงแต่หลวนหลงโปะยาลงไปที่หัวเข่าอีกข้าง “แสบ ฮืออออ”

               มี่ฮวาเผลอจิกไหล่เขา

               “มีแผลตรงไหนอีก” สายตาคมๆกวาดมองทั่วร่างของหญิงสาว

               “ไม่มีแล้วเจ้าค่ะ” นางตอบหลวนหลง “ขอบคุณมากเจ้าค่ะพี่หลง”

               “ขอโทษ...”

               “เอ๋? ขอโทษเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”

               “ข้าทำให้เจ้าต้องหกล้ม” ชายหนุ่มสบตากับมี่ฮวา “ข้าเพียงหงุดหงิด”

               “หงุดหงิดอันใดหรือเจ้าคะ” มี่ฮวาถามอย่างสงสัย นานๆทีคนตัวสูงจะพูดอะไรที่มันยาวๆ

               “เจ้าจะไปที่แคว้นเลี่ยง...ข้าจึงหงุดหงิด”

               บางที...

               เขาควรต้องบอกนาง

               หลวนหลงก้มหน้าลง

               “ข้าคิดว่า...ข้าอยากให้เจ้าอยู่กับข้าที่นี่ ตลอดไป”  ว่าจบแล้วก็เงยหน้าสบตากับสตรีตรงหน้าอย่างกล้าๆกลัวๆไม่เหลือเค้าความเย็นชา สุขุม เยือกเย็นแต่อย่างใด

               อา...ในที่สุดเขาก็พูดมันออกไป ความรู้สึกที่เขาก็มิทราบเหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นเมื่อใด ความรู้สึกที่เขามิแน่ใจว่ามันคืออะไร

               ตอนนี้เขาแน่ใจแล้วว่าเขารู้สึก

               เช่นเดียวกับที่มี่ฮวารู้สึกกับเขา

               “ท..ท่าน...” มี่ฮวานิ่งเงียบไป คล้ายว่าสติของนางได้หลุดกระเจิงไปยังดินแดนอันไกลโพ้นเสียแล้ว น้ำตาแห่งความดีใจหลั่งไหลออกมา “อยากให้ข้าอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือเจ้าคะ?”

               “...” หลวนหลงทำเพียงพยักหน้ารับ ใบหูของเขาแดงก่ำ

               “พี่หลง ท่านชอบข้าแล้วหรือเจ้าคะ” มี่ฮวาถามอย่างตรงไปตรงมา

               “...” เขาไม่ตอบ แต่ใช้แขนทั้งสองข้างเท้าลงที่ที่นั่ง กักขังมี่ฮวาเอาไว้ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนจากที่คุกเข่าทำแผลอยู่เมื่อครู่ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ห่างจากหญิงสาวเพียงน้อยนิด สายตาคมจ้องมองริมฝีบางสีแดงระเรื่อ เหมือนตกอยู่ในมนต์สะกดให้เขาต้องขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง...

               “อื้อ~” สุดท้ายแล้วความปรารถนาที่อยากจะลิ้มลองก็ชนะความถูกต้อง และจารีตประเพณี ชายหนุ่มทาบทับริมฝีปากของเขาลงไปแล้ว สัมผัสกับความนุ่มหยุ่น ความหอมหวานดังเช่นขนมหวานที่เขามิค่อยโปรด

               แต่ ขนมหวานชิ้นนี้กลับต่างออกไป...

               เขาสัมผัสรสชาติหวานละมุนตั้งแต่ที่ได้สัมผัสกับริมฝีปาก กลิ่นของขนมที่หอมหวาน นุ่มนวล ชวนชิมนั่นทำให้อยากลิ้มลอง อยากชิมมากกว่านี้ พองับขนมหวานเพื่อลิ้มรส รสชาติแปลกใหม่ที่ได้นั้นหวานล้ำกลับสัมผัสได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ให้ความรู้สึกหวานล้ำ แต่มิได้หวานจนเลี่ยน หอมล้ำ แต่มิได้หอมจนฉุน ความนุ่มหยุ่นที่ได้กลับทำให้รู้สึกอยากรู้รสขนมหวานชิ้นนี้มากขึ้น จึงช่วงชิงความหวาน และสัมผัสกับสิ่งที่นุ่มนิ่มและหวานล้ำยิ่งกว่า ภายในขนมหวานชิ้นนี้ ชายหนุ่มชิม ขนมหวานไปทั่ว

               “พ..พอแล้ว” ขนมหวานอย่างมี่ฮวาหอบหายใจเข้าออกอย่างรวดเร็ว ร่างบางไร้เรี่ยวแรงจนหลวนหลงต้องรั้งร่างบางให้ซบอกเขาไว้

               จุมพิตแรกของนาง

               ถูกช่วงชิงไปแล้ว...


               “ไม่พูดอันใดหน่อยหรือ?” หลวนหลงเหลือบมองหญิงสาวในอ้อมแขนอย่างขบขัน นางไร้เรี่ยวแรงเสียจนซบอกของเขา มือหนาของชายหนุ่มลูบกลุ่มผมนุ่มลื่นอย่างเผลอไผล

               คราก่อนเขายังมิเต็มอิ่มนี่นา

               “ท่านจุมพิตข้าแล้ว...”ใบหน้าหวายเงยหน้าสบตาเจ้าของอกกว้าง “รับผิดชอบด้วยนะเจ้าคะ”

               “หึ ย่อมเป็นเช่นนั้น” ชายหนุ่มสบตากับมี่ฮวา ดวงตาของเขาทอประกายบางอย่าง “มิยอมให้ชายอื่นรับผิดชอบหรอก”

               “?” ความใสซื่อของนางยังคงอยู่ นางมองเขาด้วยสายตาที่มีคำถาม

               “เพราะข้าเป็นชายคนแรกและคนเดียวของเจ้า เข้าใจหรือยัง หืม?”

               สิ้นคำนั้น มี่ฮวาก็หลบตามุดใบหน้าฝังลงไปที่อกแข็งแกร่งอย่างเขินอาย พลางสูดดมกลิ่นหอมประจำกายของเขาไปด้วยหัวใจที่สั่นระรัว พวกเขาอยู่อย่างนั้นไม่นาน หลวนหลงก็อุ้มร่างบางๆของนางเดินลิ่วมาที่โรงยาของน้องชายคนที่สามของตน

               โดยที่เขาปล่อยให้ บางคนแอบมองโดยมิได้ว่าอะไร

               แอบมองมาตั้งแต่มี่ฮวาหกล้มแล้วด้วย

               มิได้มีเพียงเท่านั้น

               “ใส่ยาไปแล้ว เหตุใดจึงพามาที่นี่เล่าเจ้าคะ?” มี่ฮวาถามหลวนหลงที่ปล่อยให้นางนั่งอยู่บนตั่งไม้เพราะรอบด้านเต็มไปด้วยสมุนไพรมากมายของเจียวซิ่งที่ปล่อยตากไว้ 

               “ให้น้องสามดูอีกที ให้แน่ใจว่าเจ้ามิได้เป็นอันใดมาก” สายตาก็พลางสอดส่องหาน้องชายของตน “รอสักครู่”

 

 



               “ท่านปู่  ท่านพ่อขอรับ เห็นทีว่าเราคงต้องไปสู่ขอน้องมี่ฮวาแล้วล่ะขอรับ” เจี่ยนลู่เหวินที่มองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึงพูดขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัน

               เขาเพิ่งกลับมาจากการประลองเพียงสักครู่ เห็นท่านปู่และท่านพ่อกำลังมองดูบางอย่าง เลยเข้ามาหาเพื่อถามไถ่ และแล้วเขาก็เห็นเอง

               เลยยืนมองตาค้างกันทั้งสามอยู่อย่างนี้

               เห็นหลวนหลงผู้เป็นพี่ชายโน้มตัวไปขโมยจุมพิตสตรี !

               หลวนหลงรุก!

               “โฮ นี่พ่อฝันไปหรือเปล่าเจ้าสี่” ผู้เป็นบิดาปล่อยโฮออกมาทันที นี่เป็นเรื่องมงคลยิ่งนัก บิดาเยี่ยงเขาก็เคยทำได้แต่ฝันว่าวันหนึ่งบุตรชายคนโตจะเป็นฝั่งเป็นฝา แต่ก็มิเคยสมหวังจนลูกชายอายุยี่สิบสามปีแล้ว

               และในวันนี้...โฮ~ เจี่ยนเลี่ยงหวงสุขใจจริงๆ

               ว่าแล้วท่านประมุขก็ยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่หางตาเล็กน้อย

               “จะสู่ขอแม่หนูมี่ฮวาเช่นใดเล่า นางแซ่ผู...” ท่านอดีตประมุขบอกลูกชายและหลานชาย “ซ้ำองค์ชายทั้งสองก็อยู่ที่นี่ ความจริงก็ยังมิคลี่คลาย”

               “โฮ ลำบากหน่อยนะหลงหลงลูกพ่อ”

 

 


               “พี่ใหญ่? มีอันใดหรือ?” เจี่ยนเจียวซิ่งที่กำลังตรวจดูสมุนไพรในสวนอีกด้านถามพี่ชายที่เดินเข้ามาหา ใบหน้าหล่อเหลาคนละแบบของเจียวซิ่งขมวดคิ้วเป็นปม “หรือว่าพี่ใหญ่บาดเจ็บ?!

               “เปล่า...มี่ฮวาน่ะ” หลวนหลงตอบน้องชายด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นน้องชายมองตนอย่างเป็นห่วงเป็นใย “หกล้ม”

               “อ่า..ข้าจะไปเดี๋ยวนี้” หากมัวชักช้า เกรงว่าบุคคลตรงหน้าจะไม่พอใจ ว่าแล้วหลวนหลงก็ใช่วิชาตัวเบาหายไปก่อน น้องสามก็ตามไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

               เอ๋? นี่ข้าพลาดอะไรไปหรือเปล่านะ?

               เจี่ยนเจียวซิ่งดูบาดแผลหกล้มที่โปะยาสมุนไพรหายากไว้  ซ้ำอาการที่ดูเป็นห่วงเป็นใยกันมากมายขนาดนี้ ใบหน้าแดงๆของมี่ฮวา เขาทำได้เพียงมองพี่ชายอย่างสงสัยพี่ชายอย่างหลวนหลงก็ตอบมาด้วยสายตาว่า

               เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง ทำแผลไป

               อ่า...ความอยากรู้อยากเห็นของข้าสูงขึ้นอีกมาโข









,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
HNYล่วงหน้าน้าค้า รีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน ><
ไรท์ขอให้รีดเดอร์ทุกคนประสบพบแต่ความสุข ความเจริญ เรื่องร้ายปล่อยทิ้งไป รอเรื่องดีๆเข้ามานะเจ้าคะ
และขอให้รีดเดอร์ทุกคนรวยๆ (-/\-) // สาธุ

เอ็นดูน้องมี่ 5555 โอ๋เอ๋ มีความอยากปลอบ 
อยากได้ตอนพิเศษพี่หลงกับน้องมี่ไหมคะ ต้อนรับวันปีใหม่ แบบไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องในตอนนี้งี้
ปล. เมื่อกี้ไรท์กำลังพิมพ์ๆอยู่ค่ะแล้วฉากหวานต่อไปก็โผล่เข้ามา เกิดอาการฟินสักครู่ ลุกไปหาขนมกิน แล้ว...ฉากนั้นก็หายไปค่ะ T^T แงๆๆ ไรท์เลยมาได้แค่นี้ ขอไรท์ไปสำนึกผิด นึกฉากเมื่อกี้ก่อนนะเจ้าคะ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ

แถมให้อีกนิดด 23 : 59 เอ้าา ส่งท้ายปีกับจูบแรกของน้องมี่ >..<


6-01-2017
ฮัลโหลล กลับมาแย้วว สอบไปแล้วสองวัน น้ำตาจิไหล TT
ไรท์มายืนยันอย่างนึง ว่าเรื่องนี้ จบในปีนี้แน่นอนค่า 5555
อัพเช้าหน่อยเพราะปั่นได้น้อย
ตอนนึงนี่มีประมาณห้าถึงแปดหน้านะ ไม่ได้น้อยนะ รีดก็อ่านช้าๆหน่อยละกันเนอะ (เอ้า!555) ไรท์เป็นมนุษย์แต่งไป เดี๋ยวก็อ่านนิยาย เดี๋ยวก็เล่นเฟส (สารภาพผิด) มีไฟเป็นบางเวลา สำนวนประหลาดๆ พิมพ์ผิดเยอะด้วย (เจอละบอกด้วยนะ แก้ได้ประมาณห้าตอน ขี้เกียจอ่านนิยายตัวเองซ้ำ เอ้า555)
ไม่มีไรหรอก มาบ่นให้ฟัง 
วันนั้นๆ มีคนมาเฟบนิยายเยอะมาก จนงงว่ามากันได้ไง (ไม่ได้เช็คอันดับ)
สรุปวันนั้นขึ้นอันดับที่ 18 ของหมวดด #จุดพลุ โอเอ็มจี ! ขึ้นได้ไง ชั้นไม่ได้อัพ 5555 แต่ไม่เป็นไร ไรท์ดีใจมากๆ เหนือความคาดหมายมากๆเลย 
ขอเล่าก่อนว่าเรื่องนี้แต่งเพราะ
สนองความต้องการส่วนตัว อ่านนิยายเยอะ แต่งไว้เยอะนะ เลยอยากเอาลงบ้างง #เขิน ปรากฏว่า มีคนเฟบและเม้นง่ะแกรร มีไฟเลยอะ ไม่นานก็ขึ้นอันดับ ปริ่มม งือออ รักรีดทุกๆคนน้าา วันนี้มายาวนิดหน่อย (เหรอ?) 
ปล.ให้ทายว่าไรท์จะอัพตอนต่อไปเมื่อไหร่? จะมีคนตอบมะ ถ้ามีคนตอบถูก ไรท์แถมค่ะ 1 ตอนรวดด ยาวๆอัพทีเดียว เอาป๊าวว

ปล2.ไรท์ดูว่างจังค่ะ ยังสอบไม่เสร็จเลย
ปล3.ทั้งหมดทั้งมวล ไรท์พูดคนเดียว 5555555555 
-MEICHE-








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1089 Pang_happy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 18:17
    อร้างงง เขินอ่ะ เขินๆๆๆๆ
    #1,089
    0
  2. #883 worldw5 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 18:25
    อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากๆชอบบ รอต่อๆ
    #883
    0
  3. #839 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:36
    ลูกชายคนโตจะสละโสดแล้ว แถมสะใภ้ยังมีเบื้องหลังที่ดูจะยิ่งใหญ่อีก ฮ้าจะรุกแล้วสินะหลงหลง คำผิดที่สะดุด ดูดดม = สูดดม ค่ะ สู้ๆนะคะไรต์ ตอนต่อไปคงจะอัพหลังสอบสินะคะะะะะ
    #839
    1
    • #839-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      7 มกราคม 2560 / 23:39
      โฮกกก พิมพ์ผิดชีวิตเปลี่ยนเลยนะคะเนี่ยย T.T คงจะเป็นอย่างนั้รแหละค่ะ ขอบคุณน้าา <3
      #839-1
  4. #838 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 00:56
    ชอบบ้านนี้จริงๆ นะ
    ดูเป็นครอบครัวอบอุ่นมากอะ 
    #838
    0
  5. #837 Clione (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 22:49
    เขิลลลลลลลลลลลลลลลอีกแล้ว
    #837
    0
  6. #836 hazelham (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 22:29
    HNY ค่ะ ขอเลือดด่วน
    #836
    0
  7. #835 _White_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:39
    ฟินเกินไป
    #835
    0
  8. #815 Karishma99 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 18:27
    ฟินนนนน
    #815
    0
  9. #804 annaaa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 16:49
    HPY ค่ะไรต์
    มาต่อที่เหลือเร็วๆน้า
    #804
    1
    • #804-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:44
      สวัสดีปีใหม่ค่า ส่งตอนพิเศษไปก่อนเนอะ อิอิ
      #804-1
  10. #803 Gadget68 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 15:09
    ขอบคุณค่ะ
    #803
    1
    • #803-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:44
      ขอบคุณค่า ><
      #803-1
  11. #802 Clione (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:41
    เขิลลลล
    #802
    1
    • #802-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:43
      ฟินน ><
      #802-1
  12. #801 Pickii777 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:20
    สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์
    #801
    1
    • #801-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:43
      สวัสดีปีใหม่ค่า
      #801-1
  13. #800 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 05:00
    HNY 2017 ค่า เริ่มรู้ใจตัวเองแล้วนะหลงหลง กินเต้าหู้น้องจนน้องขายไม่ออกขนาดนี้แล้วต้องแต่งแล้วล่ะ สู้ๆนะคะไรต์
    #800
    1
    • #800-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:43
      สวัสดีปีใหม่น้าค้าา ขอบคุณค่า
      #800-1
  14. #799 bb2547 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 01:57
    ปีใหม่มานี่หวานจนมดขึ้นเลยหรอคะ55555
    #799
    1
    • #799-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:42
      555 หวานๆต้อนรับค่า
      #799-1
  15. #798 Pumcha (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 01:25
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ
    #798
    1
    • #798-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      2 มกราคม 2560 / 00:42
      สวัสดีปีใหม่น้า
      #798-1
  16. #796 PYC. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 00:37
    สวัสดีปีใหม่นะคะ
    #796
    1
    • #796-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      1 มกราคม 2560 / 01:12
      สวัสดีปีใหม่จ้า
      #796-1
  17. #795 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 23:57
    ปล่อยให้พี่หลงเขาปลอบไปเถอะเนอะ
    #795
    1
    • #795-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      1 มกราคม 2560 / 01:13
      ปล่อยเค้าไป // สวัสดีปีใหม่ค่า
      #795-1
  18. #793 -iy- (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 23:11
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ เอ๋ลืมอย่างนี้ก็ได้หรอ ขอให้นึกได้ไวๆนะคะ ตอนพิเศษต้องการมากๆค่ะ
    #793
    1
    • #793-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      31 ธันวาคม 2559 / 23:15
      ขอบคุณค่า >< คล้ายๆกับตอนเปิดตู้เย็นแล้วเปิดนี่เปิดทำไมอ่ะ จะหยิบไรนะ TT
      #793-1
  19. #792 cattycall (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:37
    มด รอกินอยู่นะ
    #792
    0
  20. #791 SuPSaI (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:34
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ มีความสุขมากๆนะคะไรท์
    #791
    1
    • #791-1 MEICHE(จากตอนที่ 28)
      1 มกราคม 2560 / 01:14
      สวัสดีปีใหม่ค่า
      #791-1
  21. #790 cheri-n (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:20
    ขอหวานๆ เยอะๆ ค่ะ
    >//////<
    #790
    0
  22. #784 gaman5535 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:12
    รออ่านยุนะ
    #784
    0
  23. #783 annaaa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 12:36
    ปักธงรอค่ะ
    #783
    0
  24. #781 Thaiyou (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 07:00
    รอน้ำตาลลลล
    #781
    0
  25. #780 Twitter One (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 00:43
    อ้วนๆ เบาหวานตาย ตายอย่างมีความสุข รีบๆมาเถอะไรขา~ รอไม่หวายแล้ววว
    #780
    0