หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 ข้ามีเจ้านาย?! [rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    22 มี.ค. 63







1


ข้ามีเจ้านาย?!


 

แกรบ...


เสียงอันใด !?


ข้าพยายามกระโดดไปซ่อนในพุ่มหญ้าแต่ทว่าข้ากลับรู้สึกเจ็บที่ขาหน้าด้านซ้ายที่ชุ่มไปด้วยเลือด ต้องรีบหลบ หากข้าเจอกับสัตว์ป่าที่กินกระต่ายเป็นอาหาร มิได้ตายอีกคราหรอกหรือ


แต่ข้ารู้สึก


เจ็บเหลือเกิน...


“เอ้ง!”เสียงของข้าเอง ข้าเจ็บจนทนไม่ได้จึงส่งเสียงร้องออกมา เหมือนว่าข้าเพิ่งเกิดมาไม่นาน ถึงได้ตัวเล็กยิ่งนัก


ข้าอาจจะได้ตายอีกรอบ


“เจ้าได้ยินเสียงนั่นไหม เจียนหลิว”น้ำเสียงคุ้นๆนั่นทำให้ข้าหันขวับไปมองทางต้นเสียง คล้ายกับว่าเขาสบตากับดวงตากลมโตของข้าท่ามกลางความมืด เงามืดๆนั่นเดินมาเรื่อยๆ


เงาสูงใหญ่ของชายหนุ่มสองคนทาบทับลงมาบนตัวของข้า  


มีนมืดมากข้าจึงมิเห็นหน้าเขาทั้งสอง...


“กระต่ายป่า ตัวสีขาวเสียด้วย” ชายหนุ่มที่น่าจะนามว่าเจียนหลิวย่อตัวนั่งลงมองข้าพลางสำรวจ “มันบาดเจ็บที่ขา จับย่างเลยดีหรือไม่หลวนหลง”


“งั้นหรือ...ข้าว่าก็ดี” หลวนหลง ชายหนุ่มอีกคนพูดขึ้นอย่างเห็นพ้องกัน แต่ว่าข้าเพิ่งมาอยู่ในร่างนี้เมื่อครู่ จากที่ข้าถูกแทงข้ายังจะถูกจับย่างกินอีกหรือ


 เอ้ง!


ข้าร้องแล้วสงสายตาน่าสงสารไปให้พวกเขา


ข้ากลัวแล้ว...อย่าฆ่าข้าเลย


รู้สึกว่าข้าร้องไห้ เพราะดวงตาของข้ามีน้ำบดบัง


“กระต่ายร้องไห้ได้ด้วยหรือ ข้าว่าเจ้านี่น่าจะฟังที่พวกเราคุยกันออกนะ”เจียนหลิวจับคอของข้าแล้วยกขึ้น


 ข้าเจ็บ


เจ้า! ปล่อยข้าลงนะ!


ตั้งแต่ข้าโตมา ยังแทบมิถูกบุรุษผู้ใดแตะต้องถึงเนื้อถึงตัวเช่นนี้มาก่อน แต่เจ้าเจียนหลิวผู้นี้กลับจับข้าพลิกไปพลิกมา ซ้ำยังจับๆคลำหน้าท้องขาวๆของข้าอีกราวกับว่าเขากำลังปลอบข้า ข้าว่าเราเอาเจ้านี่ไปเลี้ยงด้วยที่พรรคดีหรือไม่”


“ตามใจเจ้า ข้าว่าอีกไม่นานเจ้าก็ต้องนำมันมาให้ข้าเลี้ยงเป็นแน่ เพราะฉะนั้น  ข้าเลี้ยงเจ้านี่เอง”หลวนหลงพูด แล้วเอาตัวข้ามาจากเจียนหลิว “ไม่ย่างเจ้าหรอก”


เขาบอกข้า ทั้งๆที่ตัวของข้ายังลอยอยู่โดยที่เจียนหลิวจับเพียงแค่คอ


“ได้ ข้าว่าเรารีบไปกันเถิด เจ้ากระต่ายตัวนี้น่าจะเจ็บ คงต้องรีบรักษา”


“อืม” ชายที่ชื่อหลวนหลง เขาแย่งเจียนหลิวแล้วอุ้มข้าไว้ ใช้วิชาตัวเบาทำให้เคลื่อนที่เร็วขึ้น


 ข้าเห็นใบหน้าของเขามิค่อยชัด...


แต่มันคุ้นเหลือเกิน




 

 

พรรคกระบี่รัตติกาล


“เอ้ง!”เจ็บนะ พวกเขาทำกับข้าอย่างนี้ได้อย่างไร ขนของข้า ไม่!


“เจ็บหรือ เจ้ากระต่ายเจ้าน้ำตา”เจียนหลิวยิ้มแล้วลูบท้องข้า ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่เมื่อหนึ่งเค่อที่แล้ว ข้ามองเห็นเพียงสิ่งปลูกสร้างใหญ่ๆแวบเดียวข้าก็รู้ตัวว่ามาอยู่ที่ห้องกว้างๆตกแต่งหรูหรา ซ้ำยังอยู่บนโต๊ะซึ่งน่าจะเป็นโต๊ะทำงานของเจ้าของห้อง


เรื่องเจ็บน่ะข้าทำใจได้ แต่ขนน่ะ ขน!


มี่ฮวาผู้นี้รู้สึกเหมือนเปลือยเปล่าต่อหน้าบุรุษ ถึงจะเป็นแค่ตรงขาหน้าก็เถอะ!


“คุณชายจะเลี้ยงกระต่ายตัวนี้จริงๆงั้นหรือ” สตรีวัยสาวที่กำลังพันผ้าพันแผลให้กับข้าถามเจ้าคนที่นั่งเงียบมาตั้งแต่ส่งข้าถึงมือหมอ?


ข้าเลยมองตามคนที่พันแผลให้ข้า  บุรุษผู้นี้


คุ้นๆ


ข้าคิดว่า หน้าอกของนางยังโตไม่เต็มที่นัก


ข้าคิดว่า หน้าอกของนางยังโตไม่เต็มที่นัก


ข้าคิดว่า หน้าอกของนางยังโตไม่เต็มที่นัก


เสียงหนึ่งที่ยังกึกก้องอยู่ในหัวน้อยๆของข้าก็นึกออก


บัดซบ ! บุรุษน่าตาย ! ที่ชื่อหลวนหลงคนนี้


จะกลายเป็นเจ้านายของข้า !


บ้าไปแล้ว !


“ใช่...มันเพิ่งเกิด ซ้ำยังมีตัวเดียวในป่าอันน่ากลัว แผลบนขาหน้านั่นอีก”เจียนหลิวตอบแทน แต่กลับได้รับสายตาไม่น่าเชื่อจากหมอทำแผลของข้า “เออ ข้าเห็นมันยังตัวเล็กเนื้ออาจจะไม่มาก เลี้ยงให้อ้วนๆแล้วข้าจะจับย่างกิน”


จ..เจียนหลิว ! เจ้ายังจะจับข้าย่างกินอีกงั้นหรือ!


ถ้าข้า..ผูมี่ฮวาอยู่ในร่างมนุษย์ ข้าจะจับเจ้าเจียนหลิวตอนให้เป็ดกิน !


“เอ้ง!”เสียงมาจากข้าอีกแล้ว เหมือนว่าข้าจะมีเพียงเสียงเดียวที่สามารถร้องได้


“เจ้ากระต่าย เจ้าเห็นด้วยกับข้าสินะ” บ้านเจ้าสิ!


“เฮ้อ ถ้าพวกเจ้ามิอยากเลี้ยง ข้าเลี้ยงให้ก็ได้ หนิงเอ๋อร์ก็ชอบสัตว์หน้าตาน่ารักเช่นกัน” หญิงสาวนางนั้นถอนหายใจ


“ไม่ !”เจียนหลิวและหลวนหลงพูดพร้อมกัน


“ข้าเลี้ยงเจ้านี่เอง” หลวนหลงบอก “ส่วนเจียนหลิว ไปหาผักกับน้ำมาให้มันหน่อย”


ข้ารู้สึกขนลุกแปลกๆกับคนคนนี้จริงๆ


“เดี๋ยวข้ามา”เจียนหลิวยิ้มร่า “เจ้าตั้งชื่อมันด้วย”


“มันเป็นเพศเมียหรือผู้ล่ะ”หลวนหลงถามหญิงสาว


“ข้าดูก่อน”ว่าแล้วนางก็จับข้าหงายท้อง ข้างอตัวแล้วยกขาเองตามสัญชาตญาณกระต่าย


น่าอาย...น่าอายที่สุด !


นางจ้องมองส่วนนั้นของข้าอย่างสงสัย ข้ามองหน้านางได้เล็กน้อยก็หลับตาพริ้ม หลบสายตาทุกคน ถ้ามิมีขนพวกนี้คงได้เห็นว่าข้าหน้าแดงอับอายแค่ไหนเป็นแน่


“น่าจะเพศเมีย น่ารักเชียว”ว่าแล้วนางก็ลูบท้องข้าอีกคน


ข้าไม่ขัดขืนหรอก เจ็บขาหน้า


ข้านามว่าผูมี่ฮวา มี่ฮวาแปลว่าดอกไม้อันลึกลับ ข้าเป็นสตรีอันดับหนึ่งของหอนางโลม แต่พวกท่านอย่าคิดว่าข้าเป็นสตรีเช่นนั้นนะ ที่นั่นน่ะมีทั้งอย่างว่าและขายเพียงศิลปะ ดนตรี ซึ่งข้าขายเพียงศิลปะ ข้าไม่รู้จักพ่อแม่หรอก ข้าโตมากับเจ้าของหอนั่น เขาเลี้ยงข้ามาตั้งแต่เด็กๆ ข้าเลยคิดอยากตอบแทนเลยทำงานที่นั่นเพียงเป็นครั้งคราวเท่านั้น อายุของข้าเพิ่งสิบเจ็ดปี ข้าก็ถูกแทง รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในร่างของเจ้าสัตว์หน้าขนนี่แล้ว


ข้าเคยเลี้ยงกระต่าย...ตอนเด็กๆข้าเลี้ยงมันอย่างทะนุถนอม แน่นอน เราเป็นเพื่อนกัน จากนั้นเพียงสามปี เจ้ากระต่ายนั่นก็จากข้าไป ข้าร้องไห้เกือบเจ็ดวันถึงจะทำใจได้


เพราะข้ารู้สึกไม่เหงาเมื่อมีมันอยู่...


ตอนนี้...ข้าก็ยังคงคิดถึงมันอยู่ ข้าตั้งนามให้มันว่าจิวชี่ เพราะสายลม...ทำให้ข้าได้เจอกับมัน


 

 “เพศเมียงั้นหรือ”หลวนหลงครุ่นคิดแล้วมองมาที่ข้าด้วยสายตาแปลกๆ “จิวฮวา”


...


ข้าถึงกับหมดคำพูด...


นอกจากก่อนหน้านี้ข้าจะชื่อมี่ฮวาแล้ว ตอนนี้ยังชื่อจิวฮวาอีก เจ้าคนสิ้นคิด! ชื่อมีตั้งมากมายทำไมไม่ตั้ง ทุกคนเห็นข้าเป็นดอกไม้ไปหมด


“อื้ม เพราะดี ชื่อนี้นี่แหละจิวฮวา”สตรีที่ลูบท้องข้ายิ้ม อา..จะว่าไปนางก็งดงามเช่นกัน “ข้าไปก่อนนะ”


หลวนหลงเพียงพยักหน้า


 “ผักกับน้ำมาแล้ว” เจียนหลิว ส่งผักให้เจ้านายของข้า แล้วก็โบกมือลาหลวนหลงพร้อมวิ่งตามหมอสาวคนนั้นไป


 “ฮวาเอ๋อร์ กลัวพี่รึ”ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาเรื่อยๆ ข้าหลับตา หุบหู ก้มหน้างุดแทบจะฝังโต๊ะ ได้โปรดอย่าเข้ามาใกล้เช่นนั้น จมูกของกระต่ายนั้นรับกลิ่นกายของเขาได้อย่างชัดเจน


ฮวาเอ๋อร์อันใดของท่านกัน...แล้วแทนตัวเองว่าพี่นั่นอีก


ข้าไม่เป็นพี่น้องกับเจ้าหรอกนะ


ข้ารู้สึกหนักที่หัวน้อยๆของข้า ก็เลยลืมตาขึ้น  นิ้วชี้ของเขากำลังจิ้มหัวปุยๆของข้าอยู่


ข้ารู้สึกเหมือนมีแสงสว่างบางอย่างเข้าตาอย่างจัง


เจ้านายข้า...ยิ้ม


อา...บางทีนอกจากเขายังน่าตายแล้ว เขายังหน้าหล่อเสียด้วย












 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1157 Sukanya Paileeklee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 23:07
    อย่างว่า เป็นภาษาพูด นางเอกน่าจะใช้คำว่าขายศิลป์ไม่ขายตัว แต่ศิลปะในนิยายจีนมักรวม ดนตรี โคลงกลอนด้วย
    อีกอย่างบอกว่าโตมาในหอนางโลม ถ้าเจ้าของหอไม่ส่งเสียเป็นพิเศษ จะมีความรู้ด้านศิลป์จนหลบการขายตัวได้อย่างไร
    สุดท้ายของช่วงนี้ อยู่ๆทำไมถูกแทงตาย
    #1,157
    1
    • #1157-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      4 พฤศจิกายน 2560 / 10:52
      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่า ไรท์จะนำไปปรับปรุงแก้ไขในฉบับรีไรท์นะคะ >.<
      #1157-1
  2. #1125 Numtanthitiya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 19:29
    ซะงั้นน..,,เป็นกระต่ายดีอย่างนี้นี่เอง
    #1,125
    0
  3. #970 chanchan123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:57
    555+ เรียกชื่อกระต่ายซะสนิทสนม แทนตัวเองว่าพี่อีก
    #970
    0
  4. #921 mtpsz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 17:24
    เดียวนะกระต่ายร้อง เอ้ง ??
    #921
    1
    • #921-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      26 มกราคม 2560 / 17:30
      ไรท์ฟังเสียงแล้วเอามาเขียนอีกที แหะๆ ไรท์ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนเป็นตัวหนังสือยังไงง่ะ ไว้เมื่อจบเรื่องไรท์จะทำการรีไรท์ใหม่นะคะ // ขอบคุณที่อ่านนิยายไรท์นะคะ
      #921-1
  5. #820 _White_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:55
    น่ารักมากก
    #820
    0
  6. #785 แมวลายตัวนั้น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 23:56
    อ้าาา ทั้งนางเอกพระเอกน่ารักจัง
    #785
    0
  7. #690 BomS_Za (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 11:43
    นางเองอายุ 17 อยู่หอนางโลม ก็โดนแทงซะแล้วว
    #690
    0
  8. #517 เมมฟิส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 10:04
    ใครแทงมี่ฮวา
    #517
    0
  9. #171 Devilinlove. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 07:40
    ขอแนะนำเปลี่ยนจาก 'เอ้ง' 'เอ้ก' เป็น 'มี่' ดีกว่ามั้ยคะ? อย่างน้อยๆ มันก็น่ารักง่ะ 'มี่~' T^T

    #ขอบคุณจ่ะ #ติดตามน๊า
    #171
    1
    • #171-1 Devilinlove.(จากตอนที่ 2)
      27 ตุลาคม 2559 / 07:42
      'มี่~' 'มี้~' 'มี๊!!' 'มี่...' T^T
      #171-1
  10. #159 Kim Kishi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 20:01
    เขินตรงมีแทนตัวเองว่าพี่ด้วยย ><
    #159
    0
  11. #134 หนูมะเหมี่ยว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 23:02
    ไม่ทันรู้ตัวว่าเป็นกระต่ายก็มาเจอกันอีกละ คู่กรรมจริงๆ นางโดนมีดเสียบมา ไม่สงสัยเลยเหรอว่าใครฆ่า ฆ่าทำไม
    #134
    0
  12. #65 t_g_k (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 08:48
    กระต่ายน้อยจะโดนย่างกินทีหลังมั้ยเนี่ย555
    #65
    1
    • #65-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      22 ตุลาคม 2559 / 22:20
      ไม่รู้น้าา ท่านปู่ท่านพ่อคงได้ฆ่าลูกชายแน่ค่ะ 5555
      ขอบคุณที่อ่านนิยายไรท์น้าา รัก <3
      #65-1
  13. #13 Twitter One (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 09:45
    อึก! รู้สึกเหมือนเลือดจะไหล... หุๆๆ
    #13
    1
    • #13-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      19 ตุลาคม 2559 / 17:48
      *ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ ขอบคุณรีดที่อ่านนิยายเค้าน้าค้า
      #13-1
  14. #11 วัวพันปี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 00:17
    ฮวาเอ๋อร์ กับพี่
    โมเมนต์นี้ตายค่ะ
    #11
    1
    • #11-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      19 ตุลาคม 2559 / 17:46
      น่ารักมากๆเยยแหละ >< ขอบคุณรีดน้าาค้า
      #11-1
  15. #9 มังกร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 21:33
    จับย่างกินก็สินเรื่อง ก่อนย่างต้องกระทืบมันให้ขาหักก่อนแล้วค่อยเอาไม้แหลมแทงตูดตอนมันยังไม่ตายอยากให้กระต่ายตายจัง
    #9
    1
    • #9-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      18 ตุลาคม 2559 / 23:16
      ไม่ด้ายย งั้นไรท์ก็แต่งต่อไม่ได้สิ
      #9-1
  16. #8 Ruru (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 14:13
    ออร่าความหล่อแทงใจ.กุมอก
    #8
    1
    • #8-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      18 ตุลาคม 2559 / 23:15
      พี่แกหล่อที่สุดในเรื่องแน่นอนน อิอิ
      #8-1
  17. #7 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 10:15
    กระต่ายเพื่อนรักแทงนางเอกให้มาผูกพันธ์กับพระเอก อ่า รอมาต่อนะคะ ยังไงไรต์ก็สู้ๆน้า แต่งไม่ออกก็ยังไม่ต้องฝืนค่ะ ถ้า feel มาค่อยแต่งต่อก็รอได้ค่ะ ^^
    #7
    1
    • #7-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      18 ตุลาคม 2559 / 23:15
      ขอบคุณค่า ไรท์มาแย้วว
      #7-1
  18. #5 bb2547 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 01:12
    แอ้กกกก----//ออร่าพระเอกแทงตา
    #5
    1
    • #5-1 MEICHE(จากตอนที่ 2)
      18 ตุลาคม 2559 / 23:14
      ใช่เลย 555
      #5-1