หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 วันว่างๆของฮวาเอ๋อร์ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    28 ต.ค. 59



10

วันว่างๆของฮวาเอ๋อร์  2

 

            ข้าหาเสียงของตนเองมิเจอ จึงทำได้เพียงพยักหน้าตอบเขา 

            สำหรับข้านั้น...จะรักษาสัญญาได้จริงๆหรือ?

            ข้ามิทราบ เพียงแต่

            ข้าต้องการให้หลวนหลงยิ้มเท่านั้น เท่านั้นก็พอใจแล้ว

            “ห้ามผิดสัญญานั้นฮวาเอ๋อร์”สายตาของเจ้านายมองไปยังสร้อยที่อยู่บนคอของข้า “ไม่งั้นพี่จะยึดสร้อยคืน”

            อื้อ...ตามใจท่านเลย

           

            ในคืนนั้นหลังจากที่หลวนหลงหลับไปแล้ว  ข้าก็เขยิบตัวห่างจากเขาและหันหลัง เพื่อไม่ให้เขาเห็นว่า

            กระต่ายอย่างข้านั้น...ร้องไห้

ข้าไม่รู้ ไม่ทราบอันใดทั้งสิ้นว่าข้าเหตุใดถึงร้องไห้ เพียงแต่...ในหัวของข้าคิดถึงภาพของหลวนหลงที่ไม่มีข้าแล้ว

น้ำตาของข้าก็ไหลออกมาเสียอย่างนั้น

สหายข้ามี่ฮวา...สหายข้า...เสียงบางอย่างลอยตามลม

ใคร?ข้าถามกลับอยู่ภายในจิต เสียงนั้นรู้จักข้า

ข้าเอง...สหายของเจ้าเสียงนั้นทำให้ข้ารู้สึกว่าเจ้าของเสียงอยู่ใกล้ข้ามาก ข้าเลยมองไปรอบๆกาย ก็มีแต่หลวนหลง หลวนหลงไม่ตื่น หมายความว่าเขาไม่ได้ยิน

แต่ข้ากลับได้ยิน  อาจจะเป็นสัตว์ปีศาจตัวอื่น

เพราะนี่มิใช่เสียงของเหนียนเกา

ใครกันเล่า ข้าจะไปรู้ได้เยี่ยงไรว่าสหายข้าคือใครน่ะฮะข้าเริ่มมีน้ำโห

เจ้าลืมข้าไปแล้ว...กระต่ายอย่างข้าถูกเจ้าลืมไปแล้ว...เสียงเศร้าสร้อยนั้นทำให้ใจของข้ากระตุก  กระต่ายงั้นหรือ?

จิวชี่ ! เป็นจิวชี่งั้นหรือ? เจ้าอยู่ที่ใดกันข้าดีใจและพยายามกวาดมองไปทั่วก็มิเห็นกระต่ายตัวอื่น

ข้าอยู่ที่เดียวกับเจ้า  ตรงนี้เสียงของจิวชี่ยังคงตอบข้า ในร่างนี้...

จิวชี่...เจ้าคือปีศาจกระต่ายตัวนี้งั้นหรือ? เจ้าอยู่ในนี้มาตลอด...ข้าเสียงสั่นเครือ

ย่อมเป็นเช่นนั้น ข้าอยู่ในร่างกระต่ายมาตลอด แต่ข้าเพียงหลับไปตั้งแต่เจ้าเข้ามาอยู่ในร่างข้า

แล้วข้า...มาอยู่ในร่างกระต่ายได้อย่างไร เจ้าทราบหรือไม่

ข้ามิทราบ ข้าทราบเพียงแต่ว่า ใกล้ถึงเวลาที่เจ้าควรกลับเข้าร่างเสียทีมี่ฮวา เจ้าอยู่ในร่างนี้มาเกือบสองสัปดาห์แล้ว

แล้วข้าจะกลับเข้าร่างได้อย่างไรเล่า ข้ามิทราบ

มี่ฮวา เป็นโชคชะตาของเจ้าที่เข้ามาอยู่ในร่างปีศาจกระต่ายที่เพิ่งเกิดอย่างข้า ร่างของข้าเพิ่งเกิดใหม่ได้มินาน คราแรกข้าเป็นเพียงกระต่ายธรรมดาที่เจ้าเก็บมาเลี้ยง เมื่อข้าตาย...ดวงจิตของข้ากลับหลุดออกมาเฝ้ามองดูเจ้า  จากนั้นข้าก็เกิดใหม่ในร่างของกระต่ายปีศาจ แต่ความทรงจำของข้ากลับมิถูกลบ ก่อนที่ข้าจะหลับไปข้าพยายามขัดขืนสตรีนางหนึ่งที่มีพลังของเทพ...

นางจะทำให้ข้าหลับไป ข้าขัดขืน แต่สุดท้ายข้าก็หลับจิวชี่พูดต่อ ก่อนข้าจะหลับนางผู้นั้นบอกข้าเพียงว่า เมื่อข้าตื่นในร่างข้าควรมีเพียงหนึ่ง หากเป็นสองข้าจะต้องหลับไปตลอดกาล

‘…’

และตอนนี้กลับมีเจ้าอยู่ด้วย มันทำให้ข้าสับสน เจ้าควรกลับเข้าร่างก่อนที่มันจะสายเกินไป

ข้า..ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรถึงจะกลับเข้าร่างนี้นา ก่อนที่ข้าจะเข้ามาอยู่ในร่างนี้ข้าถูกแทง คงไม่ใช่ให้ข้ารับมีดอีกครั้งหรือ?

ไม่นะ ! มันเจ็บ...ข้ามิชอบ

ไม่...อาจมิใช่จิวชี่หยุดพักแล้วพูดต่อ ข้าทำได้เพียงอวยพรให้เจ้าโชคดี สหายข้า...มี่ฮวา

และเสียงนั้นก็หายไป

จิวชี่ จิวชี่!’ ข้าเรียก แต่กลับมิได้รับเสียงอันใดเลย

เจ้าของร่างกระต่ายปีศาจตัวนี้ก็คือจิวชี่...ข้าเป็นเพียงผู้อาศัยด้วยเท่านั้น

และดูเหมือนว่าจิวชี่จะหลับไปอีกครั้ง เพราะในร่างควรมีเพียงหนึ่ง...

หากข้ามิรีบออกจากร่าง จิวชี่อาจจะต้องหลับไปตลอดกาล

และข้าต้องออกจากร่างยังไงเล่า!

ข้าสงบจิตสงบใจแล้วเหลือบไปมองบุรุษที่นอนหลับอยู่บนเตียงข้างๆข้า

หากข้าจากไป ท่านจะคิดถึงข้าใช่หรือไม่

เพราะข้าน่ะ คิดถึงท่านเป็นแน่...

 

สามวันต่อมา

ข้าใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในทุกๆวัน ซึ่งข้ามีความสุขมากๆ

“อร่อยหรือไม่ฮวาเอ๋อร์”พี่รองถามข้าขณะที่หลวนหลงป้อนผักสีเขียวชนิดใหม่ให้ข้า รสชาติของมันก็พอใช้ได้ ข้ากินไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่

“ฮวาเอ๋อร์พอได้แล้ว เจ้ากินไปตั้งหนึ่งชามแล้วนะ”พี่ห้าพูดและลูบคอข้า อ๋า  หนึ่งชามแล้วหรือ ?

“ปู่ว่า...ฮวาเอ๋อร์อ้วนขึ้นมากเลยนะเนี่ย”ท่านปู่ที่นั้นหัวโต๊ะมองดูข้ากิน ทุกคนกำลังมองดูข้ากินล่ะนะ เป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่ข้ามานั่งทานผักบนโต๊ะ

ข้าได้รับความรักและเอ็นดูมากมาย จากท่านปู่ ท่านพ่อ พี่ๆทั้งหลาย

และหลวนหลง...ข้าเก็บเกี่ยวมันไว้ให้มากที่สุด

นับจากนี้...

“ฮวาเอ๋อร์ไปห้องหนังสือกับข้าดีกว่า”พี่รองอุ้มข้าไป เพราะเจ้านายข้ามีประชุมกับท่านพ่อ ท่านปู่ และผู้อาวุโสทั้งหลาย  ข้าเลยถูกพี่รองจองตัวไปเป็นคนแรก พี่รองพาข้ามาที่ห้องหนังสือที่เดิม ยามนี้เป็นยามเช้าอยู่ ข้ายังมิง่วงมากนัก จึงนักอยู่นิ่งๆบนโต๊ะเมื่อถูกปล่อยลง กวาดตามองรอบกาย และข้าก็สะดุดเข้ากับสตรีนางหนึ่งที่นั่งอยู่ นางรู้สึกเมื่อถูกข้าจ้องมองแล้วยิ้มให้กับข้า

เจี่ยนหนิงอวี่  หมอพิษที่รักษาข้าไงเล่า

“พี่หนิงอวี่”พี่รองค้อมหัวเล็กน้อย “ข้าฝากฮวาเอ๋อร์สักครู่”

“พี่หนิงอวี่  หนิงเอ๋อร์มาแล้วเจ้าค่า”เสียงน้อยดังมาแต่ไกล “จิวฮวางั้นหรือ หนิงเอ๋อร์คิดถึงจิวฮวามากก”

เด็กน้อยหนิงเหอก็จูบหัวข้า ใบหน้าของเด็กน้อยยิ้มสดใส

ในหัวของข้ากลับปรากฏ ภาพของบุคคลหนึ่งที่จูบข้าเช่นกัน ข้ารู้สึกร้อนเหลือหลาย อา...หนิงเหอจูบข้าแต่ข้ากลับคิดถึงหลวนหลง

จริงๆเลยมี่ฮวา

“ท่านลุงให้หนิงเอ๋อร์ศึกษาวิชาจนมิมีเวลาเล่นกับจิวฮวาเลย”เด็กน้อยลูบหัวข้า ท่านลุงที่ว่าก็คือท่านประมุขพรรค ซึ่งเป็นญาติกับบิดาของหนิงเหอและหนิงอวี่

ลำดับญาติในตระกูลเจี่ยน และในพรรคแห่งนี้ซับซ้อน จนข้าปวดหัว

“ดีแล้วนี่นาหนิงเอ๋อร์ จะได้มีความรู้มากไง หืม”พี่เจี่ยนจิ้นทงที่กลับมาพร้อมหนังสือสองเล่ม

“แล้วหนิงเอ๋อร์ยังมิไปเรียนอีกหรือ”พี่สาวอย่างหนิงอวี่ถามแล้วลูบหัวเด็กน้อย

“กำลังจะไปแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ พี่เจียนหลิวฝากมาให้พี่หนิงอวี่เจ้าค่ะ”เด็กน้อยล้วงของบางอย่างในกระเป๋าออกมา สิ่งนั้นทำให้หนิงอวี่หน้าแดง

เจ้าบุรุษน่าตายเจียนหลิว อา...เขาฝากยาพิษมาให้นาง

แล้วหนิงอวี่หน้าแดงอันใดกันนี่?

“สงสัยจะเป็นพิษรักน่ะฮวาเอ๋อร์ ”พี่รองกระซิบเบาข้างใบหูข้าด้วยความขบขัน 

 

ครึ่งชั่วยามผ่านไป พี่สามก็อุ้มข้าไปที่โรงยา จมูกข้าเลยทำการแยกแยะอีกครั้ง

ครั้งนี้ข้าสามารถนำสมุนไพรทั้งหลายเข้าไปในหัวได้มากขึ้น จากสมองของจิวชี่ที่มีความรู้ด้านนี้อยู่แล้ว  ข้ามองพี่สามที่ใช้พลังในการหลอมโอสถกลายเป็นยาเม็ดและยาน้ำ และครั้งนี้ข้าก็ได้พบกับอาจารย์ของเขา

“ศิษย์รัก อาจารย์มาแล้ว”เสียงแหบแห้งดังขึ้นที่ประตูทางเข้า ข้าและพี่เจี่ยนเจียวซิ่งมองไปพบชายชราไม่มีผม ไว้หนวดยาวในชุดสีเทาหม่น เขามีกลิ่นอายของสมุนไพรเต็มตัวไปหมด

นี่หรือ? หมอเทวดาอันดับหนึ่ง?

เขาดูเหมือนท่านตาใจดีมากกว่า ข้าเลยมองเขาอย่างสงสัย

“คารวะท่านอาจารย์”พี่สามคารวะอาจารย์ของเขา ข้าก็เลยทำตามด้วยการก้มหัว

“โอ้ ! กระต่ายตัวน้อยนี้ของเจ้าหรือศิษย์รัก มันฉลาดยิ่งนัก”  ท่านหมอเทวดาของพี่สาม ลูบหัวข้า

“ของท่านพี่ใหญ่ขอรับท่านอาจารย์ ข้าเพียงนำมาเล่นด้วยเท่านั้น”

“เจ้าหลอมไปถึงขั้นไหนแล้ว”ท่านหมอถาม ข้าเลยถือโอกาสฟังไปด้วย และจากนั้นครึ่งชั่วยาม หลวนหลงก็มารับข้าที่โรงยา เขาพาข้าไปที่ห้องนอนของเรา

ของเขา!

“ฮวาเอ๋อร์ วันนี้พี่มีงานทำนิดหน่อย รอพี่นะ”จากนั้นหลวนหลงก็วางข้าลงบนโต๊ะทำงาน  ข้ามองดูเขาอ่านเอกสารบางอย่างในมือ เจ้านายข้าดูจริงจังมาก

และเขามีเสน่ห์มากจริงๆ ผ่านพี่สองเค่อ

“เจ้าอ้วนขึ้น”หลวนหลงละจากกระดาษมามองดูข้าแล้วลูบหัว พร้อมกับจุมพิตที่หัวของข้า แก้มซ้ายและขวา

“หอมด้วย” เขาสูดมกลิ่นของข้า จนข้ารู้สึกจักจี้

“ปรับสายนี่หน่อยดีกว่า เพราะเจ้าอ้วนขึ้น” สายที่รัดคอข้าเริ่มผ่อนคลายจนข้ารู้สึกสึกสบายคอ ข้าหมุนคอไปซ้ายขวาเล็กน้อย ข้ายังคงนั่งนิ่งปล่อยให้เขาหอมนั่นนี่ ซุกหน้าเข้ากับตัวข้า เขาดีมีความสุขมาก

ซึ่งข้าก็ชอบมากเช่นกันนี่นาเลยมิขัด

 

ยามบ่าย

“หลับเสียแล้ว”หลวนหลงพูดแล้วอมยิ้มมองดูกระต่ายที่นอนหลับอยู่บนหน้าท้องของเขา ชายหนุ่มลูบศีรษะกระต่ายเล็กน้อย เขาอยู่ที่ศาลาริมน้ำภายในพรรคแห่งนี้กว้างขวางและใหญ่โตเป็นอย่างมาก สถานที่แต่ละวันที่หลวนหลงจะพาฮวาเอ๋อร์มานอนจะมิซ้ำกัน

เมื่อวานนอนหลับที่สวนสมุนไพรของน้องสาม

วันก่อนนั้นหลับบนต้นไม้ต้นใหญ่

ไม่นาน ชายหนุ่มก็เข้าสู่ห้วงนิทราเช่นเดียวกัน

 

ยามเย็น

“ฮวาเอ๋อร์ดูหลงหลงสิ มิยอมทานปลาจริงๆด้วยเห็นหรือไม่”มี่ฮวาละความสนใจจากผัก เพื่อมองหลวนหลง ที่ไม่แตะจานปลาแม้แต่น้อย ไหนว่าหลวนหลงกินปลาได้แล้วนี่นา

“ถึงพี่ใหญ่จะทานได้  แต่ก็ทานเพียงน้อยนิดเท่านั้น”พี่สี่กระซิบข้างหูของกระต่าย มี่ฮวาพยักหน้าเข้าใจนั่นทำให้พี่สี่ยิ้ม ข้าหันไปสนใจกับผักต่อ

 

ยามดึก

“ฮวาเอ๋อร์ชอบดูท้องฟ้าตอนกลางคืนหรือ”หลวนหลงถามข้า ข้าพยักหน้าให้แก่เขา แล้วมองดวงดาวเต็มท้องฟ้ากับพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวบนท้องฟ้า  ข้าชอบดูท้องฟ้ายามกลางคืนอยู่แล้วตั้งแต่เป็นผูมี่ฮวา เมื่อก่อนข้ามักจะมองท้องฟ้าอยู่เพียงคนเดียว แต่ยามนี้ข้าดูอยู่กับหลวนหลง

ทำให้ข้ารู้สึกว่า...

ท้างฟ้ามันสวยมากกว่าเดิม จริงหรือไม่?








...........................................................................

ชอบเวลาดึกที่สุดแล้ว ><

สายชิวกับเม่ยฉี 5555 คือแบบ อีกไม่นานแล้ว จริงๆจะเป็นตอนนี้ค่า แต่ยาวไปไรท์เลยแบ่งฉับๆ ยืดเวลาให้น้องอยู่กับพี่หลง แง 

คำผิดไรท์แก้แล้วน้า ผิดตรงไหนบอกได้น้าค้า 

เสียงร้องของน้องมี่ (กระต่าย) จะเป็นเสียงแบบไหนดีค้า ไรท์ว่า มันแปลกๆอยู่ เพราะไรท์ก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายเป็นตัวหนังสือยังไง 5555

ตอนนี้มาช้า แต่ยาวนะเออ ไรท์ใกล้เปิดเทอมแล้วด้วย น้องมี่ไม่น่าจบภายในปิดเทอมนี้ แง

อาทิตย์หน้าไรท์อาจจะลดเวลาอัพน้าค้า เป็นอาทิตย์ละประมาณหนึ่งตอนหรือสองตอน  

ฝันดีค่า

-MEICHE-




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

1,171 ความคิดเห็น

  1. #1109 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:20
    มันจะประมาณมูฟๆ ม๊วฟๆ ไหมคะ 5555 ยากอ่ะเสียงสัตว์ จริงๆ ประมาณไหนก็ได้เนอะเรารู้กัน
    #1109
    0
  2. #652 Fantasy World (@MissSaza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 12:34
    เขียนยากนะเสียงของกระต่าย ต้องใช้วิชามโนล้วนๆ
    #652
    0
  3. #522 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 11:36
    น่าร๊ากกกกกกกกกกก...
    #522
    0
  4. #250 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 23:58
    อยากเห็นกระต่ายร้องไห้
    #250
    0
  5. #222 เล็ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 20:16
    ได้วลาที่เจ้าต้องตายแล้วหรือกระต่ายน้อย ข้ารอฉากนี้มานานแล้วถ้ากระต่ายตายจิงๆก็ดีสิ
    #222
    0
  6. #203 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 16:18
    กระต่ายน้อยคงไม่ตายหรอกเนาะ
    แค่เปลี่ยนไป
    #203
    0
  7. #202 gingpi (@gingpi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 13:07
    รู้สึกใกล้ถึงเวลาแล้วสินะ
    #202
    0
  8. #201 paparita (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 11:20
    แอ๊วว~

    #201
    0
  9. #200 Kimmaju Arika (@rika_hoki) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 11:18
    ร่างเพื่อนจริงๆด้วย มี่ฮวาจะกลับร่างยังไงหนอ รอมาต่อค่า สู้ๆน้า
    #200
    0
  10. #199 Clione (@nrhpee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 10:50
    โอ้ยยย สงสารท่านพี่ ถ้าน้องต่ายจากไป ต้องเสียใจมากแน่ๆ
    #199
    0
  11. #198 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 10:47
    มาอัพต่อเร็วๆน้า
    #198
    0
  12. #197 nuchjaree029 (@nuchjaree029) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 09:48
    ชอบบบบบอ่ะ
    จากเป็นทาสแมวขอเป็นทาสกระต่าย
    อย่างหนูฮวาด้วยคนนะไรต์
    ขอบคุณค่ะ
    #197
    0
  13. #196 oreochobkua (@oreochobkua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 09:29
    คือดีอ่ะไรท์ ชอบ
    #196
    0
  14. #195 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 08:54
    อยากอ่านทุกวันเลย
    #195
    0
  15. #194 ส่องจันทร์ (@jariya_cigar) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 08:22
    ฮวาเอ๋อร์จะไปแล้ว TT
    #194
    0
  16. #193 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 08:04
    น้องต่ายจะไปแล้วTT
    #193
    0
  17. #192 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 07:57
    หลงหลงต้องเศร้าแน่
    #192
    0
  18. #191 bb2547 (@bb2547) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 02:33
    อย่าไปสัญญาสิT^T
    #191
    0
  19. #190 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 02:14
    กลัวว่าพอออกร่างไป วิญญาณกระต่ายตัวเดิมมาแทน แล้วจะดูกันไม่ออกจัง ถ้าแบบวิญญาณออก ฮวาเออร์ตายยังใจชื้นกว่า
    #190
    0
  20. #189 Meme1112 (@jenny35137) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 01:55
    ปกติกระต่ายไม่ร้องนะคะ นอกจากเจ็บมากๆ
    #189
    0