『KIMETSU NO YAIBA』ชลาลัยในคืนจันทร์เสี้ยว ( GiyūOC )

ตอนที่ 4 : สายธารที่ 3 - มีแค่เราสองคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 988
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    21 ส.ค. 62

สายธารที่ 3
' มีแค่เราสองคน '



   " ยามเช้าเช่นนี้ช่างอากาศดี คิดเช่นนั้นรึไม่โทมิโอกะซัง "

   แม้ไม่มีเสียงตอบรับใดจากชายหนุ่มที่เธอถือวิสาสะเดินติดสอยห้อยติดมาด้วยแต่เขาก็ไม่ได้ทำทีว่าจะขับไสไล่ส่งเธอให้ออกไปไกลๆแต่อย่างใด พอเห็นเป็นเช่นนั้นร่างสมส่วนในยูกาตะสีอ่อนตัดกับฮาโอริสีเข้มก็เลยเดินตามพลางหาเรื่องชวนคุยกับอีกคนไปเรื่อย ( แม้ว่าเขาจะไม่พูดตอบอะไรมาเลยก็ตามทีเถอะ ) อิตสึกิก็พลันเบ้ปากไปเรื่อยเมื่อเห็นว่าเรียกและชวนคุยเท่าไรอีกคนก็ไม่ยอมตอบเลย

   " โทมิโอกะซั ~ ง ท่านจะไม่คุยกับข้าจริงๆหรือ ? " มาถึงขั้นนี้แล้วก็ยกมือขึ้นใช้ปลายนิ้วเย็นของตัวเองจิ้มลงบนแก้มของคู่สนทนาอย่างต้องการจะยั่วให้อีกฝ่ายปวดประสาทเล่นกับการกระทำของเธอเล่น ทำเช่นนั้นซ้ำไปเรื่อยอยู่ซักพักนึงก็ไม่รู้ว่าเพราะกิยูรำคาญหรือนึกเหนื่อยใจที่เธอทำตัวหมือนเด็กเรียกร้องความสนใจถึงได้หันมาจับข้อมือเธอเอาไว้แล้วดึงมือข้างนั้นออกห่างจากใบหน้าของตนเอง เขาจ้องมองเธอด้วยสีหน้ากึ่งหน่ายใจเหมือนผู้ใหญ่ที่กำลังมองเด็กน้อยที่ไปทำอะไรผิดมาซักอย่าง
   นัยน์ตาสีน้ำเงินที่จ้องมองลงมานั้นราวกับจะคาดโทษกันหากแต่เธอกับตีหน้ามึนแล้วใช้ดวงตาสีแดงทับทิมของตนเองมองกลับไปตาใสราวกับไม่รู้ว่าตนเองพึ่งทำอะไรผิดมา กิยูจับให้ให้เจ้าของมือข้างนั้นลดแขนไปไว้ข้างตัวตามเดิมแล้วเคลื่อนสายตากลับมาหาแม่ตัวดีที่ยังทำทีไม่รู้ร้อน หากไม่ติดที่ว่าอีกฝ่ายดันเคยบอกไว้ว่า ' ท่านน่ะหัดเกรงใจสายตาผู้คนรอบตัวบ้างก็ดี ' ก็อยากจับล็อคคอเอาไว้ให้อยู่นิ่งๆมันเสียตรงนี้เลย

   " .. เจ้าต้องการอะไร " ตีหน้าเรียบพ่นลมหายใจออกมานิดหน่อยแล้วตัดสินใจอ้าปากตอบคนที่ตามกวนใจเขาไม่หยุดมาสักพัก ร่างในชุดยูกาตะสีอ่อนนำสองแขนไปไพล่ด้านหลัง โน้มกายมาด้านหน้าเล็กน้อยพลางแย้มยิ้มออกมา " ยังไงซะก็เป็นสหายร่วมรบกันแล้ว ข้าเลยเห็นว่าสนิทกันไว้น่าจะดีกว่า "

   " ใครจะรู้ ซักวันข้าอาจจะได้กลายเป็นฮาชิระแล้วทำงานร่วมกับท่านมากขึ้นก็ได้นะ " ก็จะไม่เถียงว่าสิ่งที่หล่อนพูดนั้นมีโอกาสเป็นไปได้สูงอยู่เหมือนกัน.. แต่เขาก็ไม่ได้นิยมการผูกมิตรกับผู้อื่นเสียเท่าไหร่ อิตสึกิยืดตัวยืนหลงตรง ( ถึงแม้ว่าการกระทำแบบนั้นตะไม่ได้ช่วยให้เธอดูสูงขึ้นเลยแม้ต่น้อยในสายตาเขาก็ตามที.. ) แล้วมองมาทางกิยูเงียบๆรอฟังคำตอบจากอีกฝ่าย " แล้วเจ้าไม่ต้องไปดูแลรุ่นน้องเจ้า ? "
   พอถามไปก็ได้คำตอบที่เป็นคำถามกลับมาเสียอย่างนั้น อิตสึกิกลอกตามองด้านข้างอย่างครุ่นคิดอยู่วูบหนึ่ง มือขวากำหลวมๆก่อนจะทุบลงกลางฝ่ามือข้างซ้ายเป็นท่าทีเหมือนว่าตนนึกบางอย่างออกแล้ว

   " ถ้าท่านกำลังพูดถึงฮิราโนะคุงล่ะก็ ก่อนแยกกันข้าบอกเขาแล้วล่ะว่าไว้เสร็จธุระเมื่อไหร่จะไปหาเอง ไม่ต้องตามข้ามา "

   " เพราะงั้นข้าก็ยังมีเวลาเที่ยวเล่นอีกซักพัก " เอ่ยออกมาได้หน้าตาเฉยราวกับว่าการปล่อยให้คุณรุ่นน้องรอนั้นไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลแต่อย่างใดซ้ำยังชวนให้นึกว่าออกปากหลอกคนอายุอ่อนกว่าให้รออยู่บ่อยๆ

   " มีแค่ท่าน.. กับข้า " ขยับไม้ขยับมือประกอบคำพูดของตนไปด้วยโดยชี้ไปมางกิยูก่อนจะวกกลับมาชี้ที่ตัวเองเป็นเชิงจะยืนยันคำพูดของตัวเองว่าที่จะชวนไปเดินเที่ยวเล่นด้วยกันนั้นมีแค่เธอกับเขาเพียงสองคน ไม่มีใครคนอื่นมาเกี่ยวข้องแต่อย่างใด เขาไม่เข้าใจและไม่คิดว่าจะเข้าใจด้วยว่าเหตุใดเธอถึงดูจะอยากสนิทกับเขานักหนาทว่าดวงตาเป็นประกายคู่นั้นกลับยืนยันความรู้สึกของเธอ.. ความรู้สึกของเธอที่ว่าอยากจะรู้จักเขานั้นเป็นของจริง

   " มีแค่เราสองคน ..ท่านว่าอย่างไรเล่า ? " ปล่อยเงียบไปครู่นึงให้พอพักหายใจหายคอแล้วเอ่ยย้ำอีกครั้งไม่ให้เขาลืมคำถามที่เธอต้องการจะถามไปเสียก่อน

   กิยูมองหญิงสาวในชุดยูกาตะสีฟ้าสวยสว่างคล้ายคลึงกับท้องฟ้าที่เบื้องบน ใบหน้าสวยถูกล้อมด้วยเส้นผมสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีแดงทับทิมคู่งามคลี่ลงรับกับรอยยิ้มที่ปรากฎขึ้นมาบนริมฝีปากอวบอิ่ม คิ้วเลิกขึ้นน้อยๆราวกับอยากจะตั้งคำถาม — เขากระพริบตาดึงตัวเองให้หลุดออกจากภวังค์ความคิด แม้เขาจะไม่ค่อยได้สนทนากับเพศตรงข้ามอย่างเป็นเรื่องเป็นราวบ่อยๆ ( โคโจวนั้นเขาไม่ค่อยอยากนับรวมว่าเคยสนทนากันด้วยซ้ำ เพราะเจอกันทีไรก็มีเรื่องให้จิกกัดกันแทบทุกที ) แต่ตัวเองก็พอรู้ว่าการจ้องแบบนี้มันค่อนข้างเสียมารยาท
   ยกมือขึ้นปิดปากกระแอมเสียงดังกลบเกลื่อนอาการลนชั่ววูบที่โผล่ขึ้นมาเมื่อครู่นี้  —


   .. ลน ? ข้าน่ะเหรอ ? ไม่เอาน่า


   ดวงตาหรี่ลงอย่างไม่เข้าใจอาการของตัวเองเมื่อซักครู่นี้ซะเท่าไหร่ อิตสึกิโคลงศีรษะไปด้านช้างมองกิยูที่ทำสีหน้าครุ่นคิดซ้ำยังเงียบไปนานจนชวนให้รู้สึกว่าผืดปกติชอบกล ถือวิสาสะก้าวเท้าเข้าไปใกล้กับเสาหลักแห่งวารีที่ยืนครุ่นคิดไม่เคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้น

   " .. โทมิโอกะซัง ? " มือที่เย็นเฉียบทั้งจากอุณหภูมิร่างกายปกติประสมกับความเย็นจากสภาพอากาศในตอนนี้แตะเข้าข้างแก้มของร่างสูงเรียกสติของอีกฝ่าย กิยูพลันเงยหน้าขึ้นทันทีที่ถูกฝ่ามือเย็นแตะเข้าที่ใบหน้า ดวงตาเบิกกว้างขึ้นน้อยๆด้วยความที่ไม่ทันได้ตั้งตัวกับสัมผัสเย็นเฉียบราวน้ำแข็งนั่น ดวงตาสองคู่จ้องสบกับเพียงเสี้ยววินาทีก่อนกิยูจะก้าวถอยไปหนึ่งก้าว.. หลีกหนีสัมผัสเย็นๆจากอีกฝ่าย

   " ดูท่านจะเหนื่อยนะ เอาไว้.. "

   " ..ไม่ ข้าไม่เป็นอะไร — เจ้าบอกว่าอยากจะไปเดินเล่นแถวนี้มิใช่รึ ? เช่นนั้นก็รีบไปกันได้แล้ว " กิยูหันหลังให้กับหญิงสาวคู่สนทนา หลีกเลี่ยงการสนทนาแบบมองเห็นหน้ากันเพียงเพราะความรู้สึกไม่เข้าใจตัวเองเมื่อซักครู่นี้ อิตสึกิมองแผ่นหลังกว้างนั่นก่อนจะพยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้อย่างสุดความสามารถ เธอก็พอรู้ตัวว่าตัวเองก็ทำทีกวนอารมณ์อีกฝ่ายไปมาก.. หากยังหลุดหัวเราะให้เขาได้ยินอีกคงไม่วายโดนจับล็อคคอตามที่เขาเคยพูดขู่เล่นเมื่อคืนนี้แน่

   — แหม ข้าไม่ยักรู้ว่าโทมิโอกะซังเองก็ทำท่าทีแบบนี้เป็นกับเขาด้วย

   " เช่นนั้นก็ไปหาอะไรทานกันก่อนเถิดโทมิโอกะซัง หากปล่อยไว้นานกว่านี้ข้าคงหิวแย่ " พอสิ้นซึ่งเสียงตอบรับของเธอชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเรียบเฉยคนนั้นก็เดินก้าวเท้ายาวๆนำออกไปก่อนแล้ว แถมไม่ว่าจะมองยังไงเจ้าตัวก็คงจะไม่ยอมหยุดรอตามที่เธอเรียกขอเป็นแน่แท้.. เมื่อเว้นห่างออกไปได้เล็กน้อยอิตสึกิก็หัวเราะออกมาเสียงระรื่นแล้วก้าวขาวิ่งตามร่างสูงที่ก้าวห่างออกไปค่อนข้างไกลเสียแล้ว

   " โท - มิ - โอ - กะ - ซัง — ! รอข้าด้วยสิ ! "


TBC. Next Chapter


luminous - rein

   ปัจจุบันนี้ก็ดำเนินมาถึงบทที่สามแล้วค่ะ เย้ ! หลังจากนี้ในแต่ละตอนคาดว่าอาจจะมีโมเม้นของกิยูกับอิตสึกิมาให้ชุ่มชื้นหัวใจ ( ? ) กันเล่นๆ
   หลังจากตอนนี้พาร์ทหน้าก็คิดว่าจะตัดเข้าตอนที่ทันจิโร่ผ่านการทดสอบหรือก็คือตอนที่กิยูอายุ 21 แล้วนั่นเองค่ะ ! อ่อ แล้วก็จะขอเมนชั่นเรื่องอายุของตัวละครอิตสึกิซักหน่อย ก็คืออิตสึกินั้นอายุเท่ากับกิยูค่ะ ! เท่ากับว่าในพาร์ทต่อไปอิตสึกิก็จะกลายเป็นสาวอายุ 21 ส่วนเรื่องอายุ 19 ปีที่หน้าคาร์ในตอนแรกสุดนั้นคืออายุของอิตสึกิในตอนเริ่มเรื่องค่ะ เลยอยากมาเมนชั่นไว้ซักหน่อยเผื่อมีคนคิดว่านางเอกเราเด็กกว่าพระเอก ฮาาา
   แล้วก็หลังจากพาร์ทหน้าที่จะอัพนั้นเราอาจงอกอีกเรื่องมาอัพคู่กัน ( คู่น้องทันค่ะ เย้ยยย ) เพราะบางตอนอาจจะมีการที่เนื้อเรื่องเชื่อมโยงกัน ! ถ้าอยากอ่านคู่น้องทันกับตอนต่อไปเร็วๆก็คอมเม้นเป็นกำลังใจและค่าข้าว ( อะไรนะคะ อย่างหลังไม่ใช่-- ) ให้รีนด้วยนะคะ ! แม้จะไม่ได้ตอบ ( เพราะรู้สึกอืดมาก ) แต่ก็อยากบอกให้รู้ไว้ว่าอ่านทุกคอมเม้นนะตะเอง แล้วก็คาดว่าอาจจะเริ่มตอบคอมเม้นแล้วล่ะค่ะ
   รักทุกคนนะคะะ <3

Letters Count : 5192
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

100 ความคิดเห็น

  1. #95 PingMink (@PingMink) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 15:42
    อา~ ฮีลลิ่งชั้นดี
    #95
    1
    • #95-1 rein_carnation (@LuminousRein) (จากตอนที่ 4)
      16 พฤศจิกายน 2562 / 17:02
      แจกฮีลลื่งบีมค่ะ เย้ๆ
      #95-1
  2. #57 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 12:34

    เขินหรอกิยุคุงง

    #57
    0
  3. วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 08:15

    สนุกมากเลยค่า มาต่อไวๆน้า~
    #9
    2
  4. #6 Tanaporn_ (@Tanaporn_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 19:30
    มาแล้วววว
    #6
    0