ว่าด้วย"นิยาย"และ"นักเขียน"

อันยอง

เอาล่ะ ไม่รู้พร่ำทำเพลงเดี๋ยวไอ้ข้อความในหัวมันจะหายไปเสียหมด

วันนี้พวกเราชาวเดวิลนั่ง"ถก"กันเรื่องประเด็น...

"การเขียนนิยาย"

ทำไมมันประหลาดเช่นนี้

ทุกคนในกลุ่มมีหนังสือออกมาแล้วอย่างน้อยคนละหนึ่งเล่มา อยากมากไปก็สี่ห้าหก(ยัยปลาน้อยเป็นต้น)แต่ไม่มีใครบอกเลยซักคนว่า

"การเขียนนิยายคือที่สุดของชีวิต"

"มันคือความฝัน"

"มันคือโอ่วววว อเมซิ่ง"

จอร์จ เน่าสัด =[]=

แองเจโล่ช่วยช้านเท T^T

ก็ยังนั่งฮากันว่า...

ทำไม

ทั้งที่พวกเราทุกคนเป็น "นักเขียน" กันอย่างเต็มตัว มีผลงานออกมาแล้วเป็นเล่มๆ

แต่

"ความเน่า"

เอ้ย -0-

"ทัศนคติ"

ในการเขียนนิยายถึงได้ไม่เว่อร์ อุ๊บส์ ! -x- ลูกชุบหมายถึงว่า ไม่ได้จดจ่อกับการเขียนนิยายเป็นเพียงหนึ่งเดียวในชีวิต

เพราะทุกคนต่างมี

"ทางเดิน"

ที่อาจจะ

"ดีกว่า"

อย่างเช่น...

ยัยปลาน้อย...อยากเป็นผู้กำกับ(หนังเอ็กส์ หนังอาร์ว่ากันอีกที)ส่วนบทนี่...อาจจะเขียนเองกำกับเอง ฮ่าๆ ดีไม่ดีพี่แกขอแสดงนำเป็นนางเอก(สงสารคนหาพระเอกเพราะคงไม่มีใครกล้ารับงาน ฮ่าๆๆ)

ยัยวาวี่...อยากเรียนทางด้านภาษามากกว่านี้ ทำงานองค์การระหว่างประเทศ(จำพวกแลกเปลี่ยนยาบ้าข้ามฝาก หรือขายเฮโรอีนข้ามแปซิฟิก)

ส่วนตัวชุบเอง...ไม่เคยคิดว่าซักวันจะเรียกตัวเองว่า "นักเขียน" ได้เต็มปากขนาดนี้ เพราะ...มันไม่ใช่ "ความฝัน" ที่คิดว่าวันหนึ่งจะเป็นให้ได้

ตอนแรกยังบอกตัวเองเลย

เป็นแค่

"นักเขียนกิ๊กก๊อก"

ที่เอานิยายลงอินเตอร์เนทแล้วบังเอิญติดท๊อปเท่านั้น

ไม่คิดไม่ฝันว่าจะ

"ตีพิมพ์"

แล้วเรียกตัวเองว่า

"นักเขียน"

(หมายถึงคนที่เขียนแล้วตีพิมพ์แล้ว)

อัพไดวันนี้แค่ระบายนะ แบบว่า

ชุบเชื่อว่ามีอีกหลายคนที่พวกเขามีความฝันว่าวันนึงจะเป็น

"นักเขียน"

ก็ขอให้พยายามต่อไป...เพราะ สิ่งที่เราคาดหวังไว้ มักจะไม่ได้มาง่ายๆ

ฉันมีนี่ คุณมีนั่น

ฉันอยากได้ของคุณ

คุณอยากได้ของฉัน

แต่...

เราไม่สามารถแลกเปลี่ยนกันได้

สิ่งที่เราต้องแลกเปลี่ยนคือ

"ความพยายาม" "ความอดทน" "ความขยัน"

เพื่อจะเก็บเกี่ยว

"ความฝัน"

เข้ามาในมือ

ยังไงก็ยังอยากบอกกับทุกคนว่า...

"นิยาย"

น่ะนะ

อย่าไปมองด้วยอบายมุกและสิ่งที่ไม่คงที่รอบข้าง

ขึ้นวันนี้ โดน

"ถีกตก" พรุ่งนี้

ใครจะไปรู้ >.<

จงอย่ายึดติดกับสิ่งที่"ไม่แน่นอน"

และอย่า"ผยอง"หากขึ้นมาเหยียบจนที่สูงสุดแล้ว

ปรับตัวกับข้างล่างได้

ปรับตัวกับข้างบนได้

เวลาตกลงไป

"ทำแผล"ตัวเองแล้วค่อยปีนป่ายขึ้นมาใหม่

อย่าฝืนหากตัวเองยังเจ็บตัว

เพราะอาจจะ...

"ตายไปตลอดกาล"

ปล.ไดอารี่นี้ทำไมโลกมันคับแคบ หากใครมีทัศนคติไม่ตรงกันก็โทษทีด้วยแล้วกันนะคะ เพราะที่นี่คือไดอารี่ของชุบ แค่ต้องการระบาย คนอ่านก็คอมเม้นมา แจงทัศนคติมาแต่ขอบยอกว่าอย่าหาเรื่อง ชุบไม่ชอบมีเรื่องเลย ให้ตาย T_T

เดี๋ยวบอกอเอ็ดเอา

Do ya best eveyone !~^^

ปล.2

สงสัยนัดคาราโอเกะของเดวิลพรุ่งนี้ท่าจะเบี้ยวแฮะ พี่เดียวมีสัมภาษณ์พี่อ้อมไม่สบาย เจ้แตมป์ก็ไม่ยอมออน ยัยปลาน้อยก็เรนิ่มหงุดหงิด ชุบบี้กะวาวี่อยากแร่ดจะตายแล้ว เย้ว!

ปล.3

ทำไมวันนี้ชั้นอัพไดดูเป็นคนมีความคิดอ่ะ กี๊ดๆ !!