ร้อยเล่ห์พยัคฆ์ผูกชะตา [Nabu Publishing] *ตัวอย่างทดลองอ่าน*

ตอนที่ 32 : ปิดเนื้อหา พบกันในเล่มค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    26 ธ.ค. 63

ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากเจ้าของเรื่องปิดการเข้าถึง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

201 ความคิดเห็น

  1. #166 Maylyunho (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:42
    ไว้อาลัยแด่ฝ่าบาทเพคะ และรอดูฮ่องเต้พระองค์ใหม่รัชศกใหม่ค่ะ กลอนจองไรต์ไม่ทราบแต่งเองรึเปล่า แต่บาดใจดี รู้เลยว่าทำไมพวกกบฏถึงใช้ใาปลุกปั่น มันตีความหมายได้หลายแบบนั่นเอง
    #166
    1
    • #166-1 (จากตอนที่ 32)
      22 พฤษภาคม 2563 / 10:56
      ใช่ค่า กลอนตรงนั้นเราแต่งขึ้นเอง / แต่เราไม่รู้รูปแบบกลอนจีนจริงๆ ก็เลยเอามาผูกเป็นโคลงให้มีทำนองอีกแบบ ต่างจากกลอนปกติที่คล้องจองกันทุกวรรค และเพราะมันกำกวมแบบนั้นจริงค่ะ ก็เลยโดนโชะเลย
      ขอบคุณนะคะที่ติดตามมาจนถึงตอนจบ ;)
      #166-1
  2. #165 Maylyunho (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:42
    ไว้อาลัยแด่ฝ่าบาทเพคะ และรอดูฮ่องเต้พระองค์ใหม่รัชศกใหม่ค่ะ กลอนจองไรต์ไม่ทราบแต่งเองรึเปล่า แต่บาดใจดี รู้เลยว่าทำไมพวกกบฏถึงใช้ใาปลุกปั่น มันตีความหมายได้หลายแบบนั่นเอง
    #165
    0
  3. #150 kwangB (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 09:14
    อ้ย ร้องไห้แร้ว แบ่บ ฮือ ชอบจังเลย
    #150
    0
  4. #94 noi26nana80 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:15
    ขอบคุณค่ะที่แต่งให้อ่าน...รอติดตามเสมอค่ะ
    #94
    0
  5. #93 Ruruka Buta (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 15:44

    โคลงเขียนฟ้าด้วยเลือด อ่านแล้วตรึงใจมาก แต่ก็เป็นโคลงที่ส่งผลกระทบให้เกิดโศกนาฏกรรมอันน่าเศร้า มันก็อดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้ จุกกับสิ่งที่ฝ่าบาทตรัส จริงๆ คนที่ทุกข์ที่สุดอาจจะเป็นฝ่าบาทก็ได้ ที่ต้องจมอยู่กับอดีตที่ตัดสินใจทำลงไป //ทำเราน้ำตาคลอเลยอะ มันเป็นความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมาจริงๆ 'ชีวิตอันเป็นทีรัก' ฟังแล้วทำไมมันหน่วงใจจัง

    // ปิดท้ายด้วยเรื่องอันน่าโศกเศร้า จริงๆ พอตอนเห็นพระอาการที่เถ้าแก่เข้าเฝ้าก็พอจะเดาได้ว่า พระองค์คงอยู่ได้อีกไม่นาน แต่ก็อดใจหายไม่ได้จริงๆ ที่พระองค์เสด็จจากไป พระองค์ทรงตั้งอยู่ในธรรมาตามเครื่องเตือนใจที่บัณฑิตจางเหลือเอาไว้ สุดท้ายก็กวาดล้างกลุ่มอำนาจทิ้งไปได้ตามที่พระองค์คงตั้งใจไว้ (ทำไมคนดีๆ ถึงจากไปหมดแบบนี้คะไรท์ แง๊) // เราลืมไปเลยว่าไรท์จะมีภาคของพระองค์แยกออกมาด้วย แค่คิดก็รู้สึกมาม่าลอยอืดแน่ๆ

    // ตามที่ไรท์ถามว่าขัดใจมั้ย ก็ไม่ขัดใจอะไรนะ แต่ก็แอบสะเทือนใจไม่ได้ แต่ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้แหละ คนที่เหลืออยู่ก็ต้องเดินต่อไปข้างหน้าให้ได้ เอาสิ่งที่ผ่านไปแล้วมาเป็นเครื่องเตือนใจแทน

    ปล. หลี่หวางหลิงเป็นพระเอกอีกคนที่ทำให้รู้สึกรักเลย ตามที่ไรท์ทอล์คเลย นางก็ผ่านอะไรมาไม่ใช่น้อย นางเข้มแข็งและชัดเจนกับตัวเองมาก โอ๊ย รักทุกตัวละครเลยอะ ไม่อยากให้จบซักเรื่องเลย งื้อออ

    ปล2. อย่าว่าแต่เถ้าแก่อ้าปากค้างตอนที่รู้ว่าเสี่ยวหลิงไปคุ้ยหลุมเลย เรายังอ้าปากค้างตามด้วยเนี่ย แล้วอะไรคือเก็บอะไรซักอย่างไว้ถ้าเจอศพ โอ๊ย แค่คิดก็มีความหลอนได้อีกกกก

    ปล3. อันนี้สงสัยนิดว่า ฝ่าบาทก็รู้มานานแค่ไหน ที่ว่าเถ้าแก่โยวคือบุตรชายของบัณฑิตหลงชิง แล้วที่พระราชทานป้ายโรงเตี๊ยมมาให้ คือจริงๆ พระองค์มีเจตนาอะไรพิเศษมั้ย

    #93
    1
    • #93-1 (จากตอนที่ 32)
      4 พฤษภาคม 2563 / 14:33
      ฮ่าๆ ดีใจที่ทุกคนเข้าใจค่ะ เท่าที่ดูส่วนมากทุกคนก็เห็นไปทางเดียวกันแหละ เพราะเราก็ไม่เคย hint ให้ความหวัง555 / เรื่องที่ตั้งข้อสังเกตน่าสนใจค่ะ! ฝ่าบาทก็รู้มานานแล้วละ / เดี๋ยวแปะทอล์คตัวละครในภายหลังน่าจะได้เห็นชัดๆค่ะ
      #93-1
  6. #92 bow46696 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 15:03
    ร้องเลยตอนฝ่าบาทคุยกับอิ่งชวน โคลงบทนั้นก็เหมือนกัน มันเจ็บบบบบบบบบบบบบ แต่ต้าหยวนหลังจากนี้ก็คงมีแต่เรื่องดีๆแล้วแหละ ฝ่าบาทองค์ใหม่คงจะดุน่าดู555555
    #92
    0