ร้อยเล่ห์พยัคฆ์ผูกชะตา [Nabu Publishing] *ตัวอย่างทดลองอ่าน*

ตอนที่ 17 : ปิดเนื้อหา พบกันในเล่มค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    26 ธ.ค. 63

ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากเจ้าของเรื่องปิดการเข้าถึง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

201 ความคิดเห็น

  1. #193 Poonchanit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 05:47
    ฮองเฮาก็เป็นคนเผ่าเสียน?
    #193
    0
  2. #139 Maylyunho (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:50
    เข้มข้นมาก ชะตาชีวิตท่านแม่ทัพแบบ ถ้าอยู่ไทยต้องชื่อบุญรอดแล่วแหละ 555 ส่วนเถ้าแก่คงจะเจ็บปวดที่จำอะไรที่อยากจำไม่ได้ ฮื่ออออ แต่ตอนนี้เป็นห่วงจวิ้นอ๋อง กับชิงหยาง
    #139
    0
  3. #138 Maylyunho (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:50
    เข้มข้นมาก ชะตาชีวิตท่านแม่ทัพแบบ ถ้าอยู่ไทยต้องชื่อบุญรอดแล่วแหละ 555 ส่วนเถ้าแก่คงจะเจ็บปวดที่จำอะไรที่อยากจำไม่ได้ ฮื่ออออ แต่ตอนนี้เป็นห่วงจวิ้นอ๋อง กับชิงหยาง
    #138
    0
  4. #137 Maylyunho (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:50
    เข้มข้นมาก ชะตาชีวิตท่านแม่ทัพแบบ ถ้าอยู่ไทยต้องชื่อบุญรอดแล่วแหละ 555 ส่วนเถ้าแก่คงจะเจ็บปวดที่จำอะไรที่อยากจำไม่ได้ ฮื่ออออ แต่ตอนนี้เป็นห่วงจวิ้นอ๋อง กับชิงหยาง
    #137
    0
  5. #131 kwangB (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:48
    เจ่บปวดมาก อ้ย;-; ทั้งสองคนเก่งมากจริงๆ
    #131
    0
  6. #44 auai2mb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:55
    สงสารทั้งท่านแม่ทัพและเถ้าแก่เลยค่ะ ทั้งสองคนต้องผ่านเรื่องโหดร้ายมากันทั้งคู่ ต่อจากนี้ท่านแม่ทัพคงจะคอยให้คนแอบติดตามเถ้าแก่มากขึ้นแหละ ขอบคุณที่ตั้งใจเขียนออกมาให้อ่านนะคะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #44
    0
  7. #42 Ruruka Buta (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 14:06

    โห ชะตาแม่ทัพหลี่ อ่านแล้วถึงกับจุก สมองตื้อไปหมด พูดไม่ออกเลย ตอนแรกนึกว่าที่เป็นลูกชังเพราะว่า มารดาเป็นหญิงรับใช้ที่เป็นแค่อนุต้อยต่ำ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นถึงองค์หญิงของชนเผ่าที่ถูกฉุดคร่ามา เรื่องนี้ว่าสะเทือนใจแล้ว อ่านต่อมาถึงกับช็อคที่พอคลอดก็โดนแม่แท้ๆ จับจุ่มน้ำเพื่อฆ่าทิ้ง โอ๊ย ปวดใจมาก ท่านแม่ทัพรอดจนโตมาขนาดนี้ได้ ต้องสตรองเบอร์ไหนกัน อดีตท่านแม่ทัพนี่เป็นยิ่งกว่าหลุมดำในจิตใจอีกอะ นี่ถ้าไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวไว้ ไม่อยากจะคิดเลย ชะตาท่านแม่ทัพนี่คงยิ่งกว่าคนอึดตายยากไปอี๊กกกก แต่ที่น่าสงสัยทำไมฮองเฮาถึงได้เข้ามายื้อชีวิตไว้ คงต้องมีจุดประสงค์อะไรซักอย่างที่เกี่ยวกับรัชทายาทรึป่าว (เราเริ่มงงลำดับเครือญาติอีกแล้ว ป้าแท้ๆของหลี่หวางหลิง คือมารดาแท้ๆขององค์รัชทายาท ใช่มั้ยอะ สงสัยต้องร่างผังตัวละครจริงๆนะเนี่ย อ่านทีนึกที แล้วงง 555) // ท่านแม่ทัพกับประมุขน้อยนี่ความสัมพันธ์ฉันท์มิตรดูท่าจะไม่ธรรมดานะเนี่ย ไปนั่งสนทนาหน้ากองไฟกัน เค้าสนิทกันนี่เองงงง ฮ่าๆๆๆ จะว่าไปก็สงสารแม่ทัพหลี่นะเนี่ย หลงรักคนที่เลือกที่จะลืมอดีตทั้งหมดไป ไม่เหลือแม้แต่ความทรงจำที่ดีๆ ไว้เลย แม่ทัพหลี่คงปวดใจน่าดู แต่ถ้ามองอีกมุม เถ้าแก่โยวก็ผ่านอะไรที่เจ็บปวดมาไม่น้อย การที่จะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างมีความสุข การเลือกที่จะลืมคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด คาร์ของเถ้าแก่ ถึงจะดูตลกเฮฮา ชวนน่าเอ็นดู แต่ถ้ามองไปในอดีตกว่าจะผ่านมาถึงจุดนี้ เถ้าแก่คงเคยแตกสลายมาแล้วกว่าจะกลับมาได้คงไม่ง่ายจริงๆ ทำไมเรื่องนี้เหมือนจะเป็นเรื่องเบาๆ เฮฮา มียิงมุก ตัวประกอบชวนน่าเอ็นดู แต่ตัวเอกทั้งคู่นี่มีอดีตที่ชวนปวดใจอะไรเบอร์นี้ ยิ่งพอไรท์มาทอล์คว่าท่านแม่ทัพรู้ทุกอย่าง รู้ด้วยว่าไม่ควรมาพบ รู้ว่าทำไมถึงลืม โอ๊ยๆๆ // นี่อดไม่ได้ ว่าอ่านไปต้องพิมพ์เม้นท์ใส่โน๊ตไปด้วย กับความรู้สึกตอนที่อ่านสดๆ พออ่านจบตอนแล้ว...ขอตายจมกองน้ำตาแปบ ฮือออออ ยิ่งอ่านยิ่งปวดใจ นี่เราน้ำตาไหลไปกับอดีตเถ้าแก่เลยอะ โฮฮฮฮฮ นึกย้อนกลับไปตอนก่อน ที่รอยยิ้มละมุนของท่านแม่ทัพไปกระตุ้นความทรงจำของเถ้าแก่จริงๆ เข้าใจเลยว่าทำไม หวังว่าเถ้าแก่จะไม่แตกสลายไปก่อนนะ แต่เราเชื่อว่าหลี่หวางหลิงจะไม่ปล่อยให้เถ้าแก่แตกสลายแน่นอน // เราพึ่งเข้าใจตรงจุดที่ว่าเถ้าแก่รู้สึกว่าองค์หญิงเหมือนแม่ แต่มีภาพจำที่สับสน แล้วทำไมถึงปวดหัว ภาพเลือนรางก็ตอนมาอ่านทอล์คของไรท์เนี่ยแหละ และความที่หลี่หวางหลิงโตมาด้วยการเอาชีวิตรอดมาตลอด ถึงอดีตจะดำมืดขนาดไหน แต่พอยืนหยัดมาได้ ไม่แปลกใจเลยที่จะแข็งแกร่งมากกว่าคนอื่น ผิดกับเถ้าแก่ที่โตมาแบบมีความสุข พอวันหนึ่งครอบครัวถูกประหารหมด มันก็เหมือนโลกทั้งใบแตกสลาย เถ้าแก่เลยเลือกที่จะลืมเลือนอดีตและตัวตนของตนเอง ฮึบๆๆๆๆ (ซูดน้ำมูก) หลังจากนี้มันต้องจะต้องมีวันดีดีตามมาาาาาาา เราเชื่อมือท่านแม่ทัพ // ว่าแต่ชิงหยางกับลิ่วเนี่ยไปอยู่ไหนเนี่ย มีคนช่วยออกมาแล้วใช่มั้ย

    ปล. ตอนนี้เถ้าแก่คงได้ไปอยู่จวนท่านแม่ทัพหลี่ ได้เป็นนายหญิงจริงๆแล้วสิ 55555 ก็ร้านพังพินาศขนาดนี้

    ปล.2 เซิงมู่คงยังอยู่รอดจากกองเพลิงนะ เดี๋ยวขาดตัวประกอบชงมุกตบกับโบ๊ะบ๊ะของพี่เฝิงไปหล่ะแย่เลย

    ปล.3 จากที่คิดว่านิยายเรื่องนี้จะรักใสๆหัวใจสองดวง ทำไมอ่านตอนนี้แล้วรู้สึกความดาร์กของชีวิตหนักกว่าน้องไป๋กับน้องซูไปอี๊กกกกกกกกกก 55555 ต้องถามว่าอ่านนิยายในจักรวาลนี้ของไรท์มา เรื่องไหนยังไม่เสียน้ำตาบ้างดีกว่ามั้ยเนี่ย (ไรท์เขียนบรรยายดีมากอะ เราอินสุดๆ)

    // จบความเวิ้นของพาร์ทนี้ไปด้วยความยาวมากกกกกกก อ่านแล้วอดไม่ได้มันอัดอั้นสุดๆจริงๆอะ

    #42
    2
    • #42-1 ลูซิน | Lucinda(จากตอนที่ 17)
      3 เมษายน 2563 / 19:09
      เรื่องฮองเฮาน่าจะต้องไปต่ออย่างที่ว่าเลยค่ะ (และคาดว่าลามไปภาครัชทายาทด้วย55) ใช่ค่ะ ฮองเฮาเป็นแม่รัชทายาท เป็นป้าของแม่ทัพหลี่ ทั่นแม่ทัพกับรัชทายาทจึงเป็นลูกพี่ลูกน้อง(ที่เหมือนกันและแอบจะหมั่นไส้กันเอง) // เสียดายเล็กน้อยว่าเป็นลงเว็บ อ่านสดๆมันเร่งไม่ได้ แต่ถ้าอ่านรวดเดียวมาอาจจะดาเมจกว่านี้ค่ะ ฮาา ไรท์ก็ปวดหัวเหมือนกัน // ไม่ข่มขู่นักอ่านๆ ยังไงเรื่องนี้ก็...ไม่เครียด....ในความหมายว่าเครียดน้อยสุดค่ะ55 ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ติดตามกันมา
      #42-1
  8. #41 cssw (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 13:39
    ชิงหยางน้อย ปลอดภัยดีใข่มั้ย
    #41
    0