ร้อยเล่ห์พยัคฆ์ผูกชะตา [Nabu Publishing] *ตัวอย่างทดลองอ่าน*

ตอนที่ 16 : ปิดเนื้อหา พบกันในเล่มค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    26 ธ.ค. 63

ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากเจ้าของเรื่องปิดการเข้าถึง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

201 ความคิดเห็น

  1. #136 Maylyunho (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:32
    นี่ลุ้นตามเถ้าแก่ทุกตอน ทั้งเรื่องความทรงจำ ทั้งเรื่องความซวยและโชคดีเหลือใครในโลกหล้า
    #136
    0
  2. #43 auai2mb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 19:32
    เป็นห่วงเถ้าแก่นะแต่รู้แฟละว่าต้องมีคนช่วยเถ้าแก่แน่นอน เป็นกำลังใจให้นะคะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ ขอบคุณที่เขียนให้อ่านนะคะ
    #43
    1
    • #43-1 ลูซิน | Lucinda(จากตอนที่ 16)
      4 เมษายน 2563 / 10:54
      รักษาสุขภาพเช่นกันค่ะ ขอบคุณที่ติดตามเสมอมานะคะ จะรีบมาต่อให้น้า
      #43-1
  3. #39 Ruruka Buta (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 18:43

    - ลอยขื้นมาบนชั้นสอง > ขึ้น

    // ก่อนอื่นขอกรีดร้องก่อน ไรท์จาตัดจบดันฉับแบบนี้ม่ายด้ายยยยยยยยยยยยย -ที่ลอยผ่านหัวมา มันใช่อารมณ์แบบธนูพร้อมไฟปลายธนูยิงเข้าร้านรึป่าวเนี่ย ร้องเฮ้ยหนักมากกกก เถ้าแก่ (ลากเสียงยาวๆแบบกรีดร้อง) ทำไมโคตรซวยแบบเน้ แนะนำว่าให้แม่ทัพหลี่พาไปทำบุญเก้าวันไปเลยหล่ะกัน วันละเก้าวัดไรงี้ ทำบุญแค่เก้าวัดคงไม่พอแล้วหล่ะ 5555 หวังว่าเถ้าแก่จะยังอยู่รอดปลอดภัยนะ พาร์ทนี้ไม่มีโมเม้นท์ชวนหวีทเลย เถ้าแก่จะเป็นอะไรไม่ได้นะ ได้แค่จับแขนแปบๆเดียว คนอ่านไม่ยอมมมมมมมมมมม (รู้สึกเราจะอินเกินเบอร์ไปไกลเลย 5555) // เนี่ยกลับมาหวีทตอนแรกก่อนดีกว่า จะบอกว่าโอ๊ยๆๆ โดนมดกัดค่าาา ทำไมรู้สึกโดนดาเมจความห่วงใยของแม่ทัพหลี่ที่มีให้เถ้าแก่กันนะ แหมถึงจะไม่ได้หวานอะไรมากมาย แต่รู้สึกละมุนๆ จังเลยยยย แถมต้องให้ดรุณีน้อยเป็นคนพากลับ ให้ชายฉกรรจ์คุ้มครองไม่ได้ด้วยนะครัช 5555 หวงเก่งงงงงง // พี่เซิงมู่ กับพี่เฝิงนี่เป็นตัวประกอบที่เหมือนคู่หูคู่ฮา ตอนแรกนึกว่าจะเป็นตัวประกอบแปบๆ เข้ามาผ่านๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเหมือนเพื่อนฝั่งนายเอกแบบนิยายแนวปัจจุบัน ที่มาพร้อมความฮา เซิงมู่นี่เหมือนเด็กยักษ์ที่ดูซื่อๆ น่าเอ็นดู? พี่เฝิงก็มาพร้อมความบ้าบอ แต่ทั้งสองคนก็เหมือนองครักษ์พิทักษ์เถ้าแก่กลายๆนะเนี่ย คิคิ // เถ้าแก่มีอาการแปลกๆ มาซักพักแล้วนะเนี่ย ทั้งปวดหัว ตอนนี้พอเห็นเลือดก็อึดอัด ต้องเกี่ยวกับที่เถ้าแก่ลืมเลือนไปแน่ๆ อยากรู้จังอะไรที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เถ้าแก่ลืมเลือนเหตุการณ์ในอดีตไปได้ มันต้องสะเทือนใจมากๆ แน่เลย ที่ไรท์บอกว่า จะเริ่มเล่าอดีต หมายความว่า เถ้าแก่จะค่อยๆฟื้นความจำขึ้นมารึป่าวหว่า แหง่มๆ ปักหมุดรออัพตอนต่อไปเลยยยยยยยยยย // เชื่อแล้วว่าเรื่องนี้ค่าตัวพระเอกยังถือว่าถูกกว่าพี่เม่ย และพี่อิ๋ง 5555 แต่เราขอเดาว่า ลำดับค่าตัวพระเอกที่ถูกที่สุดน่าจะเป็น ใต้เท้าเฉิงอี้หลานแน่ๆเลย บุรุษที่คนชังเยอะมากกว่าคนรัก 555555 (ได้แต่ปักหมุดรอปีหน้า จะได้อ่านเรื่องใต้เท้าเฉิงกับน้องรองมู่เฉียว) อ่านแล้วอดคิดถึงใต้เท้าเฉิงไม่ได้ หุหุ

    #39
    2
    • #39-1 ลูซิน | Lucinda(จากตอนที่ 16)
      1 เมษายน 2563 / 22:02
      กราบความตาดีมากๆ เลยค่ะ ฮืออ ตัวหนังสือต่อตอนค่อนข้างมาก นี่ก็พยายามแล้วแต่หลุดตัลหลอด5555 ขอบคุณนะคะ // ไม่ตัดตรงนี้ก็ไม่รู้จะตัดตรงไหนค่ะ คือมันเริ่มยาวมากแล้ว แต่จะรีบมาต่อให้ค่ะ // นับๆ ดูไม่มีตอนไหนที่เถ้าแก่ไม่ซวยเลยแฮะ มากบ้างน้อยบ้างแต่มีเรื่องทุกตอน คุ้มค่าตัวสุดคือคนนี้เลยค่ะ55 // ใช่ค่ะ! พี่เซิ่งอิมเมจเหมือนเด็กตัวโต แกเหมือนคนบ้านนอกซื่อๆน่ะ ถถถ // เราจะไม่ทิ้งบรรยากาศสลดๆ นานนัก เอาให้คุ้มแล้วไปกันต่อค่ะ แต่ตีลังกาดิ่งขึ้นเหวี่ยงลงแบบนี้ไรท์ก็โฮกพอควรนะ55
      #39-1