[Fic monsta X] Love Me Love My Wife พ่อบ้านใจกล้า #ชยอกี #จูเอ็ม

ตอนที่ 19 : Love me Love My Wife EP15 : ความรักรสความหวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    10 ส.ค. 60


 

 


EPISODE 15 :

ความรักรสความหวัง




พี่ชยอนูไม่เคยบอกเลยสักนิด…

ไม่เคยบอกเลยด้วยซ้ำว่าจะมีนักร้องจากที่อื่นมาร่วมแสดงในงานด้วย แล้วนี่คือข้อผิดพลาดของใครกันละ ในเมื่อวางแผนงาน จัดคิวงานไปหมดแล้ว แล้วเหลือเวลาอีกแค่อาทิตย์เดียวเองนะ

“พี่ไม่เคยเห็นพูดสักนิดว่าจะมีนักร้องจากต่างประเทศมาด้วย” กีฮยอนพูดเสียงแข็งออกมาด้วยอารมณ์ที่ครุกกรุ่นอยู่ภายใน และชยอนูเองก็พยายามอย่างสุดฤทธิ์ที่จะสวดมนต์ให้ตัวเอง เอ้ย ไม่ใช่ พยายามให้เจ้าตัวเล็กเย็นลง...

“พี่ก็เพิ่งมารู้เหมือนกันครับกีฮยอน คุณพ่อเพิ่งมาบอกพี่เหมือนกัน”

มินฮยอกเหลือบมองพี่ชยอนูที่บัดนี้แม้ใบหน้าจะนิ่ง แต่มือสั่นๆ หน่อยๆ มือที่พยายามลูบแขนกีฮยอนเป็นเชิงปลอบโยนนั้นบ่งบอกถึงความสับสนของร่างใหญ่ได้เป็นอย่างดี

“เอาหน่ากีฮยอน ใจเย็นๆ ก่อนนะ ฉันว่ามันน่าจะทันแหละ แค่เราอาจจะเหนื่อยมากกว่าเดิมหน่อยเท่านั้นเอง”

“ฉันรู้นะว่าถึงจะแก้ไขอะไรก็แก้ไม่ได้ นอกจากแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อนตอนนี้ ในเมื่อศิลปินเดินทางมาถึงแล้ว”

กีฮยอนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ก่อนที่คว้าเอกสารต่างๆ ขึ้นมากอดไว้แนบอก

“วันนี้ถือว่าเป็นโชคของทุกคนละกันนะ แยกย้ายกันซ้อม ฉันจะจัดคิวมาให้ใหม่แล้วพรุ่งนี้เราจะมาซ้อมกันอย่างจริงจังอีกครั้ง”

กีฮยอนเดินนำชยอนูออกไป ก่อนที่จะเดินตามออกไปชยอนูถอนหายใจเฮือกใหญ่ประหนึ่งว่ารอดตายแล้ว จนมินฮยอกที่เห็นท่าทางนั้นถึงกับกลั้นขำไว้แทบไม่อยู่ ชยอนูเงยหน้ามองยิ้มๆ ขยับปากขอบคุณมินมุงผู้ช่วยชีวิตก่อนจะเดินตามกีฮยอนออกไป เพื่อไปช่วยเจ้าตัวเฮดงานอารมณ์ร้อนจัดแผนการแสดงอีกครั้งหนึ่ง



[ Kihyun Part ]

แปลก… แปลกมาก

ปกติคุณซน ไม่ได้เป็นคนที่จะแทรกงานใหม่เข้ากลางคันแบบนี้นี่นา เขาย่อมอยู่แล้วว่าการเปลี่ยนแผนงานทีหลังเป็นอะไรที่ทำให้แผนงานเดิมมันสะดุด และอาจจะทำให้งานออกมาไม่ดีเท่าที่ควร

“พี่ชยอนูครับ ผมสงสัยอ่ะ ทำไมจู่ๆ คุณพ่อของพี่ถึงเอาการแสดงใหม่มาแทรกกลางคันแบบนี้ ศิลปินที่จะมาเขาเป็นใครหรอครับ”

“พี่ก็อยากรู้เหมือนกันนะ จริงๆ คุณพ่อก็ไม่ได้บอกพี่ทุกเรื่องนะ”

“เอาเถอะ ผมต้องได้หายสงสัยแน่ๆ แต่ตอนนี้ขอแก้แผนงานแล้วเอาไปนำเสนอคุณพ่อพี่ใหม่ละกันนะ”

ใช่ ถึงแม้ว่าชยอนูจะรับตำแหน่งแทนคุณพ่อแล้ว แต่ถ้าหากคุณพ่อยังทำงานได้อยู่ หลายๆ อย่างก็ยังต้องผ่านการพิจารณาจากคุณท่านซนก่อนอยู่ดี กีฮยอนถอนหายใจให้กับความล้าที่เกิดขึ้นจากเหตุไม่คาดฝันในวันนี้ ก่อนจะนั่งลงบนโต๊ะประจำตัวใหม่เอี่ยมภายในห้องทำงานของคุณซนฮยอนอู

จะว่างั้นก็ว่าเถอะ คุณชายฮยอนอู ค่อนข้างจะติดคุณหนูกีฮยอนสุดๆ ที่เอาโต๊ะอีกโต๊ะมาไว้ในห้องเดียวกัน ก็เพราะว่าอยากจะให้กีฮยอนมาอยู่ใกล้ๆ มาทำงานใกล้ๆ ก็ยังดี  และคุณชายเองก็เล่นจัดการโดยไม่บอกีฮยอนเลยสักนิด เล่นเอาเจ้าตัวถึงกับงงเลยทีเดียว

“สวัสดีค่ะคุณหนูยูกีฮยอน” ลินดาเลขาของชยอนูเอ่ยทักทายกีฮยอนอย่างเป็นปกติเหมือนทุกๆ วัน

“พี่ลินดา ผมบอกกี่ทีแล้วครับ เรียกกีฮยอนเฉยๆ ก็ได้” กีฮยอนเอ่ยกลับอย่างยิ้มๆ

“ไม่ได้สิคะ คู่หมั้นของคุณฮยอนอู พี่จะเรียกชื่อเฉยๆ ได้ยังไงล่ะ”

“แหม่ ตามใจพี่ละกันครับ พี่นี่ดื้อเหมือนพี่ชยอนูไม่มีผิดเลยนะครับ แบบนี้ถึงเป็นเลขาเขาได้ใช่มั้ย :(“

ลินดาหัวเราะเบาๆ กับอาการน้อยใจทีเล่นทีจริงของเจ้าตัวเปี๊ยกก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้เจ้านายของเธอและคู่หมั้นได้เข้าไปทำงานกัน

“ถ้าไม่ดื้อ จะอยู่กับท่านประธานได้หรอคะคุณหนูยู ฮ่าๆ มีอะไรก็เรียกพี่นะ พี่อยู่หน้าห้องจนกว่าจะเลิกงานนั้นแหละค่ะ”

“คร้าบบบบ จะพยายามไม่รบกวนพี่นะครับ”

เรียกได้ว่านานวันยูกีฮยอนยิ่งสนิทกับคนรอบตัวของเจ้าหมีตัวใหญ่ของเขาขึ้นทุกวัน ก็แหม่ เจ้าเปี๊ยกของเจ้าหมีชยอนู ใครอยู่ใกล้ก็ต้องเอ็นดูทั้งนั้นแหละ แต่ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในห้องลินดาก็ไม่วายเข้าไปกระซิบเอ่ยแซวเจ้านายของตัวเอง

“ห่างกันไม่ได้เลยนะคะบอส ไม่รู้ว่าบอสติดคุณหนูหรือคุณหนูติดบอสค่ะ แยกไม่ออกแล้วสิ”

ชยอนูยิ้มบางๆ ตามสไตล์ตัวเองก่อนจะเอ่ยตอบเบาๆ

“จะใครติดใคร ผมก็ไม่ให้เขาห่างตัวแล้วละครับ”

ลินดาถึงกับทำหน้าเหม็นฟามรักทันทีที่ เจ้านายของตนแทบจะกลายเป็นพ่อบ้านใจกล้าอย่างเต็มตัว นึกไม่ออกจริงๆ ถ้าวันนึงคุณหนูยูไม่อยู่ บอสของเธอจะเป็นยังไง จะกลับไปเฉยชากับทุกสิ่งเหมือนเดิมได้หรือไม่…

ลินดาถอนหายใจไล่ความคิดของเธอออกไปก่อนที่จะปิดประตูให้เจ้านายของเธอแล้วกลับมานั่งทำงานของเธอต่อเหมือนเดิม


ภายในห้องทำงานของคุณซน ฮยอนอูทั้งคู่ก็ยังจัดการการวางแผนงานใหม่อย่างจริงๆ จังๆ โดยที่มีคุณชยอนูคอยแนะให้อยู่ข้างๆ ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังหลุดไปอยู่ในโลกของการทำงานอย่างขันแข็งนั้นเอง ประตูห้องทำงานบานสวย ก็ถูกเปิดออกอย่างแรงด้วยมือสวยของใครบางคน



“คุณคะคุณ ถ้าไม่ได้นัดไว้ เข้าไม่ได้นะคะ”

ลินดาวิ่งตามผู้บุกรุกเข้ามาใหม่และพยายามห้ามเธออย่างสุดฤทธิ์แต่เหมือนเธอผู้มาใหม่จะไม่ฟังเลยสักนิด แถมยังทำหูทวนลมกับคำพูดของเธออีกต่างหาก

“ไม่เป็นไรครับคุณลินดา” ชยอนูเอ่ยบอกลินดาอย่างสุภาพก่อนจะโบกมือส่งสัญญาณให้เธอกลับไปทำงานได้

“แหม่ ฮยอนอูคะ ไม่ได้เจอกันนาน ดูโตขึ้นเยอะเลยน้า”

หลังจากที่ลินดาออกไป เจ้าของหุ่นสวยที่เข้ามาใหม่ก็เข้ามาเบียดกีฮยอนซะแทบกระเด็นและเข้าไปควงแขนชยอนูซะเอง เล่นเอากีฮยอนมองด้วยดวงตาถลึงใส่อย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าจะโดนผู้หญิงตัวเล็กๆ เบียดจนล่วงไปนั่งกับโซฟาขนาดนี้


“กีฮยอนเป็นไรไหม” ชยอนูหาสนใจเธอไม่ เจ้าตัวรีบเดินเข้าไปสำรวจตัวของเจ้าตัวเปี๊ยกที่เหมือนสติจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวล่ะ

“มะ ไม่เป็นไรครับ” กีฮยอนตอบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ เหมือนดันเผลอสบตาเข้ากับเจ้าของร่างบางที่เข้ามาใหม่เข้าอย่างจัง ผู้หญิงอะไร ทำไมดูเหมือนมีพลังบางอย่างที่ทำให้คนรอบตัวสยบได้ โดยไม่มีข้อโต้แย้งเลยสักนิด


ระวังหน่อยสิไฮดี้ คุณไม่ควรมาทำกิริยาแบบนี้ในห้องทำงานของผมนะ” ชยอนูเอ่ยเสียงดุ ราวกับดุเด็กๆ

เหมือนออร่านั้นจะใช้ไม่ได้กับคนอย่างฮยอนอูแหะ

“แหม่...คุณพูดกับอดีตคู่หมั้นคุณได้หรอคะ ^^”

อ...อดีตคู่หมั้น กีฮยอนเหวอทันทีที่ได้ยินดังนั้น ชยอนูถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเหลือบมองกีฮยอนที่นิ่งไปด้วยสายตาเป็นกังวล

“จริงๆ จะเรียกว่าอดีตคู่หมั้นมันก็ไม่ผิด และไม่ถูกซะทีเดียวหรอกนะ” ชยอนูเอ่ยขัดขึ้นมา

“แหง่ละ ถ้าฉันไม่ปลอมตัวเข้ามาทำงานกับคุณ คงไม่มีวันที่จะได้เจอคู่หมั้นที่เบี้ยวนัดฉันหรอกค่ะ”

อืมๆ เข้าใจได้อยู่ข้อนี้ พี่ชยอนูนี่ตัวหนีนัดบอดดูตัวหรือไงกัน แทนที่กีฮยอนจะเครียด แต่เขากลับรู้สึกเหมือนว่าแค่มานั่งฟังอดีตของคนสองคน


“ไฮดี้ ถ้าคุณไม่ทำงานเก่ง ผมคงเอาคุณออกจากชีวิตไปแล้ว ผู้หญิงอย่างคุณมันร้ายจริงๆ”

ชยอนูบ่นอย่างไม่จริงจังอะไรมากนัก แต่เสียงหัวเราะคิกคักจากไฮดี้ ก็ทำให้กีฮยอนตระหนักรู้ได้ว่า สองคนนี้สนิทกันมากจริงๆ ไหนพี่ดงอุนบอกกับเขาว่าปกติแล้วพี่ชยอนูไม่สนิทกับคู่หมั้นคนไหนขนาดนี้นี่นา

“แหม่ ฉันรู้ คุณยังต้องการคนที่ทำงานครบแบบฉันอยู่ อิอิ วันนี้ฉันเลยพาคนที่จะทำให้คุณทำงานง่ายขึ้นเมื่อเจอปัญหามาพบไงคะ”

ไฮดี้ยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนที่เธอจะเอ่ยเรียกใครคนนึงให้เข้ามา

“วิล เข้ามาสิ”



[Part Kihyun : End]


[JOOHEON TALK PART ]

ผมได้แต่นั่งเงียบๆ มาเป็นชั่วโมงแล้ว หลังจากที่เป็นส่งไอ้ตัวแสบที่มหาวิทยาลัย สายตาของไอ้ฝรั่งตาสีอ่อนนั้น ยิ่งมองยิ่งรู้สึกแปลก จริงๆ ถ้าผมไม่ดันเหลือบไปเห็นปฏิกิริยาของไอเอ็มตอนเห็นเจ้านั้น ผมคงไม่ติดใจอะไรมากขนาดนี้หรอก



กร๊อบ...

“ไอ้จู -_- เป็นเหี้ยไรครับเพื่อน บีบกระป๋องโค้กหาป๊ะป๊ามึงหรอครับ เลอะห้องกูเนี่ยเห็นมั้ย อิฟาย ถ้ากูไม่ได้จะเปลี่ยนพรมคอนโดอยู่แล้วนะ กูจะด่ามึงแบบไม่ให้โงหัวขึ้นมาทำหน้าตี๋ใส่กูได้เลย”

มึงไม่ได้ด่าไปแล้วหรออิบ๊อบ =_=

ครับใช่แล้ว ผมมาสิงอยู่คอนโดไอ้บ๊อบบี้มัน เนื่องจากคอนโดมันใกล้มหาวิทยาลัยมากกว่าคอนโดผมเยอะ ผมตั้งใจจะไปรับเด็กแสบนั้นอยู่แล้ว ผมเลยมานั่งๆ นอนๆ เล่นรออยู่ที่นี้ดีกว่า

“มึง ที่กูเล่าให้ฟังอะ มึงเอะใจอะไรบ้างมะ”

“ถามกูหรอ”

“เออไง นั่งกันสองคนให้ถามผีในห้องมึงหรอ”

ไอ้บ๊อบทำหน้าแบบถามความเห็นกูยังกวนตีนใส่กูอีกนะเพื่อนรัก ทำนองนั้น แต่ผมก็ยังคงด้านต่อไป โดยไม่สนใจสายตาที่พร้อมทุ้มผมลงพื้นเลยสักนิดเดียว

“ไม่รู้วะ กูไม่ได้สนใจอะ เลยไม่มีความเห็น”

“ไร้ประโยชน์จริงๆ มึงนี่ - -”

จริงๆ ถามไปก็รู้แหละว่ามันจะตอบแบบไหนมา ไอ้บ๊อบมันไม่ค่อยอยากใช้สมองคิดเรื่องคนอื่น ถ้าอยากให้มันตอบจริงๆ ต้องใช้อีกวิธี

“เอ้าไอ้นี่…”

“แล้วถ้า มึงลองดูนะบ๊อบ ถ้าคนที่ขับรถไปส่ง คือมึง แล้วไอเอ็มคือไอ้บีไอเมียตัวแสบมึงอะ แล้วมีบุคคลที่สามมาส่งสายตามีเลศน์นัยใส่เมียมึงอะ”

กร๊อบ!!

ไม่ทันจะจบประโยคกระป๋องเบียร์ในมือมันบี้ไปเรียบร้อยแล้วครับ ผมมองพลางกลืนน้ำลายเบาๆ แสดงว่ากับบีไอนี่แม่งจริงจังจริงๆ ไม่งั้นคงไม่มีผลกับมันมากขนาดนี้

“ตายกันไปข้าง กูจะจับบีไอขังไว้แม่มเลย”

กร้าวใจสุดเพื่อนกู นี่คิดว่าเล่นจำเลยรักอยู่หรอ

“กูถามว่ามึงคิดไง ไม่ได้ถามว่ามึงจะทำไงกับไอ้บ้านั้น”

ตอบไม่ตรงคำถามอีก แล้ววันนี้จะคุยกันรู้เรื่องไหม ผีจริงๆ

“ไม่รู้อะ ขี้เกียจคิด แต่ที่แน่ๆ สองคนน่าจะรู้จักแล้วก็น่าจะมีอะไรที่ไม่ชอบมาพากล และที่กูรู้อีกอย่างคือถ้ามันแตะต้องแฟนกู มันตาย =_=”

ประโยคสุดท้ายมาพร้อมกับน้ำเสียงที่เย็นขึ้น อื้ม ถ้าผมเป็นไอ้ฝรั่งนั้น คงเสียวสันหลังน่าดู เสียงเย็นจนไม่น่าคุยด้วยเลย ไอ้บ๊อบเป็นคนไม่น่าคบ

“แล้วแฟนมึงเลิกกี่โมง ออกไปจากห้องกูให้ไว” เกลียดการไล่ นี่เพื่อนไง มึงจำได้มั้ยบ๊อบ

“แฟนพ่อง ยังไม่ได้คบกัน เลิกเที่ยงแหละมั้ง”

“หวงสถานะเพื่อ สุดท้ายมึงก็ได้คบกันอยู่ดี”


ความโรแมนติกหาไม่ได้จากไอ้บ๊อบครับ ผมจะเถื่อนก็เพราะมัน แนะนำแต่ละอย่าง คือแนวให้ผมฉุดเลยประมาณนั้น สงสัย มันดูละครมากไปจริงๆ อะผมว่า


ผมไม่สนใจไอ้บ๊อบอีกต่อไป ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับเปิดหน้าไลน์ที่มีแชทของใครบางคนค้างไว้ ผมบรรจงเรียบเรียงสิ่งที่จะใจพิมพ์ลงไป


‘เลิกแล้ว ก็รอพี่หน้าคณะนะครับ เดี๋ยวเข้าไปรับ’


มันดูสุภาพแปลกๆ มั้ย… อื้ม ผมอยากจะเป็นแบบนั้นกับไอเอ็มจริงหรอ ขนลุกเอง บรื้อๆ


‘เลิกแล้วก็รอหน้าคณะ’


สุดท้ายผมก็ส่งแบบห้วนๆ ไปอยู่ดี ไม่กล้าที่จะแสดงออกให้เด็กนี้เห็นด้านอ่อนโยนเลย เดี๋ยวเด็กมันจะเอาใหญ่ ความซึนของผมมันหนักเอาการอยู่ครับ แก้ไม่หาย รู้สึกว่าแก้แล้วรับไม่ได้ เพราะถ้าผมแสดงออก ผมก็จะแสดงออกแบบสุดโต้ง ซึ่งอาจจะไม่เป็นผลดีกับความสัมพันธ์เราเท่าไหร่ ถ้าไอเอ็มเป็นคนขี้เบื่อ

...การแสดงออกไปโต้งๆ คงจะเป็นการขุดหลุมฝั่งตัวเองแน่ๆ


“จะเที่ยงละ กูไปละนะ”

“เออ สู้ๆ มึง ถ้าวันไหนมันเกินกำลังมึง ก็มาหากูได้นะ”

มันพูดด้วยสีหน้าแบบไหนหรอ อ๋อ บ๊อบมันพูดด้วยหน้าตาและมือกดเปลี่ยนทีวี เหมือนคำที่พูดออกมามันไม่ได้สนใจอะไรเลยทั้งนั้น แต่ผมรู้ว่ามันเขินอยู่ที่พูดประโยคหน้าอายแบบนั้นออกมา

รู้ได้ไง ก็รู้จากหูกับแก้มที่แดงขึ้นนิดๆ นั้นไง ฮึ

ปากแข็ง ซึนเหมือนผมไม่มีผิดก็ไอ้บ๊อบเนี่ยแหละ


“เออ กูจะวิ่งมาตุ๊ดใส่มึงเลย”


ผมตอบกลับแบบกวนๆ ก็นะ...คนที่รู้ดีที่สุดเรื่องความรู้สึกผมที่มีต่อไอเอ็ม ก็คงเป็นไอ้บ๊อบเนี่ยแหละ ที่พยุงผมมาตลอด ไม่ให้เป็นบ้าไปก่อน ในช่วงที่ไอเอ็มหายไป…


คุณคิดว่าผมจะไม่รู้สึกอะไรหรอ กับการที่เพื่อนสนิทผม ทำกับไอเอ็มขนาดนั้น นั้นก็เพื่อน อีกคนก็เด็กที่แอบชอบมาตลอด ผมทำใจยากนะ กว่าจะกลับมาเป็นเพื่อนกับฮยองวอนได้เหมือนเดิม โดยไม่เคืองอะไรมัน อย่างน้อย ตอนนี้ฮยองวอนมันก็โตพอที่จะไม่ชั่วใส่ใครแล้วละมั้ง…

มั้งนะ…

[JOOHEON PART END]


 

 

-------------------------------------------------------------------

Evil Quartz : talk


มาแล้วววววววว ไม่ได้อัพนาน

กลับมาพร้อมข่าวว่า ไรเตอร์

เรียนจบแล้วนาจา เหลือการอนุมติอย่างเป็นทางการอิอิ

แล้วก็ได้งานทำแล้วด้วยยยยยยย

จะแอบมีเวลานิดนึงมาอัพต่อแล้ววววว

ดีใจด้วยสิ 5555555555555555555

มาต่อแล้วนะคะ คิดถึงกันป่าววววว

เอ็นจอยรีดดิ้งนะคะ

ฝากพีดแบคด้วยนะคะะะะ

#เส้นทางผัวทาสชยอกี


แล้วก็ฝาก #เส้นทางผัวทาสทูวอนมิน

ภาคต่อของ #เส้นทางผัวทาสชยอกี

https://writer.dek-d.com/Love_japan/writer/view.php?id=1533399

เอาลิ้งไปก่อนนะ ยังไม่มีเวลาทำแบนเนอร์ 555555555

ฝากเจิมค่า <3

ฝากไลค์เพจหน่อยจ้าาา

เพจเฟสบุ๊คและทวิตเตอร์ของเราค่ะ

ไลค์สืไลค์รออะไรรรรร

555555555555555555 

Page : Evil Quartz

Twitter : Qmimiz_



© themybutter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #110 eMMii (@emmy-sj) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 07:03
    เอาอีก 50% มาได้แล้วว้อยยยย
    #110
    0
  2. #108 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 05:53
    ก็ว่าทำไมหายนานนน ยินดีด้วยเด้ออออ<3 พี่นูกับยัยคือบับ ใครเอาเชือกผูกติดกันไว้ปะคะ เหม็นความรักจริงๆเลย วิลคือใคร? ไฮดี้คือนังจะมาดีหรือร้ายล่ะ ดูแบบไม่น่าไว้ใจ.. ในส่วนของจูฮอนนั้น โคตรซึน ถึงว่าเป็นเพื่อนกับบาบิได้55555555555555555555555 ซึนอะ โถ่ถัง กลัวน้องเบื่อตัวเองด้วยนะ ต้องแคร์เบอร์ไหนอะหืมมมม รอตอนต่อไปฮะ~
    #108
    0
  3. #107 eMMii (@emmy-sj) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 14:15
    อ่านถึงตอนปัจจุบันละ
    #107
    0