[Fic monsta X] Love Me Love My Wife พ่อบ้านใจกล้า #ชยอกี #จูเอ็ม

ตอนที่ 10 : Love me Love my Wife EP07 : แฮบปี้เบิร์ดเดย์ #ชยอกี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 ก.ย. 59






 

 

EPISODE 07 :

แฮบปี้เบิร์ดเดย์

 

(น้า...พลีสสส น้ามึง ไปเอารถให้กูหน่อยนะ)

ฮยองวอนถึงกลับกลอกตาไปมาอย่างเซ็งๆ หลังจากได้ยินปลายสายขอร้องซ้ำไปซ้ำมา หลังจากที่เจ้าตัวทิ้งรถไว้ที่ร้านกาแฟแถวมหาวิทยาลัยเพื่อเหตุอันใดก็น่าจะรู้กันอยู่ ก็อยากจะช่วยเพื่อนนะ แต่ประเด็นมันติดอยู่ที่...คิดแล้วฮยองวอนก็เหลือบมองมินฮยอกรุ่นพี่คนน่ารักที่เดินอยู่ข้างๆ หลังจากเลิกคลาสจากวิชาของอาจารย์โบรัมสุดโหด รุ่นพี่ที่เขาแอบหลงปลื้มมานานก็มารออยู่หน้าห้องเรียนแล้ว จะให้ไปเอารถไอ้จูฮอนหรอ ไม่กล้าให้ไปลำบากด้วยเลยจริงๆ

แต่แล้วก็เหมือนโชคช่วยฮยองวอนเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ช่วงนี้เหมือนจะมาคอยรับคอยส่งเพื่อนสนิทรุ่นพี่ที่น่ารักของเขาอยู่ประจำยืนพิงรถเบ๊นสีดำคันสวยอยู่แถวๆ หน้าตึกคณะของเขา คิดได้ดังนั้นเขาจึงเดินดุ่มๆ ไปหาเจ้าของร่างเฟิร์มนั้นทันที โดยที่มีมินฮยอกเดินตามไปอย่างงงๆ

“สวัสดีครับคุณ...”

“ฮยอนอูครับ ซนฮยอนอู^^

เจ้าของร่างเฟิร์มเอ่ยบอกฮยองวอนด้วยน้ำเสียงสุภาพ ฮยองวอนถึงกับยิ้มร่าให้อย่างเคยชิน

“คุณฮยอนอู ผมรู้นะครับว่าเราอาจจะไม่ได้สนิทกันมากขนาดที่ผมจะวานให้คุณเคลียร์ปัญหาให้ผมได้/(เห้ยๆ มึงฟังกูอยู่ป่าวฮยองวอน)”

ฮยองวอนยิ้มมุมปากเล็กน้อยโดยไม่ฟังเสียงคนปลายสายเลยสักนิด โชคดีจริงๆ ที่ความขี้เกียจของจูฮอนทำให้เอากุญแจสำรองไว้ที่เขาเผื่อเวลาที่หมอนั้นไม่คิดจะหยิบกุญแจรถออกจากกระเป๋า จะได้ใช้กุญแจที่อยู่กับฮยองวอนแทน มันทำให้เขาเคลียร์ปัญหาได้ง่ายๆ

“แต่ผมกำลังรีบจริงๆ คุณช่วยเอารถจากที่ร้านกาแฟตรงเยื้องหน้ามหาวิทยาลัยไปจอดไว้ใต้คอนโดโซลมอนสต้าได้มั้ยครับ รถบีเอ็มสีดำทะเบียนรถ XXXX

“เอ่อ...”

“นะครับ ขอบคุณมากนะครับพี่ฮยอนอู”

ไม่รอให้ฮยอนอูพูดจบฮยองวอนรีบเอากุญแจใส่มืออีกฝ่ายก่อนจะตัดสายจูฮอนทิ้งแล้วชิ่งจูงมือมินฮยอกออกไปทันที

 

 

...

ฮยอนอูมองกุญแจรถในมืออย่างงงๆ ก่อนที่เสียงของคนที่เขารอคอยจะขัดขึ้นมา ทำให้เขาละสายตาจากกุญแจไปยังใบหน้าใสของอีกฝ่าย

“เกิดอะไรขึ้นหรอครับคุณชยอนู” กีฮยอนเดินเข้ามาถามงงๆ หลังจากเห็นหลังไวไวของเพื่อนสนิทและรุ่นน้องสุดแสบเข้ามาคุยกับพี่ชยอนูของเขาแป๊บเดียวก็วิ่งหนีไปเลย

“พี่บอกว่าไงครับ พี่ชยอนู ไม่ใช่คุณชยอนู” ชยอนูหันไปยิ้มให้กับกีฮยอนอย่างใจดี เล่นเอาเจ้าตัวเล็กถึงกับถลึงตาใส่เบาๆ อย่างหมั่นไส้ ได้คืบจะศอกนะครับ!

“อะไรครับ เงียบไปเลยครับ แล้วจะไปมั้ย จะพาผมไปไหนครับ” เห็นท่าทีน่ารักๆ ของกีฮยอนชยอนูก็อดอมยิ้มไม่ได้ เห้อ ให้ตายสิ นานวันเขายิ่งโงหัวไม่ขึ้น และเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ด้วยนะว่าตัวเองน่ารักขนาดไหน

“ครับไปครับ แต่วันนี้เอารถจูฮอนไปเนอะ”

“อ้าว ทำไมเอารถจูฮอนไปล่ะครับ” จบคำ ชยอนูก็ชูกุญแจรถในมืออีกคนดู กีฮยอนถึงบางอ้อทันที มิน่าล่ะ ไอ้น้องตัวแสบ แกกล้ามาใช้คุณชยอนูของฉัน (ยอมรับแล้วหรอหนู : อวคบอ)

.

.

.

[Kihyun Part]

“คุณลินดาครับ ช่วยหาคนมาขับรถผมไปจอดไว้ที่บริษัททีนะครับ”

ผมมองพี่ชยอนูที่เพิ่งจะวางสายโทรศัพท์ก่อนจะหันมายิ้มอย่างอ่อนโยนให้ผมในแบบของเขา ผมยิ้มตอบก่อนที่เขาจะเคลื่อนรถออกจากบริเวณร้านกาแฟที่จูฮอนรุ่นน้องตัวกวนของผมได้มาจอดทิ้งไว้

“สรุปคุณจะพาผมไปไหนเนี่ย แค่นี้ก็บอกผมไม่ได้หรอครับ”

“บอกไม่ได้ครับ เดี๋ยวไปถึงกีฮยอนก็รู้เองแหละนะ”

“คุณชยอนู ความลับไรเนี่ย T^T ผมอยากรู้จริงๆ นะบอกผมเถอะ”

เอาสิ ลูกอ้อนแบบนี้จะทนไหวมั้ย บางทีผมก็สนุกกับการเห็นท่าทีเหมือนโดนแอคแทคของเขาเหมือนกันนะ ฮ่าๆ จริงๆ ผมก็รู้แหละครับ ว่าต้องทำยังไงถึงจะสามารถคุมเขาได้ อ่านออกง่ายจะตาย

“เอ่อ...บางทีถ้าเราเรียกพี่ว่า พี่ชยอนู พี่อาจจะลองคิดดูก็ได้นะครับ”

แต่ก็อ้ำอึ้งได้ไม่นาน ตาหมีตาเป็นขีดตรงหน้าผมก็ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์และเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“โหย ไม่รู้ก็ได้ๆ ขับไปเลยครับ!

ไม่เอาหรอก ขอเรียกในใจแบบนี้ไปก่อนละกันนะครับพี่ชยอนู เดี๋ยวพี่เหลิงอ่ะ ;p

พี่ชยอนูหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันไปตั้งใจกับการขับรถแต่ก็ไม่วายทำให้ผมตกใจอีกครั้ง เมื่อมือใหญ่คว้ามือของผมเข้าไปกุมข้างหนึ่ง

“อะไรของคุณ ขับรถมือเดียวได้หรอครับ”  ผมแกล้งหัวเราะเบาๆ ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงล้อเลียน เจ้าตัวไม่ได้หันกลับมามองผมแต่กลับกระชับมือเบาๆ เป็นเชิงให้คำตอบผม

จริงๆ แล้ว...ก็อยากจะเล่นตัวหรอกนะ...

แต่ว่า...อุ่นดีเหมือนกัน กำลังหนาวอ่ะ

คือ แค่หนาวเฉยๆ ก็แค่หนาวไง!

 

6.38 PM.

“อื้อ! ทำไมต้องปิดตาด้วยครับ”

ผมร้องอย่างสงสัยเมื่อถึงที่หมายพี่ชยอนูกลับเอาผ้ามาผูกตาผมไว้ซะแน่นเชียว อะไรมันจะความลับขนาดนั้น

“เอาหน่า...เดินระวังๆ นะครับ จับแขนพี่ไว้แน่นๆ ก็พอ”

แขนแกร่งถูกส่งมาใกล้ๆ แขนของผม ผมจึงคว้าแขนของเขาเอาไว้หลวมๆ แล้วพี่ชยอนูก็เดินพาผมไป กลิ่นนี้มัน...ดิน น้ำค้าง... เสียงนั้นมัน...เหมือนเสียงน้ำตกกระทบกับโคดหินเลย ชอบจัง กลิ่นแบบนี้...

“ถึงแล้วครับ พร้อมยัง”

“พร้อมตั้งแต่ขึ้นรถมาล่ะคุณ เปิดตาได้ยัง”

พี่ชยอนูขำเบาๆ ที่ผมเร่งเขาก่อนที่แสงจะค่อยๆ เข้าตาผมช้าๆ เนื่องจากผ้าปิดตาถูกคลายออก สิ่งที่อยู่ตรงหน้าผมทำให้ผมอึ้งพูดอะไรไม่ออกไปสักพักหนึ่ง จนเสียงทุ้มที่คุ้นเคยเอ่ยแทรกขึ้นมาข้างๆ หูผม

“แฮบปี้เบิร์ดเดย์นะคะเด็กน้อยของพี่^^

วะ วันเกิดหรอ ผมมองไปท่ามกลางแสงไฟที่เกิดจากเทียนหอมที่วางเป็นจุดๆ เพื่อให้แสงสว่างรอบๆ และตรงกลางเป็นโต๊ะอาหารเล็กๆ ที่มีอาหารวางไว้ชุดหนึ่ง อาหารไม่ได้หรูอะไรมากนักก็เป็นพวกสปาเกตตี้คาโบนาร่า พร้อมกับตกแต่งจานอย่างสวยงาม และตรงกลางของอาหารนั้นก็เป็นเค้กนมสดปอนด์เล็กวางอยู่พร้อมกับเทียนที่เป็นลักษณะตัวเลข เป็นอายุของผมเอง ผมเหลือบมองคนที่ยืนยิ้มให้ผมเล็กน้อยก่อนที่ผมจะรู้สึกถึงน้ำอุ่นๆ ที่จู่ก็เอ่อล้นเต็มขอบตา

“อะไรกันเนี่ย ทำอะไรไม่ปรึกษากันเลยนะครับ”

ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ให้ตายเถอะ...ตลอดเวลาในชีวิตนี้ที่ผ่านมา ผมไม่คิดจริงๆ ว่าตัวเองจะต้องมาเจอกับเหตุการณ์นี้

“ลืมสินะ เป็นแบบที่ม่าม๊าบอกเลยว่า ตัวเล็กไม่ค่อยจะสนใจวันเกิดของตัวเองจนลืมในทุกๆ ปี”

“ก็...ผมไม่คิดว่าต้องจัดอะไรแบบนี้นี่ครับ ฮึก” ขี้แงชะมัด น้ำตาไหลซะแล้วอ่ะ

“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคนดี ชู่ว...”

ศีรษะของผมถูกดึงเข้าไปซบกับอกกว้างช้าๆ เขาคอยลูบหัวให้ผมเบาๆ พร้อมพึมพำประโยคเดิมๆ ชู่วๆ ไม่ร้องนะครับ ซ้ำไปซ้ำมา ด้วยน้ำเสียงเบาและอ่อนโยน แต่กลับก้องอยู่ในหัวผม ราวกับเทปบันทึกเสียงที่กำลังรีรันเสียงเหล่านั้นอยู่ในหัวผม สักพักหนึ่งพี่ชยอนูก็พาผมไปนั่งที่โต๊ะแล้วเราก็เริ่มกินอาหารกันก่อนที่มันจะเย็น

“คุณก็โรแมนติกเหมือนกันนะครับ” ผมเอ่ยบอกยิ้มๆ มองเขาอย่างแซวๆ

“ถ้าเป็นกับกีฮยอน พี่ก็ขอเป็นคนแบบนี้ละกันนะครับ”

พี่ชยอนูเอ่ยยิ้มๆ ในขณะที่เขาตักสปาเกตตี้คำสุดท้ายเข้าปากไป ก่อนที่เขาจะดันเค้กมาตรงหน้าผมเล็กน้อยและยิ้มบางๆ ให้ผมอย่างอบอุ่น

“อธิษฐานสิ” ผมยิ้มบางๆ ให้พี่เขา ก่อนที่จะหลับตาลงช้าๆ เพื่อที่จะเอ่ยคำอธิษฐาน แต่จะเรียกว่าอธิษฐานก็คงไม่ถูก  ผมไม่เคยหวังอะไรกับอนาคตอยู่แล้ว ผมสนใจปัจจุบันที่เป็นอยู่มากกว่า ในอนาคตอะไรมันจะเกิด มันก็อยู่ที่ตัวเราคิดจะเดินทางไปมากกว่า...

“ขอบคุณนะครับ พี่ชยอนู

[Part : End]

 

จบคำของกีฮยอน ชยอนูเบิกตาเล็กน้อยด้วยความตกใจ ...มะ เมื่อกี้ กีฮยอนเรียกเขาว่า พี่ชยอนู ไวกว่าความคิดร่างสูงลุกจากเก้าอี้ของตัวเองแล้วเดินไปหาอีกคน ก่อนจะจับเก้าอี้ที่อีกคนนั่งอยู่ให้หันมาทางตัวเองได้โดยง่ายจากพละกำลังของเขาเอง จังหวะเดียวกันกับที่คนตัวเล็กกว่าลืมตาขึ้นมาเงยหน้ามองคนตรงหน้าด้วยความฉงน

“พะ พี่ชยอน..”

ไม่ทันที่กีฮยอนจะพูดจบ ร่างสูงก็โน้มตัวลงไปประกบริมฝีปากหน้าเข้ากับริมฝีปากแดงฉ่ำของอีกฝ่ายอย่างไม่รีรอ

นี่มัน...อะไรกัน...จะ ....จูบ แล้วต้องทำยังไงล่ะ กีฮยอนหลับตาปี๋ลงทันทีที่เริ่มรู้สึกตัวว่าเขาโดนพี่หมีชยอนูจูบเขาแล้ว ชยอนูแอบลืมตาขึ้นเล็กน้อยมองคนตัวเล็กอย่างเอ็นดูกับท่าทางเกร็งๆ ก่อนที่มือใหญ่จะประครองใบหน้าเล็กแล้วบดขยี้ริมฝีปากอีกคนเบาๆ ด้วยความอ่อนโยน เขาค่อยๆ เม้มปากคนตัวเล็กเบาๆ เพื่อให้คนตัวเล็กได้ปรับตัว ก่อนจะเริ่มดุ้นลิ้นร้อนเข้าไปในปากอีกคนช้าๆ เมื่อคนตัวเล็กกว่าเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อย ชยอนูหยอกล้อกับริมฝีปากคนตัวเล็กสักพักก่อนที่จะถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ้งเมื่อกีฮยอนแสดงท่าทีเหมือนหายใจไม่ทัน...

ฟรึ่บ!

ก้มหัวสิรออะไร T////T กีฮยอนก้มหัวลงทันทีที่คนตัวโตกว่าถอนริมฝีปากหนาออกไป ถ้าเขาเห็นหน้าของพี่ชยอนูตอนนี้ กีฮยอนจะต้องเป็นลมเพราะความอายแน่ๆ

“กีฮยอน...โกรธพี่หรอหือ” มือใหญ่จับปลายคางอีกคนขึ้นมาให้มองหน้าเขา ก่อนจะถามด้วยสีหน้ากังวล

“ปะ เปล่าครับ...ผ...ผมแค่...”

เขิน... หัวใจกีฮยอนจะระเบิดแล้วครับม่าม๊า T/////T

ไม่ทันที่กีฮยอนจะประมวลผลกับตัวเองรู้เรื่องริมฝีปากเล็กก็ถูกประทับลงมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เกิดขึ้นในเวลาอันสั้นที่ชยอนูดันอะไรบางอย่างเข้าไปในปากอีกคน ก่อนจะผละริมฝีปากออกไป...

กีฮยอนแตะริมฝีปากของตัวเองเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนที่โน้มหน้าลงมามองเขา

“ละ...ลูกอมมะนาว”

“ง้อนะครับ...^__^

อ๊ากกกก ม่าม๊าครับ ผู้ชายคนนี้....เขา เขา...จะน่ารักเกินไปแล้ว! มีการง้อแบบนี้ด้วยมันจะอีโรติคเกินไปแล้วนะ... แต่ก็ชอบ... โอ้ย เขิน...กีฮยอนเขินครับ...

แล้วแบบนี้กีฮยอนจะทน...

^_____________^

...เสน่ห์ของผู้ชายคนนี้ได้หรอ

ยังจะยิ้มอีก! ยัง! ยัง! หยุดยิ้มเดี๋ยวนี้น้า T//////////T



-------------------------------------------------------------------

Evil Quartz : talk


มาแล้ววววว หลังจากหายไปนานมากๆ

งานเยอะงานยุ่งจริงๆ พยายามเคลียร์

เพื่อมาอัพจริงๆ น้า T_T 

จะทยอยๆ อัพทีละเรื่องนะคะ

อิอิ ตอนนี้จะคุ้มกับที่รอกันมั้ยหน่อ?

ฮ่าๆๆ ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ

อย่างเพิ่งหนีกันไปไหนน้า


อย่าลืมฟีดแบคให้ด้วยน้าาาาา

พูดถึงเรื่องนี้อย่าลืม แฮชแท็ก

#เส้นทางผัวทาสชยอกี


เพจเฟสบุ๊คและทวิตเตอร์ของเราค่ะ

ไลค์สืไลค์รออะไรรรรร

555555555555555555 

Page : Evil Quartz

Twitter : Qmimiz_



© themybutter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #105 eMMii (@emmy-sj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 13:12
    อยากกินลูกอมพี่นูบ้าง
    #105
    0
  2. #85 jxrim_oo (@jxrim_oo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 10:17
    .////////////. แม่คะเขาจูบแล้วค่ะ อ๊ากกกกกกก เขินหน้าแดงหมดแล้วเนี่ยย
    #85
    0
  3. #64 pk_baby (@pk_baby) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 16:52
    ฮือออออออ เขินอ่าาาา ;////////; พี่หมีโรแมนติคสุดๆเลยอะจะร้อง น้องกีของมี๊ทำใจดีๆไว้นะลูก เดี๋ยวแม่เขินแทนให้ ฮอลล
    #64
    0
  4. #53 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 08:37
    พกรี๊ดดดดด อัพแย้วววว T//////T โอ่ย ทำไมแชทิ้งธุระเพื่อนไปหาคนที่แอบปลื้มเฉยเลยล่ะ ตลก555555555 โอ่ย เอ็นดูยัยกีมากกก แค่หนาวเนอะลูกเนอะ 555555 ชอบการเซอร์ไพรส์มาก พี่หมีทำดีมากกกก โอ่ย ที่สุดคือตอนลูกอมมะนาว นี่กรี๊ดเลย เขินนนนนนนน พี่หมีมีความกรุบกริบนะคะ ไม่ซื่อนะคะนะ .///////. รอตอนต่อไปค่าาา
    #53
    0