Love Breakfast : รักใสๆ หวานใจจอมยุ่ง (Yuri)

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 22 : เกมซ่าส์ท้าดวล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 มี.ค. 54

 

ตอนที่ 22 : เกมซ่าส์ท้าดวล

 

เช่นเดียวกับอีกคน จินตภัทรเองก็เห็นสายตาของสาวหล่อผมสีน้ำตาลแกมทองที่มองภรัณยาอย่างไม่วางตา เธอรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าใดนักที่ฝ่ายนั้นทำเหมือนกำลังจะสานความสัมพันธ์แบบควบสองทั้งรุ่นพี่สาวผมบลอนด์และอดีตเพื่อนรักสมัยเด็กของเธอไปพร้อมๆ กัน ดวงตากลมโตมัวแต่จับจ้องมองไปยังร่างสูงโปร่งนั้นอย่างรู้สึกไม่ค่อยถูกชะตา จึงไม่ทันได้ยินคำถามของคนข้างกาย

 

“ว่าไงนะคะพี่ชีส”

 

“อ้าว นี่น้องจินก็เป็นไปกับเค้าด้วยเหรอคะ อะไรกันมีแต่คนนั่งเหม่อใจลอยกันทั้งนั้น ไม่มีใครสนใจฟังชีสบ้างเลยเหรอเนี่ย”

 

ชนยชาแสร้งตีหน้าเศร้าทำเอาคนที่ถูกกล่าวหาว่าใจลอยทั้งคู่นั้นต้องหันมาพูดเอาใจเธอกันยกใหญ่ ยกเว้นก็แต่เพียงภรัณยาที่ออกอาการเอือมระอากับมารยาของสาวผมบลอนด์ที่กำลังเรียกร้องความสนใจจากคนรอบข้าง พลางลอบหันหน้าไปอีกทางและทำท่าเบะปากคล้ายล้อเลียนอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะคว้าแก้วไวน์ที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมาดื่มรวดทีเดียวหมดด้วยอารมณ์หงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก แก้มนวลใสร้อนวูบขึ้นมาเมื่อฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ซึมผ่านเข้าสู่กระแสเลือดอย่างรวดเร็ว

 

“ท่าทางน้องเรนดูจะเป็นคนคอแข็งนะเนี่ย แต่พี่ขอเตือนไว้ก่อนดีกว่า เล่นกระดกไวน์ทีเดียวหมดแก้วอย่างนี้ระวังจะเมาไม่รู้เรื่องเอานะคะ”

 

เสียงหวานของชนยชาทำให้อีกสองคนต้องหันมามองเจ้าของแก้วเปล่าบนโต๊ะนั้นด้วยความตกใจ แต่คนที่ถูกมองว่าคอแข็งกลับทำท่ายักไหล่คล้ายไม่ยี่หระพร้อมกับจ้องหน้าส่งสายตาท้าทาย ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชันคล้ายตั้งใจให้คำพูดนั้นเป็นการกระทบกระเทียบเปรียบเปรยถึงพฤติกรรมของอีกฝ่าย พลอยทำให้คนฟังต่างตีความหมายในคำพูดของภรัณยากันไปคนละทิศคนละทาง

 

“ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ แต่ไวน์แค่แก้วเดียวเนี่ยทำอะไรเรนไม่ได้หรอกนะ อ้อ อีกอย่างเรนไม่ใช่พวกที่แกล้งทำตัวอ่อนแอให้ใครมาสงสารหรือเห็นใจเสียด้วยสิคะ ไม่เหมือนคนบางคน”

 

“เรน! พูดอะไรของเธอน่ะ”

 

จินตภัทรตกใจหันมาทำเสียงดุใส่ พลางมองเพื่อนรักอย่างอดข้องใจไม่ได้ ที่จู่ๆ ก็พูดแขวะขึ้นมากลางวงสนทนาเหมือนกับว่ามีเรื่องไม่พอใจอะไรบางอย่างในตัวรุ่นพี่ของเธออย่างนั้น ทั้งที่เมื่อครู่ยังพูดคุยกันดีอยู่เลยแท้ๆ

 

ข้างฝ่ายพรรณวรเองก็ถึงกับหันมาเลิกคิ้วมองหญิงสาวตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านข้างอย่างแปลกใจไม่น้อย แม้จะรู้ว่าฝ่ายนั้นดูเหมือนไม่ค่อยชอบหน้าเธอเท่าไรนักเพราะเจอกันทีไรเป็นต้องมีเรื่องให้ปะทะคารมตลอด แต่ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดภรัณยาจึงเลือกที่จะหย่อนระเบิดลูกโตพูดยั่วโมโหสาวผมบลอนด์มากกว่าที่จะเป็นเธอเฉกเช่นทุกครั้งไป

 

ในขณะที่อีกสองคนคิดเห็นกันไปคนละอย่าง ชนยชากลับรู้สึกหน้าชาราวกับถูกตบหน้าด้วยคำพูดของอีกฝ่าย ใบหน้าขาวที่พอกไว้ด้วยเครื่องสำอางค์มีสีหน้าจืดเจื่อนไปเล็กน้อยหลังคำพูดประโยคนั้น ทว่า เพียงไม่นานเจ้าตัวก็กลับมายิ้มแย้มอีกครั้งพลางแสร้งทำเป็นหัวเราะเสียงดังทั้งที่ในใจนึกโกรธขึ้งเป็นอันมาก

 

“แหม พอได้ยินน้องเรนพูดแบบนี้ พี่ชีสชักอยากรู้เสียแล้วสิคะว่าจะคอแข็งจริงอย่างที่พูดหรือเปล่า ถ้างั้นเรามาหาอะไรสนุกๆ ทำอย่างเช่นแข่งดื่มไวน์กันหน่อยดีไหมคะ”

 

เจ้าของดวงตาสีฟ้าใสจ้องมองภรัณยาอย่างท้าทายกลับไปเช่นกัน เรียกรอยยิ้มบางให้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าขาวใสก่อนที่สาวน้อยจะเอ่ยรับคำท้านั้นอย่างไม่เกรงกลัว

 

ก็ดีค่ะ จะได้มาพิสูจน์กันให้เห็นกับตาไปเลยว่าไม่มีอะไรที่ภรัณยาคนนี้ทำไม่ได้

 

สาวผมบลอนด์พยักหน้าน้อยๆ อย่างพึงใจแล้วหันไปกวักมือเรียกบริกรชายที่ยืนอยู่แถวนั้นพร้อมกับออกคำสั่งให้มาคอยช่วยรินไวน์ด้วยรอยยิ้มหวาน

 

“ไม่เอาน่าเรน เธอจะซีเรียสอะไรขนาดนั้น พี่ชีสเค้าก็แค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง ใช่ไหมคะพี่ชีส”

 

จินตภัทรพยายามเกลี้ยกล่อมและคัดค้านการตัดสินใจของเพื่อนรักพลางหันไปหารุ่นพี่สาวหวังจะให้ฝ่ายนั้นช่วยพูดปฏิเสธ แต่ดูเหมือนว่าชนยชาเองก็อยากจะเห็นว่าคนอวดดื้อถือดีอย่างภรัณยานั้นจะทำตามคำพูดตัวเองไปได้นานสักแค่ไหน เธอจึงได้แต่ส่ายหน้าไม่ยอมโอนอ่อนตามที่สาวรุ่นน้องขอ ในที่สุดนักร้องสาวมาดเท่จึงจำใจต้องส่งสายตาไปยังพรรณวรอย่างเลี่ยงไม่ได้เพื่อขอร้องให้ช่วยหยุดยั้งการเดิมพันไร้สาระของหญิงสาวอีกสองคนแทนเธอที

 

“เอ่อ ฉันว่าเธอเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทันนะเรน อย่างที่น้องจินบอกนั่นแหละ ชีสก็แค่ลองใจเธอเท่านั้นเอง จริงไหม?”

 

โปรดิวเซอร์สาวหล่อที่นั่งเงียบมานานเมื่อได้สัญญาณขอความช่วยเหลือจากว่าที่นักร้องในสังกัดของตนก็พยักหน้าน้อยๆ อย่างเข้าใจ ก่อนจะหันไปเอ่ยกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วจึงหันกลับไปหาคนตรงหน้าอีกครั้งพลางขยิบตาทีหนึ่งให้กับสาวผมสีบลอนด์เพื่อขอร้องให้เลิกล้มความตั้งใจเสีย

 

“อย่ามายุ่งน่านายพันวอน นี่มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีระหว่างฉันกับเขา นายอยู่เฉยๆ ไปเหอะน่า”

 

ภรัณยาโพล่งออกมาเสียงดังพลางชักสีหน้าใส่คนพูดอย่างหงุดหงิดมากกว่าเก่า คนที่รักสงบอย่างพรรณวรจึงทำได้เพียงแค่เกาศีรษะตัวเองแก้เก้อ ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ ให้จินตภัทรอย่างจนใจเช่นกัน

 

            และแล้วการแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น ทั้งภรัณยาและชนยชาต่างฝายต่างก็ยกแก้วที่บริกรหนุ่มรินไวน์เติมลงมาให้กระดกเข้าปากอย่างไม่มีใครยอมแพ้ใคร แม้ว่าอีกสองคนที่เหลือจะมองออกว่าท้ายที่สุดแล้วใครจะเป็นฝ่ายชนะไปในการท้าดวลครั้งนี้ แต่ดูเหมือนผู้ท้าชิงจะไม่ยอมถอดใจง่ายๆ

 

            “พอได้แล้วเรน เธอดื่มมากเกินไปแล้วนะ”

 

            จินตภัทรพยายามจะทักท้วงการกระทำของเพื่อนรัก แต่ภรัณยากลับไม่สนใจฟังคำทัดทานนั้นและยังคงตั้งหน้าตั้งตาดื่มไวน์อักๆ ราวกับดื่มน้ำเปล่าเป็นว่าเล่น เช่นเดียวกับพรรณวรที่มองดูคนอวดเก่งเริ่มควบคุมการเคลื่อนไหวของตัวเองไม่ได้ ใบหน้าขาวใสแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ไหลวนเวียนอยู่ในกระแสเลือดเป็นจำนวนมาก

 

            “นี่เธอ ฉันว่ายอมแพ้เถอะดูสิหน้าแดงตาปรือขนาดนี้ยังคิดจะดื่มเข้าไปอีกเหรอ”

 

โปรดิวเซอร์สาวหล่อส่ายหน้าน้อยๆ อย่างอ่อนใจก่อนจะฉวยคว้าแก้วไวน์ไปจากมือของภรัณยา แต่หญิงสาวเจ้าของแก้วกลับหันมามองด้วยสายตาเขียวปั้ดก่อนจะกระชากแก้วไวน์กลับมาแล้วยกขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว แล้วยื่นส่งให้บริกรอีกครั้ง

 

            “เรื่องของฉาน บอกแล้วใช่ม้ายว่าอย่ามายู่ง...อึก!

 

น้ำเสียงยานคางกับอาการสะอึกที่ตอบกลับมา บ่งบอกได้ว่าคนอวดเก่งเริ่มเมามากแล้ว ไม่นานเท่าไรสาวน้อยข้างบ้านก็ประคองสติของตัวเองไม่ไหวฟุบหลับลงไปบนโต๊ะในที่สุด ต่างจากชนยชาที่แม้ใบหน้าจะแดงระเรื่อเจือไว้ด้วยสีชมพูเข้มเช่นกัน ทว่า ยังสามารถนั่งจิบไวน์แก้วสุดท้ายในมืออย่างใจเย็นได้เมื่อเห็นคู่แข่งตัวร้ายหมดสภาพไปแล้ว พรรณวรลองสะกิดหญิงสาวที่สลบเหมือดฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะ แต่กลับไม่มีการตอบรับนอกจากเสียงพึมพำในลำคอของอีกฝ่ายที่ฟังแทบไม่ได้ศัพท์

 

            แย่ละสิ เมาหลับไปแล้ว เธอเองก็ไม่น่าไปแกล้งเขาเลยนะชีส ยายนี่ยิ่งเป็นคนประเภทชอบเอาชนะเสียด้วย

 

โปรดิวเซอร์สาวหล่อย่นคิ้วอย่างหนักใจก่อนจะหันมาพูดบ่นสาวผมบลอนด์ทีทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา ฝ่ายพีอาร์สาวลูกครึ่งมองคนที่ฟุบหลับอยู่กับโต๊ะด้วยสายตาเหยียดหยันกล่าวเยาะเย้ยอีกฝ่ายที่เป็นคนพูดท้าทายหาเรื่องเธอก่อน พลางถอนหายใจยาวและส่ายหน้าอย่างระอา

 

            ช่วยไม่ได้นี่ ก็เด็กนั่นอยากท้าฉันก่อนเองทำไมล่ะ อีกอย่างฉันก็ไม่คิดว่าจะเค้าคออ่อนขนาดนี้นี่นา แค่ไวน์ครึ่งขวดก็เมาแอ๋ไม่เป็นท่าแล้ว เฮ้อ

 

            จินตภัทรเหลือบมองหน้าสาวรุ่นพี่อย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก แต่ก็เห็นด้วยกับคำพูดนั้นเพราะเธอเองก็พยายามห้ามปรามแล้วแต่เพื่อนรักนอกจากไม่ฟังยังทำท่าเหมือนเธอกำลังไปขัดขวางการพิสูจน์ตัวเองของภรัณยาอีกด้วย ทำให้สาวมาดเท่เองก็ได้แต่อ่อนอกอ่อนใจไม่น้อยกับนิสัยชอบเอาชนะเหมือนเด็กๆ

 

นี่ก็ดึกแล้ว จินขอตัวพาเรนกลับบ้านก่อนดีกว่าค่ะ

 

เมื่อเห็นว่านักร้องสาวมาดเท่ลุกขึ้นจากที่นั่งพลางทำท่าจะเข้ามาปลุกคนที่กำลังหลับไม่รู้เรื่องเพื่อจะพาไปส่งที่บ้าน โปรดิวเซอร์สาวหล่อจึงเอ่ยปากว่าจะรับผิดชอบพายายตัวยุ่งไปส่งที่บ้านให้เอง เพราะอย่างไรเสียบ้านของทั้งคู่ก็อยู่ติดกันอยู่แล้ว จินตภัทรมองหน้าคนที่ขันอาสาจะพาเพื่อนของเธอไปส่งด้วยสายตาไม่ไว้วางใจเท่าใดนัก แต่เธอเองก็จนปัญญาด้วยเพราะเพิ่งเจอกับภรัณยาเมื่อครู่และยังไม่ทันได้ซักถามเรื่องสภาพความเป็นอยู่ของอีกฝ่าย จึงไม่รู้ว่าจะพาคนเมาหลับกลับไปส่งที่บ้านได้อย่างไร แต่ไม่วายพูดดักคอสาวหล่อตรงหน้าเอาไว้ก่อน

 

“นายแน่ใจนะว่าจะไปส่งเพื่อนฉันจริงๆ ไม่ใช่ว่าเห็นเพื่อนฉันเมาแล้วจะหลอกไปทำมิดีมิร้ายทีหลังนะ”

 

“บ้าน่า! คนอย่างฉันเนี่ยนะจะไปทำอะไรยายนั่น แค่ทุกวันนี้เจอหน้าทีไรเป็นต้องกัดกันฉันก็เบื่อจะแย่อยู่แล้ว อีกอย่างฉันต้องพาเพื่อนอีกคนกลับไปส่งบ้านเหมือนกัน นั่นไงเมาหลับซบอกสาวอยู่โต๊ะโน้นอีกคน”

 

            พรรณวรถึงกับหน้าแดงขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนจะรีบปฏิเสธลั่นพลางหันไปชี้ยังร่างของปรินนท์ที่ดูเหมือนจะเมามายไร้สติไม่ต่างกันที่อีกโต๊ะหนึ่งถัดไปจากที่พวกเธอนั่งอยู่หลายเมตรได้ เมื่อจินตภัทรมองตามไปก็รู้สึกหนักใจแทนโปรดิวเซอร์สาวหล่อไม่น้อย ที่ต้องรับภาระแบกคนเมาทั้งสองไปส่งบ้าน อยากตามไปส่งเพื่อนรักให้ถึงที่หมายอย่างปลอดภัย แต่อีกใจก็นึกเป็นห่วงหญิงสาวรุ่นพี่ที่จะต้องกลับบ้านตัวคนเดียวทั้งที่ดื่มไวน์เข้าไปไม่น้อยเช่นกัน

 

            ถ้างั้นฝากเรนด้วยแล้วกัน ดูแลเขาให้ดีๆ ล่ะ ไปค่ะพี่ชีส ทิ้งรถไว้ที่นี่แหละพรุ่งนี้ค่อยมาเอาก็ได้ คืนนี้เดี๋ยวจินขับไปส่งที่บ้านให้เองนะคะ

 

จินตภัทรกล่าวพลางโค้งศีรษะน้อยๆ ให้สาวหล่อร่างสูง แล้วหันกลับมาชักชวนหญิงสาวผมบลอนด์ให้กลับบ้านพร้อมกันกับเธอ เนื่องจากที่พักของทั้งคู่อยู่ไม่ห่างกันมากนัก แต่ชนยชากลับปฏิเสธความหวังดีนั้นพร้อมกับลุกขึ้นไปหาสาวหล่ออดีตรูมเมตของเธอ ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่แม้จะยังไม่เกินขีดจำกัดจนทำให้เมาไม่รู้เรื่องอย่างอีกคนนั้น แต่ก็ทำให้พีอาร์สาวไม่สามารถควบคุมความรู้สึกนึกคิดของตัวเองได้ดีเท่าเวลาปกติมากนัก ความปรารถนาภายในจิตใต้สำนึกจึงพรั่งพรูออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

“ไม่เป็นไรจ้ะน้องจิน พี่กลับเองได้สบายมาก แต่จะว่าไปแล้วชีสอยากให้พั้นช์เป็นคนไปส่งมากกว่านะคะ นานเท่าไหร่แล้วนะที่เราไม่ได้นอนกอดกันแบบนั้น ชีสคิดถึงช่วงเวลาอันแสนสุขที่เราได้อยู่ด้วยกันตอนนั้นจังเลยค่ะ”

 

“ชะ...ชีส! เธอเมาแล้วหรือเปล่าเนี่ย”

 

พรรณวรออกอาการตกตะลึงไม่น้อย เมื่อจู่ๆ สาวผมบลอนด์ก็ขยับเข้ามาใกล้ทั้งยังยื่นแขนมาโอบรอบคอของเธอไว้หลวมๆ พลางช้อนสายตาหวานหยาดเยิ้มมองตาเธอคล้ายกำลังระลึกถึงความหลังครั้งเก่าก่อนอย่างไรอย่างนั้น ร่างสูงโปร่งเบี่ยงหน้าหลบไปอีกทางอย่างรวดเร็วเมื่อใบหน้าสวยคมนั้นยื่นเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นเจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จากเรียวปากอิ่มของอีกฝ่าย ทำเอาจินตภัทรถึงกับเบิกตาโพลงกับภาพที่ได้เห็นนั้น ก่อนจะรีบปรี่เข้าไปแยกทั้งสองออกห่างจากกันทันที

 

“จินว่าพี่ชีสคงเมาแล้วจริงๆ กลับเลยดีกว่าค่ะ”

 

นักร้องสาวมาดเท่ชักสีหน้าไม่พอใจใส่คนตัวสูงกว่าอย่างนึกเคืองขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ เธอกล่าวเสียงเข้มก่อนจะดึงร่างของชนยชาออกมาพยุงไว้ในอ้อมแขน แม้ว่าสาวผมบลอนด์จะร้องเรียกหาอีกคนและพยายามขืนตัวไว้ไม่ยอมออกเดินไปแค่ไหนก็ตาม แต่จินตภัทรก็ยังคงใช้แรงกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อประคองพาอีกฝ่ายเดินออกไปจากร้านทันที โดยไม่สนใจว่าคนที่เพิ่งเกือบจะถูกจุมพิตมาหมาดๆ นั้นจะทำเช่นไรต่อไป

 

 

To Be Continued. . .

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

105 ความคิดเห็น

  1. #79 ^_^ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 08:29
    เอาเข้าไปยัยเรนของเรา ไม่เคยยอมแพ้ใครเลยจริงๆสินะ



    ต้องเอากันให้ตายไปข้างนึงก่อนถึงจะเลิกได้ เหอๆๆ



    ไม่ไหวๆเลยจริงๆ



    แต่จินเนี่ยอย่าไปทำท่าไม่ชอบพั้นซ์เค้าเลย



    พั้นซ์เค้าจะจีบเรนคนเดียวอ่ะแหละเนอะ ฮ่าๆๆๆๆ
    #79
    0