รักซนๆ ของคนตัวเล็ก - My Little Lover (Yuri)

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 34 : Love Scene (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 มี.ค. 53

ตอนที่ 34 : Love Scene

                แสงแดดยามเช้าส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาถึงร่างของคนสองคนที่สวมกอดกันอย่างแนบแน่นราวกับโหยหาไออุ่นจากร่างกายของอีกฝ่าย คนตัวเล็กกว่าขยับตัวเปลี่ยนท่าเพราะเริ่มรู้สึกเมื่อยขบ เธอปรือตาขึ้นมามองพลางกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสง ก่อนจะพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคนอยู่

กรี๊ด!

                รัญชนาร้องอุทานออกมาอย่างสุดเสียง เมื่อเห็นร่างเปลือยเปล่าของใครบางคนนอนสวมกอดเธออยู่ ด้วยอารามตกใจร่างกายของหญิงสาวจึงขยับไปเองอย่างอัตโนมัติ เรียวขางามง้างขึ้นมาพลางถีบคนที่ถือวิสาสะมากอดเธอเอาไว้อย่างเต็มแรงจนร่างนั้นร่วงตกจากเตียงลงไปกองกับพื้น

                พลั่ก! แอ้ก!

                โอ๊ย! เจ็บเป็นบ้าเลย ใครวะถีบมาได้

คนถูกถีบกระเด็นตกเตียงคลำสะโพกตัวเองที่กระทบกับพื้นอย่างแรงด้วยความเจ็บ หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง น้ำเสียงคุ้นหูทำให้หญิงสาวคว้าแว่นสายตากรอบหนาขึ้นมาสวมไว้ จึงเห็นว่าที่แท้คนที่เธอถีบไปเต็มแรงจนตกเตียงนั้นคือนวินดา สาวหล่อร่างสูงที่เธอรับมาเป็นผู้ช่วยนักวิจัยนั่นเอง

                นิว นี่นายเองเหรอ ถือดียังไงมาแก้ผ้านอนบนเตียงแล้วยังมากอดฉันไว้อีก”

                “อะไรของคุณเนี่ย คุณรัญเสียงดังโวยวายแต่เช้า แถมยังมาถีบนิวตกเตียงอีก คนยิ่งตัวเล็กๆ อยู่ด้วย”

รัญชนาเมื่อเห็นร่างเปลือยเปล่าของนวินดาถึงกับหน้าแดงระเรื่อ หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอย่างรู้สึกเขินอาย

“ตาบ้าลามก รีบไปหาเสื้อผ้ามาใส่เดี๋ยวนี้นะ ละ แล้วนี่นายทำอะไรฉันรึเปล่าเนี่ย

                พูดอะไรของคุณน่ะ ไหนบอกว่าตัวเล็กๆ แค่นี้ไม่เห็นมีอะไรน่ามองแล้วทำไมต้องอายด้วยเล่า นิวตัวเล็กแค่นี้ อ้าว กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วนี่ เฮ้ย! โป๊หมดเลย

สาวหล่อร่างสูงรีบคว้าผ้าห่มซึ่งใกล้ตัวที่สุดมาปกปิดส่วนสำคัญของร่างกายเอาไว้ แต่ดึงมาได้เพียงครึ่งทางก็ถูกนักวิจัยสาวกระชากกลับไปเพราะเธอเอาผ้านั้นปิดตาเอาไว้

                ปล่อยสิคุณรัญ จะดึงผ้าไว้ทำไมเล่า

นวินดาโพล่งออกมาเสียงดัง เขาเริ่มหมดความอดทนที่นักวิจัยสาวไม่ยอมให้ผ้าห่มเพื่อที่เขาจะได้ปกปิดร่างกายในส่วนที่เขาไม่ต้องการให้เธอเห็นในตอนนี้ใบหน้าของสาวหล่อก็แดงไม่แพ้กัน หลังจากต่างฝ่ายต่างก็ยื้อแย่งผ้าห่มกันไปมา ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจกระชากชายผ้าในมือเต็มแรง เป็นผลให้อีกคนที่อยู่บนเตียงและไม่ทันได้ระวังตัวนั้นถลาตกลงมาพร้อมกับผ้าห่มผืนหนาร่วงลงมาทับร่างเปลือยเปล่าของสาวหล่อพอดิบพอดี

“ว้าย! ตาบ้านี่ นายจะทำอะไรฉันนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ”

รัญชนาอุทานเสียงหลงพลางขยับตัวจะลุกขึ้น แต่เพราะถูกผ้าห่มพันร่างกายเอาไว้ จึงทำให้พอจะลุกขึ้นก็กลับต้องลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนตัวของร่างสูงอีกครั้ง ยิ่งนักวิจัยสาวดีดดิ้นมากเท่าไร ผ้าผืนนั้นก็ยิ่งพันรัดตัวเธอกับสาวหล่อเอาไว้แน่นจนสองร่างนั้นแนบชิดกันแน่นขึ้นจนดูคล้ายกับตัวหนอนอ้วนที่กำลังถักทอรังในช่วงก่อนถึงวัยดักแด้ก็ไม่ปาน

“คุณรัญอยู่เฉยๆ สิ เดี๋ยวให้นิวเอาผ้าออกก่อนนะ”

เมื่อถูกนวินดาส่งเสียงดุใส่ หญิงสาวที่ยังคงหลับตาปี๋อยู่นั้น ก็พยายามเกร็งตัวนอนนิ่งๆ อยู่บนร่างของคนตัวสูงกว่า แต่เสียงพึมพำเบาๆ ที่ดังอยู่ข้างหูกับลมหายใจอุ่นของสาวหล่อที่เป่ารดพวงแก้มเนียน ทำเอาหัวใจของนักวิจัยสาวเต้นตึกตักอย่างบอกไม่ถูก เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันนะ

                หลังจากที่ทั้งคู่พยายามกลิ้งตัวไปมาบนพื้นเพื่อให้ผ้าที่พันม้วนกันยุ่งนั้นคลายออกอยู่นาน ผ้มห่มผืนหนาก็คลี่ออกมาได้ดังเดิม สาวหล่อรีบนำผ้าห่มมาพันรอบตัวเพื่อปกปิดร่างกายของตัวเอง พร้อมกับบอกคนที่นอนหน้าแดงอยู่ข้างๆ นั้น

                “สำเร็จแล้วคุณรัญ ลืมตาได้แล้วล่ะ”

ต่อ

                รัญชนาค่อยๆ เปิดตามองคนตรงหน้าที่อยู่ในชุดกระโจมอก เธอไล่สายตาสำรวจร่างกายเขาไปแทบทุกส่วนว่ามีตรงไหนขาดหายหรือเติบโตขึ้นอย่างผิดสัดส่วนบ้างหรือเปล่า แต่เมื่อไม่พบความผิดปกติใดๆ หญิงสาวก็ตะโกนออกมาสุดเสียงด้วยความดีใจ

                ยะฮู้! สำเร็จแล้ว การทดลองฉันสำเร็จแล้ว”

                นักวิจัยสาวรีบลุกขึ้นไปที่ห้องทดลองของเธอ พลางจดสูตรของสารเคมีต่างๆ ที่เธอได้ทำการทดลองไว้ก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาของคนในชุดกระโจมอกมองตามด้วยความงุนงง

                “ถ้าลดส่วนผสม แล้วก็ผสมตัวนี้เข้าไป จะทำให้เวลาในการย่อส่วนลดลง แสดงว่าก่อนหน้านี้ฉันใส่มากไปแล้วก็ลืมใส่ตัวนี้สินะ

                รัญชนาพึมพำกับตัวเองอยู่ได้พักใหญ่ ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เธอรีบวิ่งหน้าตาตื่นกลับมาหาสาวหล่อร่างสูงที่เพิ่งย้ายตัวเองขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงมีผ้าห่มพันกายแน่นหนา

                นิว ขอบใจนายมากนะ เพราะนายแท้ๆ การทดลองของฉันถึงสำเร็จลงได้แบบนี้ จริงสิ เดี๋ยวฉันจะรีบส่งผลวิจัยให้กับเจ้าของโปรเจคต์ แล้วพรุ่งนี้ก็คงมีงานแถลงข่าวใหญ่โตเชียวล่ะ

                นักวิจัยสาวตรงเข้ามาสวมกอดคนที่นั่งทำหน้างงอยู่บนเตียง พลางเขย่าตัวของร่างสูงนั้นจนหัวสั่นหัวคลอน ก่อนจะร่ายยาวออกมาเป็นชุด คนฟังได้แต่ทำหน้าเหลอหลากับสิ่งที่เธอพูดอย่างไม่เข้าใจเลยสักนิด

                ก๊อกๆ

                “คุณรัญ นิว เกิดอะไรขึ้นคะ”

                เสียงเคาะประตู พร้อมกับเสียงของคนที่อยู่นอกห้องดังเข้ามาข้างใน ทำให้สองคนที่อยู่บนเตียงมองหน้ากันอย่างแปลกใจ นักวิจัยสาวหันหลังกลับเดินไปทางหน้าประตู สาวหล่อร่างสูงรีบคว้าข้อมือเอาไว้แต่ดูเหมือนจะช้าไป ประตูถูกเปิดออกพร้อมๆ กับที่ร่างของชนัญญาเซถลาเข้ามาในห้อง และได้เห็นภาพของนวินดาเอาผ้าห่มมาพันเอาไว้เป็นกระโจมอกพอดี

                “เดี๋ยวคุณรัญ อย่าเพิ่งเปิดนะ นิวกำลังโป๊. . .อยู่ เฮ้ย!

                “ว้าย! ขอโทษค่ะ ญาไม่ได้ตั้งใจ พอดีได้ยินเสียงเหมือนใครร้องเลยนึกว่ามีเรื่องอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น แต่ไม่คิดว่าพวกคุณสองคนกำลังจะ. . .”

                “เปล่านะ ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด / ไม่ใช่นะญา นิวไม่ได้ทำอะไร”

                เสียงของรัญชนาและสาวหล่อร่างสูงโพล่งออกมาพร้อมกัน ทั้งคู่หันไปมองหน้ากันด้วยความตกใจ แต่ดูเหมือนว่าหญิงสาวตรงหน้าจะเพิ่งนึกขึ้นได้ ว่านวินดาที่ยังอยู่ในร่างของคนตัวจิ๋วเมื่อวานนั้น กลับมาอยู่ในสภาพเดิมแล้ว ก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความดีใจ

                “เอ๊ะ นิว เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วนี่ ดีใจด้วยนะจ๊ะ ยินดีด้วยนะคะคุณรัญ  ผลการทดลองของคุณสำเร็จแล้ว”

                ชนัญญาตรงเข้าไปกล่าวแสดงความยินดีกับทั้งคู่อย่างจริงใจ เธอนึกถึงคนรักขึ้นมา ถ้ารีบบอกเรื่องนี้ให้เขารู้ เขาคงจะดีใจมากแน่ๆ เพราะกวินทร์นั้นเป็นคนที่รักและห่วงเพื่อนสาวหล่อคนนี้มากที่สุด จนบางครั้งยังอดน้อยใจไม่ได้เพราะดูเหมือนเขาจะห่วงนวินดามากกว่าเธอที่เป็นคนรักเสียด้วยซ้ำ

                “เหตุการณ์คลี่คลายแล้วอย่างนี้ ญาคงต้องรีบไปบอกวินแล้วล่ะค่ะ เพราะรายนั้นน่ะเป็นห่วงนิวสุดๆ เลย ไปก่อนนะคะ”

                หญิงสาวผู้อ่อนหวานพูดพลางหมุนตัวกลับออกไปทางหน้าประตูอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้สองคนที่เหลือหันมามองหน้ากันอย่างงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็วจนตั้งรับไม่ทัน

                ชนัญญาเดินตรงรี่มาที่ห้องพักของสาวหล่อหน้าตี๋ เธอยกมือขึ้นกระหน่ำเคาะประตูไม่ยั้งอย่างตื่นเต้น อยากรีบบอกเรื่องน่าดีใจที่เกิดขึ้นกับเพื่อนรักของเขาให้ได้รู้โดยเร็ว

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้จ้า

สวัสดีค่ะ คุณผู้อ่านทุกท่าน

เนื่องในโอกาสที่นิยายเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์แล้ว และจะเปิดตัวเป็นครั้งแรกในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ระหว่างวันที่ 27 มีนาคม 6 เมษายน 2553 ดังนั้น LovePenguin จึงขออนุญาตยุติการอัพนิยายลงในเว็บไซต์ทุกเว็บ ตั้งแต่ตอนที่ 36 เป็นต้นไปนะคะ และขออภัยคุณผู้อ่านที่คอยติดตามนิยายเรื่องนี้ทางเว็บมาตลอด มา ณ ที่นี้ ด้วยค่ะ 

และด้วยเหตุนี้เอง เพื่อเป็นการตอบแทนที่คุณผู้อ่านหลายๆ ท่าน คอยติดตามผลงานและเป็นกำลังใจให้มาโดยตลอด LovePenguin จึงได้จัดกิจกรรมตอบคำถามชิงรางวัล หนังสือนิยายเรื่อง รักซนๆ ของคนตัวเล็กจำนวน 3 รางวัล โดยมีรายละเอียด กติกาการร่วมสนุก ดังนี้ค่ะ

1.             ให้คุณผู้อ่านตอบคำถามเกี่ยวกับนิยายเรื่อง รักซนๆ ของคนตัวเล็กซึ่งมีทั้งหมด 3 ข้อ

2.             เมื่อได้คำตอบจนครบทุกข้อแล้ว ให้ส่งคำตอบของคำถามทั้ง 3 ข้อ พร้อมด้วย ชื่อผู้ตอบคำถาม นามปากกา หรือ ชื่อใน my id เบอร์โทรศัพท์ที่ติดต่อได้ และที่อยู่สำหรับส่งของรางวัล มาที่อีเมล love.penguin@hotmail.com  

* หมายเหตุ 1 คน ส่งคำตอบได้เพียง 1 ครั้ง เท่านั้นนะคะ

3. หมดเขตส่งคำตอบภายใน เวลา 23.59 น. ของวันที่ 28 มีนาคม 2553 (จะพิจารณาจากวันเวลาที่ปรากฏในอีเมลของ LovePenguin เป็นเกณฑ์นะคะ)

4. ประกาศรายชื่อผู้ที่ตอบคำถามถูกทุกข้อ จำนวน 3 คน ในวันที่ 2 เมษายน 2553 ทั้งในเว็บไซต์และทางอีเมล ถ้าหากว่ามีผู้ตอบคำถามถูกมากกว่า 3 คน จะนำรายชื่อทั้งหมดมาจับฉลากเพื่อหาผู้โชคดีค่ะ

                5. กิจกรรมในครั้งนี้ ขอสงวนสิทธิ์เฉพาะนักอ่านที่เป็นแฟนพันธุ์แท้เท่านั้นค่ะ

(แฟนพันธุ์แท้ คือ ผู้ที่ได้ทำการ Add “รักซนๆ ของคนตัวเล็กเป็น Favorite หากยังไม่ได้ Add สามารถ Add ได้ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันที่หมดเขตส่งคำตอบ)

                รางวัล คือ หนังสือนิยายเรื่อง รักซนๆ ของคนตัวเล็กจำนวน 3 เล่ม (ผู้ตอบคำถามถูก 1 คน / 1 เล่ม) จากนั้น LovePenguin จะจัดส่งหนังสือให้ทางไปรษณีย์ ตามที่อยู่ที่ส่งมาในอีเมลล์นะคะ

                สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณ กำลังใจทุกดวงจากคุณผู้อ่านทุกท่าน ที่คอยเป็นแรงผลักดันให้ LovePenguin ได้ทำความฝันให้เป็นจริงอีกครั้งนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ

***
  คำถามสำหรับกิจกรรมนี้ จะเริ่มลงตั้งแต่คืนนี้ ประมาณ 3 ทุ่ม รอติดตามกันนะคะ ***

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #102 มูมู่ซัง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 22:41
    เสียดายจังหง่ะ

    เพิ่งได้เข้ามาอ่านนน 

    อดเลยย ยย ย

    ++++

    น่ารักง่า สนุกด้วยยยย 

    อยากกกได้ๆๆๆ
    #102
    0
  2. #97 My Angle (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 มีนาคม 2553 / 23:28
    เกือบตาย

    กว่าจะดั้ยกลับร่างเดิม ฮี่ๆ
    #97
    0
  3. #95 fedka (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 08:15
    O_O

    ได้พิมแล้วเย้ๆๆๆ

    อยากจะไปซื้อมาอ่าน
    แต่ที่อยู่ไม่อำนวย
    #95
    0
  4. #93 [Mp] : -๏PaSt๏- (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 10:52
     หว่า เีริ่มเห็นลางร้ายปรากฏ หึหึ- -*
    #93
    0
  5. #92 Sammael Sin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 20:27

    แต่งได้น่ารักมากเลยครับ(เพราะงี้แหละถึงได้ชอบยูริ)

    #92
    0
  6. #90 [Mp] : -๏PaSt๏- (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 12:09
    ^^ สนุกมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้แต่งต่อนะคะ

    รับรองว่าจะไปซื้อหนังสือเก็บแน่นอนอยากอ่านlove scene ต่อ -.- เอ๊ย! ไม่ใช่ๆ



    #90
    0