รักซนๆ ของคนตัวเล็ก - My Little Lover (Yuri)

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 26 : นายนี่มันโง่ หรือ ฉลาดกันแน่นะ ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 มี.ค. 53

ตอนที่ 26 : นายนี่มันโง่ หรือ ฉลาดกันแน่นะ ...

                ไม่นานนัก กวินทร์และสองสาวฝาแฝดก็กลับมาที่คฤหาสน์อีกครั้ง ฝาแฝดผู้พี่กับสาวหล่อหน้าตี๋ยังคงไม่ยอมมองหน้ากัน ทั้งคู่นั่งเงียบมาตลอดทาง จนคนกลางอย่างชนัญญารู้สึกอึดอัด เพราะไม่ว่าจะเข้าข้างฝ่ายใด ก็ล้วนแล้วแต่ทำให้อีกฝ่ายเสียความรู้สึกไม่ต่างกันนัก

                “สงสัยว่าพวกคุณรัญกับนิวคงกำลังอยู่ในห้องทดลองล่ะมั้ง บ้านเงียบเชียว ถ้างั้นเราไปเลือกห้องพักกันเลยดีกว่าเนอะ ว้าว! ตื่นเต้นจังเลย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีโอกาสได้มาอยู่ในคฤหาสน์หลังโตแบบนี้เลยนะ ต้องขอบคุณเพื่อนของวินแท้ๆ เลยเนอะ ที่ชวนเรามาอยู่ที่นี่ด้วย”

                หญิงสาวผู้อ่อนหวาน พยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้น พลางหันไปมองคนทั้งสองที่เดินขนาบข้างเธออยู่ กวินทร์นั้นทำหน้าตูมเหมือนโกรธใครมาเป็นร้อยปี ส่วนพี่สาวของเธอนั้นก็ทำหน้าเฉยเมยเหมือนไร้อารมณ์กับทุกสิ่ง ดูท่าความอึมครึมที่ปกคลุมอยู่รอบๆ ตัวของคนทั้งสาม คงไม่อาจสลายหายไปได้ง่ายๆ เป็นแน่ ชญานันท์หันมาเอ่ยกับผู้เป็นน้องสาวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

                “ฉันไปก่อนแล้วกันนะญา เธออยากจะนอนห้องไหนก็เลือกเอาแล้วกัน”

                ชญานันท์เดินกระแทกส้นเท้า เข้าไปในตัวบ้านอย่างรู้สึกไม่สบอารมณ์ คำก็วิน สองคำก็วิน นี่แฝดผู้น้องคงมองไม่เห็นหัวเธอแล้วใช่ไหม หญิงสาวมาดห้าวกัดฟันกรอดๆ อย่างเจ็บใจ ที่ถูกทำเหมือนตัวเองไม่มีความสำคัญเลยสักนิด

                ชนัญญาเมื่อได้ฟังแฝดผู้พี่พูดอย่างนั้นก็เริ่มหน้าเสีย เธอไม่ได้ตั้งใจว่าจะให้เรื่องทั้งหมดมันเป็นแบบนี้สักหน่อย ทำไมพี่สาวฝาแฝดของเธอถึงไม่ยอมเข้าใจในเรื่องของความรักบ้างนะ หญิงสาวรู้สึกอ่อนอกอ่อนใจกับความสัมพันธ์ที่ย่ำแย่ระหว่างแฟนสาวหล่อของเธอกับแฝดผู้พี่เหลือทน ไม่รู้ว่าพอจะมีทางใดทำให้ทั้งคู่กลับมาญาติดีกันเหมือนตอนที่กวินทร์ยังไม่ได้เจอกับเธอบ้างนะ

                สาวหล่อหน้าตี๋พอเห็นว่าไม่มีใครอยู่เป็นก้างขวางคอแล้ว เขาจึงเริ่มรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง เขาหันไปเอ่ยชวนแฟนสาวด้วยสายตาเป็นประกาย ฉายแววของความเจ้าเล่ห์นิดๆ เอาไว้ในนั้น

                “ญาจ๋า รู้ไหมวินคิดถึงอ้อมกอดอุ่นๆ ของญามากเลยนะ คืนนี้อยู่กับวินนะครับ”

                แม้ว่าใจหนึ่งเธอจะรู้สึกยินดีที่เขาเอ่ยชวน แต่เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของพี่สาวมากกว่า อีกทั้งไม่อยากจะให้สัมพันธภาพระหว่างพี่น้องย่ำแย่ตามไปด้วย ชนัญญาจึงจำใจต้องปฏิเสธสาวหล่อหน้าตี๋ไปอย่างรู้สึกผิด เธอรู้ดีว่าหลายวันที่ผ่านมา เขาต้องมัวมาวุ่นวายกับความเอาแต่ใจของพี่สาวฝาแฝดของเธอจนไม่เป็นอันทำอะไร แต่เธอก็ยังหวังว่าสักวันชญานันท์จะรู้สึกดีๆ กับเขาบ้าง

                วินคะ ญาขอโทษนะที่ต้องพูดแบบนี้ แต่ญาเองก็ไม่อยากผิดใจกับนันท์เขาเลย เอาเป็นว่าในระหว่างที่พักอยู่ที่นี่ เราห่างกันสักพักนะคะ เผื่อว่าอะไรๆ มันจะดีขึ้นบ้าง

คำพูดของคนรัก ทำเอากวินทร์อดน้อยใจไม่ได้ แต่ก็ต้องทำใจยอมรับแต่โดยดีว่า อย่างไรเสียความเป็นพี่น้องก็ต้องมาก่อนคนรักอย่างเขาอยู่แล้ว สาวหล่อหน้าตี๋ฝืนยิ้มให้ชนัญญา ทั้งที่ในใจนั้นเต็มไปด้วยความผิดหวัง คงเป็นเพราะเขารักเธอมากเหลือเกิน จึงไม่อยากเห็นคนที่เขารักต้องจมอยู่กับความทุกข์แล้วตัวเขามีความสุขอยู่คนเดียว

“ไม่เป็นไรครับ วินเข้าใจ เรารีบเข้าบ้านกันเถอะ ยืนตากแดดนานๆ อย่างนี้เดี๋ยวผิวสวยๆ เสียหมดนะ”

“ขอบคุณนะคะวิน”

กวินทร์เอ่ยขึ้น แล้วช่วยยกสัมภาระของแฟนสาวขึ้นมาถือไว้ ชนัญญาได้แต่กล่าวขอบคุณที่เขาเข้าใจและยอมทำตามข้อเรียกร้องของเธออย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้นด้วยความรู้สึกตื้นตันใจยิ่งนัก เธอรู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้มาเจอกับคนดีๆ แบบเขาอย่างนี้ หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้นก่อนจะลอบจุมพิตที่แก้มของคนตัวสูงกว่า พลางส่งยิ้มหวานให้เขา สาวหล่อหน้าตี๋ถึงกับลืมตัว ปล่อยข้าวของในมือร่วงลงกับพื้นอย่างไม่คิดว่า คนที่เพิ่งบอกให้เขาอยู่ห่างๆ สักพักเมื่อครู่ จะทำอะไรแบบนี้ได้อย่างหน้าตาเฉย มันน่าจับมาลงโทษด้วยกอดแน่นๆ สักสองสามทีดีไหมนะ

“ทำอะไรน่ะญา ไหนบอกว่าให้ห่างๆ กันไง แล้วมาทำแบบนี้จะแกล้งวินหรือไงครับ หืม”

“ญาไม่ได้แกล้งสักหน่อย ญาแค่บอกว่าตอนอยู่ในบ้านต่างหากล่ะคะ เอ้า รีบๆ ยกของเข้ามาสิคะ ยืนอาบแดดอยู่ได้ อยากเป็นปลาหมึกตากแห้งรึไงนะ”

“หน็อยแน่ะ มาว่าวินเป็นปลาหมึนตากแห้งเหรอ เดี๋ยวจะเอาหนวดจับตัวไว้ไม่ปล่อยให้หนีเลยนะ คอยดูเถอะ”

ชนัญญากล่าวพลางแลบลิ้นให้สาวหล่อคนรักของเธอ แล้ววิ่งตัวปลิวเข้าบ้านไป กวินทร์ได้แต่ยืนอึ้งกับมุกของหญิงสาว ก่อนจะรีบหยิบเอาสัมภาระที่ร่วงลงไปกองกับพื้นขึ้นมาถือแล้วิ่งตามหญิงสาวเข้าไปอย่างรวดเร็วทั้งคู่เดินตามหาห้องที่ชญานันท์พักจนเจอ แฝดผู้พี่ทำหน้าแปลกใจเมื่อผู้เป็นน้องเลือกที่จะนอนห้องเดียวกับตน มากกว่าจะถือเอาโอกาสนี้อยู่ใกล้ชิดกับคนรัก

ชญานันท์แอบเห็นแววตาเศร้าสร้อยของสาวหล่อหน้าตี๋ เมื่อตอนที่เขาเอากระเป๋าของชนัญญาเข้ามาไว้ในห้อง เหมือนหัวใจของเธออ่อนยวบลงทันทีอย่างไม่มีสาเหตุ จะว่าไปก็รู้สึกสงสารเขาอยู่เหมือนกัน ทั้งที่รู้ดีว่าสองสามวันมานี้กวินทร์กับแฝดผู้น้องของเธอแทบไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันเลย เพราะเธอเอาแต่ก่อเรื่องยุ่งๆ ไว้ตลอดเวลา หรือไม่อย่างนั้นก็พูดจากวนประสาทใส่เขาจนทำให้เกิดเป็นเรื่องเป็นราวทะเลาะเบาะแว้งกันขึ้นมาจริงๆ แต่เพราะทิฐิของเธอมีมากกว่า จึงยอมไม่ได้หากแฝดผู้น้องจะเห็นว่าคนอื่นมีความสำคัญกว่าตน

เมื่อกวินทร์เดินออกจากห้องไปแล้ว ชนัญญาจึงนั่งแปะลงกับเตียงอย่างหมดแรง แฝดผู้พี่เดินเข้ามานั่งใกล้ๆ พลางแกล้งถามเหมือนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“เป็นอะไรน่ะญา ไม่สบายหรือเปล่า ไหนดูซิ ตัวร้อนไหม”

ชญานันท์ยื่นหน้าผากตัวเองไปสัมผัสกับหน้าผากของน้องสาว แฝดผู้น้องรีบเบี่ยงตัวหลบพร้อมกับปฏิเสธทันที

“คงเพราะนั่งรถเทียวไปเทียวมาหลายรอบ ญาก็เลยรู้สึกเพลียๆ ขึ้นมาน่ะ นอนพักสักครู่ก็คงหายเองน่ะ นันท์ไม่ต้องห่วงหรอกนะ”

ชนัญญาล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม พลางหลับตาลงอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คนเป็นพี่ได้แต่นั่งนิ่งอยูในความเงียบนั้นเพียงลำพัง หญิงสาวมาดห้าวดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของน้องสาวเอาไว้ถึงอก เปรยกับตัวเองเบาๆ เพราะนึกว่าคนที่นอนอยู่นั้นหลับไปแล้ว

“นันท์ขอโทษนะ ที่ทำอะไรเอาแต่ใจตัวเองมากไปแบบนี้ แต่ยังไงก็ขอบคุณนะที่ไม่ทิ้งนันท์เอาไว้คนเดียว”

เธอลูบไล้ใบหน้าของหญิงสาวที่มีใบหน้าคล้ายกับเธอราวแกะออกมาจากพิมพ์เดียวกันอย่างแสนรัก ก่อนจะก้มลงจุมพิตที่แก้มนวลนั้นแผ่วเบา แล้วจึงลุกขึ้นเดินออกไปจากห้อง โดยไม่รู้เลยว่าคนที่นอนอยู่นั้นลืมตาขึ้นมามองอย่างไม่เข้าใจกับคำพูดและการกระทำของเธอเลยสักนิด

เป็นอะไรของเขานะ

ส่วนกวินทร์นั้น หลังจากเลือกห้องพักที่อยู่ถัดไปจากห้องของสองสาวฝาแฝดราวสามห้อง เขาก็นอนหงายก่ายหน้าผากอยู่บนเตียงอย่างครุ่นคิด เขาไม่เข้าใจเลยว่าแค่เพราะเขาไปชอบชนัญญาเท่านั้น จึงทำให้ความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนระหว่างเขากับชญานันท์เหมือนมีม่านหมอกบางๆ มากั้นเอาไว้ ทั้งที่ตอนแรกทั้งคู่ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอยู่เลย

“หรือว่า ยายนันท์จะแอบชอบเรา ก็เลยหึงเวลาเราสวีทกับญา. . .ไม่น่ะ คงเป็นไปไม่ได้ ยายนั่นดูท่าทางห้าวจะตาย เหมือนเลสคิงออกปานนั้น จะมาชอบเราได้ยังไง เอ๊ะ หรือว่าที่จริงแล้วนันท์แอบรักญา เฮ้ย นั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ พี่น้องกันนะ จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง โอ๊ย ไอ้วินบ้า แกจะฟุ้งซ่านมากเกินไปแล้ว ออกไปคุยกับเจ้าหนูนิวดีกว่า”

สาวหล่อหน้าตี๋คิดไปต่างๆ นานา ก่อนจะนึกได้ว่าควรเอาเรื่องนี้ไปปรับทุกข์กับเจ้าเพื่อนรัก เผื่อว่าจะได้ความคิดเห็นอื่นๆ บ้าง ว่าแล้วเขาก็ลุกพรวดขึ้นจากเตียง แล้วเปิดประตูออกไปนอกห้อง แล้วเดินไปยังทางที่จะไปห้องของรัญชนา โดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบหลบอยู่หลังบานประตูของห้องที่อยู่ติดกับห้องของเขา และได้ยินคำที่สาวหล่อหน้าตี๋พูดกับตัวเองเต็มสองหู เมื่อเสียงของกวินทร์เงียบหายไปแล้ว บานประตูของห้องข้างๆ จึงค่อยๆ เปิดแง้มออกมา

โธ่ วิน นี่นายมันโง่หรือฉลาดกันแน่นะ

ชญานันท์มองตามคนที่เดินจากไป พลางนึกในใจพร้อมกับส่ายหน้าน้อยๆ และถอนหายใจยาวอย่างเอือมระอาในความซื่อบื้อของแฟนน้องสาว

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #66 กระต่ายยัก (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 18:42
    งงอ่ะ

    ตกลงนันชอบญา

    หรือนันชอบวินกัแน่

    ใครก็ได้ช่วยตอบที
    #66
    0
  2. #57 My Angle (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2553 / 10:11
    อย่าว่าแต่เขาเลย

    นู๋ก้องงเหมือนกัน
    #57
    0