O . o รักปลอมๆ ของจอมเจ้าเล่ห์ o . O (แนว Yuri)

ตอนที่ 49 : ตอนพิเศษ : อ้นกับแก้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 พ.ย. 50

Part 1

นี่คุณนาย ทำอะไรอยู่น่ะ ยังเก็บข้าวของไม่เสร็จอีกเหรอ

 

เสียงห้าวของสาวหล่อวัยสามสิบปลายๆ ที่ยืนตะโกนอยู่หน้าประตู ดังแว่วเข้ามาภายในห้อง ทำให้สาวใหญ่รับรู้ได้ในทันทีว่าคนรักของเธอมาถึงแล้ว กรอบแก้วจึงเดินออกจากห้องนอนแล้วตรงไปยังบานประตูหน้าห้อง เปิดมันออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างของอ้นที่ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ตรงหน้า

 

เสร็จแล้วค่ะคุณชาย มีแค่กระเป๋าเสื้อผ้ากับของใช้ไม่กี่อย่างเท่านั้นแหละ ฝากยกลงไปใส่รถเลยแล้วกัน เดี๋ยวแก้วจะเอากุญแจห้องไปคืนที่เคาน์เตอร์ก่อน แล้วจะตามไปที่รถนะ

 

เธอบอกคนรักพลางหันไปลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ที่วางอยู่ตรงโซฟามาที่หน้าประตูห้อง แล้วเดินกลับไปอุ้มลังกระดาษใบย่อมที่มีของกระจุกระจิกอีกเล็กน้อยมาส่งให้สาวหล่อคนรัก ก่อนจะหันไปตรวจตราดูภายในห้องอีกครั้งว่าลืมอะไรทิ้งเอาไว้อีกหรือเปล่า แล้วจึงลากกระเป๋านั้นเดิมตามลงไปที่ลิฟท์ ปล่อยให้คนรักล่วงหน้าไปที่รถก่อน ส่วนตัวเองนั้นลงไปหาเจ้าของคอนโดที่นั่งอยู่ตรงล็อบบี้ชั้นล่าง

 

แก้วเอากุญแจห้องมาคืนค่ะพี่ป้อม

 

กรอบแก้วเอ่ย พลางยื่นพวงกุญแจส่งให้กับหญิงวัยสี่สิบกว่า เจ้าของคอนโด ที่ยื่นมือมารับ พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเศร้าสร้อย

 

น้องแก้วไม่อยู่แบบนี้พี่ก็เหงาแย่น่ะสิ ที่นี่มีแต่พวกหนุ่มๆ สาวๆ ทั้งนั้น จะหาคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกันคุยด้วยก็แทบจะไม่มีแล้ว เฮ้อ. . .แต่พี่ก็เข้าใจนะ ใครๆ ก็อยากอยู่ใกล้กับคนที่เรารักทั้งนั้น เอาเป็นว่าพี่ดีใจด้วยนะคะ ที่ต่อไปนี้น้องแก้วจะไม่ต้องอยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว ถ้าเมื่อไหร่ว่างๆ ก็กลับมาเยี่ยมมาคุยกับพี่บ้างนะคะ พี่ป้อม สาวใหญ่เจ้าของคอนโดเอ่ย  

 

ขอบคุณมากค่ะพี่ป้อม ขอบคุณที่ช่วยดูแลแก้วมาตลอดเลย เอาไว้ถ้ามีโอกาสแก้วจะมาเยี่ยมพี่บ่อยๆ แล้วกันนะคะ วันนี้แก้วคงต้องขอตัวก่อนแล้ว ไม่อยากให้อ้นเค้ารอในรถนานๆ น่ะค่ะ ลาเลยแล้วกันนะคะพี่ป้อม สวัสดีค่ะ กรอบแก้วตอบกลับไปก่อนจะยกมือขึ้นไหว้เจ้าของคอนโดเพื่อบอกลา แล้วจึงเดินตรงไปยังลานจอดรถด้านหน้าตึก ที่มีรถเก๋งคันเก่าของอ้นจอดรออยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวเปิดประตูยกเอากระเป๋าเดินทางวางไว้ที่เบาะหลัง แล้วจึงมานั่งที่เบาะด้านหน้าคู่กับคนขับ

 

ไม่ลืมอะไรแล้วใช่ไหมแก้ว นึกดีๆ นะ จะได้ไม่ต้องวนรถกลับมาอีก

 

เสียงทุ้มของสาวหล่อเจ้าของรถเอ่ยขึ้น เมื่อกรอบแก้วพยักหน้าแทนคำตอบ อ้นจึงใส่เกียร์และแล่นรถออกไป โดยมีจุดหมายปลายทางคือบ้านของเขา ตลอดทางกรอบแก้วได้แต่นั่งนิ่งเหม่อมองออกไปนอกรถ หวนนึกไปถึงคืนแต่งงานของทั้งคู่ คำพูดของคนรักที่ชักชวนให้เธอมาอยู่ด้วยกันกับเขาหลังจากที่กลับเมืองไทยแล้ว ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท

 

เดี๋ยวถ้ากลับไปแล้ว แก้วย้ายมาอยู่ที่บ้านอ้นนะคำพูดของเขาที่กระซิบแผ่วเบาข้างหู ทำให้เธอที่กำลังนอนหันหลังให้อยู่นั้นพลิกตัวกลับมามองหน้าเขาอย่างแปลกใจ ก่อนจะเอ่ยแย้งขึ้น

 

บ้านอ้นน่ะเหรอ ไม่เอาหรอก มันไกลจากที่ทำงานแก้วตั้งเยอะ แถมไม่มีรถเมล์ผ่านอีก วันไหนเกิดอ้นมีงานด่วนเข้ามาแล้วใครจะไปส่งแก้วล่ะ แก้วขับรถไม่เป็นนะ

 

ก็แล้วใครบอกให้แก้วทำงานที่เดิมต่อล่ะ อ้นน่ะอยากจะให้แก้วลาออกจากงานนั้นซะ แล้วมาเป็นแม่บ้านให้อ้นอย่างเดียวดีกว่า ถึงแก้วจะไม่เคยบ่นให้ฟัง แต่อ้นรู้นะว่างานเลขาน่ะมันเหนื่อยแค่ไหน เชื่ออ้นเถอะ ลาออกมาอยู่บ้านเฉยๆ ดีกว่า ส่วนคอนโดที่แก้วอยู่ก็ขายคืนให้เจ้าของเค้าไป ถึงจะได้แค่ไม่กี่ตังค์ แต่ก็ดีกว่าที่อ้นจะต้องคอยเทียวไปเทียวมาบ่อยๆ นะ สาวหล่อรีบโต้กลับ แล้วบอกถึงเหตุผลที่คนรักจะยอมฟังและยอมเข้าใจ แต่ดูเหมือนว่ากรอบแก้วจะไม่ยอมทำตามที่เขาพูดเลยสักนิด แถมยังบ่นเสียยืดยาว จนคนชวนแทบจะหมดมู้ดในทันที แต่ก็ยังไม่ละความพยายาม

 

ถ้าแก้วลาออกแล้ว จะเอาเงินที่ไหนใช้ล่ะ งานอ้นก็ใช่ว่าจะมีตลอด ถ้าวันไหนเค้าเลิกจ้างขึ้นมาแล้วอ้นจะไปทำงานอะไร อายุขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่มีธุรกิจของตัวเอง ก็คงจะยากอยู่หรอก

 

มันก็จริง นักแต่งเพลงอย่างอ้น ไม่ใช่ว่าจะมีงานตลอดก็รู้ แต่เงินเก็บของอ้นก็ยังมีพอให้เราสองคนใช้ได้ไปจนแก่เลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า. . .โธ่ แก้วนี่ อ้นขี้เกียจหาเหตุผลมาอ้างแล้วนะ พูดตรงๆ เลยก็ได้ อ้นอยากให้แก้วอยู่ข้างๆ ตลอดเวลา อยากจะนอนกอดกันแบบนี้ทุกคืน กว่าเราจะลงเอยกันได้ อ้นต้องทนทรมานนอนคิดถึงแก้วมากี่คืน กี่เดือน กี่ปีรู้บ้างหรือเปล่า นะๆ ทำเพื่ออ้นซักครั้งไม่ได้เหรอ ครับคนดี หืม?เมื่อยกแม่น้ำเป็นร้อยสายมาอ้างก็ไม่สำเร็จ สาวหล่อจึงตัดสินใจสารภาพความจริงอย่างที่คิด แถมด้วยลูกอ้อนอีกชุดใหญ่ แล้วมีหรือที่คนใจอ่อนอย่างกรอบแก้วจะไม่ยอมทำตาม แต่ยังไม่วายแอบหยอกกลับไป

 

แหม. . .คิดถึงแก้วจริงเหรอ ถ้าคิดถึงแล้วทำไมไม่มาหาล่ะคะ ปล่อยแก้วนอนอยู่คนเดียว แล้วตัวเองไปนอนกอดสาวอื่น อย่างนี้จะเชื่อดีไหมหนอ

 

จริงสิจ๊ะ ก็เพราะเวลาที่อ้นคิดถึงแก้ว แต่ไปหาทีไรก็ถูกไล่กลับบ้านมาทุกที ก็เลยต้องหาสาวคนอื่นมานอนให้อ้นกอดเป็นตัวแทนแก้วไงล่ะ”

 

อ้นรีบตอบกลับทันควัน แถมท้ายด้วยการกวนประสาทหน่อยๆ ตามฟอร์มเลยถูกคนรักแจกขนมตุ๊บตั๊บให้ชุดใหญ่ โทษฐานที่ตอบกลับมาอย่างน่าหมั่นไส้  แต่สุดท้ายก็ถูกรวบตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของอ้นจนได้  กรอบแก้วได้แต่อมยิ้มอย่างขำๆ กับภาพเหตุการณ์ความทรงจำในคืนแสนหวานนั้น จนไม่ทันได้ใส่ใจกับเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของเธอ มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ทนรำคาญเสียงรบกวนไม่ไหวจนต้องออกปากเรียกเสียงดัง

 

“แก้ว. . .แก้ว โทรศัพท์. . .คุณนายกรอบแก้วคร้าบ!!! โทรศัพท์ดังตั้งนานแล้วจะรับสายไหมเนี่ย นั่งหลับในรึไงแม่คุณ”

 

เสียงของอ้นที่หันมาตะโกนใส่ เมื่อเห็นว่ากรอบแก้วยังนั่งนิ่งเฉยเหมือนไม่ได้ยินเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือ ทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้งหลุดจากภวังค์ความคิด ก่อนจะรีบควานมือลงไปในกระเป๋าสะพายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายอย่างลนลาน

 

“สวัสดีค่ะ กรอบแก้วพูดสายค่ะ”                                                      

 

“ว่าไงยะ แม่อดีตเลขาสาว เดี๋ยวนี้มีคนเลี้ยง เลยไม่ยอมมาทำงานลาออกไปอยู่บ้านเฉยๆ แล้วเหรอ”

 

เสียงของใครบางคนตอบกลับมา ทำเอากรอบแก้วถึงกับงงไป ก่อนจะยกโทรศัพท์มาดูชื่อที่ขึ้นอยู่หน้าจอ เมื่อเห็นว่าเป็นชื่อของแพม เพื่อนสนิทคนหนึ่งในกลุ่มก็ยิ่งแปลกใจว่า เธอยังไม่ได้บอกเพื่อนๆ เลยสักคน เรื่องที่เธอกับอ้นแต่งงานกันแล้ว และเพิ่งลาออกจากงานที่สำนักพิมพ์เพื่อไปเป็นแม่บ้านให้อ้นอย่างเดียว แล้วแพมรู้ได้อย่างไรกันนะ หรือว่าแม่เพื่อนสาวโสดสนิทโทรไปหาที่สำนักพิมพ์แล้วได้รับรู้จากบรรณาธิการหนุ่มใหญ่ใจดี อดีตเจ้านายของเธอ ไม่ต้องเสียเวลาคิดนาน อีกฝ่ายก็เฉลยออกมาก่อน

 

นี่ถ้าฉันไม่บังเอิญโทรไปหาแกที่สำนักพิมพ์แล้วเจ้านายแกช่วยรายงานให้เสร็จสรรพว่าแม่เลขาคนสวยมาขอลาออกไปเพราะอะไร แกจะบอกเรื่องที่แต่งกับไอ้อ้นให้พวกเรารู้เมื่อไหร่กันวะ ยังเห็นพวกเราเป็นเพื่อนอยู่รึเปล่าเนี่ย คำพูดของแพมทำเอากรอบแก้วรู้สึกสำนึกผิดขึ้นมาทันที พยายามจะพูดคำขอโทษ แต่ดูเหมือนปลายสายจะไม่ยอมฟังคำพูดของเธอเลยสักนิด

 

แพม คือว่าแก้วขอโทษ แก้วกับอ้นไม่ได้. . .

 

หยุดพูดเลย ถ้ารู้สึกผิดแล้วก็อยากขอโทษจริงๆ ล่ะก็ มาหาพวกเราที่รีสอร์ทเดี๋ยวนี้ ฉันไม่อยากฟังคำขอโทษของแกผ่านทางโทรศัพท์หรอกนะ หรือไม่อย่างนั้นจะตัดเพื่อนตัดฝูงกันไปเลยก็ได้ ถือซะว่าที่ผ่านมาเป็นแค่ความทรงจำในอดีตไปก็แล้วกัน

 

แพมพูดจบก็กดวางสายไปในทันที กรอบแก้วได้แต่นิ่งอึ้งไปกับคำพูดของเพื่อนรัก ก่อนที่หยดน้ำใสๆ จะไหลรินลงมาอาบแก้ม ส่งผลให้คนที่นั่งประจำที่คนขับถึงกับตกใจที่ได้เห็นน้ำตาของคนรัก

 

แก้วเป็นอะไรร้องไห้ทำไม ใครโทรมาเหรอ มีเรื่องอะไรบอกอ้นสิ

 

สาวหล่อเอ่ยถามทั้งตกใจระคนเป็นห่วง แต่กรอบแก้วไม่ยอมตอบเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายอย่างเดียว จนเขาต้องรีบเบนรถหลบเข้าข้างทาง เพื่อปลอบโยนคนรักให้สงบลง ก่อนที่หญิงสาวจะเปิดปากเล่าเรื่องราวที่คุยกับเพื่อนรักเมื่อครู่นี้ให้ฟัง

 

แก้วอย่าคิดมากนะ เป็นความผิดของอ้นเองที่ไม่ให้แก้วบอกกับเจ้าพวกนั้นเรื่องของเรา ก็อ้นกลัวว่ามันจะวุ่นวายนี่นา น้องดากับน้องวีเค้าไปทำงานแต่ยังมีน้ำใจพาพวกเราติดสอยห้อยตามไปด้วย แถมยังจัดงานให้ฟรีๆ อีก ถ้าบอกพวกเพื่อนๆ ไปมีหวังยกโขยงกันไปทั้งกลุ่ม จนกองถ่ายของคุณปริญญ์เค้าทำงานลำบากน่ะสิ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวอ้นจะพาแก้วไปหาเจ้าพวกนั้นที่พัทยาเอง อย่ากลัวไปเลย พวกเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งเกือบ 20 ปี คงไม่ใจร้ายใจดำตัดเพื่อนกันได้ลงคอหรอก นะแก้วนะ ใจเย็นๆ เอางี้เดี๋ยวอ้นขอกลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านก่อนแล้วกัน ไหนๆ ก็จะไปพัทยาแล้ว ถือโอกาสไปเที่ยวด้วยเลยดีกว่า ไม่ได้ไปทะเลด้วยกันตั้งนานแล้วนี่เนอะ

 

อ้นพยายามพูดปลอบใจ จนกรอบแก้วยอมอ่อนลง แต่ก็ยังพะวงกลัวว่าเพื่อนจะทำจริงอย่างที่พูด

 

เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่รีบไปเร็วๆ หน่อยก็ดีนะ แก้วกลัวใจพวกเพื่อนๆ น่ะ ยิ่งแพมเป็นคนพูดจริงทำจริงอยู่ด้วย

 

หญิงสาวพูดไปก็น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาอีกรอบ จนสาวหล่อต้องรวบตัวเธอเข้ามากอดเอาไว้ พลางลูบหลังลูบไหล่อย่างอ่อนโยน จากนั้นจึงขับไปเก็บเสื้อผ้าที่บ้านแล้ว บึ่งรถมุ่งหน้าไปยังพัทยา อันเป็นที่ตั้งของรีสอร์ทที่แพมทำงานเป็นผู้จัดการอยู่ทันที

.....................................................................................................................................................

LovePenguin Talks...

สวัสดีค่ะ ต้องขอโทษคุณผู้อ่านจริงๆ นะคะ นอกจากลงช้าแล้วยังลงน้อยนิดสนองความต้องการคุณผู้อ่านไม่ได้อีกตังหาก ก็ต้องเข้าใจกันนิดนึงนะคะ งานเลขามันยุ่งน่ะ ไม่ค่อยมีเวลา วันหยุดก็เหนื่อยเลยนอนทั้งวัน(เกี่ยวมั้ย?) เลยออกมาได้แค่นี้อะค่ะ ขอโทษๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไว้คราวหน้าจะแต่งให้ยาวๆ กว่านี้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,034 ความคิดเห็น