O . o รักปลอมๆ ของจอมเจ้าเล่ห์ o . O (แนว Yuri)

ตอนที่ 25 : ใจนึงก็รัก...อีกใจนึงก็เจ็บ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 พ.ย. 49

ตอนที่ 25

ระหว่างที่อ้นกำลังขับรถพาทั้งหมดกลับไปยังคอนโดของกรอบแก้ว วีร์ธิราที่ได้แต่นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดทาง เบนสายตากลับมายังสองสาวคู่รักที่นั่งอิงแอบแนบชิดกันอย่างมีความสุขอยู่ข้างเธอ  อดนึกไปถึงใครบางคนขึ้นมาไม่ได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้แพรลดาจะเป็นอย่างไรบ้าง จะรู้สึกเหงาบ้างหรือเปล่าที่ไม่มีเธอคอยตามติดไปด้วยเหมือนอย่างเคย จะคิดถึงเธอแทบทุกลมหายใจเหมือนที่เธอคิดถึงหญิงสาวบ้างไหมหนอ  หรือว่าแท้จริงแล้วเธอไม่ได้มีความสำคัญต่อนางแบบสาวเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงได้แต่นึกอยู่ในใจ พลางถอนหายใจยาวออกมาเสียงดังอย่างอ่อนใจกับความคิดของตัวเอง แล้วจู่ๆ ร่างสูงก็เอ่ยถามธรัตราขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย   

"วีขอถามอะไรคุณผึ้งหน่อยได้มั้ยฮะ. . .เมื่อคืนที่คุณผึ้งไปที่คอนโดของดา วีเห็นคุณสองคนจูบกันอยู่ ตกลงว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ฮะ ช่วยอธิบายให้วีเข้าใจหน่อยได้มั้ย"

ธรัตราหันควับไปยังคนถามด้วยความตกใจ เมื่อนึกไม่ถึงว่าสาวหล่อจะเห็นการกระทำของเธอของเธอเข้า พลางย้อนถามอย่างตะกุกตะกัก

"คะ. . .คุณวี. . .เอ่อ. . .เห็นด้วยเหรอคะ. . .ผึ้งคิดว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นั่นเสียอีก"

พอได้ยินคำว่าจูบ เมษยาก็หันมามองหน้าคนรักที่ได้แต่ทำหน้าเหรอหรา วางตัวไม่ถูกด้วยสายตาคาดคั้น ธรัตรารีบออกตัวทันที พลางอธิบายให้สาวหล่อร่างสูงเข้าใจด้วยเช่นกัน

"เอ่อ. . .ไม่มีอะไรหรอกค่ะ  ที่ผึ้งทำไปอย่างนั้นก็แค่. . .เอ่อ. . .แค่อยากประชดเมเค้าเท่านั้นเอง จริงๆ นะคะเม ผึ้งไม่ได้คิดอะไรกับดาแล้วจริงๆ" ธรัตรารีบแก้ตัว พลางหันไปทำท่างอนง้อเมื่อเห็นว่าคนรักเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

วีร์ธิรานิ่งอึ้งไปสักพักกับคำตอบที่ได้รับ แล้วพยักหน้าหงึกๆ เหมือนกำลังพูดกับตัวเองในใจ ก่อนจะโพล่งออกมาเสียงดังเมื่อเห็นว่ารถของอ้นกำลังจะแล่นผ่านหน้าตึกคอนโดของแพรลดาพอดี

"เฮ้ย! . .  .เดี๋ยว! . . .จอดก่อนฮะ พี่อ้นจอดตรงนี้ก่อน"

เอี๊ยด. . .ดดด!!!

อ้นเหยียบเบรกอย่างแรงด้วยความตกใจ ทำเอาผู้โดยสารอีกสี่คนในรถหัวทิ่มหน้าคะมำเนื่องจากรถหยุดกระทันหัน ตามมาด้วยเสียงบีบแตรดังลั่นจากรถคันหลังที่ตามมา พอควบคุมสติได้ อ้นจึงรีบกดปุ่มสัญญาณฉุกเฉิน แล้วรีบเบนรถหลบเข้าเลนซ้ายทันที พลางเลื่อนกระจกลงเพื่อขอโทษขอโพยรถที่ตามหลังมา  ก่อนจะหันไปหาเจ้าตัวต้นเหตุที่หวิดจะทำให้รถของเธอเกือบจะถูกชนท้ายเข้าแล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้ว่ากล่าวอะไร ก็พบว่าร่างสูงเปิดประตูรถแล้วกระโดดผลุงรีบวิ่งจ้ำอ้าวหายเข้าไปในตึกนั้นอย่างรวดเร็ว

"อ้าวเฮ้ย! จะรีบไปไหนของเค้ากันนะ เจ้าเด็กคนนี้นี่" อ้นบ่นออกมาอย่างหัวเสีย เพราะเมื่อหันมาอีกทีก็เห็นเพียงหลังไวๆ ของสาวหล่อร่างสูงแล้ว

"น้องวี นั่นน้องวีจะไปไหนคะ กลับมาคุยให้รู้เรื่องก่อนสิ น้องวี!!!" กรอบแก้วเปิดหน้าต่างตะโกนเรียก แต่ร่างสูงนั้นไม่ได้หันกลับมาสนใจเลยสักนิด ยังคงตั้งหน้าตั้งตาวิ่งต่อไปโดยมีจุดมุ่งหมายคือห้องพักของแพรลดานั่นเอง

เสียงเคาะประตูที่ดังนานต่อเนื่องกัน ทำให้นางแบบสาวที่นอนฟุบหน้าอยู่กับเตียงลืมตาขึ้น แต่เปลือกตาที่บวมเป่งและแสนจะหนักอึ้งซึ่งเป็นผลพวงจากการร้องไห้อย่างหนักนั้น ทำให้เธอลืมตาได้ไม่ถนัดนัก ค่อยๆ ลุกขึ้นจากที่นอนแล้วเดินออกไปที่ประตูหน้าห้อง เปิดประตูออก เผยให้เห็นใบหน้าขาวของวีร์ธิราที่ส่งยิ้มมาให้เธอด้วยแววตาสดใส

"กลับมาได้แล้วเหรอ" ประโยคแรกบวกกับน้ำเสียงเข้มของแพรลดา ทำเอาร่างสูงถึงกับสะดุ้ง หุบยิ้มแทบไม่ทัน พลางเอ่ยถามเมื่อเห็นใบหน้าบูดบึ้งของร่างบาง

"เป็นอะไรไปเหรอดา. . .อ้าว. . .ทำไมตาบวมเป่งอย่างนั้นล่ะ หรือว่าดาร้องไห้. . .ใครทำอะไรดาอย่างนั้นเหรอ" ดูเหมือนร่างสูงจะลืมไปเสียสนิทว่า ภาพที่ลงบนหน้าปกนิตยสารเล่มนั้นเองที่เป็นต้นเหตุให้นางแบบสาวมีอาการเช่นนี้

"เป็นไงล่ะ ไปเที่ยวกับไอ้เม สนุกมากนักล่ะสิท่า ถึงได้กลับมาเอาป่านนี้ ทำไมไม่ไปอยู่กับมันซะเลยล่ะ กลับมาที่นี่อีกทำไม!!!"

แพรลดาตะคอกเสียงใส่ในประโยคสุดท้าย พลางเดินโซเซไปนั่งลงที่โซฟาสีแดงตัวโปรดของเธอ  ยกมือขึ้นกุมขมับสองข้าง เมื่อรู้สึกว่าศีรษะของเธอเองก็หนักขึ้นกว่าเดิมเช่นกัน ร่างสูงทำหน้างงเหมือนไม่เข้าใจในคำพูดของหญิงสาว ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่า นางแบบสาวคงจะได้เห็นภาพของเธอกับเมษยาเข้าแล้วเป็นแน่ ถึงได้มีอาการแบบนี้ พาลทำให้อดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่า สิ่งที่นางแบบสาวกำลังแสดงออกอยู่นั้น เป็นอาการหึงหวงเธอในฐานะคนรัก นึกอย่างนั้นแล้วก็เผลอยิ้มออกมาด้วยความดีใจ พลางเอ่ยถามหญิงสาวด้วยความตื่นเต้น

"นี่ดากำลังหึงวีอยู่ใช่มั้ยเนี่ย จริงๆ แล้วดาก็รักวี ไม่ได้หลอกวีเหมือนที่พูดเมื่อคืนใช่มั้ย"

"รักเหรอ. . .ฉันน่ะเหรอรักเธอ. . .เข้าข้างตัวเองมากไปหรือเปล่าวีร์ธิรา ฉันไม่เข้าใจเลยนะว่าผู้หญิงคนอื่นก็มีอยู่มากมาย ทำไม. . .ทำไมต้องเป็นไอ้เมด้วย!!!"

แพรลดาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อถูกถามความรู้สึกแบบซึ่งๆ หน้า แต่ด้วยทิฐิจึงตอบออกไปก่อนจะตวาดออกมาเสียงดังลั่น เมื่อนึกไปถึงภาพระหว่างเมษยาและคนรักจอมปลอมของเธอบนหน้าปกนิตยสารเล่มนั้น ร่างสูงได้แต่ยืนตัวสั่นเทิ้ม น้ำตารื้นขึ้นมาเอ่อคลอรอบดวงตากลมโตนั้นทันที

"แสดงว่าที่ผ่านมา ดาไม่เคยคิดอะไรกับวีเลยใช่มั้ย ที่แท้ดาก็แค่หลอกใช้วีเพื่อให้คุณผึ้งหึง เค้าจะได้กลับมาหาดาใช่มั้ยล่ะ"

น้ำเสียงที่สั่นเครือของวีร์ธิรา และหยาดน้ำตาที่ไหลรินลงมาบนแก้มเนียน ทำเอานางแบบสาวเผลอใจอ่อนลงวูบหนึ่ง แต่ด้วยความโกรธที่มีอยู่เป็นทุนเดิม ทำให้เธอตัดสินใจพูดในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความรู้สึกของตัวเองออกมา

"ใช่! ฉันไม่เคยรักเธอ ฉันหลอกใช้เธอเพื่อให้ผึ้งกลับมาหาฉันก็เท่านั้น"

"เพราะอย่างนี้เองใช่ไหม ดาถึงได้ยอมให้คุณผึ้งเค้าจูบโดยไม่ได้ขัดขืน ทั้งๆ ที่ดาเองก็น่าจะรู้ว่าวีอยู่ในห้องนี้ด้วยเหมือนกัน"  นางแบบสาวเบิกตาโพลงเมื่อได้ยินว่าร่างสูงได้เห็นเหตุการณ์เมื่อคืนทั้งหมด พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นอย่างท้าทายพลางเอ่ยสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงยียวน

"แล้วจะทำไมล่ะ ถ้าฉันจะจูบกับผึ้งหรือจะจูบกับใครมันก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับเธอเลยนี่ ทีเธอยังไปจูบกับไอ้เมได้เลย แล้วทำไมฉันจะทำบ้างไม่ได้ล่ะ"

"นี่คุณ!!! ฮึ้ย. . ."

เมื่อถูกตอกกลับมาอย่างนั้น ก็ทำเอาเส้นความอดทนของวีร์ธิราขาดผึงในทันที เธอพุ่งตัวเข้าไปหาแพรลดาที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะประกบริมฝีปากของเธอลงบนริมฝีปากสีแดงที่แห้งผากจากการร้องไห้ของนางแบบสาวด้วยความโมโห ร่างบางเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ก่อนจะพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีอยู่ผลักร่างของคนตัวสูงให้ห่างออกไป  ตามมาด้วยฝ่ามือที่กระทบเข้ากับแก้มขาวของวีร์ธิราเต็มแรง จนคนถูกตบหน้าหันไปด้านข้างทันที

เพียะ!!!

"เธอ. . .ทำแบบนี้ทำไม" แพรลดาเอ่ยถามเสียงสั่น หัวใจยังคงเต้นระรัวไม่หยุดจากรสจูบที่รุนแรงของร่างสูง

"แล้วดาล่ะ ตบหน้าวีทำไม ทีคุณผึ้งจูบยังไม่เห็นทำแบบนี้เลย ทั้งๆ ที่เค้าไม่ได้รักดาแล้วด้วยซ้ำ นี่ดารังเกียจวีมากถึงขนาดต้องตบกันเลยเหรอ ทั้งที่วีรักแค่ดาคนเดียวเท่านั้นนะ ฮือ. . .ฮือๆ ไม่น่าเลย วีไม่น่ามาหลงรักดาเลย คนใจร้าย!!!"

ร่างสูงยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองด้วยความเจ็บ พลางเอ่ยออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะหันหลังวิ่งผลุนผลันออกไปจากห้อง ทิ้งให้นางแบบสาวนั่งนิ่งอย่างหมดแรงอยู่บนโซฟาตัวนั้น  ด้วยไม่คาดคิดว่าจะได้ยินคำว่ารักจากปากคนรักจอมปลอมของเธออีกครั้ง  นิ้วเรียวถูกยกขึ้นมาแตะริมฝีปากตัวเอง อย่างเลื่อนลอย

'รักงั้นเหรอ. .  .ยัยนั่นบอกว่ารักฉันจริงๆ เหรอ เธอรักฉันจริงหรือวีร์ธิรา'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,034 ความคิดเห็น

  1. #1025 Dark Prince (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:44
    นํ้าตาคลอ TT'
    #1,025
    0
  2. #1014 Meena_Sang (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2553 / 13:24

    จะร้องตามเยยอ่ะ

    TT

    #1,014
    0
  3. #981 Number42 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 21:21
    บ่อน้ามตาแตก

    เอื้อกกกกกกก
    #981
    0
  4. #943 ดับเครื่องชนไฮเปอร์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 22:33
    น้ำตาแตกแว้ว
    #943
    0