นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

:o:o: คริสมาสต์อีฟแสนหวาน :o:o: (Yuri)

โดย LovePenguin

หญิงสาวที่รอคอยคนรัก ท่ามกลางบรรยากาศแสนโรแมนติกในคืนคริสมาสต์อีฟ -- เรื่องนี้แต่งไว้นานแล้ว เอามาลงต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสค่ะ

ยอดวิวรวม

4,626

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


4,626

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


9
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 พ.ค. 52 / 21:29 น.
นิยาย :o:o: ʵտʹҹ :o:o: (Yuri)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 R-Raven r-raven m.tokiya 

-satan-

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 พ.ค. 52 / 21:29





ร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั่วทั้งกายด้วยความหนาว ริมฝีปากสั่นระริก ยามเมื่อสายลมพัดผ่านมากระทบเข้ากับผิวขาวบอบบาง มือข้างหนึ่งกอดถุงกระดาษลายหวานใบย่อมๆอยู่แนบอก อีกข้างหนึ่งซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตัวใหญ่ ทว่าจิตใจกลับรุ่มร้อนเมื่อยังไม่เห็นวี่แววของคนรัก ที่สัญญาไว้ว่าจะมาฉลองในคืนวันคริสมาสต์อีฟนี้ด้วยกัน


“ . . . เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ค่ะ . . . “

ซัทสึกิ มัวทำอะไรอยู่นะ!!!! โทรศัพท์ก็ไม่ยอมเปิด เสียงบ่นพึมพำเล็ดรอดออกมาจากเรียวปากบาง ที่กำลังนั่งกระสับกระส่ายอยู่บนเก้าอี้ไม้ตรงจุดนัดพบ เมื่อเลยเวลานัดไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

สวนสาธารณะกลางกรุงโตเกียวในยามนี้ ล้วนคราคร่ำไปด้วยคู่รัก บ้างเดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินที่ปกคลุมด้วยละอองสีขาวของหิมะ บ้างนั่งพูดคุยกันตรงเก้าอี้ที่เรียงรายอยู่ตามริมทางเดินด้วยใบหน้ายิ้มแย้มดูท่าทางมีความสุข ภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้ร่างบางรู้สึกอิจฉาขึ้นมาซะเฉยๆ จนต้องเบือนหน้าหนี

แสงจากไฟที่ประดับอยู่ตามต้นสน สว่างขึ้นเมื่อฟ้าเริ่มมืดลง หน้าปัดนาฬิกาบอกเวลา 1 ทุ่ม อากาศที่เริ่มหนาวขึ้นส่งให้พวงแก้มขาวใสกลายเป็นสีแดงระเรื่อ ควันสีขาวจางๆของไอน้ำลอยขึ้นสู่อากาศหลังจากเสียงถอนหายใจยาวดังขึ้น อดคิดไม่ได้ว่าคนรักอาจจะผิดนัด แล้วปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายรอเก้อเหมือนเช่นทุกๆครั้ง ทั้งๆที่วันนี้สำคัญกับเธอมาก ยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจ น้ำตาเริ่มไหลรินโดยไม่ทันรู้ตัว
……………………………………………………………………………………………

แสงสีของไฟจากอาคารร้านค้าที่ตั้งเรียงรายอยู่สองข้างทางสาดส่องเข้าไปในรถสปอร์ตเปิดประทุนสีเหลืองสด เผยให้เห็นเจ้าของรถเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ทรงผมซอยสั้นระต้นคอขาว กำลังกระวนกระวายใจจนแทบจะนั่งไม่ติด เมื่อต้องพบกับการจราจรคับคั่งบนถนนสายหลักซึ่งเป็นเส้นทางมุ่งตรงไปยังสวนสาธารณะ ที่อยู่ห่างไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร

เฮ้ย! จะติดอีกนานมั้ยวะเนี่ย เลยเวลานัดมาตั้ง 2 ชั่วโมงแล้วด้วย มือถือก็ดันมาแบตหมดอีก ซัทสึกิบ่นออกมา พลางยกนาฬิกาข้อมือดู เป็นครั้งที่สิบ ตั้งแต่ออกมาจากบริษัท แล้วหันไปหยิบกล่องกำมะหยี่สีเขียวใบเล็กๆที่วางอยู่ที่เบาะด้านข้างคนขับขึ้นมาดูด้วยสีหน้ากังวลถึงใครคนหนึ่งที่เค้าตั้งใจจะมอบมันให้ในคืนที่พิเศษเช่นนี้

รอฉันหน่อยนะ เรนนี่ ฉันกำลังจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ ซัทสึกิตัดสินใจจอดรถไว้ที่นั่น หยิบกล่องใบเล็กใส่กระเป๋ากางเกงแล้ววิ่งตรงไปที่สวนสาธารณะ
…………………………………………………………………………………………….

เรนนี่!!! ” เสียงที่คุ้นเคยแว่วเข้ามาจากทางด้านหลัง

ซัทสึกิ!!! ” ร่างบางอุทานออกมาอย่างตกใจเมื่อหันหน้าไปพบกับซัทสึกิในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้า กางเกงแสล็คยาวสีดำ ซึ่งบัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบติดไปกับลำตัว ยืนหายใจหอบด้วยความเหนื่อย แล้วเอื้อมไปดึงมือซัทสึกิให้นั่งลงเคียงข้างเธอ

ขอโทษนะ ที่ฉันมาสายไปหน่อย รถมันติดอยู่ตรงปากทางเข้าสวนอยู่นานมาก ฉันก็เลยวิ่งมาเพราะกลัวว่าเธอจะรอฉันนานน่ะสิ ซัทสึกิพูดไปหอบไปแล้วกอดอกด้วยความหนาวเนื่องจากลืมหยิบเสื้อโค้ทติดมาด้วย

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ นานแค่ไหนฉันก็รอได้ แค่คุณมาฉันก็ดีใจมากแล้วค่ะ เรนนี่ส่งยิ้มหวานให้เพื่อยืนยันคำพูดของเธอ แล้วสังเกตเห็นว่าตัวของซัทสึกิกำลังสั่น

โอ๊ยตายแล้วฉันไม่ทันสังเกตว่าคุณไม่ได้ใส่เสื้อโค้ท นี่อย่าบอกนะคะว่าคุณทิ้งเสื้อไว้ในรถแล้ววิ่งมาทั้งอย่างนี้ ซัทสึกิพยักหน้ารับอย่างเขินๆที่มัวแต่เป็นห่วงคนรักจนลืมคิดถึงตัวเอง เรนนี่ส่ายหน้ากับความใจร้อนของหญิงสาวพลางหันไปหยิบเสื้อไหมพรมสีฟ้าอ่อนออกมาจากถุงกระดาษแล้วยื่นส่งให้

“ Merry Christmas ค่ะซัทสึกิ โชคดีจังนะคะที่ฉันตั้งใจถักมาให้คุณพอดี ไม่คิดว่าจะได้ใช้งานเร็วอย่างนี้นะเนี่ย เรนนี่พูดแล้วยิ้มขำๆ ทำเอาซัทสึกิยิ่งเขินเข้าไปอีกแล้วรับเสื้อมาสวมทับเสื้อเชิ้ต

ขอบคุณมากคับเรนนี่ ใส่ได้พอดีเลย แต่ว่ายังไม่หายหนาวเลย ทำไงดีน้า ว่าแล้วก็คว้าตัวร่างบางเข้ามากอดไว้ เรนนี่ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนของซัทสึกิพยายามใช้มือทั้งสองข้างดันไหล่เค้าออกไปแต่อ้อมแขนนั้นกลับรัดแน่นขึ้นไปอีก

เอ่อ ซัทสึกิคะ ปล่อยฉันก่อนเถอะ ตรงนี้คนเยอุ๊บอื๊ออือ…… ”

เสียงเล็กๆนั่นเงียบหายไปทันทีที่ริมฝีปากอุ่นๆของซัทสึกิทาบทับลงมาบนริมฝีปากนุ่มของเธอ มือที่พยายามจะดันตัวออกกลับอ่อนแรงลงและวางอยู่บนบ่าของเค้าแทน ซัทสึกิถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดายนิดๆ แล้วจึงเห็นว่าใบหน้าขาวของคนตรงหน้ากลายเป็นสีชมพูไปทั่ว

วันนี้เรนนี่ของฉันน่ารักที่สุดเลย รู้ตัวรึเปล่า แต่ลิปกลอสรสสตรอเบอร์รี่นั่น ก็หวานดีเหมือนกันนะซัทสึกิเอ่ยขึ้นพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองแล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์ พลันใบหน้าของเรนนี่กลับแดงก่ำขึ้นไปอีก นั่งก้มหน้านิ่งด้วยทั้งเขินทั้งอาย จนไม่กล้าแม้แต่จะสบตา ซัทสึกิจึงล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง หยิบเอากล่องกำมะหยี่นั้นขึ้นมายื่นให้ เรนนี่รับไปดูแล้วทำหน้างงๆ

นี่มันอะไรหรือคะ
ของขวัญสำหรับคนพิเศษของฉันไงล่ะ ลองเปิดดูสิว่าถูกใจรึเปล่า

หญิงสาวค่อยๆเปิดกล่องออกอย่างทะนุถนอม แล้วร้องอุทานออกมาอย่างดีใจเมื่อได้เห็นสร้อยสีเงินเส้นเล็กๆ มีจี้เพชรรูปหัวใจห้อยอยู่ เป็นสร้อยเส้นที่เธอเคยเห็นที่ร้านเมื่อตอนที่เธอและเค้าไปเดทกันเมื่อไม่นานมานี้

ไหนตอนนั้นบอกว่าไม่ให้ฉันซื้อเพราะว่ามันไม่สวยไงคะ แล้วทำไมตอนนี้…” เรนนี่ถามอย่างแปลกใจ

ก็เพราะฉันอยากจะเซอร์ไพรซ์เธอไง ถ้าซื้อให้เธอตอนนั้นมันจะมีความหมายอะไรล่ะ จริงรึเปล่าซัทสึกิตอบแล้วจ้องลึกลงไปในดวงตางามคู่นั้น เหมือนจะค้นหาอะไรบางอย่าง

ขอบคุณมากนะคะสำหรับของขวัญ เรนนี่กล่าวขอบคุณ น้ำตาเอ่อคลอด้วยความตื้นตันใจ

ส่งมานี่สิ เดี๋ยวฉันใส่ให้ ซัทสึกิรับสร้อยมาแล้วอ้อมมือไปใส่ให้ด้านหลัง แล้วกอดเธอเอาไว้ใบหน้าซุกอยู่กับต้นคอของเธอ

ฉันรักเธอนะ เรนนี่ ซัทสึกิกระซิบเบาๆแล้วฝากรอยแดงช้ำ แสดงความเป็นเจ้าของไว้ที่ต้นคอขาวนั้น กำลังจะถอยตัวออกมา แต่ถูกแขนเล็กๆของเรนนี่โอบไว้ที่คออย่างหลวมๆ
ฉันก็รักคุณค่ะ ซัทสึกิ แล้วยื่นหน้าเข้าไปจูบเบาๆ ซัทสึกิจูบตอบกลับมาอย่างอ่อนโยน ท่ามกลางแสงสว่างของดอกไม้ไฟนับพันที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองในคืนพิเศษเช่นนี้ 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านทุกๆ ท่าน 

สำหรับใครที่รออ่านรักปลอมๆ ตอนพิเศษ และนายหัวส้มตอนที่ 10 คงต้องรอหลังปีใหม่นะคะ
ช่วงนี้บิวท์อารมณืไม่ค่อยออกเลย แถมไม่ค่อยสบายด้วย ตอนนี้เริ่มเป็นหวัดแล้วอะค่ะ
คุณผู้อ่านก็อย่าเพิ่งน้อยใจไปเลยนะคะ LovePenguin สัญญาว่าจะต้องเอาตอนต่อไปมาฝาก
คุณผู้อ่านให้ได้แน่ๆ ค่ะ อดใจรออีกซักนิดนะคะ ช่วงนี้ก็อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย เป็นหวัดง่ายด้วย
อย่าลืมรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ ปีใหม่ไปเที่ยวไหนกันก็ขอให้เดินทางปลอดภัย และกลับถึงบ้าน
โดยสวัสดิภาพนะคะ อย่าลืมเที่ยวเผื่อด้วยล่ะ รักคนอ่านทุกคนเลย แล้วเจอกันในโอกาสหน้านะคะ
วันนี้ขอตัวก่อนล่ะ บับบายค่ะ

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ LovePenguin

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 Supa
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 22:16
    แหม..ซึ้งได้ใจเลยอ่ะ...
    #13
    0
  2. #12 My Angle
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 / 19:49
    สั้นๆ

    ง่ายๆ

    ได้ใจความว่า..

    ซึ้ง แอนด์ เขิลลลล>///<
    #12
    0
  3. #11 labbyka
    วันที่ 17 มีนาคม 2551 / 22:29
    น่ารักจังเลย พี่อั้มทำให้ปลื้มอีกแล้วค่ะ ว๊าย
    #11
    0
  4. วันที่ 17 มีนาคม 2551 / 16:53

    น่าร๊ากกก

    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนน > ////// <

    #10
    0
  5. วันที่ 15 มกราคม 2551 / 20:55
    นึกว่าหายไปไหน
    ขอโทษคร๊าบๆที่ไม่ได้เม้นท์ อ่านแล้วแต่มิเม้นท์
    มันน่ากระทืบนะเนี่ย
    กลับมาอัพไวๆล่ะ
    #9
    0
  6. #8 PansZ
    วันที่ 25 ธันวาคม 2550 / 19:08
    - -+ ซึ้งมากงิ หนุกๆๆๆๆ
    #8
    0
  7. #7 nekoi
    วันที่ 25 ธันวาคม 2550 / 15:35
    ชอบครับ
    ซึ่งมาก
    #7
    0
  8. #6 yimpant
    วันที่ 21 ธันวาคม 2550 / 21:02
    ง่ะสั้นไปหน่อยแต่ก้อซึ้งดีค่า...
    #6
    0
  9. วันที่ 21 ธันวาคม 2550 / 19:31

    อ่อ.....ลืมชมแต่งบอร์ดได้น่ารักดีค่ะ

    เหมาะกับใบหน้าคนแต่งดี  ^ ^

    #5
    0
  10. วันที่ 21 ธันวาคม 2550 / 19:26
    จริง ๆ แล้วได้เป็นคนแรกนะเนี่ย

    แต่ net ที่ทำงานเข้าไม่ได้เลยมาอันดับ 3

    Merry Christmas จ้าตัวเล็ก

    แล้วรีบกลับบ้านนอนไว ๆ น้า

    พระเอก-นางเอก หวานแหววปนเศร้านิด ๆ

    คนอินเลิฟก็งี้หล่ะ แต่ละเรื่องหวานซ้า
    #4
    0
  11. วันที่ 21 ธันวาคม 2550 / 16:22
    เจ้

    เปนหวัดร๋อ

    รักษาสุขภาพด้วยน้ากรั้บ

    จารออ่านต่อไปน้า
    #3
    0
  12. #2 ~~
    วันที่ 21 ธันวาคม 2550 / 15:58
    โฮะๆ

    คนแรกป่าวหว่า
    #2
    0
  13. #1 คนต้องคำสาป
    วันที่ 20 มีนาคม 2551 / 19:08
    อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย


    เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร


    แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี


    (ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่า
    #1
    0