คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู

ตอนที่ 19 : The Destination__Chapter 17: It's time for me to go


     อัพเดท 15 มี.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : madfatgee ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madfatgee
My.iD: https://my.dek-d.com/Love-negative
< Review/Vote > Rating : 95% [ 4 mem(s) ]
This month views : 22 Overall : 9,561
190 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 49 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 19 : The Destination__Chapter 17: It's time for me to go , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 806 , โพส : 3 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Chapter 17

It’s time for me to go

            [Zither’s Part]

ผมเดินคอตกเข้ามาในบ้านที่มีคุณแม่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ ในขณะที่พีนัทขับรถพุ่งออกไปจากบ้านผมแล้ว ใจอยากจะวิ่งตามรถของเธอไปแต่ขาของผมกลับไม่ได้สั่งให้ทำแบบนั้น สมองสั่งผมว่าให้ปล่อยเธอไปก่อนตอนนี้

ซี เกิดอะไรขึ้นลูกคุณแม่ถามในตอนที่ผมกำลังจะเดินผ่านท่านไป ผมไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ไปเดินหยุดตรงหน้าท่านแล้วซบหน้าลงบนไหล่ของผู้เป็นแม่

 ผมจะทำยังไงดีครับแม่

ซี ถ้าอยากจะร้องก็ปล่อยออกมาได้นะ แม่สัญญาว่าจะไม่ให้ใครเห็นน้ำตาของลูกชายแม่เด็ดขาด

           

เธอใจร้ายเกินไปแล้วพีนัท...

            คุณรู้อะไรมั้ย? ผมวางแผนมาตลอดห้าถึงหกเดือนที่ผ่านมา หลังจากที่จบเรื่องหมั้นนั่น ผมวางแผนมาตลอดเพื่อว่าจะให้เธอได้อยู่ข้างๆผมอีกครั้ง ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันไม่เคยมีเวลาไหนที่ผมไม่มีความสุข ถึงแม้มันจะเป็นแค่ระยะเวลาเพียงสั้นๆก็ตาม

...แม้ว่าบางครั้งรอยยิ้มที่เธอแสดงออกมาจะไม่ใช่ของผม

...แม้ว่าในเวลาที่เธอทำหน้าบูดบึ้งส่งมาให้ผม

...แม้ว่าในใจของเธอจะมีใครอีกคน

ถึงผมจะดูเป็นคนไม่แคร์อะไรเท่าไหร่ แต่ผมก็น้อยใจเป็นนะ ที่ผมพูดว่า จบต่อหน้าเธอ เพราะหวังจะให้เธอแคร์ผมบ้าง แต่เปล่าเลย พีนัทกลับเดินจากผมไปเพราะกับคำว่า จบ

ดู๊ ดู ไอ้ซีเธอร์สุดหล่อมานั่งดราม่าคนเดียวในห้อง เสียงคุ้นหูทำให้ผมลืมตาขึ้น มันมาโดยไม่บอกไม่กล่าวอีกแล้ว

อย่าเพิ่งงง คือผมจะบอกว่าแม้ผมจะพกของศักดิ์สิทธิ์ที่เคยได้ไว้ตลอดเวลา และมันสามารถกันผมออกจากสิ่งเหนือธรรมชาติได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะตัดขาดจากไอ้เพื่อนผีนี่นะ มันเป็นแค่ผีตนเดียวที่ผมยังมองเห็นมันอยู่ อาจเป็นเพราะมันเต็มใจให้ผมเห็น หรือ เพราะอะไรผมไม่รู้ แต่ที่รู้ๆคือมันชอบโผล่มาในเวลาที่ผมไม่ต้องการมันเสียเลย กับไอ้ตอนผมทะเลาะกับพีนัท มันก็ไม่ยักจะโผล่มาให้ผมเห็น

“มาทำไม”

“เปล่าซ้ำเติมนะ แต่ก่อนอื่นขอบอกแกว่า สมน้ำหน้า ว่ะเพื่อน” ถ้ามันจะมาล้อผมเล่นก็ออกไปเถอะครับ ก่อนที่ผมจะมีเรื่องกับผีน่ะ

“ที่สมน้ำหน้าไม่ใช่อะไรนะเว้ย แต่แกตกภาษาไทยหรืออะไรวะซีเธอร์ แกไม่คิดจะอธิบายคำว่า วางแผนของแกให้พีนัทฟัง เธอเลยตะเหลิดไปไกลนี่แหละ บอกอะไรให้ฟังเอามั้ยวะเพื่อน” ผมลุกขึ้นมองเพื่อนที่เดินมานั่งลงบนเตียงของผมอย่างถือวิสาสะ เพื่อรอฟังคำพูดต่อไปของมัน

“เธอชอบแกนะเว้ย”

“ชอบกับผีสิไอ้ไคล์ แกไม่เห็นทีพีนัททำกับฉันแต่ละอย่างรึไง ที่เจ็บที่สุดคือการที่เธอบอกให้เราเป็นเพื่อนกันไปก่อนนั่นแหละ”

“แกใจร้อนไปนะซีเธอร์ แกไม่รู้รึไงว่าพีนัทปากแข็งแค่ไหน ถึงแม้เธอจะเป็นคนตรงไปตรงมาก็ตาม”

“ถึงจะปากแข็งแต่การกระทำที่ยัยนั่นทำก็ไม่เคยแสดงออกว่าเธอชอบฉัน”

“ไม่เคยจริงๆน่ะหรอ” ผมลองนั่งนึกเหตุการณ์ที่ผ่านๆมาดู จะว่าไปมันก็มีเรื่องหนึ่งนะที่ยังคาใจผมอยู่น่ะ

“จะว่าไปมันก็มีอยู่เรื่องหนึ่งนะ”

“เรื่องเดียวจริงๆ? เรื่องที่พีนัทให้แกเทกระเป๋าโดยที่ว่าแกแค่สองสามคำ ทั้งๆที่แกก็รู้ว่าเธอรักความเป็นส่วนตัวขนาดไหน เรื่องที่เธอเข้าข้างแกตอนเที่ยงวันนี้ แล้วยังมีเรื่องที่พีนัทปล่อยให้แกจูบหน้าผากเธอล่ะ?”

“เรื่องแรกเธออาจจะระอากับการด่าฉันแล้ว เรื่องที่สองเพราะเธอไม่อยากให้เรื่องมันยืดยาว แล้วเรื่องสุดท้าย” เรื่องสุดท้ายนี่อะไรดีวะ

“ก็แค่ข้อสันนิษฐานของคนบ้า แกอาจจะคิดไปเองไอ้ซี”

“นั่นมันก็แค่ข้อสันนิษฐานของแกเหมือนกันแหละไอ้ไคล์”

“ฉันติดตามพีนัทมากกว่าแกนะ เฮ้! อย่ามาหึงเรื่องไม่เป็นเรื่องนะเว้ย ที่ฉันมาวันนี้เพราะฉันจะบอกว่าห่วงของฉันถูกปลดออกหมดแล้ว และตอนนี้มันก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องไปสักที” ไคล์ท้วงเมื่อเห็นผมมองมันตาขวาง ก็มันบอกว่ามันตามพีนัทไปทุกที่อ่ะจะให้ผมชอบเหรอวะ

“ห่วงของแกปลดได้ยังไงวะ ในเมื่อฉันกับพีนัทไม่ได้รักกัน”

“ไอ้นี่นิ บอกอยู่ว่าเธอรักแกๆๆๆ ได้ยินมั้ยวะ” ได้ยินเว้ย! แต่ไม่เชื่อ!!!

“ไม่เชื่อโว้ยๆๆๆ”

“พิสูจน์เองละกัน เพราะฉันถือว่าแกได้บอกความในใจของแกตลอดเวลา 3 ปีที่ผ่านมาให้พีนัทรับรู้แล้วและพีนัทก็สามารถยอมรับการจากไปของฉันได้แล้ว” อะไรมันจะไปง่ายขนาดนั้น แต่จะว่าไปมันก็น่าใจหายนะ

“แล้วแกจะไปแบบไม่บอกลาเธอ?”

“บอกสิ” ไคล์บอกด้วยสายตาเศร้าสร้อย มันขอให้ผมช่วยเป็นคนบอกเธอให้ แต่ผมปฏิเสธเพราะยังไม่พร้อมเจอพีนัทตอนนี้และคิดว่าเธอก็คงไม่อยากจะเจอหน้าผมเช่นกัน ผมรับปากกับมันว่าจะโทร ให้มีนาช่วยเพราะดูจากรูปการแล้วมีแค่ผมกับมีนาเท่านั้นที่จะช่วยไคล์ได้

“ไอ้ซีขอบใจแกมากนะเพื่อน ขอบใจสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่แกทำ ฉันหวังว่าแกคงจะคืนดีกับพีนัทเร็วๆนี้นะ ลาก่อนเพื่อน”

 

[Peanut’s Part]

ฉันขับออกรถออกจากบ้านแล้ววนรอบเมืองอย่างไม่มีจุดหมายปลายทางอยู่ประมาณสี่ชั่วโมงกว่าแล้ว จะให้กลับบ้านตอนนี้ก็คงไม่ดี เพราะถ้าโชคร้ายกลับไปโดนพี่เบสิคซัก ฉันคงต้องบ่อน้ำตาแตกแน่

Rrr~

โทรศัพท์ที่อยู่เบาะข้างคนขับสั่นขึ้น ก่อนหยิบมันขึ้นมาดูเบอร์คนโทร. เข้าแล้วกดรับสาย

“ว่าไงมีน” ฉันพยายามอย่างสูงสุดเพื่อกดเสียงไม่ให้เสียงฉันสั่นไปมากกว่านี้

(ทำอะไรอยู่ ออกมาเจอกันหน่อยได้มั้ย) เสียงปลายสายบ่งบอกระดับความซีเรียสได้อย่างดี นั่นทำให้ฉันฉันอดคิดถึงอีกคนที่เพิ่งทำฉันให้เจ็บใจไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาให้มีนามาไซโคฉันหรอกนะ

“ที่ไหน?” มีนาบอกจุดหมายปลายทางเสร็จสรรพก่อนจะตัดสายไป นั่นสิ! ทำไมเมื่อสี่ชั่วโมงก่อนฉันถึงไม่ไปที่นั่นนะ

 

“มาเร็วชะมัด” มีนาว่าเมื่อเห็นฉันเดินออกมาจากรถ “ว่าแต่ตาไปโดนอะไรมา ร้องไห้อีกแล้วหรอ?”

“ช่างเหอะน่า ว่าแต่เรียกฉันมาที่นี่มีอะไรรึเปล่า”

“เรียกออกมาไม่มีอะไรหรอก แค่อยากให้พีเปลืองตังค์ค่าน้ำมันเล่นเฉยๆ”

“งั้นฉันกลับละนะ” ฉันเตรียมจะหมุนตัวกลับ แต่ก็ถูกเธอขัดขึ้นเสียก่อน

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทั้งสองคนเลยแต่ช่างเหอะ! เราเข้าไปข้างในดีกว่าพี” ว่าจบเธอก็เดินนำฉันเข้าไปข้างในสุสาน ใช่! คุณฟังไม่ผิด มีนาพาฉันมาที่สุสานที่ฝังไคล์

“แล้วมีนเรียกฉันมาที่นี่ทำไมน่ะ”

“มีคนอยากจะพบ เอ!? หรือไม่ใช่คนนะ” ไคล์งั้นหรอ “เร็วสิพี เขาคนนั้นมีเวลาไม่มากแล้วนะ ไม่ต้องถามมากอีกล่ะ ขี้เกียจตอบคำถามแล้ว” มีนาเดินหันหลังกลับไปแล้วรีบเดินเพื่อให้ไปถึงเร็วๆ นี่ก็ใช่ว่า จะดึกอะไรมากมายนี่น่า

เมื่อเราทั้งสองคนเดินมาถึงก็พบว่ามีอีกคนนั่งหันหลังรอเราอยู่ก่อนแล้วซีเธอร์งั้นหรอ ทรงผมของเขาไม่ใช่แบบนี้นี่น่า

ผู้ชายที่นั่งอยู่ค่อยๆหันมาหาเราด้วยรอยยิ้มบางๆ นั่นทำให้ฉันทรุดลงไปนั่งกับพื้นจนมีนาต้องเข้ามาประคองทันที

คุณพระ!! ไคล์ยังอยู่จริงๆ

“หวัดดีพีนัท” ไคล์พูดด้วยรอยยิ้ม แล้วทำท่าจะเดินมาหาฉัน แต่ฉันแต่กระเถิบถอยห่างเขา

ไคล์ขมวดคิ้วเล็กๆแต่ยังคงมีรอยยิ้มประดับไว้บนใบหน้าเสมอ

“ทำไม พีกลัวเหรอ” ฉันส่ายหน้ารัว จะตอบก็ตอบไม่ได้ในเมื่อปากมันไม่ยอมอ้า ขาไม่ยอมขยับ ตัวทั้งตัวแข็งราวกับมีคนมาฟรีซตัวไว้

ฉันหันไปหามีนาเพราะคิดว่าเธอคงจะรู้สึกเหมือนฉัน แต่เปล่าเลย เธอกลับยืนอยู่เฉยๆราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นลืมไปได้ยังไงนะว่าเธอน่ะคนมีเซ้นส์  

พอคิดได้ถึงตรงนี้ก็เหมือนมีไฟมาลนอยู่ที่ในช่องท้องของฉัน เรื่องเมื่อตอนบ่ายนั่น

 

‘…ฉันยังไม่รู้เลยว่า ไคล์ยังวนเวียนอยู่รึเปล่า เขาอาจจะหมดห่วงไปนานแล้วก็ได้ สิ่งที่นายพูดขึ้นมาไม่แน่ว่ามันอาจจะเป็นเพราะความรู้สึกที่อยากจะแกล้งฉัน อยากจะเอาชนะฉันอยู่อีกก็ได้ ในเมื่อตัวนายเองก็ไม่มีหลักฐาน

 

ไม่มีหลักฐานงั้นหรอ เป็นไงล่ะพีนัทฉันเพิ่งจะมารู้สึกสมน้ำหน้าและสมเพชตัวเองในคราวเดียวกันก็ตอนนี้นี่แหละ ทำไมนะ ทำไมฉันถึงไม่เคยยอมฟังคำพูดของอีกคนเลย

ฉันได้แต่โทษตัวเองในใจโดยไม่สนใจคนตรงหน้า และเพิ่งจะมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เขาเอื้อมมือมาสัมผัสและปาดของเหลวที่ไหลจากตาช้าๆ

“ร้องไห้ทำไมพีนัท หืม?”

“กะก็ดีใจย่ะสิที่ไคล์ยังไม่ไหน” ฉันโกหกคำโต

“เผื่อพียังไม่รู้นะแต่พีเป็นคนที่โกหกไม่เก่งเอาซะเลย” ไคล์พูดพลางลูบผมฉันเบาๆ “จะร้องไห้เพราะอีกคนฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ดีเสียอีกที่พียังนึกถึงมันขึ้นมาบ้าง”

“ที่เขาพูดน่ะเป็นความจริงหรอ”

“อะไรล่ะ? ฉันก็ไม่เคยเห็นซีมันโกหกพีสักครั้งนี่น่า” มีสิ ทำไมจะไม่เคยมี ก็เขาน่ะปิดเรื่องที่เขาสามารถเห็นไคล์ได้มาตั้งนานแน่ะ ฉันได้แต่คิดในใจแต่ก็ไม่ได้พูดออกไป

“ไม่ต้องมาพูดแทนเขาหรอกน่า”

“เปล่าสักหน่อย แต่มันเป็นเรื่องจริงนี่ ที่ซีเธอร์มันแสดงออกมาไม่มีเรื่องไหนเลยที่มันจะแสดง ยกเว้นช่วงแรกๆ ที่มันแสดงออกว่าไม่ชอบพีทั้งๆที่ในใจมันฟินนาเร่กับการได้อยู่ใกล้พีจะตาย”

“ฮ่ะๆ ใช้คำว่า ฟินนาเร่เลยหรอ” ฉันแสร้งขำพลางเช็ดน้ำตาที่ค่อยๆเหือดหายไป “ว่าแต่ทำไมคราวนี้ฉันถึงเห็นไคล์ได้ล่ะ”

“ก็ต้องขอบคุณพีนั่นแหละ รวมถึงซีกับมีนด้วย ที่อุตส่าห์ทำบุญและอุทิศส่วนกุศลมาให้ฉัน แม้ว่าฉันจะเป็นคริสต์ก็เหอะ”

“งั้นคราวหลังพีจะทำบุญให้ทุกวันเลย”

“ขอบใจพี คนสวยของฉันยังใจดีเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนจริงๆ แต่ที่ฉันมาวันนี้ก็เพื่อที่จะมาบอกว่าฉันขอบใจทุกคนมากจริงๆ และมันก็ถึงเวลาแล้วจริงๆที่ฉันจะต้องสักที” แม้ว่าเสียงของไคล์จะบอกระดับความตึงเครียดระดับสูงแต่บนใบหน้าของเขาไม่เคยเลยที่จะไม่มีรอยยิ้มหวานๆนั่น

“งั้นหรอ” ฉันพูดได้เพียงแค่นั้น จะว่าใจหายมันก็ไม่ใช่เพราะฉันไม่ได้ผูกพันอะไรกับไคล์อีกแล้ว อดีตของเราเป็นแค่เรื่องในความทรงจำ ความทรงจำที่สวยงามเท่านั้น

“ไม่เสียใจเลยหรอ?” ไคล์ส่งสายตางอนๆมาให้ฉัน

“บอกไม่ถูก จะเสียใจก็เสียใจนะ แต่แค่คิดว่าถ้าไคล์ไปเกิดได้ก็คงจะดี ขอแค่ให้ไคล์ไปอย่างสงบและปราศจากห่วงใดๆ แค่นี้พีก็ไม่รู้สึกเสียใจแล้ว”

“ฉันดีใจนะที่พีคิดได้ ถึงเวลาที่ฉันต้องไปจริงๆแล้วล่ะ” ตัวของไคล์เริ่มโปร่งแสงเรื่อยๆ “ฉันขอให้พีจำไว้ว่า ชีวิตคนเราสั้นมาก อยากทำอะไรให้รีบทำ รีบรู้สึกตัวสักที มีความสุขมากๆนะพี ลาก่อนความทรงจำที่งดงามที่สุดของฉัน” ในที่สุดร่างของไคล์ก็หายไปพร้อมกับลมแรงๆที่พัดผ่านเรามาแล้วหายไป

“ลาก่อนไคล์” น้ำตาที่เคยเหือดแห้งไปเมื่อครู่กลับเอ่อล้นมาอีกครั้ง

“หมดห่วงสักทีนะไคล์” มีนาที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น “เฮ้อเอาล่ะ เรากลับกันได้แล้วพีนัท” ฉันหันไปพยักหน้ารับมีนา แล้วเดินออกไปทันที

ฟุบๆๆๆ

เพราะว่าที่นี่มีแต่ต้นไม้ มันก็ย่อมมีการหลุดร่วงของใบ นั่นทำให้เราได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆที่กำลังมุ่งหน้าตรงมาทางนี้ และมันก็หายไปพร้อมกับเสียงตรงหน้า

“ไม่ทันสินะ” เสียงคุ้นหูนี่เป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่คนที่ไคล์เพิ่งเอ่ยถึง

“ยังจะมีใจจะมาเนอะ” มีนาเหน็บแนมเข้าให้ แต่มีหรือที่คนอย่างผู้ชายคนนี้จะฟัง

“มันมาหาฉันก่อนด้วยซ้ำเหอะ แค่จะมาลามันก็เท่านั้นแต่ก็มาไม่ทัน ดีแล้วแหละจะได้ไม่ต้องเห็นดราม่าเน่าๆของใครบางคน”

ฉันอยากจะขอโทษเขานะ แต่เนื่องด้วยทิฐิของฉันสูงเกินไปบวกกับคำพูดของเขาที่ยังปักใจเชื่อว่าฉันไม่สามารถตัดใจจากไคล์ได้ ทำฉันก็ปล่อยเลยตามเลยเดินออกมาโดยไม่ฟังเสียงเรียกของมีนาสักคำขอโทษจริงๆไคล์ที่ฉันทำมันไม่ได้

“ว่างๆไปผ่าหมาออกจากปากในบ้างนะซี เดี๋ยวฉันติดต่ออาจารย์ให้พีรอฉันด้วยสิ” เสียงของมีนาดังตามหลังฉันมาเรื่อยๆ

“ขอโทษแทนไอ้บ้านั่นด้วยนะ แต่พีเข้าใจมันนะ”

“ถ้าฉันบอกว่า ไม่ มีนก็คงเข้าใจฉันนะ ฉันไปละ กลับบ้านดีๆล่ะ”

“เจอกันที่มหาลัยพรุ่งนี้จ้ะ” ฉันยิ้มให้มีนาก่อนที่จะออกรถไปอย่างรวดเร็ว

พอกันทีซีเธอร์ เรื่องของเราจะได้จบกันสักทีลาก่อนซีเธอร์
 




:)  Shalunla


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 19 : The Destination__Chapter 17: It's time for me to go , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 806 , โพส : 3 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 184
TT sad
Name : nuinie0413 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuinie0413 [ IP : 27.55.131.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2556 / 14:09
# 2 : ความคิดเห็นที่ 171
กลับใจไม่ทำร้ายใครแล้วเลยเอา
มินโฮหรือไคล์มาแทน-.,-

มาพร้อมแทมินและคีย์
Tumblr_mjxgjteycn1s18wteo1_500_large
ฉากนี้มัน โคตรดร่าม่าเลยอ่ะพี่สาววววว!
อะไรกัน ซีเธอร์ร้องไห้หรอ นั้นมัน Impossible
แล้วคำพูดของคุณแม่ แอบทำให้น้ำตาไหลเหมือนกันนะ เป็นความรักขอครอบครัวที่ดูดีสุดๆ
แต่ถ้าเล่าให้แม่ฟังว่าใครผู้ใดเป็นคนทำร้ายซีเธอร์ อ๋องว่าแม่คงไปเล่นงานพีนัทถึงบ้านแน่ๆ

เอ๋!!!!แล้วจะมีเรื่องกับผีเนี่ย นายใช้หัวแม่เท้าคิดเรอะ!!!
ผีมันไม่มีตัวตนเฟ้ยยย ถ้าจะเล่นงานต้องข้าวสารเสก555
ถ้ายังไม่เข้าใจไปดูบ่วงบาป(แนะนำ)

ง่ะ จะไปเกิดแล้วหรอ?ไคล์
นายมาเล่นเรื่องนี้นายได้ค่าตัวไปเท่าไรกันนะTT
เสียดายออกมาแค่ไม่กี่ตอนก็ต้องไปเกิดล่ะ
แย่สุดๆ ดูท่าจะถูกว่าน้องคีนอีกป่ะ5555

แต่คำพูดของไคล์ทุกคำโคตรรรรอบอุ่นเลยอ่ะ ชอบสุดๆ
ยิ่งตอนใกล้เกิดนะ ยิ่งซึ้ง (เจ้ทำอ๋องร้องไห้หน้าคอมพ์นะ)
ส่วนมีนา ยืนดูเฉยๆ- -*มีประโยชน์มากกกกก

และสุดท้าย ยัยนางเอกแกจะทิฐิเยอะไปไหนย่ะ ฉันล่ะเอื่อม
พระเอกเขาก็มาตามถึงที่แล้วยังไม่พอนะ
รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว เธอยังจะ ยังจะ อ๊ากกกกกกเล่นตัวอีก
เธอก็รุ้ว่าตอนนี้เก้งกว้าง(ลู่)ห่าน(?)มันเยอะขนาดไหน
(ผัวะ!@#$%^&&*(()_+//โดน FC ลู่ห่านถีบ)
เกิดซีเธอร์เสียใจและเปลี่ยนเพศล่ะ ฉันไม่ยอมนะเฟ้ยยยยย!

จบรีบอัพตอนต่อไป เพราะว่าด่านางเอกสนุกดี555
คำผิด// เจ้ตาณเก็บไปแล้ว คำเดียวกัยเจ้ตาณเลยอ่ะที่เขียนไว้
อ้อมีคำหนึ่ง
เพราะกับคำว่า 'จบ' = พร้อมกับคำว่า 'จบ'
หรือเปล่าเจ้

Tumblr_mjw3xwelsc1qkc7pqo2_500_large
ดูรูปนี้คล้ายลู่ห่านเลยอ่ะ
จินยองบ้านอ๋องเอง5555

PS.  ก็แบบว่าเก็บให้เราบ้างก็ดีนะ แต่ถ้าคุณไม่เก็บให้ก็ฝากไว้ได้ แต่เราอาจจะไม่เก็บให้!!!
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 101.108.34.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2556 / 11:48
# 1 : ความคิดเห็นที่ 167
ซีเธอร์ร้องไห้ น่าฉงฉานนน
ชอบประโยคของคุณแม่
"แม่สัญญาว่าจะไม่ให้ใครเห็นน้ำตาของลูกชายแม่เด็ดขาด"
อบอุ่นมากๆ ดู protective ดี

ไคล์ยังอุตส่าห์ตามมากวนซีนะนั่น
ชอบอะ ตายไปแล้วจะยังเจอกัน คุยกันได้
จะว่าไปซิกซ์เซ้นส์พวกนี้ก็ไม่ได้แย่เสมอไปนะ
ดีซะอีกถ้าได้เจอคนรู้จักที่ตายไปแล้ว

ไคล์ไปแล้วววว ไปอย่างสงบ ดีใจแทน
ต่อจากนี้ก็จะได้ไปเกิดใหม่สักที
แต่ตอนสุดท้ายแอบทำให้นอยด์เล็กๆ
แหม แค่ซีเธอร์หลุดประชดมานิดๆ หน่อยๆ ไม่เห็นต้องตัดขาดในใจขนาดนั้นเลยนี่พีนัท
มันทำให้การปรากฏตัวของไคล์ดูไร้ค่าไปเลย
เพราะไคล์ก็เชียร์ให้ทั้งคู่สมหวังกัน
อย่าให้ประโยคเฟกๆ ของซีเธอร์มาทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอสิ
แต่เอาเข้าจริงซีเธอร์ก็ผิดเหมือนกัน
พูดดีๆ ก็ไม่ได้เนอะ! คนเรา

 
คำผิดเน้อ
ตะเหลิด = เตลิด ฉันฉัน = ฉัน ย่ะสิ = น่ะสิ

ประโยค (ที่คิดว่า) แปลก ลองเช็กดูน้า
ฉันจะต้องสักที = ฉันจะต้องไปสักที
ออกจากปากใน = ออกจากในปาก
Name : TANH_ZEPIA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TANH_ZEPIA [ IP : 124.122.191.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 21:55
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android